ഭൂമിക 2💗 7 . . രാത്രി ബെഡിലേക്ക് ചായും മുന്നേ ഫോൺ എടുത്തു ഞാൻ പയ്യെ ബാൽകണിയിലേക്ക് പോയി. അമ്മയെ വിളിച്ചു ഇവിടെ എത്തിയ കാര്യം അറിയിച്ചതിനു ശേഷം. എന്റെ കൈകൾ സഞ്ചരിച്ചത് പാറുവിലേക്കായിരുന്നു. ചെറു വിറയലോടെ നമ്പർ ഡെയൽ ചെയ്തു റിങ് ചെയ്ത അടുത്ത നിമിഷം കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തിരുന്നു.. "ദേവേട്ടാ അവിടെ എത്തിയില്ലേ.. റൂമിൽ കെയറിയോ.. നല്ല റൂം മേറ്റ്സ് നെ ആണോ കിട്ടിയെ. എങ്ങനയൂണ്ട് സേഫ് അല്ലെ.. കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ.." തനിക്കു ഉത്തരം പറയാൻ സമ്മതിക്കാതെ ഒരിബാട് ചോദ്യം ചോദിച്ചതും.കലിപ്പോടെ പെട്ടന്ന് കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു വീണ്ടും ഡെയിൽ ചെയ്തു. ഇപ്രാവിശ്യം കാൾ എടുത്തതും അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അതു കണ്ടു ഒരു ചിരിയോടെ ഞാൻ ബാൾക്കണിയിലെ കൈവരയിൽ പിടിച്ചു തായേക്ക് നോക്കി. "ഞാൻ ഇവിടെ എത്തി..സേഫ് ആയിരുന്നു യാത്ര.. റൂം മേറ്റ്സ് ന്റെ കാര്യം പറയണേൽ. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ പ്രശനം ഒന്നും ഇല്ല.." റൂമിനു ഉള്ളിൽ ഗെയിം കളിക്കുന്ന അബിയെ ഒന്ന് എത്തി നോക്കി ഞാൻ പയ്യെ പറഞ്ഞു. "ഹ്മ്മ് ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ..." "ഹ്മ്മ് കഴിച്ചു ഇനി ഒന്നു കിടക്കണം നാളെ കമ്പനിയിൽ പോകണം." "നാളെ തന്നെ ജോലിക്ക് കയറുവോ.." "ഇല്ല.. മറ്റന്നാളെ.. നാളെ അവിടെ പോയി ഓഫീസർസിനെ കാണണം.." "ഹാ എങ്ങനെ ഉണ്ട് നാട്.." അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയും മുന്നേ അവൻ കീയെക്കൊന്നു നോക്കി. അവിടുത്തെ കയ്ച്ചകൾ പയ്യെ അവന്റെ മനം നിറച്ചു. "നല്ല ഭംഗിയുള്ള നാട.. എപ്പോഴും ശബ്ദങ്ങൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. എന്റെ റൂമിലൊരു ബാൽകണിയുണ്ട്. മുന്നിലൂടെ വരുമ്പോൾ കണ്ട സ്ഥലം അല്ല അതിന്റെ അപ്പുറത്ത് ശെരിക്കും വ്യത്യസ്തമായ അടുത്ത ഒരിടം. നാട്ടുകാർക്ക് മാത്രം ആയിട്ടുള്ള ഒരു കൊച്ചു അങ്ങാടി. ഇവിടെ രാത്രി ആണ് പകൽ എന്ന് തോനുന്നു. എല്ലാ ആളുകളും പുറത്തുണ്ടു. നല്ല വെളിച്ചം." അവൻ സംസാരം അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ പാറു ഒന്ന് മൂളുകയല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.കാരണം അവന്റെ വിവരണത്തിലെ ചിത്രം മനസ്സിൽ വരക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു അവൾ. "ഉറങ്ങിയോ നീ..." "ഇല്ല... ഉറക്കം വരുന്നില്ല.. ദേവേട്ടൻ ഇനി എന്ന തിരിച്ചു വരുന്നേ.." അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടു ദേവിന്റെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.. "ഞാനിങ്ങ്ങു എത്തിയല്ലേ ഒള്ളു അപ്പോയെക്കും ഇനി അവിടേക്കു തിരിക്കാനോ.." "ഒന്ന് തിരികെ വാ ദേവേട്ടാ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല.." അവളുടെ സംസാരം കേട്ടു. അവന്റെ ഉള്ളറിയാതെ ഒണ്ണു നൊന്തു.. "ഞാൻ അവിടെ എത്തുമെടി. അതിനു മുന്നേ ഞാൻ ഇവിടെ വെന്ന ലക്ഷ്യം എനിക്ക് നേടി എടുക്കേണ്ടേ.. ഈ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചു താമസിക്കുന്ന എന്റെ ചെറിയച്ഛനെ എനിക്ക് തിരികെ കൊണ്ട് വരേണ്ടേ..." "ഹ്മ്മ്... " അവളുടെ മൂളൽ ചെവിയിലടിച്ചതും അവന്റെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. "എങ്കിൽ ഇനി കിടന്നോട്ടോ.. നാളെ വീണ്ടും വിളിക്കാം.." അത്രയും പറഞ്ഞു മൊബൈൽ വെക്കുമ്പോൾ. ഞാൻ പോലും അറിയാതെ എന്റേതായ സ്വപ്നത്തിൽ മതി മറന്നു പറക്കുകായായിരിന്നു മനസ്സ്. "കാമുകിയാണോ ചോട്ടാ..." പെട്ടന്ന് പിറകെ തന്റെ ചെവിയുടെ അടുക്കൽ നിന്നു ആരോ വിളിച്ചു ചോദിച്ചതും ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു. തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അബിയെ കണ്ടു ഞാൻ അവനൊരു കൊട്ട് കൊടുത്തു. അതു കണ്ടു ബാൽകണിയുടെ ഡോറിനരികെ നിന്നു ബസ്യേട്ടന്റെ ചിരിയോടെ തന്റെ അരികിൽ വന്നു.. "നീ അമ്പാടിയിലെ വലിയ പുത്രൻ അല്ലെ. പിന്നെ എന്ത് പറ്റി ഇവിടേക്ക് വരാൻ.." "ചുമ്മാ ഇതെല്ലാം ഒരു രസം അല്ലെ. മടുക്കുവോളം ഇവിടെ കൂടാം എന്ന് കരുതി.." "ചെ.. ചേട്ടൻ എന്തൊരു പൊട്ടന.. തമാശക്ക് നല്ലൊരു ബുസ്സിനെസ്സ് വിട്ടു ഇവിടേക്ക്.. സൊ ഷൈയിംലസ്.." തലയ്ക്കു കയ്കൊടുത്തു തന്റെ അടുത്ത് നിന്നു തിരിഞ്ഞു അബി അതു പറഞ്ഞതും. ഞാൻ അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കയ്യിട്ടു തന്റെ നേരെ പിടിച്ചു. "അതെന്താടോ അങ്ങനെ. ഞങ്ങൾക്കും വേണ്ടേ സന്ദോഷം.." "നല്ല സുഖത്തിൽ അവിടെ പണി എടുത്തോടായിരുന്നോ.. അവിടുത്തെ ജോലി എല്ലാം വിട്ടു ഇവിടെ വെന്നേക്കുവാ... എന്തിനു ഇവുടുത്തെ പട്ടി പണി പേറാനൊ.. ഞാൻ ഇതിനോട് യോജിക്കുന്നില്ല.." "ഞാനും..." ആബിയും ഭാസിയും അത്രയും പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞതും എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.. "എല്ലാവർക്കും അവരുടേതായ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ലേ എനിക്കും അങ്ങനെ ഒരു കാരണം ഉണ്ട്. എല്ലാ കാലത്തും എൻറെ സ്വപ്നങ്ങൾ ശല്യം ചെയുന്ന ഒരു കാര്യം. അതിനെ യഥാർഥ്യമാകാൻ ആണ്. എന്നെ എപ്പോഴും തേടി വിളിക്കുന്ന ആ സ്വപനത്തെ കണ്ടു പിടിക്കാനും വേണ്ടി.." എന്റെ വാക്കിനൊരു മറുപടിയും നൽകാതെ ചെറു ചിരിയോടെ ബാസി തന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി. അബിയാണേൽ പറഞ്ഞതു കേട്ടു എന്തെന്നറിയാതെ എന്തോ ചിന്തയിലേക്ക് വീണു പോയി.. (തുടരും). എങ്ങനെ ഉണ്ട്. അഭിപ്രായം രണ്ടു വാക്കിൽ അറിയിക്കണേ 😌 എന്ന് സസ്നേഹത്തോടെ Serin 💗 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ