💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 20 ✍️രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❤️ ഏറ്റവും ആദ്യം കണ്ട ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് കാശി കാറോടിച്ചു കയറ്റി. ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ നിന്നും ഓടി ഇറങ്ങിയവൻ അതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ കോ ഡ്രൈവിംഗ് ഭാഗത്തെ ഡോർ വലിച്ചു തുറക്കുന്നതും കാർത്തുവിനെ കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ടകത്തേക്ക് ഓടി കയറിയതുമെല്ലാം സെക്കന്റുകൾ കൊണ്ടാണ്. തന്റെ കയ്യിൽ വാടി തളർന്നു കിടക്കുന്നവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു തളർച്ച അവനെ പൊതിയുന്നുണ്ട്. ഇവിടെ കിടത്തിയേക്കെന്ന് പുറകെ വന്ന അറ്റന്റർ പറഞ്ഞിട്ടും കാശി അവളുമായി അകത്തേക്ക് കയറി.. അപ്പോഴൊക്കെയും അവനും വല്ലാതെ വിറക്കുന്നുണ്ട്. "എന്ത് പറ്റിയതാ.." അവന്റെ വരവ് കണ്ടതും ഡോക്ടറെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ ധൃതിയിൽ അരികിൽ വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. "എനിക്ക്.. എനിക്കറിയില്ല. വിളിച്ചിട്ട് മിണ്ടുന്നില്ല.." അവൻ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും അവന്റെ നോട്ടം കണ്ണടച്ച് കിടക്കുന്ന കാർത്തുവിന്റെ നേരെ തന്നെയാണ്. "ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് നിൽക്കൂ ട്ടോ.. " രണ്ടു മൂന്ന് പേര് കൂടി കാർത്തുവിന്റെ അരികിലേക്ക് വരികയും അവളെ പരിശോധന നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് നോക്കി അങ്ങേയറ്റം ടെൻഷനോടെ നിൽക്കുന്ന കാശിയോട് അവരിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു. അവനവിടെ നിൽക്കണമെന്ന് തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷേ വീണ്ടും അവരത് പറഞ്ഞപ്പോൾ കാർത്തികയെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി കൊണ്ടവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഏറ്റവും ആദ്യം കണ്ട കസേരയിലേക്ക് കൈകൾ കൊണ്ട് തല താങ്ങി കുനിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ അവനൊന്നുറക്കെ കരയാനുള്ള തോന്നലുണ്ട്. പക്ഷേ പറ്റുന്നില്ല..ചങ്കിലെന്തോ തടഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് പോലെ.. എന്നെ ഒന്ന് സ്നേഹിക്കുവോ.. എന്നോടൊന്നിഷ്ടം പറയുവോ.. എനിക്കത്രേം ഇഷ്ടമായിട്ടല്ലേ.. കാതിൽ കാർത്തു അൽപ്പം മുൻപവനോട് ചോദിച്ച വാക്കുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും മൂളുന്നുണ്ട്. ഇരിക്കാനും നടക്കാനും കഴിയാത്ത വിധമൊരു പരവേശം അവനെ പൊതിഞ്ഞു നിന്നു.. അപ്പോഴൊക്കെയും. ഇതിനേക്കാൾ ഭീകരമായ പല സാഹചര്യങ്ങളെയും കണ്മുന്നിൽ കാണേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. അവയെല്ലാം ധൈര്യപൂർവ്വം അതിജീവിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. പക്ഷേ ഇപ്പഴേന്തോ.. അതിന് പറ്റുന്നില്ല. ഹൃദയം അത്രമേൽ ദുർബലമായി പോകുന്നുണ്ട്. പ്രിയപ്പെട്ട ആർക്കോ അപകടം വന്നത് പോലൊരു പിടച്ചിൽ.. ഇരിക്കുന്നിടത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ടവൻ വീണ്ടുമാ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വാതിലിന്റെ മുന്നിൽ പോയി നിന്നു. ഒന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല. ശബ്ദമെങ്കിലും കേൾക്കുമോ എന്നറിയാനൊന്ന് കാതോർത്ത് നോക്കി. അതുമില്ല. വീണ്ടും അവനവിടെ പോയിരുന്നു. പക്ഷേ പറ്റുന്നില്ല.. സെക്കന്റ് കൊണ്ട് വീണ്ടുമാ വാതിലിന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ ചെന്നു. തട്ടി വിളിച്ചാലോ എന്ന് തോന്നി. അങ്ങനെ തന്നെ നിൽക്കുമ്പോൾ ആ തോന്നൽ ശക്തമാവുന്നുണ്ട്. ഒടുവിൽ അത് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി കൈ ഉയർത്തും മുന്നേ അവനു മുന്നിലത് തുറന്നു. 'എന്താ.. എന്താ അവൾക്ക് പറ്റിയെ..? " അവൻ വെപ്രാളത്തോടെ ചോദിച്ചു. "പേഷ്യന്റിന്റെ ആരാണ്.." വാതിൽ തുറന്നു വന്ന നേഴ്സ് അവനോട് ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "മനുഷ്യനിവിടെ ജീവനും കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് നില്കുമ്പോ ആണോ.. പേരും നാളും അറിയേണ്ടത്.. അതൊക്കെ പറയാം.. അതിന് മുന്നേ അവൾക്കെങ്ങനെ ഉണ്ട്.. കണ്ണ് തുറന്നോ.. എന്ത് പറ്റിയതാ..അത് പറയ്യ്" ശബ്ദം കുറച്ചു കൊണ്ടെങ്കിലും അവനുള്ളിലെ ദേഷ്യവും സങ്കർഷവുമെല്ലാം ആ വാക്കിൽ തിളച്ചു മറിയുന്നുണ്ട്.. "ആൾക്ക്.. പ്രഷർ കുറഞ്ഞു പോയതാ.. നല്ല പനിയല്ലേ.. ഇപ്പൊ.. കുഴപ്പമില്ല" അവന്റെയാ ഭാവം കണ്ടിട്ട് നേഴ്സ് ഭയന്ന് പോയിരുന്നു. "എനിക്കൊന്ന് കാണാൻ പറ്റുവോ.." അവൻ അകത്തേക്കൊന്ന് എത്തി നോക്കിയിട്ട് ചോദിച്ചു. "ഡോക്ടർ വിളിപ്പിക്കും.." ഇനി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ദേഷ്യപ്പെടുമോ എന്ന് കരുതിയിട്ടാവും നേഴ്സ് അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് വാതിലടച്ചു പോയി. കാശിക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു. ഒപ്പം നിരാശയും. എങ്കിലും അവൾക്കിപ്പോ കുഴപ്പമില്ല എന്നറിഞ്ഞതിൽ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസവുമുണ്ട്. അവൻ പിന്നെയുമാ കസേരയിൽ പോയിരുന്നു. അധിക നേരമൊന്നും പിന്നെ ഇരിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.. അതിന് മുൻപ് അവനെ ഡോക്ടർ വിളിപ്പിച്ചു. "ഇരിക്കൂ.. അവനോളം പോന്നൊരു പയ്യൻ തന്നെയാണ് ഡോക്ടർ. ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ കാശി അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല. പേരെന്താ..?" സൗഹാർദ്ദപരമായ ആദ്യത്തെ ചോദ്യം. നേഴ്സിനോടെന്നത് പോലൊരു ദേഷ്യം തോന്നിയെങ്കിലും അവന്റെയാ ചിരിയിലേക്ക് നോക്കിയത് പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ കാശി ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു. "കാശി.. കാശിനാഥൻ. കാർത്തിക.. അവൾക്കിപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട്.കണ്ണ് തുറന്നോ..?" വല്ലാത്തൊരു തിടുക്കമുണ്ടവന്. ഡോക്ടർ അവനെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു. "പെർഫെക്ട് ഒക്കെ എന്നൊന്നും പറഞ്ഞു തന്നെ ഞാൻ പറ്റിക്കുന്നില്ല കാശിനാഥൻ.. എങ്കിലും കാർത്തിക ഇപ്പൊ ഏറെക്കുറെ ഒക്കെയാണ്.. എനിക്കൊന്നു കാണാൻ.." "കാണാലോ.. ഇപ്പൊ ഡ്രിപ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. അതൊന്ന് തീരുന്നത് വരെയും ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ.. കാർത്തികയ്ക്ക് നല്ല പനിയുണ്ട്. അതിന്റെ ക്ഷീണവും പിന്നെ ആൾക്ക് എന്തൊക്കെയോ ടെൻഷനുമൊക്കെ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. അതിന്റെയെല്ലാം സൈഡ് എഫ്ക്ട് ആയിട്ട് പ്രഷർ ലോ ആയതാണ്. ഇപ്പൊ നോർമൽ തന്നെയാണ്.." അൽപ്പം വിശദീകരണം കൊടുത്തു കൊണ്ട് തന്നെ ഡോക്ടർ അവന്റെ നെഞ്ചിലെ തീ അണച്ചു. എങ്കിലും പൂർണ്ണമായും അണഞ്ഞു പോകാതെ അതങ്ങനെ നീറി പുകഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ട്. ആൾക്കെന്തോ ടെൻഷനുണ്ട്." ഡോക്ടറുടെ ആ വാക്കുകൾ. അതവന്റെ നെഞ്ചിലങ്ങനെ വിങ്ങി നിന്നു. താൻ നൽകിയ ടെൻഷൻ. തനിക്കവൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഒരേ ഒരു കാര്യം.. "ഒബ്സെർവേഷൻ റൂമിലാണ് കാർത്തിക.. അവിടൊരു നേഴ്സ് ഉണ്ടാവും. കാശി നാഥൻ കയറി കണ്ടിട്ട് പുറത്ത് വെയിറ്റ് ചെയ്യൂ.. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അറിയിക്കാം.." പറഞ്ഞു തീർത്തത് പോലെ ഡോക്ടർ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. കാർത്തികയുടെ ആരാണ് കാശിനാഥനെന്ന് അവൻ ചോദിക്കുമെന്ന് കാശി കരുതിയെങ്കിലും അതുണ്ടായില്ല. അവന്റെ കണ്ണിലെയും മുഖത്തെയുമുള്ള ഭാവം കൊണ്ട് അവനോടത് ചോദിക്കാതെ തന്നെ കണ്ടു പിടിച്ചത് പോലൊരു മന്ദഹാസമുണ്ടവനും. താങ്ക്സ് ഡോക്ടർ.." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാശിയിറങ്ങി പോന്നു. തിരികെ കാർത്തിക കിടക്കുന്ന മുറിയുടെ നേരെയാണ് അവൻ ചെന്നത്. ഡോറിൽ മുട്ടി കാത്തിരിന്നു. നേരത്തെ വന്ന നേഴ്സ് തന്നെയാണ് വാതിൽ തുറന്നു കൊടുത്തത്. കാർത്തികയെ കയറി കാണാൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞിരുന്നു.. " അവരുടെ പതറി കൊണ്ടുള്ള നോട്ടം കണ്ടിട്ട് കാശി പറഞ്ഞു. വരൂ.. മുഖം തെളിവില്ലാതെ തന്നെ അവനോടത് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവർ അകത്തേക്ക് നടന്നു. പിറകെ അവനും. കയ്യിൽ ക്യാനുലയൊക്കെ പിടിപ്പിച്ചു.. ഗ്ലൂക്കോസ് കണക്ട് ചെയ്തു.. കണ്ണടച്ച് കിടക്കുന്നവളെ നോക്കുമ്പോൾ വീണ്ടുമവന്റെ മുഖം വിങ്ങി. നെഞ്ചിലൊരു മുറിവിന്റെ കടച്ചിൽ.. ബോധം വന്നിട്ടില്ലേ.." കാശി മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് നേഴ്യ്‌സിനെ നോക്കി. ഉറക്കത്തിലാ.. വിളിച്ചാൽ എണീക്കും." "വേണ്ട.. വിളിക്കണ്ട.. അവളുറങ്ങി കോട്ടെ.." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ആ കവിളിലൊന്നു തൊടാൻ കൈ നീട്ടിയെങ്കിലും പിന്നെയത് വേണ്ടന്ന് തോന്നിയിട്ട് കൈ പിൻവലിച്ചു. പുറത്തുണ്ട്.. എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാ മതി.. " കാർത്തുവിനെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കിയിട്ട് കാശി പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ആദ്യമിരുന്ന കസേരയിൽ തന്നെ പോയിരിക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ വീണ്ടും വിങ്ങലാണ്.. കാതിൽ വീണ്ടുമവളുടെ വാക്കുകൾ മാത്രമാണ്. കണ്ണടച്ച് കൊണ്ട് ചുവരിൽ ചാരുമ്പോൾ അശോകേട്ടനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നൊരു ഓർമ വന്നത്. തുളസി ചേച്ചി പിന്നെ അവൾ വരുന്നത് തന്നെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് വിളിക്കേണ്ട. ചെന്നിട്ട് അവൾ തന്നെ പറഞ്ഞു കൊള്ളും.. അതോടെ അവൻ ധൃതിയിൽ എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ട് പുറത്തെക്കിറങ്ങി. അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു പോകാൻ തോന്നുന്നില്ല. പക്ഷേ അശോകേട്ടന്റ പുന്നാരമോളാണ് കൂടെ ഉള്ളത്. ഇങ്ങനൊരു സിറ്റുവേഷനിൽ ആണെന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അതൊക്കെ പിന്നെ വലിയ പ്രശ്നമായേക്കും. പുറത്ത് ചെല്ലുമ്പോൾ അവൻ നിർത്തിയിടത് കാറില്ല. പാർക്കിങ്ങിൽ നിർത്തിയിട്ടുണ്ട് സർ.." അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് സെക്യുരിറ്റി വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. അവനൊന്നയാളെ നോക്കിയിട്ട് താഴേക്ക് നടന്നു. അവളെയും കൊണ്ട് ഓടി പോരുമ്പോൾ മറ്റൊന്നും സത്യത്തിൽ ഓർത്തിരുന്നില്ല. കാറിൽ നിന്നും തന്റെ ഫോണെടുത്തിട്ട് തിരിയുന്നതിനിടെയാണ് കാർത്തു ഇരുന്നിടത് തന്നെ അവളുടെ ചെറിയൊരു ബാഗ് കൂടി കണ്ടത്. അവനതും കൈ നീട്ടി എടുത്തു കൊണ്ട് വീണ്ടും ഡോറടച്ചു. ആ ബാഗ് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോൾ അവനെന്തു കൊണ്ടോ കാർത്തുവിനെ ഓർമ വന്നു. കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ടുള്ള അവളുടെ കെഞ്ചലും പിന്നെ കണ്ണടച്ച് കൊണ്ട് തന്റെ കയ്യിൽ വാടി തളർന്നു കിടന്നതും. അപ്പോഴെല്ലാം അവനു വേദനിച്ചു. ആണുങ്ങൾ കരയാൻ പാടില്ലെന്ന നിയമം മറന്നു കൊണ്ടവന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. തിരികെ വീണ്ടുമാ കസേരയിൽ വന്നിരുന്നെങ്കിലും മനസ്സ് അകത്തു നിന്നും ഇറങ്ങി വരാൻ മടിച്ചു കൊണ്ടവിടെ തന്നെ ചുറ്റി തിരിയുന്നു.. കാർത്തുവിന്റെ ബാഗ് മടിയിൽ നിന്നും മാറ്റി വെക്കാൻ തോന്നാതെ അവനത് തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടാണ് അശോകന്റെ നമ്പറിൽ വിളിച്ചു നോക്കിയത്. പക്ഷേ സ്വിച്ച് ഓഫ് എന്നാണ് ഉത്തരം കിട്ടുന്നത്. രണ്ടു പ്രാവശ്യം മാറി ശ്രമിച്ചിട്ടും കിട്ടുന്നില്ല. അങ്ങനെയും പതിവുണ്ട്. ഈ നമ്പർ തികച്ചും പേഴ്സണലാണ്. അതും ഓഫാക്കി വെച്ചു കൊണ്ടയാൾ മാറി നിൽക്കണമെങ്കിൽ സാഹചര്യം അങ്ങേയറ്റം ഗുരുതരമാണ് എന്ന് തന്നെയാണ് അർഥം. കാശ്ശിക്കാതറിയാം. അവനത് അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് വീണ്ടും വിളിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതെ അവൻ കാത്തിരുന്നു.. അത്രമേൽ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾക്ക് മാത്രം കഴിയുന്ന ക്ഷമയോടെ.. അത്രമേൽ അവൻ സ്നേഹിക്കാൻ ഭയപ്പെടുന്ന ഒരാൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പ്രദിക്ഷിണ പോലെ.. പ്രായശ്ചിത്തം പോലെ.. ❤‍🔥❤‍🔥 വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും ഉറങ്ങാതെ കിടന്നിരുന്ന ഗായത്രിയുടെ ശരീരമൊന്നു കിടു കിടുത്തു. അരുകിൽ കിടക്കുന്ന കല്ലു മോളെ അവളൊന്ന് കൂടി നീക്കി കിടത്തിയിട്ട് അവളെ നന്നായി പുതപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. ഇനി കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടീ മുറിയിൽ നടക്കുന്ന പേകൂത്തിനെ അവളത്ര മാത്രം ഭയക്കുന്നുണ്ട്.. കാശിവിടെ വന്നു പോകുന്ന ദിവസം.. ചെയ്യുന്ന ക്രൂരതകളിൽ അവൻ കൊറച്ചു കൂടി നീചനാവും. മനഃപൂർവവാണ്. അവന്റെ പേരിൽ.. തന്നെയും അവനിൽ പൃതത്വം ആരോപിച്ചു കൊണ്ടീ കുഞ്ഞിനേയും ഇറക്കി വിടാൻ കഴിയാത്ത കലിപ്പ് തീർക്കുകയാണ്. അതറിയാം.. അറിയാം എന്നല്ലാതെ അവനു വേണ്ടി.. അവന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ അവനു ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി ഇറങ്ങി പോകാൻ തനിക്കൊരിടമില്ല. പൂർത്തിയാവാത്തൊരു ഡിഗ്രി സർട്ടിഫിക്കറ്റ്.. ചെറിയൊരു കൈകുഞ്ഞ്. ഇറങ്ങി പോകാൻ കഴിയാത്ത... ഈ നരകത്തിൽ തന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തുന്ന തന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നിസ്സഹായത.. കോളിളക്കം സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടുള്ള കൂടി ചേരലായത് കൊണ്ട് തന്നെ മനഃപൂർവം വിഷ്ണുവേട്ടന് ഇവിടെ നിന്നും ഇറക്കി വിടാൻ കഴിയില്ല. സർക്കാർ സർവീസിൽ ആയത് കൊണ്ട് അതൊക്കെ പിന്നെ വലിയ പ്രശ്നമാവും. അപ്പോൾ പിന്നെ താനായിട്ട് പോകാനുള്ള ഓരോ കാണിച്ചു കൂട്ടലാണ്. ഇറങ്ങി പോകാൻ തനിക്കും കഴിയില്ല.. "ഇനിയൊരിക്കലും നീ എനിക്ക് മുന്നിൽ വരരുത്.. എന്റെ വീട്ടിലേക്കും. നിനക്ക് താഴെ എനിക്കിനിയും പെൺകുട്ടിയുണ്ട്.. അവളുടെ ഭാവി എനിക്ക് നോക്കണം. നീയൊരു തെറ്റ് ചെയ്തു.. എന്റെ മകളെന്ന കൺസിഡർ വെച്ചു കൊണ്ട് അത് ക്ഷമിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നെ കൂടെ കൂട്ടാൻ ഞാൻ ഒരുക്കമായി വന്നതാണ്.. അവനൊപ്പം തന്നെ പോയാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നീ എന്നെ വീണ്ടും അപമാനിച്ചു. ഇനി നിനക്ക് മാപ്പില്ല. അവനെന്താണ്.. എങ്ങനെ ഉള്ളവരാണ് എന്നറിഞ്ഞു കഴിയുമ്പോ നിനക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാവും.. എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നും.. ഇനിയൊരിക്കലും മകളെന്ന അവകാശം പറഞ്ഞു കൊണ്ടെന്നെ തേടി നീ വരരുത്.. വന്നാ.. നിന്നെയല്ല.. ഞാൻ.. എന്നെ ഇല്ലാതാക്കും.. ഇതിൽ കൂടുതൽ അപമാനം സഹിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന തെറ്റൊന്നും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല.." കർശനമായി.. അന്ത്യശാസനം പോലെ പറഞ്ഞിറങ്ങി പോകുന്ന അച്ഛൻ.. പോലിസ് സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും താൻ വീണ്ടും വിഷ്ണുവേട്ടന്റെ കൂടെ തന്നെ പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞ നിമിഷം ആ മുഖത്ത് കണ്ട ഭാവം. മരണം വരെയും തനിക്കത് മറക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ മനസ്സ് ഇനിയും വേദനിപ്പിക്കാൻ അങ്ങോട്ട് തന്നെ കയറി പോകാത്തത് അത് കൊണ്ടാണ്. അന്നച്ഛൻ പറഞ്ഞത് പോലെ..അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ ഓർക്കാതെ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നീറാതെ തന്റെ ഒരു ദിവസവും കടന്ന് പോകുന്നില്ല.. ഡീ.. മദ്യത്തിന്റെ മണവും കുഴച്ചിലുമുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ വിളി. അതിനൊപ്പം കയ്യിൽ മുറുകുന്ന അവന്റെ പിടുത്തം. ഗായത്രി വിറയലോടെ ചാടി എഴുന്നേൽക്കും മുന്നേ അവൻ അവളുടെ അരികിലിരുന്നു.. "ഇന്നവൻ വന്നിരുന്നു അല്ലേ.. പുച്ഛത്തോടെയുള്ള ചോദ്യം. മുറിയിലുള്ള മങ്ങിയ വെട്ടത്തിൽ അവന്റെ മുഖത്തെ പൈശാചികത.. ഗായത്രി വിറക്കുന്നുണ്ട്. "എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു.." ചോദിക്കുന്നതിനൊപ്പം അവന്റെ പിടിയും മുറുകുന്നുണ്ട്. "കാശി.. കാശി അച്ഛമ്മയെ കാണാൻ.." വേദന കൊണ്ടവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.. സ്വരമിടറി. "അച്ഛമ്മയെ.... കാണാൻ.." പറഞ്ഞിട്ടവൻ ഉറക്കെ പൊട്ടി ചിരിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി കുഞ്ഞിനെ നോക്കി. അതുണരുമോ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഭയം. ഉണർന്നാലും വിഷ്ണു അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് നടത്തിയേ പിന്മാറി പോകൂ. അതവന് തന്നെ വേണമെന്ന് വെച്ചിട്ടല്ല. തന്നോടുള്ള സ്നേഹവും കൊതിയും കൊണ്ടല്ല.. ഒരു തരം പ്രതികാരം.. ഒരിക്കൽ പ്രാണൻ പോലെ അവനെ സ്നേഹിച്ചതിന്.. അവനു വേണ്ടി സ്വന്തം കുടുംബം ഉപേക്ഷിച്ചു കളഞ്ഞതിന്.. സ്നേഹം കൊണ്ടവനെ മാറ്റി എടുക്കാം എന്ന് ചിന്തിച്ചതിന്.. ഉള്ളിൽ പ്രണയസമ്മാനം പോലെ ഊറി കൂടിയ അവന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ അച്ഛൻ വിളിച്ചിട്ടും കൂടെ പോകാഞ്ഞതിന്.. അങ്ങനെ... അങ്ങനെ അവന്റെ പ്രതികാരം.. കരഞ്ഞു തളർന്നിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ മുന്നിൽ അതിന്റെ അച്ഛനാണെന്ന് കൂടി ഓർക്കാതെ..തന്നെ കൂടി അങ്ങനൊരു പാപം ചെയ്യിപ്പിക്കും. അവൻ പറയുന്നത് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ ആ കുഞ്ഞു ദേഹം കൂടി നോവിക്കുന്നത് കാണാൻ വയ്യാത്തത് കൊണ്ട് മാത്രം താനത് അനുസരിക്കും.. അവൻ അനുസരിപ്പിക്കും.. അവൾക്കാ നിമിഷങ്ങളെ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ മനം പുരട്ടി.. "ഞാനീ നുണ വിശ്വാസിക്കണമെന്നാണോ..?" വിഷ്ണുവിന്റെ ചോദ്യത്തിനും നോട്ടത്തിനും മൂർച്ചയേറി.. "സത്യം.. സത്യം വിഷ്ണുവേട്ട.. അച്ഛമ്മ കാണാൻ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോ ഞാനാ അച്ഛമ്മയുടെ ഫോണിൽ കാശിക്ക് വിളിച്ചു കൊടുത്തത്.." ഗായത്രി കേണു പറഞ്ഞത് കൂടി കേട്ടാത്തോടെ പുതിയ ഒരു ആയുധം കിട്ടിയ പോലെ വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.. ചിരി ക്രൂരമായി.. അതനുസരിച്ചു ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുനീരും പിടച്ചിലും കൂടി ശക്തമായി.. തുടരും.. ഇങ്ങനെയും ആണുങ്ങൾ ഉണ്ടോ എന്നൊന്നും ചോദിക്കണ്ട.. 😬 ഇങ്ങനുള്ളവരും ഉണ്ട്.. നമ്മളറിയാത്ത.. മാന്യതയുടെ മുഖമൂടി ഇട്ട് നടക്കുന്ന കുറെ പേര്.. 20പാർട്ട് എത്തിയിട്ടും കഥ ഒന്നുമായില്ല എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ.. എങ്ങും എത്തിയില്ല.. കഥാപാത്രങ്ങളെ പ്പോലും ഞാൻ മുഴുവനും പറഞ്ഞു തന്നിട്ടില്ല.. കൊറച്ചു പതിയെ പറഞ്ഞു പോകുന്നതാണ് ഫാമിലി സ്റ്റോറിക്ക് ഭംഗി.. ല്ലേ. നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാം പറഞ്ഞു പോകുന്നത്.. അങ്ങനല്ലേ.. കാത്തിരിക്കണെ.. റിവ്യൂ ഇടണേ.. എങ്കിലേ എനിക്കെഴുതാൻ തോന്നൂ.. ഈ ആഴ്ച കുറച്ചു ഫങ്ക്ഷൻസ് ഉണ്ടായിരുന്നു.. അതാ ഒന്നിടവിട്ട് ആയി പോയത്.. സെറ്റക്ക ട്ടാ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

Her First Love 💕 (ഭാഗം - 16) (ജസ) ബാംഗ്ലൂരിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെതായ ഒരു കൊച്ചു ലോകം കെട്ടിപ്പടുത്തിരുന്നു. ഓഫീസിലെ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്കും ഫയലുകൾക്കും ഇടയിലും സയാന്റെ നോട്ടം എപ്പോഴും എന്നിലായിരുന്നു. മീറ്റിംഗുകൾക്കിടയിൽ അദ്ദേഹം ആരും കാണാതെ എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്ന് തൊടുന്നത് പോലും എനിക്ക് വലിയൊരു ആവേശം നൽകി. ഒരു വൈകുന്നേരം ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വരുമ്പോൾ സയാൻ എന്നെ ബാംഗ്ലൂരിലെ ഒരു പ്രശസ്തമായ റൂഫ്‌ടോപ്പ് റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. നഗരത്തിന്റെ വെളിച്ചം താഴെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ആകാശത്തിന് താഴെ പ്രണയത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. സയാൻ: "ജസേ... നിനക്കറിയാമോ? നീ ഓഫീസിൽ വരുമ്പോൾ ഞാൻ പലപ്പോഴും ജോലി മറന്ന് നിന്നെ നോക്കി നിന്നു പോയിട്ടുണ്ട്. നീ എന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് ആയിരുന്നപ്പോൾ പോലും എന്റെ ഹൃദയം നിന്റെ കൂടെയായിരുന്നു." അദ്ദേഹം എന്റെ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു. ആ നിമിഷം ലോകത്ത് മറ്റാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ദൂരം കുറഞ്ഞു വന്നു. ബാംഗ്ലൂരിന്റെ തണുത്ത കാറ്റ് എന്റെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി. സയാൻ എന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ വിരലോടിച്ചു. (സയാൻ) ജസയുടെ ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു മയക്കം നൽകി. ഞങ്ങൾ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോഴേക്കും സമയം ഏറെയായിരുന്നു. ഫ്ലാറ്റിൽ കയറി ഡോർ അടച്ചതും ജസ എന്റെ തോളിൽ ചാരി നിന്നു. ഞാൻ: "ക്ഷീണിച്ചോ എന്റെ പ്രിയതമേ?" അവൾ തലയാട്ടി. ഞാൻ അവളെ എന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ആ രാത്രി ഞങ്ങൾ പ്രണയത്തിന്റെ അതിരുകൾ ഭേദിച്ചു. ഓരോ നിമിഷവും അവൾ എന്റേതു മാത്രമാണെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, ആ സന്തോഷത്തിന് മേൽ വീഴാൻ പോകുന്ന കരിനിഴലിനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. (ഷെറിൻ) ബാംഗ്ലൂർ എയർപോർട്ടിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഞാൻ നേരെ സയാന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വിളിച്ചു. ഷെറിൻ: "ഇക്കാ... ഞാൻ ബാംഗ്ലൂരിലെത്തി. ഇക്കയുടെ ഫ്ലാറ്റിനടുത്തുള്ള ഹോസ്റ്റലിലാണ് ഞാൻ റൂം എടുത്തിരിക്കുന്നത്. ഇക്കയും ജസയും കംഫർട്ടബിൾ ആണെങ്കിൽ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം ഒന്ന് കാണാമോ?" സയാൻ ഇക്കയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. "എന്താ ഷെറിൻ, നീ എന്തിനാ ഹോസ്റ്റലിൽ? നമ്മുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ തന്നെ താമസിച്ചൂടെ? നിനക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരാം. നീ മാറിയല്ലോ, അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കും സന്തോഷമേയുള്ളൂ." എനിക്ക് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും എളുപ്പത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നു! (ജസ) വൈകുന്നേരം ഷെറിൻ ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ വന്നു. വളരെ ലളിതമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഒരു പഴയ സുഹൃത്തിനെപ്പോലെ അവൾ ചിരിച്ചു. അവൾ കൊണ്ടുവന്ന ചോക്ലേറ്റുകളും സമ്മാനങ്ങളും കണ്ട് സയാൻ സാറിന് വലിയ സന്തോഷമായി. ഷെറിൻ: "ജസാ... ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് എനിക്ക് മാപ്പ് തരണം. ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി, നമ്മൾ മൂന്നുപേരും പണ്ടത്തെ പോലെ ഒന്നിച്ചായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന്. ഞാൻ ഒരു കോഴ്സിനായി വന്നതാണ്, അധികം ശല്യം ചെയ്യില്ല." അവൾ അത്രയും വിനീതയായി സംസാരിച്ചത് കണ്ട് എനിക്ക് സംശയം തോന്നിയതേയില്ല. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഡിന്നർ കഴിച്ചു. സയാൻ സാർ എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് അവളോട് സംസാരിക്കുന്നത്! അദ്ദേഹത്തിന് അവളിലുള്ള വിശ്വാസം എനിക്കും വലിയൊരു ധൈര്യമായി മാറി (സയാൻ) ഞായറാഴ്ച രാവിലെ. ജസയുടെ ഉറക്കം കളയാതെ ഞാൻ പതുക്കെ ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അടുക്കളയിൽ ചായയുമായി ഷെറിൻ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആശ്വാസമായി. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ പഴയ പകയൊന്നുമില്ലല്ലോ, ഇത് നമ്മുടെ കുടുംബം തന്നെ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. ഞാൻ: "ഷെറിൻ... ഇന്ന് നമുക്ക് ഒരു ലോങ്ങ് ഡ്രൈവ് പോയാലോ? ജസയ്ക്കും നല്ലൊരു മാറ്റം കിട്ടും." ഷെറിൻ: "തീർച്ചയായും ഇക്ക! എനിക്ക് ഒരുപാട് നാളായി ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ മൗണ്ടൻ വ്യൂ പോയിന്റിൽ പോകണമെന്ന്. ഞാൻ വരാം." ജസയും പെട്ടെന്ന് റെഡിയായി. അവൾ പച്ചനിറമുള്ള ഒരു കുർത്തയിൽ അതീവ സുന്ദരിയായി കാണപ്പെട്ടു. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും കാറിലേക്ക് നടന്നു. (ജസ) ഞാൻ പുറകിലെ ഡോർ തുറക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഷെറിൻ വളരെ വേഗത്തിൽ മുന്നിലെ ഡോർ തുറന്ന് മുൻസീറ്റിൽ കയറിയിരുന്നു! ഷെറിൻ: "ഇക്കാ... ഈ വഴി എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. മാപ്‌സ് നോക്കി വഴി പറഞ്ഞു തരാൻ ഞാൻ മുന്നിലിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ജസയ്ക്ക് പുറകിൽ റിലാക്സ് ചെയ്ത് ഇരിക്കാമല്ലോ." അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ തോന്നിയില്ല. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് കയറി. സയാൻ സാർ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലും, ഷെറിൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് മുൻസീറ്റിലും. കാർ മുന്നോട്ട് എടുത്തപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും പണ്ടത്തെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. (സയാൻ) "ഓർമ്മയുണ്ടോ ഷെറിൻ, നമ്മൾ പണ്ട് നാട്ടിൽ വെച്ച് ഇതേപോലെ യാത്ര പോകുമ്പോൾ നീ തമാശകൾ പറഞ്ഞ് എന്നെ ചിരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു?" ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ജസ പുറകിലിരുന്ന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഷെറിൻ ഇടയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ് ജസയോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ എന്നോടായിരുന്നു. കാറിലെ എ.സി തണുപ്പിലും എനിക്ക് എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത തോന്നി. പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ ഷെറിൻ എന്റെ തോളിലേക്ക് ഒന്ന് ചാഞ്ഞു. അവൾ അത് സ്വാഭാവികമാണെന്ന പോലെ പെരുമാറിയെങ്കിലും, എനിക്ക് ജസയെ ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലും പറ്റിയില്ല. (ജസ) സയാൻ സാറും ഷെറിനും പണ്ടത്തെ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതു കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഒരു മൂന്നാം വ്യക്തിയായി മാറിയതുപോലെ തോന്നി. ഷെറിൻ ഇടയ്ക്ക് സയാൻ സാറിന്റെ തോളിൽ തട്ടി ചിരിക്കുന്നു. അവരുടെ സംസാരത്തിനിടയിൽ എനിക്കൊന്നും പറയാനില്ലായിരുന്നു. മൗണ്ടൻ വ്യൂ പോയിന്റിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. സയാൻ സാർ ഷെറിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കയറ്റം കയറാൻ സഹായിച്ചു. എന്നെ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല. ഷെറിൻ: "ഇക്കാ... ഇവിടുത്തെ കാറ്റ് കൊള്ളാൻ നല്ല സുഖമാണ്. ഇക്കയുടെ തോളിൽ ഒന്നു ചാരി നിൽക്കട്ടെ?" അവൾ അനുവാദം ചോദിക്കുന്നതിന് മുമ്പേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ തല വെച്ചു. സയാൻ സാർ ജസയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി, എന്നിട്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു. സയാൻ: "ഷെറിൻ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ്, ഒരു ചെറിയ കുട്ടി പോലെ..." അദ്ദേഹം എന്നോട് ചേർന്ന് നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, എനിക്ക് ആ നിമിഷം അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ഒരകലം തോന്നി. ഷെറിൻ എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. അവൾ എന്നെ തോൽപ്പിക്കുകയാണോ? അതോ എന്റെ ഭർത്താവിനെ പതുക്കെ സ്വന്തമാക്കുകയാണോ? എനിക്ക് പേടി തോന്നിത്തുടങ്ങി. സയാൻ സാറിന്റെ ഈ 'സൗഹൃദം' എവിടെ വരെ പോകും? (തുടരും...) ✍🏻 Whispering words #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕𝟮𝟱 ✍️Jamsheena Faisal സിദ്ധു സർ എപ്പോഴാ വന്നത്... "സച്ചുവുമായി വീഡിയോ കോൾ ചെയ്തിരുന്ന സിദ്ധു വൈഗയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും ലാപ്പ് വേഗം അടച്ചു വെച്ചു... സച്ചു വൈഗയുടെ ശബ്ദം നേരിയ രീതിയിൽ കേട്ടതും അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ കൊണോന്ന് വിരിഞ്ഞു... ."ആ ... കുറച്ചു നേരമായി... താൻ നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു..."അവനൊരു ചിരിയോടെ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു നേരെ ഇരുന്നു... വൈഗ മുറിയിലേക്ക് കയറി നിന്നു... "മ്മ്... ഞാൻ ഉറങ്ങണം എന്ന് വിചാരിച്ചു കിടന്നതല്ല... എന്തോ ഉറങ്ങി പോയി..."അവളൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ മറുപടി നൽകി... അതൊന്നും സാരമില്ലടോ... തനിക്ക് ഇന്നലെ രാത്രി ഉറക്കം ശരിയായിട്ടുണ്ടാവില്ല... വീട് മാറി കിടന്നതിന്റെയാവും... അവനും ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. താൻ ഇവിടെ ഇരിക്ക്... അവിടെ നിൽക്കുന്ന അവളോടായി അവൻ പറഞ്ഞതും അവൾ വേണ്ടെന്ന പോലെ തല ചലിപ്പിച്ചു... ഇരിക്കെടോ... വേണ്ട സർ... ഞാൻ താഴേക്ക് പോവുകയാണ്... ഞാൻ സാറിന് ചായ വേണോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ വന്നതാ... വേണ്ട... ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്നും കുടിച്ചു... അവൻ പറഞ്ഞതും അവൾ പോകാനൊരുങ്ങി... വൈഗാ... ഒന്ന് നിന്നേ.... അവൾ തിരിഞ്ഞവനെ നോക്കിയതും അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു അവൾക്കരികിലേക്ക് നടന്നു... ഈ സാറ് വിളി തനിക്ക് മാറ്റിക്കൂടെ...അവനൊന്നു മടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചതും അവളുടെ ചുണ്ടുകളൊന്ന് പുഞ്ചിരിയോടെ വിടർന്നു... മാറ്റണോ... അവളൊരു കുസൃതി യോടെ ചോദിച്ചു.. മ്മ്... എന്തോ വല്ലാത്തൊരു അകലം ഫീൽ ചെയ്യുന്നു... ശ്രമിക്കാം... പക്ഷെ... പിന്നെ എന്ത് വിളിക്കും.. വേറെന്തൊക്കെ വിളിക്കാനുണ്ട്.. താൻ അമ്മ വിളിക്കുന്നത് പോലെ സിദ്ധു എന്ന് വിളിച്ചോ...അവൻ പരിഹാര മാർഗ്ഗം എന്നപോലെ പറഞ്ഞു.. അയ്യോ.. അത് വേണ്ട... പിന്നെ... സിദ്വേട്ടൻ എന്ന് വിളിക്കാം... തന്റെ ഇഷ്ടം... എന്നാലും സർ എന്ന് വിളിക്കരുത്... അവൻ അപേക്ഷ പോലെ പറഞ്ഞു.. സിദ്വേട്ടൻ... അവൾ പതിയെ ഒന്ന് ഉച്ചരിച്ചു നോക്കി.. പറയാൻ ഒരു സുഖമൊക്കെയുണ്ട്.. അവൾ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.. എന്താ താൻ ആലോചിക്കുന്നേ... ഏയ് ഒന്നുല്ല... ഞാൻ വെറുതെ... എങ്കിൽ ഞാൻ താഴേക്ക് പൊക്കോട്ടെ... മ്മ്... അവൻ അനുവാദം നൽകിയതും അവനൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അവിടെ നിന്നും നടന്നു... അവളുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി കണ്ട അവനിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു... എന്താണെന്നറിയില്ല.. പക്ഷെ ആ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി തന്നിൽ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടി ക്കുന്നുണ്ട്... താഴേക്ക് സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങുന്ന വൈഗയുടെ ചുണ്ടിലും ആ പുഞ്ചിരി അത് പോലെ തന്നെ മായാതെയുണ്ടായിരുന്നു...  തന്നോടുള്ള സിദ്ധുവിന്റെ മനോഭാവത്തിലെ മാറ്റം അവളിലും അവനോടുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ വിത്ത് മുളപൊട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕𝟮𝟲 Jamsheena Faisal സീതാമ്മയുടെ മടിയിൽ തലച്ചേർത്തു വെച്ചു എന്തോ ആലോചനയിൽ കിടക്കുകയാണ് സിദ്ധു... സീതാമ്മ അവന്റെ തലമുടിയിൽ പതിയെ തഴുകി വിടുന്നുണ്ട്... സിദ്ധു... നീയെന്താ ആലോചിക്കുന്നത്... എവിടേക്കോ മിഴികൾ പായിച്ചു കൊണ്ട് സീതാമ്മ ചോദിച്ചു അവന്റെ മറുപടിക്കായി കാത്തു... ഹ്മ്.. ഹ്മ്... ഒന്നുമില്ല... വെറുതെ... അവൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സീതാമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... നിന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ അറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും രഹസ്യം ഉണ്ടോ സിദ്ധു... അവന്റെ കുറച്ചു ദിവസമായുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ സംശയം തോന്നിയ കാര്യം സീതാമ്മ അപ്പോൾ തന്നെ ചോദിച്ചു... എന്ത് രഹസ്യം... അവൻ പൊടുന്നനെ മടിയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു... അതിന് നീയെന്തിനാ സിദ്ധു ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്... ഞാൻ വെറുതെ ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളൂ... നീയും വൈഗയും എന്നിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും ഒളിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന്... സീതാമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിൽ അവൻ വീണ്ടും ഒന്ന് പതറി... അത്... അത്... പിന്നെ... അമ്മ... അതൊക്കെ അമ്മയുടെ വെറും തോന്നൽ ആണ്... എനിക്കും വൈഗക്കും എന്ത് രഹസ്യം... മ്മ്... അങ്ങനെയായാൽ മതി... അമ്മ പിന്നെ അവനെ കൂടുതലൊന്നും ചോദിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ നിന്നില്ല... എങ്കിലും അവരുടെയുള്ളിൽ സിദ്ധുവിന്റെയും ബൈഗയുടെയും പരസ്പരം തമ്മിലുള്ള പെരുമാറ്റം ഒരു കരടായി തന്നെ കിടന്നു... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ സിദ്വേട്ട ഫുഡ് എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. കഴിക്കാൻ വാ... വൈഗ വന്നു വിളിച്ചതും സിദ്ധു കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു... വൈഗാ... പോകാൻ നിന്ന അവളെ അവൻ പിറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചതും അവൾ എന്താണെന്ന പോലെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... അത്.... പിന്നെ... എന്താ സിദ്വേട്ട... അവന്റെ പരുങ്ങൽ കണ്ട് അവൾ കാര്യം മനസ്സിലാകാതെ നിന്നു... അത്.. പിന്നെ... അമ്മക്കെന്തൊക്കെയോ സംശയങ്ങൾ ഉണ്ട്‌ നമ്മുടെ രണ്ട് പേരുടെയും കാര്യത്തിൽ... അതിന്നെന്നോട് നേരിട്ട് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു... അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇനിമുതൽ അങ്ങോട്ട് അമ്മയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നോട് ഇത്തിരി കൂടുതൽ അടുത്തിടപഴകും... തനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ... അവൻ അവളോട് എങ്ങനെയൊക്കെയൊ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു... കാരണം താൻ പറയുന്നത് അവൾ ഏത് രീതിയിൽ എടുക്കും എന്നറിയില്ലല്ലോ... വൈഗാ ഒരുനിമിഷം ആലോചിച്ചു... എനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ല സിദ്വേട്ട... അല്ലെങ്കിലും എനിക്ക് പറ്റില്ലെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ലല്ലോ... സിദ്വേട്ടൻ പറഞ്ഞ എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും സമ്മതമാണെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ സൈൻ ചെയ്തു നൽകിയതല്ലേ...അവൾ അവന്റെ മുഖത് നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. അതൊക്കെ ശരിയാണ് എന്നാലും ഞാൻ തന്നോട് ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളു... ഉടമ്പടി പ്രകാരം ആ കാലാവധി തീരുവോളം താൻ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും എന്റെ ഭാര്യയാണല്ലോ... അവസാനം അവളെ നോക്കി മീശ പിരിച്ചു കൊണ്ട് അർത്ഥം വെച്ചെന്ന പോലെ അവൻ പറഞ്ഞതും അവളൊന്ന് പതറി... വെപ്രാളത്തോടെ അവനെ മിഴികളുയർത്തി നോക്കിയതും... ഞാൻ പറഞ്ഞതിൽ എന്തെങ്കിലും തെറ്റുണ്ടോ... അവൻ  കളിയാക്കിയെന്ന പോലെ അവളുടെ നോട്ടം കണ്ട് കൊണ്ട് ചോദിച്ചതും അവൾ അതേ വെപ്രാളത്തോടെ തന്നെ ഇല്ലെന്ന് പോലെ തലയനക്കി ശരം കണക്കെ അവിടെ നിന്നും താഴെക്കോടി... അത് കണ്ടവൻ അവിടെ നിന്നും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി... നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം സ്വിച്ചിട്ടത് പോലെ അവന്റെ ചിരി നിന്നു... എന്താണ് ഇപ്പോൾ തനിക്ക് സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്നവൻ ചിന്തിച്ചു...അവളുടെ സാമിപ്യം തന്നിൽ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്... അവളുടെ മുന്നിൽ എപ്പോഴും കളിയോടെയും ചിരിയോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും ഇരിക്കാൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു... വിവാഹത്തിന് മുന്നേ അവളോട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പോലും സംസാരിക്കില്ലെന്ന് മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചതാണ്... പക്ഷെ... എന്തോ അവളെ കാണുമ്പോൾ ഒരു ചിരി നൽകാതിരിക്കാനോ ഒരു വാക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാനോ കഴിയുന്നില്ല...അവൻ കുറച്ചു നേരം അവളെ കുറിച്ച് തന്നെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... സിദ്വേട്ട... താഴെ നിന്നും വീണ്ടും വൈഗയുടെ വിളി വന്നതും അവൻ തല്ക്കാലം ആലോചനകൾക്ക് വിരാമമിട്ടു കൊണ്ട് താഴേക്ക് പോയി... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ #💔 നീയില്ലാതെ #തുടർകഥ #📙 നോവൽ #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

എന്തിനാ ആൽവിച്ചാ എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്നെ.ഇത്ര സ്നേഹിക്കപ്പെടാനുള്ള അർഹത ഒന്നും എനിക്കില്ല. എന്നെ സ്നേഹിച്ചത്തിന്റെ പേരിൽ നഷ്ടം മാത്രമല്ലേ ഉണ്ടായിട്ടുള്ളു.എന്റെ ഏട്ടൻ നിസ്സാരക്കാരൻ അല്ല.ജയിക്കാൻ വേണ്ടി ആരെ വേണേലും അയാൾ ഇല്ലാതാക്കും. എനിക്ക് വേണ്ടി നില കൊണ്ട് ആൽവിചൻ ഇനിയും സങ്കടപ്പെടരുത്.നിങ്ങളെ അയാൾ വല്ലതും ചെയ്യോ എന്ന് പോലും എനിക്ക് പേടിയുണ്ട്.അങ്ങനെ സംഭവിച്ചാൽ അത് എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല.ഞാൻ മരിക്കുന്നത്തിന് തുല്യം ആണ്. ഇതിപ്പോൾ അകന്ന് കഴിയുക ആണേൽ ദൂരെ നിന്നെങ്കിലും എനിക്ക് ഒരു നോക്ക് കാണാമല്ലോ.ആൽവിചൻ സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു എന്ന് കരുതാമല്ലോ... അനു തന്റെ മടിയിൽ തല വച്ച് കിടക്കുന്നവനെ തിരികെ ഒന്ന് പുണരാൻ പോലും ഉള്ള കരുതില്ലാതെ പറഞ്ഞു. നീയില്ലാതെ എനിക്കൊരു ജീവിതം ഇല്ല അനു.നീയല്ലേ എന്റെ ജീവനും ജീവിതവും.... ആൽവി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ കൈ വിരലിൽ ചുംബിച്ചപ്പോൾ അനുവിന്റെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകി അവന്റെ മുടിക്കുള്ളിൽ ഒളിച്ചു. ✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨ part 1 ഇങ്ങനെ നടന്നാൽ ശെരിയാകില്ല ബസ് ഉറപ്പായും പോകും എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ അവൾ നടത്തം കുറച്ചു കൂടി വേഗത്തിൽ ആക്കി.8:45 ആയിരിക്കുന്നു.8:50 നാണ് മാവേലിക്കരക്കുള്ള ദേവ മാതാ ബസ്. അത് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ 9:30 ക്ക് മാത്രമേ അടുത്ത ബസ് ഉള്ളൂ.അതിനു പോയാൽ കൃത്യ സമയത്ത് പഞ്ച് ചെയ്ത് ഷോപ്പിൽ കയറാൻ പറ്റില്ല.ലേറ്റ് അയാൽ സാലറി കട്ട്‌ ചെയ്യുകയും ചെയ്യും.എല്ലാം കൂടി ഓർത്തപ്പോൾ അവളുടെ നടത്തം പിന്നെ ഓടുന്ന പോലെ ആയി. പെട്ടെന്ന് തന്നെ കവലയിൽ എത്തി.ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ സ്കൂൾ പിള്ളേരും ജോലിക്ക് പോകുന്നവരും തിങ്ങി നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.അതുകൊണ്ട് തന്നെ ബസ് പോയില്ല എന്നവൾക്ക് തോന്നി.ആശ്വാസത്തോടെ നടത്തം പതിയെ ആക്കി. വേഗത്തിൽ നടന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ ചെറുതായി അവൾ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അപ്പോഴാണ് പുറകിൽ നിന്നൊരു വിളി.... അനുപമേ... അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.കാവ്യ ആണ്.അനുപമയുടെ കൂടെ തന്നെ ആനന്ദി textiles ൽ സെയിൽസ് girl ആയി ജോലി ചെയ്യുവാണ്. ഞാൻ കരുതി നീ 8:20 ന്റെ ബസിനു പോയെന്ന്. അനുപമ ചായക്കടയുടെ മുന്നിൽ ബസ് സ്റ്റോപ്പിന് അടുത്തായി നിന്നു കൊണ്ട് കാവ്യയോട് പറഞ്ഞു. നീ ലേറ്റ് ആകുമെന്ന് എനിക്കറിയാലോ...അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ പോകഞ്ഞേ... കാവ്യ പറഞ്ഞപ്പോൾ അനു ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. മോളെ കണ്ടില്ലല്ലോ എന്ന് ഞാൻ ഓർത്തത്തെ ഉള്ള്...അപ്പോയെക്കും വന്നു.കാണാഞ്ഞപ്പോൾ കരുതി ഇന്ന് അവധി ആയിരിക്കുമെന്ന്. ചായക്കടയിൽ നിന്നും അവിടുത്തെ ഓണർ കുഞ്ഞിക്ക അനുപമയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. ഞാൻ അങ്ങനെ ലീവ് എടുക്കില്ലല്ലോ ഇക്ക... അവൾ അയാളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ആമിനാത്താത്ത വന്നില്ലേ ഇക്ക... അവൾ ചായ ക്കടയിൽ നോക്കി കൊണ്ട് കുശലം ചോദിച്ചു. ഇല്ല മോളെ അവൾ വരാൻ ആകുന്നതെ ഉള്ള്... അയാൾ അവൾക്ക് മറുപടി നൽകി. വേണുവേട്ടന് ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ ഉണ്ട് മോളെ...കുറവ് ഉണ്ടോ... അയാൾ അലിവോടെ ചോദിച്ചു. വലിയ ഭേദം ഒന്നും ഇല്ല ഇക്ക...അതുപോലെ പോലെ തന്നെ... അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ ശബ്ദം നേർത്തു പോയി. സാരമില്ല മോളെ...പടച്ചോൻ എല്ലാം കാണുന്നുണ്ട്.മോളുടെ കഷ്ടപ്പാടിന് ഒക്കെ ഫലം ഉണ്ടാകും...വിഷമിക്കാതെ കുഞ്ഞേ... അയാൾ സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ മങ്ങിയ ഒരു പുഞ്ചിരി അയാൾക്ക് സമ്മാനിച്ചു. അപ്പോയെക്കും ഹോൺ മുഴക്കി ദേവ മാതാ എത്തി.കണ്ടക്ടർ ഡോറിൽ നിന്നും മാറി നിന്ന് ഫുൾ ടിക്കറ്റ് എടുക്കുന്ന ആൾക്കാരോട് വേഗം കയറാൻ പറയുന്നുണ്ട് .അത് കഴിഞ്ഞേ സ്കൂൾ പിള്ളേരെയും കോളേജ് പിള്ളേരെയും കയറ്റുള്ളൂ. എല്ലാവരും കയറിയപ്പോൾ തന്നെ ബസ് നിറഞ്ഞു.അനുവിനും കാവ്യക്കും സീറ്റ് കിട്ടിയിരുന്നു.അവരുടെ മടിയിൽ രണ്ട് മൂന്ന് പിള്ളേരുടെ ബാഗും ഉണ്ട്.എല്ലാവരും കയറി എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി ബസ് എടുത്തു. അത് ഏതാ കൊച്ച് കുഞ്ഞിക്ക...എനിക്ക് അത്ര പരിചയം പോരല്ലോ... ചായ കടയിൽ നിന്നും ചായ കുടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന രവി തിരക്കി. അത് ആ ഓട്ടോ ഓടിക്കണ വേണുവേട്ടന്റെ മോളാ...നിനക്കറിയില്ലേ ആളെ.. ഓഹ് വേണുവേട്ടന്റെയോ...ആളെ എനിക്കറിയാം.എന്നാലും അത്ര പരിചയം ഇല്ല.ഇടക്ക് എപ്പോയോ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ആ ആളുടെ രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിയാ...അനുപമ..വഞ്ചിക്കടവത്ത് textiles ആണ് ആ കൊച്ചിന് പണി...വേണുവേട്ടൻ ആണേൽ തളർന്ന് കിടപ്പായ്‌ലായിട്ട് കുറച് കാലം ആയി...ആ കൊച്ചിന്റെ വിധി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ...ഈ കൊച്ചിന്റെ മൂത്ത ഒരെണ്ണം ഉണ്ട്...അതിനെ കൊണ്ട് ഇവൾക്കോ ആ വീടിനോ ഒരു ഉപകാരവും ഇല്ല...ഈ കൊച്ചു പണിയെടുത്താ ഇവളുടെ താഴെ ഉള്ള അനിയൻ ചെക്കനെയും കിടപ്പിലായ അച്ചനെയും നോക്കണേ.അമ്മ ആണേൽ ചെറുപ്പത്തിലേ മരിച്ചും പോയി...ആ മൂത്ത ചെക്കൻ ദേ എപ്പോഴും ആ പാർട്ടി ഓഫീസിലാ...ഒരു പണിക്കും പൊകത്തില്ല .കൂടാതെ ആ കൊച്ചു പണി എടുത്ത് ഉണ്ടാക്കുന്നതും കൂടി കുടിച് നശിപ്പിക്കും...നിനക്ക് അവനെ അറിയ്യായിരിക്കും അരവിന്ദൻ.പാർട്ടി പ്രവർത്തകൻ എന്നാ വെപ്പ്. കുഞിക്ക വിഷമത്തോടെ രവിയോടായ് പറഞ്ഞു. കഷ്ടം തന്നെ അല്ലേ... രവി പറഞ്ഞു. പിന്നെ അല്ലാതെ...ആ കൊച്ചുവീട്ടിലെ ജോണിച്ചൻ ഇല്ലേ, പുള്ളിയുടെ ഇളയ മകനും ഈ അനുപമ കൊച്ചും ഇഷ്ടത്തിൽ ആയിരുന്നു.ഒന്നാമത് അന്യജാതിക്കർ ,കൂടാതെ ഈ അരവിന്ദന്റെ എതിർപ്പാർട്ടിയിൽ ആയിരുന്നു ആ കൊച്ചൻ.. രണ്ട് വീട്ടുകാരും അവരുടെ കല്യണത്തിന് സമ്മതിച്ചില്ല...എന്നിട്ട് രണ്ട് പേരും കൂടി ആ ശിവന്റെ അമ്പലത്തിൽ പോയി മാലയിട്ടു എന്നോ പാർട്ടിക്കാർ ഒക്കെ ഇടപ്പെട്ട് ബഹളം ആയെന്നോ ഒക്കെ കേട്ടു. അവസാനം ജോണിച്ചന്റെ മോനെ ഈ അരവിന്ദനും കൂട്ടരും കൂടി ഏതോ കേസിൽ പെടുത്തി ജയിലിൽ വരെ ആക്കി. ഒരു കൊല്ലത്തോളം ആ കൊച്ചൻ ജയിലിൽ ആയിരുന്നു.പിന്നെ ജോണിച്ചന്റെ സ്വാധീനം ഉപയാോഗിച്ചാ പുറത്തിറക്കിയത്.കേസുള്ളത് ആണോ ഇവര് കെട്ടി ചമച്ചത് ആണോ എന്നൊന്നും അറിയെല്ലാ... അങ്ങനെ കുറേ ബഹളം നടന്നു...ഇപ്പോൾ ആ ചെക്കനായി ഈ പെൺകുട്ടിക്ക് ബന്ധം ഒന്നും ഇല്ലെന്നാ തോന്നുന്നേ...അതെങ്ങനെയാ ഇതുപോലെ ഒരു ആങ്ങള ഉണ്ടായാൽ പോരേ.അതോടെ തീരും സമാദാനവും സന്തോഷവും... കുഞ്ഞിക്ക അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ ചുരുക്കി രവി കേൾക്കാൻ മാത്രം ആയി പറഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ ഒക്കെ സംഭവിച്ചോ...എനിക്ക് ഇവിടെ അധികം പരിചയം ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ഇതൊന്നും അറിയില്ല. രവി അയാളെ നോക്കി ചോദിച്ചു. ഇപ്പോൾ ജോണിച്ചൻ ആ പയ്യനെ അടക്കി നിർത്തിയിരിക്കുകയാ....അയാൾക്ക് മോന്റെ കാര്യത്തിൽ ആശങ്ക ഉണ്ടാകില്ലേ...നേരിൽ കണ്ടാൽ ഈ അരവിന്ദനെ ചിലപ്പോൾ ആ കൊച്ചൻ തീർക്കും.അത്രയും ദേഷ്യം ഉണ്ടാകും അവനോട്. കുഞ്ഞിക്ക പറഞ്ഞപ്പോൾ രവി അയാൾ പറയുന്നത്തിൽ മുഴുകി ഇരുന്നു. ആ ചെക്ക്ന്റെ പേരെന്താ....ജോണിച്ചന്റെ മോന്റെ... രവി തീരക്കി. പേര് ആൽവിൻ...ആൽവിൻ ജോൺ.... കുഞ്ഞിക്ക മറുപടി കൊടുത്തു. രാവിലെ 9:15 ആയപ്പോൾ തന്നെ അനുപമയും കാവ്യയും തുണിക്കടയിൽ എത്തി.മൂന്നു നിലകളിലായി വ്യത്യസ്ത വിഭാഗങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന അത്യവശ്യം വലിയ ഒരു തുണി ഷോപ്പാണ് അത്. ഇരുപത്തോളം തൊഴിലാളികൾ വ്യത്യസ്ത മേഖലയിൽ അവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നുമുണ്ട്.രണ്ടാമത്തെ നിലയിലെ വെഡിങ് കളക്ഷൻസ് ഷോറൂമിൽ സെയിൽസ് വുമൻസ് ആയിട്ടാണ് അനുപമയും കാവ്യയും ജോലി ചെയ്യുന്നത്.അവരെ കൂടാതെ മൂന്ന് പേര് കൂടെ അവിടെ അതെ ഷോറൂമിൽ ഉണ്ട്. മുകളിലത്തെ നിലയിൽ കുട്ടികൾക്കുള്ള കളക്ഷൻസും താഴെ പുരുഷന്മാരുടെ ഡ്രെസ്സ് കളക്ഷൻസും ആണ്.അവിടുത്തെ ഫേമസ് ടെകസ്ടൈൽസ് ആയതിനാൽ തന്നെ എപ്പോഴും കടയിൽ നല്ല തിരക്കാണ്.വെഡിങ് പർചെസ് ഒക്കെ സ്ഥിരമായി ഉള്ളതിനാൽ അനുപമയ്ക്കൊന്നും നിന്നു തിരിയാൻ പോലും സമയം കിട്ടില്ല. കൂടാതെ ചില ദിവസങ്ങളിൽ ഞ്യാറാഴ്ചയും ഒഴിവുണ്ടാവില്ല.അവിടുന്ന് കിട്ടുന്ന 15000 രൂപയിൽ പകുതി പൈസയും അച്ചന്റെ മരുന്നും മറ്റും വാങ്ങുമ്പോൾ ചിലവാകും.കൂടാതെ അപ്പു sslc ആണ്.അവന്റെ പഠന ചിലവും മറ്റു വീട്ട് ചിലവും കൂടി വരുമ്പോൾ അനുപമയ്ക്ക് ഒരു രൂപ പോലും മിച്ചം വെക്കാൻ കഴിയാറില്ല. കൂടാതെ അരവിന്ദൻ ആണേൽ ഇടക്ക് അവളോട് ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞ് പൈസ വാങ്ങി കൊണ്ട് പോകുകയും ചെയ്യും.അപ്പോയൊക്കെ രണ്ടറ്റം കൂട്ടി മുട്ടിക്കാൻ അവൾ നല്ലലോണം പാട് പെടും. ഷോപ്പിൽ പഞ്ച് ഇൻ ചെയ്ത് കയറിയാൽ നല്ല തിരക്കണ്.ടൗണിൽ ആയതിനാൽ എപ്പോഴും കസ്റ്റമേഴ്സ് ഉണ്ടാകും.ഇപ്പോൾ കല്യാണ സീസണും ഉത്സവ സീസണുമെല്ലാം ആയതിനാൽ പിന്നെ പറയേ വേണ്ട. ഉച്ചക്ക് മുപ്പത് മിനുട്ട് ലഞ്ച് ആണ്. അനുവും കാവ്യയും വിദ്യേച്ചിയും എല്ലാം ഒരുമിച്ച് ഇരുന്നാണ് ഭക്ഷണം കഴിക്കാറ്.വീട്ടിൽ നിന്നും കൊണ്ട് പോകുന്ന ഭക്ഷണം പരസ്പരം പങ്കുവച്ചാണ് എല്ലാവരും കഴിക്കാറ്. അങ്ങനെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് വിദ്യ ഒരു കാര്യം അവരോട് പറയുന്നത്. അനൂപ് സാർ ഇന്നൊരു കാര്യം പറഞ്ഞു... വിദ്യ പറഞ്ഞപ്പോൾ കാവ്യയും അനുവും എന്താണെന്ന രീതിയിൽ വിദ്യയെ നോക്കി. ഉത്സവ സീസൺ ഒക്കെ തുടങ്ങിയില്ലേ...ഇന്ന് മുതൽ 9 മണി വരെ ഷോപ്പിൽ നിൽക്കുന്നവർക്ക് 3000 രൂപ ബോണസ് ഉണ്ട് പോലും... വിദ്യ പറഞ്ഞപ്പോൾ കാവ്യയും അനുവും പരസപരം നോക്കി. അത് കലക്കി...പക്ഷെ 9 മണി എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോൾ നല്ലോണം ലേറ്റ് ആവില്ലേ...വീട്ടിൽ എത്തുമ്പോൾ 10 കഴിയും... അപ്പോയെക്കും അടുത്ത ദിവസം ഇവിടേക്ക് വരാനും ആകും...ഒരു 8 മണി ആണേൽ കൊള്ളാരുന്നു... കാവ്യ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അനു ആലോചനയിൽ മുഴുകി. പക്ഷെ 3000 എന്നാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അത് 5000 ആകാൻ ചാൻസ് ഉണ്ട്...നമുക്ക് നിന്നല്ലോ... വിദ്യ രണ്ടാളോടുമായി പറഞ്ഞു. അയ്യോ ചേച്ചി ഞാനില്ല...ബോണസ്ിന് വേണ്ടി പട്ടി പണി എടുക്കാൻ വയ്യ... കാവ്യ പറഞ്ഞു. അനു...നീ എന്താ പറയുന്നേ... കാവ്യ അവളെ നോക്കി... ഞാൻ നിന്നാല്ലോ എന്നാ...3000 കൂടുതൽ കിട്ടില്ലേ...അത് കിട്ടിയാൽ നാരാണേട്ടന്റെ കടയിലെ പറ്റ് മുഴുവൻ തീർക്കാം... അനു അവരൊടായി പറഞ്ഞു. 9 മണി വരെ നില്ക്കണ്ടേ എടി.... കാവ്യ ഒരു വലായ്മയോടെ പറഞ്ഞു. അത് വേണം...ബുദ്ധിമുട്ട് ആണ്...എങ്കിലും...100 രൂപ കൂടുതൽ കിട്ടിയാൽ പോലും എനിക്ക് അതിനെ കൊണ്ട് ആവശ്യങ്ങൾ ഉണ്ട്...ആ ഞാൻ എങ്ങനെയാ ഇത് വേണ്ടാന്ന് വെക്കാ...വിദ്യേച്ചി ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്‌...ഞാനും ഉണ്ടാകുമെന്ന് സാറിനോട് പറഞ്ഞോ... അനു കയിച്ച പ്ലേറ്റ് എടുത്ത് കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു പോയി. പാവം നമ്മളെ പോലെ അല്ലല്ലോ...അ വീട്ടില് അടുപ്പ് കത്തണം എങ്കില് അവള് രാവും പകലും കിടന്നോടാണം...എന്നാണാവോ അതിനു നല്ലോരു കാലം വരുന്നത്... വിദേച്ചി കാവ്യയോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്കും അനുവിനെ കുറിചൊർത്ത് സങ്കടം തോന്നി. വൈകുന്നേരം ആയപ്പോൾ അനു അടുത്ത വീട്ടിലെ ലതേച്ചിയുടെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു വരാൻ വൈകും എന്നുള്ള കാര്യം പറഞ്ഞു .ചേച്ചി അപ്പുനോട് പറഞ്ഞോളും.അല്ലെങ്കിൽ വരുന്ന സമയത്ത് തന്നെ കാണാതെ ആയാൽ അവർ വിഷമിക്കും. രാവിലെ തന്നെ ചോറും കറിയും എല്ലാം തയ്യാറാക്കിയാണ് ഷോപ്പിലേക്ക് വന്നത്.അപ്പു ഭക്ഷണം ചൂടാക്കി അച്ചനു എടുത്ത് കൊടുത്തോളും.വൈകിട്ടത്തെ ചായയും അവൻ സ്കൂൾ വിട്ട് വന്നാണ് ഇടാറ്.അതൊക്കെ അവനു ചെയ്യാൻ അറിയാം.. അപ്പു നന്നായി പഠിക്കും.സ്കൂളിലൊക്കെ ഫസ്റ്റ് ആണ്.അനുവും അങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നു.പത്തിലും പ്ലസ്ടുവിലും ഒക്കെ നല്ല മാർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.അങ്ങനെയാ നാട്ടിലെ തന്നെ കോളേജിൽ ഇഷ്ട വിഷയത്തിന് തന്നെ അഡ്മിഷൻ കിട്ടിയതും. പക്ഷെ എന്നിട്ടോ ഡിഗ്രി പൂർത്തിയാക്കാനും പറ്റിയില്ല...അവളുടെ ജീവിതം തന്നെ മാറി മറിഞ്ഞു....അവളുടെ മാത്രമായിരുന്നില്ല,അവന്റെയും...അവളുടെ എല്ലാം എല്ലാം ആയിരുന്നവന്റെ.... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ അനു എന്നാൽ ഞാൻ ഇറങ്ങട്ടെ...നീ ഒറ്റയ്ക്ക് ആയിപ്പൊകൊ...എനിക്ക് എന്തോ ഒരു പേടി പോലെ.... കാവ്യ ആധിയോടെ തിരക്കി. എന്തിന്....ഇവിടുന്ന് ഡയറക്റ്റ് ബസിൽ കയറിയാൽ കവലയിൽ ഇറങ്ങിയാൽ പോരേ...റോഡിൽ ഒക്കെ ആൾക്കാർ ഉണ്ടാകും...പിന്നെന്താ...നീ ടെൻഷൻ അടിക്കൊന്നും വേണ്ട... അനു അവളെ സമാദാനിപ്പിച്ചു.എങ്കിലും കാവ്യക്ക് ചെറിയ പേടി ഉണ്ട്.രാത്രി ആകുമല്ലോ ഇവിടുന്നിറങ്ങാൻ.ബസിൽ പോലും ആളുകൾ കുറവായിരിക്കും.ഒരു ആങ്ങള ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് എന്താ കാര്യം,ബസിറങ്ങുമ്പോൾ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകാൻ പോലും അയാള് വരില്ല.അയാൾക്ക് അവൾ വീട്ടിൽ എത്തിയാൽ എന്ത്,എത്തിയില്ലെങ്കിൽ എന്ത്... കാവ്യക്ക് അവളോട് സഹതാപവും വേദനയും ഒക്കെ തോന്നിപ്പോയി... വിദ്യയും അനുപമയും അനൂപ് സാറും പിന്നെ കുറച് സ്റ്റാഫും ഒഴികെ ബാക്കി ഉള്ളവർ ഒക്കെ പോയി.പക്ഷെ രാത്രി ആയപ്പോൾ കടയിലെ തിരക്ക് ഒന്നു കൂടി കൂടുവാണ് ചെയ്തത്. കാവ്യ കാക്കനാട് ബസ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ സമയം 6 കഴിഞ്ഞു.മഴക്കാർ ഉള്ളത് കൊണ്ട് ഇരുട്ട് പടർന്നിട്ടുണ്ട്.ബസ് ഇറങ്ങി റോഡ് മുറിച് കടക്കുമ്പോഴാണ് എതിർവശത്തുള്ള ബേക്കറിയുടെ മുന്നിൽ നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ബൈക്കിൽ ചാഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആൽവിയെ കണ്ടത്. അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ചിരി വന്നു പോയി.അനുവിനെ കാണാനുള്ള ഇരിപ്പാണ്.സ്ഥിരം കാഴ്ചയാണ്...എപ്പോഴും ഉണ്ടാകും അവളെ കാത്തെന്ന പോലുള്ള ഈ ഇരിപ്പ്. ഒന്നും സംസാരിക്കരൊന്നുമില്ല രണ്ടാളും.എന്തിന് അവൾ പുള്ളിയെ ഒന്ന് നോക്കാറ് പോലുമില്ല.പക്ഷെ എന്നിട്ടും അവൻ എപ്പോഴും അവളെ കാത്ത് ഇവിടെ ഇരിപ്പുണ്ടാകും.ഇന്ന് തന്റെ കൂടെ അവളെ കാണാത്തത് കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു പുള്ളിയുടെ മുഖത്ത് അത്ര വെട്ടം ഇല്ല.അവളെ കാണാത്തതിന്റെ പിടപ്പും ഉണ്ട് ആൾക്ക്. റോഡ് മുറിച് കടന്ന് ബേക്കറിയുടെ സൈഡിലൂടെ പോകുമ്പോൾ പുള്ളിയെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു.അവനും അവൾക്കൊരു ചിരി നൽകി.അവന് അനുവിനെ കുറിച് ചോദിക്കണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷെ കാവ്യയോട് അങ്ങനെ സംസാരിച്ചൊന്നും ശീലമില്ല.അതിന്റെ ഒരു പരിചയ്ക്കുറവുണ്ട്. കാവ്യക്കും അവനു തന്നോട് അനുവിനെ കുറിച് ചോദിക്കണം എന്നുള്ളത് മനസ്സിലായിരുന്നു.അത് മനസ്സിലായത് കൊണ്ട് തന്നെ കുറച് നടന്നതിനു ശേഷം അവൾ തിരിഞ്ഞു ആൽവിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.കാവ്യ വരുന്നത് കണ്ട് അവൻ ബൈക്കിൽ ചാഞിടത്തു നിന്നെഴുന്നേറ്റു. അനുവിന് എക്സ്ട്രാ ഡ്യൂട്ടി ഉണ്ട്.9 മണി വരെ ലേറ്റ് ആകും... അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ തലകുലുക്കി ഒരു പതിഞ്ഞ ചിരി നൽകി. താങ്ക്സ്... അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ പുഞ്ചിരിയോടെ നടന്നകന്നു. ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ അനു എല്ലാം എടുത്ത് വച്ചില്ലേ...ഇറങ്ങിയാല്ലോ...9 ആയി...മഴയും വരുന്നുണ്ട്... വിദ്യ ചോദിച്ചപ്പോൾ അനു ഡ്രെസ്സെല്ലാം ശെരിയായി അതാതു സ്ഥാനത്തു എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി വിദ്യയൊട് തല കുലുക്കി. ശേഷം അനൂപിനോട് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ പുറത്ത് വിദ്യ യുടെ ഹസ്ബൻഡ് ബൈക്കിൽ കാത്ത് ഇരിപ്പുണ്ട്. നിങ്ങൾ ഇങ്ങോട്ട് പൊന്നോ..ഞാൻ അനുവിന്റെ കൂടെ വരാമെന്ന് കരുതിയതാ...ഇനി ഇവൾ തനിച്ചു പോകണ്ടേ... വിദ്യ പരാതി പോലെ ഭർത്താവിനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. ഓഹോ ഇപ്പോൾ വിളിക്കാൻ വന്നതായി അല്ലേ കുറ്റം... അയാൾ അവരെ കേറുവോടെ നോക്കിയപ്പോൾ അനു ചിരിച്ചു. സാരമില്ലന്നെ...ചേച്ചി ചേട്ടന്റെ കൂടെ പൊക്കോ...ഞാൻ പൊക്കോളാം...സ്റ്റോപ്പിൽ ഒക്കെ ആളുകൾ ഉണ്ടാകും...മഴ വരാനും പോകുന്നുണ്ട്... നിങ്ങൾക്ക് ബൈക്കിൽ പോകേണ്ടത് അല്ലേ...നനയണ്ട...പൊക്കോ ചേച്ചി... അനു നിർഭന്ധിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ വിദ്യ അത് സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് പോയി.ശേഷം അവൾ ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ ബസ് സ്റ്റോപ്പിലെക്ക് നടന്നു.അപ്പോയെക്കും മഴ പെയ്തിരുന്നു.അവൾ കുട തുറന്ന് നടന്ന് അവിടെ എത്തുമ്പോൾ പരിസരത്തെ കടകൾ ഒക്കെ അടച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ബസ് സ്റ്റോപ്പിലും ആൾകൾ ഒന്നുമില്ല.അവിടെ ബസ് കാത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴാണ് രണ്ട് പേര് ഒരു ബൈക്കിൽ അതുവഴി പോകുന്നത്.അനുവിനെ ഒറ്റക്ക് അവിടെ കണ്ടത് കൊണ്ട് തന്നെ അവർ ബൈക്ക് സൈഡ് ആക്കി ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് വന്നു. അതുവരെ പ്രേതേകിച് പേടി ഒന്നും തോന്നിയില്ല എങ്കിലും ആ സമയം അവൾക്ക് മനസ്സ് ഒന്ന് ഇടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. രണ്ട് പേരും ചെവിയിൽ എന്തോ പറഞ്ഞു ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ തന്നെ നോക്കുന്നത് കൂടി കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ആകെ മൊത്ത്ം ഒരു വല്ലായ്മ തോന്നി. അരവിന്ദനെ വിളിച്ചു നോക്കിയാലോ എന്നവ ൾ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു.പക്ഷെ വിളിച്ചാലും കാര്യമമില്ല.ആൾക്ക് അനുജത്തിയെ ശ്രേധിക്കാൻ എവിടെയാ സമയം.അവൾക്ക് സങ്കടം തോന്നി പോയി. എന്താ മോളെ രാത്രിയിൽ... തനിച്ചേ ഉള്ളോ...ചേട്ടന്മാര് കൂട്ടു വരാണോ... അതിലൊരുത്തൻ വഷളൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അവരിൽ നിന്നും മുഖം തിരിച്ചു നിന്നു. ബസ് എന്തെ വരാതിരിക്കുന്നെ എന്ന് ചങ്കിടിപ്പോടെ അവൾ ഓർത്തു.വീണ്ടും അവർ എന്തോ പറയാൻ പോകുമ്പോഴാണ് ഒരു ബൈക്കിന്റെ വെട്ടം അവരുടെ കണ്ണിൽ അടിച്ചത്... അവർ മുഖം ചുളിച്ചു അവിടേക്ക് നോക്കി.അനുവിന്റെയും നോട്ടം അവിടേക്കായി.അനുവിന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ട് വന്ന് ആൽവി ബൈക്ക് നിർത്തി.പെട്ടെന്ന് അവനെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷമാണോ സങ്കടമാണോ വേദനയാണോ എന്നറിയില്ല,അനുവിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി. അല്ലെങ്കിലും ഈ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ തനിക്ക് താങ്ങയും തണലായും എന്ന് കൂടെ ഉണ്ടാകൂ എന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു... ബസ് സ്റ്റോപ്പിലും ആൾകൾ ഒന്നുമില്ല.അവിടെ ബസ് കാത്ത് നിൽക്കുമ്പോഴാണ് രണ്ട് പേര് ഒരു ബൈക്കിൽ അതുവഴി പോകുന്നത്.അനുവിനെ ഒറ്റക്ക് അവിടെ കണ്ടത് കൊണ്ട് തന്നെ അവർ ബൈക്ക് സൈഡ് ആക്കി ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് വന്നു. അതുവരെ പ്രേതേകിച് പേടി ഒന്നും തോന്നിയില്ല എങ്കിലും ആ സമയം അവൾക്ക് മനസ്സ് ഒന്ന് ഇടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. രണ്ട് പേരും ചെവിയിൽ എന്തോ പറഞ്ഞു ഒരു വഷളൻ ചിരിയോടെ തന്നെ നോക്കുന്നത് കൂടി കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് ആകെ മൊത്ത്ം ഒരു വല്ലായ്മ തോന്നി. അരവിന്ദനെ വിളിച്ചു നോക്കിയാലോ എന്നവ ൾ ഒരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു.പക്ഷെ വിളിച്ചാലും കാര്യമമില്ല.ആൾക്ക് അനുജത്തിയെ ശ്രേധിക്കാൻ എവിടെയാ സമയം.അവൾക്ക് സങ്കടം തോന്നി പോയി. എന്താ മോളെ രാത്രിയിൽ... തനിച്ചേ ഉള്ളോ...ചേട്ടന്മാര് കൂട്ടു വരണോ... അതിലൊരുത്തൻ വഷളൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അവരിൽ നിന്നും മുഖം തിരിച്ചു നിന്നു. ബസ് എന്തെ വരാതിരിക്കുന്നെ എന്ന് ചങ്കിടിപ്പോടെ അവൾ ഓർത്തു.വീണ്ടും അവർ എന്തോ പറയാൻ പോകുമ്പോഴാണ് ഒരു ബൈക്കിന്റെ വെട്ടം അവരുടെ കണ്ണിൽ അടിച്ചത്... അവർ മുഖം ചുളിച്ചു അവിടേക്ക് നോക്കി.അനുവിന്റെയും നോട്ടം അവിടേക്കായി.അനുവിന്റെ അടുത്ത് കൊണ്ട് വന്ന് ആൽവി ബൈക്ക് നിർത്തി.പെട്ടെന്ന് അവനെ കണ്ടപ്പോൾ സന്തോഷമാണോ സങ്കടമാണോ വേദനയാണോ എന്നറിയില്ല,അനുവിന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി. അല്ലെങ്കിലും ഈ മനുഷ്യൻ മാത്രമേ തനിക്ക് താങ്ങയും തണലായും എന്ന് കൂടെ ഉണ്ടാകൂ എന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു... ആൽവിയെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ രണ്ട് പേരും ഒന്ന് പരുങ്ങി. ഇവനെതാടാ ,കണ്ട് പരിചയം ഇല്ലല്ലോ...ഇവളുടെ ആളാണോ... അതിലൊരുത്തൻ മറ്റെ ആളുടെ ചെവിയിൽ പതുക്കെ ചോദിച്ചു... അപ്പോഴാണ് അയാൾക്ക് ആളെ പിടികിട്ടുന്നത്. രമേഷേട്ടാ,നമുക്ക് പോകാം. ഇവൻ പ്രേശ്നമാ... അവൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ രമേശൻ കണ്ണ് ചുരുക്കി ആണോ എന്ന പോലെ നോക്കി.ശേഷം തങ്ങളെ തറപ്പിച്ചു നോക്കുന്ന ആൽവിയെ നോക്കി വേഗത്തിൽ അവിടെ നിന്നും പോയി. രമേഷേട്ടാ,അവൻ പ്രേശ്നക്കാരൻ ആ.അതാ ഞാൻ അവിടുന്ന് സ്ക്കൂട്ട് ആകാൻ പറഞ്ഞേ...വലിയ പുള്ളിയാ.DSU കാരൻ ആ.കുറേ കാലം പാർട്ടി തലേ കേറി നടപ്പായിരുന്നു .ജയിലിൽ ഒക്കെ കിടന്നിട്ടുണ്ട് പുള്ളി.വെറുതെ എന്തിനാ നമ്മൾ വയ്യാ വേലി എടുത്ത് തലയിൽ വെക്കുന്നെ...അതാ ഞാൻ എസ്‌കേപ്പ് ആകാൻ പറഞ്ഞേ... അതിലൊരുവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ രമേശൻ നടത്തം ഒന്ന് സ്ലോ ആക്കി തിരിഞ്ഞു നോക്കി.ആൽവി ബൈക്കിൽ തന്നെ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്.അനുപമ വൈറ്റിംഗ് ഷെഡ്‌ഡിന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നുമുണ്ട്. ആ കൊച് അവന്റെ സെറ്റപ്പ് ആണെോടാ...എന്തോ തരികിട ഉണ്ട്.നല്ലോരു കൊച്ചയിരുന്നു,മിസ്സ് ആയിപോയി..രമേശൻ നിരാശയോടെ പറഞ്ഞു. ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ആൽവി ബൈക്കിൽ ഇരുന്ന് അനുവിനെ തന്നെ നോക്കുവാണ്.പിങ്ക് ആൻഡ് മറൂൺ കോമ്പിനേഷൻ വരുന്ന യൂണിഫോം സാരി വൃത്തിയിൽ ഞൊറിഞ്ഞുടുത്തിട്ടുണ്ട്.മുടി ഒന്നാകെ ബൺ സ്റ്റൈിലിൽ കെട്ടിവച്ചിരിക്കുന്നു. നെറ്റിയിൽ കുഞ്ഞ് ഒരു പൊട്ടുണ്ട്,കൂടെ വിയർപ്പിൽ പടർന്നു പോയ ചന്ദന കുറിയും.വേറെ ഒരു ഒരുക്കവും ഇല്ല.നല്ല ഐശ്വര്യം തുളുമ്പുന്ന മുഖമാണ് അവളുടെ. നിഷ്കളങ്കമായ അവളുടെ ചിരി ആയിരുന്നു അവളുടെ മാറ്റ് കൂട്ടിയിരുന്നത്. തന്നെ നോക്കുന്ന നോട്ടത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന സ്നേഹവും ,തന്നെ കാണുമ്പോയോ താൻ അടുത്ത് ചെല്ലുമ്പോയോ ഉണ്ടാകാറുള്ള അവളുടെ നാണവും പിടപ്പും വെപ്രളാവും, ആ മുഖത്തെ നനുത്ത പുഞ്ചിരിയും എല്ലാം എല്ലാം ഇന്ന് മാഞ്ഞു പോയി. ഇന്നാ മുഖത്ത് തന്നോടുള്ള അവഗണന മാത്രം ആണുള്ളത്.കൂടെ വെറുപ്പും ദേഷ്യവും എല്ലാം...ആൽവിയുടെ നോട്ടം അവളുടെ കഴുത്തിൽ നിന്നും സാരിക്കുള്ളിലേക്ക് കടന്ന് പോയിട്ടുള്ള നേർത്ത മാലയിലേക്കായി.അത് കണ്ടതും ഒരുപാട് ഓർമകൾ അവനെ കാർന്നു തിന്നു തുടങ്ങി. അവളുടെ മുഖത്തെക്ക് നോട്ടം വീണപ്പോൾ അനു നോട്ടം മാറ്റി.കരി എഴുതാത്ത അവളുടെ മിഴികൾ കലങ്ങി പോയിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നി ആൽവിക്ക്... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/49980/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ.... 🔻 ഭാഗം _66 ✍️ രചന - Aysha akbar നന്ദ്യാർ വട്ട പ്പൂക്കളെ മറച്ചെണ്ണ വണ്ണം വെള്ള മൂവാണ്ടൻ മാവിൽ നിന്നും തെങ്ങിലേക്കൊരു പന്തൽ വലിച്ച് കെട്ടി....... അതിനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയെന്ന വണ്ണം ഉമ്മറത്തെ കസേരയിൽ ഗോപി കാലു നീട്ടിയിരുന്നു....... സച്ചു......സധ്യക്ക് വേണ്ട പച്ചക്കറി കളെല്ലാം നീയാ ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ കയ്യീന്ന് വാങ്ങി കൊടുത്താൽ മതി... വിഷമില്ലാത്ത നല്ല പച്ചക്കറി കിട്ടും...... തറയിലിരുന്നു ഗോപിയുടെ കാലിൽ മരുന്ന് വെക്കുകയായിരുന്ന സച്ചുവിനോട് ഗോപിയത് പറയുമ്പോൾ സച്ചു ശെരിയെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് തലയാട്ടി......... അപ്പോഴാണ് മുറ്റത്തൊരു കാറ് വന്ന് നിൽക്കുന്നത്..... അതിൽ നിന്നിറങ്ങിയത് മാളുവും ആദർഷുമായിരുന്നു..... അവളോടി വന്ന് ഇരിക്കുന്ന ഗോപിയുടെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി പിടിക്കുന്നതോടൊപ്പം സച്ചുവിന്റെ തലയിലൊന്ന് തട്ടി....... വാ മോനെ കയറ്..... ആദർശിനെ ഗോപി സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുമ്പോൾ അവൻ ചിരിയോടെ അകത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു..... ആ വീടിന്റെ അകത്തളങ്ങളിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു.......... അന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെയാണ് എല്ലാവരെയും കൂട്ടി സച്ചു ഡ്രെസ്സെടുക്കാൻ പോയത്...... ചില സമയങ്ങൾക്ക് സന്തോഷത്തിന്റെ ഗന്ധമാണ്......... തനൂജയും ഗായത്രിയും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേശം ഒരുമിച്ച് ആഘോഷിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.... മാളുവും മീനുവും ഇഷാനിയും പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത വിശേഷങ്ങളുടെ കെട്ടഴിക്കുക യായിരുന്നു..... സച്ചു ഒരു കൈ താടിക്ക് വെച്ചു കൊണ്ട് ഡ്രൈവ് ചെയ്യൂ കയാണ്...... ഇടക്കെപ്പോഴോ മിററിലൂടെ ബാക്ക് സീറ്റിലേക്കൊരു നോട്ടം പാറി വീണു...... അതറിയാതെയെന്ന വണ്ണം അവളുടെ ശ്രദ്ധ മീനുവിന്റെ കഥ പറച്ചിലിലാണ്..... കനമില്ലാത്ത അവളുടെ മുടിയിഴകൾ തുറന്നിട്ട ഗ്ലാസ്സിലൂടെ വരുന്ന കാറ്റിൽ പാറി കളിക്കുന്നുണ്ട്....... സച്ചു വിന്റെ കണ്ണുകൾ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അവളിലേക്ക് നീണ്ടു പോകാതിരുന്നില്ല....... മുമ്പിലേക്കും മിററിലേക്കും മാറി മാറി വീഴുന്ന അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ എപ്പോഴോ അവളുടേ വിടർന്ന കണ്ണുകളും ഒന്ന് കൊരുത്തു........ പെട്ടെന്ന് ഏറെ മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരി സച്ചുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതും അവനത് മറക്കാനെന്ന വണ്ണം വിരലുകൾ ചുണ്ടുകൾക്ക് മേലൊന്ന് വെ ച്ചു..... അപ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആ ചിരി കത്തി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ഇഷാനിയുടെ കവിളിണ യൊന്നു ചുവന്നു ...... നാണം കൊണ്ടവളുടെ കൺ പീലികൾ ഒന്നിളകി.... അവനിലേക്ക് നോട്ടം കൊടുക്കാതെ പെട്ടെന്നവൾ പുറത്തേക്ക് മിഴികൾ നട്ടു..... അത്ര മേൽ ആ മിഴികളെ താങ്ങാൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.... ഇത് വരെയുള്ളതിനേക്കാൾ ശക്തമായ എന്തൊക്കെയോ വികാരങ്ങൾ ആ കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ട്.... സ്വന്തമാണെന്ന അധികാരമോ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള മോഹമോ അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ.... അവന്റെ നോട്ടങ്ങളും ചലനങ്ങളും തനിക്ക് നൽകുന്ന സന്തോഷം അവൾക്ക് പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു........ തുണിക്കടയിലെത്തിയതും സച്ചു ഒരു കസേരയിലേക്കിരുന്നു...... എല്ലാവരും കൂടി തുണികളെടുക്കുന്ന തിരക്കിലേക്ക് തിരിയുമ്പോൾ സച്ചു ഫോണിൽ നോക്കിയങ്ങനെയിരുന്നു..... കല്യാണ സാരി എടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്....... കൂടുതൽ ഒരുക്കങ്ങൾക്കൊന്നും അവൾക്ക് താല്പര്യമില്ലെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു..... എങ്കിലും വിവാഹം കേവലം രണ്ട് പേരുടെ മാത്രം സന്തോഷമല്ലല്ലോ ചുറ്റുമുള്ളവർക്കെല്ലാം അത് ആനന്ദമാണ്..... അത് കൊണ്ടായിരിക്കണം അവരുടെ കൂടി ഇഷ്ടം നോക്കി അവൾ എല്ലാത്തിനും പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന് കൊടുക്കുന്നുണ്ട്...... പല സാരികളും ചുറ്റി നോക്കിയവർ ട്രയൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്....... ഒരോ സാരി ചുറ്റി ക്കഴിയുമ്പോഴും ഇഷാനി സച്ചുവിനെ യൊന്ന് നോക്കും.... അവനിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവ മാറ്റവുമില്ലെന്ന് കാണുമ്പോൾ അവളിലൊരു നിരാശ പടരും..... അങ്ങനെ ഒരു സ്വർണ നിറത്തിലുള്ള പട്ട് സാറിയവൾ ചുറ്റിയതും അവളിലേക്ക് നോക്കിയ നോട്ടം സച്ചുവിന് പിൻവലിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല...... അത്ര യേറെ മനോഹരിയായിരുന്നവൾ.... ആ നിറത്തിൽ അവൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങി.... ഒരു പക്ഷെ ആകാശത്തു ഉദിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചന്ദ്രനെക്കാളേറെ...... അവന്റെ കണ്ണുകൾ പ്രണയാർദ്രമായി അവളെ തഴുകിയതും അവളുടെ കണ്ണുകളും വിടർന്നു......... ഇത് മതി...... അവൾ അത് പറയുമ്പോഴും കണ്ണുകൾ അവനിലായിരുന്നു...... നിറഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരി അവർ പരസ്പരം കൈ മാറി........ ഇരുട്ടും തോറും ആ വീട്ടിൽ കല്യാണത്തിന്റെ വെട്ടം തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു ...... കൂടുതൽ ആളുകളെയൊന്നും ക്ഷണിക്കാൻ സമയം കിട്ടിയിട്ടില്ലെങ്ങിൽ കൂടി അത്യാവശ്യം ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ളവരും കുടുംബ ക്കാരുമായി ഏറെ പേർ വന്ന് പോകുന്നുണ്ട്... ഇഷാനിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് പാതിരാ കാറ്റ് പതിയെ വീശി തുടങ്ങിയിരുന്നു.... അത് നൽകുന്ന കുളിരിൽ അവളൊന്നുലഞ്ഞു........ അവൾ പതിയെ ഉമ്മറത്തേ ആ തിണ്ണയിലൊന്നിരുന്നു..... പതിവിൽ കവിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം ആ മുറ്റത് വെട്ടമുണ്ട്... ചെറു കാറ്റിനു കടന്ന് വരാൻ കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം ആളുകളുടെ തിരക്കാണ്..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ പന്തലിനപ്പുറത്തായി നിൽക്കുന്ന നന്ദ്യാർ വട്ട ചെടിയിലേക്ക് നീണ്ടു പോയി.... പക്ഷെ കാണുന്നില്ല...... ആ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു നിരാശ പോലെ..... അപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് തന്റെ മുടിയിലെന്തോ ഒന്ന് കൊളുത്തിയത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നിയത്...... അവൾ പെട്ടെന്ന് മുടിയിലൊന്ന് തൊട്ടതും ഒരു നന്ദ്യാർ വട്ട പൂവ് ഏറെ സുഗന്ധത്തോടേ അവളുടെ കയ്യിൽ തടഞ്ഞു..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു....... അവൾ ഞെട്ടലോടെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും കയ്യിലൊരു ജഗ്ഗുമായി അകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്ന സച്ചു അവൾക്കായെന്ന വണ്ണം പിറകിലേക്കൊന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയിരുന്നു...... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ഉള്ളിലാകെയൊരു സുഗന്ധം നിറച്ചിരുന്നു..... അവനവൾക്ക് നേരെ ഇരു കണ്ണുകളും ഒന്ന് ചിമ്മി...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 എടൊ രവി.... താനിത്ര വാക്കിനു സ്ഥിരതയില്ലാത്തവനാണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിട്ടില്ല .... ഇത്രയും കല്യാണ ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തിട്ട് ....... മുമ്പിൽ നിന്ന് തന്നെ അപമാനിക്കുന്ന രാജീവിനോട് പറയാൻ രവിക്ക് മറുപടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല...... ഇനി മകൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ വേണ്ടെന്ന് വെക്കുന്നതിന് പകരം ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് കൂടി ഈ കുരങ്ങ് കളിയെല്ലാം കളിപ്പിച്ചത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കറിയണം....... രാജീവ്‌ ദേഷ്യത്തോടെ അത് പറയുമ്പോഴും നിശബ്ദനായിരിക്കാനെ രവിക്ക് കഴിയുകയായിരുന്നുള്ളു...... ഇനി നീയുമായില്ല യാതൊരു ബന്ധതത്തിനും ഞാനില്ല..... അതിനി ബിസിനെ സ്സായാലും.... രാജീവ് അതും പറഞ്ഞു ചവിട്ടി തുള്ളി കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ രവി അങ്ങനെയിരുന്നു...... അപമാന ഭാരത്താൽ രവി തല കുനിച്ചു..... പിള്ളേരെ ഇറക്കെട്ടെ ഞാൻ.. അവനെയങ് തീർക്കാൻ... മേനോന്നത് ചോദിക്കുമ്പോൾ രവി അയാളെ നോക്കി..... വേണ്ടാ..... അവനെ എനിക്ക് വേണം..... അതിന് ഈ കയ്യൊന്ന് ശെരിയായി കിട്ടണം...... അതിനുള്ള വഴി നീ പറഞ്ഞു താ...... രവിയത് പറയുമ്പോൾ തലച്ചോറിക്കൊരു വേദന ഇടിച്ചു കയറി തുടങ്ങിയിരുന്നു...... അതിനേക്കാൾ വലുതായി ഇപ്പൊ ഒന്നുമില്ലെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു..... മാത്രവുമല്ല.......അവൻ ഇറങ്ങാൻ നേരം പറഞ്ഞത് പോലെ ഇതവന് മാത്രമേ ശരിയാക്കാൻ കഴിയു എന്ന ആ രു ഉൾ ഭയവും അയാൾക്കുണ്ടായിരുന്നു... പക്ഷെ മേനോന്റെ മുമ്പിൽ അയാളത് കാണിച്ചില്ലെന്ന് മാത്രം........ ഇപ്പൊ തൽക്കാലം ഞാൻ മെഡിസിൻ തരരാം..... നാളെ നമുക്ക് എക്സ് റേ എടുത്തു നോക്കാം....... മേനോൻ അത് പറയുമ്പോൾ വേദന കൊണ്ട് രവിക്ക് നിൽപ്പുറക്കുന്നില്ലായിരുന്നു.... മേനോൻ പെയിൻ കില്ലറിൽ നിന്ന് ഒന്നെടുത്തു കൊണ്ട് രവിക്ക് നേരെ നീട്ടുമ്പോൾ അയാളാ ഗുളിക യിൽ നിന്ന് ഒരുമിച്ച് മൂന്നെണ്ണമെടുത്തൊരു ധൃതിയോടെ വായിലേക്കിട്ടു ....... അത്ര മേൽ വേദന അയാളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നു.... ആ വേദനക്ക് ആക്കം കൂട്ടാനെന്ന വണ്ണം മനസ്സ് ഗായത്രിയുടെയും ഇഷാനിയുടെയും സച്ചുവിന്റെ യും മുഖവും ആ സന്ദർഭവുമെല്ലാം ഓർമിപ്പിക്കും തോറും രവി ദേഷ്യത്തോടെ അലറി വിളിച്ചു......... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#💃 Reels വീഡിയോസ് #💞 പ്രണയകഥകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #📸 High Contrast Photography 📱 #💞 നിനക്കായ്

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6zemAr8?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം.13 ========= എന്തിനാ..സോറി.. എനിക്കൊന്നും മനസിലാകുന്നില്ലല്ലോ. റബ്ബേ... ഇക്കയുടെ ചിലനേരത്തെ സംസാരവും പെരുമാറ്റവും ഒന്നും പിടികിട്ടുന്നില്ല... അവൾക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം മനസ്സിൽ തുടികൊട്ടി... മിനിറ്റുകൾ ആണെങ്കിലും എന്റെരികിൽ കുറച്ച് നേരം നിന്നല്ലോ.. എന്റെ കൈകളിൽ സ്പർശിച്ചല്ലോ.. അറിയാതെ ആണേലും ഈ..കണ്ണുകളിലേക്ക് ഇമവെട്ടാതെ നോക്കിയല്ലോ. എനിക്കതു മതി. ഇനി എത്രകാലം വേണേലും എന്റെ ഇക്കാക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കാൻ ഞാൻ തെയ്യാറാണ്. ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രൂപത്തിൽ നല്ലൊരു ഭർത്താവായി ഇക്ക എന്നെരികിൽ വരും അവൾ സ്വയം ആശ്വാസവചനങ്ങളാൽ മനസ്സിനെ തണുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് റൂമിൽ നിന്നും അവന് പുറകെ അവളും ഇറങ്ങി. ◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾ "എടി.. ആമിനോ..' നാളെ നാല് മണിക്കല്ലേ.. സുബൈർ ഇറങ്ങുന്നത്. നമുക്ക് കുറച്ച് നേരത്തെ പോവണം... അവന് പോകുമ്പോ നമ്മുടെ വക എന്തേലും കൊടുത്ത് വിടണ്ടേ..." "സാധനങ്ങൾ അധികം ഒന്നും കൊണ്ട് പോകുന്നില്ലന്ന് മോൾ പറഞ്ഞിരുന്നു.. എന്നാലും അവനിഷ്ടപെട്ട ഉന്നക്കായ കുറച്ച് ഉണ്ടാക്കാം നിങ്ങൾ കിടന്നോളി നേരം കുറെയായല്ലോ..." "ന്റെ..ആമിനാ...നിനക്ക് ഉറക്കം വന്നിട്ടുണ്ടാകും ല്ലേ..." "നീ.. പണ്ടേ.. അങ്ങനെതന്നെ പായിത്തല കാണുമ്പോൾക്ക്... ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ഹംസക്ക പറഞ്ഞു.. "നിങ്ങൾക്ക്..ഇന്നെ .. കളിയാക്കല്ലാണ്ട് വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ..." "എടി... ഞാൻ നമ്മുടെ പഴയക്കാലമൊക്കെ ഒന്ന് ഓർത്തു പോയി..' "അഹ്.. ആ... നല്ല കാലമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പോയി.. ഇനി അതോർത്തിട്ടും പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ലന്നറിയാം എന്നാലും..." "ഡീ.. യെ..' "ഹേയ്.. ആമിന.. അനക്ക് ഓർമയുണ്ടോ..? അന്റെ നാണം മാറ്റാൻ.. നമ്മള് ചെയ്ത പണി.. ഡിയെ... ഹോ." ഉറങ്ങിയോ... ഞാനിപ്പോ.. ഇതാരോടാ പറയുന്നത്.. ശെടാ.." അതും പറഞ്ഞ് ഹംസക്ക തിരിഞ്ഞു കിടന്നു... ◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾ അങ്ങിനെ അവർ ഒരുമിച്ചുള്ള.. ആ..ദിനവും കൊഴിഞ്ഞു.. "മോളെ..നീ അടുക്കളയിൽ കിടന്ന് ഇങ്ങനെ തിരിയല്ലേ.. ഞങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലേ ഇവിടെ.." "നീ.. അവൻക്ക് കൊണ്ടു പോകാനുള്ളതൊക്കെ എടുത്ത് വെക്കാൻ നോക്ക്.. സുബൈറിനെ പോയി സഹായിക്ക്.. ചെല്ല്.." സൈനുമ്മ അവളെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെല്ലാൻ നിർബന്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. "അതിന് ഇക്ക.. ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ.. ഉമ്മാ.. യാത്ര പറയാൻ ഇറങ്ങിയതല്ലേ.." മ്മ്.." ശെരി..മോൾ ചെന്ന് എടുത്ത് വെക്ക് അവൻ വന്നോളും.. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ ബന്തുകളും അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും അവനെ യാത്ര അയക്കാൻ വരും അതിന് മുൻപ് ആ.. പണികളൊക്കെ തീർക്ക്. അവൾ.. അമർത്തി മൂളിക്കൊണ്ട്.. അവരുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. "ഇത്തുസെ.. ഞാനും വരാം എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയുന്ന പോലെ ഞാനും സഹായിക്കാം.." "എന്തൊക്കെയാ കൊണ്ടുപോകുന്നത് എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. അതിന് ഇക്ക വരുക തന്നെവേണം." "ഓഹോ... അപ്പോ നിങ്ങൾ എന്തൊരു ഭാര്യയാ.. അതൊന്നും ചോദിച്ചില്ലേ. ഇക്കാ.. വരാൻ സമയം വഴുകിയാൽ.." "ഹേയ്.. അങ്ങിനെ ഒരുപാട് സമയം വഴുകൊന്നും ഇല്ല നാലുമണിക്ക് ഇറങ്ങാൻ ഉള്ളതല്ലേ..." മ്മ്..." അറിയുമായിരുന്നെങ്കിൽ കൊണ്ട് പോകാനുള്ളത് കാബോർഡിൽ നിന്നെടുത്ത് മാറ്റിവെച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു. അതിന് എന്തെങ്കിലും വായ തുറന്ന് സംസാരിച്ചാൽ അല്ലേ.. അറിയാൻ പറ്റു.. "മോളെ.. റാസി.. ഉമ്മയും ഉപ്പയും എത്തിയിട്ടുണ്ട്.." താഴെ നിന്നുകൊണ്ട് സൈനുമ്മ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.. "അവന് കൊണ്ട്പോകാനുള്ളത് എടുത്തുവെക്കുകയാ അവൾ.നിങ്ങൾ ഇരിക്കി. അവളിപ്പോ വരും.." അപ്പോഴേക്കും ആയിഷുമ്മ നാരങ്ങ വെള്ളവുമായി അവർക്കരികിൽ എത്തി. ദാ... കുടിക്കി.. ഉമ്മാ... ഉപ്പാ.. റസിയ ഓടിവന്നുകൊണ്ട് രണ്ട് പേർക്കും കൈകൊടുത്തു. "മോളെ.. സുഖാണോ." അതേലോ... അവൾ ആ.. നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉപ്പയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.. അവളെ സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. മോളുടെ മുഖം എന്താ വെല്ലാതിരിക്കുന്നത്. പനിയുടെ ക്ഷീണം ഇപ്പോഴും വിട്ടു മാറിയില്ലേ.. അത് മാറിയല്ലോ.. ഇപ്പൊ കൊഴപ്പൊന്നും ഇല്ല. ഉപ്പാക്ക് വെറുതേ ഓരോരോന്ന് തോന്നുന്നതാ... സലാം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സുബൈർ അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. "മോൻ.. പുറത്ത് പോയതായിരുന്നോ.?" "അതെ..ഉപ്പ. രണ്ടുമൂന്ന് പേരോടും കൂടി യാത്ര പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു." "ഉപ്പ.. നിങ്ങൾരിക്കി.. ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാനുള്ളതൊക്കെ ഒന്ന് റെഡിയാക്കട്ടെ." "മോൻ.. ചെല്ല്.. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം.." ചെല്ല്.. മോളെ അവനെപ്പോയി സഹായിക്ക്.ആമിനുമ്മ അവന്റെ കൂടെ അവളെയും പറഞ്ഞയച്ചു. രണ്ട് പേരും കൂടി കൊണ്ട് പോകാൻ ഉള്ളതൊക്കെ പെട്ടിയിൽ ഒതുക്കി വെച്ചു. റസിയ.. ഞാൻ കുളിക്കട്ടെ ഇനിയെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്ക്.. അവൻ തോർത്തും എടുത്ത് ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കടന്നു. "നോക്കാം.. ഇക്കാ.." ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കടന്ന് ടാപ്പ് തുറന്ന് വെച്ചുകൊണ്ടവൻ കണ്ണീർ ഒഴുക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.. റബ്ബേ.. അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ച്..ആ...നെറുകയിൽ ഒന്ന് മുത്തണം എന്നുണ്ട് എനിക്ക്.. പക്ഷെ..എന്റെ മുംതാസിന്റെ ഓർമ്മകൾ എന്നെ വിട്ടു പോകുന്നില്ലല്ലോ.. അവളുടെ മുഖം ഇങ്ങനെ തെളിഞ്ഞു നിൽകുമ്പോൾ എങ്ങിനെയാ എനിക്കിവിളെ മനസ്സ് തുറന്ന്..സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുക.എന്റെ കൂടെ നിന്നാൽ പാവത്തിന് കണ്ണുനീർ മാത്രമേ ഉണ്ടാകു..അവൾക്ക് ചേർന്ന ഒരു ഭർത്താവെ അല്ല.. ഞാൻ... അവളെപോലെ നല്ലൊരു ഭാര്യയെ കിട്ടാനുള്ള യോഗ്യത ഒന്നും എനിക്കില്ല.. അവൾ വേറെ വിവാഹം കഴിക്കണം എന്നിൽ നിന്നും രക്ഷപെടണം.. ഞാൻ വേണ്ട... എങ്ങിനെ എങ്കിലും ഇവളെ.. പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കണം. അതിനൊരു വഴിയുണ്ട്. എന്റെ ഡയറികുറിപ്പുകൾ ഇവിടെ വെച്ചിട്ടുപോവണം. അത് കണ്ടാൽ തീർച്ചയായും അവൾ എന്നെ വെറുക്കും.. അവൾ ഇവിടം വിട്ട് പോകും..ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ അവൾ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യും.. "റബ്ബേ.. അവളുടെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയാണ് ഞാനിങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്.. എന്നോട് പൊറുക്കണേ.." "ഇക്കാ... ഇക്കാ.. എത്ര നേരായി ബാത്‌റൂമിൽ കയറിയിട്ട്. എന്തൊരു കുളിയായിത് താഴെ എല്ലാവരും അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്.." "ഒന്ന് വേഗം ഇറങ്ങിവാ.." "നീ അങ്ങോട്ട് പൊക്കോ ഞാൻ വരാം.." മ്മ്... അവൾ താഴെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോവാതെ റൂമിൽ തന്നെ നിന്നു. അവളുടെ മനസ്സ് വഴിതെറ്റിയ പറവയെ പോലെ അലഞ്ഞു നടന്നു. മുഖത്ത് കാർമേഘം വന്ന് മൂടാൻ തുടങ്ങി.. എടാ... സുബൈറേ.. വാതിൽ തുറക്ക്.. അവരുടെ വിളിക്കേട്ടുകൊണ്ടാണ് അവൾ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്.. ഡാ... സുബൈർ.. റസിയ ബെഡിൽ നിന്നും എണീറ്റ് പോയി വാതിൽ തുറന്നു... സുബൈറിന്റെ കൂട്ടുക്കാരായിരുന്നു അത്.. എവിടെ.. സുബൈർ..? " "ഇക്ക.. കുളിക്കാ.. ഇപ്പൊ വരും ട്ടോ.. അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ടാവൾ അവിടെനിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.. സുബൈർ കുളികഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങി... "ആഹാ..നിങ്ങളൊക്കെ എപ്പോ വന്നു..' "ദേ..നേരെ കയറിവരുന്ന വരവാ.." എടാ.. ഇപ്പോ ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയവൾ അല്ലേ നിന്റെ റസിയ.. അതെ.. അതുതന്നെയാണ്.. ഇത്രയും നല്ല മൊഞ്ചത്തി കുട്ടിയെ കിട്ടിയിട്ടാണോ നീ.. ആ.. മാങ്ങാതൊലി മുംതാസിനെ മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്. നിനക്ക് വേണ്ടേൽ മൊഴിചൊല്ലിവിട് ഞാൻ കെട്ടിക്കോളാം അവളെ.. നിന്നെപ്പോലെ അല്ല. പൊന്നുപോലെ നോക്കാൻ അറിയാം.. കൂട്ടുക്കാരൻമാർ ഓരോരുത്തരായി. അവനെ ചൂടാക്കികൊണ്ടിരുന്നു. ഡാ.. എന്തൊക്കെയാ നിങ്ങൾ ‌ വിളിച്ച് പറയുന്നത് മിണ്ടാതെ നിന്നോണം അവിടെ.. അവര് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വീണ്ടും അടിയായി... റസിയ അവർക്കുള്ള ജ്യൂസുമായി റൂമിലോട്ട് വന്നു... അവളെ കണ്ടതും അവർ മിണ്ടാതെ നിന്നു.. എടി കൊച്ചേ ഞങ്ങളെയൊക്കെ അറിയുമോ നിനക്ക്. ഇല്ലന്ന് അവൾ തലയാട്ടി. ഇവൻ ഞങ്ങളെ കുറിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞില്ലെടി.. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ സുബൈറിന്റെ അരികിലോട്ട് മാറി നിന്നു.. ദാ... ആ..നിൽകുന്നവൻ ആണ് ജലീൽ.. ഇപ്പുറത്തുള്ളത് ജാസിം... ഇവൻ മുജീബ് അവൻ സലീം... ഒഹ്... അവൾ എല്ലാവരെയും നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗ്ലാസും വാങ്ങി പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. അവർ ഒന്ന് റൂമിന് വെളിയിൽ ഉറങ്ങിയിരുന്നേൽ എനിക്കെന്റെ ഇക്കയെ ഒന്ന് അണഞ്ഞു പിടിക്കണം എന്നുണ്ട്.മനസ്സിന്റെ ഒരാശ്വസത്തിന് വേണ്ടി അവൾക്ക് വല്ലാത്ത വീർപ്പുമുട്ടൽ അനുഭവപ്പെട്ടു... അവൻ പോകാനായി വേഷൊക്കെ മാറി അവൾ വെളിയിൽ നിന്ന് അകത്തേക്ക് തല എത്തിച്ചു നോക്കിയതും സുബൈർ അവളെ കണ്ടു. ഡാ... നിങ്ങൾ താഴോട്ട് ചെല്ല് ഞാൻ അവളോടൊന്ന് യാത്ര പറയട്ടെ... അവർ എല്ലാവരും അവനെ നോക്കി തലയാട്ടി കൊണ്ട് റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി...അവർ ഇറങ്ങിയതും അവൾ റൂമിലോട്ട് കയറി.. റസിയ.. ഞാനിനി ഇവിടെ അധികം നിൽക്കുന്നില്ല ഞാൻ ഇറങ്ങി... നിന്റെ പ്രാർത്ഥന എപ്പോഴും എന്റെ കൂടെ വേണം.. കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാതെ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സലാം പറഞ്ഞവൻ താഴേക്ക് സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി.... അവളുടെ ഹൃദയം ആർത്ത് കരയാൻ തുടങ്ങി...എന്നെ ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ച്.. യാത്ര പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ.. ഈ മനസ്സിലുള്ള വിഷമങ്ങളൊക്കെ ആ നെഞ്ചിൽ വീണ് ഒഴുക്കി കളയാമായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ അവിടെ കിടന്ന് വീർപ്പു മുട്ടുകയാണല്ലോ റബ്ബേ...ഞാനിനി എങ്ങിനെ സ്വപ്നം കാണാം... ആരെ കാത്തിരിക്കണം.. അവൾ ബെഡിലേക്ക് വീണ് പൊട്ടികരഞ്ഞു.. (തുടരും.... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം _64 ✍️ രചന - Aysha akbar സച്ചു ബുള്ളറ്റ് നിർത്തി അതിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ കൂർത്ത കണ്ണുകൾ രവിയിലായിരുന്നു.... രവിയും അവനെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്...... ഇവന് വേണ്ടിയാണോ ഇവളിത്രയേറെ വാശി പിടിച്ചതെന്ന പരിഹാസത്തോടെ രവി ഇഷാനിയെ നോക്കി.... ഇഷാനിയുടെ കണ്ണുകൾ അത്ര മേൽ ശാന്തമായി മാറിയിരുന്നു...... അവനെന്ന ധൈര്യത്തിൽ അവൾക്ക് മറ്റൊന്നും ആവശ്യമായിരുന്നില്ല....... ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ടോന്ന് മടക്കി കുത്തി സച്ചു അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവന്റെ കൈ തണ്ടയിലെ ഞെരമ്പ് വലിഞ്ഞു മുറുകിയിരുന്നു...... സച്ചുവിന്റെ തറഞ്ഞ നോട്ടത്തിൽ ദേഷ്യം വന്നെന്ന വണ്ണം രവി അവനെ നോക്കി കൊണ്ട് ഇഷാനിയുടെ കയ്യിലെ പിടുത്തം ഒന്ന് കൂടി മുറുക്കി...... കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കൂർത്തു നിന്നു..... എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്നറിയാതേ മുൾ മുനയിൽ നിൽക്കുകയാണ് ഓരോരുത്തരും....... സച്ചു രവിയുടെ മുഖത്തേക്കും ഇഷാനിയിൽ മുറുക്കിയ അയാളുടെ കൈ വിരലുകളിലേക്കും മാറി മാറിയോന്ന് നോക്കി..... എല്ലാ ദേഷ്യവും കൂടി അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കൂർത്തു നിൽപ്പുണ്ട്...... അതറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം രവി ഒന്ന് കൂടി ആ പിടുത്തം മുറുക്കി...... അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വെല്ലു വിളിയുടെ സ്വരമുണ്ടായിരുന്നു..... എങ്ങോട്ടാ....... രവിയെ പാടേ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരവം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ സച്ചു ഇഷാനിയോടായത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല..... പകരം തല താഴ്ത്തി നിന്നു........ അവളെങ്ങോട്ടാണെന്ന് ചോദിക്കാൻ നീയാരാടാ.... എന്റെ മോളെ എവിടെ നിർത്തണമെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിക്കും..... അവളെ ഇങ്ങോട്ട് വിട്ടതാണ് ഞാൻ ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റ്........ രവി ഒരു ഏറ്റ് മുട്ടലിന് ഒരുങ്ങി തന്നെയെന്ന വണ്ണം സച്ചുവിനോടായത് പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ വെളുത്ത മുഖത്ത് ചുവന്ന കണ്ണുകൾ തെളിഞ്ഞു കണ്ടിരുന്നു..... പൂർണ സമ്മതത്തോടെയാണോ നീ പോകുന്നത്...... സച്ചു രവിയെ പാടേ അവഗണിച്ചെന്ന വണ്ണം ഇഷാനിയോട് വീണ്ടും അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ രവിക്ക് ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു...... അവൻ തന്നോടെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു ഏൽക്കാനാണ് അയാൾ കാത്തു നിൽക്കുന്നത്..... അതിന് കഴിയാത്ത അമർശം അയാളിൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി...... ഇഷാനി അപ്പുറത്തായി തറയിൽ കിടക്കുന്ന ഗോപിയെ നോക്കി..... അപ്പോഴാണ് സച്ചുവും ഗോപിയേയും ഗായത്രിയേയും നോക്കുന്നത്...... രണ്ട് പേരുടെയും അവസ്ഥ കാൻകെ സംഭവിച്ചതിന്റെ വ്യക്തമായോരു ചിത്രം അവന് ലഭിച്ചിരുന്നു...... സമ്മതമാണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും അവളെ ഞാൻ കൊണ്ട് പോകും........ നിനക്ക് തടയാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ തടയെടാ....... ആണാണെങ്കിൽ ഈ രവിയോട് നീ മുട്ടി നോക്ക്...... നിന്നേ പോലെയുള്ള തെരുവ് പട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കാനല്ല രവി ചെല്ലും ചെലവും കൊടുത്ത് ഇവളെ വളർത്തിയത്.... രവി രോഷത്തോടെ തന്നെ അത്രയും പറയുമ്പോഴും സച്ചു അല്പം ശാന്തനായിരുന്നു.... ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം കുമിഞ്ഞു കൂടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി അവനതിനെ വളരേ പാട് പെട്ട് കടിച്ചു പിടിച്ചു...... സിരകൾ മുറുകി വലിയുമ്പോഴും അവൻ അയാളെ നോക്കിയില്ല..... നിന്നോടാ ചോദിച്ചത്.... നീ പൂർണ സമ്മതത്തോടെയാണോ പോകുന്നതെന്ന്..... അല്ലാ..... സച്ചുവേട്ടനെ വിട്ട് എങ്ങും പോകില്ല ഞാൻ.... ഒന്ന് കൂടി കനപ്പിച്ചു കൊണ്ട് സച്ചു ഇഷാനിയോടത് ചോദിച്ചതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു അവളത് പറഞ്ഞത്.... ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്നൊരു തുള്ളിയിറ്റ് വീണു..... രവി അമർഷത്തോടെ അവളുടെ കൈ തണ്ടയിൽ പിടുത്തം മുറുക്കി അവളെ വലിച്ച് കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അതേ നിമിഷമാണ് സച്ചുവിന്റെ കൈ വിരലുകൾ വായുവിലൂടെ ഉയർന്നു പൊങ്ങി മടക്കി ചുഴറ്റി അയാളുടെ കഴുത്തിലെ കുഴിയിൽ ഒന്നമർന്നത്....... ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ തന്നെ ഇഷാനിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച രവിയുടെ പിടുത്തം അയഞ്ഞു.... എന്താണ് തന്റെ കഴുത്തിൽ സംഭവിച്ചതെന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ അയാൾക്കല്പം സമയം വേണമായിരുന്നു....... മേനോനും ഒരു അമ്പരപ്പോ ടെ തന്നെ നിൽക്കുകയാണ്..... കാരണം അവന്റെ കൈ വിരലുകളുടെ ചലനം എതിർ വശമായി നിൽക്കുന്ന താൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു വെന്നതാണ് ശെരി...... അത്രയേറെ അടവുകൾ കയ്യിലുള്ള അഭ്യാസിയെ പോലെയുള്ള അവന്റെ ആക്രമണം പ്രത്യക്ഷത്തിൽ രവിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നും നൽകിയില്ലെങ്കിൽ കൂടി ഉള്ളിലെന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് മേനോനും തീർച്ചയായിരുന്നു...... രവി കഴുത്ത് അനക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം കഴുത്തിലൊന്ന് പിടിച്ചു..... ഒരു വശത്തേക്ക് ചെറുതായി മാത്രമേ തല അനങ്ങുന്നുള്ളൂ...... എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം സ്ഥബ്ധരായി...... ഗോപി നിലത്തു തന്നെ കിടന്നു കൊണ്ട് കീഴ് ചുണ്ടോന്ന് കടിച്ചു പ്പിടിച്ചു വിജയ ഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചു..... സംഭവിച്ചതെന്തെന്ന് ഗായത്രിക്കും മനസ്സിലാകുന്നില്ലായിരുന്നു......... ഡാ....... തന്നെ അവൻ ആക്രമിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സമയമെടുത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ അവന് നേരേ കയ്യോങ്ങി... ആ കൈ വലിച്ച് കൊണ്ടവൻ ഒന്ന് ചുഴറ്റി യത് കണ്ണിമ വെട്ടുന്ന വേഗത്തിലാണെങ്കിൽ കൂടി രവിക്ക് കയ്യാകെ തരിച്ചത് പോലെ തോന്നിയിരുന്നു.... ഇഷാനി കണ്ണു മിഴിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്....... ഇത്ര നേരം എല്ലാവരെയും ദ്രോഹിച്ചും ആക്രോഷിച്ചും നിന്നിരുന്ന പപ്പ തന്നെയാണോ ഇതെന്ന് അവൾക്ക് സംശയം തോന്നി...... തങ്ങൾക്ക് കൂടുതലൊന്നും ഇവനടുത്ത് ചെയാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ബോധ്യം വന്ന മേനോൻ പ്ലാൻ ബി യെന്ന നിലയിൽ ഫോണുമായി പുറത്തേക്ക് നടന്നിരുന്നു...... രവി ഒരു വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു പോയ കഴുത്തും തരിച്ചു നിൽക്കുന്ന കയ്യും കൊണ്ട് സച്ചു വിനെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി........ സച്ചു ഉമ്മറത്തുള്ള മരത്തിന്റെ കസേര അയാൾക്ക് വലിച്ചിട്ടു കൊടുത്തു........ ഇരിക്കു....... അവനേറെ ശാന്തമായി അത് പറയുമ്പോഴും ആ കണ്ണുകളിൽ തിര തല്ലുന്നൊരു ദേഷ്യം രവിക്കറി യുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... ഇരിക്കരുതെന്ന് കരുതുമ്പോഴും ഇരിക്കേണ്ട അവസ്ഥയാണ് തനിക്കെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു ... അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ അവിടെയിരുന്നു..... ആഹാ..... മരുമോൻ വന്നപ്പോൾ രവി ഇരുന്നല്ലോ....... തറയിൽ കാല് അനക്കാൻ കഴിയാതെ ഇരിക്കുന്ന ഗോപിയതും പറഞ്ഞു ചിരിക്കുമ്പോൾ രവിക്ക് ഈ ഭൂമി രണ്ടായി പിളർന്നിരുന്നെങ്കിലെന്ന് തോന്നി പ്പോയിരുന്നു...... ഗായത്രി യുടെ ശ്വാസം നേരേ വന്ന് വീണത് അപ്പോഴായായിരുന്നു...... ഇഷാനി..... അല്പം വെള്ളം കൊണ്ട് വാ...... സച്ചുവത് പറഞ്ഞതും അപ്പുറത് നിൽക്കുകയായിരുന്ന ഇഷാനി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.... അവൾ വേഗം തന്നെ വെള്ളവുമായി വന്ന് സച്ചുവിന് നേരേ നീട്ടിയതും വെള്ളം വാങ്ങി വെച്ചു അയാളുടെ പിടുത്തത്തിൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്ന അവളുടെ കൈ തണ്ടയിൽ അവനൊന്നു തൊട്ടു..... വിടർന്ന കണ്ണുകൾ അവളവന് നേരെയൊന്ന് നീക്കി... സ്വന്തം തന്തയാണെന്നുള്ളതും പോറ്റി വളർത്തി എന്നുള്ളതുമൊക്കെ ശെരി തന്നെ....... അത് സ്നേഹത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകേണ്ട താണ്...... അല്ലാതെ അവളെ എന്തും ചെയ്യാനുള്ള അധികാരമല്ല........ അവൾക്ക് അവളുടേതായ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നിടത്താണ് ഓരോ ബന്ധങ്ങളും മനോഹരമാകുന്നത്...... അല്ലാതെ പിടിച്ചു കെട്ടി ചാക്കിലാക്കി കൊണ്ട് പോകാൻ അവളെന്താ പൂച്ച കുഞ്ഞാണോ...... സച്ചു നിറഞ്ഞ പുച്ഛത്തോടെ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ രവി ദേഷ്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി..... ഒന്നും പറയാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം അയാൾ തളർന്നു പോയിരുന്നു...... എങ്കിലും അയാളിലെ ശൗര്യത്തിന് കോട്ടം വന്നിരുന്നില്ല.... അയാളുടെ കണ്ണുകൾ മേനോനെ തിരഞ്ഞു..... ഫോണുമായി മുറ്റത്തെ മാവിൻ ചുവട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന മേനോനെ കണ്ടതും അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഗൂഡ മായ ചിരി വിരിഞ്ഞു....... ഇങ്ങനെയൊരു കൂടി ക്കാഴ്ച യായിരുന്നില്ല ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്..... ഇവളുടെ അച്ഛനാണെന്ന പരിഗണന തരണമെന്ന് കരുതിയത് തന്നെയാണ്..... പക്ഷെ സ്വന്തം മകളെ ഒരു ദയയുമില്ലാതെ തല്ലി ചതച്ച നിങ്ങളോട് എനിക്കിങ്ങനെയേ പെരുമാറാൻ കഴിയു..... സച്ചു നിറഞ്ഞ പരിഹാസത്തോടെ അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കയ്യിൽ പിടിച്ച വെള്ളം രവിക്ക് നേരേ നീട്ടുമ്പോൾ അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ ഇടം കയ്യാലേ ആ വെള്ളം തട്ടി മറിച്ചിരുന്നു....... സ്റ്റീലിന്റെ ആ പാത്രം താഴെ വീണു രുളുന്ന ശബ്ദം എല്ലാവരിലും ഒരു ഭയം നിറച്ചു...... നീ വിജയിച്ചെന്ന് കരുതേണ്ട ഡാ..... ഈ രവിയെ നിനക്കറിയില്ല ..... അയാളേറെ പരിഹാസത്തോടെ അതിലേറെ ദേഷ്യത്തോടെ അത് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആ മുറ്റത്തേക്കൊരു പോലീസ് ജീപ്പ് പാഞ്ഞു വന്നു നിന്നിരുന്നു...... അതിൽ നിന്നിറങ്ങിയ എസ് ഐ അനിൽ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു..... ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരും ഒന്ന് ഭയന്നു......... സർ.... ഇവനാണ് കുട്ടിയെ പിടിച്ചു വെച്ചിട്ടുള്ളത്..... മേനോൻ പെട്ടെന്ന് ഇടക്ക് കയറിയത് പറഞ്ഞതും അനിൽ സച്ചുവിനെ യൊന്നു നോക്കി...... എന്നേ ആരും പിടിച്ചു വെച്ചിട്ടില്ല........ എന്റെ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ഞാനെന്റെ അമ്മ വീട്ടിലാണ് നിൽക്കുന്നത്...... ഇഷാനി അല്പം ശബ്ദമുയർത്തി അത് പറഞ്ഞതും ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരുന്നു..... എന്താ സച്ചിനിത്... ഇവരൊക്കെ ആരാ.. മുകളീന്ന് നല്ല പ്രഷറുണ്ട്..... എവിടെ നിന്നൊക്കെയോ ഈ സമയം കൊണ്ട് ഫോൺ കാൾ സ് വന്നിട്ടുണ്ട്..... അനിൽ സച്ചുവിനെ അല്പം മാറ്റി നിർത്തി അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവർ തമ്മിലുള്ള പരിചയത്തിന്റെ പുറത്ത് തന്നെയാണ് സച്ചു ചുരുക്കി വിവരങ്ങൾ അനിലിന് പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്...... അവൾ പോകാൻ വില്ലി ങ്ങല്ലല്ലോ.... അപ്പൊ കുഴപ്പമില്ല.... നമുക്ക് ശെരിയാക്കാം...... അനിൽ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീണ്ടും രവിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു...... ആ കുട്ടിക്ക് കൂടെ വരാൻ താല്പര്യമില്ലെന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ പ്രായ പൂർത്തിയായ ആ കുട്ടിയുടെ വാക്ക് മുഖ വുരക്കെടുത്തെ മതിയാവു...... ഞങ്ങൾക്ക് ഇതിലൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല സർ.... അനിൽ രവിയെ നോക്കിയത് പറയുമ്പോൾ രവി മേനോനെ നോക്കി..... നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായതും മേനോൻ കയ്യിലുള്ള പേപ്പർ രവിക്ക് കൊടുത്തു...... എന്റെ മകൾ ഇഷാനി മെന്റലി സ്റ്റാബിൾ അല്ലെന്നുള്ളതിനുള്ള തെളിവാണ് ഇത്...... അവളെ ചികിൽസിച്ചിരുന്ന ഡോക്ടറുടെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ആണ്....... രവി അനിലിന് നേരേ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നീട്ടി കൊണ്ട് അത് പറയുമ്പോൾ പുച്ഛത്തോടെ സച്ചുവിനെ നോക്കാനും മറന്നിരുന്നില്ല......... എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടി പ്പോയി...... ഇല്ലാ.... എന്റെ മോൾക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.... വെറുതെ ഒരു കോൺസൾട്ടിങ്ങിന് വേണ്ടി അവളെ കൊണ്ട് പോയിയെന്നെ യുള്ളൂ... ഇയാള് മനപ്പൂർവം കെട്ടി ചമ്മച്ചുണ്ടാക്കിയതാണീതെല്ലാം........ ഗായത്രി അലറി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...... അനിലെന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അങ്ങനെ നിന്നു..... അപ്പൊ പിന്നേ ഇപ്പൊ തൽക്കാലത്തേക്ക് കുട്ടിയെ ഇവരുടെ കൂടി വിടുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയൊന്നുമില്ല...... അനിൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നോക്കി കൊണ്ട് എല്ലാവരോടുമായി അത് പറയുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരു പോലെ ഞെട്ടിയിരുന്നു..... ഇഷാനി ദയനീയമായി സച്ചു വിനെ നോക്കി..... തൽക്കാലത്തേക്കെന്ന് പറഞ്ഞു തന്നെ കൊണ്ട് പോകുമോ എന്ന ഭയം അവളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.... എല്ലാവരും ഒരു പോലെ പരിഭ്രമിച്ചു..... രവി വിജയ ചിരിയോടെ സച്ചുവിനെ നോക്കി.... അപ്പോഴും ഇളക്കാൻ കഴിയാത്ത കഴുത്തിനെയും കയ്യിനെയും ഓർത്തോന്നും അയാൾക് ആശങ്ക യുണ്ടായിരുന്നില്ല.. തന്റെ പണം വെച്ചു ഇതെത്രയും പെട്ടെന്ന് സുഖപ്പെടുത്തി എടുക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു.... അയാൾക്ക് ആവശ്യം ഇഷാനിയെ മാത്രമായിരുന്നു..... തൽക്കാലത്തേക്കെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഇവിടെ നിന്ന് കൊണ്ട് പോയാൽ അവളുടെ വിവാഹം വിചാരിച്ച രീതിയിൽ നടത്താൻ പറ്റു വെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു ... അയാളിൽ ഗൂഢമായ തന്ത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞു വന്നു....... സച്ചു ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ്..... എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ സച്ചു വിലാണ്.... അവന്റെ മറുപടിക്കാണ് എല്ലാവരും കാതോർത്തു നിൽക്കുന്നത്....... പക്ഷെ സർ..... മെന്റലി സ്റ്റേബിൾ അല്ലെന്ന കാരണം കൊണ്ട് എന്റെ ഭാര്യ യേ ഞാനിവരുടെ കൂടെ അയക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ....... സച്ചു അല്പം ഗൗരവത്തിൽ തന്നെയത് ചോദിച്ചതും എല്ലാവും ഒരു പോലെ ഞെട്ടി പ്പോയിരുന്നു...... വാട്ട്‌.... രാവിയത് ചോദിച്ചത് യാന്ത്രികമായായിരുന്നു..... യെസ് സർ..... വി ആർ ഓഫീഷ്യലി മാരീഡ്..... സച്ചു അനിൽ സാറിന്നോടെന്ന പോൽ അതും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഇഷാനിയെ ചേർത്ത് പിടിക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞു നിന്ന് പോയിരുന്നു....... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ഒരൊറ്റ ചോദ്യം..... " നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ പകർന്നാടിയ വേഷമെന്തായിരുന്നു നാളിതുവരെ "........???? കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💑 സ്നേഹം #💃 Reels വീഡിയോസ് #💞 പ്രണയകഥകൾ

#🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤️ പ്രണയം സ്റ്റാറ്റസുകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ