*കരിനിഴൽ* ഭാഗം : 2 ✍️ അഞ്ജു തങ്കച്ചൻ Copyright © 2026 Story Board ആ സമയത്താണ് അഭിഷേകിന്റെ സഹോദരി അമേയ അങ്ങോട്ട് ഓടി വന്നത്. അവൾ പ്ലസ്ടുവിനാണ് പഠിക്കുന്നത്. ഏട്ടത്തി... ചുമ്മാ ഇരിക്കാതെ അപ്പുറത്തേക്ക്വാന്നേ... കിട്ടിയ ഗിഫ്റ്റുകളൊക്കെ നമുക്ക് തുറന്നു നോക്കാം. അമേയ അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു നീലിമക്ക് വല്ലാത്ത നീരസം തോന്നി. തങ്ങളുടെ വിവാഹത്തിന് കിട്ടിയ ഗിഫ്റ്റ് മറ്റുള്ളവരാണോ തുറന്നു നോക്കുന്നത്. ഇവർക്കൊന്നും മര്യാദ എന്താണെന്ന് അറിയില്ലേ പോലും?? വാ...ഏട്ടത്തി....അമേയ വീണ്ടും അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ചു. ഇത്തവണ നീലിമ അനിഷ്ടത്തോടെയാണെങ്കിലും എഴുന്നേറ്റു. കിട്ടിയ ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സ് ഒക്കെ ഹാളിൽ നിരത്തി വച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനു ചുറ്റും അഭിഷേകിന്റെ കസിൻസ് ഒക്കെ നിൽക്കുന്നുമുണ്ട്. അത്രയധികം ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സുകളിൽ എന്തൊക്കെയായിരിക്കും എന്നറിയാനുള്ള ആകാംക്ഷ കാരണമായിരിക്കണം മറ്റു ബന്ധുക്കളും വന്ന് കൂടി നിൽപ്പുണ്ട്. അമേയ ഓടിച്ചെന്ന് വലിയൊരു ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സ് പൊട്ടിച്ചു. അതിനുള്ളിൽ ഒരു നിലവിളക്കായിരുന്നു. ദേ... ഏട്ടത്തി ഇത് നോക്കിക്കേ.... അവൾ സന്തോഷത്തോടെ നിലവിളക്ക് കയ്യിലെടുത്തു ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സൊന്നും ഇപ്പോൾ പൊട്ടിക്കണ്ട അമേയ. പിന്നെയാവട്ടെ... നീലിമ അല്പം ഗൗരവത്തോടെയാണ് അത് പറഞ്ഞത്. അത് കേട്ടതും അമേയയുടെ മുഖം വാടി. അഭിഷേകിന്റെ അമ്മ ബിന്ദു അങ്ങോട്ട് വന്നു. മോളെ ഇതൊക്കെ എന്തിനാ ഇപ്പോൾ പൊട്ടിച്ചത്, നീ ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സ് ഒക്കെ ഏട്ടത്തിയുടെ മുറിയിൽ കൊണ്ടുചെന്ന് വയ്ക്ക്. അമ്മ അവളോട് പറഞ്ഞു. അമേയ നീലിമയെ ഒന്ന് നോക്കി അവൾ കാണാത്തതുപോലെ നിന്നു. അമേയയും മറ്റു കസിൻസും ചേർന്ന് ഗിഫ്റ്റ് ബോക്സ് ഓരോന്നുമെടുത്ത് നീലിമയുടെയും അഭിഷേകിന്റെയും മുറിയിൽ കൊണ്ടുചെന്നു വച്ചു. നീലിമ മുറിയിലേക്ക് തന്നെ പോയി. അമേയ വിഷമത്തോടെ അമ്മയെ നോക്കി. മോള് വിഷമിക്കണ്ട... അത് വിവാഹത്തിന് കിട്ടിയ ഗിഫ്റ്റല്ലേ മോളെ, അതൊക്കെ നമ്മൾ എടുത്ത പൊട്ടിക്കാൻ പാടുണ്ടോ ?? സമയം കിട്ടുമ്പോൾ അവർ അത് പൊട്ടിച്ചു നോക്കിക്കോളുമല്ലോ... എടിയേ... നിന്റെ മരുമകൾ ആളൊരു വില്ലത്തി ആണെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ. ബന്ധുവായ ഒരു സ്ത്രീ അഭിഷേകിന്റെ അമ്മ ബിന്ദുവിനോട് പറഞ്ഞു. അതിന് ആ കൊച്ചെന്ത് തെറ്റ് ചെയ്തു?? അവർക്ക് രണ്ടാൾക്കും കിട്ടിയ ഗിഫ്റ്റ് അല്ലേ, അത് തുറന്നു നോക്കേണ്ട കാര്യം അമേയക്കില്ലായിരുന്നല്ലോ. അതുതുറന്നു നോക്കിയത് ആ കൊച്ചിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല അത്ഉള്ള കാര്യം തുറന്നു പറഞ്ഞു. അതിനിപ്പോൾ എന്താ കുഴപ്പം?? എന്നാലും ഈ കുടുംബത്തിലേക്ക് ഇങ്ങനെയൊരു പെൺകുട്ടി ആയിരുന്നില്ല വേണ്ടത്. നമ്മളെല്ലാവരും ഒത്തൊരുമയോടെ കഴിയുന്നതല്ലേ, ആ കൊച്ച്‌ നമ്മുടെ കൂട്ടത്തിലൊന്നും കൂടില്ലെന്ന് തോന്നുന്നു. അതൊന്നും സാരമില്ല ചേച്ചി, പുതിയ കാലത്തെ കുട്ടികളല്ലേ. അവർ അവർക്കിഷ്ടമുള്ള പോലെ ജീവിക്കട്ടെ. നമ്മളെന്തിനാണ് ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളിലൊക്കെ ഇടപെട്ട്,അവരെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ പോകുന്നത്, നമുക്ക് നമ്മുടെ കാര്യം നോക്കിയാൽ മതിയല്ലോ.ചേച്ചി ബിന്ദു പറഞ്ഞു. ഓഹ്....നീ ഇങ്ങനെ ഒരു പാവമായി പോയല്ലോ ബിന്ദു.. ബിന്ദു പതിയെ ചിരിച്ചു.... വൈകുന്നേരം ആയപ്പോഴേക്കും ബന്ധുക്കൾ മടങ്ങി. ബന്ധുക്കളൊക്കെ അടുത്തടുത്ത് തന്നെയാണ് താമസം. എല്ലാവരും നാലഞ്ച് കിലോമീറ്റർ ചുറ്റളവിനുള്ളിൽ തന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ട്തന്നെ ഒരു വീട്ടിൽ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാവരും ഒത്തുചേരും. ബന്ധങ്ങൾക്കിടയിൽ വിള്ളലുകൾ ഉണ്ടാവാതിരിക്കാൻ എല്ലാവരും ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് എല്ലാവരും പരസ്പരം സഹകരണ മനോഭാവത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോകുന്നവരാണ്. രാത്രിയായപ്പോഴേക്കും അഭിഷേകിന്റെ അച്ഛൻ ഹരിയും, അമ്മയും അനിയത്തിയും നീലിമയും അഭിഷേകിന്റെ കുറച്ച് സുഹൃത്തുക്കളും മാത്രം ആ വീട്ടിൽ അവശേഷിച്ചു. ഇരുട്ട് പടർന്നതോടെ,അഭിഷേകിന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും അവരവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി. അഭിഷേക്ക് നീലിമയുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. താൻ ഇരുന്ന് ബോറടിച്ചോ?? അയാൾ ചോദിച്ചു ചെറുതായിട്ട്.... സാരമില്ല. തനിക്ക് ഇവിടെ പരിചയമാകുന്നതല്ലേ ഉള്ളൂ.... പിന്നെ,അമേയ ഉണ്ടല്ലോ കൂട്ടായിട്ട്. മാത്രമല്ല അച്ഛനും അമ്മയും വളരെ ഫ്രണ്ട്ലിയാണ്. വെറും പഞ്ചപാവങ്ങളാണവർ.... ഉം.... അവർ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ് ബിന്ദു വാതിൽക്കലേക്ക് കടന്നു വന്നത്. മക്കളെ വല്ലതും കഴിക്കണ്ടേ... വരൂ..... വാ... അഭിഷേക് നീലിമയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ബിന്ദു പുഞ്ചിരിയോടെ ഡൈനിങ് റൂമിലേക്ക് പോയി. പിന്നാലെ അഭിഷേകും നീലിമയും. ഹരിയും, അമേയയും ഡൈനിംഗ് റൂമിൽ ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. വാ ഇരിക്ക്... ഹരി നീലിമയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. എല്ലാവർക്കും ഇപ്പോൾ പുതിയ മരുമകളെ മതി. എന്നെ ആർക്കും വേണ്ടല്ലേ... എന്നോട് ആരും കഴിക്കാനും പറയുന്നില്ല. അഭിഷേക് കുറുമ്പോടെ പറഞ്ഞു. അതിപ്പോ ആരും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും ഭക്ഷണത്തിന്റെ മുന്നിൽ ആദ്യം തന്നെ നീ ചാടിയിരിക്കുമെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്ന കാര്യമാണല്ലോ. ഹരി പറഞ്ഞു. അതു കേട്ടതും അമേയ വായ പൊത്തിച്ചിരിച്ചു. അതു ശരിയാ... അമ്മയുണ്ടാകുന്ന ഭക്ഷണം ഏറ്റവും കൂടുതൽ കഴിച്ചു തീർക്കുന്നത് ഏട്ടനാ... അതുകൊണ്ട് വേഗം കഴിച്ചോ ഏട്ടത്തി ഇല്ലെങ്കിൽ ഒന്നും കിട്ടില്ല.അവൾ പറഞ്ഞു. നീ പോടീ... അഭിഷേക് അവളുടെ തലയിൽ തട്ടി. ബിന്ദു അവർക്ക് ആഹാരം വിളമ്പി. നീയിങ്ങോട്ട് ഇരിക്കെന്റെ ബിന്ദു. ഹരി ബിന്ദുവിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് അടുത്തുള്ള കസേരയിൽ ഇരുത്തി. എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്ന് ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോൾ ഒരു പ്രത്യേക രുചിയാ. ഹരി പറഞ്ഞു. നീലിമ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ആഹാരം കഴിച്ചു. മറ്റുള്ളവർക്കൊപ്പം ഇരുന്നു കഴിക്കുമ്പോൾ അവൾക്കെന്തോ വല്ലാത്ത മടുപ്പ് തോന്നി. സ്വന്തം വീട്ടിൽ ആയിരുന്നെങ്കിൽ, ടീ വിയും കണ്ടോ, അല്ലെങ്കിൽ ഫോൺ നോക്കിയിരുന്നോ ആണ് ആഹാരം കഴിക്കാറുള്ളത്. അങ്ങനെ ശീലിച്ചത് കൊണ്ട് ഇങ്ങനെയെല്ലാവർക്കും ഒപ്പമിരുന്ന് കഴിക്കുമ്പോൾ എന്തോ പോലെ തോന്നുന്നു. അഭിഷേകാണാദ്യം ഭക്ഷണം കഴിച്ച് എഴുന്നേറ്റത്. അയാൾ കഴിച്ച പാത്രവും എടുത്തുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. ഹരിയും ഭക്ഷണം കഴിച്ച പാത്രവും എടുത്തു കൊണ്ട് നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. മോള് കഴിക്ക്... ബിന്ദു നീലിമയോട് പറഞ്ഞു. ആം. നീലിമ തലയാട്ടി. അമ്മേ.. എനിക്ക് മതി. അമേയ പറഞ്ഞു. മോളെ ആഹാരം പാഴാക്കരുതെന്ന് അമ്മ എത്രവട്ടം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അതുകൂടി കഴിക്ക്. എന്റെ വയറു നിറഞ്ഞമ്മേ... എങ്കിൽ കുറച്ചെടുത്താൽ പോരായിരുന്നോ നിനക്ക്, കൂടുതൽ എടുത്തിട്ട് ഇങ്ങനെ കളയുന്നതെന്തിനാണ്?? സോറി അമ്മേ... ഇങ്ങ് കൊണ്ടുവാ....ഞാൻ കഴിച്ചോളാം. ബിന്ദു അമേയയുടെ പത്രത്തിൽ നിന്നും ഭക്ഷണം തന്റെ പാത്രത്തിലേക്ക് ഇട്ടിട്ട്, പാത്രം അവളുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു. അവൾ അതുമായി നേരെ അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. നീലിമ കഴിച്ചെഴുന്നേറ്റു. മറ്റുള്ളവർ പാത്രം എടുത്തുകൊണ്ടു പോയതുകൊണ്ട് അവളും പാത്രവുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്നു. മൂവരും പാത്രം കഴുകി തുടച്ച് വച്ചിട്ട് പോകുന്നത് കണ്ടവൾ അമ്പരന്നു. തന്റെ വീട്ടിൽ ഇങ്ങനെയൊന്നുമല്ല. കഴിച്ചിട്ട് അവിടെ തന്നെയേ വെക്കാറുള്ളൂ ജോലിക്കാരി ഉള്ളതുകൊണ്ട് അവർ വന്ന് എടുത്തു കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോളും. അവ ഇവരും നല്ല സാമ്പത്തികമുള്ള വീട്ടുകാരാണ്, ഇവർക്ക് ഒരു സെർവന്റിനെ വെച്ചുകൂടെ?? എല്ലാവരും പിശുക്കർ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. നീലിമ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു. അവളും അവർ ചെയ്തതുപോലെ പാത്രം കഴുകി തുടച്ച് എടുത്ത് വച്ചിട്ട്‌ ഹാളിലേക്ക് വന്നു. അച്ഛനും അഭിഷേകും ഹാളിലിരുന്ന് എന്തോ സംസാരിക്കുകയാണ്. അമേയ അഭിഷേക്കിന്റെ ഫോൺ, അവന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും എടുത്ത് ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം ഓൺ ചെയ്യുന്നു. മോളെ... അമേയേ.... ബിന്ദു ഉറക്കെ വിളിച്ചു. എന്താമ്മേ..... ഇങ്ങ് വാ.... ഓഹ്.. ഈ അമ്മയെ കൊണ്ട് തോറ്റു. എന്താ... അവൾ ബിന്ദുവിന്റെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. ദാ... ഒരു ഗ്ലാസ് പാൽ ബിന്ദു അവൾക്ക് നേരേ നീട്ടി. എനിക്കെങ്ങും പാല് വേണ്ടാ... നിനക്കല്ല. ഇത് ഏട്ടത്തിയുടെ കൈയിൽ കൊടുക്ക്... ഓഹ്... ഇന്നവരുടെ ആദ്യരാത്രി ആണല്ലോ അല്ലേ... അമേയ ചിരിച്ചു. കിണിക്കാതെ കൊണ്ട് കൊടുക്ക് പെണ്ണേ... അവൾ ഹാളിലേക്ക് ചെന്നു. ദാ... ഏട്ടത്തി പാല്. നീലിമ അവളെ നോക്കി. മക്കളെ.... നേരത്തെ കിടക്കാൻ നോക്ക് കല്യാണത്തിരക്കും ബഹളവും ഒക്കെയായി വല്ലാതെ ക്ഷീണിച്ചില്ലേ .... പോയികിടന്നുറങ്... അഭിഷേകിന്റെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു ചമ്മലിൽ പൊതിഞ്ഞ ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ എഴുന്നേറ്റു. നീലിമ പുഞ്ചിരിയോടെ അവനോടൊപ്പം മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഏട്ടാ... ഫോൺ വേണ്ടേ?? അമേയ വിളിച്ചു ചോദിച്ചു. നാളെ മതി. എന്നുംവച്ച് ഒത്തിരി നേരം ഫോണും തോണ്ടി ഇരിക്കരുത്. ഇല്ലേട്ടാ... ഒരു പത്ത് മിനിറ്റ്. ഓക്കെ... അവർ മുറിയിൽ കയറി വാതിൽ അടച്ചു. നീലിമ പാൽ ഗ്ലാസ്സ് അവന് നേരേ നീട്ടി... ആദ്യം നീലിമ കുടിക്ക്. അയ്യോ അങ്ങനല്ല. ആദ്യം ഭർത്താവ് കുടിക്കണം..എന്നിട്ടേ ഭാര്യ കുടിക്കാവൂ... അവൾ നാണത്തോടെ പറഞ്ഞു. അങ്ങനൊന്നുമില്ല...നമ്മൾ ഒരുമിച്ചല്ലേ ജീവിതം തുടങ്ങുന്നത് അപ്പോൾ നമുക്ക് തുല്യപ്രാധാന്യമാണ്. കുടിക്കടോ... അയാൾ ഗ്ലാസ്സ് അവളുടെ ചുണ്ടോടു ചേർത്തു. അവൾ കുടിച്ചതിന്റെ ബാക്കി കുടിച്ചിട്ട് അയാൾ ഗ്ലാസ്സ് ടേബിളിൽ വച്ചു. സത്യത്തിൽ താൻ ഒരുപാട് സുന്ദരിയാ കേട്ടോ...അയാൾ പറഞ്ഞു. അവൾ ചിരിച്ചു. അവർ കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അഭിഷേക് ഫോൺ എന്താ അനിയത്തിയുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തത്.? രാത്രിയിൽ കുട്ടി ഫോണും നോക്കിയിരിക്കില്ലേ?? ഹേയ്... അവൾ പറഞ്ഞാൽ പറഞ്ഞത് പോലെ ചെയ്യും. പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാൽ ഫോൺ എടുത്ത് വച്ചോളും അവൾക്ക് ഫോൺ ഇല്ലേ?? ഇല്ല. അവൾ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും ഫോൺ എടുക്കും. അപ്പോൾ പാസ്‌വേഡ് അറിയോ?? അതിന് ഞാൻ ഫോൺ ലോക്ക് ആക്കാറില്ലല്ലോ... അത്രയും വിലകൂടിയ ഫോണോ?? യെസ്... എന്തിനാണ് ഫോൺ ലോക്ക് ഇട്ട് സൂക്ഷിക്കുന്നത് ഒരേ വീട്ടിലുള്ളവർക്കിടയിൽ ഒരു മറയുടെ ആവശ്യമുണ്ടോ?? എന്റെ വീട്ടുകാരാണ് എന്റെ ഭാഗ്യം. ഇപ്പോൾ താനും. പക്ഷെ എനിക്ക് അല്പം പ്രൈവസി ഒക്കെ വേണം. നീലിമ പറഞ്ഞു. ആവാമല്ലോ... താൻ ഇത്ര കാലം ജീവിച്ചതെങ്ങനെയാണോ, അങ്ങനെ തന്നെ മുന്നോട്ടും ജീവിച്ചാൽ മതി. വിവാഹം കഴിഞ്ഞെന്നും വച്ച് തന്റെ ഇഷ്ട്ടങ്ങളൊന്നും മാറ്റണ്ട.... അവൾ മെല്ലെ ചിരിച്ചു. എങ്കിലും എന്തോ അനിയത്തിയുടെ അമിത സ്വാതന്ത്രം അവൾക്ക് തീരെ ഇഷ്ട്ടമായില്ല. ഹും... ആങ്ങളയുടെ ഫോൺ എടുത്ത പോലെ എന്റെ ഫോൺ വല്ലതുമെടുത്താൽ അവൾ വിവരമറിയും. നീലിമ കിടന്നുറങ്ങിക്കോ.... ഞാനിന്ന് തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നില്ല കേട്ടോ... അയാൾ അവളുടെ മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി വച്ച് നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ചുംബിച്ചു. അവൾ കട്ടിലിലേക്ക് കിടന്നു. ഇവിടെ കുറച്ച് അഴിച്ചുപണികളുടെ ആവശ്യമുണ്ട്. ആദ്യം ഒതുക്കേണ്ടത് അമേയയെയാണ്. പിന്നേ ഏത് നേരവും മോളെ മോളെ എന്ന് ഒലിപ്പിച്ചോണ്ട് നടക്കുന്ന ആ തള്ളയെ... ഓഹ് എത്രയും പെട്ടന്ന് അഭിഷേകിനെയും കൊണ്ട് എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോകാൻ കഴിഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നു. അമ്മ പറഞ്ഞതുപോലെ പെണ്ണ് എല്ലാവരെയും വിട്ടിട്ടല്ലേ ആണിന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കുന്നത്. ആണുങ്ങൾക്കെന്താ കൊമ്പുണ്ടോ ആണുങ്ങളും എല്ലാവരെയും വിട്ട് താമസിക്കണം.അതല്ലേ ശരി?? സത്യത്തിൽ ആണും പെണ്ണും മാത്രം മതി പുതു ജീവിതത്തിൽ. എത്രയും പെട്ടന്ന് അഭിഷേകിനെ ഇവിടേ നിന്നും കൊണ്ടുപോകണം. അവൾ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. 💚💚💚💚💚 തുടരും. #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #💑 സ്നേഹം #💌 പ്രണയം