#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ കാട്ടു നീതി ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം മാത്രം. മരിച്ചവരോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരോ ആയി എന്തെങ്കിലും സാമ്യം തോന്നിയാൽ അത് കേവലം യാദൃച്ഛികത മാത്രമാണ്.) ........................................................... കൊച്ചിയുടെ രാത്രികളെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്നത് തിളങ്ങുന്ന പ്രകാശങ്ങളോ സംഗീതമോ ആയിരുന്നില്ല; മറിച്ച്, അഞ്ചു, വിദ്യ എന്നീ രണ്ട് സ്ത്രീകളുടെ കണ്ണുകളിൽ പടർന്നുപന്തലിച്ച കറുത്ത നിഴലുകളായിരുന്നു. പുറമെ അവർ നഗരത്തിലെ പ്രശസ്തമായ സെന്റ് മേരീസ് ഹയർ സെക്കൻഡറി സ്കൂളിലെ പ്രിയപ്പെട്ട അധ്യാപികമാരായിരുന്നു. അഞ്ചു സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രവും വിദ്യ ജീവശാസ്ത്രവും പഠിപ്പിച്ചു. കുട്ടികളുടെ മാനസിക പ്രശ്നങ്ങൾ പരിഹരിക്കാനും അവർക്കായി സ്കൂളുകളിൽ ലഹരിവിരുദ്ധ ബോധവൽക്കരണ ക്യാമ്പയിനുകൾസംഘടിപ്പിക്കാനും ഏറ്റവും മുന്നിൽ നിന്നത് ഇരുവരുമായിരുന്നു. പൊലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെയും ജനപ്രതിനിധികളുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ വേദിയിൽനിന്ന് ലഹരിക്കെതിരെ വികാരാധീനരായി പ്രസംഗിക്കുന്ന അഞ്ചുവിനെയും വിദ്യയെയും സമൂഹം ഒരുപോലെ ബഹുമാനിച്ചു. മാധ്യമങ്ങൾ അവരെ മാതൃകാ അധ്യാപികമാരായി വാഴ്ത്തി. എന്നാൽ, ആ മാന്യതയുടെയും വാഗ്ധോരണികളുടെയും മറവിൽ അവർ പണിതുയർത്തിയത് നഗരത്തെ ഒന്നാകെ വിറപ്പിക്കുന്ന ലഹരി സാമ്രാജ്യമായിരുന്നു. …….. കൗൺസിലിംഗിനായി തങ്ങളുടെ അടുക്കൽ വരുന്ന, സാമ്പത്തികമായി പിന്നാക്കം നിൽക്കുന്നവരോ, കുടുംബപ്രശ്നങ്ങൾ കാരണം ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയവരോ ആയ പെൺകുട്ടികളായിരുന്നു അവരുടെ പ്രധാന ഇരകൾ. സ്കൂൾ സമയം കഴിഞ്ഞാൽ സ്വന്തം ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് കുട്ടികളെ ക്ഷണിക്കുക അഞ്ചുവിന്റെയും വിദ്യയും രീതിയായിരുന്നു. "സങ്കടങ്ങൾ മറക്കാൻ ഇതൊന്ന് കുടിച്ചുനോക്കൂ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് അവർ കുട്ടികൾക്ക് നൽകിയത് വർണ്ണാഭമായ ഫ്രൂട്ട് ജ്യൂസുകളും കോക്ക്ടെയിലുകളുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, അതിൽ അഞ്ചുവും വിദ്യയും വളരെ തന്ത്രപരമായി രാസലഹരികൾ കലർത്തിയിരുന്നു. ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ, തങ്ങൾ അറിയാതെ തന്നെ ആ പെൺകുട്ടികൾ മാരകമായ ലഹരിമരുന്നുകളുടെ അടിമകളായി മാറി. ലഹരിയില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ വയ്യാത്ത വിധം തലച്ചോറിന് തളർച്ച സംഭവിക്കുമ്പോൾ അഞ്ചുവും വിദ്യയും തങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ രാക്ഷസീയ മുഖം പുറത്തെടുത്തു. സൗജന്യമായി നൽകിയിരുന്ന ലഹരി പെട്ടെന്ന് നിർത്തിവെക്കും. ശരീരം തളർന്ന്, ലഹരിക്കായി ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച് സ്കൂൾ ടോയ്‌ലെറ്റുകളിലും ലബോറട്ടറികളിലും കരഞ്ഞുനിലവിളിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥിനികൾക്ക് മുന്നിൽ അവർ നിബന്ധനകൾ വെച്ചു. "ലഹരി വേണമെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ പറയുന്നിടത്ത് പോകണം. ഉയർന്ന രാഷ്ട്രീയക്കാർക്കും വിദേശികൾക്കും വലിയ ബിസിനസ്സുകാർക്കും മുന്നിൽ സ്വയം അടിയറവ് വെക്കണം." അനുസരിക്കാത്ത പെൺകുട്ടികളെ അവർ ബെൽറ്റും ഇരുമ്പ് വടികളും ഉപയോഗിച്ച് ക്രൂരമായി പീഡിപ്പിച്ചു. തങ്ങളുടെ ദൃശ്യങ്ങൾ സമൂഹമാധ്യമങ്ങളിൽ പ്രചരിപ്പിക്കുമെന്ന ഭീഷണിയിൽ പല പെൺകുട്ടികളും നിശ്ശബ്ദരായി. അധ്യാപികമാർ എന്ന നിലയിലുള്ള സ്വാധീനം കാരണം പൊലീസിന്റെ ഒരു അന്വേഷണവും അവരിലേക്ക് നീണ്ടതുമില്ല. എത്രയോ പെൺകുട്ടികളുടെ ഭാവി അവിടെ ചാരമായി മാറി. ചിലർ പേടിച്ച് കായലിൽ ചാടി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു, മറ്റു ചിലർ മാനസികനില തെറ്റി ആശ്രമങ്ങളിലും പൈശാചികമായ തടവറകളിലുമായി. എന്നാൽ, ഈ അധർമ്മങ്ങൾക്കെല്ലാം മേലെ, ഇരുട്ടിലെവിടെയോ ഇരുന്ന് ഒരു ജോഡി കണ്ണുകൾ ഇവരെ കൃത്യമായി നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ……… കൊച്ചി നഗരത്തിലെ ക്ലബ്ബുകളിലേക്ക് ലഹരിയെത്തിക്കുന്ന അഞ്ചുവിന്റെ വിശ്വസ്തൻ റഹീം ഒരു ദിവസത്തിനിടെ കാണാതായി. രണ്ടു ദിവസത്തിന് ശേഷം അവന്റെ മൃതദേഹം കൊച്ചിക്കായലിൽ ഒഴുകിനടക്കുന്ന നിലയിൽ കണ്ടെത്തി. അവന്റെ നാക്ക് മുറിച്ചു മാറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു, നെഞ്ചിൽ വിചിത്രമായ ഒരു മുദ്ര കുത്തിവെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ആഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം, അഞ്ചുവിന്റെയും വിദ്യയുടെയും കോടിക്കണക്കിന് രൂപയുടെ കള്ളപ്പണ ഇടപാടുകൾ നടത്തിയിരുന്ന ബാങ്കർ രമേഷ് സ്വന്തം വീടിന്റെ കിടപ്പുമുറിയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. അവന്റെ കൈവിരലുകൾ ഒന്നൊന്നായി മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടിരുന്നു. തുടർച്ചയായ ഈ ദുരൂഹ മരണങ്ങൾ കേവലം ഗാങ്‌വാർ ആണെന്ന് കരുതാൻ പൊലീസ് ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, അഞ്ചുവിന്റെയും വിദ്യയുടെയും മനസ്സിനുള്ളിൽ ഭയത്തിന്റെ വിത്തുകൾ പാകപ്പെട്ടു. മാന്യതയുടെ കാപട്യത്തിന് പിന്നിലും അവർ ഭയന്നുവിറച്ചു. …… കനത്ത മഴയും ഇടിമിന്നലും നിറഞ്ഞ ഒരു രാത്രി. നഗരത്തിലെ കോലാഹലങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി, ഹൈറേഞ്ചിലെ സാഗരതുല്യമായ കാടുകൾക്ക് നടുവിലുള്ള തങ്ങളുടെ രഹസ്യ ഫാം ഹൗസിലായിരുന്നു അഞ്ചുവും വിദ്യയും. സ്കൂളിലെ പുതിയ ഒരു ബാച്ചിലെ മൂന്ന് പെൺകുട്ടികളെ എങ്ങനെ ലഹരിവലയിലാക്കാം എന്ന് പുതിയ പദ്ധതികൾ മെനയുകയായിരുന്നു അവർ. പെട്ടെന്നാണ് ആ ബംഗ്ലാവിലെ വെളിച്ചം പൂർണ്ണമായും അണഞ്ഞത്. പുറത്ത് ജനറേറ്റർ പ്രവർത്തിപ്പിക്കാൻ നിയോഗിച്ചിരുന്ന സായുധരായ സുരക്ഷാ ജീവനക്കാരെ അവർ ഫോണിൽ ബന്ധപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും മറുപടിയുണ്ടായില്ല. തണുത്ത കാറ്റ് ജനലുകളിലൂടെ അകത്തേക്ക് അടിച്ചുകയറി. അടുത്ത നിമിഷം, ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു നിഴൽ രൂപം സലോൺ മുറിയിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. മുഖം കറുത്ത മാസ്കുകൊണ്ട് മറച്ച, ചുവന്ന ഹുഡി ധരിച്ച ഒരു അജ്ഞാതൻ. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രതികാരത്തിന്റെ തീപ്പൊരികൾ മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അഞ്ചു ഭയത്തോടെ തന്റെ ബാഗിൽ നിന്ന് റിവോൾവർ പുറത്തെടുത്ത് അയാൾക്ക് നേരെ ചൂണ്ടി. എന്നാൽ ഒരു മിന്നൽ വേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് കുതിച്ച അയാൾ അഞ്ചുവിന്റെ കൈത്തണ്ടയിൽ പ്രഹരിച്ച് തോക്ക് താഴെയിട്ടു. തുടർന്ന് അവരുടെ രണ്ടുപേരുടെയും കഴുത്തിലെ ചില മർമ്മങ്ങളിൽ ശക്തിയായി അമർത്തി ബോധം കെടുത്തി. ……. കണ്ണു തുറക്കുമ്പോൾ ചുറ്റും കനത്ത ഇരുട്ടായിരുന്നു. മൂക്കിലേക്ക് അടിച്ചുകയറിയത് മൂത്രത്തിന്റെയും വൈക്കോലിന്റെയും കുതിര ചാണകത്തിന്റെയും സഹിക്കാനാവാത്ത നാറ്റവുമായിരുന്നു. തങ്ങളുടെ കൈകളും കാലുകളും കട്ടിയുള്ള ഇരുമ്പ് ചങ്ങലകളാൽ നിലത്തുറപ്പിച്ച തൂണുകളിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി. ഇരുവരും വിവസ്ത്രരാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് ആ ഇരുട്ടിൽ ഒരു ചെറിയ മെഴുകുതിരി തെളിഞ്ഞത്. അതിനു പിന്നിൽ ആ അജ്ഞാതൻ നിന്നു. "ആരാണ് നീ? നിനക്ക് എന്ത് വേണം? പണമാണോ? ഞങ്ങളുടെ പക്കൽ കോടികളുണ്ട്... അത് മുഴുവൻ തരാം! ഞങ്ങളെ വെറുതെ വിടണം!" വിദ്യ ഭയത്താൽ വിറച്ച് അലറിവിളിച്ചു. അജ്ഞാതൻ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നടന്നു. അയാളുടെ ശബ്ദം ഒരു ശ്മശാനത്തിലെ കാറ്റുപോലെ തണുത്തതും ക്രൂരവുമായിരുന്നു. "പണമോ? ലഹരിവിരുദ്ധ പ്രചാരണം എന്ന കപട നാടകത്തിന് പിന്നിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ തകർത്തുകളഞ്ഞ ആ പാവം കുട്ടികളുടെ ജീവിതത്തിന് എന്ത് വിലയിടാനാണ് നിങ്ങൾക്കാവുക? അധ്യാപിക എന്ന വിശുദ്ധ പദവിയെ ലഹരി മാഫിയയുടെ കൂടുപണിയാൻ ഉപയോഗിച്ച നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് മാപ്പാണ് ഉള്ളത്? അവരെ മാരകമായ രാസലഹരികൾ നൽകി മൃഗങ്ങൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് എറിഞ്ഞുകൊടുത്തപ്പോൾ നിങ്ങൾ അനുഭവിച്ച അതേ വേദന... അത് നിങ്ങൾക്കും ലഭിക്കേണ്ടതുണ്ട്." "നീ എന്താണ് ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്? ഭ്രാന്ത് കാണിക്കരുത്!" അഞ്ചു അലറി. “ നിങ്ങളെ പോലുള്ള ഇരുകാലി മൃഗങ്ങളെ ഞാൻ തൊടില്ല, നിങ്ങളുടെ ശിക്ഷ നടപ്പക്കുന്നത് ദേ ഇവർ ആണ് അജ്ഞാതൻ ചിരിച്ചു അയാൾ ഭിത്തിയിലെ വലിയൊരു ഇരുമ്പ് കപ്പൽ വാതിൽ വലിച്ച് തുറന്നു. അതിനപ്പുറം വലിയൊരു സ്റ്റേബിൾ തെളിഞ്ഞുപെട്ടു. അവിടെ നിലയുറപ്പിച്ചിരുന്നത് മനുഷ്യനെപ്പോലും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭീമാകാരന്മാരായ രണ്ട് കുതിരകളായിരുന്നു. വിചിത്രമായ ഉത്തേജക മരുന്നുകളും കാമവർദ്ധക രാസലഹരികളും നൽകി, പൂർണ്ണമായും അനിയന്ത്രിതമായ ലൈംഗിക പ്രകോപനത്തിലും അക്രമവാസനയിലും എത്തിച്ചിരുന്ന മൃഗങ്ങൾ. അവയുടെ കണ്ണുകൾ രക്തവർണ്ണത്തിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ അലറുകയും ഭിത്തികളിൽ കുളമ്പുകളാൽ ശക്തിയായി അടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ അഞ്ചുവിന്റെയും വിദ്യയുടെയും കാലുകൾ ഇരുവശത്തേക്കും വലിച്ച് സ്റ്റേബിളിന് അഭിമുഖമായി ചങ്ങലയിൽ മുറുക്കിക്കെട്ടി. അഞ്ചുവിന്റെയും വിദ്യയുടെയും ചോര തണുത്തുറഞ്ഞു. തങ്ങൾ നേരിടാൻ പോകുന്ന നരകയാതനയുടെ വ്യാപ്തി അവർക്ക് മനസ്സിലായി. അവർ കാലുപിടിച്ച് ഇരന്നു, കരഞ്ഞു, നിലവിളിച്ചു, മാപ്പപേക്ഷിച്ചു. എന്നാൽ ആ അജ്ഞാതൻ യാതൊരു വികാരവുമില്ലാത്ത ഒരു യന്ത്രത്തെപ്പോലെ ശാന്തനായിരുന്നു. "നിങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകിയ അതേ ലഹരിയുടെയും, മൃഗീയമായ പീഡനത്തിന്റെയും അന്ത്യമാണിത്..ഇതാണ് ശരിയായ നീതി ദി വൈൽഡ് ജസ്റ്റിസ്‌" അയാൾ സ്റ്റേബിളിനെയും അവർ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്തെയും വേർതിരിച്ചിരുന്ന വലിയ ഇരുമ്പ് ഗേറ്റ് പൂർണ്ണമായി തുറന്നുവിട്ടു. അതിനുശേഷം ആ മുറിയുടെ പ്രധാന വാതിൽ പുറത്തുനിന്ന് പൂട്ടി, താക്കോൽ ദൂരെയുള്ള അഗാധമായ കൊക്കയിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. …… പിന്നീട് ആ രാത്രിയിൽ ആ വിജനമായ മലയോരത്ത് ഉയർന്നത് കേവലം കൊടുങ്കാറ്റിന്റെയും മിന്നലിന്റെയും ശബ്ദമായിരുന്നില്ല. മദമിളകിയ മൃഗങ്ങളുടെ മൃഗീയമായ ആക്രമണത്തിൽ, തങ്ങൾ മറ്റുള്ളവർക്ക് നൽകിയ അതേ ക്രൂരത സ്വന്തം ശരീരത്തിൽ അനുഭവിച്ചു തീർത്ത അഞ്ചുവിന്റെയും വിദ്യയുടെയും ഒടുവിലത്തെ ഭയാനകമായ നിലവിളികളായിരുന്നു. അത് ആ കാടിനെപ്പോലും വിറപ്പിച്ചു. പിറ്റേന്ന് ഉച്ചയോടെ, രഹസ്യവിവരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പൊലീസ് സംഘം ഹൈറേഞ്ചിലെ ആ ഫാം ഹൗസിലെത്തുമ്പോൾ കണ്ട കാഴ്ച ദാരുണമായിരുന്നു. അഞ്ചുവിന്റെയും വിദ്യയുടെയും തിരിച്ചറിയാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം വികൃതമാക്കപ്പെടുകയുംഅര ഭാഗം തകർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത മൃതദേഹങ്ങൾ.. ……. ആരായിരുന്നു ആ അജ്ഞാതൻ? അഞ്ചുവും വിദ്യയും ചേർന്ന് നശിപ്പിച്ച ഏതെങ്കിലും പാവപ്പെട്ട വിദ്യാർത്ഥിനിയുടെ പിതാവോ? സഹോദരനോ? അതോ നീതി നടപ്പാക്കാൻ ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് അവതരിച്ച ഏതെങ്കിലും അവതാരമോ? പോലീസിന് യാതൊരു തെളിവും ലഭിച്ചില്ല. നഗരത്തിലെ ലഹരി ശൃംഖലകളെയും മാഫിയകളെയും ഒന്നാകെ ഭയത്തിന്റെ കറുത്ത നിഴലിലാക്കിക്കൊണ്ട്, ആ അജ്ഞാതൻ വന്നതുപോലെ തന്നെ ഇരുട്ടിലേക്ക് എന്നെന്നേക്കുമായി മറഞ്ഞു. ....... End