ട്വിസ്റ്റ്‌ കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlNme8XX?d=n&ui=v64j8rk&e1=c3ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കാതെയവൻ അടുക്കള വാതിൽ തുറന്നു. എത്രയും പെട്ടന്ന് ഇവിടെ നിന്നും പോകണം.. പെട്ടന്നാണ് സിന്ധുവിന്റെ കരച്ചിൽ ആരോമൽ ശ്രദ്ധിച്ചത്. പറ്റുന്നില്ലമ്മേ... സജി ചേട്ടനെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാൻ സാധാരണക്കാരെ കൊണ്ടൊന്നും കഴിയില്ല. പുള്ളി പറയുന്നത് മാത്രമാണ് സത്യം മറ്റാരും പറയുന്നതൊന്നും അംഗീകരിക്കില്ല. കുടുംബജീവിതമെന്നുപറഞ്ഞാൽ ഇങ്ങനെയാണോ ?? അച്ഛനും അമ്മയും പരസ്പര സ്നേഹത്തോടെയും ബഹുമാനത്തോടെയും ജീവിക്കുന്നതുപോലെ ആയിരിക്കും എല്ലാവരുടെയും കുടുംബജീവിതമെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്. പക്ഷേ എനിക്ക് കിട്ടിയ പങ്കാളി ഇങ്ങനെയായി പോയി. മോനെ ഓർത്തു മാത്രമാ ഞാനവിടെ നിൽക്കുന്നത്. സജിചേട്ടൻ ഏതുനേരവും കൊച്ചിനോട് ഓരോന്നും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കും. ഈ പ്രായത്തിൽ ഏത് നേരവും ഉപദേശിച്ചാൽ ആ കൊച്ചിന് ഇഷ്ടമാകുമോ. സ്വാതന്ത്ര്യമില്ല, സന്തോഷമില്ല. ആകെയുള്ളത് കുറ്റപ്പെടുത്തൽ മാത്രമാണ്. രുചിയുള്ള എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് എത്രകാലമായെന്നറിയാമോ അച്ഛാ. നല്ല കുറച്ച് അരി പോലും വാങ്ങി തരില്ല. ഞാൻ മേടിക്കാൻ സജി ചേട്ടൻ സമ്മതിക്കുകയും ഇല്ല എന്റെ മോനെ ഓർത്തു മാത്രമാണ് ഞാൻ ജീവിക്കുന്നത് അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഈ ജീവിതം ഞാൻ എന്നേ അവസാനിപ്പിക്കുമായിരുന്നെന്നോ.. സിന്ധു വിങ്ങിപ്പൊട്ടി.... എത്ര തവണ ഞങ്ങൾ നിന്നോട് പറഞ്ഞതാ നിനക്ക് പറ്റില്ലെങ്കിൽ ഇങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു പോരാൻ. അന്നൊന്നും നീയത് കേട്ടില്ല. തുറന്ന വാതിൽ ആരോമൽ പതിയെ ചേർത്തടച്ചു. വയ്യ...അമ്മയെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ട് പോകാൻ വയ്യ...പാവം അമ്മ. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. അവൻ ബാഗുമായി തിരികെ മുറിയിലേക്ക് പോയി ഇനിയെന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?? അവൻ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സിന്ധു മുറിയിലേക്ക് വന്നു. ആരോമലേ... ഉറങ്ങിയില്ലേ ഇതുവരെ?? ഇല്ല.... അവൾ അവന്റെ അരികിലിരുന്നവനെ മെയ്യോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. മോന്റെ സ്കൂൾ തുറക്കാറായില്ലേ പുതിയ ബാഗും, ടിഫിൻ ബോക്സും, ഒക്കെ വാങ്ങിക്കണ്ടേ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുന്ന വഴി നമുക്ക് ടൗണിൽ നിന്നും മേടിച്ചു കൊണ്ടുപോകാം കേട്ടോ. വേണ്ടമ്മേ പുതിയത് വാങ്ങിയാൽ അച്ഛൻ വഴക്ക് പറയും, എനിക്ക് ഈ ബാഗ് ഉണ്ടല്ലോ ഇത് മതി ഇത് നാല് കൊല്ലം മുൻപ് വാങ്ങിയതല്ലേ കണ്ടില്ലേ മൊത്തം മുഷിഞ്ഞ് വല്ലാതെനരച്ച്‌ പോയില്ലേ, നമുക്ക് പുതിയത് മേടിക്കാം. വേണ്ടമ്മേ പഴയതാണെങ്കിലും സാരമില്ല. പുതിയതും മേടിച്ചു കൊണ്ട് ചെന്നാൽ അച്ഛന്റെ വായിലിരിക്കുന്നത് മുഴുവൻ കേൾക്കേണ്ടിവരും. അതിലും ഭേദം മേടിക്കാതിരിക്കുന്നത് തന്നെയാ.... അമ്മേ... ഞാനൊരു കാര്യം പറയട്ടെ?? എന്താ മോനെ?? നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്നാലോ അമ്മേ?? എനിക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല. സിന്ധു അൽപനേരം ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. സത്യം പറഞ്ഞാൽ സജി ചേട്ടന്റെ കൂടെ ജീവിക്കാൻ തനിക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ. വേറെ ഏതെങ്കിലും പെണ്ണായിരുന്നെങ്കിൽ പണ്ടേ ഇട്ടിട്ട് പോയേനെ... സജി ചേട്ടൻ വരയ്ക്കുന്ന വരയിലൂടെ വേണം താനും മകനും സഞ്ചരിക്കാൻ. അയാൾക്ക് അനുസരിപ്പിക്കാൻ മാത്രമുള്ള രണ്ടു മനുഷ്യരാണ് തങ്ങൾ. സജി ചേട്ടന് സ്നേഹമൊക്കെയുണ്ട് കാര്യമായി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ഉണ്ടെന്നാണ് തനിക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്.. ആ ഒരു കാരണം കൊണ്ട് മാത്രമാണ് താനിപ്പോഴും അവിടെ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നത് മോന് അച്ഛനെ ഇഷ്ടമല്ലേ?? സിന്ധു ചോദിച്ചു ഇല്ല... അവൻ തലകുനിച്ചു. നമുക്ക് പോകാതിരിക്കാൻ പറ്റുമോ അമ്മേ?? മോനെ നമ്മുടെ വീട് അതല്ലേ...പോകാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ല. ആരോമൽ അതിനു മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. മോൻ ഒന്നുകൊണ്ടും വിഷമിക്കണ്ട കേട്ടോ. മോന് അമ്മയില്ലേ. അച്ഛനോട് അമ്മ പറഞ്ഞോളാം, മോനെ ആവശ്യമില്ലാതെ വഴക്ക് പറയരുതെന്ന്. ഇപ്പോൾ മോൻ കിടന്നുറങ്ങിക്കോ... ആരോമൽ കിടന്നു. സിന്ധു ഒരു നിമിഷം അവനെ സങ്കടത്തോടെ നോക്കി. പാവം കുട്ടി .... അവന് വെറും മൂന്ന് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മുതൽ സജി ചേട്ടൻ നിരന്തരം ഉപദേശമാണ്. ആ പ്രായത്തിലുള്ള കുഞ്ഞിന് എന്ത് മനസ്സിലാകാനാണ്..?? ഇത്തിരിയില്ലാത്ത ഈ കുഞ്ഞിനെയാണോ ഉപദേശിക്കുന്നത് എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, പണ്ടത്തെപ്പോലെയല്ല കുട്ടികൾക്കിപ്പോൾ ഭയങ്കര ബുദ്ധിയാണ് അവർക്ക് നമ്മൾ പറയുന്നതൊക്കെ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാകുമെന്നാണ് സജി ചേട്ടൻ പറയുന്നത്. കതിരിൽ വളം ചെയ്തിട്ട് കാര്യമില്ലത്രേ... ചെറുപ്പം മുതൽ അവന് ചെറിയ ശിക്ഷകളും നൽകും. നിസ്സാര കാര്യത്തിന് ഭയങ്കരമായി വഴക്കു പറയും. അങ്ങനെയൊക്കെ വളർന്നതുകൊണ്ടുതന്നെ അവന് ആത്മവിശ്വാസം നന്നേ കുറവാണ്.. എന്തിനും പേടിയാണ്. വഴക്ക് പറയുമോ വഴക്ക് പറയുമോ എന്നുള്ള ഭയം അവനിലുണ്ട്. അവൾ അവന്റെ അരികിൽ കിടന്നു. സിന്ധു നിശബ്ദമായി കണ്ണുനീർ പൊഴിച്ചു. തന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള സ്ത്രീകളൊക്കെ എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് കഴിയുന്നത്. തന്റെ ജീവിതം മാത്രം ഇങ്ങനെയായി പോയി മൂന്നാമത്തെ ദിവസം സിന്ധു മകനെയും കൂട്ടി വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി പോകും വഴി ആരോമലിന് സ്കൂൾ ബാഗും,ബോക്സും,പേനയും, ചെരുപ്പും ഒക്കെ വാങ്ങിച്ചിരുന്നു. അവർ വരുന്നത് നോക്കി സജി വീട്ടിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നെന്താ ഓട്ടം പോയില്ലേ ?? സിന്ധു ചോദിച്ചു ഓട്ടം കഴിഞ്ഞ് വന്നതേയുള്ളൂ. ചോറ് കഴിക്കാൻ വേണ്ടി വന്നതാ. സജി ചേട്ടൻ ചോർ ഉണ്ടാക്കിയോ?? പിന്നെ ചോറുണ്ടാക്കാതെ! പുറത്ത് പോയി ചോറ് കഴിക്കണമെങ്കിൽ എത്ര രൂപയാകും?? കൂടാതെ വയറും കേടാകും അതുകൊണ്ട് രാവിലെ ഞാൻ ചോർ ഉണ്ടാക്കി. ഇതെന്താ?? കൈയിലെ കവറുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് സജി ചോദിച്ചു. അവന് സ്കൂൾ തുറക്കാറായില്ലേ ബാഗും ചെരുപ്പും ഒക്കെ വാങ്ങിച്ചത് എന്റെ പൊന്നു സിന്ധു... ഇങ്ങനെ ധാരാളം കാണിക്കല്ലേ എന്ന് ഞാനെത്ര തവണ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ആവശ്യത്തിനും അനാവശ്യത്തിനും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കൂട്ടും. അതുകൊണ്ട് ഒന്നും സൂക്ഷിക്കില്ല ഈ ചെറുക്കൻ. ആരോമൽ തലകുനിച്ച് അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി എന്റെ പൊന്നു സജി ചേട്ടാ ഒന്നുമിണ്ടാതിരിക്ക് സജിചേട്ടന്റെ കാശുകൊണ്ടൊന്നുമല്ലല്ലോ മേടിച്ചത്. ഞാൻ പണി ചെയ്തു സമ്പാദിച്ച കാശു കൊണ്ടല്ലേ വാങ്ങിച്ചത്.. ആരുടെ കാശുകൊണ്ടായാലും ധാരാളിത്തമല്ലേ നീ കാണിച്ചത് അതു കണ്ടല്ലേ ഈ കൊച്ചു വളരുന്നത്. സജി ചേട്ടനെ കണ്ടു വളരുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് എന്നെ കണ്ടുവരുന്നത് തന്നെയാണ്. സിന്ധു ഒച്ച ഉയർത്തി സിന്ധു മിണ്ടരുത്....ചെറുക്കൻ കേൾക്കും. സിന്ധു ദേഷ്യത്തോടെ അകത്തേക്ക് കയറി അന്ന് സജി ഓട്ടം പോയില്ല. സിന്ധുവിനെക്കൊണ്ട് വീട്ടിലെ ഓരോരോ ജോലികൾ ചെയ്യിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു അയാളോട് എതിർത്ത് സംസാരിക്കുന്നത് അയാൾക്ക് തീരെ ഇഷ്ടമല്ല. അതിനുപകരം അയാൾ പണിയെടുപ്പിച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടിക്കും മുറ്റമടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന സിന്ധുമുറ്റത്തേക്ക് ചൂൽ ഇട്ടിട്ട് അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു വന്നു. ഇതെന്താ സിന്ധു മുറ്റം മുഴുവൻ അടിച്ചില്ലല്ലോ?? സജി ചോദിച്ചു. എനിക്ക് സൗകര്യമില്ല അടിക്കാൻ. മുറ്റമടിച്ചില്ല എന്നുവച്ച് ആകാശമിടിഞ്ഞു വീഴുവൊന്നുമില്ലല്ലോ. ഇനി അടിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധമാണെങ്കിൽ സജി ചേട്ടൻ അങ്ങ് പോയി അടിക്ക്... സജി അവളെ കണ്ണ് മിഴിച്ചൊന്ന് നോക്കിയിട്ട് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി. ചൂലെടുത്ത് മുറ്റമടിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു.. ഓഹ്... ഈ മനുഷ്യൻ.... സിന്ധു തലക്ക് കൈകൊടുത്തു. അല്ല ! ഇതെന്താ സജിയെ നീയാണോ ഇവിടുത്തെ മുറ്റമടിയൊക്കെ?? അയൽവക്കത്തെ വിജയൻ ചേട്ടൻ ചോദിച്ചു വീട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് പണിയെടുക്കാൻ മടിയാണെങ്കിൽ എന്ത് ചെയ്യും ചേട്ടാ, നമ്മൾ ചെയ്തല്ലേ പറ്റൂ.. സജി മുറ്റമടിക്കൽ തുടർന്നു. അത് കേട്ടതും സിന്ധുവിന് വിറഞ്ഞു കയറി... ക്ഷമിക്കുന്നതിന് ഒരതിരുണ്ട്... ആരോമലെ നിന്റെ സാധനങ്ങളൊക്കെ എടുക്ക്. ഇനിയൊരു നിമിഷം നമ്മൾ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നില്ല. നീ പറഞ്ഞപോലെ ഇവിടെ നിന്നാൽ ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും. അവൾ ഒരു ബാഗിൽ അവളുടെ അത്യാവശ്യം വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങൾ മാത്രം എടുത്തുവച്ചു. ആരോമലിന്റെ ബാഗിൽ അവനും കുറച്ച് സാധങ്ങൾ എടുത്തു വച്ചു. സിന്ധു അവന്റെ കൈയ്യും പിടിച്ച് ഇറങ്ങി. നിങ്ങളിത് എങ്ങോട്ടാ....?? സജി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു. 💚💚💚💚💚 തുടരും കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

കുങ്കുമപ്പാടം. 1 🎫🎫🎫🎫🎫 വെള്ളിയാഴ്ച. രാവിലെ എട്ടര മണിയോട് അടുത്ത നേരം. സവിത കുളികഴിഞ്ഞു നീണ്ട മുടി അൽപ്പമെങ്കിലും ഒന്ന് തോർന്നു കിട്ടാനായി പിന്നിൽ വിതിർത്തി യിട്ട് കൊണ്ട് ഡൈനിങ് റൂമിലേക്ക് വരുമ്പോൾ ലൈറ്റ് ഇടാതെ ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ ഇരുന്നു കാപ്പി കുടിച്ച് കൊണ്ടിരിയ്ക്കുകയാണ് സുധീരൻ. പുറത്തേയ്ക്ക് തുറന്നിട്ട മുൻ വശത്തെ വാതിലിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ സവിത ഡൈനിങ് റൂമിലെ ലൈറ്റ് ഇട്ടെങ്കിലും മുറിയിൽ വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞില്ല. "അത് പോയി. ഇന്നലെ രാത്രി.." സുധീരൻ അനുജത്തിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. "പുറത്ത് മൂന്ന് വശത്തെയും ബൾബ് ഫ്യൂസായിപ്പോയിട്ട് രണ്ടോ മൂന്നോ ആഴ്ചയാകുന്നെന്ന് സവിത ഓർത്തു. വീട്ടിനുള്ളിലെ റൂമിൽ ബൾബ് അടിച്ചു പോകുമ്പോ പുറത്ത് നിന്ന് ഊരിയെടുത്തുകൊണ്ട് വന്ന് അകത്തിട്ടാണ് ഇപ്പോൾ വെളിച്ചത്തിന്റെ നഷ്ട്ടം .പരിഹരിയ്ക്കുന്നത്. വൈകുന്നേരം ജോലികഴിഞ്ഞു വരുമ്പോൾ ഒന്നോ രണ്ടോ ബൾബ് വാങ്ങിക്കൊണ്ട് വന്നേ തീരൂ. സവിത തനിയ്ക്ക് കഴിയ്ക്കാനായി ഒരു പാത്രത്തിലേക്ക് രണ്ട് ഇഡ്ഡലി എടുത്ത്‌ വച്ച ശേഷം അതിന്റെ മീതെ അൽപ്പം സാമ്പാർ ഒഴിച്ചിട്ട് പാത്രം വീണ്ടും മേശപ്പുറത്തേയ്ക്ക് തിരികെ വച്ചു. "നീയെന്താ, കഴിയ്ക്കുന്നില്ലേ സവിതേ. അതോ ഇന്ന്‌ നീ ലീവാണോ." അവൾ പുറത്തേയ്ക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങുന്നത് കണ്ട് സുധീരൻ തിരക്കി. "ലീവോ.. കൊള്ളാം.. ഞായറാഴ്ച കൂടി ഡ്യൂട്ടി കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു നടക്കുന്ന എനിയ്ക്കാണോ ലീവ്.." അവൾ സുധീരനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. ടൗണിലെ അതി പ്രശസ്തമായ ഒരു ഹോസ്പിറ്റൽ സമൂച്ചയത്തിൽ ക്ലെറിക്കൽ ജോലി ചെയ്യുകയാണ് സവിത. ആഴ്ചയിൽ ആറു ദിവസവും, ചില ദിവസങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും ലീവെടുക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് പകരം നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടിയും ചെയ്യാറുണ്ട് സവിത. "ഞാനെന്റെ ആക്ടിവ ഒന്ന് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു വച്ചിട്ട് വരട്ടെ സുധിയേട്ടാ. തണുപ്പായതു കൊണ്ട് പോകാനായി ഇറങ്ങി വന്ന് പെട്ടന്ന് വണ്ടി സ്റ്റാർട്ടാക്കാൻ നോക്കിയാൽ അവനൊരു ഇടങ്ങേറ് കാണിപ്പുണ്ട്. പിന്നെ കാൽ മണിയ്ക്കൂർ താമസിച്ചേ ഡ്യൂട്ടിക്ക് കയറാൻ പറ്റൂ. സൂപ്രണ്ടിന് ആണെങ്കിൽ പത്ത്‌ മിനിറ്റ് താമസിച്ചു ചെന്നാൽ മതി അര ദിവസത്തെ ലീവെടുത്തോളാൻ പറയും." സവിത ഇറങ്ങി ചെന്ന് ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യാൻ നോക്കിയെങ്കിലും വിറച്ചു, വിറച്ചു നിന്നതല്ലാതെ അത് സ്റ്റാർട്ട് ആയില്ല. "അതിന്റെ പെട്രോൾ തീർന്നു കാണും മോളേ.. ഇന്നലെ വൈകിട്ട് സുധിയെ കാണാൻ വന്ന ഏനാത്തുള്ള അവന്റെ കൂട്ടുകാരനെ കൊണ്ട് വിടാൻ പോയിട്ട് വന്ന് സുധീരൻ പറയുന്ന കേട്ടു." മീൻ വാങ്ങാനായി താഴെ റോഡിലേക്ക് ഇറങ്ങിപ്പോയിട്ട് തിരികെ വന്ന സൗദാമിനിയമ്മ പറഞ്ഞു. അവർ മീൻ വാങ്ങിയ്ക്കാനായി കൊണ്ട് പോയ അമ്പതു രൂപനോട്ട് കയ്യിൽ ഭദ്രമായി ചുരുട്ടി പിടിച്ചിരുന്നു. "ആണോ. പെട്രോൾ തീർന്നിട്ടാണെങ്കിൽ ഇനി രക്ഷയില്ല." സവിത വണ്ടിയുടെ ബാറ്ററി നോക്കി കൊണ്ടിരുന്നത് നിർത്തി വച്ചിട്ട് നിവർന്നു നിന്നു. ''മീൻ കിട്ടിയില്ലേ അമ്മേ.. " അമ്മ വെറും കയ്യോടെ വരുന്നത് കണ്ട് സവിത ചോദിച്ചു. "ഓ. അവന്റേൽ വെട്ടു മീൻ മാത്രേയുള്ളൂ. അര കിലോയ്ക്ക് ഇരുനൂറ്റി പ്പത്ത്‌ രൂപവേണം.. നിനക്ക് ചോറിന് കൊണ്ട് പോകാൻ ഇവിടെ മുട്ട ഇരിപ്പുണ്ട് മോളേ. അത് ഞാൻ പൊരിച്ചു വച്ചേക്കാം. കുറച്ചുകൂടിക്കഴിയുമ്പോ വേറേ മീൻകാർ വരും. അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്ന് അമ്മ മീൻ മേടിച്ചു വച്ചേക്കാം. നിന്റെ അച്ഛനും ചോറ് കൊണ്ട് പോണമെന്നു പറയുന്ന കേട്ടു." സൗദാമിനിയമ്മ അകത്തേയ്ക്ക് നടന്നപ്പോൾ സവിതയും അവരുടെ കൂടെ ചെന്നു. "അച്ഛന് ചോറ് കൊണ്ട് പോണോ. അതിന് അച്ഛൻ എവിടെ പോണ്. രാവിലെയല്ലേ രണ്ടു ദിവസത്തെ ഡ്യൂട്ടി ചെയ്തു തീർത്തിട്ട് അച്ഛനിങ്ങോട്ട് വന്നത്.." "ആ.. വേറൊരു ഡ്യൂട്ടി കൂടി ചെയ്യാനുണ്ടെന്ന് അച്ഛൻ പറയുന്ന കേട്ടു. വൈകിട്ട് തീരുന്ന ഡ്യൂട്ടിയാണ് പോലും." "വൈകിട്ട് തീരുന്ന ഡ്യൂട്ടിയായാലും ഉച്ചയ്ക്ക് തീരുന്ന ഡ്യൂട്ടി ആയാലും അച്ഛനെ ഇവിടുന്ന് പുറത്തേക്ക് വിട്ടേക്കല്ലേ അമ്മേ.. അച്ഛനങ്ങനെ മരിച്ചു പണിയെടുത്ത്‌ ഈ വീട് പോറ്റണ്ട. ഇവിടെ ഞാനും സുധിയേട്ടനും ജോലിചെയ്യുന്നുണ്ട്. അത് കൂടി കൂട്ടിക്കെട്ടി മുമ്പോട്ട് പോയാൽ മതി. ഇന്നലെ രാവിലെ ബസുമായി കോയമ്പത്തൂർ പോയിട്ട് ഇന്ന്‌ രാവിലെ തിരിച്ചു വന്ന് ദാ വീണ്ടും ഡ്യൂട്ടി ചെയ്യാൻ പോണ്. അച്ഛന് ഉറങ്ങണ്ടേ.. കുളിച്ച് നനച്ചു വിശ്രമിയ്ക്കണ്ടേ... ഇന്നലെയും ഇന്നുമായി ശരിയ്ക്ക് ആഹാരം പോലും കഴിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല അച്ഛൻ. ജോലി ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ മരുന്ന് കഴിയ്ക്കാൻ പോലും വിട്ടുപോയിട്ടുണ്ടോ എന്ന് ആര് കണ്ടു. കടവും, പലിശയും ഒക്കെ അവിടെ കിടക്കട്ടെ. ലോൺ തിരികെ അടവ് മുടങ്ങിയാൽ ഈ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങി പോകേണ്ടതിന് അപ്പുറമൊന്നും ശിക്ഷ വരില്ലല്ലോ.. വേണ്ടവൻ വന്ന് വാരിക്കൊണ്ട് പോകട്ടെ ഈ മണ്ണ്.. അതെല്ലാ ഉള്ളോ ഇനി ബാക്കി. ഇതുമാത്രം കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നിട്ടെന്തിനാ." പറഞ്ഞു വരവേ സവിതയ്ക്ക് ദേഷ്യം വന്നു. അവളുടെ ദേഷ്യം നിസ്സാരമല്ലെന്ന് സൗദാമിനിയമ്മയ്ക്ക് അറിയാം. രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ വിശ്രമമറിയാതെ ജോലി ചെയ്തിട്ടും കടം എന്ന ഊരാ കുടുക്കിൽ നിന്ന് തലയൂരിയെടുക്കാൻ പറ്റാത്തതിന്റെ നിരാശയിൽ നിന്നുറവെടുത്ത ദേഷ്യമല്ല അത്. അതിന് വ്യക്തമായ കാരണം വേറെയുണ്ട്. "അച്ഛൻ അവിടെ ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോകാൻ വേഷം മാറുവാണെന്ന് തോന്നുന്നു. നിനക്ക് പറയാനുള്ളത് നീ ചെന്ന് പറയ്‌ മോളേ.. അല്ലെങ്കിൽ അച്ഛനിപ്പോൾ പോകും.ഞാൻ പറഞ്ഞാലൊന്നും നിൽക്കില്ല നിന്റെ അച്ഛൻ." സവിത ആക്ടിവായുടെ ചാവി മേശപ്പുറത്തേയ്ക്ക് വച്ച ശേഷം ശശിധരന്റെ റൂമിലേക്ക് ചെന്നു. "അച്ഛൻ എവിടെ പോവാ. ടൗണിലേക്ക് പോവാണോ. അതോ പൂവറ്റൂരിന് പോകുന്നോ." കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി മുടി ചീകി പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വച്ചു കൊണ്ട് നിന്ന ശശിധരൻ മകളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. "ആഹാ. നീ പോകാൻ ഒരുങ്ങിയോ മോളേ.. അച്ഛന് ഡ്യൂട്ടി ഉണ്ടെടീ. ഇന്ന് സിംഗിളാ.." അയാൾ പറഞ്ഞു. "സിംഗിൾ ആയാലും, ഡബിൾ ആയാലും അച്ഛൻ ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തോട്ടിറങ്ങുന്നില്ല. അവിടെ അച്ഛൻ ചെന്നില്ലെന്ന് കരുതി വണ്ടി ഓടാതൊന്നും ഇരിയ്ക്കില്ല. ഇന്നലെ രാവിലെ ഇവിടുന്ന് കോയമ്പത്തൂർ വരെ ബസ് ഓടിച്ചു പോയിട്ട് തിരികെ വന്നിട്ടും അച്ഛന് കൊതി തീർന്നില്ലേ.. ഇല്ലെങ്കിലും പോകുന്നില്ല ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് എവിടേയ്ക്കും. അച്ഛൻ ഡ്യൂട്ടി പേപ്പർ വാങ്ങിച്ചിട്ടാ സ്റ്റാന്റിൽ നിന്ന് പോന്നതെങ്കിൽ ഫോൺ വിളിച്ചു പറഞ്ഞേക്ക് അച്ഛന് വരാൻ പറ്റില്ലെന്ന്." "അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല മോളേ.. ഇടയ്ക്കൊക്കെ സാർ എനിയ്ക്ക് പ്രത്യേകം ഒരു ഡ്യൂട്ടി അധികം തരുന്നതാ. ഞാനിപ്പോൾ ചെല്ലാതിരുന്നാൽ ഇനി എന്റെ സ്ഥാനത്ത്‌ മറ്റാരെയെങ്കിലും സ്ഥിരമായി ആ ഡ്യൂട്ടിക്ക് അയയ്ക്കും." "അവർ ആരെയാണെന്ന് വച്ചാൽ അയച്ചോട്ടെ അച്ഛാ. അച്ഛൻ ഡ്യൂട്ടിയ്ക്ക് പോകാൻ പറ്റില്ലെന്നേ ഞാൻപറഞ്ഞുള്ളൂ. ഡോക്ടർ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് എന്താണെന്ന് മറന്നു പോയോ അച്ഛൻ.. ഡ്രൈവിംഗ് ഒക്കെ കുറെ നാളത്തേയ്ക്ക് നിർത്തി വച്ചേക്കാനല്ലേ അച്ഛനോട് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്. എന്നിട്ട് കേട്ടോ അച്ഛൻ.." "മോളേ.. ഞാനിവിടെ വെറുതേ വീട്ടിൽ ഇരുന്നാൽ..." ശശിധരൻ മുഖം കുനിച്ചു. "വെറുതേ ഇരിയ്ക്കാനല്ല അച്ഛനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞത്. രാത്രി മുഴുവൻ ഒരു പോള കണ്ണടയ്ക്കാതെ വണ്ടിയോടിച്ചു വന്നതല്ലേ അച്ഛൻ. അച്ഛന് വിശ്രമിയ്ക്കണ്ടേ..വേണ്ടെങ്കിലും ഇനി ഇവിടെ കിടന്നാൽ മതി. താനേ കണ്ണടഞ്ഞോളും. വിശ്രമിയ്ക്കാതെ പണിയെടുത്താൽ എന്താ ഉണ്ടാവുക എന്ന് അച്ഛന് അറിയാവുന്നതല്ലേ." "മോളേ.." അയാൾ ഇരുന്നയിടത്ത്‌ നിന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കി അവളെ വിളിച്ചു. "നാലോ അഞ്ചോ തവണയായി ലോണിന്റെ അടവ് മുടങ്ങി കിടക്കുവാ. നിന്നേ ഞാനത് ഓർമിപ്പിയ്ക്കണോ. അച്ഛന് ശമ്പളം പോലും പകുതിയാ ഇപ്പോൾ കിട്ടുന്നത്.. അതിന്റെ കൂടെ, കിട്ടുന്ന ഡ്യൂട്ടിയ്ക്ക് പോകാതിരുന്നാലുള്ള ഗതി നീ ഒന്നോർത്ത്‌ നോക്ക് മോളേ." "ഞാനെല്ലാം ഓർത്ത്‌ നോക്കിയിട്ട് തന്നെയാ അച്ഛാ പറഞ്ഞത്. അച്ഛനെക്കാൾ വലുതല്ല ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ബാങ്കും, കടവും, ജപ്തി നോട്ടീസും ഒന്നും. ആ കാലത്തി എല്ലാം കവർന്നെടുത്തു കൊണ്ട് ആ തെണ്ടിയുടെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോയപ്പോൾ നമ്മുടെ തലയിലേക്ക് വച്ചു തന്ന ഭാരമല്ലേ ഈ പതിനഞ്ചു ലക്ഷം രൂപയുടെ കടം.. പതിനഞ്ചു ലക്ഷം രൂപയും, അതിന്റെ പലിശയും, കൂട്ട്പലിശയും ചേർത്ത്‌ എടുത്താൽ പൊങ്ങാത്തൊരു ഭാരം ചുമന്ന് എന്തിനാ അച്ഛാ ഈ മണ്ണും, കൂരയും നമ്മൾ തിരിച്ചെടുക്കുന്നത്. വീണ്ടും അവകാശം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അച്ഛന്റെ മൂത്ത മകൾ ആ തെമ്മാടിയെയും കൂട്ടി ഇവിടേയ്ക്ക് പൊറുക്കാൻ വരാനോ. വേണ്ടച്ഛാ.. ആരാണെന്ന് വച്ചാൽ കൊണ്ട് പൊക്കോട്ടെ ഇത്. നമുക്കൊരു വാടകവീട്ടിലേക്ക് മാറിയാൽ പോരെ. സമാധാനം കിട്ടുമല്ലോ നമുക്ക്. മനഃസമാധാനം." പറഞ്ഞു വരവേ സവിതയുടെ ഒച്ച ഇടറി. ചങ്ക് കത്തിയാണ് തന്റെ മകൾ അത് പറയുന്നതെന്ന് ശശിധരന് അറിയാം. അവൾ ജനിച്ചു വീണ, പിച്ച വെച്ച് നടന്ന, അവളെ സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിപ്പിച്ച മണ്ണാണ്. ആ മണ്ണ് കൈവിട്ട് പൊക്കോട്ടെ എന്ന് പറയണമെങ്കിൽ അവളുടെ നെഞ്ച് പിടയാതിരിയ്ക്കില്ല. ശശിധരൻ ഷർട്ട് അഴിച്ചു വീണ്ടും അയയിലേക്ക് ഇട്ട ശേഷം ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു സ്റ്റേഷൻ മാസ്റ്ററെ വിളിച്ചു താൻ പത്ത്‌ മണിക്കുള്ള ആയൂർ സർക്കുലർ ബസിന്റെ ഡ്യൂട്ടി ഒഴിയുന്ന കാര്യം അറിയിച്ചു. അച്ഛൻ ഡ്യൂട്ടിയ്ക്ക് പോകില്ലെന്ന് ഉറപ്പായതോടെ സവിത അകത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. സുധീരൻ അപ്പോൾ പുറത്തേയ്ക്ക് പോകാനായി ഇറങ്ങി വരികയായിരുന്നു. "ഞാൻ നിന്നോട് പറയാൻ വിട്ടു പോയതാടീ. ഇന്നലെ റിയാസ് വന്നിട്ട്, രാത്രിയിൽ ഞാൻ അവനെ കൊണ്ട് ഏനാത്ത്‌ വിട്ടിട്ട് തിരികെ വരുമ്പോ സ്കൂട്ടറിന്റെ പെട്രോൾ തീർന്നു പോയി. ഞാൻ വഴിയിൽ നിന്ന് ഉന്തി തള്ളിയാ വണ്ടി മുറ്റത്ത്‌ കൊണ്ട് വച്ചത്. നീ കാപ്പി കുടിയ്ക്കുമ്പോഴേയ്ക്കും ഞാൻ പമ്പിൽ പോയി പെട്രോൾ മേടിച്ചിട്ട് വരാം." സുധീരൻ മുമ്പോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ സവിത അവന്റെ കൈക്ക് പിടിച്ചു നിർത്തി. അവന്റെ കയ്യിൽ പൈസ കാണില്ലെന്ന് അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. "ഇനി ഏനാത്ത്‌ പോകണ്ടേ പെട്രോൾ മേടിയ്ക്കാൻ. ഞാൻ ബസിൽ പൊയ്ക്കോളാം സുധിയേട്ടാ. ഒമ്പതെ കാലിന്റെ വണ്ടിയുണ്ടല്ലോ ഇപ്പോൾ. ഞാൻ അത് പിടിച്ചോളാം. സുധിയേട്ടൻ പെട്രോൾ വാങ്ങിയ്ക്കാനും പോകണ്ട. വൈകിട്ട് വരുമ്പോ ഞാൻ വാങ്ങിക്കൊണ്ട് പോന്നോളാം." "നിന്റെ കയ്യിൽ കാശുണ്ടോ സവിതേ.. രാവിലെ അമ്മ മീൻ വാങ്ങിയ്ക്കാൻ കാശ് ചോദിച്ചപ്പോൾ തന്നെ നീ നിന്റെ ബാഗ് അരിച്ചു പെറുക്കിയിട്ടല്ലേ അമ്പത് രൂപ കിട്ടിയത്." "അത് സാരമില്ല, ഞാൻ ആരുടെയെങ്കിലും കയ്യിൽ നിന്ന് കടം വാങ്ങിച്ചോളാം." അതിനൊരു പരിഹാരം കൂടി സവിത പറഞ്ഞതോടെ സുധീരൻ ഇറങ്ങി ചായ്‌പ്പിലേക്ക് പോന്നു. ആ നീളൻ മുറിയാണ് സുധീരന്റെ ലോകം. അവന്റെ ടാക്സിയ്ക്ക് ഓട്ടം ഇല്ലാത്തപ്പോഴൊക്കെ പകൽ സമയം അവൻ അതിനുള്ളിൽ ചടഞ്ഞു കൂടിയിരിയ്ക്കും. ആ ചായ്‌പ്പിൽ അവനെ കൂടാതെ സൗദാമിനിയമ്മയുടെ അച്ഛൻ അച്യുതക്കുറുപ്പും താമസമുണ്ട്. മുത്തശ്ശന് പിന്നെ വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ അവശതകൾ വന്നു തുടങ്ങിയതിനാൽ ആഹാരമൊക്കെ സൗദാമിനിയമ്മ ചായ്‌പ്പിലേക്ക് എത്തിച്ചു നൽകും. സവിത ആഹാരം കഴിച്ചു തീരാറായതേയുള്ളൂ. അപ്പോഴാണ് മുറ്റത്തിന് താഴെ കോൺക്രീറ്റ് പാതയുടെ ഓരം ചേർന്ന് ഒരു കാർ വന്നു നിന്ന് ഹോൺ മുഴക്കിയ ഒച്ച സവിത കേട്ടത്. അമ്മ അടുക്കളയിൽ തനിയ്ക്കുള്ള ചോറ് പാത്രത്തിൽ എടുത്തു കൊണ്ട് നിൽക്കുകയാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നതിനാൽ സവിത ചെന്ന് വന്നിരിയ്ക്കുന്നതാരാണെന്ന് നോക്കി. അകത്ത് നിന്ന് വന്ന് അവൾ സിറ്റൗട്ടിൽകാൽ വയ്ക്കുമ്പോൾ കാണുന്നത് റോഡിൽ നിന്ന് മുറ്റത്തേയ്ക്കുള്ള പടവുകൾ കയറി മഹാദേവൻതമ്പി നടന്ന് വരുന്ന കാഴ്ചയാണ്. "നിനക്ക് പോകാൻ നേരമായില്ലേ മോളേ.." അയാൾ അവളോട് സൗഹൃദ ഭാവത്തിൽ കുശലാന്വേഷണം നടത്തി. "ഒമ്പതേ കാലിന്.. അര മണിയ്ക്കൂർ കൂടിയുണ്ട് അങ്കിളേ.. അങ്കിളിന് ചായയെടുക്കട്ടെ.." അവൾ ചോദിച്ചു. "അച്ഛനില്ലേ മോളേ. ശശിധരനെ വിളിച്ചിട്ട് ഫോണെടുക്കുന്നില്ലല്ലോ." അയാൾ അവളോട് പറഞ്ഞു. "അച്ഛൻ റൂമിലുണ്ട്. അങ്കിൾ അങ്ങോട്ട് ചെന്നോ. ഞാൻ ചായ അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നോളാം." അയാൾ ചെരിപ്പഴിച്ചു വെളിയിൽ വച്ചിട്ട് പരുക്കൻ തറയിലൂടെ നടന്നു ശശിധരന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോയി. "അമ്മേ.. തമ്പിയങ്കിൾ വന്നിട്ടുണ്ടേ. മധുരമിടാത്ത ഒരു ചായ എടുത്തേക്കണേ." സവിത, താൻ കഴിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പാത്രം എടുത്ത്‌ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് ചെന്നു. "അതെന്താ മോളേ അദ്ദേഹം ഇത്ര രാവിലെ.. അത് പതിവില്ലാത്തതാണല്ലോ.. നീ ചോദിച്ചില്ലേ അദ്ദേഹത്തോട്." മഹാദേവൻ തമ്പി ഇത്ര രാവിലെ തന്റെ ഭർത്താവിനെ കാണാൻ വരണമെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും കാര്യം കാണാതിരിയ്ക്കില്ലെന്ന് അവർക്ക് അറിയാമായിരുന്നു. "ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ അച്ഛനെ കാണാൻ വന്നതാണെന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു. നമ്മളറിയേണ്ട എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അങ്കിൾ എന്നോട് പറയുമായിരുന്നല്ലോ." "ദാ..ഇത് കൊണ്ട് പോയി കൊടുക്ക്‌." സൗദാമിനിയമ്മ ഒരു ഗ്ലാസ് ചൂട് ചായ പകർന്ന് സവിതയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടി. "അമ്മ കൊടുത്തേക്ക് അമ്മേ. എനിയ്ക്ക് സമയമായി. താമസിച്ചാൽ ബസ് പോകും." "എടീ, ഞാൻ നിനക്ക് ചോറെടുത്ത്‌ കൊണ്ട് നിൽക്കുവാ. നീ ഇത് കൊടുത്തിട്ട് വരുമ്പോഴേയ്ക്കും ഞാൻ പൊതി കെട്ടി വയ്ക്കാം" സവിത അമ്മ നീട്ടിയ ചായ ഗ്ലാസ്സും വാങ്ങി അച്ഛന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോയി. ശശിധരന്റെ റൂമിന്റെ വാതിൽക്കലേക്ക് എത്തിയതും അവൾ ആദ്യം കേട്ടത് 'സംഗീതയും നിന്റെ മകളല്ലേ ശശിധരാ' എന്ന മഹാദേവൻ തമ്പിയുടെ ചോദ്യമാണ്. സവിത ഒരടി മുൻപോട്ട് വയ്ക്കാതെ, കാൽ ഭൂമിയിൽ തറഞ്ഞു പോയത് പോലെ അവിടെ നിന്നു. "നിന്റെ മൂത്ത മകൾ. ആദ്യമായി ഈ ഭൂമിയിൽ അവകാശവുമായി നിന്നെ അച്ഛാ എന്ന് വിളിച്ച ഒരു കുഞ്ഞ്.. നീ പകർന്ന് നൽകിയ നിന്റെ ജീവരക്തം.. അവൾ നാളെ ഒരു കിണറ്റിലോ, പുഴയിലോ മരിച്ചു പൊന്തി കിടന്നാലും നീ അത് കാണാത്ത, കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ ഈ ഇരിപ്പ് ഇരിയ്ക്കുമോടാ.അതിന് പോലും മടിയ്ക്കാത്ത കൂട്ടരാടാ അത്. അവര് കൊല്ലും.. നിന്റെ മോളേ അവര് കൊന്നിരിയ്ക്കും" ആകാശം പിളർന്ന് വന്നൊരു തീ മിന്നൽ തന്റെ നെറുകയിൽ പതിച്ച അനുഭവമായിരുന്നു സവിതയ്ക്ക്. പാദം മുതലൊരു പെരിപ്പ് തന്റെ ശരീരമെമ്പാടും പടർന്നു കയറുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. (തുടരണോ അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയും വരെ ടെൻഷനാ സൂർത്തുക്കളെ 😁 അനു പല്ലവി പുതിയ നോവൽ ഇപ്പോ വേണോ അതോ പിന്നെ മതിയോ കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlbGkEyV?d=n&ui=v64j8rk&e1=cനിന്നിലലിയാനായ് പ്രണയമേ 💔 4 അവസാനഭാഗം "ഉണ്ണിത്താൻ......." അയാളെ കണ്ടതും അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഒരു വിറയൽ അനുഭവപ്പെട്ടു... ഒപ്പം കൈകൾ ഉദരത്തിലേക്ക് ചലിച്ചു.. അയാളുടെ ചൂഴ്ന്നുള്ള നോട്ടം അവളെ അസസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു.. സഹായത്തിനായി ആരും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നുമില്ല... അതെല്ലാം ഓർത്തപ്പോൾ സൂചിയിൽ ഭയമുളവാക്കി "നിങ്ങൾ.... നിങ്ങൾ ഇവിടെ..."? "എന്താ സുചിത്ര കുട്ടി നീ ഈ ഭയപ്പെടണേ.. വേണ്ടാട്ടോ . ഞാൻ നിന്നെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.. കാരണം നീ എനിക്ക് നഷ്ടമായ നിധി ആണ്... പക്ഷെ അങ്ങനെ അങ്ങ് നഷ്ടമാക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുമോ... അതാ ഞാൻ ഇങ്ങു അന്വേഷിച്ചു വന്നേ..." "പുറത്തു പോകുന്നുണ്ടോ നിങ്ങൾ... " അല്പം ധൈര്യം സംഭരിച്ചു അവൾ പറഞ്ഞതും അയാൾ അത് കേട്ട് അട്ടഹസിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്.. "അങ്ങനെ അങ്ങ് പോകാൻ പറ്റുമോ.. നിന്നെ കൂട്ടി കൊണ്ടു പോകാൻ ആണ് ഞാൻ വന്നത്... വാ നമുക്ക് പോകാം..." "എങ്ങോട്ട്..." "നിന്നെ എനിക്ക് നഷ്ടം ആയത് എവിടെ ആണോ അവിടേക്ക് തന്നെ.. അങ്ങ് ആനന്ദനഗരത്തിലേക്ക്..... മുംബൈ സാമ്രാജ്യത്തിലേക്ക്...." "ഇല്ല.. ഞാൻ വരില്ല.." " അങ്ങനെ ഉറപ്പിച്ചു പറയാതെ മോളേ. ഉണ്ണിത്താൻ കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് പറഞ്ഞാൽ കൊണ്ടു പോയിരിക്കും.. ഈ അവസ്ഥയിൽ എന്നല്ല നീ തളർന്നു കിടന്നാൽ പോലും ഉണ്ണിത്താൻ കപ്പൽ കടത്തും.. " "ഡോ..." "ചിലയ്ക്കാതെടി... നിന്നെ ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ ഈ നാട് കടത്തും നാളെ പുലർച്ചെ നീ ഉണരുമ്പോൾ നീ അങ്ങ് അവിടെ ആ നഗരത്തിൽ ആയിരിക്കും... ഈ കുഞ്ഞിനേയും കൂടി അവിടെ വളർത്തിക്കോടി.. അതിനും ഒരു ഭാവി ഉണ്ടാകും അവിടെ.. കേട്ടിട്ടില്ലേ ഒരു വെടിക്ക് രണ്ടു പക്ഷി എന്ന്... " അതിന് അവൾ മറുപടി നൽകിയത് തന്റെ കരങ്ങൾ കൊണ്ടു ആയിരുന്നു.. അത് കൂടി ആയപ്പോൾ അയാൾക്ക് ആവേശം വർധിച്ചു "നീ എന്നെ തല്ലി അല്ലേ... സാരമില്ല... ഇതൊന്നും ഈ ഉണ്ണിത്താന് ഒരു പ്രശ്നമേ അല്ല... കേട്ടോടി...." അയാൾ അല്പം കൂടി മുന്നോട്ടു വന്നതും ബെഡിന്റെ സൈഡിൽ താങ്ങി അവൾ ഒരു വിധത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു റൂമിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവളുടെ വെപ്രാളം കണ്ടു അയാൾ പരിഹസിച്ചു. "നീ ഓടിയാലും എവിടെ വരെ പോകും... ഞാൻ പറഞ്ഞു നിന്നെ ഉപദ്രവിക്കില്ല.. പകരം എനിക്ക് ഒപ്പം നീ വരണം..." അയാളും അവളുടെ പിന്നാലെ പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി... മെയിൻ ഡോർ തുറക്കാൻ ആയി അവൾ ശ്രെമിച്ചതും അതിന് മുൻപ് തന്നെ അയാളുടെ ബലിഷ്ടമായ കരങ്ങൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ പതിഞ്ഞിരുന്നു. അയാൾ അവളെ പിന്നിലോട്ട് ശക്തിയിൽ വലിച്ചു.. നിയന്ത്രണം തെറ്റി അവൾ താഴേക്ക് പതിച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ തന്റെ കുഞ്ഞെന്ന ചിന്തയിൽ അവൾ സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത് കൈകൾ താഴേക്ക് കുത്തി. കൈകൾക്ക് അസഹ്യമായി വേദന അനുഭവപ്പെട്ടെങ്കിലും അത് ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ അവൾ പതിയെ ഉയർന്നു. ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും മടങ്ങി എത്തിയ ആദി സുചിയെ കാണാൻ ഉള്ള തിടുക്കത്തിൽ വാതിലിൽ ശക്തിയായി മുട്ടി.പല തവണ വിളിച്ചെങ്കിലും വാതിൽ തുറക്കാതെ ആയപ്പോൾ ആദിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഭയം രൂപപ്പെട്ടു.ആദിയുടെ ഭയം കണ്ടു അംബിക അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. "മോനെ ആദി.. നീ ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ ആവാതെ അവൾ ചിലപ്പോൾ മയങ്ങി പോയി കാണും. നീ എങ്ങനെ എങ്കിലും വാതിൽ തുറക്കാൻ ശ്രേമിക്ക്.ലോക്ക് ഫുൾ ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ.ഇനി അവൾ ഉണർന്നു ധൃതിയിൽ വന്നു തുറക്കാൻ നിന്നാൽ പറയാൻ പറ്റില്ല.. കുഞ്ഞു ഉള്ളതല്ലേ.." അംബിക പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവനു തെല്ലൊരു ആശ്വാസം തോന്നി..അവൻ ശക്തിയായി വാതിലിൽ ബലം കൊടുത്തു അകത്തേക്ക് തള്ളി.രണ്ടു മൂന്ന് തവണ തള്ളിയപ്പോഴേക്കും വാതിൽ തുറന്നു വന്നിരുന്നു.എന്നാൽ അകത്തേക്ക് കയറിയ ആദി കണ്ടത് അവശയായി കിടക്കുന്ന സുചിയെ ആണ്.അവളുടെ അവസ്ഥ കണ്ടു അംബികക്കും സങ്കടം തോന്നിയിരുന്നു. ആദി സുചിയുടെ അരികിലെത്തി അവളെ താങ്ങി എടുത്തു.. "സുചി... മോളെ കണ്ണ് തുറക്ക്... സുചി....." സുചിയുടെ കവിളിൽ തട്ടി പല തവണ ആദി വിളിച്ചെങ്കിലും അവൾ കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ പോലും കഴിയാതെ അവശയായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. "ആദി വേഗം ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടു പോകാൻ നോക്ക്.." അംബിക ആദിയോട് പറഞ്ഞതും മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ അവളെ താങ്ങി എടുത്തു അവൻ ഉയർന്നതും അരികിൽ ഒരു ഞരക്കം കേൾക്കാനിടയായി.. കിച്ചണിലേക്ക് ഉള്ള ഇടനാഴിയിൽ രക്തം കണ്ടതും അവൻ അവിടേക്കു നോക്കി... ഒരു തവണ മാത്രമേ അവനു ആ കാഴ്ച കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളു. "ഉണ്ണിത്താൻ.... അപ്പൊ ഇയാൾ ആണോ എന്റെ സുചിയെ...." ആ കാഴ്ച കണ്ടു അംബികക്കും തല പെരുക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി.എന്നാൽ സുചിയെ താങ്ങി അയാളെ കണ്ടു നടുങ്ങി നിൽക്കുന്ന ആദിയേ കാണവേ അംബികയുടെ മനോനില തെറ്റിയിരുന്നു. "ആദി.. നീ എന്ത് നോക്കി നിൽക്കുവാ. മോളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടു പോടാ.. എന്റെ കുഞ്ഞു.. അവളെ രക്ഷിക്കേടാ... " അംബിക ദേഷ്യത്തോടെയും വേദനയോടെയും പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞതും ആദി സൂചിയെയും കൊണ്ടു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഒപ്പം അംബികയും. ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടു വന്നതും ഡ്യൂട്ടിയിൽ ഉണ്ടാരുന്ന ഡോക്ടർ അവർക്കരികിലേക്ക് ഓടിയെത്തിയിരുന്നു. സുചിയുടെ Bp ചെക്ക് ചെയ്ത ശേഷം അവർ ഉടൻ തന്നെ സുചിയെ ലേബർ റൂമിലേക്ക് കയറ്റി. ആദിയുടെ ടെൻഷൻ കണ്ടിട്ടാവണം അംബിക അവനെ വിളിച്ചു അരികിൽ ഇരുത്തി. "മോനെ.. അവൾക്ക് ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല.. അങ്ങനെ അത്ര പെട്ടെന്ന് അവൾക്ക് നിന്നെ വിട്ടു പോകാൻ കഴിയില്ലെടാ.ഞാനും മനസ്സിലാക്കാൻ ഒരുപാട് വൈകിപ്പോയി. അതിനു സമയം കണ്ടെത്തിയില്ല എന്ന് പറയുന്നതാവും ശരി.പക്ഷെ ഇപ്പൊ എനിക്ക് അവളെ പരിപൂർണ വിശ്വാസം ആണെടാ.. ഒരാപത്തും മോൾക്കും കുഞ്ഞിനും ഉണ്ടാകില്ല.. നീ സങ്കടപെടാതെ.." "അമ്മേ.. അവൾക്ക് ബോധം പോലും വരുന്നില്ലല്ലോ.ഡോക്ടറുടെ മുഖം കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് എന്തോ... സുചിയുടെ അവസ്ഥ ഇപ്പൊ ഒട്ടും ok അല്ലെന്നാ തോന്നണേ..." "അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ലെന്നേ.. അയാൾ ഉപദ്രവിച്ചു കാണും കുട്ടിയെ.അതിന്റെ ഷോക്ക് ആയിരിക്കും. പക്ഷെ അയാൾ...." "അയാൾ ചാവുന്നത് തന്നെ ആണ് നല്ലത്. അതും അയാൾ കാരണം ജീവിതം നഷ്ടമായ അവളെ പോലൊരു പെൺകുട്ടിയുടെ കൈ കൊണ്ടു തന്നെ.." "പക്ഷെ ഈ ഒരു അവസ്ഥയിൽ മോൾ..." "ഇനി ഇതിന്റെ പേരിൽ എന്ത് നിയമനടപടി നേരിടേണ്ടി വന്നാലും ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം അമ്മേ. എനിക്ക് ഇപ്പൊ വലുത് എന്റെ സുചിയും ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞും ആണ്. മറ്റൊന്നും ഇപ്പൊ എനിക്ക് ഒരു പ്രശ്നം ആയി തോന്നുന്നില്ല.. ഇനി അവളെ വേദനിപ്പിക്കാൻ ആയി ആർക്കും ഞാൻ വിട്ടു കൊടുക്കില്ല.. അത് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചതാ..." "മോനെ.. ഞാൻ അവളെ അവഗണിച്ചു എന്നത് ശരിയാ..ഏകമകന്റെ ജീവിതം നശിച്ചു എന്നൊരു ദുഃഖം മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. എനിക്ക് നീ മാത്രമേ ഉള്ളു.. നിനക്ക് നല്ലത് മാത്രം വരണം എന്നൊരു ചിന്തയെ എനിക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു.. ആ സ്വാർത്ഥത എന്നെ സുചിയിൽ നിന്നും അകറ്റി. പക്ഷെ എല്ലാം അറിഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സിൽ വീണ്ടും ദുഷിച്ച ചിന്ത കൊണ്ടു വരാൻ ചുറ്റിനും ആളുകളായിരുന്നു.പക്ഷെ നിന്റെ ജീവന്റെ തുടിപ്പ് അവളിൽ ഉടലെടുത്തതോടെ അവളെ ഞാൻ അറിയാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു.ഇപ്പൊ ഒന്നറിയാം അവളെക്കാൾ നല്ലൊരു പെൺകുട്ടിയെ നിനക്ക് ഒരിക്കലും കിട്ടില്ല... അവൾ നല്ലവൾ ആണ്.മനസ്സിൽ ഒരു കളങ്കവും ഇല്ലാത്തവൾ.ഒരാപത്തും കൂടാതെ രണ്ടു പേരെയും തിരിച്ചു തരണേ ഈശ്വരാ..." അംബികയുടെ സംസാരം കേട്ടതോടെ പകുതി ആശ്വാസം തോന്നിയിരുന്നു ആദിക്ക്.എങ്കിലും സുചിയെ ഓർത്തപ്പോൾ വീണ്ടും അവന്റെ മനസ്സ് പിടഞ്ഞു. അല്പം കഴിഞ്ഞു ലേബർ റൂമിൽ നിന്നും വെള്ളത്തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞു കുഞ്ഞുമായി നഴ്സ് പുറത്തേക്ക് വന്നതും ആദി ഇരുപ്പിടത്തിൽ നിന്നും വേഗം നഴ്സിന്റെ അരികിലേക്ക് ഓടി അണഞ്ഞു. " നോർമൽ ഡെലിവറി അല്ലായിരുന്നു.. സിസേറിയൻ ആയിരുന്നു. പെൺകുട്ടിയാണ്.." നഴ്സ് പറഞ്ഞതും ആദി കുഞ്ഞിനെ കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി മാറോട് അണച്ചു. കുഞ്ഞിളം നെറുകയിൽ ചുംബിച്ചു. നഴ്സ് കുഞ്ഞിനെ തിരികെ വാങ്ങിയതും ആദി ആ നിമിഷം തന്നെ സുചിയെ തിരക്കിയിരുന്നു. ഡോക്ടർ പറയും എന്ന് മറുപടി നൽകി അവർ അകത്തേക്ക് പോയതും ആദിക്ക് ടെൻഷൻ ആയി. അല്പം കഴിഞ്ഞു ഡോക്ടർ പുറത്തേക്ക് വന്നതും ആദി സുചിയെ അന്വേഷിച്ചു. അവന്റെ ഗദ്ഗദം ഇടറുന്നുണ്ടാരുന്നു.. "സോറി ആദിത്.സുചിത്രയേ ഇവിടെ എത്തിച്ചപ്പോൾ തന്നെ ക്രിട്ടിക്കൽ ആയിരുന്നു. പിന്നെ കുഞ്ഞിന്റെയും അമ്മയുടെയും ഹെൽത്ത്‌ നോക്കി ഞങ്ങൾക്ക് സിസേറിയൻ ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. but സുചിത്രക്ക് head injury ഉണ്ടായിരുന്നു. അതെങ്ങനെ എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.ആ കുട്ടി എവിടെ എങ്കിലും വീണിരുന്നോ.." "അറിയില്ല ഡോക്ടർ.. ഞങ്ങൾ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ബോധം ഇല്ലായിരുന്നു.." "ആ കുട്ടിയെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി പോകാൻ നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ തോന്നി.ആ കുട്ടിയുടെ കണ്ടീഷൻ തീരെ മോശം ആയിരുന്നു.. അതാണ് നോർമൽ ഡെലിവറി സാധ്യമല്ലായിരുന്നു.പക്ഷെ തലക്ക് പിന്നിലേറ്റ ക്ഷതം അത് മാരകമായിരുന്നു. abnormal ആയിരുന്നു ആ കുട്ടി. പരമാവധി ഞങ്ങൾ ശ്രെമിച്ചു.. but .." "ഡോക്ടർ..." "സോറി ആദിത്.. she is no more..." ഡോക്ടറുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടതും ആദിക്ക് പിടിച്ചു നില്കാൻ ആയില്ല.അവൻ പൊട്ടികരഞ്ഞു കൊണ്ടു നിലത്തേക്ക് ഊർന്നു വീണു.അംബികയ്ക്കും അവനെ എങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിക്കണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.അവരും കരയുകയായിരുന്നു. ജീവനോടെ ഉണ്ടാരുന്നപ്പോൾ അവൾ ആഗ്രഹിച്ച മാതൃവാത്സല്യം, ഒരമ്മയുടെ സ്നേഹം ഒന്നും തന്നെ നൽകാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.. മനസറിഞ്ഞു അവളെ ചേർത്ത് നിർത്തിയിട്ടില്ല. ഓരോന്ന് ഓർക്കുമ്പോഴും അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.. വൈകാതെ തന്നെ സുചിയുടെ ജീവനറ്റ ശരീരം ആദിക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞു. പൊട്ടികരഞ്ഞു കൊണ്ടു അവളുടെ മാറിലേക്ക് അവൻ ചാഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ അവളിൽ നിന്നും അവനെ അടർത്തി മാറ്റാൻ അംബിക ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു.. അവർക്കും തീരാ വേദന ആയിരുന്നു സുചിയുടെ വേർപാട്.. "നിന്നിലലിയാൻ ആയി ജനിച്ചവൻ ആണ് ഞാൻ... എന്റെ പ്രണയവും നിനക്ക് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണ്... നീ എനിക്കായി.. ഞാൻ നിനക്കായി ഒരു ജന്മം കൂടി പിറവി കൊള്ളും സുചി.. നിന്റെ ഈ മടക്കം താത്കാലികമാണ്... എന്നിൽ നിന്നും നിന്റെ ഓർമ്മകൾ വേർപെടില്ല പെണ്ണെ.. " കരഞ്ഞു കൊണ്ടു അവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ടു ആദി പറഞ്ഞതും അവിടെ കണ്ടു നിന്നവരുടെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.. ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ ആദിക്ക് ആ ഷോക്കിൽ നിന്നും വിട്ടു മാറാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.. തന്റെ പ്രണയത്തെ, തന്റെ പാതിയെ നഷ്ടപ്പെട്ട ആ അവസ്ഥയിൽ അവൻ തളർന്നു പോയിരുന്നു. ഉണ്ണിത്താൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത് സംബന്ധിച്ച് അന്വേഷണം ആരംഭിച്ചെങ്കിലും പ്രതിയായി അവർ വിധിയെഴുതിയ സുചിയും ഈ ഭൂമിയിൽ അവശേഷിക്കുന്നില്ലാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ആ കേസ് അവിടെ അവസാനിച്ചു. പലരും തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു സുചിയെ.സുചിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയവർ എല്ലാം സുചിയുടെ കാര്യങ്ങൾ അറിഞ്ഞു വിതുമ്പി... പക്ഷെ അത് കാണാൻ സുചി ഇനി ഉണ്ടാവില്ല... അവൾ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ കുറ്റപ്പെടുത്തിയവർ മരണപെട്ടപ്പോൾ സങ്കടം കാട്ടിയിട്ട് എന്താണ് പ്രയോജനം. എല്ലാവരുടെയും മുൻപിൽ പുഞ്ചിരിയോടെ ജീവിക്കുന്ന ആദി രാത്രി റൂമിൽ കുഞ്ഞു ഉറങ്ങി കഴിയുമ്പോൾ പൊട്ടി കരയുമായിരുന്നു.ആ നിമിഷങ്ങളിൽ തനിക്കൊപ്പം അവൾ ഉണ്ടെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു.. ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം...... ആദി പതിയെ പൊരുത്തപ്പെട്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു.. സുചി എന്നും അവന്റെ ഒപ്പം ഒരു നിഴൽ ആയി ഉണ്ടെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു.. അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാൻ ആയിരുന്നു അവനു ഇഷ്ടവും. അവന്റെ ജീവനെ അവനെ ഏൽപ്പിച്ചു സുചി മടങ്ങിയപ്പോൾ അവനു ആ കുഞ്ഞിനെ അവഗണിക്കാനോ ശ്രദ്ധിക്കാതിരിക്കാനോ കഴിഞ്ഞില്ല.ഒരമ്മയുടെ കുറവ് ആ കുഞ്ഞിന് ഉണ്ടാവരുത് എന്ന് അവനു നിർബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും സ്നേഹം അവൻ ആ കുഞ്ഞിന് നൽകി. ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ രാവിലെ തന്നെ അച്ഛനുമൊത്തു പത്രം വായിക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആണ് ഏഴു വയസ്സുകാരി ആത്മീയ എന്ന ആദിയുടെയും സുചിയുടെയും കുറുമ്പി ആമി... ഓരോ വാർത്തകളും ആദി വായിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ആ കേട്ടതൊക്കെ പതിയെ അച്ഛനോട് പറയാൻ ആമി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു. എല്ലാം കണ്ടു സന്തോഷത്തോടെ അംബികയും ഉമ്മറത്തുണ്ടാരുന്നു..അവർ അകത്തേക്ക് മടങ്ങിയതും ആമി ചിണുങ്ങി കൊണ്ടു ആദിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. "അച്ഛേ..." "എന്നാടാ..." "സുചിയമ്മ ഇനി മടങ്ങി വരുവോ. വാവയെ കണ്ടിട്ടില്ല എന്നല്ലേ അച്ഛ പറഞ്ഞെ. അപ്പൊ ഇനി മടങ്ങി വന്നാലോ " ആമിയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ആ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ഒരു നിമിഷം ആദി ഒന്ന് പതറി.. പക്ഷെ വേഗം തന്നെ അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ആമിയെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ഉണ്ട കവിളിൽ മുത്തി.. "മടങ്ങി വന്നല്ലോ... അത് കൊണ്ടു അല്ലേ അച്ഛക്ക് ഇപ്പോഴും ഹാപ്പി ആയി ഇരിക്കാൻ കഴിയുന്നത്. ഇല്ലേൽ അച്ഛൻ സങ്കടത്തോടെ ജീവിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നോ.." "എന്നിട്ട് വാവേടെ അമ്മ എവിടെ.." "വാവേടെ അമ്മ വാവയെ കാണാൻ തോന്നുമ്പോഴെല്ലാം ഓടി വരാറുണ്ടല്ലോ " "എന്നിട്ട് ആമിമോൾ കാണുന്നില്ലല്ലോ അച്ഛേ..." "അതുണ്ടല്ലോ ആമി കുട്ടി... അമ്മക്ക് നമ്മളെ കാണാൻ കഴിയും. നമുക്ക് കഴിയില്ല..." "അതെന്താ..." "അത് അച്ഛൻ എന്റെ ആമിക്കുട്ടിക്ക് വലുതായി കഴിഞ്ഞു പറഞ്ഞു തരാട്ടോ.." "അപ്പൊ എനിക്ക് അമ്മേനെ കാണാൻ പറ്റൂലെ അച്ഛേ..." "ആമികുട്ട്യേ...ഇടക്ക് മോൾ അമ്മയെ ഓർക്കുമ്പോൾ ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് മോൾക്കരികിൽ അനുഭവപ്പെടാറില്ലേ." "ഉണ്ടല്ലോ.." "അത് വാവയെ കാണാൻ അമ്മ വരുന്നതാ..." "സത്യാണോ അച്ഛേ.." "അതേടാ..." "ആമിമോളെ കാണാൻ അപ്പൊ അമ്മ വരുവല്ലേ... ഞാൻ ഇത് അച്ഛമ്മയോട് പറയട്ടെ..." "ഓടി ചെന്നു വേഗം പറഞിട്ട് വാ.. നമുക്ക് സ്കൂളിൽ പോകണ്ടേ.... ഇല്ലേൽ അമ്മ അച്ഛയെ വഴക്ക് പറയും..." "ആണോ.." "അതെ..." "എന്നാ ആമിക്കുട്ടി വേഗം വരാട്ടോ.." ആമി സന്തോഷത്തോടെ ആദിയുടെ മടിയിൽ നിന്നും ഊർന്ന് ഇറങ്ങി ഉത്സാഹത്തോടെ അംബികയുടെ അരികിലേക്ക് ഓടി. ആദിക്കും ആ കാഴ്ച കണ്ടു സതൃപ്തി തോന്നിയിരുന്നു.. തന്റെ കുഞ്ഞും എല്ലാം മനസ്സിലാക്കുന്ന നിമിഷം അവളുടെ അമ്മയെ ഓർത്തു അഭിമാനിക്കും. അവളുടെ അമ്മയെ പോലൊരു ജീവിതം അവൾക്കുണ്ടാകരുത്. പ്രതികരിക്കേണ്ടിടത്തു പ്രതികരിച്ചു സമൂഹത്തിന് വേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവൾ ആകണം.പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഒരു മാതൃക ആകണം.അവർക്ക് വേണ്ടി അവരുടെ നന്മക്ക് വേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവൾ ആകണം എന്ന നിലപാട് ആയിരുന്നു ആദിക്ക്.. "സുചി നീ ഇതെല്ലാം കാണുന്നുണ്ടാവും അല്ലേ.വർഷങ്ങൾ പിന്നിട്ടു.. പക്ഷെ ഇപ്പോഴും നീ എനിക്ക് കൂടെ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നൽ ഉണ്ട്.തോന്നൽ അല്ല സത്യം ആണ്..നമ്മുടെ മോൾ നിന്നെ ഒരുപാട് miss ചെയ്യുന്നെടി... അവൾക്കായി ആണ് ഇനി എന്റെ ജീവിതം.അവളുടെ അമ്മയുടെ അനുഭവം പോലെ മറ്റാർക്കും ഉണ്ടാകരുതെന്ന് ചിന്തിച്ചു സമൂഹത്തിൽ നടക്കുന്ന നീച പ്രവർത്തികൾക്കെതിരെ പ്രവർത്തിക്കുന്നവൾ ആകണം.നമ്മുടെ മോൾക്ക് കഴിയുമെടോ അത്.അന്ന് അവൾക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകാൻ എന്റെ പെണ്ണും ഒപ്പം ഉണ്ടാകണം.നിന്റെ ജീവിതം നശിപ്പിച്ചവന് നീ വിധി എഴുതിയ പോലെ എല്ലാർക്കും അതിനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടാകണം.. പെണ്ണിന് നേരെ കൈ പൊക്കുമ്പോൾ ഒന്ന് ഭയക്കണം ഏതവനും..നീ നിന്റെ ലോകത്തു ഇരുന്നു അവളുടെ ഒപ്പം കൂട്ടായ് ഉണ്ടാകണേ സുചി..." ശരീരത്തിൽ ഒരിളം കാറ്റേറ്റതും അവൻ പുഞ്ചിരിയോടെ ടേബിളിൽ ഇരുന്നിരുന്ന സുചിയുടെ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കി.ഒപ്പം അവന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു. "എന്റെ പ്രണയം നീ അല്ലേ പെണ്ണെ.. വരും ജന്മവും നിന്നിലലിയനായി എനിക്ക് പിറക്കണം... ഒപ്പം നമ്മുടെ ആമിമോളും ഉണ്ടാകണം....." കണ്ണുകൾ തുടച്ചു ആമിമോളുടെ അരികിലേക്ക് അവൻ നടക്കുമ്പോൾ ഒരു അമ്മമനസ്സുമായി ആദിയുടെ പാതിയായവൾ അവന്റെ പിന്നിൽ പുഞ്ചിരി പൊഴിക്കുന്നുണ്ടാരുന്നു... ••ശുഭം•• ഇങ്ങനെ ഒരു എൻഡിങ് ആണ് ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതിയത്.. സങ്കടം ഉണ്ട്.. പക്ഷെ ഇതാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ച എൻഡിങ്. എത്രത്തോളം നന്നായി എന്നറിയില്ല ഇനി ആദി ജീവിക്കുന്നത് ആമിമോൾക്ക് വേണ്ടി ആണ്.. ഒപ്പം ഒരു നിഴൽ ആയി സൂചിയും അവർക്കരികിൽ ഉണ്ടാകും. ഒന്നിലും തകർന്നു പോകാതെ കരുത്തുറ്റ വനിതയായി ആമി മോൾ വളർന്നു വരട്ടെ ❣️😍 എല്ലാവർക്കും ഇഷ്ടം ആയെങ്കിൽ അഭിപ്രായം അറിയിക്കണേ 😊 എല്ലാവരോടും ഒത്തിരി സ്നേഹം 🥰 കുങ്കുമപ്പാടം ഇടട്ടെ ഇന്ന് തന്നെ അതോ നാളെ മതിയോ കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mKAlblk?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപരിണയം ❣️ 3 രാവിലെ തന്നെ നേരത്തെ റെഡി ആയി അനു ഇറങ്ങിയിരുന്നു. ഹരി പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു ടൗണിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ അവന്റെ സ്നേഹം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ ഏറെ പ്രയാസപ്പെട്ടിരുന്നു അനു. ഹരിക്കൊപ്പം വന്നയാളുടെ കൂടെ വീട് കണ്ടിറങ്ങുമ്പോൾ അഡ്വാൻസ് അനു കൊടുക്കും മുൻപ് തന്നെ ഹരി അയാളുടെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിച്ചിരുന്നു. ഇതോടെ അനുവിന്റെ സകല നിയന്ത്രണവും നഷ്ടപെട്ടിരുന്നു. അയാൾ അത് വാങ്ങി എഗ്രിമെന്റ് സൈൻ ചെയ്തു താക്കോൽ നൽകി മടങ്ങുമ്പോൾ ഹരി തന്നെ അത് അവളുടെ കൈകളിൽ ഏൽപ്പിച്ചു മടങ്ങി പോകാനൊരുങ്ങി. "ഹരി...." "എന്താണ് അനുഗ്രഹ.? എന്റെ കമ്പനിയിൽ വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്ന ഒരു സ്റ്റാഫിന് സുരക്ഷിത സ്ഥാനം നൽകണമെന്ന് തോന്നി ഞാൻ ചെയ്തു തന്നു. അനുഗ്രഹക്ക് എന്തെങ്കിലും പറയാൻ ഉണ്ടോ.?" അവന്റെ അവഗണന അറിഞ്ഞതും അവൾക്ക് വേദന തോന്നി തുടങ്ങിയിരുന്നു. "ഹരി പ്ലീസ് understand me." "അത് എനിക്ക് താങ്കളോട് ആണ് പറയാൻ ഉള്ളത് അനുഗ്രഹ. താൻ ആണ് ഒരാളെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്." "ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നു ഹരി. നിനക്ക് എന്നോട് ഉള്ള പ്രണയം എത്രത്തോളം ആത്മാർത്ഥമാണെന്ന് അറിയാം. പക്ഷെ ഈ ഒരു നിമിഷം നീ എന്നെ അവോയ്ഡ് ചെയ്തപ്പോൾ..." "സഹിക്കുന്നില്ല അല്ലേടി. രണ്ടു ദിവസം എന്നെ നീ അവോയ്ഡ് ചെയ്തപ്പോൾ ഈ ഹരിക്ക് എത്ര വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു സെക്കന്റ്‌ നിന്നെ ഞാൻ അവഗണിച്ചപ്പോൾ അത് നിനക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും ആണുങ്ങളുടെ മനസ്സ് കല്ല് ആണല്ലോ." "ഞാൻ.... ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും കരുതി അല്ല ഹരി. നിന്റെ വിഷമം ഞാൻ മനസിലാക്കുന്നു." "എന്ത്.. എന്ത് മനസിലാക്കുന്നു എന്നാ. പറ. പറയെടി." അവളുടെ ഷോൾഡറിൽ കുലുക്കി ഹരി ചോദിച്ചതും അവളുടെ മനസ്സ് സത്യം തുറന്നു പറയുവാൻ അവളെ അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. സത്യം തുറന്നു പറഞ്ഞാൽ ആരു എതിർത്താലും ഹരി തന്നെ സ്വന്തം ആക്കുമെന്ന് അനുവിന് അറിയാമെങ്കിൽ പോലും അവനോ താനോ ആഗ്രഹിച്ച വിവാഹം അങ്ങനെ അല്ല. ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് മാതാപിതാക്കളെ മറന്നു ഒരു ജീവിതം അത് അനുവിന് കഴിയില്ല. ഒപ്പം ഹരി അവരുടെ ഒരേ ഒരു മകൻ. പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്ന ആ അമ്മയ്ക്കും അച്ഛനും താൻ കാരണം മകനെ നഷ്ടം ആകരുതെന്ന ചിന്ത ആയിരുന്നു അനുവിനെ അലട്ടിയത്. "പറ അനു. എന്താണ് നീ എന്നെ അവോയ്ഡ് ചെയ്യാൻ കാരണം. അത് അറിയാതെ ഞാൻ പോകില്ല. ഇനി അത് പറയുവാൻ കഴിയില്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് മുതൽ ഹരിയും നിന്നെ അവോയ്ഡ് ചെയ്യും. നിന്നെ മനസ്സ് കൊണ്ട് വേദനിപ്പിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. പക്ഷെ നീ തന്നെ അതിന് അവസരം നൽകിയാൽ എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല." പറയാൻ ഉള്ളത് മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു ഹരി കാറിലേക്ക് കയറിയതും എന്തോ ഓർത്തത് പോലെ അനുവിനെ അരികിലേക്ക് വിളിച്ചു. "അനുഗ്രഹ തന്റെ സാധനങ്ങൾ ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നും ഇവിടേക്ക് ആക്കേണ്ടതല്ലേ. ഇന്ന് ലീവ് എടുത്തോളൂ. ലേറ്റ് ആയി വന്നാൽ തനിക്ക് മാത്രം പരിഗണന നൽകാൻ കഴിയില്ല. സോ നാളെ എല്ലാം റെഡിയാക്കിയ ശേഷം വന്നാൽ മതി. എന്തെങ്കിലും ഹെല്പ് വേണമെങ്കിൽ വിളിച്ചാൽ മതി." ഒരു പ്രതീക്ഷയോടെ അവൾ അരികിലേക്ക് ചെന്നതും ഗൗരവം ഒട്ടും വിടാതെ അവൻ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു ഉടൻ തന്നെ മടങ്ങിയിരുന്നു. "ഹരി. ഒരു പക്ഷെ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഇരട്ടി നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ടാവാം. എനിക്ക് അറിയാം എന്റെ അവഗണന നിന്നെ എത്രമാത്രം തളർത്തി എന്നുള്ളത്. എന്നാൽ നിന്റെ സ്വഭാവം നന്നായി അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ വീട്ടിൽ എതിർത്താൽ ഈ നിമിഷം നീ എന്നെ താലി കെട്ടി കൂടെ കൂട്ടുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാം. അത് വേണ്ട. അങ്ങനെ ഒരു മംഗല്യഭാഗ്യം എനിക്ക് വേണ്ട." അവൻ കണ്മുന്നിൽ നിന്നും മറയുന്നത് വരെ അവൾ നോക്കി നിന്നു. ✨️✨️ സ്റ്റാഫുകൾ ഓരോരുത്തരും വർക്ക്‌ ചെയ്യുമ്പോഴും അവരുടെ ഇടയിൽ ഒഴിഞ്ഞു കിടന്ന സീറ്റിൽ ആയിരുന്നു ഹരിയുടെ കണ്ണുകൾ. അവിടെ ശൂന്യം ആയത് പോലെ തന്റെ മനസ്സും ശൂന്യമായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പ്രണയം ആയിരുന്നില്ല പ്രാണൻ ആയിരുന്നില്ലേ തനിക്ക് അവൾ. ഒരു ചെറിയ കാര്യം പോലും പങ്ക് വെച്ചിരുന്നില്ലേ താൻ. എന്നിട്ടും എന്തേയ് അവൾ ഇങ്ങനെ.? അപ്പോഴാണ് ഇത് വരെ തന്നെ തേടി അവളുടെ ഒരു ഫോൺ കാൾ പോലും വന്നിട്ടില്ലെന്നുള്ളത് ഹരി ഓർത്തത്.നിരാശയോടെ ഫോണും എടുത്തു പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ എങ്ങനെയും അവളോട് സംസാരിക്കണമെന്ന് മാത്രം ആയിരുന്നു ഹരിയുടെ മനസ്സിൽ. ✨️✨️ കീ ഉപയോഗിച്ച് ഡോർ തുറന്നു അകത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു അനു.രണ്ടു റൂം, ഹാൾ, കിച്ചൺ എല്ലാം കൂടി ചേർന്നൊരു കുഞ്ഞു വീട് ആയിരുന്നു അത്. ക്ലീനിങ് ഉൾപ്പെടെ പണികൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഉച്ച ആയി. ക്ഷീണം കാരണം ഒന്ന് നടു നിവർത്താൻ ആയി കിടന്നതും പുറത്തു കാളിങ് ബെൽ മുഴങ്ങി. രാവിലെ ദേഷ്യത്തോടെ പോയ ഹരി ആകില്ല എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവൾ ഡോർ തുറന്നത്. എന്നാൽ ഡോർ തുറന്നതും രാവിലത്തെ ദേഷ്യം മറന്നു പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഹരിയെ കണ്ടതും അനു ഒന്ന് അതിശയിച്ചു. "ഹരി." "പരിഭവം ഒന്നും മറന്നിട്ടില്ല. എങ്കിലും നിന്നെ പോലെ മുഖം വീർപ്പിച്ചു ഇരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. അത്രത്തോളം സ്നേഹിച്ചു പോയത് കൊണ്ടാകാം. ഹരിക്ക് അതിന് കഴിയുന്നില്ല. ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നും സാധനങ്ങൾ ഒന്നും പാക്ക് ചെയ്തു കൊണ്ട് വന്നില്ലെന്ന് അറിയാം. ഒറ്റക്ക് ചെയ്യാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ട് കൂടി നീ എന്റെ സഹായം ചോദിച്ചോ അനു.? ഇത്ര പെട്ടെന്ന് നിനക്ക് ഞാൻ അന്യൻ ആയോ?" "ഹരി ഞാൻ.." "നിന്റെ പ്രശ്നം എന്താ അനു."? ഹരി അകത്തേക്ക് കയറിയതും അനു പരിഭ്രമത്തോടെ അവനു മുഖം കൊടുക്കാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. അത് കണ്ടിട്ടാകണം ഹരി പരിഭവം മറന്നു അവളെ അരികിലേക്ക് കൈ വലിച്ചു ചേർത്തു പിടിച്ചു നിർത്തി. അവളുടെ മുഖം കൈകളിൽ കോരി എടുത്തു നെറുകയിൽ മുത്തിയതും അത് പോലും തനിക്ക് അർഹതയില്ലാത്തതായി പോലും തോന്നി പോയിരുന്നു അനുവിന്. പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഓർത്തു അവനിൽ നിന്നും കുതറി മാറി അവൾ അവനു നേരെ ചീറി. "എനിക്ക് പ്രശ്നം ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ എങ്ങനെ എങ്കിലും സാധനങ്ങൾ ഇവിടെ എത്തിച്ചോളാം. പിന്നെ വീട് ശരി ആക്കി തന്നതിന്റെ അധികാരം കാട്ടാൻ ആണ് ഇപ്പൊ വന്നതിന്റെ ഉദ്ദേശം എങ്കിൽ ഹരിക്ക് പോകാം. ഇതിപ്പോ രണ്ടാമത് ആണ് ഞാൻ വാണിംഗ് തരുന്നത്. എന്റെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ എന്റെ ശരീരത്തിൽ തൊടരുത്. ഹരി പോകാൻ നോക്ക്." അനുവിന്റെ അവഗണന വീണ്ടും ഹരിയുടെ മനസ്സിനെ തളർത്തിയിരുന്നു.എങ്കിലും വീണ്ടും അവൾക്ക് മുൻപിൽ തല കുനിക്കാൻ അവനു ആവുമായിരുന്നില്ല. "മതി നിർത്ത് അനുഗ്രഹ. നിന്റെ സ്വഭാവം മാറുന്നതിനനുസരിച്ചു ഞാൻ മാറണം അല്ലെ. എന്നാൽ എന്റെ situation മനസ്സിലാക്കി നിൽക്കാൻ നീ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടോ?. " ആ ചോദ്യത്തിന് മുൻപിൽ അനുവിന് മറുപടി ഇല്ലാതെ നിൽക്കേണ്ടി വന്നിരുന്നു. കാരണം അനുവിന് വേണ്ടി ഹരി അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തത് പോലെ മറ്റാരും തന്നെ അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകില്ല. അത്രത്തോളം പ്രാണൻ ആണ് ഹരിക്ക് അനു. എന്നാൽ അനു പലപ്പോഴും തന്റെ മൈൻഡ് മാറുന്നതിനു അനുസരിച്ചു ഹരിയെ അവഗണിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഇപ്പോഴും അത് തന്നെ ആണ് സംഭവിച്ചത്. ഹരിയെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിൽ നെഞ്ച് വിങ്ങുന്നുണ്ട്. എങ്കിലും ഹരിയെ തന്നിൽ നിന്നും അകറ്റാൻ തന്നെ ആണ് അനുവിന്റെ തീരുമാനം. "ഞാൻ പറയുന്നതിന് മറുപടി തന്നില്ല അനുഗ്രഹ. ഹരി ശങ്കർ സ്നേഹിച്ചത് ആ പഴയ അനുവിനെ ആണ്. എന്നാൽ ഇന്ന് ഈ നിമിഷം വരെ ആ ഹരിയുടെ അനു ആകാൻ നീ ബുദ്ധിമുട്ടി ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കാൻ വൈകി. കളങ്കമില്ലാതെ സ്നേഹിച്ച ഹരിക്ക് ഇത് തന്നെ വേണം. അല്ലെങ്കിലും പ്രണയം സീരിയസ് ആയി ഒരാൾക്ക് മാത്രം തോന്നിയാൽ പോരല്ലോ. " കൈ കൊണ്ട് നെറുകയിൽ തിരുമ്മി തന്റെ ഉള്ളിൽ നുരഞ്ഞു പൊന്തിയ ദേഷ്യത്തെ അടക്കാൻ പാട് പെടുന്ന ഹരിയെ നിർവികാരയായി നോക്കി നിൽക്കാനേ അനുവിന് കഴിഞ്ഞുള്ളു. (തുടരും ).. കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰 #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mKMON1Q?d=n&ui=v64j8rk&e1=c❤️മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണിന്റെ സുൽത്താൻ❤️ ഭാഗം: 43 ***----*** നസീമിനെ എന്ത് പറഞ്ഞ് ആശ്വാസിപ്പിക്കും എന്നറിയാതെ അമീറും, അവന്റെ പെങ്ങളോട് എന്ത് പറയും എന്നറിയാതെ നസീമും മൗനമൂകയായ് ഇരുന്നു.. പരസ്പരം ഒന്നും ഉരിയാടാതെ അവർ യാത്ര തുടർന്നു.. നസിമിന്റെ ഉള്ളം വേദനയാൽ പിടിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.. അഹ്.. ഞാനേരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തില്ല..എല്ലാം എന്റെ മാത്രം തെറ്റാണ്...അനുവാദം ചോദിക്കാതെയാണ് ഞാനവളെ ഇഷ്ടപെട്ടത്.. അവൾക്ക് എന്നെ തിരിച്ച് ഇഷ്ടമാണോന്ന് പോലും അന്വേഷിക്കാതെ.. അതുകൊണ്ട് വേദന സഹിക്കുക തന്നെ..അവന്റെ മനസ്സ് ചിന്തകൾ വന്ന് മൂടികൊണ്ടിരുന്നു... യാത്ര കഴിഞ്ഞ് വീടെത്തിയതവൻ അറിഞ്ഞില്ല... ഡാ.... ഞാൻ അങ്ങോട്ട് കയറുന്നില്ല.. അമീർ അവനെ തൊട്ട് വിളിച്ചപ്പോഴാണ്..ചിന്തകളുടെ ആഴത്തിൽ നിന്നുമവൻ ഉണർന്നു വന്നത്... അമീർ നസീമിനെ അവരുടെ വീട്ടുപടിക്കൽ ഇറക്കിവിട്ട് അവന്റെ വീട്ടിലോട്ട് മടങ്ങി പോയ്‌ നസീമിന്റെ ഉമ്മയും ഉപ്പയും ഉമ്മറത്തുതന്നെ സൊറ പറഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് ശെരിക്ക് നോക്കാതെ അവൻ അകത്തേക്ക് കയറിപോയ് രാവിലെ തുള്ളിചാടി പോയപോലെ അല്ലല്ലോ വരവ് അവന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷമൊക്കെ എവിടേക്ക് മാഞ്പോയ്‌... എന്തെങ്കിലും ജോലി അനേഷിച്ചു പോയതാവും അവൻ...തുള്ളിചാടി പോകുന്നപോലെ അത്ര ‌എളുപ്പത്തിൽ കിട്ടുന്നതല്ല അത്‌.. അതിന്റെ നിരാശയാവും മുഖത്ത്...നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത്... അതാ നമ്മളെ തലഉയർത്തി നോക്കാതെ അകത്തേക്കവൻ കയറിപോയത്... ഉമ്മയുടെ സംശയത്തിന്.. മറുപടിയെന്നോണം ഉപ്പനൽകി. എന്ത് പറ്റി...ഇക്കു, പോയ ഉഷാറില്ലല്ലോ മുഖം ഒക്കെ മങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അമീറിക്ക തിരിച്ച് മടങ്ങിയോ. അവനെ കണ്ടതും നാസിമ ചോദ്യമെറിഞ്ഞു... അവളോട് തിരിച്ചൊന്നും പറയാൻ കഴിയാതെ അവൻ റൂമിലേക്ക് കടന്ന് വാതിൽ അടച്ചു ലോക്കിട്ടു... ഉമ്മാ...വന്നേ... ഇക്കുവിന്റെ മുഖം കണ്ടിട്ട് എന്തോ... സങ്കടമുള്ളപ്പോലെ.. ഉമ്മ വിളിച്ചേ..അവനേ.. ദൂരെ എവിടെയോ പോയ്‌വന്നതല്ലേ... അതിന്റെ ക്ഷീണമാവും മുഖത്ത്...കുറച്ച് കഴിഞ്ഞവൻ പുറത്തിറങ്ങുമല്ലോ അപ്പോൾ ചോദിക്കാം... എന്നാ..പിന്നേ അങ്ങനെയായിരിക്കും. നാസിമ അവളുടെ റൂമിലേക്കും ഉമ്മ ഉപ്പയുടെ അടുത്തേക്കും നടന്നു.. പൗഡർ...മണ്ണാംകട്ട എന്തൊക്കെയായിരുന്നു.. അവൻ ബെഡിന്റെ അടിയിൽ വെച്ചിട്ടുള്ള ആൽബം എടുത്ത് അതിൽ നിന്നും ആയിഷുവിന്റെ ഉമ്മാന്റെ ഫോട്ടോ എടുത്ത് കീറി ചവറ്റു കൊട്ടയിലേക്ക് എറിഞ്ഞുകൊണ്ട് ബെഡിലേക്കിരുന്നു.. അവൻ മുഖം പൊത്തി കരഞ്ഞു. വേണ്ട ഒന്നും വേണ്ട... എനിക്ക് ആരും വേണ്ട... ഖൽബിനകത്തെ ചിത്രം അത്ര പെട്ടന്ന് ഒന്നും മാഞ്ഞു പോവില്ല...കാരണം അതവിടെ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ...മായിച്ചു കളയണം അവൾക്ക് ഇഷ്ടം ഇല്ലാതെ...ഞാനന്തിനാ... അവളെ...എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ചുമന്നുകൊണ്ട് നടക്കുന്നത്..അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി. പടച്ചോനെ എന്റെ സങ്കടങ്ങൾ ഞാൻ സഹിക്കാം.. പക്ഷെ എന്റെ പെങ്ങൾ അവളോട് ഞാൻ എന്ത് പറയും അവൾ അവനെയും സ്വപ്നം കണ്ട് നടക്കുകയാണല്ലോ... എല്ലാം കേട്ട് കഴിയുമ്പോൾ അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിയുമോ... അവൻ തോർത്തും മാറാനുള്ള വേഷവും എടുത്ത് ബാത്‌റൂമിൽ കയറി കുളിച്ച് ഇറങ്ങി..ശരീരത്തിന്റെ ചൂട് അല്പം കുറഞ്ഞുവെങ്കിലും മനസ്സ് ചൂട് പിടിച്ചു കിടന്നു. സങ്കടം എത്രയൊക്കെ മനസ്സിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ അമർത്തി വെച്ചിട്ടും അനുവാദം ഇല്ലാതെ മിഴികൾ പെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.. നസീം....മോനെ... ഡാ.. ഫുഡ്‌ കഴിക്കാൻ വാ... എല്ലാം എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്... എനിക്ക് വേണ്ട...നല്ല തലവേദന ഞാൻ കിടന്നു. എന്നാ..നല്ല ചൂടുള്ള കട്ടൻ ഇട്ട് തരാം വാതിൽ തുറക്ക്.. ഒന്നും വേണ്ട ഞാൻ കിടന്നു.. മ്.... വേണ്ടെങ്കിൽ.. വേണ്ട.... ഉമ്മ അടുക്കളയിലോട്ട് നടന്നു.. നസി..നീ പറഞ്ഞത്പോലെ അവൻക്ക് എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്.. അവർ എങ്ങോട്ടാ പോയത്.. എന്തിനായിരിക്കും പോയത്. എന്തായാലും പോയകാര്യം നടന്നിട്ടില്ല അത് ഉറപ്പാ.. അഹ്...നേരം വെളുക്കട്ടെ എന്നിട്ട് ചോദിക്കാ...ഉമ്മാ.. മ്ഹ്.. അത്‌ മതി.. ◾️◾️◾️◾️◾️◾️◾️◾️◾️◾️ മ്മ്ഹ്...മഹ്... എത്ര നാള് കാത്തിരുന്നു ഒന്ന് കാണുവാൻ.. എത്രനാള് ഞാനിരുന്നു ഒന്ന് മിണ്ടുവാൻ... മഹ്.. മഹ്... അമീർ...പാട്ട് മൂളി കൊണ്ടിരുന്നു. എന്താടാ... പോയ്‌ വന്നത് മുതൽ ചെക്കൻ നിലത്തൊന്നും അല്ലല്ലോ....പാട്ട് പാടി തുള്ളുന്നവൻ.... അഴകാണ് കുളിരാണ് ഖൽബാണ് എൻ ഉമ്മാ.. അലിവിന്റെ മനസ്സുള്ള പ്രിയമാണ് ഉമ്മാ...അവൻ ലൈലത്തയുടെ കൈപിടിച്ച് കറക്കി.. ഡാ....വിടടാ... എന്റെ തലകറങ്ങുന്നു. വട്ടായോ നിനക്ക്.. വാ...ഉമ്മാ...ഡാൻസ് കളിക്കാം...അവൻ ലൈലത്തയുടെ കവിളിൽ പിടിച്ചു നുള്ളി.. ഇത്...എന്തോ...കാര്യം സാധിപ്പിക്കാനുള്ള നിന്റെ സോപ്പിംഗ് അല്ലേടാ...അതിലൊന്നും ഈ ലൈല മയങ്ങി വീഴില്ല... അമീറിന്റെ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റികൊണ്ട് ലൈല അവരുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു. അതൊന്നും അല്ലന്റെ..ഉമ്മാ...പോവല്ലേ... എന്റെ മനസ്സിലെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു ഒഴുകുന്നതാ... അത്‌ പിന്നെ നിങ്ങളോടൊക്കെ അല്ലാതെ വേറെ ആരോടാ ഞാൻ പങ്കുവെക്കാ... ഒന്നുപോടാ.. നിന്റെയൊരു പാട്ടും കൂത്തും. നിന്റെ ഈ..ഇളക്കം എന്തിനാണ് എന്നൊക്കെ എനിക്ക് മനസിലാക്കുന്നുണ്ട് അധികം നെളിയ്യണ്ട.. എന്താടാ..അമീറെ.... എന്താണ് ഇത്ര ബഹളവും ചിരിയുമൊക്കെ... അല്ല ഉമ്മൂമ്മ..ഉമ്മാന്റെ കൈപിടിച്ചൊന്ന് ഡാൻസ് കളിച്ചു...അതിനാ ഈ..ഒച്ചയും ബഹളവും... ഇന്ന് എവിടെയോ.. പോയി ഒരുപിരി ലൂസായിട്ടാ..പേരമകൻ വന്നിരിക്കുന്നത്... നിങ്ങൾ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഞാനിന്ന് സന്തോഷവാനാ... ഒരുപാട്...ഒരു പാട്... ഖൽബിലെ ഇണക്കിളി നീ എന്നെരികിൽ... എന്നുവരും പൊന്നേ... എൻ പൊന്നേ... ഉമ്മൂമ്മയുടെ കവിൾ പിടിച്ചു ഒന്ന് പിച്ചിക്കൊണ്ട്...ഒരു ഉമ്മവെച്ചു കൊടുത്തു..അമീർ എന്നിട്ട്...കോണിസ്റ്റെപ്പുകൾ ഓടി കയറി...റൂമിലേക്ക് നടന്നു... ലൈലാ..സൂക്ഷിച്ചോ.. അന്റെ മോൻ ആരുടേയോ വലയിൽ വീണിട്ടുണ്ട്...നമുക്ക് തിരിച്ചെടുക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അവനതിൽ കുരുങ്ങി പോയിട്ടുണ്ട്... എന്തൊക്കെയാ...ഉമ്മാ നിങ്ങൾ പറയുന്നത്... എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല. ഈ...തുള്ളാട്ടം ഒന്നും കണ്ടിട്ടും അനക്ക് മനസ്സിലായില്ലേ... അവനെ ഏതോ...പെണ്ണ് വാക്കുകൾ കൊണ്ട് എറിഞ്ഞു വീഴ്ത്തിയിട്ടുണ്ടന്ന്.. അതിൽ നിന്ന് ഇനി എഴുനേറ്റ് വരാൻ പാടാണന്ന് അപ്പൊ...നാസിക്ക്..നമ്മൾ കൊടുത്ത വാക്ക്.... അതന്റെ മോനോട് തന്നെ ചോദിക്ക്....ഖൽബിലെ ഇണക്കിളിയെ നാവിലും കോർത്ത് പോണത് കണ്ടില്ലേ...കള്ള കാമുകൻ ഉമ്മാക്ക് അങ്ങനെ തോന്നിയോ....? അതേടി പൊട്ടിക്കാളി... നീ..ഒരു ഉമ്മയാണോ..? ന്റെ..ഉമ്മാ..ഇനി..യാ ആയിശു...ആണോ.. അവന്റെ ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ...പതുങ്ങിയിരിക്കുന്ന കള്ളകാമുകി..അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ആണേൽ അവനെ ഞാൻ കൊല്ലും. നേരത്തെ നസീം വിളിച്ചപ്പോൾ...എവിടേക്കാ അവർ പോകുന്നതെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞുവന്നതാ. അവളെ..' എന്ന്...പറഞ്ഞതും ഫോൺ കട്ടായി പോയി..എനിക്കും ഇപ്പൊ ഡൌട്ട് അടിക്കുന്നുണ്ട്. അവന്റെ പാട്ടും കൂത്തും ഞാൻ കാണിച്ചു കൊടുക്കാം. ലൈലത്ത.. ഗോവണി കയറി അവന്റെ റൂമിനരികിൽ എത്തി. നീ...എന്റേതല്ലേ.. എന്റെ മാത്രം അല്ലേ. കിനാപൈങ്കിളി.. എന്റെ മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണെ.. ആയിശു....ആയിഷു... എടാ.... ഡാ... അമീറെ...വാതിൽ തുറക്ക്... ലൈലത്ത വാതിലിൽ മുട്ടി.. "അയ്യോ...ഉമ്മാ..." അവളെ പേര് പറഞ്ഞ് പാടിയത് കേട്ടുകാണുമോ.. ശോ... ഞാൻ കുളിക്കുവാ...ഉമ്മാ.. എന്താ..കാര്യം.. നിനക്ക് ഇളക്കം ഇത്തിരി കൂടിയിട്ടുണ്ട്...അത്‌ എന്തിനുള്ള...സൂക്കേടാണ് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.. ആഹാ... എന്നാപ്പിന്നെ എളുപ്പം ആയില്ലേ കാര്യങ്ങൾ എങ്കിൽ പിന്നെ ഞാൻ മഹർ വാങ്ങട്ടെ.. ഉമ്മാ...ഉമ്മാ... കണ്ടോ... കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ മിണ്ടുന്നില്ല... നീ...കുളികഴിഞ്ഞു പുറത്ത് ചാടുമല്ലോ..അപ്പൊ ഞാൻ പിടിച്ചോളാം..നിന്റെ കള്ളത്തരം... ലൈലത്ത അമർഷത്തോടെ ഹാളിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.. ◾️◾️◾️◾️◾️◾️◾️◾️◾️◾️◾️ എടി... അമ്മു... മീൻ കരിഞ്ഞു മണക്കുന്നു ആയിശു അവിടെ ഇല്ലേ... കണ്ടോ എല്ലാവരും ഇരുന്നു ചുമക്കുന്നു വേഗം ചെന്നു സ്റ്റൗ...ഓഫാക്കു... നിർമലേച്ചി അത്‌ വിളിച്ചുപറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മു എണീറ്റ് ആയിഷുവിന്റെ അടുത്തേക്കോടി.. ആയിശു..... ആയിശു.... ആഹാ... മീൻ അടുപ്പത്തും വെച്ച് സ്വപ്നം കണ്ട് ചിരിക്കുന്നോ.. ആയിശു.. അമ്മു തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടിയതും അവൾ ഒന്ന് ഞെട്ടി.. എന്താണ്... ചട്ടകവും പിടിച്ച് മാനത്തുനോക്കിയിരിക്കുന്നത്.ഈ... മീൻ ഇനികഴിക്കാൻ കൊള്ളാവോ..? " "അള്ളോഹ്... "കരിഞ്ഞോ... ഞാൻ...അറിഞ്ഞില്ല.... എങ്ങിനെ അറിയും സ്വപ്നങ്ങളിൽ യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നില്ലേ... അവൾ വേഗം ചട്ടകം എടുത്ത്...മീൻ ഒരു പാത്രം എടുത്ത് അതിലേക്ക് കോരിയിട്ടു... എന്തായാലും മുഖത്ത് ചിരിയുണ്ട്....കാണാൻ വന്ന ആള് ശെരിക്കും ഇയാളെ ആരാ... അത്...പിന്നെ... നാണിക്കാതെ പറ പെണ്ണെ.. എന്റെ...ന്റെ... എല്ലാമെല്ലാമാണ്.. അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു നിർത്തി.. എന്നിട്ടാണോ... ഇവിടെ നിർത്തിയിട്ട് പോയത് കൂടെകൊണ്ട് പോകാതെ.. മ്മ്... കൊണ്ട് പോകാൻ വരും ഒരു ദിവസം... പക്ഷെ... എന്താടോ...മുഖം വാടി പോയെ... ഞാൻ പോകില്ല... അതെന്താ.... അവരുടെ വീട്ടുക്കാർ സമ്മതിക്കാൻ സാധ്യത കുറവാ....അവർക്ക് ഇഷ്ടം ഇല്ലാതെ... ഞാനൊരിക്കലും അവന്റെ ഭാര്യയാകില്ല... എനിക്കറിയാം.. എനിക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയില്ലന്ന് എന്നാലും അവന്റെ വീട്ടുക്കാരുടെ..അറിവോടെയും സമ്മതത്തോടെയും അല്ലാതെ ഞാനിവിടെ നിന്നും അവന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോകില്ല.. ഓഹോ... അത്രക്ക് വേണോ.. അവൻ നിന്നെ അന്തസായി പോറ്റാൻ കഴിയുന്നവനാണേൽ... വേറെ ഒന്നും അവിടെ നോക്കേണ്ടതില്ലല്ലോ.. അവൾ ലൈലത്തയുടെ സ്വഭാവത്തെപറ്റി ഒരു ചെറുവിവരണം അമ്മുവിന് നൽകി.. ഓഹോ...അത്രക്ക് ദുഷ്ടയാണോ...അവർ.. എന്റെ...ആയിശു.. അതൊക്കെ..റെഡിയാവും അവർ നിന്നെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കും.. എന്തോ...എനിക്കത്ര വിശ്വാസം പോരാ.. അങ്ങനെ സ്നേഹമനസ്കത- ഉള്ള ആളൊന്നും അല്ല.. എച്ചിൽ പാത്രം കഴുകുന്നവൾ എത്ര പ്രാവശ്യം വിളിച്ച് അധിക്ഷേപിച്ചിട്ടുണ്ടന്നറിയാവൊ... അതൊക്കെ മനസ്സിൽനിന്ന് കളയു.. പഴയത് ഒന്നുമിനി ഓർക്കണ്ട അമീറിന് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ് അവൻ നിന്നെ സ്വന്തമാക്കുമെന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്... അത് എത്രയും വേഗം നടക്കട്ടെ...ഞാനും പ്രാർത്ഥിക്കാം.. അതിന് മുൻപെനിക്കന്റെ ഉമ്മയെ കണ്ടെത്തണം നിന്റെ ഉമ്മ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടേൽ തീർച്ചയായും നമ്മൾ കണ്ട് പിടിക്കും..ആയിശു.. സമാധാനായിട്ടിരിക്ക്. അമ്മു അവളെ വാക്കുകൾകൊണ്ട് ചേർത്തു പിടിച്ചു... സ്വപ്നങ്ങളല്ലാം മനസ്സിന്റെ ഒരു മൂലയിൽ ഒരു കൂട്ടി വെച്ചുകൊണ്ടവൾ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.. ***---*** ലൈലത്തക്ക് എത്ര കിടന്നിട്ടും ഉറക്കം വന്നില്ല.. നാളെ രാവിലെ നസീമിന്റെ വീട്ടിൽ പോകണം എവിടെയാ അവർ പോയതെന്ന് അറിയണം..നാസിമയുമായുള്ള അമീറിന്റെ വിവാഹം ഉടനെ നടത്തണം.. ആയിശു ഇനിയും അവന്റെ മനസ്സിൽ കയറികൂടികൂടാ.. ആ..ബന്ധം മുറിച്ച്കളയണം അവളെവിടെയാ ഉള്ളതെന്നറിയണം. നസീമിന് ആയിഷുവിനെ ഇഷ്ടമാണല്ലോ അവർ തമ്മിലുള്ള വിവാഹം നടത്തണം.. അതിന് നസീമിന് സമ്മതം ആണോ..എന്നറിയണം എങ്ങെനെയെങ്കിലും അമീറിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും അവളെ ഇല്ലാതാക്കണം ലൈലത്ത ഓരോന്ന് അങ്ങനെ മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടി... (തുടരും) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/m9661W0?d=n&ui=v64j8rk&e1=c❤️മൊഞ്ചത്തി പെണ്ണിന്റെ സുൽത്താൻ ❤️ ഭാഗം: 42 ******** നസീം കൈചൂണ്ടിയ ഭാഗത്തേക്ക്‌ അമീർ നോക്കിയതും ഒരു നിമിശം നിശ്ചലനായി നിന്നു പോയി "ന്റെ അള്ളോഹ് " ഇത് സ്വപ്നം വല്ലതും ആണോ.. അവൻ കണ്ണ് ഒന്ന്കൂടി തിരുമ്മി വീണ്ടും നോക്കി... ഡാ...നമ്മുടെ ആയിശു....അല്ലേ അത്. അമീർ നസീമിനെ തോണ്ടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു. രണ്ട് പേരും മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വേഗത്തിൽ നടന്നു. അവർ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തുന്നതിന്റെ തൊട്ട് മുൻപ് അവൾ ഹാളിലേക്ക് കടന്നു. ഛെ... "നമ്മുക്കവളെയൊന്ന് വിളിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു. നീ...വാ...അമീറെ നമുക്ക് അകത്തു കയറി നോക്കാം.. അവർ അകത്തേക്ക് കടന്നതും. കണ്ണട വെച്ച് നീളം കുറഞ്ഞൊരു.. അമ്പത്തഞ്ചു വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു വയോധിക...അവരെ നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "അല്ല...എവിടേക്കാ.. ഈ കയറിവരുന്നത്... നിങ്ങൾ ആരാ... ആരെ...കാണാനാ..!? ഓഫീസിൽ പോയി സമ്മതം ചോദിച്ചിട്ടാണോ. ഇങ്ങോട്ട് കയറിവന്നത്. അല്ല.... " പിന്നെ...ആ....കുട്ടി." നസീം..വാക്കുകൾ മുഴുമിപ്പിക്കാതെ പറഞ്ഞു. ഏത് കുട്ടി.. ചോദിക്കാനും പറയാതെയും ഇങ്ങോട്ട് കയറിവരാൻ ഇത് നിങ്ങളുടെ വീടൊന്നും അല്ല.. ഇവിടെ ചില നിബന്ധനങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ട്. അയ്യോ... ഈ..ചേട്ടന്മാർ ഇതുവരെ പോയില്ലേ... നേരത്തെ...മുറ്റത്ത്‌ കിടന്ന് കറങ്ങുന്നത് കണ്ടിരുന്നു..സുനിത നിർമല ചേച്ചിയോടായ് പറഞ്ഞു.. എന്താ...ഉദ്ദേശ്യം.. അവൾ കുറച്ചു ഗൗരവത്തോടെതന്നെ ചോദിച്ചു.... അത്..പിന്നെ.. ആയിശു..' അവളെ കാണാൻ... അമീർ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് അറിയിച്ചാൽ മതി.. "കൂടെ നസീമും ഉണ്ടെന്ന് പറയണേ.." അമീർ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.. മ്... സുനിത രണ്ടുപേരെയും മാറി..മാറി നോക്കി. ഒന്നും മനസിലാവാത്ത ഭാവത്തിൽ... ഹേയ്... അവളെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചാൽ മതി ഞങ്ങളെ കണ്ടാൽ അവൾക്കറിയാം.. 'അതെയതെ..' നസീമും കൂടെകൂടി എങ്കിൽ ഹാളിന് വെളിയിലിറങ്ങി നിന്നോളൂ ഞാനവളെ വിളിക്കാം... പിന്നേ... നിങ്ങൾ അവളുടെ ആരുതന്നെ ആയാലും ശരി ഈ വരവ് പതിവാക്കാൻ പറ്റില്ല ഇവിടെ ചില നിയമങ്ങളൊക്കെയുണ്ട് അത്‌ പാലിച്ചേപറ്റു... ഇല്ല... നിയമങ്ങളൊന്നും ഞങ്ങൾ തെറ്റിക്കില്ല.. ഞങ്ങൾക്കിപ്പോൾ അവളെയൊന്ന് കണ്ടാൽ മാത്രം മതി... മ്.... അമ്മു... അവളെ പോയി വിളിക്ക്.. രണ്ട് പേര് കാണാൻ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പറ... ആയിശു..... ആയിശു..... അവൾ വൈകുന്നേരത്തിനുള്ള ചായയും പലഹാരവും റെഡിയാക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.. എന്താ...അമ്മു.. എന്നെ... വിളിച്ചോ.. നിന്നെ കാണാൻ അവിടെ രണ്ടുപേര് വന്നിട്ടുണ്ട്.. എന്നെ... കാണാനോ...? മ്.... രണ്ട് ചെറുപ്പക്കാർ.. അവൾ കൈകൾരണ്ടും ചുരിദാറിന്റെ ഷാളിൽ തുടച്ചു കൊണ്ട്... ഹാളിലെ..വാതിലിനരികിലൂടെ എത്തി നോക്കി. "ന്റെ..അള്ളോഹ്.. ഇക്കയോ...അവളുടെ ഹൃദയം പതിവിലും വേഗത്തിൽ മിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. കൈവിരൽ കുടഞ് നഖം കടിച്ചുകൊണ്ടവൾ നടുവീർപ്പിട്ടു.. നേരം പുലർന്നത് മുതൽ ഈ രൂപം മനസ്സിനെ വേദനിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാ. ഇപ്പോൾ..ഒരാശ്വാസംപോലെ ദാ..കണ്മുന്നിൽ.... വിശ്വാസം വരാതെ അവൾ ഒന്നുകൂടി നോക്കി..മിഴികൾ രണ്ടും നിറഞ്ഞു തൂവി.. അവൾ അവർ കാണാത്ത രൂപത്തിൽ... വാതിലിന് പിറകിൽ മറഞ്ഞു നിന്നു.. ഞാനിവിടെയാണ് ഉള്ളതെന്ന് ഇക്ക എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു.. ആരായിരിക്കും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുക... എന്താ...ആയിശു... അവരാരാ... എന്താ... മറഞ്ഞു നിന്നു നോക്കുന്നത് കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ. എന്തേലും പ്രശനം ഉണ്ടോ..?" സന്തോഷം..കൊണ്ടാ.. സുനിദേച്ചി...എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. എന്നെ..തേടി അവർ ഇവിടെ എങ്കിൽ പിന്നെ... ഇവിടെ നിന്ന് എത്തി നോക്കാതെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ല്. അവൾ തട്ടം ശെരിയാക്കി മടിച്ചു നിന്നു...അവനോട് പറയാതെ അവിടുന്ന് ഇറങ്ങിയതിന്റെ കുറ്റബോധം അവളുടെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞു നിന്നു... എടി..അമ്മുവേ... അവളോട് വരാൻ പറഞ്ഞില്ലേ... മ്..... ദാ.... അവൾ വരുന്നുണ്ട്. ആയിശു.. അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.... രണ്ട് പേരുടെയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ കുറച്ചു മാറി നിന്നു അവൾ... ആയിശു... ഇവരാരാ.. നിനക്ക് അറിയോ...? നിർമല ചോദിച്ചു. അറിയാമെന്നവൾ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ തലയാട്ടി.. അമീറിനോട് പറയാതെ അവിടെനിന്നും ഇറങ്ങിയതിലുള്ള സങ്കടം ആ...മുഖത്ത് കാണാമായിരുന്നു.. അമീർ..അവളെ തൊട്ടടുത്ത് കണ്ടപ്പോൾ എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ.. കുറച്ച് നേരം മൗനിയായ് അവന്റെ മിഴികളിൽ ആനന്ദ നീർമുത്തുകൾ ഉറഞ്ഞു കൂടി.. ആയിശു... എന്ന് വിളിച്ച് അവളുടെ അരികിലേക്ക്..ഒന്നുടെ ചേർന്നു നിന്നു... അവന്റെ ആ വിളിയിൽ അവളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു തണുത്ത കുളിർ വന്ന് തൊട്ടപോലെ തോന്നി. അവൾ പതിയെ തല ഉയർത്തി അമീറിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... ആയിശു.. നീയെന്ത് പണിയാ കാണിച്ചേ...ഞങ്ങൾ എന്തോരം സങ്കടപെട്ടു എന്നറിയാമോ..നിന്നെ തെരയാത്ത ഇടങ്ങളില്ല എത്ര ഓടിനടന്നു.. പലരോടും ചോദിച്ചു.. എന്നോട് ഒരു വാക്ക് പോലും ഉരിയാടാതെ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങാൻ നിനക്ക് എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു...ഞാൻ അനുഭവിച്ച വേദന...കൂരിരുട്ട്...അതെല്ലാം നിന്നെയെങ്ങനെ ഞാൻ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കും... ആയിശു..മറുപടി ഒന്നും പറയാതെ കുറ്റവാളികളെ പോലെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടില്ലേ...അവൾ..ഒരു അടിവെച്ചുതരാ..വേണ്ടത്. ഞാൻ എത്ര തീ തിന്നു.. ആരോടും ഒന്നും പറയാൻ കഴിയാതെ എല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി നടക്ക' എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ.. ആ...വേദനയുടെ ആഴം എത്രയാന്ന് നിനക്കറിയില്ല.. അവളുടെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.. കുറ്റബോധം മിഴിനീർ മുത്തുകളായ് പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു. ആരോടും പറയാതെ പാതിരാത്രി ഇറങ്ങിപോവാ എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ വല്ലതും സംഭവിച്ചിരുന്നേൽ എന്ത് ചെയ്യുമായിരുന്നു. നീയെന്നെയൊന്ന് ഓർത്തോ പ്രാണൻ പോകുന്നപോലെ തോന്നിയിട്ടുണ്ട് പലപ്പോഴും എങ്കിലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രതീക്ഷ ഉണ്ടായിരുന്നു നിന്നെ കണ്ടത്താൻ കഴിയുമെന്നുള്ള വിശ്വാസം അതിൽ വിജയം കണ്ടിരിക്കുന്നു..അമീർ കണ്ണുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് അവളെ നോക്കി... അവിടെ അടുത്താണ് നീ..ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്നറിയാതെ... ഞാനും അമീറും നിന്നെ എവിടെയൊക്കെ അന്വേഷിച്ചു എന്നറിയോ...? അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നസീമിനെ ഒന്ന് നോക്കി.. സോറി...ഇക്ക... ആ..സമയത്ത് ഞാൻ മറ്റൊന്നും ചിന്തിച്ചില്ല. എത്രയും പെട്ടന്ന് എനിക്ക് അവിടെ നിന്നും രക്ഷപ്പെടണം എന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നൊള്ളൂ. സാരല്ല... കഴിഞ്ഞതിനെ പറ്റി തർക്കിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ലല്ലോ.. അമീർ അവളുടെ വിരലുകളിൽ സ്പർശിച്ചു അവളെ അവനിലേക്കടുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മിഴികളിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു... സുഖാണോടി.. പെണ്ണെ...നിനക്ക്.. മ്.... അവൾ തലയാട്ടി. അപ്പോഴും കണ്ണീർ ഉതിർന്നു വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആയിശു.. നിനക്ക് എന്നെ മനസ്സിലായോ.. നസീം...അവളോടായി ചോദിച്ചു.. മ്... എന്നെ പെണ്ണ് ചോദിച്ചു വന്ന ആളല്ലേ.... മ്.... അവൻ നാണത്തോടെ ചിരിച്ചു...ഉള്ളിലെ സങ്കടം മറച്ചു വെച്ചുകൊണ്ട് അപ്പൊ മറന്നിട്ടില്ല അല്ലേ.. അവൾ അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു..നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ. "പിന്നേ...അങ്ങോട്ടേക്ക് കണ്ടില്ലല്ലോ...?" മ്... അത്..പിന്നേ... അതിന് മറുപടി കൊടുക്കാതെ അവൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി.. പാവം അവളോട് ഞാൻ എങ്ങെനെ പറയും എന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് സമ്മതമായിരുന്നില്ലന്ന്. നസീം... അമീറിനെയും ആയിഷുവിനെയും മാറി...മാറി ശ്രദ്ധിച്ചു അവർക്കിടയിൽ പ്രണയം പൂത്തുവിടരുന്നത് വേദനയോടെ അവൻക്ക് നോക്കിനിൽക്കേണ്ടി വന്നു.. അതവന്റെ ഹൃദയത്തെ പൊള്ളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ കണ്ട സ്വപ്നം എന്റെ പ്രതീക്ഷ..എല്ലാം തകർന്നു വീണു... ആയിശു എന്ന സ്വപ്നം എന്നിലിനി ഉണ്ടാവാൻ പാടില്ല. ഞാനവളെ മറന്നേ പറ്റു.. ഇവർക്കിടയിൽ ഒരു കട്ടുറുമ്പായ് ഇനി ഞാൻ വേണ്ട അപ്പുറത്തോട്ട് എങ്ങാനും മാറിനിൽക്കാം കുറച്ച് സമയം.. അവർക്ക് രണ്ട് പേർക്കും എന്തൊക്കെയോ പരസ്പരം സംസാരിക്കാൻ ഉണ്ടെന്ന് അവന് മനസ്സിലായി.. ഉള്ളിൽ സങ്കടങ്ങൾ ഒതുക്കികൊണ്ടവൻ. അമ്മു...എന്ന് പറയുന്നവളുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. ആമിനുമ്മയെ കുറിച്ച് അനേഷിക്കാൻ... ആണെന്നും പറഞ്ഞ്... അവർക്കിടയിൽ നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറി... പുറത്തിറങ്ങി..അല്പം അപ്പുറത്തേക്ക് മാറിനിന്നുകൊണ്ട് ആരും കാണാതെ കണ്ണുനീരിനെ ഒഴിക്കി വിട്ടു...എന്നാലും എന്റെ അമീറെ നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇവളായിരുന്നു എന്ന് നീയെന്നോട് ഒരിക്കൽ പോലും പറഞ്ഞില്ല.. പാവം എന്റെ പെങ്ങൾ അവളോടിനി ഞാൻ എന്ത് പറയും..അവൾക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുമോ..? " ***--*** ഇക്കാ... എന്നോട് വെറുപ്പുണ്ടോ.. എന്തിന്....? ഇയാളോട് ഒന്നും പറയാതെ അവിടെ നിന്ന്.. പടിയിറങ്ങിയതിന് നീ... എന്റെ അടുത്ത് നിന്നും മറഞ്ഞു പോയപ്പോഴാണ്.. എന്റെ ഉള്ളിൽ എത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ നീ..പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായത്... ഇനിയും എനിക്ക് കഴിയില്ല പെണ്ണെ...നീ...ഇല്ലാതെ.. നീ പോരുന്നോ.. എന്റെ കൂടെ ഇല്ല.... ഞാനില്ല... എന്നെ വിശ്വസിക്കാത്തവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഇനി ഞാനില്ല... ഇക്ക പൊക്കോളു അങ്ങനെ ഇനി ഉണ്ടാവില്ല ആയിശു ...നിന്റെ നിരപരാധിത്വം ദൈവം തെളിയിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇല്ല.. എന്നെ വിളിക്കരുത് എന്ത് തന്നെ ആയാലും അങ്ങോട്ടേക്ക് ഞാനിനിയില്ല. ഇല്ല...ആയിശു.. ഞാൻ നിന്നെ ഒരിക്കലും നിർബന്ധിക്കില്ല... ഒരു ദിവസം ഞാൻ വരും അന്ന് നീ എന്റെ കൂടെ വന്നേ പറ്റു.. മ്.. അവൾഒന്ന് മൂളികൊണ്ട് മുഖമുയർത്തി അവനെ നോക്കി.. നിന്നെ കാണുമ്പോൾ.. വാ..തോരാതെ സംസാരിക്കണ മെന്നുണ്ടായിരുന്നു.... പക്ഷെ...ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.. നാവു ഉണങ്ങിയത് പോൽ ഹൃദയം..നിശ്ചലനയാത് പോലെ...എന്റെ ആയിശു എന്നാലും നീയെന്നെ... തീയിൽ കയറ്റി കിടത്തിയില്ലേ.. അവളുടെ ഉള്ളിൽ തെളിഞ്ഞ പുഞ്ചിരി ചുണ്ടിൽ വിരിഞ്ഞു. മുഖം പ്രകാശിച്ചു..കവിളുകൾ ചുവന്നു... ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങട്ടെ... ഇവിടെ അധികം നിൽക്കാൻ പാടില്ലന്നാ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്... ഇനി ഇടക്കിടക്ക് വരാം...കേട്ടോ.. എന്റെ ഈ പെണ്ണിനെ കാണാൻ... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.. വിഷമിക്കണ്ട... ഞാൻ ഇനിയും വരും. എന്റെ ജീവനും, ജീവിതവും ഇവിടെയല്ലേ കാണാതിരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയുമൊ.. ഡാ.... നസീമേ...വായോ.. ആമിനുത്തയെ കാണാൻ നമുക്ക് വീണ്ടും വരാം.. ഇക്കാ.... എന്താ...ആയിശു. "എനിക്ക് കണ്ട് കൊതിതീരാത്ത പോലെ.. ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇറങ്ങണോ.? അവന്റെ സ്നേഹത്തിന് വേണ്ടി അവളുടെ മനസ്സ് കൊതിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു ഞാൻ ഇനിയും വരാം..ഡോ അവളെ കൈപിടിച്ച് കൊണ്ടവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.. നസീം... വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കൈവിട്ട് രണ്ട് പേരും മാറി നിന്നു. ഡാ...പോവാം അവരെ കാണാൻ പറ്റിയില്ല ആമിനുമ്മ..ഇവിടെ ഇല്ലത്ര. പ്രതീക്ഷിച്ചു വന്നതൊന്നും നടന്നില്ല... ഇനി നമുക്കിറങ്ങാം. അമീറെ.... നസീം.. അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് യാത്ര പറഞ്ഞു... ഞങ്ങൾ പോവാ...ട്ടോ.. നൊമ്പരങ്ങൾ ഉള്ളിലൊതുക്കാൻ അവൻ പ്രയാസപെട്ടു. അവർ ബൈക്കിൽ കയറി യാത്രയാകുന്നത് വരെ ആയിശു അവിടെ നോക്കി നിന്നു.അവർ മറഞ്ഞതും അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.. എന്നാലും എന്റെ നസീമേ അവളെ കാണുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കലും നിനച്ചില്ല. ഇപ്പൊ മനസ്സിലെ . ഭാരമൊക്കെ എവിടേക്കോ..ഓടി ഒളിച്ചത് പോലെ എനിക്ക് ഉറക്കെ..ഉറക്കെ ചിരിക്കാൻ തോന്നുന്നു.. സന്തോഷത്തിന്റെ പൂമഴ..ഖൽബിലാകെ പരന്നൊഴുകുന്നു.. 'എന്റെ മൊഞ്ചത്തി...നിന്റെ സുൽത്താൻ തൊട്ടരികിലുണ്ട്.' അമീർ മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. അമീറിന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞപ്പോൾ നസീമിന്റെ മനസ്സ് ആർത്തുപെയ്യുകയായിരുന്നു ഉള്ളം നിറഞ് മിഴികളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകാൻ വെമ്പിനിൽക്കുന്ന മിഴിനീർ മുത്തുകൾ അമീർ കാണാതെ തുടച്ച് മാറ്റാൻ അവൻ നന്നേ പാടുപെട്ടു. എടാ... നീയെന്താ...മിണ്ടാത്തെ. എടാ...നസീം... എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് പറ എനിക്കറിയാം..നിനക്കവളെ ഇഷ്ടമായിരുന്നുയെന്ന് അത് നീ..എന്നോട് പങ്കുവെച്ചതുമാണല്ലോ.. പക്ഷെ...നിനക്ക് മുന്നേ എന്റെ ഖൽബിൽ കയറികൂടിയതാ...അവൾ. എനിക്ക് അവളെ മറക്കാൻ കഴിയില്ലെടാ.. എടാ... എന്റെ പെങ്ങൾ അവൾക്ക് നിന്റെ ഉമ്മകൊടുത്ത വാക്ക്.. അവളോട് ഞാനിനി എന്ത് പറയും. അമീർ നടന്ന കാര്യങ്ങളൊക്കെ അവനോട് പറഞ്ഞു. ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആകുമെന്ന് ഞാൻ ഒരിക്കൽ പോലും ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല.. എല്ലാം തുറന്നു പറയാൻ വേണ്ടിയാ..ഞാൻ അവളെ അന്ന് വിളിച്ചത്... പക്ഷെ...അവളെന്നെ ഒന്നും പറയാൻ സമ്മതിക്കാത്തവിധം വാക്കുകൾക്കൊണ്ട് കെട്ടിയിട്ടു... അന്നേരം..എനിക്കവളോട് ഒന്നും പറയാൻ തോന്നിയതുമില്ല.. നീ...അവളെ പറഞ്ഞ് മനസ്സിലാക്കണം... അമീർ അവന്റെ കൈപിടിച്ച് മാപ്പ് അപേക്ഷപോലെ പറഞ്ഞു.. ഇരുണ്ട ആകാശം മൂടി കെട്ടിനിന്നു...നസീമിനെ എന്ത് പറഞ്ഞ് ആശ്വസിപ്പി- ക്കണമെന്നറിയാതെ അമീറും അവന്റെ പെങ്ങളോട് എന്ത് പറയും എന്നറിയാതെ നസീമും...മൗനമൂകമായിരുന്നു. (തുടരും) കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📔 കഥ

കുങ്കുമപ്പാടം. #followers #highlights കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ഒരൊറ്റ മാസത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ സംഗീതയ്ക്ക് മനസിലായി താൻ തിരിച്ചു കയറാൻ പറ്റാത്ത വലിയ ഒരു ചതിക്കുഴിയിലാണ് വീണിരിയ്ക്കുന്നതെന്ന്.. മരണത്തിനെ കുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ ആദ്യം അവൾ തന്റെ അടിവയറിനെ പൊതിഞ്ഞു പിടിയ്ക്കും. ഒരു ജീവന്റെ തുടിപ്പുകൂടിയാണ് താൻ ഇല്ലാതാക്കാൻ പോകുന്നതെന്നോർക്കേ അമ്പേ അവൾ തളർന്നു പോകും. കാത്തിരിയ്ക്കുക. ഹൃദയ ഹാരിയായ,കുറച്ച് ജീവിതങ്ങളുടെ കഥ.🙏 കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/ml1BEkXp?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമന്ത്രകോടി :പാർട്ട്‌ -54💚🌺അവസാനഭാഗം. എന്താണ് ഒരു ചിരിയൊക്കെ...... അവന്റെ ചിരികണ്ട് നന്ദൻ ചോദിച്ചു പോയി..... ഒന്നൂല്ലടാ..... ഹ്മ്മ്...... വിശ്വസിച്ചു....നന്ദൻ തലയാട്ടി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. 🦋🦋🦋🦋🦋🦋 ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ എല്ലാവരും ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങി കാറിലേക്ക് കയറി. നന്ദൻ ഭാമക്കടുത്തേക്ക് ചെന്ന് പോവുകയാണെന്ന് ഒന്നുകൂടി പറഞ്ഞതിന് ശേഷമാണ് ഇറങ്ങി വന്നത്. ഒപ്പം അവളും ഉമ്മറം വരെ വന്നു. രണ്ട് മാസം ആകുന്നേ ഉള്ളൂ ഭാമയ്ക്ക് ശർദ്ധിൽ ഒന്നും വലിയ രീതിക്കില്ലെങ്കിലും റസ്റ്റ്‌ എടുക്കാൻ പറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ് ഡോക്ടർ. അതുകൊണ്ടാണ് ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ടും അവൾ വരാത്തത്. എല്ലാവരും കാറിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ വെറുതേ എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചിരിക്കുന്ന രണ്ടുപേർ അടുത്തിരുന്നിട്ടും പരസ്പരം നോക്കാതെ മൗനത്തിലാണ്...... എന്നാൽ രാവിലെ നടന്ന അവരുടെ മാത്രമായ നിമിഷങ്ങളെയോർത്ത് രണ്ട് പേർക്കും നാണത്തിൽ കുതിർന്നൊരു ചിരി വരുന്നുമുണ്ട്. അത്‌ മറ്റാരും കാണാതെ മനോഹരമായത് മറക്കുന്നുമുണ്ടവർ. 🌼 സിറ്റിയിലെ അത്യാവശ്യം വലിയൊരു ഷോപ്പിംഗ് മാളിലേക്കാണ് അവർ ചെന്നത്. അവർ ചെന്നിറങ്ങിയ സമയം തന്നെ പല്ലവിയും സഞ്ചുവും മറ്റെല്ലാവരും അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. എല്ലാവർക്കും ഡ്രസ്സ് എടുത്ത് ഫുഡ്‌ ഒക്കെ കഴിച്ച് അത്യാവശ്യം വൈകി തന്നെയാണ് അവർ വീട്ടിലേക്കെത്തിയത്. 🌼 നന്ദൻ റൂമിലേക്ക്‌ വന്ന് ഡ്രെസ്സ് മാറ്റി ഒന്ന് കുളിച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ ഭാമയും മുറിയിലേക്ക് വന്നിരുന്നു..... കഴിച്ചിട്ടാണോ നന്ദേട്ടാ വന്നേ...... അവൾ പിന്നിൽ നിന്ന് ചോദിച്ചു. ആഹ്ഹ് ഞാനവരുടെ കൂടെ പുറത്തു നിന്നും കഴിച്ചെടോ. ഹമ്....... അപ്പോ ഞാൻ പോയി കഴിച്ചിട്ട് വരട്ടെ...... പെട്ടന്നൊരു വാടിയ മുഖത്തോടെ അവൾ ചോദിച്ചു. കാവ്യ എല്ലാവരും പുറത്തുനിന്ന് കഴിച്ചെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ ചെറിയൊരു പ്രധീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു നന്ദേട്ടൻ ഇവിടെ വന്ന് തനിക്കൊപ്പമേ കഴിക്കുകയുള്ളൂ എന്ന്. പക്ഷേ ഇപ്പോ കഴിച്ചിട്ട് വന്നെന്ന് കേട്ടപ്പോ എന്തോ ഒരു കുഞ്ഞ് സങ്കടം പോലെ...... എന്നാ ഞാൻ കഴിച്ചിട്ട് വരാം..... മെല്ലെ മുഖം തിരിക്കാതെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ വന്നതും..... ഭാമേ....... ഒന്നിങ്ങു വന്നേ....... പിന്നിൽ നിന്നും നന്ദന്റെ വിളികേട്ടവൾ തിരിഞ്ഞു ........ എന്താ നന്ദേട്ടാ...... ഇങ്ങ് വാ...... അവൻ വിളിച്ചതും അവൾ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. തങ്ങൾക്കു വേണ്ടി വാങ്ങിയ ഡ്രെസ്സുകളുടെ കവർ മാറ്റി വച്ചിരുന്ന കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും അവനൊരു കുഞ്ഞ് പാഴ്‌സൽ കവർ എടുത്തു. ആ നിമിഷം തന്നെ അവിടെ മസാല ദോശയുടെയും ചട്നിയുടെയുമൊക്കെ ഒരു മണം പരന്നു..... ഇത്..... ഇതെന്താ...... തുറന്നു നോക്ക്...... ഒരു കുഞ്ഞ് പുഞ്ചിരിയോടെ അവൻ പറഞ്ഞു. കൈയിലേക്ക് ആ ഭക്ഷണത്തിന്റെ ചൂട് പറ്റിയപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു അതെന്താണെന്ന്..... അവളത് മുറിയിലെ കുഞ്ഞ് ടേബിലേക്ക് കൊണ്ട് വച്ച് തുറന്നു നോക്കിയതും അവളുടെ കണ്ണൊന്നു വിടർന്നു. മസാല ദോശയും കൂടെ ചട്നി സാമ്പാർ അത് കണ്ടതും അവളുടെ വായിൽ വെള്ളമൂറി... ആയെടുത്ത് വച്ച കവറിൽ വീണ്ടുമൊരു പൊതി കൂടി ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾ മറ്റെന്തോ ആണെന്ന് കരുതി അതും ഒന്ന് തുറന്നു നോക്കി..... അതിലും മസാല ദോശതന്നെ യായിരുന്നു. നന്ദൻ ഒരു ചെയർ കൂടി എടുത്തുകൊണ്ടു വന്ന് ആ ടേബിളിന്റെ അരികിൽ ഇട്ടു. എന്റെ ഭാമക്കുട്ടി ഇവിടെ കഴിക്കാതിരിക്കുമ്പോ എങ്ങനെയാ ഞാൻ കഴിക്കണേ...... അവൻ അവളേയും അടുത്തു കിടന്ന കസേരയിലേക്ക് പിടിച്ചിരുത്തി ആ താടിത്തുമ്പിലൊന്ന് പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവളവനെ നോക്കിയൊന്നു ചിരിച്ചു. ആ നിമിഷം നന്ദൻ രണ്ട് പേർക്കുമുന്നിലും ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള രീതിയിൽ നീക്കി വച്ചു. ശേഷം അവന്റെ മുന്നിലിരുന്നതിൽ നിന്നും കുറച്ചെടുത്ത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി....... കഴിക്ക്....... നമ്മുടെ കുഞ്ഞ് വാവക്ക് കൂടി കിട്ടട്ടെ....... അവൻ പറഞ്ഞതും അവൾ മെല്ലെ വയറിലേക്ക് കൈവച്ചു...... അത് കഴിച്ചു കഴിയുന്നത് വരെ നന്ദൻ വാരി കൊടുത്തിരുന്നു. അത്രമേൽ സന്തോഷത്തോടെ അവളും 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 രണ്ട് മാസങ്ങൾ കൂടി കഴിഞ്ഞു ഇന്നാണ് സഞ്ചുവിന്റേയും പല്ലവിയുടേയും കല്യാണം....... പത്തിനും പതിനൊന്നിനുമിടയിലുള്ള നല്ല മുഹൂർത്തത്തിലാണ് താലികെട്ടൽ ചില്ലി റെഡ് കളർ സാരിയിൽ വളരെ സുന്ദരിയായി ഒരുങ്ങി നിൽക്കുകയാണ് പല്ലവി. അവൾക്കടുത്ത് തന്നെ ഒരു കസവ് മുണ്ട് തോളിലൂടെ മൂടി പോലീസിന്റെയാ തലയെടുപ്പോടെ തന്നെ എന്നാൽ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ നിൽപ്പുണ്ട് സഞ്ചു. അവനടുത്തായി തന്നെ നന്ദനും ഭാമയും കാവ്യയും പിന്നെ ഒരു സ്റ്റിക്കിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് മഹിയും നിൽപ്പുണ്ട്. അവന്റെ വലത് കൈയിൽ നന്നായി തന്നെ കാവ്യ സപ്പോർട്ട് ചെയ്ത് പിടിച്ചിട്ടുണ്ട് ...... ഏകദേശം ഒരാഴ്ചയായിക്കാണും മഹി എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു തുടങ്ങിയിട്ട്. നന്നായി നടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ടില്ലെങ്കിലും ഏതിലെങ്കിലും സപ്പോർട് ചെയ്ത് ഇങ്ങനെ നിൽക്കാൻ അവനെക്കൊണ്ട് കഴിയുന്നുണ്ട്. ഇപ്പോ അമ്പലത്തിൽ വന്നത് മുതൽ വീൽചെയറിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു . ഇപ്പോ താലികെട്ട് കാണാൻ വേണ്ടി കാവ്യ അവനടുത്തേക്ക് ചെന്ന് കൊണ്ട് വന്നതാണ്. ഒരേ നിറത്തിൽ വരുന്ന സാരിയും ഷർട്ടും മുണ്ടുമാണ് ഇരുവരും ധരിച്ചിരുന്നത്. അതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു നന്ദന്റെയും ഭമയുടേയും ഡ്രസ്സ് ഒരേ നിറം. ഭാമ അധികം വലിപ്പം വച്ച് തുടങ്ങാത്ത വയറിൽ ഇടക്കിടക്ക് കൈവയ്ക്കുന്നുണ്ട്. അതിപ്പോൾ അവൾക്കൊരു ശീലമാണ്. കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞതും താലികെട്ടാനുള്ള മുഹൂർത്തമായി.....നിറദീപങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തിളങ്ങുന്ന ദെയ്ങ്ങളെ സാക്ഷിയാക്കി സഞ്ചു പല്ലവിയുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തി. എല്ലാ മുഖങ്ങളിലും സന്തോഷം മാത്രം. ഉച്ചക്കുള്ള വിവാഹ സദ്യ കഴിക്കലും വൈകിട്ടത്തെ ഫങ്ക്ഷനും അടുക്കള കാണൽ ചടങ്ങുകളും എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അന്ന് ഏറെ വൈകിയാണ് എല്ലാവരും വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയത് . ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ഒരാഴ്ച്ച കൂടി കഴിഞ്ഞപ്പോ മഹിയുടെ ട്രീറ്റ്മെന്റ് വീണ്ടും ആരംഭിച്ചു. ട്രീറ്റ്മെന്റിന്റെ അവസാന ഘട്ടമാണിത്....... കാവ്യക്കും മഹിക്കും ഇപ്പോ പൂർണമായുള്ള കോൺഫിഡൻസ് ഉണ്ട്. പരസ്പരം അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും താങ്ങായി നിന്ന് നേടാൻ പോകുന്ന വിജയം. അതിന്റെ സന്തോഷവുമുണ്ട് ഇരുവരിലും. 🌼🌼🌼🌼🌼 ദിവസങ്ങൾ ആരെയും കാത്തു നിൽക്കാതെ മുന്നോട്ട് പോയിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഇന്നാണ് സഞ്ചുവിന്റേയും പല്ലവിയുടെയും ഹണിമൂൺ ട്രിപ്പ്‌ പ്ലാൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. സഞ്ചുവിന്റെ ലീവിന്റെ പ്രശ്നം കൊണ്ടാണ് അത്‌ ഒന്നര മാസം വരെ നീണ്ടു പോയത്. എന്തായാലും അത്‌ നന്നായെന്ന് വിചാരിക്കുന്ന രണ്ടു പേർ കൂടി ഉണ്ട് മഹിയും കാവ്യയും. ഒന്നര മാസം കൊണ്ട് മഹിയും തറയിൽ കാലുറപ്പിച്ചു നടന്നു തുടങ്ങി...... ഒരു മാസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ജോലിക്ക് ജോയിൻ ചെയ്യണം എന്നാണ് അവന്റെ തീരുമാനം. അതുകൊണ്ട് അതിന് മുൻപേ ഒരു യാത്രക്ക് തയ്യറെടുക്കാനിരിക്കുക യായിരുന്നു ഇരുവരും . ആ സമയമാണ് നന്ദൻ എങ്ങനെ ഒരു ഐഡിയ മുന്നോട്ട് വച്ചത്. സഞ്ചുവിനും പല്ലവിക്കും ഒപ്പം മഹിയേട്ടനും കാവ്യയും കൂടി പോട്ടെ........ ആ അഭിപ്രായത്തിൽ എല്ലാവർക്കും സമ്മതവുമായിരുന്നു. ഇന്ന് അതിന്റെ പാക്കിങ്ങിലാണ് മഹിയും കാവ്യയും. നീ റെഡിയായില്ലേ കാവ്യാ........ കഴിഞ്ഞു മഹിയേട്ടാ....... ഇനി ലഗേജ്‌ എല്ലാം എടുത്ത് വണ്ടിയിൽ വച്ചാൽ മതി..... ഹ്മ്മ്...... സഞ്ചുവും പല്ലവിയും പുറത്ത് കാറിൽ വെയ്റ്റ് ചെയ്യുന്നുണ്ട്. മഹി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവരുടെ ലഗേജ്‌ എടുത്തു...... എന്തൊരു വെയ്റ്റ് ആണിതിന് പെട്ടിയുടെ വെയ്റ്റ് കണ്ട് താഴെ വച്ചുകൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു. അത്രക്കൊന്നും ഇല്ല. ഒന്ന് പോയേ മഹിയേട്ടാ..... എന്താ നീ ഇതിനകത്ത് നിറച്ചേക്കുന്നെ...... മഹി ചോദിച്ചുകൊണ്ട് അവളെ നോക്കി. എന്റേം മഹിയേട്ടന്റേം ഡ്രെസ്സ്,പെർഫ്യും, നമ്മുടെ നൈറ്റ്‌ ഡ്രസ്സ്‌ അതൊക്കെയേ ഉള്ളൂ....... നൈറ്റ്‌ ഡ്രെസ്സ് ഒന്നും വേണ്ടീരുന്നില്ല കാവു..... അത്‌ കേട്ടതും അവളൊന്ന് ഒറ്റപ്പുരിഗമുയർത്തി അവനെ നോക്കി...... പിന്നെ നൈറ്റ്‌ ഡ്രെസ്സ് ഇല്ലാതെ നടക്കോ നമ്മൾ. അവൾ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു. അത്‌ കേട്ടതും അവൻ ഒന്ന് വശപ്പിശകോടെ ചിരിച്ചു. ഹണിമൂൺ ആഘോഷിക്കാൻ പോകുന്ന നമുക്കെന്തിനാ ടാ നൈറ്റ്‌ ഡ്രെസ്സ് അവനൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു..... ദേ മഹിയേട്ടാ...... വന്നുവന്ന് ഒരു നാണവുമില്ല...... അവനൊന്നു വെളുക്കെ ചിരിച്ചു. ശേഷം വീണ്ടുമെന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് നീട്ടിയൊരു ഹോൺ കേട്ടത് പുറത്ത് നിന്ന്....... അതോടെ പറയാൻ വന്നത് പറയാതെ ഇരുവരും പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഉമ്മറത്ത് തന്നെ നന്ദനും ഭാമയും അമ്മയും നിൽപ്പുണ്ട്. കുറച്ച് പുറത്തേക്കുന്തിയ വയറിൽ തൊട്ടുകൊണ്ടാണ് ഭാമയുടെ നിൽപ്പ്. അവൾക്കടുത്ത് ചിരിയോടെ നന്ദനും. കുറച്ച് നേരത്തിനൊടുവിൽ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി. ഹണിമൂണിനായി അവർ പ്ലാൻ ചെയ്തിരിക്കുന്ന പ്ലെയ്സ് ലക്ഷദ്വീപ് ആയിരുന്നു. അതൊക്കെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് പല്ലവിയും കാവ്യയും ചേർന്നാണ്. വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടില്ലാതെ ഫ്ലൈറ്റ് യാത്ര സുഖകരമായിരുന്നു. അവിടെ അത്യാവശ്യം നല്ലോരു റിസോട്ടും ബുക്ക്‌ ചെയ്തിരുന്നു. രാത്രിയാണ് മുറിയിലെത്തിയത് അത്യാവശ്യം ക്ഷീണം ഇരു കൂട്ടർക്കും ഉണ്ടായിരുന്നു. നന്നായി ഉറങ്ങി ഒന്ന് റസ്റ് എടുത്ത് പിറ്റേന്നാണ് അവർ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത്...... ആകാശ നീല നിറമുള്ള ആഴങ്ങൾ കുറവുള്ള വെളുത്ത മണൽ തരികൾ നിറഞ്ഞ തനിക്കുള്ളിലൊളിച്ച അത്ഭുതങ്ങളെ തുറന്ന പുസ്തകങ്ങൾ പോലെ കാട്ടിതരുന്ന നീല സാഗരങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട മനോഹരമായൊരു ദ്വീപ്. കുറെ യേറെ കാഴ്ചകൾ കണ്ട് വൈകിട്ട് വളരെ സന്തോഷത്തോടെയാണ് ഫുഡ്‌ കഴിച്ച് എല്ലാവരും തിരികെ റൂമിലേക്കെതിയത്. നിശയുടെ ഭംഗി കൂടി വന്നപ്പോൾ സഞ്ചുവും പല്ലവിയും ഇരുവരുടെയും നല്ല നിമിഷങ്ങൾ അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ ആസ്വദിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. എന്നാൽ തുടക്കം കുറിക്കാൻ കഴിയാതെ ഒന്ന് ഒളിച്ച് കളിക്കുകയായിരുന്നു മഹിയും കാവ്യയും. കാവ്യക്കാകെയൊരു വെപ്രാളമാണ്....... ഇന്നുവരെ കാണാത്ത മഹിയുടെ മറ്റൊരു ഭാവം അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട വെപ്രാളം. കാവ്യാ....... റിസോട്ടിലെ തങ്ങളുടെ മുറിയലെ ബാൽക്കണിയിൽ കടൽക്കാറ്റേറ്റ് നിൽന്നിരുന്ന കാവ്യയുടെ പിന്നിലൂടെ പുണർന്ന് ഒരു പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അവനവളെ വിളിച്ചു...... കാതിനരികിൽ മുത്തമിട്ട് കൊണ്ടുള്ള വിളിയായതിനാൽ അവളൊന്ന് കുളിർന്നു കൊണ്ട് തല വെട്ടിച്ചു......... ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ മതിയോ...... കിടക്കണ്ടേ....... ഹ്മ്മ്...... കുറച്ച് കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട്....... അതെന്താ...... കുറച്ച് കൂടി കഴിയണേ...... ഉദരത്തിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന കൈകളെ ഒന്നുകൂടി മുറുക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു...... മ്ച്ചും..... ഒന്നൂല്ല......... ഒന്ന് പിടഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ മാറാൻ തുടങ്ങിയതും അവൻ കൈകളാൽ അവളെ കോരിയെടുത്തു....... മഹ്...... മഹിയേട്ടാ..... താഴെ നിർത്തിക്കെ..... മഹിയത് കേട്ടതായി ഭാവിക്കട്ടെ അവളേയും കൊണ്ട് കട്ടിലിനരികിലേക്ക് നടന്നു...... മഹിയേട്ടാ..... താഴെ നിർത്താൻ...... നടക്കാറായെങ്കിലും കുറച്ച് നാൾ കൂടി വെയ്റ്റ് ഒന്നും എടുക്കരുത് ശ്രദ്ധിക്കണം എന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് മറന്നോ........ അതിന് നിനക്ക് വെയ്റ്റ് ഉണ്ടെങ്കിലല്ലേ ഞാനത് ഓർക്കേണ്ടതുള്ളൂ...... അവനൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളെ കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി...... അവനും അവൾക്കരികിലേക്ക് കിടന്നു..... സ്നേഹിക്കാം.... കാതരമായി മെല്ലെ അവൻ അവൾക്കടുത്തേക്ക് കിടന്നു ചോദിച്ചു. അവൾക്ക് എന്ത് പറയണമെന്നറിയാത്തൊരു പരിഭ്രമം. റൂമിലെ മെയിൻ ലൈറ്റ് അണച്ച് ടേബിൾ ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്തവൻ...... ആ ലൈറ്റിന്റെ സ്വർണവെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ മുഖം വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു........ നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും സമ്മതം ചോദിച്ചു വശം കെടുത്തി സമ്മതിപ്പിച്ചവൻ. അതോടെ ചുംബനങ്ങളുടെ മഞ്ഞു വീഴ്ചകൾ ആരംഭിച്ചു........ ഇന്നുവരെ കാത്തിരുന്നൊരു നിമിഷം....... ഇരുവരും പരസ്പരം കൊതിച്ചൊരു നിമിഷം..... മഹിയുടെ ചുംബനങ്ങൾ അതിരുകടന്നു....... എപ്പോഴും അവൾക്ക് നൽകുന്ന മൃതു ചുംബനങ്ങളിൽ നിന്നവ വന്യമായി..... അധരങ്ങൾ പരസ്പരം കോർത്തിണങ്ങി. നെറുകയിലൂടെ നാസികയിലൂടെ കവിളുകളിലൂടെ ഒഴുകി ഒഴുകി കഴുത്തിലൂടെ മാറിലൂടെ വയറിലൂടെ മഹിയുടെ കൈ ഒഴുകി നടന്നു....... അവന്റെ കരാലാളനകളിൽ കാവ്യ കുറുകി പിടഞ്ഞു....... എപ്പോഴോ വസ്ത്രങ്ങളകന്നു....... മൃദു ഭാവനകൾ വന്യമായി........... കിതപ്പുകളും, ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങളും ആ മുറിക്കുള്ളിൽ മാത്രമൊതുങ്ങി....... പുറത്തേ തണുപ്പേറിയ കാറ്റ് അങ്ങകലെയുള്ള നീലക്കടലിന്റെ സമ്മാനമായിരുന്നു അവർ അത്‌ കൊണ്ട് കരയേ ഏൽപ്പിച്ചു....... അവയാ പ്രദേശമങ്ങനെ കുളിരണിയിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു....... എപ്പോഴോ കിതപ്പടങ്ങി ആ മാറിലേക്ക് മുഖം താഴ്ത്തിയവൻ വീഴുമ്പോൾ ഇത്രനാൾ അടക്കിപ്പിടിച്ച വികാരങ്ങളെല്ലാം കെട്ടടങ്ങിയ ആത്മ സംതൃപ്തിയിലായിരുന്നു ഇരുവരും...... എപ്പോഴോ പരസ്പരം മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയവർ ചിരിച്ചു...... അതിൽ എല്ലാമുണ്ടായിരുന്നു എല്ലാം............. സന്തോഷം സങ്കടം പ്രണയം സ്നേഹം വാത്സല്യം അങ്ങനെയെല്ലാം....... ഈ ജന്മം മുഴുവൻ ഇവയെല്ലാം അവരിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വികാരങ്ങളാണ്. കരണം......ആദ്യ ജീവിതത്തിലെ നഷ്ടങ്ങളിൽ നിന്ന് കരകയറി കൃത്യമായ കൈകളിലാണ് ഇരുവരും വന്ന് ചേർന്നത്. യഥാർത്ഥ ജീവിതമെന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതും ഇവിടെനിന്നാണ്........ 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 ഈ നിമിഷം വീട്ടിൽ നന്ദന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് കിടക്കുകയാണ് ഭാമ........ നാല് മാസങ്ങൾ പിന്നിട്ടതേയുള്ളൂ. കാത്തിരിപ്പാണിരുവരും കൈയിലേക്ക് കിട്ടുന്ന കുഞ്ഞതിഥിക്ക് വേണ്ടി....... ആ സന്തോഷത്തിൽ തന്നെയാണവർ ഉണരുന്നതും ഉറങ്ങുന്നതും....... ഉറങ്ങിയിട്ടില്ലെങ്കിലും കണ്ണടച്ച് കിടക്കുകയാണ്........ നന്ദൻ മെല്ലെയാ വയറിലേക്ക് തഴുകി..... ഭാമ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു ആ തലോടൽ..... അവൻ കണ്ണ് തുറക്കാതെ തന്നെ അവളുടെ നെറ്റിമേൽ ഒന്ന് ചുംബിച്ചു...... എന്നും അത്‌ പതിവാണ്........ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വീഴാൻ തുടങ്ങുന്നതിനു മുൻപൊരു ചുംബനം....... അതിൽ എല്ലാമുണ്ട് ...... എല്ലാം....... ഈ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നതിനും ഈ ജന്മം മുഴുവൻ കൂടെ ഉണ്ടാകുന്നതിനും,ഒന്നായി നിക്കുന്നതിനും എല്ലാം. ഇതുപോലെ മുന്നോട്ട് ജീവിക്കട്ടേയല്ലേ....സമാധാനത്തോടെ സന്തോഷത്തോടെ............ തല്ക്കാലം എല്ലാവരോടും വിടപറയാം...... അവസാനിച്ചു 💚🌺 എല്ലാവർക്കും ഒത്തിരി താങ്ക്സ്.... കഴിയുമെങ്കിൽ രണ്ട് വരി കുറിക്കണേ.....🩷✨ കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/ml1kjz3Q?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപെയ്തൊഴിയാതെ ഭാഗം..22 ******** എന്ത് പറയണം എങ്ങിനെ ആശ്വാസിപ്പിക്കണം. എന്നറിയാതെ ജുബി റഫീഖിന്റെ അരികിലായി ഇരുന്നു..... അതിലുപരി ഇപ്പോഴും എവിടെയോ മാഹിറയോടുള്ള സ്നേഹം ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ കാത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ടൊ.. എന്ന ഭയവും അവളുടെ മനസിൽ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു.... 🌹🌹🌹 "ഇക്കാ....' ജുബി.. വളരെ അധികം വിഷമത്തോടെ വിളിച്ചു.... മ്മ്.... അവൻ പതുക്കെ മൂളി "ഇക്കയുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും. മാഹിറഉണ്ടല്ലേ...അവളുടെ സ്നേഹത്തിനായി... വീണ്ടും കൊതിക്കുന്നുണ്ടല്ലേ ഹൃദയം. "ഹേയ്.... ഒരിക്കലുമില്ല... എനിക്കിപ്പോ അവളോട് വെറുപ്പ് മാത്രമേ ഒള്ളു...." "കളവ് പറയാതെ... ഇക്കാ.. നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴും അവളോടുള്ള സ്നേഹം കാത്തു കിടപ്പുണ്ടന്ന് നിങ്ങളുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലായി. അതാണല്ലോ...ഈ... കണ്ണുനീരിന്റെയും, രാജകുമാരന്റെയും, കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിന്റെയും കഥയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്.! ജുബി.....' മതി....' "എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കിവെച്ചത്.സങ്കടം വന്നപ്പോ...അറിയാതെ.. പുറത്തെടുത്തു പോയന്ന് കരുതി.. അതിന് വേറെ വ്യാക്യാനം കണ്ടത്തണ്ട.....' "ഇഷ്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു... ജീവനായിരുന്നു.... എന്റെ നല്ല സുഹൃത്തായിരുന്നു. അതൊക്കെ രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് മുന്നേ... ഇപ്പോ അതിൽ ഒരു സ്ഥാനവും ഞാനവൾക്ക് നൽകുന്നില്ല.. ഇനി അവൾക്ക് കൊടുക്കാനും പോകുന്നില്ല....ഞാൻ പറഞ്ഞതും... കരഞ്ഞതുമെല്ലാം അന്നത്തെ ഞങ്ങളുടെ..... ജീവിതം അങ്ങിനെയായിരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞതാ...അല്ലാതെ... എന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോഴുണ്ട് എന്നല്ല.... മ്മ്ഹ്... ജുബി ഒന്ന് മൂളി..... എന്റെ പെണ്ണെ ഇങ്ങനെ മുഖം വീർപ്പിക്കാതെ...നീയാണ് എന്റെ പൊന്ന്.... എന്റെ ജീവൻ അതിനപ്പുറം എനിക്ക് ആരും ഇല്ലടി..... "മ്മ്ഹ്... ഉവ്.. ഉവ്.." "സത്യം... നീയും, ഉമ്മയും എന്റെമോനും അങ്ങിനെ മതി റഫീഖിന്..... ഇനിയാരെയും എന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ഞാൻ ക്ഷെണിക്കുന്നില്ല. അതിനുള്ള യോഗ്യത അവർക്കില്ല....വേണ്ടായെന്ന് പറഞ്ഞുപോയവർ പുറത്തു തന്നെയാ..... അവർ വെറുതേ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞിരുന്നു.... 🌹🌹🌹 നേരം പുലർന്നതിന് ശേഷം പ്രാതൽ ഭക്ഷണം റെഡിയാക്കി റഫീഖിന് കൊണ്ട് പോകാനുള്ള ഫുഡും കൊടുത്ത് അവനെ പറഞ്ഞയച്ചതിന് ശേഷം ചൂലെടുത്ത് ജുബി മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി... രണ്ട് ദിവസം തൂത്തില്ലങ്കിൽ പിന്നേ പറയണ്ട...മുറ്റമാകെ നിറഞ്ഞു...ഇതെവിടുന്ന ഇത്രയും ഇലകൾ പൊഴിഞ്ഞു വീണത്.... കുഞ്ഞിത്ത.... " ഫാസിലിന്റെ വിളിക്കട്ടുകൊണ്ട് ജുബി തിരിഞ്ഞു നോക്കി... അല്ല... ആരിത്...? " എന്നെ മറന്നുല്ലെ നിങ്ങൾ എല്ലാരും... അതോ അങ്ങിനെ അഭിനയിക്കുന്നതോ...? " "ഹേയ്... അല്ല കുഞ്ഞിത്ത. നിങ്ങൾക്കിപ്പോ പുതിയ വീട്ടുകാരായി... ബന്ധങ്ങളായി അതിനിടയിൽ ഞങ്ങൾ..." "മ്മ്ഹ്.... എന്നാലും പഴയത് മറക്കാൻ പറ്റുമോ.... എന്റെ മനസ്സ് കൊണ്ട് ഞാനിപ്പോഴും അവിടുത്തെ മരുമകൾ തന്നെയാ...." അതെ.... "അവനൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.... നീയെങ്ങിനെയാ വന്നത്..? വണ്ടിയുടെ ശബ്ദം ഒന്നും കേട്ടില്ലല്ലോ....? " "ഞാൻ ബസ്സിനാ വന്നത്.. പിന്നേ അങ്ങാടിയിൽ നിന്ന് ഇങ്ങോട്ട് ഒരു ഓട്ടോ വിളിച്ചു." "വാ...കയറിയിരിക്ക്.. ഇനി ഉച്ചക്കുള്ള ഫുഡ്‌ കഴിച്ചിട്ട് പോയാൽ മതി...." "ഇല്ല... ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറുന്നില്ല.... അടുത്ത ആഴ്ച്ചയല്ലേ..നിക്കാഹ്‌ ഇക്കാനെ കൂട്ടി നേരത്തെ എത്തണം.... പിന്നെ... ദാ.. ഈ.. ഡ്രെസ്സും കൊണ്ട് വന്നതാ... മോൾക്കുള്ളത് അവിടെ കൊണ്ട് പോയി കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. "എന്തിനാ ഫാസിലെ.. ഇതൊന്നും വേണ്ടായിരുന്നു." "ഇതൊക്കെയല്ലേ നമ്മുടെ സന്തോഷം.... വീട്ടിലേക്ക് പോയിരുന്നോ..?" "ഇല്ല... ഇപ്പോ ഒരുമാസം കഴിഞ്ഞു...." "ഒരുമാസം കഴിഞ്ഞന്നോ..? അപ്പോ...മോൾ..' അവളെ കാണാതെഎങ്ങിനെയാ കുഞ്ഞിത്താ... നിങ്ങൾക്ക്." "ആദ്യമൊക്കെ വലിയപ്രയാസം തന്നെ ആയിരുന്നു....ഇപ്പോ ക്ഷീലമായി പോയി... അങ്ങിനെ ആയല്ലേ പറ്റു.. അവൾക്കും....എനിക്കും. എല്ലാവർക്കും എന്നെ മറ്റൊരാളെ പിടിച്ച് ഏല്പിക്കാഞ്ഞിട്ട് വലിയ ദൃതിആയിരുന്നല്ലോ... നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് ഒഴിക്കിവിടാതെ പരമാവധി ശ്രദ്ധിച്ചു അവൾ എങ്കിലും... മിഴികോണിൽ ഉരുണ്ടുകൂടി അവപുറത്തേക്ക് ഒഴുകി.... ഷാളിന്റെ ഒരറ്റം കൊണ്ട് തുടച്ചുമാറ്റികൊണ്ട് അവൾ അവനെ നോക്കി... അഹ്... വന്നകാലിൽ നിൽക്കാതെ ഇങ്ങോട്ട് ഇരിക്ക്. കുഞ്ഞിത്തയുടെ വിഷമം കണ്ടപ്പോൾ അവനും അറിയാതെ സങ്കടം വന്ന് പോയി..... ഞാൻ പോയി ചായഎടുക്കാം ഇരിക്ക്....അവനെഉമ്മറത്തെ കസേരയിൽ ഇരുത്തി അവൾ അകത്തേക്ക് കടന്നു.. പാവം.. ഒത്തിരി സഹിക്കുന്നുണ്ട്.. എനിക്കറിയാം ആ.. മനസ്സ്.. മോളെ കാണാതെ...ഉള്ള വിങ്ങൽ അടക്കിപിടിച്ച് മറ്റൊരാൾക്ക്‌ വേണ്ടി പുഞ്ചിരിച്ചു നിൽകുന്നു.. ഈ... പ്രയാസം മുൻകൂട്ടി കണ്ട് കൊണ്ടായിരിക്കാം ഉപ്പയും, ഉമ്മയും.... അവിടേക്ക് തന്നെ ഇത്താനെ കൊണ്ട് വരണം എന്ന് നിർബന്ധം പിടിച്ചത്. ആ... തീരുമാനം ശെരിയായിരുന്നു എന്ന് ഇപ്പോ തോന്നുന്നു.... രണ്ട് പേർക്കും ഉൾകൊള്ളാൻ പ്രയാസം ആയിരിക്കും...എന്നാലും അങ്ങിനെ മതിയായിരുന്നു. കുഞ്ഞിത്തയുടെ വിഷമത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നില്ല... എന്റെ പ്രണയം... എന്നനിക്ക് ഇപ്പോ തോന്നുന്നു... ഞാനൊന്ന് മനസ്സ് വെച്ചിരുന്നങ്കിൽ ജൂബിത്താക്ക് മോളുടെ കൂടെ അവിടെ കഴിയായിരുന്നു.. അഹ്... ഇനിയിപ്പോ പറഞ്ഞിട്ടും ചിന്തിച്ചിട്ടും കാര്യമില്ല..... എല്ലാം നടന്നു കഴിഞ്ഞില്ലേ.... അവൻ നെടുവീർപ്പിട്ടു.... അപ്പോഴേക്കും ജുബി ചായയും ബിസ്‌കറ്റും മേശയിൽ കൊടുന്നു വെച്ചു. ആരാ... ജുബി വന്നിരിക്കുന്നത്.? " അകത്തെ മുറിയിൽ നിന്നും ഉമ്മ വിളിച്ച് ചോദിച്ചു.. അത്... ഫാരിസ് ഇക്കാന്റെ അനിയനാ ഉമ്മാ.... ഫാരിസ് ഇക്കയോ.. അതാരാ....? " എന്റെ.. ആദ്യത്തെ.. ഭർത്താവിന്റെ അനിയൻ. മ്മ്ഹ്.... ഒന്ന് മൂളിയതല്ലാതെ മറ്റൊന്നും കേട്ടില്ല.... പുറത്തേക്ക്. ആരാന്നറിയാൻ ഒന്ന് വന്നതും ഇല്ല....അവൾക്കതിൽ വിഷമം തോന്നി.... ഫാസിലെ.. വാ... ചായ ഒരു ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർന്നു അവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു....ജുബി.. ഇവിടെ ആർക്കും ബേക്കറി ഒന്നും ഇഷ്ടം അല്ല അതുകൊണ്ട് അതൊന്നും കൊടുന്നു വെക്കാറുമില്ല.. നിനക്കിനി... ഉച്ചക്കത്തെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് പോവാം.. ഹേയ്... വേണ്ടാട്ടോ.. ഇത് തന്നെ ധാരാളം... എന്നിട്ട് എന്തൊക്കെ വീട്ടിലെ വിശേഷം... ഉമ്മാക്ക് സുഖല്ലേ.. വല്ലിത്ത എന്ത് പറയുന്നു... കുഞ്ഞിമക്കളൊക്കെ സുഖായിട്ടിരിക്കുന്നല്ലോ ല്ലെ.. അതെ.... എല്ലാവർക്കും സുഖാണ് ചായ കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൻ പറഞ്ഞു....അവരെയൊക്കെ കൂട്ടായിരുന്നു നിനക്ക്..അന്ന് വന്നപ്പോൾ ശെരിക്ക് മിണ്ടാനോ കാണാനൊ കഴിഞ്ഞില്ല.... അന്നത്തെ സാഹചര്യം അങ്ങിനെ ആയിരുന്നല്ലോ... " അതെ... അതെന്തായി. പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചോ..? " എത്രയും പെട്ടന്ന് ഇക്കയോട് അവരെ മൊഴിചൊല്ലാൻ പറ. അല്ലേൽ... മോന്റെ പേരും പറഞ്ഞു അവർ.... മ്മ്ഹ്.... അതൊന്നും ആയിട്ടില്ല.. എന്തേലും ചെയ്യണം എന്ന് പറയുന്നു.... മ്.... അവസാനത്തെ മുറുക്കും ഇറക്കി.. കൊണ്ടവൻ എഴുനേറ്റു.... കുഞ്ഞിത്ത വേറെ ആരും ഇല്ലേ..ഇവിടെ...? " അങ്ങിനെ പറഞ്ഞിട്ടാണോ അവൾ നിന്നെ വിളിച്ച് വരുത്തിയത്...പുറകിൽ നിന്നും റഫീഖിന്റെ ഉമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ടുകൊണ്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.... എന്നെ ആരും വിളിച്ചു വരുത്തിയത് ഒന്നും അല്ല. ഞാൻ... ഇത് ഇത്താനെ ഏൽപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി വന്നതാ. കൊണ്ട് വന്ന കവർ എടുത്ത്. അവൻ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.. അഭിനയം കൊള്ളാം രണ്ട് പേരുടെയും.....ആർക്കും ഒന്നും മനസിലാവില്ലന്ന വിചാരം... ഉമ്മാ......... അവൾ ദേഷ്യത്തോടെയും, സങ്കടത്തോടെയും വിളിച്ചു. എത്രയോ.... നല്ല കാര്യങ്ങൾ വന്നു കുഞ്ഞിത്ത...നിങ്ങൾക്ക്. അതിനൊന്നും സമ്മതം മൂളാതെ.....ലാസ്റ്റ് വന്ന് പെട്ട വീടുണ്ടല്ലോ.. അതൊരു ഒന്നഒന്നര വീടാണ്.... സൂപ്പർ....ആളുകളും. ഇവരുടെയൊക്കെ ഇടയിൽ നിങ്ങളെങ്ങിനെയാ... എന്റെ കുഞ്ഞിത്താ.. നിങ്ങളെ സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്ങിനെ സഹിക്കുന്നു ഇത് പോലെ ഉള്ളവരെ.... അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു....കണ്ണുകൾനിയന്ത്രണ മില്ലാതെ നിറഞ്ഞൊഴുകി. ഞാനിറങ്ങാ....ഇനി ഞാനിവിടെ നിന്നിട്ട് ഒരു പ്രശ്നം വേണ്ട....നിങ്ങൾ ഇക്കയെയും കൂട്ടി തലേന്ന് തന്നെ....അങ്ങോട്ട് വരി... എന്നാ ശെരി ഞാനിറങ്ങി. മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി ചെരിപ്പ് സ്പീഡിൽ ധരിച്ചു കൊണ്ടവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കാതെ നടന്നു.. എടി.... എന്തിനാ അവൻ വന്നത്..? " സത്യം പറഞ്ഞൊ... നീ...റഫീഖ് ഇല്ലാത്ത സമയം നോക്കി വിളിച്ചതല്ലേ.... അവൾ അതിന് മറുപടിയൊന്നും നൽകാതെ അകത്തേക്ക് കയറി അവളുടെ റൂമിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചു.... എന്റെ ചോദ്യേം അവൾക്ക് അത്ര പിടിച്ചില്ല തോന്നുന്നു.. എനിക്കറിയാം അവൻ അവൾക്ക് ഡ്രെസ്സുമായി വന്നതാണെന്ന്... പക്ഷെ.... അവളെ റഫീഖിന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും മാറ്റി എന്റെ അനിയത്തിയുടെ മോളെ കൊണ്ട് വരണം...അവന്റെഭാര്യയായി ഞാനവളെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരുമെന്ന് ഞാൻ അവൾക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തതാ.. അതിന് പറ്റിയ അവസരം ഇത് തന്നയാ.....അവളുടെ ആദ്യഭർത്താവിന്റെ അനിയൻ എവിടെ നിന്നാണാവോ വിവാഹം കഴിക്കുന്നത്.. അവിടെ ഈ ന്യൂസ് എത്തിക്കാൻ എന്താ ഒരു വഴി ആ...നമുക്ക് ആലോചിക്കാം... അതിന് മുൻപ്... റഫീഖിനെയും അവളെയും. പിണക്കാൻ ഉള്ള വഴി കണ്ടെത്തണം....ഞാൻ പറഞ്ഞതൊക്കെ അവൻ സ്വീകരിക്കുമോ ആവൊ.. നിലത്തും തലയിലും അല്ലാതെ കൊണ്ട് നടക്കല്ലേ..അവളെ.. ഒരു സുന്ദരിക്കോത.... അവളുടെ റൂമിനു മുന്നിൽ നിന്ന് കൊണ്ട് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു റഫീഖിന്റെ ഉമ്മാ... അതെല്ലാം കേട്ടുകൊണ്ട് ആർത്തു കരയാനാവാതെ പാവം....ബെഡിലേക്ക് വീണു കഴിഞ്ഞിരുന്നു... (തുടരും..... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹 #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlj5r5Zv?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപെയ്തൊഴിയാതെ ഭാഗം...20 ********* അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓരോന്ന് ഓർത്തും,പദം പറഞ്ഞും സങ്കടം തീർത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.... അന്ന് വീട്ടിൽ വന്ന് കയറിയത് മുതൽ ഞാൻ എന്റെ മോനെകുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാ...ഉമ്മയെ കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് വിളിപ്പിച്ചും അയൽവാസി.... വിലാസിനി ചേച്ചിയെ അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞിവിട്ടുകൊണ്ടും... പക്ഷെ.... ഒരു കുട്ടിപോലും എന്റെ മനസ്സ് കാണാനോ.. എന്റെ വേദന മനസ്സിലാക്കാനൊ.. ഉണ്ടായില്ല..പകരം എന്നെ എങ്ങിനെ കുറ്റപ്പെടുത്തണം, എങ്ങിനെ അപമാനിക്കണം, ഇതിലും കൂടുതൽ എങ്ങിനെ വേദനിപ്പിക്കണം എന്നുള്ള മത്സരത്തിലായിരുന്നു പലരും. അവരെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല അതിനുള്ള അവസരം അറിഞ്ഞുകൊണ്ടല്ലങ്കിലും ഞാനായിട്ട് ഇട്ട് കൊടുത്തതല്ലേ... പക്ഷെ.... എനിക്കെന്റെ കുഞ്ഞിനെ ആര് കാണിച്ചു തരാൻ.. ഞാൻ മറ്റൊരുത്തന്റെ കൂടെ പോയി പൊറുത്തവളല്ലെ..എനിക്ക് അതിനുള്ള യോഗ്യതയില്ലല്ലോ.. അവർ എന്റെ മാതൃസ്നേഹത്തെ നിഷേധിക്കുകയല്ലേ... ബെഡിലേക്ക് വീണവൾ തലയിണയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി പൊട്ടികരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.... ********* മോളെ.........മാഹി... മോളെ........... എന്തെടുക്കുവാ......... നീ.....അവിടെ..? വന്നത് മുതൽ അകത്തു കയറി വാതിൽ അടച്ചിട്ടിരിപ്പാണല്ലോ... മോളെ........ടും....... ടും.. മാഹിയുടെ ഉമ്മ...നബീസു വാതിലിൽ മുട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഉമ്മയുടെ വിളിയുടെ ശബദം കൂടിയപ്പോൾ കിടക്കുന്നിടത്തു നിന്ന് എണീറ്റ് വന്നവൾ വാതിൽ തുറന്നു.... എന്താ...... എന്താ.... നിങ്ങൾക്കൊക്കെ വേണ്ടത്..... ഞാൻ ചത്തിട്ടില്ല പോരെ.. എല്ലാം...ഒപ്പിച്ചു വെച്ചത് നീതന്നെയല്ലേ....മാഹിറ... പിന്നെന്തിനാ...എന്നോട് വന്ന് കലിതുള്ളുന്നത്... സമാധാനപെട്...നമുക്ക് മോനെ എങ്ങിനെയെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വരാം... ആദ്യം നീപ്പോയി കുളിച്ച് വേഷമൊക്കെ ഒന്ന് മാറ്... ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചു, കരഞ്ഞും ദേഷ്യം കാണിച്ചത് കൊണ്ടൊക്കെ എന്താവാനാ...ചെല്ല്... പോയി കുളിക്ക്.... നമ്മുടെ മമ്മാലിക്കയില്ലേ... പള്ളിതൊടുവിലെ അവൻക്ക് ഒരുമോനുണ്ടല്ലോ..അലവി അവൻ അറിയപ്പെടുന്ന വക്കീലാണ്... അവൻക്കൊന്ന് വിളിച്ച് നോക്കട്ടെ...ഞാൻ.. ചെല്ല്.... ഇന്ന് കിടക്കുന്നതിനു മുൻപ്തന്നെ അവൻക്കൊന്ന് വിളിക്കണം... ഹേയ്... ഒരു വകീലിന് വിളിച്ചിട്ടും കാര്യം ഇല്ല.. അവർ എനിക്കെന്റെ മോനെ തരില്ല.... ഞാൻ അത്രക്ക് മോശപ്പെട്ടവളാണ്... അവരുടെ മുന്നിലും സമൂഹത്തിന് മുന്നിലും.....പിന്നേ..അവൻ എന്റെ മോൻ അല്ലന്നാണ് അവരുടെ വാദം.... അവൻ എന്റെകുഞ്ഞോ... ഞാൻ അവന്റെ ഉമ്മയോ അല്ല..... അവിടെനിക്കുന്നവളുടെയും അവന്റെയും അല്ലേ...അതൊക്കെ അവർ മാറ്റിയെഴുതിയിട്ടുണ്ട്... അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു... ഏത് നേരത്താണാവോ.. അയാളുടെ വാക്കുകൾക്ക് ഞാൻ ചെവികൊടുക്കാൻ തുടങ്ങിയത്... എങ്ങിനെയാണാവോ.... അയാളുടെ ചതിയിൽ ഞാൻ അകപ്പെട്ടത്.... അയാൾ കാരണമാ...ഞാനിന്ന് ഇങ്ങനെ.. അയാളെ ഞാൻ കൊല്ലും എന്നെപോലെ എത്ര പെണ്ണുങ്ങളുടെ ജീവിതം തകർത്തിട്ടുണ്ടാവും അയാൾ.. മോളെ.... നമുക്ക് അയാളെ കൊല്ലാനും തല്ലാനൊന്നും നിക്കണ്ട അയാൾക്കുള്ള ശിക്ഷ ദൈവം കൊടുത്തോളും... എന്റെ മോന്റെ ഒരു ഫോട്ടോ പോലും എന്റെ കയ്യിലില്ലല്ലോ. ഉമ്മാ.. അവനെ ഒന്ന് കാണാൻ പോലും..... എനിക്ക്... ഞാൻ...അവൾ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.... ഉമ്മദേഷ്യപ്പെട്ടും, സ്നേഹത്തോടെയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... ********* ഒരാഴ്ച്ചക്ക് ശേഷം ഫാരിസിന്റെ വീട്ടിലുള്ളവർ പുതുപെണ്ണിന് ഡ്രസ്സ്‌ എടുക്കാനായി ടൗണിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു...അവന്റെ ജേഷ്ഠൻ ഫൈസലിക്കയുടെ ഭാര്യയും, മക്കളും, പിന്നേ... അകന്ന ബന്ധത്തിലുള്ള രണ്ട് മൂന്ന് പേരും.... "ഫാസിലെ...നോക്ക്... ഇത് മതിയോ....? "നോക്കട്ടെ.... ഹേയ്..ഇത്ര വിലയുടേത് ഒന്നും വേണ്ട. അന്നൊരു ദിവസം ഇട്ട് കാബോർഡിൽ മടക്കിവെക്കാനുള്ളതല്ലേ..." "ഹേയ്....അത് പറഞ്ഞ ശെരിയാവില്ല...നിന്റെ പിശുക്കത്തരമെല്ലാം ഒഴിവാക്ക്.അത് ഇവിടെ വേണ്ട...നാലാളുകൾ കൂടുന്നതാ... മണവാട്ടിയെ എല്ലാവരും ശ്രദ്ധിക്കും...കൂടെ വന്നവരിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു." "ഇത്..കണ്ടോ..ആറായിരം രൂപയാണ്...ഈ ലഹങ്കക്ക്.. നല്ല ഭംഗിയുള്ള കളർ മജന്ത അവൾക്ക് നന്നായിട്ട് ചേരും. "എന്റെ ഇത്ത.... ഒരു ആയിരത്തിന്റെയോ... രണ്ടായിരത്തിന്റെയോ പോരെ.." ചെറുക്കാ.... നീ..കളിക്കല്ലേ... ഇത് തമാശയല്ല.... പെണ്ണിന് ഇടാൻ കൊടുക്കുന്ന ഒരു ചെരിപ്പിനു വേണം ആയിരം... നിന്നെയും കൊണ്ട് വന്ന... എന്നെവേണം തല്ലാൻ...ഇനി നിന്നോട് ഒരഭിപ്രായവും ചോദിക്കുന്നില്ല... ഞാൻ ഒരു കളർ തീരുമാനിച്ചെടുക്കും. നീ....ക്യാഷ് കൊടുത്താൽ മതി... ഫാസിലിന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ചെവികൊടുക്കാതെ....അവർ ഡ്രെസ്സുകൾ തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. അൽപസമയത്തിന് ശേഷം. അവൻക്കുള്ളതും, പെണ്ണിനുള്ളതും...വീട്ടുകാർക്ക് ഉള്ളതും എടുത്തവർ മടങ്ങി.... "അല്ല ഇത്ത...കുഞ്ഞിത്തക്ക് ഒന്നും വാങ്ങിയില്ലല്ലോ..? "എല്ലാവർക്കും വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. അവൾക്കും,കുഞ്ഞിനും ഉള്ളത് ഇതിൽ ഉണ്ട്... നാളെതന്നെ..നീയത് അവളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോയി കൊടുക്ക്..റഹ്മത്തഅവനോട് പറഞ്ഞു....." "അതൊക്കെ കൊടുക്കാം.. കുഞ്ഞിത്തയുടെ ഭർത്താവ് ഒരു മൊരടൻ സ്വഭാവക്കാരനാണന്ന് തോന്നുന്നു...അല്ലേ..." "ഹേയ്... അല്ലടാ... അത് അന്നത്തെ ഒരു പ്രശ്നം കൊണ്ട് നിനക്ക് വെറുതേ..തോന്നിയതാവും.. നമ്മളോടൊന്നും മിണ്ടാൻ പറ്റിയ ഒരവസ്ഥയിൽ അല്ലായിരുന്നല്ലോ..അയാൾ ' പിന്നേ... നമ്മൾ എല്ലാം കേട്ടതിലും,കണ്ടതിലും ഉള്ള ചമ്മലും ഉണ്ടാകും.. "മ്മ്...അതെ.. അതെ... നാളെ എന്തായാലും പോയിനോക്കാം... അല്ലേ ഇത്ത..." "മ്.... കൊണ്ട് കൊടുക്കാതിരിക്കാൻ പറ്റില്ലല്ലോ....നമ്മുടെ മോളല്ലേ അവളുടെ കൂടെ ഉള്ളത്.." "പിന്നേ നീ പോകുന്നത് ഉമ്മഅറിയണ്ട...." "ഇല്ല.. ഇത്ത ഞാൻ പറയുന്നില്ല." കല്ലിയാണ ചർച്ചകളും അതുമായി ബന്ധപെട്ടവയെല്ലാം ചർച്ച ചെയ്തവർ വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി...... ********* "ഇക്കാ.... എന്താ...ഒരു ആലോചന..." "ഹേയ്... ഒന്നുല്ല ജുബി. മോൻ എവിടെ...? "ഉമ്മയുടെ അടുത്തുണ്ട്.." "ഞാൻ..ഇന്നലെ നമ്മുടെ രാമചന്ദ്രൻ.. സാറില്ലെ... വക്കീൽ.... മൂപ്പർക്ക് വിളിച്ചിരുന്നു...." "എന്ത് പറഞ്ഞു എന്നിട്ട്.." ഞാൻ എല്ലാ വിവരങ്ങളും അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു.. ആദ്യം മുതൽ അവസാനം വരെ അയാൾ കേട്ടിരുന്നു.. എന്നിട്ട്.... എന്തെങ്കിലും സൊല്യൂഷൻ... മ്മ്ഹ്... ഉമ്മ...ഉണ്ടാവുമ്പോ.. മക്കൾ അവരുടെ കൂടെയാണ് വളരേണ്ടത്...എന്നാണ് മൂപ്പർ പറയുന്നത്.... അവൾകേസ് കൊടുത്താൽ മോനെ അവൾക്ക് വിട്ടു കൊടുക്കേണ്ടി വരുമെന്ന്. പിന്നേ നമുക്കും കൊണ്ട് വരാം ആഴ്ചയിൽ ഒരു ദിവസമൊ... രണ്ട് ദിവസമോ.. അങ്ങിനെ... മക്കളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയവർ പിന്നേ..തിരിച്ചുവന്നാലും അവർക്ക് കുഞ്ഞിനെ കൊടുക്കാൻ പറ്റുമോ..? " പറ്റും.... അവൾ കുഞ്ഞിനെ ഉപദ്രവിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ...തെരുവിൽ കൊണ്ട് പോയി ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും ഇല്ല.... എന്നെ ഏല്പിച്ചിട്ടാണല്ലോ പോയത്....അതുകൊണ്ട്.. മ്മ്ഹ്.... ഞാൻ ചോദിച്ചെന്നെ ഒള്ളു... ഇതൊക്കെയാണോ.. ഇവിടെ ഉമ്മറത്തു വന്നിരുന്ന്. ഒറ്റക്കിരുന്ന് ആലോചിക്കുന്നത്..?" "മ്മ്.... അവളുടെ കയ്യിൽ മോനെ കൊടുത്താൽ...പിന്നേ..ഞാൻ തോറ്റത് പോലെ ആയില്ലേ... അവനെ ഇത്രയും നാൾ മാറോടഡക്കി പിടിച്ചിട്ട്...പെട്ടന്ന് നഷ്ടപെടുക എന്ന് പറയുമ്പോൾ... എനിക്കത് താങ്ങാൻ കഴിയുമോ...? പിന്നേ...മറ്റൊരു കാര്യം... എന്താന്ന് വെച്ചാൽ... ഈ ലോകത്ത് ഞാൻ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വെറുക്കുന്നതിപ്പോ അവളെയാണ്.... അവളുടെ കൂടെ എന്റെ മോനെ....വിടുക എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എനിക്കത് ഓർക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല... "ഇക്കാ... വന്നേ... മതി. ഉമ്മറത്തു വന്നിരുന്ന് ഓരോന്ന് ഓർത്തും പറഞ്ഞും ഇരുന്നത്....എഴുനേറ്റ്.. അകത്തേക്ക്...വാ...." അവൾ നിർബന്ധിച്ചുകൊണ്ട് റഫീഖിനെ അകത്തോട്ട് കൂട്ടികൊണ്ട് പോയി... ജുബി........ മോനെ ഉറക്കുന്നതിന് മുൻപ്... അവനെ കൊണ്ട്പോയി കുളിപ്പിക്ക്....മേലെയാകെ പൊട്ടും പൊടിയുമാ.... ഹാളിലെ മുറിയിൽ നിന്നും റഫീഖിന്റെ ഉമ്മ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... ദാ... വരണു...ഉമ്മാ.... ഇക്കാ... ഞാൻ ഉമ്മാടെ കയ്യിൽ നിന്നും മോനെ വാങ്ങട്ടെ.... അവൾ....ഉമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടന്നു... റഫീഖ് താടയും തടവികൊണ്ട് ബെഡിൽ...മലർന്നു കിടന്നു. അപ്പോഴൊക്കെയും മാഹിറയും ഒത്തുള്ളഅവന്റെ പ്രണയകാലം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു... "റഫീ...... എത്ര നാളായി ഞാൻ പിന്നാലെ നടക്കുന്നു.... വീർപ്പിച്ച് പിടിച്ച മസിൽ ഒന്ന് അയച്ചുവിട്ട് എന്നോട് ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൂടെ...." "മാഹിറ... നീയിങ്ങനെ എന്റെ പുറകെ നടന്നിട്ട് കാര്യമില്ല.. ഞാൻ എന്റെ ഉമ്മാക്ക് വാക്ക് കൊടുത്തതാ... ഉമ്മ ചൂണ്ടി കാണിക്കുന്ന കുട്ടിയെഞാൻ കല്ലിയാണം കഴിക്കു എന്ന്." "നോക്ക്... റഫി....എനിക്കറിയാം നിനക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടം ആണെന്ന്... ഞാൻ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്.. നീ എന്നെത്തന്നെ നോക്കിനിൽക്കുന്നത്..." "ഇല്ല... മാഹി.... അതൊരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല.. ഞാൻ അങ്ങിനെ ഇത് വരെ ആരെയും ഇഷ്ടത്തോടെ നോക്കിയിട്ടില്ല...." "എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഉള്ളിന്റെ....ഉള്ളിലുള്ളത് പുറത്ത് ചാടാതെ പിടിച്ച് നിൽക്കാൻ നിനക്ക് പ്രത്യക കഴിവുണ്ട്. എന്നെ ഇഷ്ടം ആണെന്ന് പറയുന്നത് കൊണ്ട് നിനക്ക് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്. അത് സത്യമായ കാര്യമല്ലേ.. അത് അംഗീകരിച്ചു തരാൻ നിനക്ക് എന്താണ് ഇത്ര മടി.." "മാഹി...എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാതെ പോയെ..." "ഓഹ്...നിങ്ങൾ വലിയ ആൾക്കാർ ആയോണ്ടാവും..ല്ലെ.. നമ്മളെ പിടിക്കാത്തെ...." "മ്മ്ഹ്...നമ്മൾ പാവങ്ങൾ....വാടക്ക് താമസിക്കുന്നവർ...." അങ്ങിനെ ദിവസവും ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു പുറകെ നടന്നിരുന്ന മാഹിറ എപ്പോഴോ അവന്റെ ഉള്ളിൽ കടന്ന് കൂടിയിരുന്നു. എങ്കിലും പുറത്ത് കാണിക്കാതെ അവൻ നടന്നു. ഇനിയിപ്പോ അവളോട് ഇഷ്ടം തുറന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വെറുതേ ആശകൊടുക്കുന്നത് എന്തിനാ.... വീട്ടുക്കാർ വിവാഹത്തിന് സമ്മതം മൂളിയില്ലെങ്കിൽ അതാകുട്ടിക്ക് വലിയ സങ്കടമാവില്ലേ... അത് കൊണ്ട് തൽക്കാലം മനസ്സിലുള്ള ഇഷ്ടം അവൻ മൂടിവെച്ചു....അങ്ങിനെ രണ്ട് മൂന്ന് മാസം കടന്നുപോയി... പിന്നേ...ഒരു ദിവസം അവൻ പിജിയുടെ അവസാനത്തെ എക്സാമും...കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങാൻ സ്‌കൂട്ടിയിൽ കയറിയപ്പോഴാണ്...മാഹിറ അവന്റെ പേരും വിളിച്ച് ഓടിവരുന്നത് കണ്ടത്... "റഫീ...........റഫീ......... പോവല്ലേ........." അവൻ പുറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ മാഹിറയായിരുന്നു അത്... "എന്താ..... എന്താടാ...." "ഞാൻ.... ഈ..കോളേജിലുള്ള മുഴുവൻ പേരും കേൾക്കെ വിളിച്ച് പറയാൻ പോവാ...." "എന്ത്....എന്ത് പറയാൻ...പോവാന്ന്..." "എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടം ആണെന്ന്....." "ഹേയ്.... നിനക്ക് എന്താ ഭ്രാന്താണോ...പെണ്ണെ...." "അതെ.... നിന്നെ ഞാൻ ഭ്രാന്തമായി സ്നേഹിക്കുന്നു. നിന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ എനിക്ക് നിന്റെ അനുവാദം ഒന്നും വേണ്ടല്ലോ...." "വട്ട് പറയാതെ....മാറിനിന്നെ.... എനിക്ക് പോണം....." "ദെ... കണ്ടോ....എല്ലാവരും നമ്മളെത്തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്. അവരൊക്കെ കാണെ ഞാൻ നിന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മവെക്കാൻ പോവാ...." "ദെ.... ഞാൻ ഒരടി വെച്ചുതരും. വേണ്ടാത്തരം കാണിക്കാതെ മാറിക്കെ....." "ഇല്ല....... അവൾ കൈകൊട്ടികൊണ്ട് എല്ലാവരെയും അവരുടെ അരികിലേക്കായി വിളിച്ചു... "ഒരു നിമിഷം ആരും പോവരുത്... എനിക്ക് ഒരു കൂട്ടം കാണിക്കാനുണ്ട്... Pls... ആരും പോകരുത്.."പോകാൻ തുനിഞവരോടായി അവൾ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.... അവളത് വിളിച്ച് പറഞ്ഞതും റഫീഖ്‌ വേഗം സ്കൂട്ടിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.... ഇവളെ എന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാ എന്നമട്ടിൽ.....അവളെ നോക്കി....ഒരു വിധം കുട്ടികളൊക്കെ അവർക്ക് ചുറ്റും കൂടി എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ പിന്നേ അവളൊന്നും... ചിന്തിച്ചില്ല.....ഓടിവന്ന് അവനെ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട് അവന്റെ...കവിളിൽ എത്തിപിടിച്ചൊരു ഉമ്മ കൊടുത്തു.... "ഡി..... വിടടി.... ഈ.... പെണ്ണ് എന്തായി കാണിക്കുന്നേ..... പിന്നേ അവനെ ചുറ്റിപിടിച്ച് ശബ്ദതത്തിൽ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു....... I...... LOVE..... YOU.............. നീ എന്റേതാണ് എന്റേത് മാത്രം....... അവൻ ഭലം പ്രയോഗിച്ച് അവളെ അവനിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റിക്കൊണ്ട്... അവളുടെ മുഖം നോക്കി ഒരറ്റ അടിയായിരുന്നു..... "മാറി നിൽക്ക് നിനക്കിത് എന്തിന്റെ കേടാ.... ഇഷ്ടം ആണന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇനിയും എന്റെ പുറകെ നടന്ന് ഇതുപോലെ എന്തെങ്കിലും കോപ്രായിത്തരം കാണിക്കാൻ ആണങ്കിൽ.... ഇതിന്റെ ബാക്കി അപ്പൊ പറയാം... വിരൽ ചൂണ്ടി കൊണ്ട് കണ്ണുരുട്ടി അവളെ...പേടിപ്പിച്ചു....അവൻ. ഇവരുടെ പ്രകടനം കണ്ട് അന്താളിച്ചു നിൽക്കുന്നവരുടെ, ആരുടേയും മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതെ അവൻ വണ്ടിയും കൊണ്ട്...ഓടി മറഞ്ഞു... മുഖവും പൊത്തിപിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന മാഹിറയെ.. ആരൊക്കെയൊ ചേർന്ന് ചേർത്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട്.. ഗ്രൗണ്ടിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടന്നു...... സ്പീഡിൽ വണ്ടി പറപ്പിച്ചു വിടുമ്പോഴും അവന്റെ ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം ആളികത്തി... എല്ലാവരുടെയും ഇടയിൽ വെച്ച് തന്നെഒരുത്തി കടന്ന് പിടിച്ച് ഉമ്മവെച്ചിരിക്കുന്നു.... ....ഛെ.....ഇത് വരെ ആരുടേയും മുഖത്ത് പോലും നോക്കാത്ത എന്നെ... അവരുടെയൊക്കെ ഇടയിൽ വെച്ചവൾ മോശക്കാരനാക്കിയിരിക്കുന്നു അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ... പറപ്പിച്ചു വിടുമ്പോഴും....അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി.... അവന്റെ ചുണ്ടിൽ വിരിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു... കൂടെ അവളെ അടിച്ചതിന്റെ കുറ്റബോധവും..... ( തുടരും..... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ