📖 കുട്ടി കഥകൾ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _37 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❤️ ഗിരിക്ക് വേണ്ടി തുടങ്ങിയ കടയുടെ ഉത്ഘാടനത്തിന്റെ ആഘോഷത്തിലാണ് വിഷ്ണു. രാവിലെ നേരത്തെ തന്നെ അവനങ്ങോട്ട് എത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഏറ്റവും വേണ്ട പെട്ട ഒരാളെന്നുള്ള പരിഗണന അവിടെ അവനും കിട്ടുന്നുണ്ട്. നാട്ടുകാരും ഗിരിയുടെ കൂട്ടുകാരുമെല്ലാം അവന്റെ ആത്മാർത്ഥയെ പുകയ്ത്തി പറയാൻ മത്സരിക്കുന്നു. ചെറിയൊരു സ്റ്റേഷനറി കടയായിരുന്നു ആദ്യം അത്. അങ്ങനെ ഒന്നായിരുന്നു ഗിരിയുടെ കൂട്ടുകാരുടെ പ്ലാൻ. പക്ഷേ പിന്നെ വിഷ്ണുവിന്റെ ഇടപെടലുകൾ കൊണ്ടത് അത്യാവശ്യം വലിയയൊരു കടയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ലക്ഷങ്ങൾ തന്നെ അവനതിനു പൊടിച്ചു കളഞ്ഞു കാണുമെന്ന് അതിന്റെ പ്രൗടി കാണുന്ന ആർക്കും മനസ്സിലാവും. പക്ഷേ എല്ലാം ഗിരിക്ക് വേണ്ടി എന്നുള്ള നിസാരതയോടെയാണ് അവനത് കാണുന്നത്. അല്ല.. അവിടെ കൂടിയവർക്ക് മുന്നിൽ അവൻ അങ്ങനെയാണ് ഭാവിക്കുന്നത്. അവൻ തന്നെ നട മുറിച്ചു കൊണ്ടത് ഉത്ഘാടനം ചെയ്യട്ടെ എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു അവിടെ കൂടിയവരുടെ എല്ലാം ആഗ്രഹം. പക്ഷേ അമ്മ ചെയ്യുന്നതാണ് എനിക്കിഷ്ടമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടവൻ വീണ്ടും വിനയം കാണിച്ചു കൊണ്ട് സ്നേഹനിധിയായി. ഗിരിയുടെ മക്കളെയും ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടവൻ ആ കടയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ മാലയിട്ട് തിരി കൊളുത്തി വെച്ച ഗിരിയുടെ ഫോട്ടോക്ക് താഴെ ഒരു നിമിഷം വിഷ്ണു നിന്നു പോയി. കാണുന്നവർക്ക് അതെല്ലാം അവന്റെ മനസ്സിന്റെ നന്മകളായി അടയാളപ്പെടുത്തുമ്പോൾ.. കൗശലമൊളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച മനസ്സാൽ തന്റെ വഴി കൂടുതൽ സുഗമമായി തുറന്നു കിട്ടുന്ന സന്തോഷത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലാണ് വിഷ്ണുവിന്റെ മനസ്സ്. അതിനൊന്നു വേണ്ടി കണ്ണ് നിറക്കാനും അവൻ ഒരുക്കമാണിപ്പോൾ. അതെല്ലാം ഗിരിയെ ഓർത്തു കൊണ്ടുള്ള സ്നേഹമായിട്ടാണ് അവിടെ ഉള്ളവർ കാണുന്നതും. ഇളം റോസ് നിറത്തിൽ ഒരു ചുരിദാർ ധരിച്ചു കൊണ്ട്.. ഈ ലോകത്തിലെ മുഴുവൻ ദുഃഖവും കണ്ണുകളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു കൊണ്ടൊരു നിസംഗതയോടെ നിൽക്കുന്ന ഗിരിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾക്ക് നേരെ വിഷ്ണുവിന്റെ കഴുകൻ കണ്ണുകളിലെ അക്നി വന്നു പതിയുന്നത് അപ്പോഴൊന്നും അവിടാരും കണ്ടില്ല.. അറിഞ്ഞില്ല. 💜💜 ഈ ഗെയിം വിജയിച്ചോ.. " സ്റ്റീഫൻ ജോർജ് ഫോൺ എടുത്തു കൊണ്ടാദ്യം ചോദിച്ചത് അതാണ്‌. അതേയെന്ന് മറുവശത്തു നിന്നും ഉത്തരം കിട്ടിയതോടെ അയാളുടെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. ചിരിക്ക് കൂടുതൽ ഭംഗിയേറി. "ഗുഡ്.. പക്ഷേ നിങ്ങളിനി ഇവിടെ നിൽക്കരുത്.. പെട്ടന്ന് സ്ഥലം വിട്ടോ. എത്രയും ദൂരേക്ക് പോകാൻ പറ്റുമോ അത്രയും ദൂരേക്ക്. നോവിച്ചു വീട്ടിരിക്കുന്നത് കാശി നാഥനെയാണ്. അവന്റെ ശ്വാസം പോലെ അവൻ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന അവന്റെയാ ബസ്സിനെയാണ്. ഇത് രണ്ടും അവൻ പൊറുക്കില്ല. നോവിച്ചവരെ പാമ്പിന്റെ പകയോടെ തിരിച്ചു നോവിക്കാതെ അവനുറക്കം വരില്ല. അത് കൊണ്ട്..." സ്റ്റീഫൻ പറയുമ്പോൾ മറു സൈഡിൽ നിന്നിരുന്ന അയാളുടെ കുട്ടാളികൾക്കും ചെറിയൊരു ആശങ്ക ഇല്ലാതില്ല. കാശി പെരുമാറി വിട്ടത് അവരുടെ ദേഹത്തു നിന്നും മാഞ്ഞു പോയിട്ടില്ലല്ലോ. ഇനിയവന്റെ മുന്നിൽ ഒരു വട്ടം കൂടി പെട്ടു പോകുന്നതിനെ അവരപ്പോൾ നന്നായി ഭയക്കുന്നുണ്ട്. വെട്ടുന്നത് പോലുള്ള അവന്റെയാ നോട്ടം.സ്വന്തം ജീവനിൽ പോലും ഭയമില്ലാത്ത അവന്റെ പെരുമാറ്റം.. ധൈര്യം. അവർക്കൊർക്കുമ്പോൾ ഒരു ഉൾക്കിടിലം തോന്നുന്നുണ്ട്. "കാശൊക്കെ എത്ര വേണമെങ്കിലും തരാം. പെട്ടന്നൊന്നും അവന്റെ മുന്നിൽ പോയി ചാടി കൊടുക്കരുത്.. അത്‌ മാത്രമേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളൂ. പിന്നെ ഇതൊരു തുടക്കം മാത്രമാണ്.." സ്റ്റീഫൻ പിന്നെയുമെന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ ഇനി ഒരിക്കൽ കൂടി കാശി നാഥനു മുന്നിൽ പോയി നിൽക്കില്ലെന്ന് പോയി വന്നവർ വേദന കടിച്ചമർത്തി കൊണ്ട് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിക്കുന്നുണ്ട് അപ്പോഴൊക്കെയും. ❤‍🔥❤‍🔥 "കാശിയെ വിളിക്കാനാണോ.." ഗായത്രി നാരായണി അമ്മയെ നോക്കി കൊണ്ട് അലിവോടെ ചോദിച്ചു. അവർ അതേയെന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. അപ്പോഴും ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല. "ഒരു സ്വപ്നം കണ്ടതിനാണോ അച്ഛമ്മ ഇങ്ങനെ ഭയക്കുന്നത്.. വെറും സ്വപ്നമല്ലേ അത്.. അവനൊന്നും വരില്ല.. ദൈവം കാത്തോളും.. അത്രയും നല്ലവനാ അച്ഛമ്മേടെ കാശി നാഥൻ" കാശിയുടെ നമ്പറിൽ വിളിക്കുന്നതിനിടെ തന്നെ ഗായത്രി അവളെ കൊണ്ടാവും പോലൊക്കെ അച്ഛമ്മയെ ആശ്വാസിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ എന്നിട്ടും തെളിയാത്ത അവരുടെ മുഖം. കണ്ട് ഭയപെടുത്തിയ ഒരു സ്വപ്നം അവരുടെ മുഖത്തെ അപ്പോഴും മ്ലാനത നിറച്ചു. അതിനൊപ്പം കാശിക്ക് എന്തോ സംഭവിച്ചു എന്നൊരു ഉത്ഭയം. ഗായത്രി മുറിയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവളോട് ആദ്യം പറഞ്ഞത് അതായിരുന്നു. അവനെ ഒന്ന് വിളിച്ചു താ എന്ന്. എന്നാൽ പതിവുപോലെ അല്ലാതെ മുഖം കണ്ടതും കാര്യം തിരക്കിയപ്പോൾ അവളോട് പുലർച്ചെ കണ്ടൊരു സ്വപ്നം പങ്ക് വെക്കുമ്പോൾ കൊച്ചു മോനെ ഓർത്ത് കൊണ്ടാ മനസ്സ് അങ്ങേയറ്റം വേദനിക്കുന്നുണ്ട്. "ഹലോ.." പരിചയമില്ലാത്തൊരു ശബ്ദമാണ് ഫോണിൽ കൂടി കേട്ടത്. അതോടെ ഗായത്രിയുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. അവൾക്കും വല്ലാത്തൊരു ഭയം തോന്നി. "ആരാ.. കാശിയുടെ ഫോണല്ലേ.." "അതേ.. ഞാൻ കാശിയുടെ ഫ്രണ്ട് ശിവയാ അച്ഛമ്മേ.." അത് കേട്ടതും അവൾക്കൊരൽപ്പം ആശ്വാസം തോന്നി. "ഞാൻ കാശിയുടെ ഏട്ടത്തിയാണ്.. കാശി എവിടെ..?" "അവൻ.. അവൻ ബസ്സിനൊരു പ്രശ്നം.. വർക്ക് ഷോപ്പിൽ പോയതാ.. ഫോൺ കൊണ്ട് പോകാൻ മറന്നു പോയി.." വായിൽ തോന്നിയ ഒരു നുണ ശിവയപ്പോൾ പറഞ്ഞത് ആ അച്ഛമ്മ വേദനിക്കുന്നത് തന്റെ കൂട്ടുകാരന് സങ്കടമാണെന്ന് അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് തന്നെയാണ്. ഏതായാലും അവരത് വിശ്വാസിക്കുകയും ചെയ്തു. കാശി വരുമ്പോൾ വിളിക്കാൻ പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞു ഏറ്റു കൊണ്ടാണ് ശിവ ആ ഫോൺ കോൾ കട്ട് ചെയ്തത്. ❣️❣️ ഞെട്ടി ഉണർന്നു കൊണ്ട് നോക്കുമ്പോൾ കാശിക്ക് ആദ്യമൊന്നും മനസ്സിലായില്ല. ഒരു നിമിഷം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് അവൻ തിരികെ ബോധത്തിലേക്ക് നടന്നു കയറിയത്. അതോടെ അവന്റെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. വേദനക്കുന്നുണ്ടോ..? " അപ്പോഴും തന്നെ തോളിൽ കൂടി ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നവളുടെ ആ ചോദ്യം. താനവളുടെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു കൊണ്ട് ഉറക്കമായിരുന്നു ഇത്‌ വരെയും എന്നുള്ള ചിന്തയിൽ അവനുള്ളിൽ കൂടി ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു പോയി. 'കാശിയേട്ടാ.. എന്താ പറ്റിയെ.. " അവന്റെ ഭാവം കണ്ടിട്ട് കാർത്തു വീണ്ടും ചോദിച്ചു. "ഒന്നുമില്ല.." അവൻ വീണ്ടും മുഖം തിരിച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. "വേദനയുണ്ടോ.." അവന്റെയ പരുങ്ങൽ കണ്ടിട്ട് അവൾക്ക് ചിരിയും വരുന്നുണ്ട്. "ഇല്ല.." ഗൗരവത്തിൽ തന്നെയാണ് മറുപടിയൊക്കെ. അതോടെ കാർത്തുവും പിന്നൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. ചോദ്യവും പറച്ചിലും ഒന്നുമില്ലാതെ അവന്റെ തോളിലേക്ക് ചായുമ്പോൾ അവൻ തട്ടി മാറ്റുമെന്ന് അവൾക്കുറപ്പുണ്ട്. "ഒരു പാലമിട്ടാ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും വേണം. ഇത് വരെയും എന്റെ തോളിൽ കിടന്നുറങ്ങിയത് മറക്കരുത്..ഇപ്പൊ എനിക്കുറക്കം വരുന്നുണ്ട്." അവൻ കേൾക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം ശബ്ദം കുറച്ചു കൊണ്ട് സ്വകാര്യം പോലെ അത് പറയുമ്പോൾ ആ ശ്വാസകാറ്റേറ്റ് പൊള്ളിയത് പോലെ കാശി കണ്ണുകൾ അടച്ചു പിടിച്ചു. പക്ഷേ അവൻ പിന്നെ അവളെ തള്ളി മാറ്റിയില്ല. സ്വപ്നം നിമിഷം പോലൊരു അവസ്ഥയിലാണ് കാർത്തു. ഉറങ്ങി കൊണ്ടാ നിമിഷങ്ങളെ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ അവൾ ഒരുക്കമല്ല.. ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ട ഗന്ധമറിഞ്ഞു കൊണ്ട്.. പ്രിയപ്പെട്ട പാട്ടുകൾക്ക് കാതോർത്ത് കൊണ്ട് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ തോളിൽ ചാഞ്ഞിരുന്നു. ഏറ്റവും ഹൃദ്യമായ നിമിഷം. പക്ഷേ അതിന് ആയുസ്സ് കുറവായിരുന്നു. അവർക്കിറങ്ങേണ്ടാ സ്റ്റോപ്പിൽ ബസ്സ് എത്തി നിൽകുമ്പോൾ കാശിയിൽ ആശ്വാസവും കാർത്തുവിൽ നിരാശയും ഒരുപോലെ തിങ്ങി. "ആളുകൾ ഇറങ്ങിയിട്ട് മതി.. ഇല്ലേൽ കൈ തട്ടി വേദനിക്കും." ബസ് നിർത്തും മുന്നേ ഇറങ്ങാൻ വേണ്ടി ചാടി എഴുന്നേറ്റവനെ അവിടെ തന്നെ പിടിച്ചിരുത്തി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ കുറച്ചു നേരം കൂടി അവനോടൊപ്പം എന്ന് മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ ചിന്ത. അതിനി നിമിഷങ്ങൾ ആണെങ്കിൽ കൂടിയും അതിനുമപ്പോൾ വലിയ വിലയുണ്ട്. എന്തായാലും കാശി പിന്നൊന്നും പറയാതെ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. ഒടുവിലത്തെ ആളും ഇറങ്ങി കഴിഞാണ് കാർത്തു എണീറ്റത്. കാശിയെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് അവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഒരു നിമിഷം ശ്വാസമയച്ചു കൊണ്ട് കാശിയും അവൾക്ക് പിറകെ ഇറങ്ങി. "കാശി.." അടുത്ത് നിന്നും ശിവയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും കാശി മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ അവനുണ്ട് അരികെ. "ഈ നേരത് ഈ ബസ് ആണെന്ന് എനിക്കൊരു ഊഹം. അങ്ങനെ വന്നു നോക്കിയതാ.. എങ്ങനുണ്ട് കൈക്ക്..! പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ശിവ കാശിയുടെ കൈ പിടിച്ചു നോക്കി. "ബസ് എവിടെ ഡാ.." വലിഞ്ഞു മുറുകിയ മുഖത്തോടെ അവനാദ്യം അതാണ്‌ ചോദിച്ചത്. ശിവ അകലേക്ക്‌ വിരൽ ചൂണ്ടി. ഇനി ട്രിപ്പ്‌ വേണ്ടന്ന് കാശി പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് സ്ഥിരം ട്രാക്കിൽ നിന്നും മാറ്റി വേറെ ഒരിടത്തേക്ക് മാറ്റി നിർത്തിയ ബസ്സിന്‌ നേരെ ശിവ വിരൽ നീട്ടുമ്പോൾ അരികിലുള്ള രണ്ടു പേരെയും മറന്നത് പോലെ കാശി ധൃതിയിൽ അതിനു നേരെ നടന്നു. "വാ കാർത്തു.." അവന്റെയാ പോക്ക് കണ്ടിട്ട് മുഖം വീർപ്പിക്കുന്ന കാർത്തുവിനെ നോക്കി ശിവ ചിരിയോടെ വിളിച്ചു. "ഡോക്ടർ എന്ത് പറഞ്ഞു.. അവനോട് ഇനിയിപ്പോ അതൊന്നും ചോദിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. ആ ബസ്സ് നേരെയാക്കി എടുത്തിട്ട് അതിന് കാരണക്കാരായവരെ എടുത്തിട്ട് അലക്കിയാൽ മാത്രമേ അവന്റെ മുഖം ഇനിയൊന്ന് തെളിയൂ.." കാശിയ്ക്ക് പിറകെ തന്നെ നടക്കുമ്പോൾ ശിവ പറയുന്നുണ്ട്. ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും പറഞ്ഞതും സ്റ്റിച് ഇട്ടതുമെല്ലാം കാർത്തു അവനോട് പറയുന്നുണ്ട്. "ശ്രദ്ധിക്കണമെന്നൊക്കെ ആരോട് പറയാൻ.. ആ കാട്ട് മാക്കാൻ അതൊന്നും കേൾക്കാൻ പോണില്ല.." കാർത്തു പറഞ്ഞു കേട്ടതും ശിവ പറഞ്ഞു. "ഇൻഫെക്ഷൻ വരും ശിവേട്ട. അത്യാവശ്യം ആഴം ഉള്ളൊരു മുറിവാണ്. അത് പഴുത്ത പണി കിട്ടും.." കാർത്തുവിന്റെ മുഖം മങ്ങി പോയിരുന്നു. "താൻ ടെൻഷൻ ആവണ്ട കുഞ്ഞാറ്റ.. രണ്ട് ദിവസം ഞാനും അവന്റെ വീട്ടിലുണ്ടാവും. ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.. ബസ്സ് എന്തായാലും വർക് ഷോപ്പിൽ കയറ്റെണ്ടി വരും. അത് വരെയും അവനും എനിക്കും റസ്റ്റ്‌.." പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോഴേക്കും അവർ രണ്ടാളും ബസ്സിന്റെ അരികിൽ എത്തിയിരുന്നു. അവർക്ക് മുന്നേ എത്തിയ ഒരുവൻ തൊട്ടും തലോടിയും ബസ്സിന്റെ മുൻ ഭാഗത്ത് നിൽപ്പുണ്ട്. സ്വന്തം കുഞ്ഞിന് മുറിവേറ്റത് കാണുന്ന അമ്മയുടെ മുഖമാണ് അവനെന്ന് തോന്നി ആ നിമിഷം. "ഈ ബസ്സായി ജനിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു.." അവന്റെയാ സ്നേഹം കണ്ടിട്ട് കാർത്തുവിന് അങ്ങേനെമാണ് തോന്നിയത്. ഉള്ളിൽ തോന്നിയത് മെല്ലെ അവൾപറയുകയും ചെയ്തു. "ശിവ.. കാശി വിളിക്കുമ്പോൾ കാർത്തു പറഞ്ഞത് നല്ല വെടിപ്പായി കേട്ട് ചിരിക്കുന്ന ശിവ ആ ചിരിയോടെ തന്നെ കാശിയുടെ ആരുകിലേക്ക് ചെന്നു. "എന്താ ഡാ.." അരികിലെത്തിയ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്ന കാശിയോട് ശിവ കാര്യം മനസിലാവാതെ ചോദിച്ചു. "എന്താ നിനക്കൊരു ഇളി..! കാശി പല്ല് കടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "നീ വിളിച്ച കാര്യം പറയ് കാശി.." അവനിപ്പോൾ തന്നോട് വഴക്കുണ്ടാക്കാൻ മതിയായ ആരോഗ്യമില്ലെന്ന് മനസിലാക്കി കൊണ്ട് ശിവ നയത്തിൽ ചോദിച്ചു. "കാർത്തികയെ ഓട്ടോ സ്റ്റാന്റിൽ ആക്കി കൊടുക്ക്.. അവൾക് നാളെ എക്സാം ആണ് പോലും. വായി നോക്കിയത് മതി പോയിരുന്നു പഠിക്കാൻ പറയ്യ്.." അവനെയും അവളെയും നോക്കാതെ വീണ്ടും ബസ്സിന്റെ മുൻഭാഗം തൊട്ടുഴിഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള ആ പറച്ചിൽ. അതിനോടൊപ്പം തനിക്കും കൂടി മുറുവേറ്റത് അവൻ മറന്നു പോയത് പോലായിരുന്നു. പോണമെന്ന് കേട്ടതും കാർത്തുവിന്റെ മുഖം വീണ്ടും മങ്ങി പോയി. കയ്യിലുള്ള മരുന്നെല്ലാം അടങ്ങിയ കവർ അവൾ ശിവയുടെ നേരെ നീട്ടി. "കുടിക്കേണ്ട വിധമൊക്കെ അതിലുണ്ട് ശിവേട്ട.. നോക്കിക്കോണേ.." ബസ്സിലേക്ക് കയറി പോകുന്നവനെ നോക്കി കാർത്തു ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. "പിന്നെ.. നോക്കി വലുതാക്കാൻ ഞാൻ കൊച്ച് കുട്ടിയല്ലേ.." അവളുടെ സ്നേഹത്തെ പുച്ഛിച്ചു കൊണ്ടുള്ള കാശിയുടെ വർത്താനം. അതൊട്ടും രസിക്കാത്ത പോലെ മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ടവൾ ശിവയുടെ പിറകെ ബസ്സിലേക്ക് കയറി. വലിയ ബാഗ് ശിവ തന്നെയാണ് എടുത്തത്. ഫോൺ അടങ്ങിയ ചെറിയ ബാഗ് അവളിരുന്ന സീറ്റിന്റെ മുകളിൽ വെച്ചിട്ടുണ്ട്. അതുമായി കാർത്തു കാശിയുടെ അരികിൽ പോയി നിന്നു. അവൾ അരികിൽ ചെന്നതറിഞ്ഞിട്ടും അവൻ അവളെ നോക്കിയില്ല. കൈ ശ്രദ്ധിക്കണം..ആരോഗ്യം ഉണ്ടങ്കിലെ വാശി പിടിച്ചു കാശി നാഥനു ഷൈൻ ചെയ്യാൻ പറ്റൂ.. " അവനോടുള്ള പരിഭവം കൊണ്ടവളുടെ മുഖം വീർത്തു. "അത്യാവശ്യം വലിയൊരു മുറിവാ കാശ്യേട്ടാ.. ശ്രദ്ധിച്ചില്ലേൽ പണി കിട്ടും.അതാണ്‌ ഞാൻ.." അവനിൽ നിന്നും കൂടുതലൊന്നും പ്രതീക്ഷച്ചിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് മനസ്സിലായത് പോലെ കാർത്തു തന്നെ തോറ്റു കൊടുത്തു കൊണ്ട് അൽപ്പം കാര്യമായി തന്നെ പറഞ്ഞു. ശിവ നിൽക്കുന്നു.. ചെല്ല്.. " അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ വീണ്ടും അവളിൽ നിന്നും തിരിഞ്ഞ് നടക്കുമ്പോൾ നേരത്തേ അനുഭവിച്ച കുറെ നല്ല നിമിഷങ്ങൾ ഇനി തന്റെ സ്വപ്നമായിരുന്നോ എന്നൊരു സങ്കടത്തോടെയാണ് കാർത്തു ശിവയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നത്. എന്തായാലും.. ആ നിമിഷങ്ങളുടെ അനുഭൂതിയെ തനിക്കിനി കുറച്ചു ദിവസം താലോലിക്കാൻ ഉണ്ടാവും.. തത്കാലം അത് മതി.. ഒന്ന് കൂടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി കൊണ്ടവൾ ശിവക്ക് പിറകെ നടന്നു നീങ്ങി.. ബസ്സിനരികിൽ നിന്നു കൊണ്ടത് നോക്കി കാണുമ്പോൾ കാരണമറിയാത്തൊരു നോവ് അവനെയും വട്ടമിട്ട് പറന്നു നടക്കുന്നുണ്ട്.. തുടരും.. റിവ്യൂ ഇടണേ.. സ്നേഹത്തോടെ.. Jif #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _36 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💜 സഹിക്ക തന്നെ.. അല്ലാതിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും ഓരോരോ മരണങ്ങൾ വന്നു തലയിൽ പതിക്കുകയല്ലേ.. വിട്ടൊഴിഞ്ഞു പോകില്ല.. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും.. അട്ടയെ പോലെ.. " സുഗന്ധി കാര്യമായി ആരോടോ അറിഞ്ഞു നിന്ന് കുറ്റം പറയുന്നതിനിടയിലേക്കാണ് ഭവ്യ ഇറങ്ങി ചെന്നത്. ആരാ.. അവൾ അമ്മയുടെ അരികെ ചെന്നിരുന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. കാവ്യ മോള്.. സുഗന്ധി ശബ്ദം കുറച്ച് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീണ്ടും സംസാരിക്കാൻ തന്നെ തിടുക്കം കാണിച്ചു. ഉല്ലാസിന്റെ വീഴ്ചയെ പറ്റിയാണ് സംസാരിക്കുന്നത് മുഴുവനും. ഗായത്രി അന്നവനെ തള്ളിയിട്ടത് കൊണ്ട് അവനിപ്പോ ജോലിക്കൊന്നും പോകാൻ വയ്യ.. നല്ല തല വേദന.. "എന്നൊക്കെയുള്ള പരിഭവങ്ങളാണ് കാവ്യ പറയുന്നത്. സത്യത്തിൽ ആ പേരിൽ കുറച്ചു പണം തട്ടാനുള്ള അവളുടെ സൈക്കിളോടിക്കൽ മൂവ് മെന്റ് ആണ് അവിടെയപ്പോൾ നടന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. പൊതുവെ ജോലിക്ക് പോകാൻ നല്ല മടിയുള്ള കൂട്ടത്തിലാണ് അവളുടെ പ്രിയപ്പെട്ട ഉല്ലാസേട്ടൻ. ഇതിപ്പോ വീണയിടം വിദ്യയാക്കുന്നു. ഹോസ്പിറ്റൽ ചിലവ് അടക്കം വിഷ്ണു തന്നെയാണ് കൊടുത്തത്. ഇനിയിപ്പോ ഒരാഴ്ച ജോലിക്കൊന്നും പോവണ്ട.. സ്റ്റിച് ഒക്കെ വെട്ടിയിട്ട് പതിയെ മതി എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അന്ന് പോരുമ്പോൾ തന്നെ അത്യാവശ്യം കനമുള്ളൊരു തുക കൊടുത്തു വിട്ടതാണ്. അത് തീർന്നപ്പോൾ സ്റ്റിച് വെട്ടി കഴിഞ്ഞും പണിക് പോകാനുള്ള മടി കൊണ്ട് ഇല്ലാത്ത തലവേദന കൂടി കൂട്ട് വിളിച്ചതാണ് ഉല്ലാസ്. അവനു വേണ്ടി കുട പിടിക്കാൻ അവന്റെ കാവ്യയും. വിളിക്കുമ്പോൾ ഒക്കെയും അത്യാവശ്യം കാര്യമായി തന്നെ ഭാര്യയും ഭർത്താവും സുഗന്തിയെ എരി കേറ്റി വിടുന്നുണ്ട്. കാവ്യക്ക് ആർത്തി ആണേൽ.. ഉല്ലാസിനത് പ്രതികാരം കൂടിയാണ്. സുഗന്ധി എന്തായാലും ഈ പേരിൽ ഗായത്രിയോട് ചൊറിയും എന്നവനും ഉറപ്പുണ്ട്. അവൾക്കത് തന്നെ കിട്ടണം എന്നൊരു ചിന്തയിലാണ് അവന്റെ ഉള്ളം തണുക്കുന്നത്. "മോള് വിഷമിക്കണ്ട.. വിഷ്ണു വരട്ടെ.. എന്തായാലും ഞാനും അവനും അങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്. തലവേദന കുറവില്ലെൽ നമ്മുക്ക് നല്ലൊരു ഡോക്ടറെ കാണിക്കാം. തലയുടെ കാര്യമല്ലേ.. റിസ്ക് എടുക്കാൻ വയ്യല്ലോ.. തള്ളിയിട്ട് കൊല്ലാൻ നോക്കിയവൾക്ക് അത്ര വേവലാതി കാണില്ലേലും നമുക്കത് അങ്ങനെ വിട്ട് കളയാൻ ഒക്കുവോ.. നീ വേണ്ട സാധനങ്ങൾ എന്തൊക്കെ എന്ന് നോക്കി അയച്ചിട്.. അത് കൊണ്ട് വന്നോളാം.. ഇനിയിപ്പോ അതിന് വേണ്ടി അവനിങ്ങനെ വയ്യാതെ ജോലിക്കൊന്നും നീ വിടല്ലേ.." എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സുഗന്ധി മകളെ ആശ്വാസിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അപ്പോഴെല്ലാം അവരുടെ തിളച്ച നോട്ടം അടുക്കളയിൽ എന്തോ ജോലിയിൽ ആയിരുന്ന ഗായത്രിയിലേക്ക് പാളും. ഭവ്യ അവരുടെ രണ്ട് പേരുടെയും സംസാരം എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടങ്ങനെ നിൽപ്പാണ്. "എന്താമ്മ പ്രശ്നം.." ആശ്വാസം കൊടുക്കല് കഴിഞ് സുഗന്ധി ഫോൺ വെച്ച ഉടനെ തന്നെ ഭവ്യ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. "അതിന്റെ കാര്യമൊന്നും പറയേണ്ട എന്നൊരു തുടക്കത്തോടെ വീണ്ടും സുഗന്ധി ഗായത്രിയെ പ്രാകി കൊണ്ടിരുന്നു. "എന്തായാലും വൈകുന്നേരം വിഷ്ണു വന്നിട്ട് അവിടെ വരെയും ഒന്ന് പോണം.. ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ആ പൂതന കാരണം ഉണ്ടായതല്ലേ.. നമ്മുക്ക് അങ്ങനെ വിട്ട് കളയാൻ പറ്റുവോ.. എന്റെ വിഷ്ണു ആയത് കൊണ്ട്.. വേറെ വല്ലോരും ആണെങ്കിൽ.. എപ്പഴേ കൊന്ന് കളഞ്ഞേനെ..ഇവളെ. അത് തന്നെ കാവ്യയും പറഞ്ഞു.. വിഷ്ണു ഏട്ടൻ ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവർക്ക് ഭയമില്ല.ഉല്ലാസിന്റെ പരിക്ക് ഭേദമാകുവോളം ജോലിക്ക് വിടണ്ട എന്നൊക്കെ അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു പോലും. ഇങ്ങനെ കുടുംബസ്നേഹമുള്ള ഒരെണ്ണമെങ്കിലും ഉണ്ടായത് നന്നായി.. ഇവനും മറ്റേ തെമ്മാടിയുടെ പോലെ ആയിരുന്നേൽ എന്താകുമായിരുന്നു ഈ കുടുംബത്തിന്റെ സ്ഥിതി.. എന്തായാലും ഒന്നിനെ നല്ലത് തന്ന് കൊണ്ട് ദൈവം എന്നോട് കരുണ കാണിച്ചല്ലോ.. അത് മതി.." അങ്ങേയറ്റം ആശ്വാസത്തോടെ സുഗന്ധി പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അടുക്കളയിൽ നിൽക്കുന്ന ഗായത്രിയുടെ ചുണ്ടിൽ പുച്ഛം നിറഞ്ഞൊരു ചിരി നിറഞ്ഞു തൂവി. "നിനക്ക് നാളെയും ക്ലാസ്സില്ലെ.." സുഗന്ധി പെട്ടന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ ഭവ്യ ഒന്ന് പതറി പോയി. ക്ലാസ് ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ലല്ലോ. ഒരുത്തനെ ഇട്ട് വട്ടം ചുറ്റക്കാൻ വേണ്ടി താൻ മനഃപൂർവം അങ്ങോട്ട് പോകാത്തതല്ലേ. അവനെന്നെ തേച് പോണം ന്ന്.. ശെരിയാക്കി കൊടുക്കാം. നല്ല അസ്സൽ കമ്പിയും സിമന്റും കൊണ്ട് ശെരിക്കും തേപ്പ് എങ്ങനെയെന്ന് ഞാൻ പഠിച്ചു കൊടുക്കും.. ഭവ്യയുടെ പല്ല് ഞെരിഞ്ഞു. ടീ.. സുഗന്ധി അവളുടെ തുടയിലോരടി കൊടുത്തു. "എന്താമ്മാ..! ഭവ്യ വേദനയോടെ മുഖം ചുളിച്ചു. "നിന്നോടാ ഞാൻ ചോദിച്ചത്.. ക്ലാസില്ലേ ന്ന്.." എനിക്കൊരാഴ്ച.. സ്റ്റഡി ലീവാണ്.. എക്സാം വരുന്നുണ്ട്.. " അലസമായുള്ള ആ ഉത്തരത്തോടെ സുഗന്ധി പിന്നൊന്നും ചോദിച്ചതുമില്ല. കാവ്യയും ഉല്ലാസ്സും കൊളുത്തിയ തീ ഗായത്രിക്ക് മീതെ ആളി കത്തിക്കാൻ അവർ എഴുന്നേറ്റ് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയിട്ടും ഭവ്യ അവിടെ തന്നെ ഇരുന്നു. കെണിയിൽ വീണത് പോലെ ഓടി പാഞ്ഞു നടക്കുന്ന ബിബി സാർ.. ആ ഓർമയിൽ പോലും അവളപ്പോഴും ചിരിക്കുകയാണ്. തന്നെ ഒന്ന് കാണാൻ.. കണ്ടിട്ട് സംസാരിക്കാൻ അയാൾ നടത്തുന്ന പെടാപാട്. ആ ടോം ആൻഡ് ജെറി കളിയെ.. അതിന്റെ ലഹരി യെ.. അവളും അപ്പോൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു തുടങ്ങി യിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾക്കതൊരു ത്രില്ലാണ്.. ഹരം പിടിപ്പിക്കുന്ന ത്രില്ല്.. 💜💜 ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിനടുത്തു തന്നെ വെച്ച കാശിയുടെ ഫോൺ ബെല്ലടിക്കുന്നത് കണ്ടതും ശിവ അതെടുത്തു. അശോകേട്ടനാണ് വിളിക്കുന്നത്. എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടുള്ള വിളിയാണ്. ശിവക്കൊരു ടെൻഷൻ തോന്നി. കാര്യം അയളങ്ങനെ ആരോടും പെട്ടന്ന് കയറി ദേഷ്യപെടുക ഒന്നുമില്ല. ജോലികാരോടെല്ലാം മാന്യമായിട്ട് തന്നെയാണ് ഇടപെടുന്നത്. എങ്കിലും ശിവക്ക് അയാളോട് സംസാരിക്കാൻ അത്രയും എളുപ്പമല്ല. ഒരുപക്ഷെ.. യഥാർത്ഥ അശോകേട്ടൻ എന്താണെന്ന് കാശിയിൽ നിന്നും ചിലതൊക്കെ അറിഞ്ഞതിനു ശേഷമാവും അതങ്ങനെ ആയി പോയത്. കാശി ഇല്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് ഇനിയിപ്പോ ഫോൺ എടുക്കുകയെ നിവൃത്തിയൊള്ളു. "കാശി.. എന്ത് പറ്റിയെടാ.. എന്നൊരു ചോദ്യത്തോടെ തന്നെയാണ് തുടക്കം. ശിവ ഒന്നാഞ്ഞു ശ്വാസമെടുത്തു. "ശിവയാണ് അശോകേട്ടാ.." അവന്റെ ശബ്ദം വല്ലാതെ പതിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു. "അവനെവിടെ.. അവനെന്താ പറ്റിയെ.." പെട്ടന്നാ ചോദ്യ തിന്റെ ഗതിമാറി. വാക്കുകൾ കനം വെച്ചു. "ആരോ കരുതി കൂട്ടി ഉള്ള പ്ലാൻ ആയിരുന്നു.. കാശിയുടെ കയ്യിൽ ചെറിയൊരു മുറിവ് പറ്റി.. അതൊന്ന് ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്യിക്കാൻ വേണ്ടി അവൻ അവിടെ തന്നെയുള്ള ഒരു ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഇറങ്ങി .. ഞാനാണ് ബസ്സിൽ" അയാളുടെ ആ കടുപ്പം. ശിവ പെട്ടന്ന് കാര്യം പറഞ്ഞു തീർത്തു. കുറച്ചു നേരത്തെ മൗനം.. "തിരികെ പോകുമ്പോൾ അവൻ കയറും എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത്രക്കൊന്നും ഇല്ല ബസ്സിന്‌...." "അവന്റെ പരിക്ക്.. അതിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞാൽ മതി ശിവ..എനിക്കതാ അറിയേണ്ടത്.." വേണ്ടപെട്ട ആർക്കോ മുറിവേറ്റത് പോലൊരു നോവുണ്ടോ അയാളുടെ സ്വരത്തിൽ.. " ശിവ അപ്പോഴും അതായിരുന്നു ചികഞ്ഞത്. സൂക്ഷിച്ചു വാ " എന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടയാൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് പോയിട്ടാണ് ശിവ ശ്വാസം ശെരിക്കും വിട്ടത് പോലും. കാശിയുടെ കയ്യിൽ ഫോണില്ലാന്നുള്ളത് അവനപ്പോഴാണ് അറിഞ്ഞത് തന്നെ. ബസ് സ്റ്റാന്റിൽ എത്തിയിട്ടെന്ന് വിളിച്ചു നോക്കണം എന്ന് കരുതിയിരുന്നു. ഇനിയിപ്പോ അത്‌ നടക്കില്ല. ഹോസ്പിറ്റലിൽ എന്തായോ എന്തോ.? കാർത്തു കൂടി ഒപ്പമുള്ളതാണ് രണ്ടും കൂടി അടിയുണ്ടാക്കി ഇനി വേറെ വല്ല മുറിവും ഉണ്ടായോ എന്നും ഭയക്കണം. അവൾക്കൊന്ന് വിളിച്ചാലോ എന്നുള്ള ഓർമയിലാണ് ശിവ കാശിയുടെ ഫോണിൽ നിന്നും വിളിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയത്. പക്ഷേ കാർത്തിക എന്നാ പേരിലും കുഞ്ഞാറ്റ എന്നൊരു പേരിലും അതിൽ ആരുടേയും കൊണ്ടാക്ട് ഇല്ലായിരുന്നു. പിന്നെയാണ് ഓർത്തത്... വെറും കയ്യോടെ ആ ഓട്ടോയിലേക്ക് ചാടി കയറുന്നവളുടെ കയ്യിലും ഫോണോന്നും ഇല്ലല്ലോ എന്നുള്ളത്. അതോടെ ഇനിയിപ്പോ അവരുടെ വിവരം എങ്ങനെ അറിയും എന്നൊരു ചിന്തയായി അവന്റെ ഉള്ളം മുഴുവനും.... ❤‍🔥❤‍🔥 വേദനയും ക്ഷീണവും.. കാശിക്ക് എവിടെയെങ്കിലും നീണ്ടു നിവർന്നു കിടന്ന് ഒന്നുറങ്ങാൻ അതിയായ മോഹം തോന്നി. കസേരയിൽ അൽപ്പം ചാഞ്ഞിരിഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ പിറകിലെ ചുവരിലേക്ക് ചാരി കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ചു. പക്ഷേ നെഞ്ച് തുളച്ചു കൊണ്ടൊരുത്തി ചേർത്ത് പിടിച്ചതോർമ്മ വന്നതും അവനൊന്ന് കുളിർന്ന് പോയി. എത്രയൊക്കെ അവഗണന കൊടുത്തിട്ടും വാക്കുകൾ കൊണ്ടും പ്രവർത്തികൾ കൊണ്ടും ഉള്ളം നോവിച്ചിട്ടും ഈ പെണ്ണിത് വിട്ട് പോകുന്നില്ലല്ലോ എന്നായിരുന്നു അവന്റെ ചിന്ത. പക്ഷേ അവനങ്ങനെ ചിന്തിയിൽ അലിയും മുന്നേ തന്നെ കാർത്തു തിരികെ വന്നു. "ഇതിട്ട് നോക്കിക്കേ..." വന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവൾ കയ്യിലെ കവർ അവനു നേരെ നീട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. വെയില് കൊണ്ടത് കാരണം ചുവന്നു പോയ മുഖം.. വിയർപ്പു തുള്ളികൾ മൊട്ടിട്ട് നിൽക്കുന്ന ഭംഗി. ധൃതിയിൽ വന്നിട്ടാവും..കിതപ്പുമുണ്ട്. പോയൊരു ഗ്ലാസ്‌ വെള്ളേമെടുത്തു കുടിച്ചേ നീ.. " സ്വയമറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയതാണ് കാശി. പക്ഷേ അവളുടെ വിടർന്നു പോയ കണ്ണുകൾ കണ്ടപ്പോൾ താനാ ചെയ്തതൊരു അബദ്ധമായിരുന്നു എന്നതവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇങ്ങ് താ.. " പ്രണയം തുടിക്കുന്ന ആ നോട്ടം വന്നു കൊണ്ടതും അവൻ പിന്നെ കലിപ്പിട്ട് തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ആണല്ലോ അവനാ നിമിഷങ്ങളിൽ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത്. "ഓഓഓ.. തൊടങ്ങി.." അവന്റെ സ്വരം മാറി തുടങ്ങിയതും കാർത്തു മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ടാ കവർ തുറന്നു അതിലുള്ള ഷർട്ട് എടുത്തു നീട്ടി. കാശി അതും അവളെയും മാറി മാറി നോക്കി. "കൊള്ളില്ലേ.. അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ടവൾ ചോദിച്ചു. "ഫാഷൻ പരേഡിന് പോകാനൊന്നും അല്ലല്ലോ.. ഇതൊക്കെ മതി.." ഉത്തരവും അവൾ തന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നുമത് പിടിച്ചു വാങ്ങി.. അവൾ തന്നെയാണ് ബട്ടൺ വേർപ്പെടുത്തി കൊണ്ടത് ഇടാൻ വേണ്ടി കൊടുത്തത്. "പതിയെ.. മുറിവ് വേദനിക്കും.." അവനെക്കാൾ സൂക്ഷ്മതയോടെ അവളത് കാശിയെ അണിയിച്ചു. ബട്ടൺ പിടിച്ചിടാൻ അവനൊരുങ്ങും മുന്നേ കാർത്തു അത് കൂടി ചെയ്തു തുടങ്ങി. അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെയാണ് അപ്പോഴവളുടെ നോട്ടം. കാശി പക്ഷേ ആ നോട്ടം താങ്ങാൻ ശേഷിയില്ലാത്ത പോലെ മുഖം തിരിച്ചു നിന്നു. "തീർന്നു.." അവന്റെ മുഖം കണ്ടതും കാർത്തുവിന്റെ സ്വരത്തിലും കടുപ്പം നിറഞ്ഞു. പോവല്ലേ ഇനി.. കാർത്തു ചോദിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ശിവയെ വിളിക്കണമെന്ന് തോന്നി കാശി ഫോണിന്റെ കാര്യം ഓർത്തത്. ചേ.. നെറ്റിയിൽ ഇടിച്ചു കൊണ്ടവൻ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടാണ് കാർത്തു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്. "എന്താ... നിന്റെ ഫോണുണ്ടൊ.." "ഇല്ല.. അത് ബാഗിൽ." അവന്റെ കൂർത്ത നോട്ടം കണ്ടതും കാർത്തു വേറെങ്ങോ നോക്കി. "ഞാനിവിടുന്ന് കയറാം ന്നാ കരുതിയെ.. ഇനിയിപ്പോ അത് നടക്കില്ലലോ.. നിനക്ക് നാളെ എക്സാം ഇല്ലേ.." കാശി അത് ചോദിച്ച പ്പോഴാണ് കാർത്തു അത് ഓർത്തത് തന്നെ. "വാ..." ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അത് പറഞ്ഞിട്ടവൻ മുന്നേ നടന്നു. പിറകെ അവളും. ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്നിട്ട് കാശി അവിടെ കണ്ട ഒരാളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ ചോദിച്ചു വാങ്ങി. അവന്റെ ഫോണിൽ തന്നെയാണ് വിളിച്ചത്. "ശിവാ.. " ഒരൊറ്റ വിളി കൊണ്ട് അവനാളെ മനസിലായി. പിന്നെയങ്ങോട്ട് ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങളായിരുന്നു ഒരു ശ്വാസത്തിനുള്ളിൽ. "കുഴപ്പമില്ല എന്നൊരൊറ്റ വാക്കിൽ കാശി അതിന്റെ ഉത്തരമൊതുക്കി. ഇന്നിനി തിരികെ ഓട്ടം വേണ്ട.. ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരാം. കാർത്തികയ്ക്ക് എക്സാം ഉണ്ട്.. ഞാൻ വന്നിട്ട് ഒരുമിച്ചു പോരാം. അത് വരെയും അവിടെ വെയിറ്റ് ചെയ്യാനും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ധൃതി കാണിച്ചു.. അശോകേട്ടൻ വിളിച്ചത് ശിവ പറയുമ്പോൾ കാശിയുടെ കണ്ണുകൾ കാർത്തുവിന് നേരെയായിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം പോലും വെറുതെ കളയാതെ വായിനോക്കി നിൽപ്പുണ്ട്.. തൊട്ടരികെ തന്നെ. കൂടുതൽ ഒന്നും പറയാതെ കാശി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു കൊണ്ട് അയാൾക് തന്നെ നീട്ടിയിട്ട് താങ്ക്സ് പറഞ്ഞു. വാ.. ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മുറ്റത്തെ തിരക്കിലേക്ക് ഇറങ്ങി നടക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ തന്നെ അവൻ കാർത്തുവിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു. ആ ഗേറ്റിന്റെ അരികിൽ നിന്നും തന്നെ ഓട്ടോ കിട്ടി. "കയറിക്കോ.. കാർത്തുവിനോട് പറഞ്ഞിട്ടവൻ നീങ്ങി നിന്നു. ബസ് സ്റ്റാന്റ്.. എന്ന് കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ടവനും കയറിയിരുന്നു. ഇത്തിരിയോളം നൽകുന്ന ആ പരിഗണന കൊണ്ട് പോലും നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞാണ് അവന്റെ അരികിൽ ഇരിക്കുന്നവളുടെ ഉള്ളം. അതറിഞ്ഞിട്ടും അവൻ നോട്ടത്തിൽ പോലും സ്നേഹം കാണിച്ചില്ല. എന്തായാലും ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ എത്തുമ്പോൾ തന്നെ അവർക്ക് പോകാനുള്ള ബസ് എത്തിയിട്ടുണ്ട്. പോകാൻ റെഡിയായി നിൽക്കുന്ന ബസ്സിലെക്ക് ആദ്യം കാർത്തുവിനെ കയറ്റി പിറകെ അവനും കയറി. ഇവിടിരുന്നോ.. ആദ്യം കണ്ട സീറ്റിന് നേരെ തന്നെ കാർത്തു കൈ ചൂണ്ടി. "അറ്റത്തിരുന്ന കൈ തട്ടും.." അവന്റെ കൂർത്ത നോട്ടം കണ്ടതും കാർത്തു പരിഭവം പോലെ പറഞ്ഞു. പിന്നൊന്നും പറയാതെ കാശി കയറിയിരുന്നു. സ്വപ്നനിമിഷം പോലെ അവൾ അവന്റെ അരികിലും. വലിയ തിരക്കൊന്നുമില്ല. എന്നാലും കാർത്തുവിന് മാറി ഇരിക്കാൻ സീറ്റുമില്ല. ഉണ്ടെങ്കിൽ തീർച്ചയായും അവനത് പറഞ്ഞു ചെയ്യിക്കുമെന്ന് അവൾക്കറിയാം. തൊട്ടരികിലെ ഗന്ധം..സാന്നിധ്യം.. അവൾ വല്ലാത്തൊരു നിറവിലാണ്. അവളെ നോകാതിരിക്കാൻ വാശി പോലെ സൈഡിൽ നോക്കിയിരിക്കുന്നവൻ. കാറ്റിന്റെ തലോടൽ.. ക്ഷീണം.. നേർത്ത സ്വരതിലുള്ള പാട്ടുകൾ. പതിയെ സുഖകരമായ ഒരുറക്കം അവനെ കീഴ്പ്പെടുത്തി കളഞ്ഞു. എത്രയൊക്കെ ശ്രമിച്ചിട്ടും അവനാ ഉറക്കത്തിന്റെ പ്രലോഭനത്തിൽ വീണു പോയി. പതിയെ.. പതിയെ.. കാർത്തുവിന്റെ തോളിൽ മുഖം ചേർത്ത് വെച്ച് കൊണ്ടവൻ സ്വസ്ഥമായ ഉറക്കതിലേക്ക് ആഴ്ന്ന് പോകുകയും ചെയ്തു. കൈ കൊണ്ടവനെ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ടാ ദേഹം തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിക്കുമ്പോൾ അവൾക്കുറക്കെ കരയാൻ തോന്നിയത് ഉള്ളിലെ സന്തോഷതിന്റെ ഭാരം കൊണ്ടായിരുന്നു.. തുടരും.. പതിയെ.. പറ്റിയെ.. ഒരു പൂ വിരിയുന്നത്രേം ഭംഗിയോടെ പ്രണയത്തിലലിഞ്ഞു പോകണം. അതൊരു സുഖമുള്ള ലഹരിയല്ലേ.. ആണ്.. ആണ് 🥰 ന്നട്ടാരേലും കണ്ട് പിടിച്ചു രണ്ട് കിട്ടിയ ആ ലഹരി അവിടെ തന്നെ തീരണം.. ആഹാ.. അന്തസ്സ് 😆 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ഒറു പഴയ കാല ഓർമ്മകൾ..... #📖 കുട്ടി കഥകൾ #💭 Quote for life

The third Eye Part -12 അധർവ് വിഷമിച്ച ഭാവത്തിൽ 😔 ഇൻസ്‌പെക്റുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അധർവ് : ഇത് എന്റെ ഫിനാൻസിയാണ് . അടുത്തമാസമാണ് ഞങ്ങളുടെ വിവാഹം. പക്ഷേ ഇവൾക്ക് പഠനം കഴിഞ്ഞിട്ട് മതി കല്യാണം എന്ന് വാശി. അതിന്റ പേരിൽ പിണങ്ങി ഓടിയത. അവന്റെ പാവം പിടിച്ച മുഖവും അവന്റെ കോലവും കണ്ടപ്പോൾ പോലീസ്ക്കാർക്ക് അവനോട് അലിവ് തോന്നി. പോലീസ് : അയ്യോ മോളെ ഇത്രയും സ്നേഹമുള്ള ഒരു പയ്യനെആണോ നീ ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടുത്തുന്നത്. വണ്ടിയിൽ കേറി വീട്ടിൽ പോകാൻ നോക്ക്. പോലീസുകാർ അവളെ ഉപദേശിച്ചു കൃതി വാ പൊളിച്ചു നിന്നുപോയി. കൃതി : സാർ ഇവൻ പറയുന്നത് പച്ച കള്ളം. കൃതി എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും പോലീസുകാർ അത് കേട്ടില്ല. ആദർവ് : നിങ്ങൾ സമ്മതിക്കുകയാണെങ്കിൽ ഞാനിവളെ കൊണ്ടു പോയിക്കോട്ടെ. അവൻ കൃതിയെ പൊക്കി അവന്റെ തോളിൽ ഇട്ടു. അവൾ അവന്റെ പുറത്ത് അടിക്കാനും പിച്ചുവാനും തുടങ്ങി. കൃതി :എടാ കുരങ്ങ എന്നെ മര്യാദയ്ക്ക് താഴെ നിർത്തിക്കോ. എന്നാൽ അവൻ അതൊന്നും ചെവി കൊണ്ടില്ല. അവൻ അവളെ കൊണ്ട് പോയി മുൻ സിറ്റിൽ ഇരുത്തി.. അധർവ് : കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിലും നമ്മൾ നല്ല ചേർച്ചയാണ് അത് പോലീസു ക്കാർക്കും പോലും മനസ്സിൽ ആയി. അവൻ കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. കാർ വിജനമായ സ്ഥലത്ത് എത്തിയപ്പോൾ അവൻ പെട്ടന്ന് ബ്രേക്ക് ഇട്ടു. അവൾ മുന്നോട്ടു പോയി ആഞ്ഞു പോയി. അവൻ തന്റെ സീറ്റിൽ ചാരി ഇരുന്ന് അവളെ നോക്കി. അധർവ് : എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ വെറുക്കുന്നത്?അവൻ വളരെ ശാന്തമായി ചോദിച്ചു. അവൻ മെല്ലെ അവളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ അടുത്തു. അധർവ് : ബലമായി പിടിച്ചുകൊണ്ടുവന്നത് നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാൻ അല്ല.... നിനക്ക് എന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരു അവസരം തരാനാണ്. ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി മുഖം കുറച്ചുകൂടി അടുപ്പിച്ചു. തന്റെ റൊമാന്റിക് സംസാരത്തിൽ അവൾ വീഴും എന്ന് കരുതിയാ അവന് തെറ്റി. അവൾ തന്റെ കൈയിൽനിന്ന് ചെറിയ സാനിറ്റൈസർ ബോട്ടിൽ മെല്ലെ തുറന്ന് അവന്റെ മുഖത്തടിച്ചു. അധർവ് :ആഹ് നടക്കുന്നു അവൻ കൈ പിൻവലിച്ചതും. അവൾ ആ നിമിഷം തന്നെ കാറിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി. കൃതി : ഫിനാൻസി നാടകം കൊള്ളാം പക്ഷേ എന്റെ അടുത്ത് നടക്കില്ല. കല്യാണം കഴിക്കണം എങ്കിൽ വേറെ ആരെയെങ്കിലും നോക്ക്. അതും പറഞ്ഞ് അവൾ അവിടെ നിന്നും ഓടിപ്പോയി. അവൻ ബോട്ടിലിലെ വെള്ളം എടുത്ത് തന്റെ മുഖം കഴുകി. "കൈവിട്ടുപോകുംതോറും നിന്നെ എനിക്ക് കൂടുതൽ ഇഷ്ടമാകുകയാണ് പെണ്ണേ...നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ വധു ആക്കും, അത് ഉറപ്പാണ്. 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥 അധർവിന്റ കയ്യിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട തന്റെ വീട്ടിലെത്തി. അവിടെ അവളെയും കത്ത് മുദ്രയും രാഗിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. മുദ്ര : നീ എങ്ങനെ അവന്റെ കൈയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ടു. അവൾ നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അവരോട് പറഞ്ഞു.ഇത് കേട്ട രണ്ട് പേർക്കും ചിരി അടക്കാൻ കഴ്ഞ്ഞില്ല. മുദ്ര : പൊളിച്ചടി മുത്തേ നീ ആ അധർവിനെ മൈദ മാവിൽ കുളിപ്പിച്ചല്ലേ അടിപൊളി. എന്നാൽ അവരുടെ വീടിന് കുറച്ച് അപ്പുറത്തായി ഇതെല്ലാം കണ്ടു കണ്ടു കാറിൽ അധർവ് ഉണ്ടായിരുന്നു. സുരക്ഷിതമായി വീട്ടിലെത്തി എന്ന് മനസ്സിലായവൻ തന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തുപിടിച്ചൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു. അവൾ സന്തോഷമായി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു സമാധാനം നിറഞ്ഞു. അവൾക്ക് എ തന്നോടുള്ള വെറുപ്പ് എങ്ങനെ മാറ്റുമെന്നതായിരുന്നു അവന്റ ചിന്ത. 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥 അങ്ങനെ രാത്രിയിൽ ഭക്ഷണം എല്ലാം കഴിച്ച് അവർ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. അവൾ വിൻഡോ തുറന്നായിരുന്നു കിടന്നിരുന്നത്.. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവൾ ഉറങ്ങുന്നത് നേരെ ഓപ്പോസിറ്റ് ബിൽഡിങ്ങിൽ നിന്നും അവൻ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പെട്ടന്നാണ് കൃതിയുട ഫോണിലേക്ക് ഒരു മെസ്സേജ് വന്നത്. " ജനൽ അടിച്ചു കിടന്നോ പെണ്ണെ... രാത്രിയിൽ തണുപ്പ് കൂടും.പിന്നെ നിന്റെ അതു ഉറക്കത്തിൽ ഒരു രക്ഷയില്ല പെണ്ണ്.. നീ ഉറക്കത്തിലും വളരെ സുന്ദരി ആണോ. മെസ്സേജ് കണ്ട അവൾ പെട്ടന്ന് നെട്ടി എഴുന്നേറ്റു ചുറ്റും നോക്കി. പുറത്ത് ആരെയും കണ്ടില്ല. "ഇവൻ ഇതെങ്ങനെ അറിഞ്ഞു ". ഫോൺ ദേഷ്യത്തിൽ ബെഡിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.. 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥 അടുത്ത ദിവസം കോളേജിൽ നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞോ നമ്മുടെ കോളേജിൽ. ഇന്ന് ഫേമസ് ബിസിനസ്മാൻ അധർ വ് മൽ ഹോത്ര വരുന്നുണ്ട്. ഇതേ സമയം തന്റെ റൂമിൽ ഡേവിഡ്. ഡേവിഡ് : സംസ്കൃതി അവളുടെ ക്ലാസ്സിലെ ബോയ് നോട്‌ സംസാരിച്ചത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ സാറിന് ദേഷ്യം വന്നു. അങ്ങനെയുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ അവളെ പ്രണയിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അറിഞ്ഞാലോ. ഞാനെന്തിനു പേടിക്കണം ഞാനാണ് അവളെ ആദ്യം കണ്ടത്. അങ്ങനെയുള്ളപ്പോൾ അവൾ ഈ ഡേവിഡ്ന്റെ മാത്രമാണ്. അവൻ ഫോണെടുത്ത് ഒരാളെ വിളിച്ചു. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ ഡീൽ ന് എനിക്ക് സമ്മതമാണ്. പക്ഷേ സംസകൃതിയെ എനിക്ക് വേണം തുടരു..... #😥 വിരഹം കവിതകൾ #📔 കഥ #❤️ പ്രണയ കവിതകൾ #🖋 എൻ്റെ കവിതകൾ🧾 #✝ ബൈബിള്‍

#🕌 ഇസ്ലാമിക് ഭക്തി #🕋 ഇസ്ലാമിക് സ്റ്റാറ്റസ് #📔 കഥ #🛐 മുത്ത്നബി

#😔 ഇമോഷണൽ സ്റ്റാറ്റസ് 😍 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #🎼 ഹൃദയരാഗങ്ങൾ

പ്രഗ്നൻസി കാർഡിലെ ചുവന്ന വരകളിലേക്ക് അവൾ നിർവികാരതയോടെ നോക്കി നിന്നു... ജീവിതത്തിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷിക്കേണ്ട നിമിഷം... കണ്ണിൽ നിന്ന് ഒരുതുള്ളി അടർന്ന് ആ കാർഡിലേക്ക് വീണു.... തൻ്റെ പ്രണയത്തിൻ്റെ അംശം തൻ്റെ ഉദരത്തിൽ വളർന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു... പക്ഷേ അത് തൻ്റെ മാത്രം പ്രണയമാണ്... തൻ്റെ നന്ദേട്ടൻ... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ മാണിക്കോത്ത് തറവാട്ടിലെ കാരണവർ പ്രതാപ വർമ്മ.. MK ഗ്രൂപ്പ് ഓഫ് കമ്പനീസിൻ്റെ ഉടയോൻ...അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ഭാര്യ ദേവകി വർമ്മ..ഇവർക്ക് മൂന്ന് മക്കൾ... മൂത്തയാൾ മഹാദേവ വർമ്മ... ഡോക്ടർ ആണ്... മുംബൈയിലുള്ള MK Multi Speciality Hospital യിൽ കാർഡിയോളജിസ്റ്റ് ആണ്... ഭാര്യ യമുന ഇതേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ന്യൂറോളജിസ്റ്റ്.. ഇവർക്ക് രണ്ടു മക്കൾ... മകൻ സന്ദീപ് വർമ്മ പീഡിയാട്രീഷ്യൻ... കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞതാണ്... ഭാര്യ നീരജ ഗൈനക്കോളജിസ്റ്റ്.... ഇവരുടെ മകൾ ആരാധന... മൂന്നു വയസ്... മഹാദേവൻ്റെ മകൾ സഞ്ജന വർമ്മ മെഡിക്കൽ സ്റ്റുഡൻ്റ്... രണ്ടാമത്തെ മകൻ മഹേശ്വര വർമ്മ.. ഭാര്യ പല്ലവി... മഹിയും പല്ലവിയും ദുർഗക്ക് 13 വയസുള്ളപ്പോ ഒരു ആക്സിഡൻ്റിൽ മരണപ്പെട്ടു.. ഇവരുടെ ഒരേ ഒരുമകൾ ശ്രീ ദുർഗ... ഡിഗ്രി അവസാന വർഷ വിദ്യാർത്ഥിനി... മൂന്നാമത്തേത് മകളാണ്... രണ്ടേട്ടന്മാരുടെ ഒരേ ഒരു അനിയത്തി... ഭാമിനി വർമ്മ... ഭർത്താവ് ഹരീന്ദ്രൻ... ഇവർക്ക് രണ്ടുമക്കൾ... മകൻ യദു നന്ദൻ... ബാംഗ്ലൂർ ഉള്ള ബിസിനസ്സ് നോക്കി നടത്തുന്നു... മകൾ യാഷിക ഫാഷൻ ഡിസൈനിംഗ് പഠിക്കുന്നു.... ♥️♥️♥️♥️♥️♥️ ഏറ്റവും ഇളയ മകൾ ആയതുകൊണ്ട് തറവാട് ഭാമിനിക്കാണ് കൊടുത്തത്.. അതുകൊണ്ട് അവർ മാണിക്കോത്ത് തന്നെയാണ് താമസിക്കുന്നത്... പല്ലവിയെ ആദ്യം മുതലേ ഭാമിനിക്ക് തീരേ ഇഷ്ടമല്ല... അനാഥയായ പല്ലവിയെ മഹി വിവാഹം കഴിച്ചത് തന്നെ കാരണം... ആ ഇഷ്ടക്കേട് സഹോദരൻ്റെ മരണശേഷം ദുർഗയോടും ഉണ്ട്... ❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️❄️ ടീ ദുർഗേ... നീ മുകളിൽ പോയി യദു മോൻ്റെ റൂം വൃത്തിയാക്കി ഇടണം... നാളെ രാവിലെ അവനെത്തും... ഇനി കുറച്ചുദിവസം അവനിവിടെ കാണും... മുത്തശ്ശിയുടെ സപ്തതി കഴിഞ്ഞേ പോകൂ... യദുവിൻ്റെ പേരുകേട്ടപ്പോൾ തന്നെ തൻ്റെ നെഞ്ചിടിപ്പുയർന്നത് അവൾക്കു മനസ്സിലായിരുന്നു... എല്ലാവരുടെയും യദു തൻ്റെ മാത്രം നന്ദേട്ടൻ... യാഷിയും അമ്മായിയും തന്നെ കുത്തി കുത്തി പറയുമ്പോഴും വേദനിപ്പിക്കുമ്പോഴും ഒരു വാക്കു കൊണ്ടോ നോക്ക് കൊണ്ടോ പോലും തന്നെ വേദനിപ്പിക്കാത്ത നന്ദേട്ടനോട് തനിക്ക് എപ്പോൾ മുതലാണ് പ്രണയം തോന്നി തുടങ്ങിയത്... 💖💖💖💖💖💖 മുകളിലേ നന്ദേട്ടൻ്റെ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോഴേ നന്ദേട്ടൻ്റെ മണം തനിക്ക് ചുറ്റും നിറയുന്നത് അവളറിഞ്ഞു... അർഹത ഇല്ലാത്തതിനെ ആഗ്രഹിക്കരുത് എന്ന അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ അവളുടെ ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞുനിന്നു.... രണ്ടു വർഷത്തിനു ശേഷം ഇന്നാണ് നന്ദേട്ടൻ നാട്ടിലേക്ക് വരുന്നത്... അവിടെ ഒരുപാടു തിരക്കുകൾ ആണെന്നാ അമ്മായി പറയുന്നെ.... അടുക്കളക്കാരിയെ പോലെ നിൽക്കുന്ന എനിക്ക് ഇതൊക്കെ അറിയാൻ എന്തവകാശം എന്നാ അമ്മായി ചോദിക്കുന്നത്... ഈ മുറി തുറന്നു ഇതിനുള്ളിലിരുന്ന് തൻ്റെ വിഷമങ്ങൾ നന്ദേട്ടനോട് എന്നപോലെ പറയാറുണ്ട്... അമ്മയുടെയും അച്ഛൻ്റെയും അടുത്ത് ചെന്നിരുന്ന് പറയാറുള്ളത് പോലെ... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️ മുറി എല്ലാം അടുക്കി വച്ചിരിക്കുന്നത് ഒന്നുകൂടി അടുക്കി പൊടി തൂത്ത് തുടച്ച് വച്ച്... ബെഡ്ഷീറ്റ് മാറ്റിവിരിച്ച് തിരിഞ്ഞപ്പോ കണ്ടു വാതിൽ പടിയിൽ തന്നെ നോക്കി കൈ കെട്ടി വച്ചു നിൽക്കുന്ന നന്ദേട്ടനെ... ശ്വാസം എടുക്കാൻ മറന്നു നോക്കിനിന്നുപോയി... നാളെ വരും എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്.... എന്നിട്ടിപ്പോ ദാ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു... ഇനി തോന്നലാണോ... കൈത്തണ്ടിൽ സ്വയം നുള്ളിനോക്കി.... സ്സ്സ്... കൈ വേദനിച്ചപ്പോ മനസിലായി സത്യം ആണെന്ന്... ചമ്മിയ ചിരിയോടെ അവൾ നന്ദനെ നോക്കി.... അവളുടെ കോപ്രായം ഒക്കെ കണ്ട അവൻ്റെ ചുണ്ടിൻ കോണിൽ ഒരിളം ചിരി വിരിഞ്ഞു... ദുർഗക്ക് വേണ്ടി മാത്രം... അവൾ നോക്കിയപ്പോൾ അവൻ പെട്ടെന്ന് ഗൗരവം മുഖത്ത് വരുത്തി... നന്ദേട്ടൻ എപ്പോ വന്നു... നാളെ വരും എന്നല്ലേ പറഞ്ഞത്... ഒരു ചിരിയോടെ നന്ദൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... എൻ്റെ വീട്ടിൽ എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോ വരും അത് ചോദിക്കാൻ നീ ആരാ... അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ നിന്നെ നിർത്തേണ്ടിടത്ത് നിർത്താത്തത് കൊണ്ടാ നീ എന്നെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നത്.... നന്ദൻ്റെ ഇങ്ങനെ ഒരു മറുപടി അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല... എപ്പൊഴും സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറുന്ന നന്ദൻ്റെ ഈ മറുപടി അവളെ ആകെ ഉലച്ചു... കണ്ണുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ നന്ദനെ നോക്കി... അതു കണ്ടപ്പോ അവനും വിഷമം ആയെങ്കിലും അതേ ഭാവത്തോടെ തന്നെ നിന്നു.... ജോലി ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഇറങ്ങി പൊക്കോ.... പിന്നെ എൻ്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ മേലിൽ ഇതിനകത്ത് .. നീ കയറരുത്... പുറത്തേക്കു വരാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന മിഴിനീരിനെ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഞെരിച്ചമർത്തി ദുർഗ.... തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കാതെ തന്നെ അവനെ കടന്ന് മുറിക്ക് പുറത്തേക്കിറങ്ങി... പിന്നേ... പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ ദുർഗയെ അവൻ വിളിച്ചു... എന്നെ എല്ലാരും യദു എന്നാ വിളിക്കുന്നെ... നീയും അങ്ങനെ വിളിച്ചാൽ മതി... ഇനി അങ്ങിനെ പറ്റില്ലെങ്കിൽ നീ ഒന്നും വിളിക്കണ്ട... എന്നെ നന്ദേട്ടാ എന്ന് ഇനി മേലിൽ വിളിക്കരുത് നീ കേട്ടല്ലോ.... മ്മ്... ഇനി ശ്ര.. ശ്രദ്ധിച്ച്... ശ്രദ്ധിച്ചോളാം.. വാക്കുകൾ ചേർത്തുവച്ച് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവിടെനിന്ന് തിരിഞ്ഞ് നേരെ ഓടി.... ❤️❤️❤️❤️❤️ അവളുടെ മുറിക്കുള്ളിൽ കയറി കതകടച്ചു... ശബ്ദം പുറത്തുകേൾക്കാതിരിക്കൻ ദാവണിത്തുമ്പു കൊണ്ടു വായപൊത്തിപിടിച്ചു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ കതകിലൂടെ ഊർന്നു താഴേക്കിരുന്നു.... എത്ര അടക്കിപിടിച്ചു വച്ചിട്ടും കരച്ചിൽ ചീളുകൾ പുറത്തേക്കുവന്നു.... തന്നോട് സ്നേഹമുണ്ടെന്ന് താൻ കരുതിയ ഒരേയൊരാൾ.... ഇന്നു തനിക്കു മനസിലായി തനിക്കാരുമില്ലെന്ന്... എല്ലാവരെയും പോലെ നന്ദേട്ടനും തന്നെ ഒരു ജോലിക്കാരിയെ പോലെയാണ് കണ്ടിട്ടുള്ളത് എന്ന ചിന്ത അവളെ അപ്പാടെ ഉലച്ചുകളഞ്ഞു.... 🥀🥀🥀🥀🥀🥀🥀 ആ നിമിഷം അവനും അവളെപ്പറ്റി ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു.... തൻ്റെ പെണ്ണ്... പ്രണയമാണ് അവളോട്... അടക്കുവാൻ ആകാത്ത പ്രണയം.... പണത്തിനു വേണ്ടി മാത്രം ബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്ന അമ്മക്ക് പല്ലവി അമ്മായിയെ ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു.... സഹോദരൻ്റെ മകളായിട്ടും അവളുടെ പേരിലുള്ള സ്വത്തുകൂടി തൻ്റെ പേർക്ക് ആക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ് ദുർഗയെ നോക്കാം എന്നുപറഞ്ഞത്... വല്യച്ഛൻ അവളെ കൂടെ കൊണ്ടുപോകാം എന്നുപറഞ്ഞപ്പോ തടസ്സം നിന്നതും മഹി മാമയുടെ ഓഹരികൂടി തനിക്ക് സ്വന്തമാക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്... യാഷിക്കും അമ്മയുടെ അതേ സ്വഭാവമാണ്.... പക്ഷേ തനിക്ക് അവൾ അന്നും ഇന്നും തൻ്റെ സ്വന്തമാണ്..... അച്ഛനോടും അമ്മയോടും കുറുമ്പുകാട്ടി നടക്കുന്ന ഒരു പൊട്ടിത്തെറി പെണ്ണ്.... തൻ്റെ സ്വഭാവത്തിന് നേരെ എതിർ സ്വഭാവം.... പക്ഷേ മാമയുടെയും അമ്മായിയുടെയും മരണത്തിനു ശേഷം അവളുടെ നിഴൽ മാത്രമാണുള്ളത്... ആകെ ഒതുങ്ങിക്കൂടി മുറിക്കകത്ത് തന്നെ ചടഞ്ഞിരിക്കും... ഇടക്കൊക്കെ കരയുന്നത് കാണാം... വല്യച്ഛനും കുടുംബവും തിരികെ പോയതിനു ശേഷമാണ് അമ്മ അവളെ ഓരോന്ന് പറയാൻ തുടങ്ങിയത്.... അതുവരെ അവളോട് സ്നേഹമായിരുന്നു.... യാഷിയും അവളെ തരം കിട്ടുമ്പോ ഉപദ്രവിക്കും... അമ്മയെ പേടിച്ച് അവളാരോടും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... ഭർത്താവിൻ്റെ മരണ ശേഷം മുറിയിൽ തന്നെ ഒതുങ്ങിയ അമ്മമ്മക്ക് അമ്മയേ എതിർക്കാനും കഴിയുമായിരുന്നില്ല... പതിയെ പതിയെ അവൾ ആ വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരി മാത്രമായൊതുങ്ങി... അമ്മയെ ധിക്കരിച്ച് ഒന്നും ചെയ്യുവാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല അന്നൊക്കെ.... പക്ഷേ ഇപ്രാവശ്യം അമ്മമ്മയുടെ സപ്തതിക്ക് വല്യച്ചനോട് പറഞ്ഞ് ഞാനും അവളും ആയുള്ള വിവാഹം നടത്തണം.... എന്നിട്ട് അവളെ ബാംഗ്ലൂർ ഉള്ള വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോണം.... അമ്മമ്മയോട് എല്ലാ കാര്യവും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... നൂറുവട്ടം സമ്മതവും ആണ്... വല്യച്ഛനോടും ഇതിനെ പറ്റി സൂചിപ്പിച്ചു... അവർക്കും സമ്മതം.... അമ്മയുടെയും മകളുടെയം സ്വഭാവം അറിയാവുന്ന വല്യച്ഛൻ വന്ന ഉടനെ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കാം എന്നു പറയുകയും ചെയ്തു... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️ കണ്ടപാടെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തൻ്റെ സ്നേഹം ഒരു ചുംബനത്തിലൂടെ അറിയിക്കാം എന്നാണ് ആദ്യം കരുതിയത്.. പക്ഷേ ചിലപ്പൊ ഒരു ചുംബനത്തിൽ നിൽക്കില്ല എന്നു തോന്നിയതുകൊണ്ട് മാത്രമാണ് ഗൗരവത്തിൽ നിന്നത്... അവളെ ഒന്നു ഇളക്കാം എന്നു കരുതിയാ അങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞത്... അവളതിന് ഇങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നു കരുതിയില്ല... അവളുടെ കണ്ണുനീരു വീണത് എൻ്റെ നെഞ്ചിലാണു... നന്ദേട്ട എന്നു വിളിക്കുന്നത് തടഞ്ഞപ്പോഴെങ്കിലും അവൾ എതിർക്കും എന്നു തോന്നി.... വഴിയേ ശരിയാക്കാം... ഇപ്പോ വേദനിപ്പിച്ചതിനു മരണം വരെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ച് സ്നേഹിച്ചോളാമെൻ്റെ പെണ്ണിനെ.... കണ്ണുകളടച്ച് ചിരിക്കുന്ന തൻ്റെ പെണ്ണിൻ്റെ മുഖം മനസ്സിലേക്ക് ആവാഹിച്ച് കട്ടിലിലേക്ക് മറിഞ്ഞ്... അപ്പോഴും അവൻ്റെ ചുണ്ടിൽ അവൾക്കായി വിരിഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു... 💜💜💜💜💜💜💜 രാത്രി ആഹാരം കഴിക്കാൻ വേണ്ടിയാണ് നന്ദൻ പിന്നീട് മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത്.... മുകളിൽ നിന്നു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ടു എല്ലാം മേശമേൽ എടുത്തുവയ്ക്കുന്ന ദുർഗയേ... ഡീ... മുകളിൽ പോയി യദുവിനെ വിളിക്ക്... വന്നപാടെ കിടന്നതാ എൻ്റെ കുഞ്ഞ്.... ചായ പോലും കുടിച്ചില്ല കഴിക്കാൻ നേരത്ത് വരമെന്നാ പറഞ്ഞത്... ഇപ്പോ തന്നെ സമയം എട്ടര കഴിഞ്ഞു... ഒന്നു മൂളിക്കൊണ്ട് നന്ദനെ വിളിക്കാനായി അവൾ മുകളിലേക്ക് കയറി... ദുർഗ വിളിക്കാൻ വരുന്നത് കണ്ടതും നന്ദൻ വേഗം മുറിയിലേക്ക് കയറി കട്ടിലിൽ കയറി കിടന്നു.... ദുർഗ മുറിയിലേക്ക് വന്നു നന്ദനെ നോക്കി... ഉറങ്ങുകയാണ്... വിളിച്ചാൽ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്ന് അറിയില്ല... എന്തുംവരട്ടെ എന്നുകരുതി ദുർഗ നന്ദൻ്റെ അടുത്തേക്ക് പോയി... കമഴ്ന്നാണ് കിടക്കുന്നത്... ഒരു ഷോർട്ട്സും ടീ ഷർട്ടും ആണ് വേഷം.... അല്പം നീളമുള്ള മുടി നെറ്റിയിലേക്ക് വീണുകിടക്കുന്നു.... അല്പം താടി വളർന്നിട്ടുണ്ട്... നെറ്റിയിലെ മുടി മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി വച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് ദുർഗ നന്ദൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടമർത്തി.... നന്ദൻ ഒന്നനങ്ങിയപ്പോഴാണ് താൻ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന ബോധം വന്നത്... നന്ദൻ ഉണർന്നില്ല എന്നു മനസ്സിലായതും പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് ശ്വാസം വലിച്ചിവിട്ടു... നന്ദേട്ടാ... നന്ദേട്ടാ... വിളിച്ചിട്ട് എഴുന്നേൽക്കാത്തത് കൊണ്ട് നന്ദനേ തട്ടി വിളിച്ചതും... ദുർഗയേ കട്ടിലിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേരിയിരുന്നു നെറ്റിയിലെ മുടി മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തി വച്ചുകൊടുത്തുകൊണ്ട് ദുർഗ നന്ദൻ്റെ നെറ്റിയിൽ ചുണ്ടമർത്തി.... നന്ദൻ ഒന്നനങ്ങിയപ്പോഴാണ് താൻ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്ന ബോധം വന്നത്... നന്ദൻ ഉണർന്നില്ല എന്നു മനസ്സിലായതും പുറകിലേക്ക് നീങ്ങി നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് ശ്വാസം വലിച്ചിവിട്ടു... നന്ദേട്ടാ... നന്ദേട്ടാ... വിളിച്ചിട്ട് എഴുന്നേൽക്കാത്തത് കൊണ്ട് നന്ദനേ തട്ടി വിളിച്ചതും... ദുർഗയേ കട്ടിലിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് ചേക്കേറിയിരുന്നു..................... ✨✨✨✨✨ ദുർഗയുടെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞുവന്നു..... ആദ്യത്തെ പകപ്പിനു ശേഷം ദുർഗ നന്ദനേ തള്ളി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു.... ഒന്നനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം അടക്കി പിടിച്ചാണ് നന്ദൻ ചുംബിക്കുന്നത്.... ആദ്യം ചെറുതായി തുടങ്ങിയ ചുംബനം പതിയെ നാവിലേക്ക് കടന്നതും ദുർഗ്ഗയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.... നന്ദൻ എല്ലാം മറന്നു ചുംബിക്കുകയായിരുന്നു.... തൻ്റെ പ്രണയം... എൻ്റെ പെണ്ണ് എന്നതുമാത്രമാണ് അവൻ്റെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത്.... മറ്റെല്ലാം മറന്ന് അവളിലേക്ക് മാത്രം ചേർന്നു നിന്നിരുന്നു അവൻ്റെ ഹൃദയം.... ഉമിനീരിനൊപ്പം കണ്ണുനീരിൻ്റെ ചുവയറിഞ്ഞപ്പോൾ നന്ദൻ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവളെ നോക്കി.... അവളുടെ അധരങ്ങളെ മോചിപ്പിച്ചപ്പോൾ ഒരേങ്ങൽ അവളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു വന്നു.... അപ്പോഴാണ് താൻ ചെയ്തത് എന്താണെന്ന് നന്ദന് ബോധ്യമായത്.... തെറ്റാണ്... അവളോട് തൻ്റെ മനസ്സു തുറക്കുന്നതിന് മുൻപേ..... പാടില്ലായിരുന്നു.... അവൾക്കിനി എന്നോടു ദേഷ്യം ആയിക്കാണും... ഞാൻ തെറ്റിദ്ധരിക്കപ്പെട്ടാലോ... ഇല്ലാ... എൻ്റെ ദുർഗ്ഗയല്ലേ.... എൻ്റെ പ്രണയം... എൻ്റെ പ്രാണൻ... നന്ദൻ ദുർഗയെ നോക്കി.... അടച്ചു പിടിച്ച കണ്ണുകളിൽ നിന്നും കണ്ണുനീരൊഴുകുന്നു.... ആ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊടുക്കാൻ കൈ ഉയർത്തുന്നതിനു മുൻപേ ദുർഗ കണ്ണു തുറന്നു.... അവളുടെ നോട്ടത്തിൽ നന്ദൻ ഒന്നു പതറി.... എന്തിനാ നന്ദേട്ടാ എന്നോടിങ്ങനെ.... ഞാൻ... എനിക്ക്.... വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വരാതെ മുഖം പൊത്തി ഏങ്ങലടിച്ചു കരഞ്ഞു.... ഞാൻ എന്തു ചെയ്തു... നീയല്ലേ എന്നേ ആദ്യം ഉമ്മ വച്ചത്... അപ്പൊ ബാക്കി ഞാനും തന്നു... പിന്നെ നീ തന്നിടത്തല്ല ഞാൻ തന്നത് അത്രയേ ഉള്ളൂ വ്യത്യാസം.... അതൊക്കെ അവിടെ നിൽക്കട്ടെ നീ എന്തിനാ ഈ മുറിയിൽ കയറിയത്... നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ എൻ്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ ഇതിനുള്ളിലേക്ക് കയറരുതെന്ന്.... പിന്നെന്തു ധൈര്യതിലാടീ നീ ഇവിടെ കയറിയത്.... എന്തെങ്കിലും കൂടുതൽ പറഞ്ഞാൽ അവൾ ഇനിയും കരയും എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് നന്ദൻ ഗൗരവത്തോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു... പെട്ടെന്ന് അവൾ ബെഡിൽ നിന്നു താഴേക്ക് ഇറങ്ങി.... അത്.... ഞാൻ.... ഫുഡ്.... അല്ല നന്ദേട്ടനെ ഫുഡ് കഴിക്കാൻ വേണ്ടി വിളിക്കാൻ വന്നതാ... നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു... അതാ ഞാൻ... നല്ലപോലെ ഉറങ്ങുന്ന ആളുകളെല്ലാം ഉമ്മ കൊടുത്താണോ ഉണർത്തുന്നത്... നന്ദൻ താടി ഉഴിഞ്ഞുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു... പെട്ടെന്ന് കണ്ണുകൾ നിറച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ താഴെക്ക് നോക്കി നിന്നു വിതുമ്പി... ഒരു നിമിഷം തൻ്റെ പ്രണയം മുഴുവൻ അവനോട് പറയാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചു... പക്ഷേ വേണ്ട അതിനുള്ള അർഹത തനിക്കില്ല... അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും തൻ്റെമനസിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു.... സോറി... ഇനി ഞാൻ ഇങ്ങോട്ടു വരാതെ ഇരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാം... ഏട്ടൻ കഴിക്കാൻ വായോ... ഒരുപാട് താമസിച്ചു... വന്നിട്ട് തന്നെ ഒന്നും കഴിച്ചതും ഇല്ലല്ലോ.... എല്ലാം എടുത്തു വച്ചിട്ടുണ്ട്.... നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ച് ഒരു പുഞ്ചിരി വരുത്തി മുഖത്ത്..... മനസ്സിൻ്റെ വ്യഥ പോലെ ആ ചിരിയും വക്രിച്ചു പോയി... അവൾ പതിയെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി താഴേക്ക് പോയി.... ദുർഗ്ഗയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞതു കണ്ടപ്പോ ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്നു തോന്നി... അത്രയും അടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ... അവളുടെ അധരങ്ങൾ പതിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു നിമിഷം എല്ലാം മറന്നത് താനാണ്.... ഇനിയും ഒരുപാട് താമസിപ്പിച്ചുകൂടാ... അമ്മമ്മയോട് പറഞ്ഞ് പെട്ടെന്നു നമ്മുടെ വിവാഹം നടത്തണം... ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് നന്ദൻ താഴേക്ക് പോയി.... 💕💕💕💕💕💕💕 ഡൈനിംഗ് ടേബിളിൽ അമ്മയും അമ്മമ്മയും ഇരിക്കുന്നു... ദുർഗ എല്ലാം എടുത്തു വച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.... നന്ദൻ കസേര വലിച്ചിട്ട് ഇരുന്നു.... കഴിക്കാൻ തനിക്കിഷ്ടപെട്ട കറികളാണ് എല്ലാം... ചപ്പാത്തിയും പനീർ മസാലയും... പിന്നെ അപ്പവും ബട്ടർചിക്കനും... ഫ്രൈഡ് റൈസും സാലഡും ചിക്കൻ ഫ്രൈയും.... ഒരു ഹോട്ടലിൽ ഉള്ളതുപോലെ എല്ലാം റെഡിയായി മേശമേൽ ഇരിക്കുന്നു.... ഇതെല്ലാം വാങ്ങിയതാണോ... ഇത് കുറേ ഉണ്ടല്ലോ... എല്ലാം രുചിച്ച് നോക്കിക്കൊണ്ട് നന്ദൻ അമ്മയോടു ചോദിച്ചു... ഏയ്... ഇതൊക്കെ മോളുണ്ടാക്കിയതാ... നിനക്ക് ഇതൊക്കെ ഇഷ്ടമുള്ള വിഭവങ്ങൾ അല്ലേ.... ദേവിയമ്മ ദുർഗയെ നോക്കിക്കൊണ്ട് നന്ദനോട് പറഞ്ഞു... ആണോ... നന്നായി വീട്ടിലെ ആഹാരം കഴിച്ചിട്ട് കുറേ നാളായി.... ഇതൊക്കെ നല്ല ടേസ്റ്റും, അടിപൊളി... ഇന്നു ഞാൻ ഒരു പിടി പിടിക്കും.... അതും പറഞ്ഞ് പ്ലേറ്റ് എടുത്ത് നന്ദൻ കഴിക്കാനെടുത്തു.... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ആഹാരം വിളമ്പിയതെല്ലാം ദുർഗ തന്നെ ആയിരുന്നു... എല്ലാവർക്കും കൊടുത്തിട്ട് അവൾ ഒരുവശത്തേക്കു മാറിനിന്നു... ദുർഗ കഴിക്കുന്നില്ലേ... വാ ഇരിക്ക്... നന്ദൻ ദുർഗയെ നോക്കി അടുത്തുള്ള കസേരയിലേക്ക് കണ്ണുകാണിച്ച് പറഞ്ഞു... ദുർഗ ഞെട്ടി ഭാമിനിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... മുഖം ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നിരുന്നു... അവൾ ദയനീയമായി അച്ഛമ്മയെ നോക്കി.. അവിടെയും അതേ ദയനീയത... പിന്നീട് നന്ദനെ നോക്കി... അവൻ അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്..... നന്ദേട്ടൻ കഴിച്ചോളൂ... ഞാൻ പിന്നെ ഇരുന്നോളാം.... അവൾക്ക് വിശക്കുമ്പോ അവളെടുത്ത് കഴിച്ചോളും.... നീ കഴിച്ചിട്ട് പോയി കിടന്നോ യദൂ.... ക്ഷീണം കാണും.... അത്രയും പറഞ്ഞ് ദുർഗയെ കടുപ്പിച്ച് നോക്കി ഭാമിനി അവിടുന്ന് എഴുന്നേറ്റ് പോയി.... 🥀🥀🥀🥀🥀🥀 എല്ലാവരും കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞ പാത്രങ്ങളും കഴുകി അടുക്കളയും വൃത്തിയാക്കി മുറിയിലേക്ക് പോകാൻ നിന്നപ്പോഴാണ് നന്ദൻ അടുക്കളയിലേക്ക് വന്നത്.... ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്യാൻ തിരിഞ്ഞപ്പോ അടുക്കള വാതിൽക്കൽ നിൽക്കുകയായിരുന്ന നന്ദനെ കണ്ട് അവൾ ഒന്നു ഞെട്ടി പിന്നോട്ടാഞ്ഞു... വീഴാൻ പോയ ദുർഗയെ നന്ദൻ പെട്ടെന്ന് കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് വീഴാതെ നിർത്തി... എന്താ നന്ദേട്ട... എന്തെങ്കിലും വേണോ.... പെട്ടെന്ന് അവൻ്റെ കൈ വിടുവിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.... ഞാൻ വെള്ളമെടുക്കാൻ വേണ്ടി വന്നതാ... നിനക്ക് നാളെ കോളേജ് ഇല്ലേ... സമയം എത്രയായി രാധ ചേച്ചി നാളെ രാവിലെ വരില്ലേ... രാധ ചേച്ചി മകളുടെ കൂടെ പോയി... രണ്ടു മാസമായി... ഇനി അവിടെ തന്നെ നിൽക്കാൻ ആ ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവ് പറഞ്ഞെന്ന്.... വേറെ ആരെയും എടുത്തില്ലെ... നീ ഒറ്റക്കാണോ ജോലിയെല്ലാം ചെയ്യുന്നത്... നന്ദൻ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഫ്രിഡ്ജ് തുറന്നു വെള്ളമെടുത്തു... ഇപ്പൊ ഞാനുണ്ടല്ലോ നന്ദേട്ടാ.... എനിക്ക് ചെയ്യാവുന്ന ജോലിയല്ലെ ഇപ്പോ ഇവിടുള്ളൂ... വെറുതെ എന്തിനാ കാശ് കൊടുത്ത് ആളെ നിർത്തണെ... നീ ഇവിടത്തെ ജോലിക്കാരി അല്ലല്ലോ... ഹ്മ്മ്.... പൊയ്ക്കോ നാളെയാവട്ടെ ഞാൻ ഗോപാലേട്ടനോട് പറയാം ആരെ എങ്കിലും നോക്കാൻ... പോയി കിടന്നോ.... ദുർഗ നേരെ അടുക്കളയോട് ചേർന്നുള്ള തൻ്റെ മുറിയലേയ്ക്ക് പോയി.... നന്ദനെ നോക്കി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വാതിൽ അടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.... ദുർഗ്ഗയുടെ അടഞ്ഞുകിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി നോക്കിയിട്ട് നന്ദൻ നേരെ തൻ്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.... ❣️❣️❣️❣️❣️❣️❣️ അടുക്കള ജോലി എല്ലാം കഴിഞ്ഞു കിട്ടുന്ന സമയം ഉറങ്ങാതെ ആണ് പഠിക്കുന്നത്.... വാതിലിൽ ആരോ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ദുർഗ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നും തലയുയർത്തി നോക്കിയത്... ആരാ ഈ സമയത്ത്.... ഒന്നാലോചിച്ചു കൊണ്ട് ദുർഗ വാതിൽ തുറന്നു.... യദുവാണെന്ന് കരുതിയാണോടീ പെട്ടെന്ന് വാതിൽ തുറന്നത്.... ഭാമിനി ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ്ഗയുടെ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി... അമ്മായീ... ഭാമിനിയുടെ വാക്കുകളിൽ പകച്ചുകൊണ്ട് ദുർഗ അവരെ വിളിച്ചു.... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നീറി... മ്മ് മ്.... എന്താ ഒരു പകപ്പ്... കാര്യം നിൻ്റെ മുറച്ചെറുക്കാനാ അവൻ.... പക്ഷേ അവനെ നീ മയക്കാൻ നോക്കണ്ട.... അതിനുള്ള ഒരു യോഗ്യതയും നിനക്കില്ല.... അമ്മായി ഇതെന്താ പറയുന്നത്.... ഞാൻ അങ്ങനൊന്നും... വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ ദുർഗ തളർന്നു പോയി... നേരത്തെ അവൻ അടുക്കളയിൽ വന്നതും അവൻ പറഞ്ഞതും എല്ലാം ഞാൻ കണ്ടും കേട്ടും അപ്പുറത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു... എന്തിനാടീ ജോലിക്കാരി... നീ ഈ വീട്ടിലെ ജോലിക്കാരി തന്നെയാ... നിനക്കു മൂന്നുനേരം ഉണ്ണാനും ഉടുക്കാനും തരുന്നത് അതിൻ്റെ കൂലി ആണെന്ന് കരുതിയാൽ മതി... മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ എല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് മിഴികളെ ഒഴുകാൻ വിട്ടുകൊണ്ട് ദുർഗ ചുമരിൽ ചാരി നിന്നു... ഒരു കാര്യം ഞാൻ പറഞ്ഞേക്കാം... നന്ദൻ എന്തായാലും അമ്മയുടെ സപ്തതി വരെ ഇവിടുണ്ടാകും.... അതുവരെ അവനോട് അധികം ഒട്ടാൻ നിക്കണ്ട കേട്ടല്ലോ.... ഒരിക്കൽകൂടി എന്നെക്കൊണ്ട് ഇത് പറയിക്കരുത്... ഇതും പറഞ്ഞ് ഭാമിനി അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.... 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/51810/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

#📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #💭 എന്റെ ചിന്തകള്‍

#😔 ഇമോഷണൽ സ്റ്റാറ്റസ് 😍 #📖 കുട്ടി കഥകൾ