ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mrzazgD?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപരിണയം❣️12 അനുവിന്റെ ഡ്രസ്സ്‌ ചേഞ്ച്‌ ചെയ്തു കൊടുത്ത ശേഷം അഭി പോയതും അനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. "മാഷേ... നിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടല്ലോ.? എന്താണ് ഹരിയുടെ ഓർമ്മകൾ വീണ്ടും എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളുടെ ഉറക്കം കെടുത്തിയോ.? വിട്ട് കളയെടോ. ആ ബന്ധം നിനക്ക് ശാശ്വതമല്ല. നിന്റെ ദേവ് പറയുന്നത് നീ വിശ്വസിച്ചോ. ഹരിയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രണയം നിസ്വാർത്ഥമായിരിക്കാം. എന്നാൽ ആ പ്രണയം മരണം വരെ നിനക്ക് ഒപ്പം ഉണ്ടാകില്ലെടോ. അത് കൊണ്ട് എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ അത് ഓർത്തു ദുഖിക്കരുത്. എന്നെ കാണുവാൻ വരുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ കറുപ്പ് വീഴാൻ പാടില്ല. ആ കണ്ണുകളിലെ ആ പഴയ തിളക്കം നഷ്ടപെടാനും പാടില്ല." "തനിക്ക് എങ്ങനെ ആണെടോ ദേവാ നേരിട്ട് കാണാതെ എന്തിന് ഫോണിൽ കൂടി പോലും എന്റെ മുഖം പോലും കാണുക കൂടി ചെയ്യാതെ ഇങ്ങനെ എന്നെ മനസ്സിലാക്കുവാൻ കഴിയുക. എന്റെ കണ്ണുകളിൽ തിളക്കമുണ്ടെന്ന് തന്നോട് ആരാ പറഞ്ഞത്.? " "പ്രിയപെട്ടവർക്ക് മനസ്സിൽ നമ്മൾ ഒരു മുഖം നൽകിയിട്ടുണ്ടാകും. അതിൽ എന്റെ പ്രിയപെട്ടവരുടെ മുഖം വളരെ വ്യക്തമായി ഞാൻ കണ്ടു. അതാ.. പിന്നെ താൻ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇരുന്നാൽ യാദൃച്ഛികമായി ഭാവിയിൽ നിന്നെ എങ്ങാനും എനിക്ക് മാര്യേജ് ചെയ്യേണ്ടി വന്നാൽ ഒരു കണ്ണീർ പുഴ തന്നെ കാണേണ്ടി വരില്ലേ ഞാൻ. അത് കൊണ്ട് ഒന്ന് കണ്ട്രോൾ ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞതാ" "ഡാ.. ദേവാ നിന്റെ മനസ്സിലിരുപ്പ് കൊള്ളാലോ. ഒരിക്കലും അത് നടക്കില്ല ദേവാ. നീ എനിക്ക് എന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് ആണ്. ഞാൻ നിനക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടവളും. അതിനുമപ്പുറം ഒന്നും വേണ്ടടോ. ഇനി ഒരു പ്രണയം കൂടി എനിക്ക് പഴയ രീതിയിൽ ആസ്വദിക്കാൻ ആവില്ല. അനുവിന്റെ അവസ്ഥ അതാണ്." "എന്ത് അവസ്ഥ ആയാലും ശരി ആ കണ്ണുകൾ തുടക്ക് പെണ്ണെ. നീ കരയുകയാണെന്നു ഞാൻ അറിഞ്ഞു." ദേവിന്റെ വാക്കുകൾ ഓർത്തതും വീണ്ടും അവൻ ഓർമിപ്പിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി നിറഞ്ഞ വന്ന കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു അവൾ പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ✨️✨✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ "താൻ ഈ സ്വർണം മുഴുവൻ ഇങ്ങനെ പൊതിഞ്ഞു പിടിക്കണമെന്നില്ല. അമ്മയെ ഏൽപ്പിച്ചാൽ അമ്മ ലോക്കറിൽ വെക്കും. ഇത് വന്നു കേറിയ ദിവസം മുതൽ കാണുന്നതാ." റൂമിലേക്ക് കയറിയതും തന്റെ ആഭരണങ്ങൾ എടുത്തു സൂക്ഷ്മതയോടെ അവയിലൂടെ വിരലോടിക്കുകയായിരുന്നു ഹരിയുടെ ഭാര്യ വിദ്യ. "എന്നാലും ഹരിയേട്ടാ ഒരൊറ്റ തവണ അല്ലെ ധരിച്ചുള്ളൂ. ഇപ്പൊ തന്നെ ലോക്കറിൽ വെയ്ക്കാൻ ആഗ്രഹം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാ. ഞാൻ തത്കാലം കയ്യിൽ സൂക്ഷിച്ചോളാം.പിന്നീട് എപ്പോഴെങ്കിലും ലോക്കറിൽ വെയ്ക്കാം. അല്ല ഹരിയേട്ടൻ കിടക്കുന്നില്ലേ?" "അങ്ങനെ എങ്കിൽ അങ്ങനെ. തന്റെ ഇഷ്ടം. അമ്മ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഒന്ന് ഓർമിപ്പിച്ചു എന്നെ ഉള്ളു. താൻ കിടന്നോളൂ. ഞാൻ ഒന്ന് പുറത്തു വരെ പോയി വരാം." വിദ്യയിൽ നിന്നും മനഃപൂർവം അകന്നു നിൽക്കാൻ ആയി നുണ പറഞ്ഞു പുറത്തു ഇറങ്ങുന്നവനെ പൊടുന്നനെ ഇടുപ്പിലൂടെ വലിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നു വിദ്യ. ഹരിയുടെ പ്രണയവും അത് നഷ്ടം ആയതുമെല്ലാം ഹരിയുടെ അമ്മ വഴി വിദ്യ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ മനസ്സിനെ എങ്ങനെയും മാറ്റി എടുക്കണമെന്ന ഉപദേശം കൂടി ആയപ്പോൾ യാതൊന്നും ആലോചിക്കാതെ വിദ്യ സമ്മതം മൂളുകയായിരുന്നു. വിദ്യയും ഹരിയെ പണ്ട് മുതൽ ആഗ്രഹിച്ചതാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവന്റെ ആലോചന വന്നതും ഉടനടിയിൽ ആ വിവാഹം ഉറപ്പിക്കുകയായിരുന്നു ഇരു വീട്ടുകാരും. "എന്താ വിദ്യ ഈ കാട്ടണെ? താൻ ഈ പിടി വിട്ടേ.?" അമർഷത്തോടെ പറയുന്നവന്റെ വാക്കുകൾ ചെവി കൊള്ളാതെ അവൾ വീണ്ടും പിടി മുറുക്കി. "ഹരിയേട്ടൻ ഇന്ന് എങ്ങോട്ടും പോകണ്ട. ഇവിടെ.. എന്റെ അരികിൽ വേണം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ അമ്മയോട് പറയും. അമ്മ പറഞ്ഞാൽ ഹരിയേട്ടൻ അനുസരിക്കുമല്ലോ. അത് വേണോ.? ഞാൻ അമ്മയെ വിളിക്കട്ടെ" അവളുടെ സ്വരത്തിൽ ഭീഷണിയുടെ ശബ്ദം നിറഞ്ഞതും അവൻ ദേഷ്യം നിയന്തിച്ചു ഡോർ ലോക്ക് ആക്കി ബെഡിൽ വന്നു കിടന്നു. ഒപ്പം വിദ്യയും. "ദേ കെട്ടിയെന്ന് പറഞ്ഞു എന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം ഒന്നും നിനക്ക് ഞാൻ അടിയറവ് വെച്ചിട്ടില്ല. നാളെ മുതൽ എന്നെ നിയന്ത്രിക്കാൻ വന്നാൽ ഹരിയുടെ സ്വഭാവം മാറും. പറഞ്ഞില്ലെന്നു വേണ്ട." രൂക്ഷമായി വിദ്യയെ നോക്കി ഹരി പറഞ്ഞതും അത് കേൾക്കാത്ത മട്ടിൽ അവൾ അവനോട് ചേർന്നു കിടന്നിരുന്നു. അവളുടെ സാമിപ്യം പോലും ഹരിയെ അസസ്ഥനാക്കി തീർത്തിരുന്നു. ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ ഗായത്രിയോടായി ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു ദേവൻ റൂമിൽ വരുമ്പോൾ അനു ഉറങ്ങിയിരുന്നു. ഫോണും കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഒന്നുമറിയാതെ മയങ്ങി കിടക്കുന്നവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്തു ടേബിളിൽ വെച്ചിരുന്നു ദേവൻ. "ഇവളും ഫോണും ഒന്നിച്ചാണോ പിറന്നു വീണത്. എപ്പോ നോക്കിയാലും കയ്യിൽ കാണും. ഉറങ്ങുമ്പോൾ പോലും അതിന് ഒരിത്തിരി റസ്റ്റ്‌ കൊടുക്കില്ല." ചിരിയോടെ അവളുടെ നെറുകയിൽ തലോടുമ്പോൾ ഒന്ന് ഞരങ്ങി കുറുകി കൊണ്ട് അവൾ പിന്തിരിയാൻ ശ്രമിച്ചതും അതിന് കഴിയാതെ അവൾ മയക്കത്തിൽ അസസ്ഥയാകുന്നത് ദേവൻ കണ്ടിരുന്നു.അവൻ തന്നെ അവളെ ഒന്ന് ഉയർത്തി തിരിച്ചു കിടത്തിയതും ഞെട്ടി പിണഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നിരുന്നു. ലാമ്പ് വെളിച്ചത്തിൽ ചിരിയോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ദേവനെ കാണെ തന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞതെല്ലാം ഒരു നിമിഷം അനു മറന്നു പോയിരുന്നു.അവൾ ഒന്നും ഓർക്കാതെ അലറി പോയിരുന്നു. "അമ്മേ പ്രേതം....." അവളുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നതും തൊട്ടു അപ്പുറത്തെ റൂമിൽ ഉറങ്ങുന്ന ദേവകിയും അഭിയും തന്നെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുമെന്ന ഭയത്തിൽ അവളുടെ വാ അറിയാതെ മൂടി പോയിരുന്നു ദേവൻ. തന്നിലേക്ക് അമർന്നവനെ കണ്ടതും അനു ഒന്ന് പതറി. ദേവനാണെന്ന് അറിഞ്ഞതും അവൾ ചമ്മലോടെ ശബ്ദം താഴ്ത്തിയിരുന്നു. അവന്റെ വിരലുകൾ തന്റെ അധരങ്ങളിൽ പതിയുന്നത് അനു അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇരുവരുടെയും മിഴികൾ പരസ്പരം ഉടക്കിയതും അവന്റെ നോട്ടം നേരിടാൻ കഴിയാതെ കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചിരുന്നു അനു. "എന്താണ് ഭാര്യേ.? രാവിലെ നമ്മുടെ വിവാഹം ആയിരുന്നു. അത് മറന്നോ. ഇങ്ങനെ അലച്ചു കൂവിയാൽ നിന്നെ ഞാൻ ഉപദ്രവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു എന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കും അമ്മയും അഭിയും. ഇന്ന് തന്നെ എന്നെ ഒരു മോശക്കാരൻ ആക്കണോ നിനക്ക്? ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും നിന്നെ കോരി എടുത്തത് അല്ലെ ഞാൻ.? അതിന്റെ നന്ദി എങ്കിലും കാട്ടെടോ " ദേവന്റെ മുഖത്ത് പരിഭവം നിറഞ്ഞതും അവന്റെ കൈകളെ തട്ടി മാറ്റി അനു ഒന്ന് ബെഡിൽ നിന്നും നിവരാൻ ആയാസപ്പെട്ടെങ്കിലും അതിന് കഴിയാതെ ബെഡിലേക്ക് ഊർന്ന് പോകുന്നവളെ തന്റെ കൈപിടിയിൽ ഒതുക്കി എഴുന്നേൽക്കാൻ സഹായിച്ചതും അനു അത് തടഞ്ഞിരുന്നു. "വേണമെന്നില്ല. ഒന്ന് എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നതിനു ഇതിനോടകം ഒരു പതിനായിരം തവണ കണക്ക് പറഞ്ഞില്ലേ? അത് കൊണ്ട് ദയവ് ചെയ്തു സഹായിച്ചില്ലെങ്കിലും ഉപദ്രവിക്കരുത്. " കൈകൾ കൂപ്പി പറയുന്നവളെ കണ്ടു ചുണ്ടിൽ ഊറിയ ചിരി അടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് സങ്കടം അഭിനയിച്ചു ദേവൻ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി. "അല്ലെങ്കിലും ഈ കാലത്തു ഉപകാരം ചെയ്താലും ഉപദ്രവം ആകുമെന്ന് അമ്മ പറയുന്നത് ശരിയാണ്. തന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കാൻ പോലും ഭർത്താവ് ആയ എനിക്ക് അവകാശം ഇല്ലേ, "? "ഇല്ല.." "ഏഹ്.. ഇല്ലേ..?" "ഇല്ല.." "അങ്ങനെ പറയരുത്." "ഞാൻ ഇങ്ങനെയേ പറയൂ. ഞാൻ ആയിട്ട് ആരുടെയും ലൈഫിലേക്ക് വന്നതല്ലല്ലോ. നിർബന്ധപൂർവ്വം സ്വയം എന്നെ ലൈഫിലേക്ക് വിളിച്ചു വരുത്തിയതല്ലേ. അനുഭവിച്ചോ.." മുഖം വീർപ്പിച്ചു പറയുന്നവളുടെ അരികിലേക്ക് വീണ്ടും പോയിരുന്നു ദേവൻ. "നീ പകരം വീട്ടുവാണല്ലേ."? "അതേ..." "സാരമില്ല. ദേവൻ നിന്നെ മാത്രമേ ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളു. അത് കൊണ്ട് ഏത് നിമിഷം വേണമെങ്കിലും ഇനി ഈ ജന്മം നിനക്ക് എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഞാൻ ഹാപ്പി ആണ്. അത് കൊണ്ട് കപടമായ ദേഷ്യം കാട്ടി എന്നെ നിന്നിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റാമെന്നു ഒരു ചിന്ത വേണ്ട. ഇനി ഒപ്പം കിടന്നു നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആവുന്നില്ല. ഞാൻ ഹാളിൽ ഉണ്ടാകും. എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാൽ മതി. ഗുഡ് നൈറ്റ്‌." "ഇയാളെ കൊണ്ട് തോറ്റല്ലോ ദൈവമേ. ഞാൻ എങ്ങനെ ഒക്കെ അകറ്റി നിർത്തിയാലും പശ പോലെ എന്നോട് ഒട്ടാൻ നോക്കുകയാണല്ലോ." കവിളിൽ നുള്ളി പുറത്തേക്ക് പോയവനെ നോക്കി അനു പറഞ്ഞതും ഇതെല്ലാം കേട്ടു ആസ്വദിച്ചു ആയിരുന്നു ദേവന്റെ പോക്ക്.. (തുടരും ).. കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰 #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ