💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ -കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 പാർട്ട് 110 ജിഫ്ന നിസാർ 💐 പെട്ടന്നവർ എല്ലാവരേം ഒന്നിച്ചു കണ്ടതിന്റെ ഒരു പകപ്പുണ്ട് ഭവ്യക്ക്. അവളരെയും നോക്കുന്നില്ല.. കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നോക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നത് കൂടിയാണ് സത്യം. അവളെ നോവിക്കുന്ന ഒന്നും ആരും അവിടെ പറഞ്ഞില്ല. ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും കുറ്റപ്പെടുത്തി വേദനിപ്പിച്ചതുമില്ല. പിന്നി കീറി പോയൊരു ഹൃദയവും പേറിയാണ് അവളുടെ ഇരിപ്പെന്നുള്ളത് അവർക്കറിയാമല്ലോ. എങ്കിലും ചെയ്ത് കൂട്ടിയതും പറഞ്ഞു പോയതുമൊന്നും അവളത്ര പെട്ടന്നൊന്നും മറക്കാൻ ഇടയില്ല. അതിനുള്ള ശിക്ഷ കൂടിയാണ് താനിപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്കറിയാം. "ഒന്നിനെയും കുറിച്ചോർത്തു വേദനിക്കണ്ട.എല്ലാം ശെരിയാവും കുഞ്ഞേട്ടൻ ശെരിയാക്കും... നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്.." അവളുമായി കൂടുതൽ എന്ത് സംസാരിച്ചാലും അതവളെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കാൻ മാത്രമേ അപ്പോൾ ഉപകരിക്കൂ എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ കാശി ഭവ്യയോട് അത്രയുമേ സംസാരോച്ചൊള്ളു. ആ കുറവ് കൂടി കാർത്തുവും മിയയും അമ്മുവും നികത്തി കഴിഞ്ഞു. അവർക്കൊപ്പം ഗായത്രിയും. തന്റെ അമ്മയ്‌ക്കൊപ്പവും ഏട്ടനൊപ്പവും ഗായത്രി അനുഭവിച്ചു തീർത്ത .. വേദനിപ്പിച്ച ആ ഇരുണ്ട കാലഘട്ടമാണ് അവളെ ചിരിച്ചു കളിച്ചു കണ്ടപ്പോൾ കാശ്ശിക്കും ശിവക്കും ഒരുപോലെ ഓർമ വന്നത്. അവളും മോളും.. പിന്നെ അവരുടെ നിസ്സഹായ അവസ്ഥയും. കുറച്ചൊന്നുമല്ല ആ കാഴ്ചകൾ അവരെയും നോവിച്ചിരുന്നത്. ഇന്നിപ്പോൾ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ പ്രസരിപ്പോടെ..ആത്മ വിശ്വസത്തോടെ തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നൊരു വിളക്ക് പോലൊരുവൾ. മനുഷ്യനെപ്പോഴും വിളക് തന്നെയാണ്... പ്രകാശം പരത്തുന്നവർ തന്നെയാണ്.. പക്ഷേ കൂടെ ഉള്ളവർ ചുറ്റും ആഞ്ഞടിക്കുന്ന കാറ്റയി മാറുമ്പോൾ അവർ പിന്നെങ്ങനെ കത്തും.. അണഞ്ഞു പോകുകയേ ഒള്ളു..പുകഞ്ഞു തീരുകയേ ഒള്ളു. അതുമല്ലങ്കിൽ എല്ലാവരും കൂടി അണച്ചു കളയുകയേ ഒള്ളു. ഗായത്രിയുടെയും കാര്യത്തിലും അത് തന്നെയാണ് സംഭവിച്ചത്.. കാശിയുടെ മടിയിലേക്ക് പറ്റി പിടിച്ചു കയറിയ കല്ലു മോൾക്ക് പോലും എന്തൊരു ഉന്മേഷം.. ഉത്സാഹം. അങ്ങനെ അവരെ കാണുമ്പോൾ കാശിക്കും.. എന്തായാലും രാജശേഖനും കുടുംബവും അവരെ നന്നായി തന്നെ സ്വീകരിച്ചു. അതിനിടയിൽ ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടൊരു കള്ളത്തരം കാണിക്കുന്ന ശിവയും മിയയും. ചിരിച്ചും പറഞ്ഞും ഫുള്ള് എൻജോയ് ചെയ്യുന്നവൾക്ക് അവൻ നോക്കുമ്പോൾ മാത്രമൊരു പതർച്ച.. അവനാവട്ടെ.. അത്‌ നന്നായി ആസ്വദിക്കുകയും ച്ചെയ്തു. വിഷ്ണുവിന്റെ കേസിന്റെ കാര്യത്തെ കുറിച്ചും രാജശേഖരൻ കാശിയോട് പറയുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം മകളെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു എന്നതിന്റെ കണക്ക് തീർക്കാൻ ഒരിഞ്ചു പോലും വിട്ട് കൊടുക്കില്ലെന്ന് വാശിയുള്ളത് പോലെ അയാൾ അവന് പിറകെ തന്നെയുണ്ട്. "എന്റെ അമ്മയാണ്. എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ അത് കൊണ്ട് മാത്രം അമ്മ ചെയ്ത തെറ്റ് അങ്ങനെ അല്ലാതെ ആകുന്നില്ലല്ലോ.. ഇന്നിപ്പോ അമ്മയെന്ന സെന്റിമെന്റസ് വെച്ചിട്ട് ഞാൻ ഇറക്കി കൊണ്ട് വന്നാൽ തന്നെയും ഇനിയും ഒരവസരം കിട്ടിയ ഇപ്പോഴേ ചെയ്തതൊക്കെ തന്നെ അമ്മയിനിയും ചെയ്യും.. അത് കൊണ്ട് ചെയ്ത തെറ്റിനുള്ള ശിക്ഷയാവും വരെയും അമ്മ അവിടെ തന്നെ കിടക്കട്ടെ.. മൂത്ത മകനോപ്പം കൂടി അമ്മയുടെ സ്വഭാവം അങ്ങേയറ്റം വഷളായി പോയിരുന്നു. അതൊന്ന് നേരെയാക്കാൻ ഞാനൊരു ദുർ ഗുണ പാഠശാലയിൽ കൊണ്ട് വിട്ടു എന്ന് കരുതി കൊള്ളാം ഞാൻ.. അങ്കിൾ അതോർത്തു കൊണ്ട് ടെൻഷൻ ആവണ്ട.. നിയമം അതിന്റെ വഴിക്ക് തന്നെ നടക്കട്ട്.. ബന്ധങ്ങളുടെ പേരിൽ അതങ്ങനെ വളച്ചു തിരിക്കണ്ട..." കാശി കർശനമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു. അതോടെ രാജ ശേഖരനും അൽപ്പം ആശ്വാസം. സുഗന്ധിയെ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി കൊണ്ടാണ് ഗായത്രി കേസ് ഫയൽ ചെയ്തത്. അത്‌ അയാൾ പറഞ്ഞിട്ടാണ്. ഇനിയതിന്റെ പേരിൽ കാശിക്കൊരു മുഷിപ്പ് ഉണ്ടാവരുത് എന്ന് തന്നെയാണ് അയാൾക്കും. എത്രയായാലും അവന്റെ അമ്മയാണ്. ആരും കൂടെയില്ലാതെ.. കൂട്ടിനില്ലാതെ കുഞ്ഞിനേം കൊണ്ട് വലഞ്ഞ നാളുകളിൽ അവൻ കാണിച്ച സ്നേഹത്തെ കുറിച്ചും അലിവിനെ കുറിച്ചും അളവോട്ടും കുറയാതെ തന്നെ ഗായത്രി വീട്ടിൽ അവതരിപ്പിച്ചത് കൊണ്ട് അത്രയെങ്കിലും അവനോട് ചെയ്യണോ എന്നൊരു ചിന്തയിലാണ് അയാളത് ചോദിച്ചതും. കാശിയുടെ നിലപാടിൽ ആൾക്കും സമാധാനം തോന്നി.. വീണ്ടും അവരെന്തോ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലേക്കാണ് പുറത്ത് വീണ്ടുമൊരു കാർ വന്നു നിന്നത്. ഞാൻ നോക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗായത്രി തന്നെ ആദ്യം എഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. നീയാണോടി നാശം പിടിച്ചവളെ എന്റെ അമ്മക്കും ഏട്ടനും എതിരെ പരാതി കൊടുത്തത് "എന്നൊരു ചോദ്യത്തോടെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറി വരുന്ന കാവ്യ.. അവൾക്ക് പിറകെ തന്നെ ഇങ്ങനെ പിരി കയറ്റി വിട്ടത് ഞാനാണ് എന്നുള്ളൊരു വഷളൻ ചിരിയോടെ കാവ്യയുടെ ഉല്ലാസ്സും. ആദ്യമൊന്നു പകച്ചുപോയങ്കിലും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ ഗായത്രി ആ പതർച്ച മറി കടന്നു. ആണെങ്കിൽ...?" കാവ്യയെ നോക്കി അവളൊരു ചിരിയോടെ നെഞ്ചിൽ കൈ കെട്ടി നിന്നു. "നോക്കണേ അവളുടെ ഒരു അഹങ്കാരം. ഇത്രേം നാള് ഞങ്ങടെ വീട്ടിലെ വേലക്കാരി അല്ലായിരുന്നോ ഡീ നീ.. എന്നിട്ടിപ്പോ ഒരവസരം കിട്ടിയപ്പോ നീ തിരിഞ്ഞ് കൊത്തുന്നു..നന്ദി ഇല്ലാത്തവൾ.." ഉള്ള ദേഷ്യത്തിനു കാവ്യക്കവളെ രണ്ടു കൊടുക്കണം എന്ന് തന്നെയാണ്. അതിന് വേണ്ടതൊക്കെ അവളിൽ ഇൻജെക്ട് ചെയ്ത് കൊടുത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് പിറകിൽ നിന്ന ഉല്ലാസ്സും അങ്ങനൊരു രംഗം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അവളെവിടെ.. ആ പിഴച്ചു പോയവള്.. ഊര് തെണ്ടി ഗർഭമുണ്ടാക്കി നാട് നീളെ കുടുംബം മൊത്തത്തിൽ പറയിപ്പിച്ചവളിപ്പോ സ്വന്തം അമ്മയ്ക്ക് നേരെയാണ്.. കൊന്ന് കളയണം നാശത്തിനെ.. " ഗായത്രിയുടെ നോട്ടവും ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ കാവ്യ പിന്നെ ഭവ്യക്ക് നേരെയാണ് തെറി പറയാൻ തുടങ്ങിയത്. "ആരാത് പറയുന്നതെന്ന് നോക്കണേ... എന്റെ അച്ഛനെ കല്യാണപന്തലിൽ വെച്ച് അപമാനിച്ചു ആ മനുഷ്യന്റെ ജീവനെടുത്ത കാലൻ.. നീയാണോടി അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി..." വല്ലാത്തൊരു പുച്ഛത്തോടെ.. പരിഹാസത്തോടെ അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തു നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്ന കാശി.. സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറിയ അതേ പോലെ തന്നെ.. കാവ്യ വേഗത്തിൽ പുറത്തെ പടിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു. അവനെ ഒട്ടുമേ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവിടെ കണ്ടതിന്റെ പകപ്പാണപ്പോൾ മുതൽ അവളുടെ മുഖം നിറയെ. അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത് തന്നെ അബദ്ധമായല്ലോ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ ഉല്ലാസ്സും. "ഇപ്പൊ നീ സ്നേഹം പറഞ്ഞു വിളമ്പിയ നിന്റെ അമ്മയുണ്ടല്ലോ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ആ ശിക്ഷ.. അത് കിട്ടുക തന്നെ ചെയ്യും.. യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത എന്റെ അച്ഛന് നി മരണശിക്ഷ വിധിച്ചില്ലേ.. അന്നൊന്നും തോന്നാത്ത കുറ്റബോധം നിനക്കിപ്പോഴും വേണ്ട.. ഇനിയിപ്പോ സഹിക്കാൻ വയ്യാത്ത വിധം കുറ്റബോധം ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെയും നീ ചെന്നിറക്കി കൊണ്ട് പോരെ.. അതും നിന്റെ സ്വന്തം റിസ്ക്കിൽ.. അങ്ങനെ തെളിയിക്ക് നീ നിന്റെ അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം.. അല്ലാതെ ഇതൊരുമാതിരി..." ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ കാശി അവളെയും ഉല്ലാസിനെയും മാറി മാറി നോക്കി.. തീ പന്ദം പോലെ ജ്വലിച്ചു വന്നവർ എത്ര വേഗത്തിലാണ് ഐസ് കട്ടപോലെ തണുത്തുറഞ്ഞു പോയത്. കാശിക്കും ഗായത്രിക്കും പുറകിൽ ആ വീട്ടിലുള്ളവർ മുഴുവനും അണി നിരന്നപ്പോൾ, വരണ്ടയിരുന്നു എന്നും ഇറങ്ങി ഓടിയാലോ എന്നുമാണ് പിന്നെ കാവ്യക്കും ഉല്ലാസിനുമുള്ള തോന്നൽ. ഭവ്യ ഭാവഭേദം ഒന്നുമില്ലാതെ ചേച്ചിയെ ഒന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. "കാവ്യേച്ചി ഒന്ന് നിന്നേ.. വീണ്ടും തന്നെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് പോകാൻ ഇറങ്ങുന്ന കാവ്യയ്ക്ക് നേരെ ഗായത്രി ഇറങ്ങി ചെന്നു. "ഇപ്പൊ നിങ്ങളുടെ അമ്മയും ഏട്ടന്നുമല്ലേ സ്റ്റേഷനിൽ.. അതവർ ചെയ്ത കുറ്റത്തിനുള്ള ശിക്ഷ തന്നെയാ.. അങ്ങനെ കുറ്റം ചെയ്തവരൊക്കെ ഇപ്പോഴും വെളിയിൽ ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്.. പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ ഉല്ലാസിന്റെ നേരെയൊന്ന് പാളി വിളറി വെളുത്തു നിൽക്കുന്ന ആ മുഖം കാണെ ഗായത്രിക്കൊരു സംതൃപ്തിയാണ് തോന്നിയത്. ഇത് പോലൊരു ഭയത്തിൽ എത്ര പ്രാവശ്യം അവന് മുന്നിൽ താൻ വെന്തുരുകി നിന്നിട്ടുണ്ട് എന്നായിരുന്നു അപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ.. ഇനിയൊരു വട്ടം കൂടി കെട്ട്യോനെയും വലിച്ചു കൊണ്ടിങ്ങോട്ട് ഷോ കാണിക്കാൻ ചേച്ചി വന്നാൽ... അമ്മയ്ക്കും ഏട്ടനുമൊപ്പം ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിനെ കൂടി ഞാൻ സ്റ്റേഷനിൽ കയറ്റും.. വെറുതെ പറയല്ല ഞാൻ..." ചോര വറ്റി വിറച്ചു വിയർത്തു നിൽക്കുന്ന ഉല്ലാസിന്റെ നേരെ വീണ്ടും ഗായത്രിയുടെ നോട്ടം എത്തി നിന്നു. പറയണം എന്നൊന്നും കരുതിയതല്ല.. പോകും മുൻപ് വെല്ലുവിളി പോലുള്ള അവന്റെയൊരു നോട്ടം.. പറയിപ്പിച്ചതാണ് തന്നെ കൊണ്ട്.. ഒരടി അവനും കൊടുക്കണമെന്ന് തോന്നി. എന്തായാലും പത്തി ഒന്ന് താഴ്ത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഇത്‌ പോലൊരു തിരിച്ചടി അവന് അത്യാവശ്യമായിരുന്നു. ചേച്ചിക്ക് ഇപ്പൊ ഞാൻ പറഞ്ഞതിനെ പറ്റി കൂടുതൽ എന്തറിയണമെങ്കിലും ചേച്ചിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കെട്ടിയനോട് ചോദിച്ചു നോക്കിയ മാത്രം മതി.. അല്ലേ ഉല്ലാസ് ചേട്ടാ... " വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ നോട്ടത്തോടെ ഗായത്രിയത് പറയുമ്പോൾ പൂർത്തിയായി എന്നൊരു ഭാവമാണ് ഉല്ലാസിനും. കാവ്യയുടെ ഒരു സ്വഭാവം വെച്ച് അവനെ കൊണ്ടത് അവൾ പറയിപ്പിക്കും എന്നതിൽ ഗായത്രിക്കും സംശയമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.. കാവ്യയുടെ നോട്ടവും അവന്റെ നേരെയാണപ്പോൾ മുതൽ.. വന്നതോന്നും നടന്നതുമില്ല.. എന്നാലോ ഇനിയങ്ങോട്ട് ലൈഫിൽ കട്ടപൊക കാണാൻ ഉള്ളത് മുഴുവനും കിട്ടുകയും ചെയ്തു എന്നത് പോലാണ് അവര് തിരിച്ചു പോകാൻ തുടങ്ങിയതും.. പിന്നെയവിടെ ഇരിക്കാൻ കാശിക്കും തോന്നിയില്ല. അത് വരെയുമുള്ള ഒരു ഊഷമളത പിന്നെ അവരുടെ സംസാരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് കൂടിയാണ് കാരണം. "ഒരാഴ്ച കൂടി ഈ കയ്യിങ്ങനെ തൂക്കി ഇട്ട് നടക്കണം.. കേസിന്റെ കാര്യത്തിൽ നല്ലൊരു ശ്രദ്ധ വേണം.. കാരണം ഏത് വിദേനയും രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാൻ കഴിയുന്ന ആളാണ് വിഷ്ണു നാദ്.. ഇപ്രാവശ്യം അവൻ അങ്ങനൊരു തരികിട കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു പോയാൽ.. ഇനിയിത് പോലെ ഒതുക്കത്തിൽ അവനെ കിട്ടാൻ പാടാണ്.." കാശി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. നീ സമാധാനത്തോടെ റസ്റ്റ് എടുക്കെടാ.. ഇത് ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.. അവനുള്ളത് പിടിപ്പത് കൊടുക്കാതെ എനിക്കിനി ഒരു റസ്റ്റുമില്ലെന്ന് അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി കൊണ്ട് രാജ ശേഖരൻ ഉറപ്പ് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. "ഇതൊന്നും കണ്ട് നീ പേടിക്കണ്ട.. കൂടെ തെറ്റ് ചെയ്ത് നടന്നപ്പോൾ കാണിച്ച സ്നേഹമൊന്നും അവർക്കിനി നിന്നോടുണ്ടാവില്ല.. അത്‌ കൊണ്ട് ഇനിയവരുടെ പെരുമാറ്റം ഇങ്ങനൊക്കെ തന്നെയാവും.." പോരും മുന്നേ കാശി ഭവ്യയോടായി പറഞ്ഞു.. അവൾ അവനെ നോക്കാതെ ഒന്ന് മൂളി കൊടുത്തു. "കാർത്തുവിന്റെ വീട്ടിലാ ഞാനിപ്പോ.. ഈ കയ്യും വെച്ച് നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല.. ഇപ്പൊ എന്റെ കൂടെ വരുന്നുണ്ടോ നീ.." അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ അരികിലേക്ക് നിന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. നിനക്കിവിടെ സുഖമാണോ എന്നൊരു കരുതൽ കൂടി അടക്കി പിടിച്ചൊരു ചോദ്യം. "ഞാൻ.. ഞാനിവിടെ നിന്നോളാ.." ഭവ്യക്കവന്റെ അരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ കരച്ചിൽ വന്നു.. "ഒരാഴ്ച കൊണ്ടിത് ഓകെയാവും.. പിന്നെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് മാറും.. അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് പോകാം.. വിഷമിക്കണ്ട കേട്ടോ.. ഹാപ്പി ആയിരിക്.. എന്തേലും ആവിശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിക്ക്.." അവളെ മെല്ലെയൊന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചു വിട്ടിട്ട് അവനോർമ്മിപ്പിച്ചു.. ആ കരുതലും സ്നേഹവും നൽകിയ നിറവിൽ.. നിർവൃതിയിൽ വീണ്ടും ഭവ്യക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ട്.. അത് കണ്ട് നിൽക്കുന്നവർക്കും.. ❣️❣️ നാളെ രാവിലെ ഒന്നിങ്ങു വാ നീ. എനിക്കൊരിടം വരെയും പോകാനുണ്ട്.. " കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി കാശി വീണ്ടും ശിവയുടെ നേരെ കുനിഞ്ഞു. ഈ കയ്യും വെച്ചോ.. ശിവ എന്തെങ്കിലും പറയും മുന്നേ കാർത്തുവിന്റെ ചോദ്യമെത്തി.. "അല്ലന്നേ.. ഈ കൈ ഞാൻ ഊരി നിന്നെ ഏല്പിക്കാം..എന്നിട്ടാ പോണത് " അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവളെ നോക്കി.. കാർത്തു മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മിയയുടെ കയ്യും വലിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്നത് കാശ്ശിക്കൊപ്പം തന്നെ ശിവയും നോക്കിയിരുന്നു. പോകുന്ന പോക്കിൽ മിയ മാത്രം തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും കാശിയുടെ ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച നോട്ടം ശിവക്ക് നേരെയായി. "മിയ കൊച്ചിന് രണ്ടു ഇച്ചായൻമാരുണ്ടെന്നാ ഞാൻ പറഞ്ഞു കേട്ടത്.. അടിക്കൊരു പഞവും ഉണ്ടാവില്ല ഡാ ശിവാ.." അതേ കള്ളത്തരത്തോടെ കാശി പറയുമ്പോൾ ശിവയൊന്ന് വിളറി പോയ്‌. "അതിനു.. ഞാൻ.. നീയെന്താ കാശി ഇങ്ങനൊക്കെ പറയുന്നേ.." ശിവ വെപ്രാളത്തോടെ കാശിയെ നോക്കി. "ഒന്നുമില്ലേ.." കാശി മുഖം ചുളിച്ചു. "അല്ലേടാ.. ഞാൻ.." ശിവ മുഖം കുനിച്ചു. "എന്റെ ഉള്ളിൽ ഞാൻ എനിക്ക് പോലും സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാത്ത ഒരു പ്രണയം.. അത് അതിന്റെ ആഴവും ആത്മാർത്ഥതയും അടക്കം കണ്ടെത്തി എനിക്ക് മുന്നിലേക്കിട്ട് തന്ന നിന്റെയാ മാജിക്ക് എനിക്കും അറിയാടാ.." കാശി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു.. അതോടെ പിന്നെ ശിവാക്കൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലായി. "സ്നേഹിക്കണ്ട എന്നല്ലടാ. മിയ നല്ല കുട്ടിയാ.. നിന്നെ പോലെ തന്നെ.. കാശി പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ ശിവക്ക് ചിരി വന്നു.. "അവളോട് സംസാരിക്ക് ആദ്യം.. ഇങ്ങനൊരു ഇഷ്ടം അവൾക്കും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം ഇതിനി വളർത്തി വലുതാക്കിയ മതി.. ഇല്ലേൽ.. വല്ലാണ്ട് വേദനിക്കും..." കാശി മുന്നറിയിപ്പ് പോലാണ് പറയുന്നത്. അവൾക്കും നിന്നോട് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ.. നമുക്ക് മുന്നിൽ പിന്നെന്ത് ഇച്ചായൻസ്.. ലോകം തന്നെ എതിര് നിന്നാലും ഞാനുണ്ടാകുമല്ലോ നിനക്കൊപ്പം.. " മനോഹരമായ ചിരിയോടെ കാശിയുടെ ഉറപ്പ്. പതിയെ ആ ചിരിയത്രയും ശിവയിലേക്കും പടർന്നു.. തുടരും.. ആരെയും നമ്മള് വിട്ടു കളയൂല ട്ടാ.. മറക്കേം ഇല്ല.. തേടി തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു കൊടുത്തു തീർക്കും.. കാവ്യേച്ചീടെ ഉല്ലാസേട്ടൻ ന്തായോ ന്തോ 🤣🤣🤣 സ്നേഹത്തോടെ.. Jif❣️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ്.. 💐💐 🔻 പാർട്ട് _109 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ.. 💥 മിയാ.. പരിസരം പോലും മറന്നു കൊണ്ടുറക്കെ വിളിച്ചിട്ടാണ് കാർത്തു അവൾകരികിലേക്ക് ഓടി പാഞ്ഞു ചെന്നത്. മിയ അവൾക്കായി കൈ വിടർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ടൊരു ചിരിയോടെ നിന്ന് കൊടുത്തു..രണ്ടും കൂടി ഇറുകെ പുണർന്നു. അന്നത്തെയാ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവർ പിന്നെ ആദ്യമായി കാണുകയാണ്. ഇപ്രാവശ്യം മിയയുടെ വീട്ടുകാർക്കായിരുന്നു പ്രശ്നം. അതും അത്യാവശ്യം വലിയ പ്രശ്നം. കാർത്തുവിന്റെ തിരോധാനത്തെ തുടർന്ന് അശോകന്റെ സംശയങ്ങൾ മിയക്ക് നേരെയും നീണ്ടിരുന്നു. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ മിയ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് മാറിയെങ്കിലും.. അവൾക്കെന്തെക്കെയോ അറിയാമെന്നുള്ള ധാരണയിൽ ഉറച്ചു കൊണ്ട് അശോകൻ മിയയെ കാണാൻ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നതോടെ കാര്യങ്ങൾ പ്രതികൂലമാവുകയാണ് ചെയ്തത്. അതും കാർത്തുവീനോടുള്ള ദേഷ്യം കൊണ്ട് മിയയെയും അവളുടെ വീട്ടുകാരെയും പോലും അതിഷേപിച്ച പോലുള്ള ഒരു സംസാരം.. കാർത്തു പോയതിനെ കുറിച്ചൊന്നും തനിക്കറിയില്ലെന്നുള്ള വാദത്തിൽ തന്നെ മിയ ഉറച്ചു നിന്നതോടെ അശോകന് പിന്നെ അത് വിശ്വസിക്കുകയെ നിവൃത്തിയൊള്ളു. അങ്ങനെ അല്ലെന്ന് തെളിയിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന തെളിവുകളൊന്നും തന്നെ അശോകന്റെ കയ്യിലപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ അതോടെ മിയയുടെ വീട്ടുകാർക്ക് അതൊരു മോശമായി തോന്നി. മനഃപൂർവം അവരെ അപകീർത്തിപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിച്ചു എന്നത് പോലായി അവരാ കാര്യങ്ങളെ ഗ്രഹിച്ചത്. സ്വന്തം മകൾ ഒളിച്ചോടി പോയതിനെ മിയയുടെ തലയിൽ കെട്ടി വെക്കാൻ നോക്കിയ അശോകന്റെ നിലപാടിനോടുള്ള അസംതൃപ്തിയിൽ അവളുടെ വീട്ടുകാർ കടുത്ത ചില തീരുമാനങ്ങൾ എടുത്തപ്പോൾ പെട്ടു പോയത് അവളാണ്. ഇനി കാർത്തികയോട് യാതൊരു വിധ അടുപ്പവും വേണ്ടന്ന് അവർ കർശനമായി പറയുമ്പോൾ അത് എതിർക്കാനും അംഗീകരിച്ചു കൊടുക്കാനും കഴിയാതെ അവളതിനുള്ളിൽ കുരുങ്ങി പോയി. വീട്ടുകാരെയും തെറ്റ് പറയാൻ പറ്റില്ല. അത്രയും രൂക്ഷമായിട്ടാണ് അശോകൻ അങ്ങോട്ട്‌ വന്നതും അവരോട് സംസാരിച്ചതും. എന്തിന്റെ പേരിലായാലും അവളതിനെ ന്യായിക്കരിക്കാനും നിന്നില്ല. പക്ഷേ അത് പോലെ തന്നെയാണ് കാർത്തുവും ആയിട്ടുള്ള ഫ്രണ്ട്ഷിപ്പ്. വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുണ്ട് എന്നുള്ള അവകാശവാദതിനപ്പുറം അവരുടെ ഇടയിലെ ആത്മ ബന്ധം.. അതൊരിക്കലും... ആർക്ക് വേണ്ടിയും അറുത്തു മാറ്റാനും കഴിയില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവരെ ഒന്ന് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു തിരുത്തും മുന്നേ പ്രശ്നം പിന്നെയും വലുതാക്കാൻ വയ്യാത്തത് കൊണ്ടാണ് മിയ കാർത്തുവിനെ കാണാനും ഫോൺ വിളിക്കാൻ കൂടിയും ശ്രമിക്കാതിരുന്നത്. "നിന്റെ ഹിറ്റ്ലർ ഡാഡിക്ക് എന്നോടിപ്പോഴും ദേഷ്യം ഉണ്ടാവോ ഡീ.." മിയ മറ്റാരും കേൾക്കാതെ ആ ഇറുകെ പുണർന്നു നിൽക്കുന്നതിനിടെ തന്നെ ചോദിച്ചു. "ഇല്ലെന്ന് തോന്നുന്നു.. ഇനിയിപ്പോ എല്ലാം നിന്റെ ഭാഗ്യം പോലിരിക്കും.." കാർത്തുവിന്റെ ചിരിക്കപ്പോൾ കള്ളത്തരം. "ഹോ.. എന്റെ കർത്താവെ..ഇത്രേം തിളക്കത്തിൽ നിന്നെയൊന്നു ചിരിച്ചു കണ്ടല്ലോ.. എനിക്കിനി ചത്താലും വേണ്ടില്ല..." മിയ ചിരിയോടെ തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. "പിന്നെ.. നിന്നെ ഞാനിപ്പോ ചാവാൻ വിടുന്നുണ്ട്.." കാർത്തു അവളുടെ കവിളിൽ നുള്ളി. "ഇനിയെങ്കിലും ഞങ്ങളെ കൂടി കുറച്ചു മൈന്റ് ചെയ്യാ ട്ടാ.." അവരതേ നിൽപ്പിൽ തന്നെ ചിരിച്ചും കളിച്ചും സംസാരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ട് കാശി അൽപ്പമുറക്കെ തന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് രണ്ടാളും അവരുടെ കാര്യം ഓർത്തത് തന്നെ.. "ആരൊക്കെയാ ഗസ്റ്റ്‌.. അല്ല.. നിന്റെ കെട്ട്യോന്റെ കൈ ക്കെന്ത് പറ്റി..." ശിവയുടെ കുടുംബത്തെയൊക്കെ മിയ അപ്പോഴാണ് കണ്ടത്. അതിനിടയിൽ തന്നെ കാശിയുടെ തലയിലെ കെട്ടും കയ്യിലെ കെട്ടും. അവൾ കാർത്തുവിനെ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി. "സത്യം പറയെടി.. നീയാ ചെക്കനെ എടുത്തിട്ട് പെരുമാറിയോ?" കാർത്തുവിന് ചിരി വന്നു. "അതൊക്കെ വല്ല്യ കഥയാ.. ഞാൻ സൗകര്യം പോലെ പറഞ്ഞു തരുന്നുണ്ട്..." കാർത്തു ഉറപ്പ് കൊടുത്തതും മിയ അവർക്കടുത്തേക്ക് ചെന്നു. മിയയുടെ ആശങ്കകളെ അസ്ഥാനത്താക്കി വളരെ നന്നായി തന്നെ അശോകനും തുളസിയും അവളെ സ്വീകരിച്ചു.. സത്കരിച്ചു. "അന്നത്തെയാ ടെൻഷനിൽ പറ്റി പോയതാണ് മോളെ.. അത് കഴിഞ്ഞു മോളുടെ വീട് വരെയും വരണമെന്നും അന്ന് നടന്നതിനോക്കെ ഒരു ക്ഷമ പറയണമെന്നുമൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ അതിന് പറ്റിയൊരു സാഹചര്യത്തിലൊന്നും ആയിരുന്നില്ല പിന്നെ.. എന്തായാലും ഞാൻ ഒരൂസം വരുന്നുണ്ട്.." ആത്മാർത്ഥമായിട്ട് തന്നെയാണ് അശോകൻ പറയുന്നതെന്ന് അയാളുടെ മുഖം കണ്ടാലേ അറിയാം. അപ്പോൾ മാത്രമാണ് കാർത്തുവിന് ഒരാശ്വാസം തോന്നിയത്. അവൾക്ക് മാത്രമല്ല.. കാശിക്കും. അവൾ തനിക്കൊരു ഹെല്പ് ചെയ്തു.. തന്റെ ജീവനും ജീവിതവും തിരിച്ചു കിട്ടാൻ പാകത്തിന് ഒരു സഹായം.. അവൾ സഹായിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ.. അവനത് ഓർക്കാൻ കൂടിയപ്പോൾ പ്രയാസമാണ്. പക്ഷേ അതിന്റെ പേരിൽ അവൾക്കൊരു ബുദ്ധിമുട്ടോ സങ്കടമോ ഉണ്ടാവരുത് എന്ന് തന്നെയാണ് അവനും. അത് കൊണ്ട് തന്നെ യാതൊരു മുൻപരിചയവും ഇല്ലാത്ത പോലാണ് അവൻ അവളോട് മിണ്ടിയതൊക്കെ. അവന്റെ ഉദ്ദേശം മനസ്സിലായത് കൊണ്ട് തന്നെ മിയയും അവനൊപ്പം അതിന് സഹകരിച്ചു നിന്ന് കൊടുത്തു.. അവരുടെ ആ അഭിനയങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ കാർത്തുവിനു ചിരി വരുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും കാശി കരുതിയത് പോലെ തന്നെ.. മിയയുടെ നന്മ കരുതി തന്റെ അച്ഛന് ഇനിയും മിയയോട് ഒരു നീരസമൊന്നും തോന്നാത്തിരിക്കാൻ വേണ്ടി അവളും ഒന്നും അറിഞ്ഞതായി ഭാവിച്ചില്ല. കാർത്തുവിന്റെ കൂട്ടുകാരി മിയയുടെ ഹെല്പ്പിനെ കുറിച്ച് കാശി പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ ശിവക്കും ആളെ പിടി കിട്ടി. ആദ്യമായയിട്ടമാണ് അവൻ അവളെ കാണുന്നത്. അവളോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ ആ പരിചയമില്ലായ്മ അവനൊരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ കാശിയുടെ ഫ്രണ്ട്.. അതും കാർത്തു പറഞ്ഞു കൊടുത്തു അറിവിൽ അവർ തമ്മിലുള്ള കൂട്ട് വളരെ നന്നായി അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ആ പരിഗണന വെച്ചിട്ട് തന്നെയാണ് മിയ അവനോട് മിണ്ടുന്നതെല്ലാം. അറിയാത്തവരോട് പോലും അങ്ങോട്ട് ഇടിച്ചു കയറി സൗഹൃദമുണ്ടാക്കാൻ മിടുക്കിയായ മിയ എത്ര പെട്ടന്നാണ് അമ്മുവുമായി കൂട്ടായത്. ശിവയുടെ അമ്മയെ വരെയും അവൾ സംസാരിച്ചു കയ്യിലെടുത്തു. ആശ്ചര്യത്തോടെയാണ് ശിവ അവളെ നോക്കുന്നത്.. വേഗം തിരിച്ചു പോകാൻ വന്നവർ പിന്നെ അന്നവിടെ നിന്നും പോകാനിറങ്ങുന്നത് ഉച്ചക്ക് ശേഷമാണ്.. "ഭവ്യയെ രാജനങ്കിൾ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയിട്ടുണ്ട് ശിവ.. എനിക്കൊന്ന് പോയ്‌ കാണണം എന്നുണ്ട്.. നീ ഫ്രീ ആകുമ്പോ ഒന്നിറങ്.." അവർ പോകാനിറങ്ങിയിട്ടാണ് കാശിയത് പറഞ്ഞത്. വിവരങ്ങളെല്ലാം ഗായത്രി അപ്പപ്പോൾ അവനെ അറിയിക്കുന്നുണ്ട്. പോലീസ് പിന്നെയും അവളെ തേടി ചെന്നതും ചോദ്യം ചെയ്തതും ഭവ്യ കേസിൽ തന്നെ ഉറച്ചു നിൽക്കാൻ തീരുമാനം എടുത്തതുമെല്ലാം ഗായത്രിയും പിന്നെ കാശിയും കൂടെയുണ്ടന്നുള്ള ധൈര്യത്തിൽ തന്നെയാണ്.. "എങ്കിൽ നമ്മുക്കിങ്ങനെ തന്നെ അങ്ങ് പോയാലോ.. എനിക്കും ആ കുട്ടിയെ ഒന്ന് കാണണം ന്നുണ്ട്." ശിവയുടെ അമ്മ കൂടി അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അത് വേണമോ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ മനസ്സിൽ. ഈ കാര്യത്തിൽ അവൻ പറയുന്നതാണ് തീരുമാനം എന്നാ പോലെയാണ് കാശിയുടെ നിൽപ്പ്. എങ്കിൽ നമ്മുക്ക് എല്ലാർക്കും കൂടി പോയാലോ.. " കാർത്തു കൂടി ചോദിച്ചു. മിയ പിറ്റേന്നാണ് തിരിച്ചു പോകുന്നത്. എങ്കിൽ അവൾ കൂടി പോരട്ടെ എന്ന് അമ്മുവും പറഞ്ഞതോടെ ശിവ കാശ്ശിയെ നോക്കി അങ്ങനെ ചെയ്യാം എന്ന് പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സിനൊരു തൃപ്തി പോരായിരുന്നു. കാശിക്കത് മനസ്സിലായി. എത്രയൊക്കെ വേണ്ടന്ന് വെച്ചാലും അന്നാ ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ വെച്ച് അവൻ അനുഭവിച്ചത്.. അത്‌ അത്രയും പെട്ടന്നൊന്നും ശിവക്ക് മറന്നു കളയാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അവനും ഉറപ്പായിരുന്നു. അറിഞ്ഞു കൊണ്ടല്ലങ്കിൽ കൂടിയും അതിനൊരു കാരണകാരനായി എന്നോർക്കുമ്പോൾ കാശിക്കും കടുത്ത മനസ്താപമുണ്ട്. താനായിട്ട് തന്നെ അതിനൊരു പരിഹാരം കാണുമെന്നും അവനുറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞതാണ്. എന്തായാലും വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ അവർ പോകാനിറങ്ങി.. എല്ലാർക്കും കൂടി പോകേണ്ടതല്ലേ.. അവിടെയുള്ള വല്ല്യ കാർ എടുത്തിട്ട് പോകാൻ അശോകൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും അത് തന്നെ മതിയെന്ന് ശിവ പറഞ്ഞപ്പോൾ കാശിയും അത് അംഗീകരിച്ചു. "രണ്ടാളും ഓസ്‌ക്കാറിനോരു അപേക്ഷ കൊടുത്തിട്ടേക്കൂ കേട്ടോ.. എന്തൊരു ഒടുക്കത്തെ അഭിനയമായിരുന്നു.." വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയതേ കാർത്തു കാശിയെയും മിയയെയും കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "അല്ലാതെ പിന്നെ.. നിന്റെ അച്ഛനോരു പൊടിക്ക് അടങ്ങിയെന്ന് കരുതി.. അങ്ങേര് ഇപ്പോഴും ഹിറ്റ്‌ലർ തന്നെയാടി.. അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് കയറി തല വെച്ച് കൊടുക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് വട്ടൊന്നുമില്ല.. അല്ലേ കാശ്യേട്ട.." മിയ കാശിയെ കൂട്ടി കൊണ്ടാണ് കാർത്തുവിനുള്ള മറുപടി കൊടുത്തത്.. "പിന്നല്ല... കാശി ചിരിയോടെ തന്നെ അത് സമ്മതിച്ചു കൊടുത്തു.. അപ്പോൾ പിന്നെ അതെന്തായിരുന്നു എന്നറിയണം ശിവയുടെ അമ്മയ്ക്കും അമ്മുന്നും. ഒടുവിൽ കാർത്തു തന്നെ കാര്യം വിശദീകരിച്ചു പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ എന്ത് എന്നൊരു ഭാവത്തിലാണ് മിയയുടെ ഇരിപ്പ്.. കള്ളത്തരം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ആ മുഖം.. ശിവ ഇടയ്ക്കിടെ മിററിൽ കൂടി അവളെ നോക്കുന്നുണ്ട്.. നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കെ തന്നെ അവന് വല്ലാത്തൊരു കൗതുകം തോന്നി തുടങ്ങി.. ആ ചിരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള സംസാരം.. കുറുമ്പോളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച നോട്ടങ്ങൾ. അതിനേക്കാൾ... പ്രിയപ്പെട്ടവർക്ക് വേണ്ടി സ്വന്തം ജീവൻ കളഞ്ഞും കൂടെ നിൽക്കാനുള്ള അവളുടെ മനസ്സ്.. "എന്നാലും എന്റെ മോളെ.. അശോകനെ പോലെ ഒരാളോട്.. അതും ആ വീട്ടിൽ നിന്നു കൊണ്ട്.. സമ്മതിച്ചു തന്നിരിക്കുന്നു നിന്നെ ഞാൻ.. എവിടുന്ന് കിട്ടി ഇത്രയും ധൈര്യം.അതും അശോകൻ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞാ.. എനിക്ക് ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ കൈയ്യും കാലും വിറക്കുന്നു.." സുജാത ആ വിറയൽ അപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നത് പോലൊരു മുഖഭാവത്തിൽ പറയുമ്പോൾ മിയ അവരെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചിരിച്ചു.. 'അതിപ്പോ.. അങ്ങനൊക്കെ ചോദിച്ചാ എന്താ പറയാ.. ഒന്ന് എനിക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു..കാശിനാഥന് കാർത്തു ഇല്ലാതെയും ജീവിക്കാൻ കഴിയും..പക്ഷേ എനിക്കറിയാവുന്ന കാർത്തുവിന് കാശി നാഥൻ ഇല്ലാതെ.. ആ ആളോട് ചേരാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.. ഞാൻ കാണുന്നതല്ലേ അവളുടെ ഉള്ള് പിടയുന്നത്.. എനിക്കറിയാവുന്നതല്ലേ അവൾക്ക് കാശ്യേട്ടനോടുള്ള സ്നേഹം.. അതൊന്നു സെറ്റാവാൻ.. മഹേഷിനെ പോലൊരു ക്രിമിനൽ ഇവളേ കൊല്ലാതിരിക്കാൻ അത്രയെങ്കിലും ചെയ്യണ്ടേ ഞാൻ.. ഇവള്. ഇവളെന്റെ കൂട്ടുകാരി അല്ലേ..വേറൊന്നും ഓർത്തില്ലമ്മേ ഞാൻ.." അത്രമേൽ സ്നേഹത്തോടെ.. തന്റെ അമ്മയുടെ തോളിൽ ചാരി ഇരിക്കുന്നവളെ കാണുമ്പോൾ ശിവയുടെ ഉള്ളിലും വല്ലാത്തൊരു നിർവൃതി നിറയുന്നുണ്ട്. അവനന്നോളം അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത വിധമൊരു കുളിര്.. വീണ്ടും അവരെന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്.. ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.. പക്ഷേ ശിവയുടെ കണ്ണുകൾ ഒട്ടും അനുസരണയില്ലാത്ത വിധം മിയയെ തേടി പോകുന്നു.. ഇടയിൽ എപ്പഴോ അവളുമാ നോട്ടത്തിൽ കുരുങ്ങി.. നേർത്തൊരു ചിരിയോടെ അവൾതന്നെ നോട്ടം പിന്മാറ്റിയെങ്കിലും പിന്നെ ശിവയെ പോലെ തന്നെ.. അവളുടെ കണ്ണുകൾക്കും ഒട്ടും അനുസരണ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... തുടരും.. ന്നാലും ഒരാള് വരുന്നു ന്ന് കേട്ടപ്പോ ന്തൊക്കെയാണ് നിങ്ങള് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടിയത്.. അയ്യേ.. മോശം.. മോശം.. മോ..... ശം 😁 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം..... 🔻 ഭാഗം _43 ✍️ രചന - Aysha akbar താൻ ആ വീട്ടിലേക്ക് വന്ന സമയമെല്ലാം പുറത്ത് മൈഥിലി ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി അലയുകയായിരുന്നു..... ചങ്കുറപ്പുള്ള ഒരാളും അവളുടെ കൂടെ നിൽക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നതാണ് ശെരി....... എന്നാൽ നീണ്ട അവളുടെ പരിശ്രമങ്ങൾക്ക് നടുവിലാണ് നീ കളക്ടറായി ചാർജെ‌ടുക്കുന്നതും ആരെയും ഭയക്കാതെ എല്ലാം മുമ്പിൽ നിന്ന് ചെയ്യുന്നതും .... നിന്റെ മനസ്സിൽ വൈശാലിയുടെ മാത്രം കണ്ണു നീരായിരുന്നെങ്കിൽ അവളുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഞങ്ങളെല്ലാവരുമായിരുന്നു....... ജമീലക്ക യുടെ കണ്ണുകൾ എന്തിനോ നിറഞ്ഞു..... തന്റെ നിയോഗമായിരുന്നു അവരെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതെന്നാണ് താൻ വിശ്വസിച്ചിരുന്നത്.... എന്നാൽ അങ്ങനെയല്ല.... എല്ലാം ചെയ്തത് അവളായിരുന്നു.... അവളെ സഹായിക്കുക എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു തന്റെ നിയോഗം..... അഭിക്ക് മനസ്സ് വല്ലാതെ വിങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി....... അവള് നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് ഞങ്ങളോട് നീ കാണിച്ച കരുണ ന്ന് കൊണ്ട് മാത്രമായിരുന്നു.. എല്ലാവരും ഭയന്നു മാറി നിന്നപ്പോൾ മുന്നിട്ട് വന്ന ആ ചങ്കൂറ്റത്തെ യായിരുന്നു..... അതിനവളെ തെറ്റ് പറയാൻ കഴിയില്ല.... കാരണം..... അത്രത്തോളം അവളതിന് വേണ്ടി കഷ്ട പ്പെട്ടിരുന്നല്ലോ..... ജമീലക്ക അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അഭിക്കാകെ ക്കൂടി വല്ലാതായി പ്പോയിരുന്നു.... അവനാ കസേരയിലേക്കിരുന്നു..... തല സ്വയം താങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന വണ്ണം അവൻ കൈ കൊണ്ട് താങ്ങി പ്പിടിച്ചു..... നിഷ്കളങ്കത നിറഞ്ഞ ആ തവിട്ട് നിറ മിഴികൾ അവന്റെയുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.... അവളുടെ മിഴികളിലെ തിളക്കം തന്റെ തോന്നലായിരുന്നില്ല അതവരുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ വെളിച്ചമാണെന്ന് ഒരു നിമിഷം തോന്നി പ്പോയവന്.... അവളെന്ന പെണ്ണിനോട് അതിരറ്റ ഒരാരാധന മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നപ്പോൾ........ അവൾ അടിക്കടി ഇവിടെയും വരാറുണ്ട്...... ഞങ്ങളെ കാണാറുണ്ട്.... ജമീലക്ക അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അഭി ശെരിക്കും ഞെട്ടിയിരുന്നു..... താൻ പോലുമറിയാതെ അവൾ തന്റെ ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നു.... കണ്ണ് തുറന്ന് നോക്കാതിരുന്നത് താനായിരുന്നു.... അതിനെങ്ങനെ.... ചുറ്റുമുള്ളവരെ കാണാനോ മനസ്സിലാക്കാനോ കഴിയാത്ത വിധം മനസ്സ് ഇടുങ്ങി പ്പോയിരുന്നില്ലേ.... ശെരിയാണ്........ നിന്നോടുള്ള ഇഷ്ടത്തെ കുറിച് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ തന്നെയാണ് അവളോടെല്ലാം തുറന്ന് പറഞ്ഞത്..... നീ ഇവിടെ നിന്ന് പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ ആ ട്രെയിനിൽ അവൾ കയറിയതും നീല സാരിയുടുത്തതും എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞത് പ്രകാരമായിരുന്നു .... കാരണം...... നീയവളെ ശ്രദ്ധിക്കുക മാത്രമേ ആവശ്യമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു..... അവളെ ഇഷ്ടപ്പെടാത്തിരിക്കാൻ ഒരു സാധ്യത യുമില്ലായിരുന്നു..... അവളെ നീ ശ്രദ്ധിക്കാൻ ഞാൻ നോക്കിയിട്ട് ഈ ഒരോറ്റ വഴിയേ യുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ ..... നീ പോകുന്നിടത്തെല്ലാം അവളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ കൂടി നിന്റെ മുമ്പിൽ വരാൻ അവൾ മടിച്ചിരുന്നു..... നിന്നേ സംബന്ധിച്ച് നീ വലിയ ഐ ഏ എസ്സ്കാരനായിരിക്കാം..... പക്ഷെ അവൾക്ക് മുമ്പിൽ നീ വെറുമൊരു ഐ ഏ എസ് കാരനാണ്...... സ്വത്തോ പണമോ കുടുംബ മഹിമയോ ഒന്നുമില്ലാത്ത വെറുമൊരു ഐ ഏ എസ്സ്കാരൻ ...... എന്നിട്ടും അവൾ നിന്നേ ഇഷ്ടപ്പെട്ടത് ഞങ്ങളെ രക്ഷിച്ചു എന്ന ഒറ്റ കാരണത്തിൽ നിന്നായിരുന്നു.... അവൾക്ക് നിന്നോടിടപഴകാൻ ഒരവസരം ഞാനായി ഉണ്ടാക്കി കൊടുത്തത് തന്നെയാണ്....... ഒറ്റക്കിങ്ങനെ നടക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോ സഹിച്ചില്ല..... വൈശാലിയെ ഓർത്തു ഒറ്റപ്പെടുന്നത് അവൾക്കിഷ്ടപ്പെടുമെന്നും ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല..... ജമീലക്ക അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇടറിയിരുന്നു.... ആ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് നനഞ്ഞു..... അഭി കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ ചിമ്മി അങ്ങനെയിരിക്കുക യാണ്‌..... സാറേ..... വിറക്കുന്ന ജമീലക്കയുടെ വിളിയിലേക്ക് അഭി തലയൊന്നുയർത്തി..... അവന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞിരുന്നു...... ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി പ്രയത്നിച്ച ഞങ്ങളുടെ കണ്ണ് നീര് കണ്ട രണ്ട് പേർ ഒരുമിക്കണമെന്നത് എന്റെ സ്വാർത്ഥത യായി ക്കൂട്ടി ക്കോളു...... മൈഥിലി യെ പറ്റി ഒന്നും പറയരുത്...... അത്രയേറെ വലിയവളാണവൾ.... വൈശാലി എങ്ങനെയായിരുന്നുവോ അങ്ങനെ തന്നെയാണ് എനിക്കവളും ... നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും ഒരുമിച്ചാൽ ഈ സമൂഹത്തിനു വേണ്ടി ഒത്തിരി ചെയ്യാൻ കഴിയുമെന്ന് ഞാനിപ്പോഴും വിശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്...... പക്ഷെ ഒരാളുടെ മനസ്സിലെ ഇഷ്ടം പിടിച്ചു വാങ്ങാൻ കഴിയില്ലല്ലോ..... അവളിനി സാറിന്റെ മുമ്പിൽ വരില്ല.... ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം അവളോട്........ അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ജമീലക്ക അവിടെ നിന്നും നടക്കുമ്പോൾ അഭി നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ അങ്ങനെ നിന്നു പോയി...... അവളെ കുറിച്ചുള്ള ചിത്രം ഏറെ വിശാലമാകും തോറും താനെന്നത് വളരേ നിസ്സാരമായ ഒന്നായി മാറുകയാണ്..... അവൾ വെറുമൊരു പെണ്ണല്ല....... അവളോളം കരുണയുള്ളൊരു പെണ്ണിനെ ഇന്നോളം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുമില്ല...... അവനാകെ ക്കൂടി പിടി വിട്ട് പോകുന്നൊരു അവസ്ഥയിലായിരുന്നു..... അവൾക്ക് മുമ്പിൽ ഒന്നുമല്ലാതിരുന്ന തന്നേ അവൾ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങി യെങ്കിൽ കേവലം ഒരു പെണ്ണിന്റെ ആകർഷണമായി കണക്കാക്കിയ വിഡ്ഢി താനായിരുന്നു.... അവളുടെ സ്വപ്നം നിറവേറ്റാൻ കൂട്ട് നിന്നവനോടുള്ള ഒരു ബഹുമാനം മാത്രമായിരുന്നത്...... അത്രയും ഒരു പക്ഷെ അവളാ കാര്യത്തിന് വേണ്ടി ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നിരിക്കാം.... കഷ്ട പ്പെട്ടിരുന്നിരിക്കാം..... താൻ ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾക്കെല്ലാം ചൂട്ട് പിടിച്ചു മുമ്പിൽ നടക്കാൻ അവളുണ്ടായിരിന്നു.... പക്ഷെ താനറിഞ്ഞില്ലെന്ന് മാത്രം...... തന്റെ വീട്ടിലും അവൾ അവൾക്കായി നിന്നതാവാം..... തന്റെ വീട്ടുകാരോടും മറച്ചു വെക്കാമായിരുന്ന സത്യം അവളായി തന്നേ പറഞ്ഞതോർത്തു ഇപ്പോളേറെ അവളോടൊരു സ്നേഹം തോന്നുന്നുണ്ട്...... തന്റെ മുമ്പിൽ താൻ കണ്ട നിഷ്കളങ്ക യായ ആ പെണ്ണിനോട് അതിരറ്റ ആരാധന തോന്നുന്നുണ്ടിപ്പോൾ തനിക്കും.... കാരണം അവരുടെ വിമോചനം തന്റെയും ആഗ്രഹമായിരുന്നു.... അതിന് വഴി കാണിച്ചത് അവളാണെങ്കിൽ അവളോട് തനിക്കും പേരറിയാത്തൊരു വികാരം തോന്നുന്നുണ്ട്.... ഒരു പക്ഷെ അവൾക്ക് തന്നോട് തോന്നിയത് പോലെ........ 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും എവിടെയായിരുന്നു ഇന്നലേ........ പ്രകാശ് അത് ചോദിക്കുമ്പോഴും മനീശിന്റെ പിറകിലായി വന്ന മൈഥിലി യുടെ കയ്യിലൊന്ന് പിടിച്ചിരുന്നു.... ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം കാണുന്നതിന്റെ സന്തോഷവും സങ്കടവുമെല്ലാം അയാളിൽ തങ്ങി നിന്നിരുന്നു..... ഞങ്ങൾ എസ്റ്റേറ്റ് വരെ പോയിരിക്കുവായിരുന്നു.... സൂപ്പർ മാർക്കറ്റിൽ നിന്ന് പോകാനിറങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഇവളെ കണ്ടത്..... അപ്പൊ വിട്ടാൽ പിന്നെ പെങ്ങളെ കിട്ടിയില്ലെങ്കിലോ എന്ന് പേടിച്ചു കൈയ്യോടെ കൂടെ കൊണ്ട് പോയതാ ..... മനീഷ് അതും പറഞ്ഞു മൈഥിലി യെ നോക്കുമ്പോൾ മൈഥിലി യുടെ മുഖമാകെ മങ്ങി യിരിപ്പായിരുന്നു.... എപ്പോഴും ചിരിച്ചു കാണുന്ന ആ മുഖത്തെ നോവ് പ്രകാശിന്റെ യുള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വേദന തീർത്തിരുന്നു..... അവളൊന്നും മിണ്ടുന്നില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല തന്നെയൊന്നു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാത്ത വിധം ശ്രദ്ധ മറ്റെവിടെയോ ആണെന്ന് തോന്നി പ്പോയി അയാൾക്ക്.... അഭിമന്യു വന്നിരുന്നു ഇവിടെ..... പെട്ടെന്ന് പ്രകാശത് പറഞ്ഞതും അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം വന്നു..... അവൾ ഏറെ പ്രതീക്ഷയോടെ പ്രകാശിനെ നോക്കി..... അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം എന്നത്തേതിലും പകരമായി അയാളുടെ മനസ്സിനെ വേദനിപ്പിച്ചു.... ഇനി താൻ പറയുന്നത് അവളുടെ ഹൃദയത്തെ കീറി മുറിക്കുമായിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ടയായിരുന്നത്.... പക്ഷെ പറയാതിതിരിക്കുന്നതെങ്ങനെ..... എന്നേ... എന്നേ ചോദിച്ചാണോ വന്നത്.... എന്താ പറഞ്ഞത്.... അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഏറെ ആവേശം കലർന്നിരുന്നു..... അത്....... മൈഥിലി യെ ചോദിച്ചു അവനിനിയിങ്ങോട്ട് വരില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു..... പ്രകാശ് ഏറെ വേദനയോടെ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അവനൊരിക്കലും അവളിലേക്ക് ചേരില്ലെന്ന പൂർണ ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.... അവളവനെ മനസ്സിൽ നിന്ന് എങ്ങനെയെങ്കിലും പറിച്ചു കളയട്ടെ എന്ന് തന്നേ അയാൾ വിചാരിച്ചു..... അത് കേട്ടതും ഒരു നിമിഷം വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ മറ്റെന്തൊക്കെയോ ഭാവം കലർന്നു.... ഒരു നിമിഷം പിടക്കുന്ന ആ കൃഷ്ണ മണികൾ പോലും നിശ്ചലമായത് പോലെ...... പ്രകാശിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചിരുന്ന ആ പിടി അവൾ പോലുമറിയാതെ അയഞ്ഞു.... കൂടെ കൂട്ടാമെന്ന് വാക്ക് പറയാൻ അവന് തോന്നിയ തന്നോടുള്ള ആ ഇഷ്ടം താനാരാണെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ നീങ്ങി പ്പോയോ.... അവൾക്കൂറക്കെ കരയാൻ തോന്നി..... പക്ഷെ തന്നേ സ്നേഹിക്കുന്ന മുഖങ്ങളാണ് ചുറ്റും.... അവർക്ക് വേണ്ടി യെങ്കിലും കരയാൻ പാടില്ല...... ഞാൻ.... ഞാൻ തോറ്റു പോയി പപ്പാ.....പപ്പാ തന്ന സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും ഞാൻ തോറ്റു പോയി..... ഒരു ചിരിയുടെ അകമ്പടിയോടെ അത് പറയുന്നവനെ പ്രകാശ് ഉറ്റ് നോക്കി.... അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉരുണ്ട് കൂടിയ കണ്ണ് നീര് അയാളുടെ നെഞ്ചിനെ വല്ലാതെ മുറി വേൽപ്പിച്ചു.... എന്താ... ലോകത്ത് അവൻ മാത്രമേയുള്ളു ആണായിട്ട്.... പോകാൻ പറ....നിനക്കവനെക്കാൾ നല്ല പയ്യനെ ഏട്ടൻ കണ്ട് പിടിച്ചു തരും..... അവളുടെ കണ്ണ് നീര് കണ്ടെന്ന വണ്ണം മനീഷതും പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചിരുന്നു..... താങ്ങാനൊരു തോള് കിട്ടിയെന്ന വണ്ണം അവളാ നെഞ്ചിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി പൊട്ടി കരഞ്ഞു പോയിരുന്നു...... ശെരിയാണ്.....അവനെക്കാൾ യോഗ്യനെ തനിക്ക് വേണ്ടി കണ്ട് പിടിക്കാൻ ഇവർക്ക് കഴിയും....... പക്ഷെ അതവനാവില്ലല്ലോ.... തന്റെ ഹൃദയം അവന് നൽകിയ ആ സ്ഥാനമാവില്ലല്ലോ..... ഒരു പൊട്ടി കരച്ചിലോടെ അവൾ അവനിൽ നിന്നടർന്നു മാറുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ നിറച്ചു നിൽക്കുന്ന പപ്പയെയും ഏട്ടനെയുമാണ് കാണുന്നത്... അവൾക്കേറെ വേദന തോന്നി.... തന്റെ ഒരു കാര്യത്തിനും ഇന്നേ വരെ എതിര് പറയാത്തവരാണ്.... അവരുടെ കണ്ണ് നിറക്കുന്ന ഒന്നും താനും ഇത് വരെ ചെയ്തിട്ടില്ല.... പക്ഷേ..... ഇന്ന് താൻ കാരണം എല്ലാവരും വേദനിക്കുന്നുണ്ട്.... പപ്പ പറഞ്ഞത് പോലെ നമുക്ക് മറ്റൊരാളെ നോക്കാം..... അതിലും കിടിലനൊരു ഐ ഏ എസ്സുകാരനോ ഐ പി എസ്സുകാരനോ അങ്ങനെ പപ്പക്കിഷ്ടമുള്ള ആരായാലും എനിക്ക് സന്തോഷമേയുള്ളൂ..... ഇതും പറഞ് ഞാനിനി ആരെയും വേദനിപ്പിക്കില്ല..... ഇതിവിടെ തീർന്നു..... പതിഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അതും പറഞ്ഞവൾ മുറിയിലേക് നടക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ഹൃദയം അലമുറയിട്ട് കരയുന്നത് അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവനെ മറക്കാൻ ഈ ജന്മം കഴിയില്ലെങ്കിൽ കൂടി ഒരു പരിധിയിൽ കൂടുതൽ നമ്മുടെ സന്തോങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി നമ്മളെ സ്നേഹിക്കുന്നവരെ വേദനിപ്പിക്കരുത്.... ഇനിയുള്ള കാലം പ്രണയമെന്നോർത്ത് ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ അവന്റെ കൂടെയുള്ള കുറച്ചു നല്ല നിമിഷങ്ങളുണ്ട് .... അത് മതിയായിരുന്നുവൾക്ക്...... മനീഷേ.... എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവനെക്കാൻ യോഗ്യനായ ഒരുവൻ അവളുടെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടണം...... പറ്റുമെങ്കിൽ നാളെ തന്നേ..... പ്രകാശ് അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മുറിയിലേക് നടക്കുമ്പോൾ ദേഷ്യം കൊണ്ടും സങ്കടം കൊണ്ടും അയാളുടെ നെഞ്ച് വിങ്ങി യിരുന്നു...... അഭിയുടെ മുഖം ഓർക്കും തോറും മനീഷിന് കലി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

Part 80 " ഇന്നലെയും കൂടി ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ ഉള്ളു ഇത് പോലെ എന്ത് ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും എന്നോട് പറയണം എന്ന് " : കണ്ണൻ " എന്ത് ആഗ്രഹം പറഞ്ഞാലും കണ്ണേട്ടൻ നടത്തി തരുമോ....? " : ഗൗരി ആകാംഷയോടെ തിരക്കി. " എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയുന്ന എന്തും നടത്തി തരും " : പെണ്ണിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടതും കണ്ണ് ചുരുക്കി അത്രയും ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞു അവൻ " എന്നെ എവിടെ എങ്കിലും കറങ്ങാൻ കൊണ്ട് പോകാൻ ആണ് ഞാൻ പറയുന്നത് എങ്കിലോ " : കാല് രണ്ടും കുത്തനെ വെച്ച് കൈ രണ്ടും കൊണ്ട് മുഖം താങ്ങി പിടിച്ച് ആകാംഷ വിടാതെയാണ് ഗൗരി അത് തിരക്കിയത്. " കറങ്ങാൻ കൊണ്ട് പോകും " : അവനും ഒരു കണ്ണിൽ വിരിഞ്ഞ തിളക്കത്തോടെ അതിനുള്ള മറുപടി നൽകി. " അത് ഇപ്പൊ രാത്രി ആണെങ്കിലോ...? " : ഗൗരി തിടുക്കത്തോടെ തിരക്കി. " രാത്രി ആണെങ്കിലും കൊണ്ട് പോകും " : ഇപ്രാവിശ്യം അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും അവന് ചിരിയാണ് വന്നത്. എങ്കിലും അത് മറച്ച് കൊണ്ട് അവൾക്ക് ഉള്ള മറുപടി കൊടുത്തു. " അപ്പൊ മഴ ആണെങ്കിലോ...? " : ഗൗരി ചെറുതായിട്ട് മുന്നിലേക്ക് അഞ്ഞ് കൊണ്ട് തിരക്കി. " മഴ മാറിയിട്ട് കൊണ്ട് പോകും " : അവൻ കണ്ണോന്ന് ചുരുക്കി കൊണ്ട് മറുപടി നൽകി. " അപ്പൊ ഇനി ചിലപ്പോ കണ്ണേട്ടന് വയ്യെങ്കിലോ, അല്ലെങ്കിൽ കണ്ണേട്ടൻ വേറെ എന്തെങ്കിലും തിരക്കിൽ ആണെങ്കിലോ....? " : കണ്ണൻ എല്ലാത്തിനും അലുകൂനിച്ച് ഉള്ള മറുപടി കൊടുക്കുന്നത് കണ്ടതും ആവേശം ഒട്ടും കുറയാതെ അവൾ ചോദിച്ചു. എന്നാൽ ഇപ്രാവിശ്യം അവൻ അവളെ കടുപ്പിച്ച് ഒന്ന് നോക്കി. ആഗ്രഹം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇതിപ്പോ ആഗ്രഹം മുടക്കുന്ന കാര്യങ്ങളാണ് ചോദിക്കുന്നത്. അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും ഗൗരി ഒന്ന് പതറി.  എത്ര ഒക്കെ ആണെന്ന് പറഞ്ഞാലും അവൾക്ക് ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും കണ്ണനെ പേടി ആണ്. അവന്റെ നോട്ടം നേരിടാൻ കഴിയാതെ കൈ രണ്ടും താഴ്ത്തി ഇട്ട് മെല്ലെ തല ചെരിച്ച് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കി ഇടക്ക് കണ്ണനെയും നോക്കും. " അത്.... അത് പിന്നെ അറിഞ്ഞ് വെക്കാലോ എന്ന് കരുതി ചോദിച്ചതാ. ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ കരുതിയിലെ കണ്ണേട്ടൻ മറ്റെന്തെങ്കിലും ആവിശ്യത്തിന് വന്നതാണെന്ന് അത് കൊണ്ട് അല്ലെ ഞാൻ ഇവിടേക്ക് വരണം എന്ന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും പറയാഞ്ഞത് " : നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും കണ്ണന്റെ നോട്ടം തന്നിൽ നിന്ന് മാറുന്നില്ല എന്ന് കണ്ടതും ഗൗരി മെല്ലെ പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും ഒരു ചിരി ഒളിപ്പിച്ച് കൊണ്ട് കണ്ണൻ ഗൗരിയുടെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കും വിധം അവന്റെ കൈ എടുത്ത് മെല്ലെ അവളുടെ കയ്യ് പൊതിഞ്ഞ് പിടിച്ചു. അത് അറിഞ്ഞത് പോലെ ഗൗരിയും അവനെ നോക്കി. അവൾക്കും അറിയാം ഇങ്ങനെ അവൻ കൈ പിടിക്കുന്നുണ്ട് എങ്കിൽ അവളോട് എന്തെങ്കിലും പറയാൻ വരുമ്പോഴാണ് എന്ന് ഇപ്പൊ കുറെ ആയില്ലേ ഇങ്ങെനെ. " നോക്ക്, എന്ത്... എന്തൊരു കുഞ്ഞ് ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിലും നിനക്ക് എന്നോട് പറയാം. അതിന് യാതൊരു മടി കാണിക്കേണ്ട കാര്യം ഇല്ല. ഇന്ന് ഈ ലോകത്ത് മറ്റാരേക്കാളും നിന്നിൽ ഉള്ള അവകാശം എനിക്ക് ആണ് അത് പോലെ തന്നെയാണ് തിരിച്ചും. അപ്പൊ എന്ത് ചെറിയ കാര്യം ആണെങ്കിൽ പോലും നിനക്ക് അത് എന്നോട് പറയാം, ആഗ്രഹം ആണെങ്കിൽ അങ്ങനെ എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയ്യുന്നത് ആണെങ്കിൽ ഏത് വിധേനയും ഞാൻ അത് നടത്തി തരും. ഇനി അതല്ല നേരത്തെ നീ പറഞ്ഞത് പോലെ എനിക്ക് എന്തേലും അസൗകര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ അത് ഞാൻ തുറന്ന് പറയും അപ്പൊ അത് നീയും മനസ്സിലാക്കണം. ഇന്ന് എനിക്ക് നടത്തി തരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എങ്കിൽ നാളെ ഒരിക്കൽ ഉറപ്പായും ഞാൻ നടത്തി തന്നിരിക്കും. അത് പോരെ ഗൗരി നന്ദക്ക് " : സൗമ്യമായി അവളോട് അത്രയും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി കണ്ണ് ചിമ്മി. അവളും അതിന് അവനെ കണ്ണെടുക്കാതെ നോക്കി കൊണ്ട് തലയാട്ടി. എന്തോ ഉള്ളം സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറയുന്നത് പോലെ തോന്നി അവൾക്ക്. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്ത പോലെ അവൾ അവനെ നോക്കി. " എങ്കിൽ.... എങ്കിൽ ഞാൻ പറയുന്ന ഒരു... ഒരു കാര്യം ചെയ്യുവോ....? " : ചെറിയൊരു പരുങ്ങലോടെ അവൾ ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും അവൻ അവളെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി. ആ ചോദ്യത്തിനുള്ള പരുങ്ങൽ അവന് പെട്ടന്ന് മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്കുള്ള ഉത്തരം കൊടുക്കാതെ അവളുടെ കയ്യിലുള്ള പിടി വിട്ട് നിവർന്ന് ഇരുന്ന് കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി പിരുകം ഉയർത്തി. " അത്... അതില്ലേ അത് പിന്നെ കണ്ണേട്ടൻ ഇനി അങ്ങനെ അടി ഉണ്ടാക്കാൻ ഒന്നും പോകണ്ട " : അവന്റെ പ്രതികരണം ഓർത്ത് കൊണ്ട് ചെറിയൊരു പേടിയോടെയും പതർച്ചയോടെയും ആണ് അവൾ അത് പറഞ്ഞത്. അത് കേട്ടതും അവന്റെ മുഖം ഒന്ന് ആർദ്രമായി. ഒരു നിമിഷം അവൻ കണ്ണെടുക്കാതെ അവളെ നോക്കി ഇരുന്നു. അവളുടെ എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹം പറയാൻ പോകുവാണ് എന്നാണ് അവൻ കരുതിയിരുന്നത് പക്ഷെ ഇങ്ങനെ ഒരു ആവിശ്യം മുന്നിലേക്ക് വെക്കും എന്ന് അവൻ ഒരിക്കലും കരുതിയിരുന്നില്ല. " അതിന് ഞാൻ അടിയൊന്നും ഉണ്ടാക്കാറില്ലല്ലോ " : സൗമ്യമായി തന്നെ അവൻ അവൾക്കുള്ള മറുപടി നൽകി. " ഇല്ല കണ്ണേട്ടൻ അടി ഉണ്ടാക്കും, ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ റോട്ടിൽ കിടന്ന് തല്ല് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. പിന്നെ പോലീസ് പിടിച്ചോണ്ട് പോകുന്നത് എല്ലാം " : കണ്ണന്റെ സൗമായമായ പ്രതികരണം കണ്ട് അവൾ പേടിയൊക്കെ വിട്ട് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " അതൊന്നും ഞാൻ പോയി അടി ഉണ്ടാകുന്നത് അല്ലന്നേ, ഒന്നുങ്കിൽ അടി ഉണ്ടാകണം എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെ എന്റെ അടുത്തോട്ടു വരുന്നതായിരിക്കും അതല്ലെങ്കിൽ അവർ എന്തെങ്കിലും ഒക്കെ തെറ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ അതിന് ഞാൻ പ്രതികരിക്കുന്നത് ആയിരിക്കും എന്നെ അല്ലാതെ ഞാൻ ആയിട്ട് അങ്ങോട്ട് പോകുന്നത് ഒന്നും അല്ല " : അവൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന വിധം അവൻ പറഞ്ഞു. " അങ്ങനെ ഇങ്ങോട്ട് അടി ഉണ്ടാകാൻ വരുമ്പോൾ കണ്ണേട്ടൻ ഒഴിഞ്ഞ് മാറണം എന്തിനാ പിന്നെയും അവരുടെ കൂടെ തന്നെ  നിൽക്കുന്നെ. പിന്നെ തെറ്റ് ചെയ്യുന്നവരോട് ഒക്കെ അടി ഉണ്ടാകാൻ കണ്ണേട്ടൻ എന്തിനാ പോകുന്നെ, അവരെ ഒക്കെ നോക്കാൻ ഇവിടെ പോലീസ് ഇല്ലേ അപ്പൊ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും കാണുമ്പോ കണ്ണേട്ടൻ പോലീസിനെ അറിയിക്കണം " : ഗൗരി അത്രയും കാര്യമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അത് കേട്ട് നിന്നവൻ ചിരിയാണ് വന്നത്. അല്പം മുൻപ് പോലും പരുങ്ങി നിന്നവളാണ് ഇപ്പൊ അങ്ങനെ ചെയ്യണം ഇങ്ങനെ ചെയ്യണം എന്നൊക്കെ അവന് പറഞ്ഞ് കൊടുക്കുന്നത്. " അതോ ചെലപ്പോ പോലീസിനെ അറിയിക്കാൻ പറ്റി എന്ന് വരില്ല. ഒരിക്കൽ ഞാൻ കവലയിൽ കടയിൽ നിന്ന് ചായ കുടിച്ച് ഇറങ്ങുവായിരുന്നു. അപ്പോഴാ ഒരുത്തൻ ചുറ്റും നോക്കി പമ്മി പമ്മി പോകുന്നത് കണ്ടത്. അത് ഈ സ്കൂളും കോളേജും ഒക്കെ വിട്ട് കുട്ടികൾ ബസ്സ് ഇറങ്ങി വീട്ടിലെക്കും ട്യൂഷനും ഒക്കെ പോകുന്ന സമയം ആയിരുന്നു. അങ്ങനെ ഇവനെ തന്നെ ഇങ്ങനെ നിരീക്ഷിച്ച് കൊണ്ട് ഇരുന്നപ്പോഴാ ഇവൻ ഒരു സ്കൂൾ യൂണിഫോം ഇട്ട പെണ്ണ് കൊച്ചിന്റെ പിറകെ പോകുന്നത് കണ്ടത്. ആ കൊച്ചിനെ കണ്ടാൽ എട്ടിലോ ഒമ്പത്തിലോ പഠിക്കുന്നതായിട്ടേ തോന്നു. അങ്ങനെ സംശയം തോന്നി ഇവന്റെ പിറകെ ചെന്നപ്പോഴാ ഒരു ഇട വഴി എത്തിയതും ഇവൻ ആ കൊച്ചിനെ ഉപദ്രവിക്കാൻ നോക്കുന്നത് കണ്ടത്, അപ്പൊ മുന്നും പിന്നും ഒന്നും നോക്കിയില്ല കൊടുത്ത് അവന് നല്ലത്. അടി കണ്ട് പേടിച്ച് നിൽക്കുന്ന കൊച്ചിനോട് അപ്പൊ തന്നെ വീട്ടിൽ പൊക്കോളാനും പറഞ്ഞു. അത് പേടിച്ച് അപ്പൊ തന്നെ താഴെ കിടന്ന ബാഗും എടുത്ത് ഒറ്റ ഓട്ടം. ആ സമയം കൊണ്ട് ഇവൻ ഓടി കവലയിലേക്ക് പോയി, പിറകെ ഞാനും ഞങ്ങളുടെ കോലം കണ്ടിട്ടോ എന്തോ ആളുകളും കൂടി. പലരും എന്നെ പിടിച്ച് വെച്ചു. കാര്യം പറഞ്ഞ് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ അവനോട് പൈസ ചോദിച്ചിട്ട് അവൻ കൊടുക്കാഞ്ഞിട്ട് തല്ലി എന്നായി. അവൻ ആ നാട്ടുകാരൻ ആയത് കൊണ്ടും എന്നേക്കാൾ വിശ്വാസം അവനെ ആയത് കൊണ്ടും ആരും ഞാൻ പറഞ്ഞത് വിശ്വസിച്ചില്ല. ആ കൊച്ചിനെ പറഞ്ഞ് വിട്ടത് കൊണ്ട് എന്റെ ഭാഗം തെളിയിക്കാൻ വേറെ മാർഗം ഇല്ലായിരുന്നു. ഇനി പറ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സാഹചര്യത്തിൽ പോലീസിനെ വിളിച്ച് അവർ വരുന്നത് വരെ കാത്തിരിക്കാൻ സാധിക്കുമോ. അങ്ങനെ കാത്തിരുന്നിട്ട് ആ കൊച്ചിന് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ അതിന്റെ കുറ്റബോധം വേറെ. അങ്ങനെ ഉള്ള സാഹചര്യത്തിൽ നമ്മൾ പ്രതികരിക്കുക തന്നെ വേണം " : അവൻ അത്രയും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് അവളെ നോക്കി. അവളും അതിന് മറുപടി ഒന്നും ഇല്ലാതെ നിന്നു. ശെരിയാ അന്ന് പോലീസ് വരാൻ കാത്ത് നിന്നിരുന്നു എങ്കിൽ ആ കൊച്ചിന്റെ അവസ്ഥ എന്താകുമായിരുന്നു ഈശ്വരാ... അത് ഓർത്താതെ അവളുടെ ഉള്ളം ഒന്ന് കലങ്ങി. ഒപ്പം മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവനോട് ഒരു ബഹുമാനം വന്നത് പോലെ. " പിന്നെ ഇങ്ങോട്ട് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് അടി ഉണ്ടാകാൻ വരുന്നവന്മാരുടെ കാര്യം, ഒഴിഞ്ഞ് പോകുമെങ്കിലും പിന്നെയും തട്ടാനും മുട്ടാനും വരുന്നവന്മാരെ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യണം. " : കണ്ണൻ അതും പറഞ്ഞ് അവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. " ക്ഷമിക്കണം, ഇങ്ങോട്ട് തട്ടുമ്പോ തിരിച്ച് തട്ടാൻ പോകുന്നത് കൊണ്ട് അല്ലെ അതൊരു വലിയ അടി ആകുന്നത്. കണ്ണേട്ടൻ അതങ്ങ് ക്ഷമിച്ചു പോയാൽ അവിടെ തീരൂല്ലേ ആ പ്രശ്നം " : ഗൗരി ഒരു ഉപദേശം പോലെ കാര്യമായി തന്നെ അവന് പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു. " ഈ കാര്യത്തിൽ എന്തായാലും ഗൗരി നന്ദയെ പോലെ മദർ തെരേസ ആകാൻ എന്നെ കിട്ടില്ല. എന്റെ ദേഹം നൊന്തൽ അത് തിരിച്ച് ഞാനും കൊടുത്തിരിക്കും " : അവളുടെ ഉപദേശം ഇഷ്ടാമാകാത്ത പോലെ കണ്ണൻ പറഞ്ഞു. അവന്റെ പറച്ചിൽ ഇഷ്ടപെടാത്ത പോലെ അവളും കെറുവിച്ച് നോക്കി അവനെ. അത് കണ്ടതും അവന്റെ ഇഷ്ടക്കേട് എല്ലാം മാഞ്ഞ് അവിടെ ഒരു പുഞ്ചിരി സ്ഥാനം പിടിച്ചു. " അപ്പൊ ഓരോരുത്തർക്കും വേണ്ടി കൊട്ടേഷൻ ഒക്കെ എടുക്കുന്നതോ...? " : വിടാൻ ഭാവം ഇല്ലാത്ത പോലെ ഗൗരി തിരക്കി. ഇതുവരെ പറഞ്ഞതിന് ഒക്കെ ഓരോ ന്യായങ്ങൾ പറഞ്ഞ് വന്നവൻ ഇതിന് ഇനി എന്ത് പറയും എന്ന ഭാവം ആണ് അവളിൽ. " അത് പിന്നെ എനിക്ക് ആരെങ്കിലും വേറെ ജോലി എന്തെങ്കിലും തരേണ്ടെ. എനിക്കും ജീവിക്കണ്ടേ, ഭക്ഷണം വേണ്ടേ. ഭക്ഷണം ആരും വെറുതെ തരുത്തില്ലലോ അതിന് പൈസ തന്നെ വേണം അതിനാ. പിന്നെ കോട്ടേഷനും കാര്യം ഉള്ള കാര്യം ആണെങ്കിൽ മാത്രമേ ഞാൻ ഏറ്റ് എടുക്കു. " : അവളുടെ മുഖഭാവം മനസ്സിലാക്കിയത് പോലെ എന്തിനും എനിക്ക് എന്റേതായ ഞ്യായം ഉണ്ടെന്ന പോലെ അവനും മറുപടി നൽകി. അവന്റെ മറുപടി കേട്ടതും അവനിൽ ഉള്ള അവളുടെ നോട്ടം അറിയാതെ തന്നെ കൂർത്ത് പോയി. 'കാര്യം ഉള്ള കാര്യം ആണെങ്കിൽ മാത്രമേ ഏറ്റെടുക്കു പോലും അതും കൊട്ടേഷനിൽ' അവൾ അവനെ കൂർപ്പിച്ച് നോക്കി കൊണ്ട് തന്നെ പിറുപിറുത്തു. അവളുടെ ഭാവവും പിറുപിറുക്കലും ഒക്കെ കണ്ടതും അവൻ അറിയാതെ തന്നെ ചിരിച്ച് പോയി. പൊട്ടി ചിരി അല്ലെങ്കിലും ആർക്കും മനസ്സിലാകും വിധമൊരു ചിരി. ഇപ്രാവിശ്യം അവനും അതിനെ തടഞ്ഞ് നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചില്ല. എന്നാൽ കണ്ണന്റെ ചിരി കണ്ടതും അവനെ തന്നെ കണ്ണും വിടർത്തി നോക്കി നിൽക്കുവാണ് ഗൗരി. ആദ്യമായിട്ട് ആണ് അവൾ കണ്ണന്റെ ആ ഒരു ഭാവം കാണുന്നത് അതിന്റെ എല്ലാ കൗതുകവും ഉണ്ട് അവളുടെ മുഖത്ത്. തുടരും..... കഥ ഞാൻ മനപ്പൂർവം വൈകിപ്പിക്കുന്നത് അല്ലാട്ടോ ഞാൻ ആദ്യമേ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ഞാൻ ഒരു student ആണ് so ക്ലാസ്സ്‌, works, project, assignments, പിന്നെ പഠിക്കണം, പിന്നെ വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് എന്റേതായ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ ചെയ്യണം പിന്നെ ഏറ്റവും പ്രധാനം ആയിട്ട് എനിക്ക് അടുത്ത മാസം ഒരു competitive exam ഉണ്ട് 🙂 അതിനും വേണ്ടി prepare ചെയ്യണം. ഇനി ഇതിനെല്ലാം പുറമെ എല്ലാത്തിന്റെയും പിന്നാലെ പോയി മനുഷ്യ സഹജമായ തലവേദന, ക്ഷീണം, കണ്ണ് വേദന ഒക്കെ ഇണ്ട്. ഇതിന് ഇടയിൽ സമയം കിട്ടുമ്പോൾ എല്ലാം ഞാൻ കുറച്ച് കുറച്ച് എഴുതി വെക്കും. ഇനി ചെലപ്പോ എഴുതുന്നത് ഒന്നും ശെരി ആകുലാ. അങ്ങനെ തട്ടി കൂട്ടി എഴുതിയിട്ട് കാര്യം ഇല്ലല്ലോ. ഈ കഥ ഇപ്പൊ ഇവിടെ post ചെയ്ത പിന്നെ ഞാൻ വരുന്നത് next time post ചെയ്യാൻ വേണ്ടി ആയിരിക്കും. അതാട്ടോ കമന്റ്സ് ന് റിപ്ലൈ ഒക്കെ തരാൻ വൈകുന്നത്. Inboxum ഞാൻ അധികം നോക്കാറില്ല ഇത് ഇവിടെ post ചെയ്തിട്ട് ആണ് inbox നോക്കാർ 🫣. പിന്നെ ഞാൻ ഇപ്പൊ ഇത് പറഞ്ഞത് ഞാൻ കമന്റ്സ് ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് പറഞ്ഞതാണ്. But അത് കാണുമ്പോ വിഷമം ഒന്നും അല്ല പകരം സന്തോഷം തന്നെയാണ്, എന്റെ കഥ നിങ്ങൾ അത്രയും സ്വീകരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അല്ലെ താമസിക്കുമ്പോൾ കമ്പും എടുത്ത് വരുന്നത് 😁. അതാട്ടോ ഇപ്പൊ ഇത് വന്ന് പറഞ്ഞെ. എല്ലാരം waiting ആണെന്നൊക്കെ അറിയാഞ്ഞിട്ട് അല്ലാട്ടോ ഇതാണ് സിറ്റുവേഷൻ ഒന്ന് ഇടവിട്ട് എങ്കിലും തരണം എന്ന് ഉണ്ടെനിക്ക് പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാനാ. 🙂❤️🫂 #💞 പ്രണയകഥകൾ #💞 നിനക്കായ് #love #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ

#❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #😥 വിരഹം കവിതകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #😥 വിരഹം കവിതകൾ

#😔വേദന #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💞 പ്രണയകഥകൾ സുൽത്താൻ 😘

#💞 പ്രണയകഥകൾ #❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗

#💞 പ്രണയകഥകൾ #💌 പ്രണയം #💘 Love Forever #💞 നിനക്കായ്