ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കാൻ പാർട്ട് -41 മുറിയുടെ വാതിക്കൽ ആരോ വന്നു നിൽക്കുന്നത് പോലെ തോന്നിയത്തും രുദ്രൻ മുഖത്തെ കൈ മാറ്റി.... പാറുവാണ്.... രുദ്രൻ തല ചരിച്ചു  ജനൽ വഴി പുറത്തേക്കു നോക്കി. രുദ്രേട്ടാകുളിക്കണ്ടേ? ചൂടുവെള്ളം ആക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട് ഞാൻ... മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി അവൾ പറഞ്ഞു.. ഞാൻ വന്നോളാം താൻ ചെല്ല്..... ഗൗരവം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ അവൻ പറഞ്ഞു.... പെട്ടെന്ന് വേണം ചൂടറിയാൽ എനിക്ക് വീണ്ടും ചൂടാക്കാൻ വയ്യ.വെളിയിലേക്ക് അവൾ ഇറങ്ങുന്ന കൂട്ടത്തിൽ പറഞ്ഞു..അങ്ങനെ പറഞ്ഞില്ല എങ്കിൽ അവൻ വരില്ല എന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി.... രുദ്രൻ ബെഡിൽ നിന്നും പതിയെ എണീറ്റു അടുക്കള വശത്തേക്ക് നടന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്ന പാറു രുദ്രൻ വരുന്നത് കണ്ടതും മാറി നിന്നു കൊടുത്തു.... അവൻ ഡോർ തുറന്ന് വെളിയിലെ അലക്കു കല്ലിന്റെ അടുത്തു ചെന്നു ഇരുന്നു.... പാറു അവന് അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. വെള്ളം കൊണ്ട് വരട്ടെ.അവൾ ചോദിച്ചതും രുദ്രൻ ഒന്ന് മൂളിയതെ ഉള്ളു.അലക്കു കല്ലിന്റെ അടുത്തു ഇരിക്കുന്ന ബക്കറ്റിലേക്കു അവൾ വെള്ളം കൊണ്ട് വന്നു ഒഴിച്ചു..... പൈപ്പ് ഓൺ ചെയ്യ്തു അതിലേക്ക് പച്ച വെള്ളവും ഒഴിച്ചു അവന് കുളിക്കാൻ പറ്റിയ ചൂട് ആക്കി.... ബാത്‌റൂമിൽ നിന്നും സോപ്പ് എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു കൊടുത്തു... ഒപ്പം തോർത്തും....      അവനൊന്നു നോക്കിയതും പാറു അകത്തേക്ക് കയറി പോയി...... അലക്കു കല്ലിന്റെ താഴെ കെട്ടി ഇട്ടിരിക്കുന്ന അരപ്പടിയിൽആണ് അവൻ ഇരിക്കുന്നത്... ബാത്‌റൂമിൽ കയറിയാൽ നിന്നു കളിക്കേണ്ടി വരും അതിനുള്ള ആവത് തനിക്കിപ്പോൾ ഇല്ല.... തന്റെ അനിയന്റെ നോവ് അത് തന്നിലേക്ക് വ്യാപിക്കും പോലെ... രുദ്രന് കരച്ചിൽ വന്നു പോയി.... ഒരു കോപ്പയിൽ വെള്ളം എടുത്തു അവൻ തല വഴി അവിടെ ഇരുന്നു കൊണ്ട് തന്നെ ഒഴിച്ചു. തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ എത്തിയ കരച്ചിലിനെ വാ പൊത്തി പിടിച്ചു വെളിയിലേക്ക് വരരുത് എന്ന് അവൻ ആശിച്ചു.തന്റെ കരച്ചിൽ ആരും കേൾക്കരുതെന്നു അവൻ കരുതി.... വേഗം കുളിച്ചു അവിടെ നിന്നും എണീക്കാൻ നോക്കിയെങ്കിലും ശരീരം ആകെ തളരുന്നത് പോലെ തോന്നി അവന്..... വിറക്കുന്ന കൈയ്യോടെ കല്ലിൽ പിടിച്ചു എണീക്കാൻ നോക്കി അവൻ....     ഭൂമി ഒന്നാകെ കറങ്ങും പോലെ......മുറിയിൽ നിന്നും എടുത്തു കൊണ്ട് വന്ന കൈലി കയ്യിലേക്ക് എടുത്തു എങ്കിലും അവൻ അവിടെ തന്നെ ഇട്ടു...... എന്താ ഇന്ദ്ര ഇതൊക്കെ.. അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു...... ദേഹം തളർന്നവൻ താഴേക്കു തന്നെ ഇരുന്നു പോയി..... ഇരിക്കുന്ന ഇരിപ്പിൽ വെള്ളം ഇരുന്ന അലൂമിനിയം ബക്കറ്റ് മറിഞ്ഞു പോയി..... ശബ്ദം കെട്ടു അടുക്കളയിൽ നിന്ന പാറു മടിച്ചു വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നു..... അവൾ നോക്കുമ്പോൾ ബക്കറ്റ്‌ ഒരുണ്ട് മണ്ണിൽ കിടപ്പുണ്ട്. അലക്കു കല്ലിന്റെ ഭിത്തിയിൽ ചാരി അവനും ഇരിപ്പുണ്ട് രുദ്രേട്ടാ.... ഒരു വിളി... ഒരൊറ്റ വിളി മത്രേ അവളിൽ നിന്നും ഉണ്ടായുള്ളൂ... അവൾ ഓടി അവനരുകിൽ എത്തി.... രുദ്രേട്ടാ എന്താ എന്ത് പറ്റി.... തലയും താങ്ങി ഇരിക്കുന്നവനോടായി അവൾ ചോദിച്ചു.... ഉടുത്തിരിക്കുന്ന മുണ്ട് അപ്പാടെ നനഞ്ഞു കുതിർന്നു ഇരിക്കുവാണ്... പാറു  അവനിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി കല്ലിൽ ഇരിക്കുന്ന തോർത്ത്‌ ആദ്യം എടുത്തു... അവന്റെ തലയിലേക്ക് ഇട്ടു കൊണ്ട് തലയൊന്നു തോർത്തി... രുദ്രേട്ടാ... ദേഹം തോർത്തു.... അവൾ പറഞ്ഞതും അവൻ ആ തോർത്ത്‌ തലയിൽ നിന്നും വലിച്ചെടുത്ത്...പാറു ഈ സമയം തിരിഞ്ഞു നിന്ന്... രുദ്രൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.... തോർത്തി കഴിഞ്ഞോ... അവൾ ചോദിച്ചതും അവനൊന്നു മൂളി... രുദ്രന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നവൾ അവനെ പതിയെ പിടിച്ചു എണീപ്പിച്ചു നിർത്തി...... അലക്ക് കല്ലിൽ പിടിച്ചു അവൻ നിന്നതും മാറ്റി വെച്ചിരുന്ന കൈലി എടുത്തവൾ അവന് നേരെ കൊണ്ട് വന്നു..... അവന്റെ വയർ ഭാഗത്തു വെച്ചു ആ കൈലി ഉടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അവനെ നോക്കി  അപ്പോളും രുദ്രന്റെ മിഴികൾ അവളിൽ തന്നെ ആണ്. അവൾ പെട്ടെന്ന്  തിരിഞ്ഞു നിന്നു രുദ്രൻ നനഞ്ഞ മുണ്ട് ഊരി തറയിലേക്ക് ഇട്ടു. അത് കുനിഞ്ഞു എടുക്കാൻ ഉള്ള ആവത് അവനിപ്പോൾ ഇല്ല. കഴിഞ്ഞോ.... പാറു തിരിഞ്ഞു അവന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പതിയെ മുറ്റത്തേക്ക് ഇറക്കി.... രുദ്രന്റെ കണ്ണ് കരഞ്ഞതിന്റെ തെളിവെന്നോണം ചുമന്നു വന്നിരുന്നു. പാറു അവനെയും താങ്ങി അകത്തെ റൂമിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി ഇരുത്തി.അവന്റെ നെറ്റിയിൽ ആയി അവളൊന്നു തൊട്ടു നോക്കി. പനിക്ക് ആണെന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ രുദ്രേട്ടാ... സാരമില്ല മാറും.... ഇനി പോയി കുടിക്കരുത് കേട്ടോ... പണ്ടൊക്കെ ആയിരുന്നു മായമൊന്നും ഇല്ലാത്തത്.. ഇപ്പൊ എല്ലാത്തിലും മായമാ... ഇതൊന്നും കുടിച്ചു ശീലമില്ലാത്തത് കൊണ്ട...വോമിന്റിങ് മാറിയപ്പോ പനി തുടങ്ങിയെന്നു തോനുന്നു.. അതാ ദേഹം വയ്യാതെ വന്നത്.... മാറും കേട്ടോ.... ഞാൻ ഇത്തിരി കഞ്ഞി എടുത്തോണ്ട് തരാം.. അതും കുടിച്ചു മരുന്നും കുടിച്ചിട്ട് കിടന്നാൽ മതി.....  അവൾ അത്രയും പറഞ്ഞ് അവിടെ നിന്നും പോകുമ്പോളും രുദ്രനിൽ ഒരു ഭാവങ്ങളും ഇല്ലായിരുന്നു.. 💜 പാറു തിരികെ വരുമ്പോൾ കണ്ണിനു കുറുകെ കൈ വെച്ചു കൊണ്ട് അവൻ അവിടെ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... രുദ്രേട്ടാ......അവൾ വിളിച്ചതും കണ്ണ് ഒന്ന് അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് അവളെ നോക്കിയവൻ.... ഏട്ടൻ കരയുവാണോ.. എന്ത് പറ്റി... ഒന്നുല്ല.... എനിക്ക് കഴിക്കാൻ ഒന്നും വേണ്ട പാറു... വിശപ്പില്ല.. നീ കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോ.... കൊള്ളാം എന്നിട്ട് വേണം അനൂപ് ഏട്ടൻ വരുമ്പോൾ എന്നെ വഴക്ക് പറയാൻ അല്ലെ.... മരുന്ന് കഴിക്കണ്ടേ അല്ലെ.. ഇത് കുടിക്ക്... കഞ്ഞി പാത്രം അടുത്തൊരു ചെറിയ ടേബിളിൽ വെച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അവനെ എണീപ്പിച്ചു ഇരുത്തി... കഞ്ഞി അവന് മുന്നിലേക്ക്‌ നീക്കി വെച്ചു കൊടുത്തവൾ.... രുദ്രൻ ഒരു സ്പൂൺ എടുത്തു വായിലേക്ക് വെച്ചതും മുഖം ചുളിച്ചു പോയി.... വീണ്ടും വോമിറ്റ് ചെയ്യാൻ വരുന്നു... ആഹാരം കഴിക്കുമ്പോൾ.... അതൊക്കെ തോന്നും... ഇത് കുടിക്ക്..... വയറ്റിൽ ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട... സാരമില്ല... എങ്ങനെയോ രുദ്രൻ അത് കോരി കുടിച്ചു.... അവൾ കൊണ്ട് കൊടുത്ത ഗുളികയും കഴിച്ചു കൊണ്ട് കയറി കിടന്നതാണവൻ..... 💜 എന്നും വരുന്ന സമയം ആയിട്ടും നേഹയെയും സൂരജിനെയും കണ്ടില്ല..... അവൾക്കെന്തോ സങ്കടം തോന്നി പോയി.... ഒറ്റക്ക് ഇരിക്കുമ്പോൾ മറ്റു പലതും ഓർത്ത് പോകുന്നു..... വീടിനു വാതിക്കൽ പടിയിൽ ആണ് അവൾ ഇരിക്കുന്നത്..... അവൾ തല തിരിച്ചു തന്റെ എതിർ വശത്തേക്ക് നോക്കി... തന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഇരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രൻ... ഇന്ദ്രേട്ടാ...... ഇവിടിരുന്നു അല്ലെ ഞങ്ങൾ അധികവും സംസാരിച്ചിട്ടുള്ളത്... മഴ വെള്ളത്തിൽ വഞ്ചി ഉണ്ടാക്കി കളിച്ചതും ഒക്കെ.... മുത്തശ്ശി, ഇന്ദ്രേട്ടൻ, അച്ഛൻ കണ്ണൊന്നു അടക്കുമ്പോൾ മൂന്ന് പേരും നെറുകിൽ തലോടുന്നത് പോലെ. പെട്ടെന്ന് ആണവളെ രുദ്രൻ വിളിച്ചത്..... പാറു ഓടി റൂമിനു വാതികൾ ചെന്നു..... എന്തെ... എന്തേലും വേണോ...... എനിക്ക് സുഭദ്ര വല്യമ്മയെ ഒന്ന് വിളിച്ചു തരാമോ... അവൾ മുറിയിലേക്ക് കയറി...പാറു സുഭദ്രയെ കാൾ ചെയ്യ്തു അവന് കൊടുത്തു.... മറു ഭാഗം കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തതും അവൻ സംസാരിച്ചു. തുടങ്ങി.... വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ കാലെടുത്തു വെച്ച പാറു ഒരുനിമിഷം ഒന്ന് നിന്നു... പാർത്ഥനെ ആയാലും വിട്ടാൽ മതി വല്യമ്മേ.. ഒട്ടും വയ്യാഞ്ഞിട്ട... ആദ്യായിട്ട.. മറ്റുള്ളോർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആവാൻ വയ്യാത്തോണ്ടാ...എത്രേം പെട്ടെന്ന് എന്നെ ആശ്രമത്തിലേക്കു കൊണ്ട് പോകണം....             വയ്യങ്കിലും അവൻ അത്ര എങ്കിലും പറഞ്ഞ് നിർത്തി..... പാറു തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ വെളിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി പോയി.... ഏട്ടൻ ( പാർത്ഥൻ )വന്നു കൊണ്ട് പോകുന്നെങ്കിൽ അങ്ങനെ ആവട്ടെ.... അല്ലങ്കിൽ തന്നെ സ്വന്തം  ജോലിയും കളഞ്ഞു ഒരാൾ എത്ര നാൾ ഇവിടെ നിൽക്കും... ഓരോന്ന് ഓർത്ത് കൊണ്ട് അവൾ പടിയിൽ ഇരുന്നു.... രുദ്രൻ വയ്യാതെ കിടക്കുന്നെങ്കിലും അവൾക്ക് ചെയ്‌തു കൊടുക്കുന്നതിനു പരിമിതികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.....അൽപ്പം കഴിഞ്ഞതും നേഹ അങ്ങോട്ടേക്ക് എത്തി... ഒപ്പം സൂരജും ഉണ്ടായിരുന്നു... അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ പാറു വീണ്ടും സൂരജിൽ എത്തി നിന്നു... സൂരജ് ഒന്നുമില്ല എന്ന് കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചു പാറുവിനെ.... പാറു നേഹയുടെ തോളിൽ കൈ വെച്ചു...... എന്താടി. എന്ത് പറ്റി.... രണ്ടാളും എന്തേ താമസിച്ചത്....നിന്റെ മുഖം എന്താ വല്ലാതെ ഇരിക്കുന്നത്... കരഞ്ഞോ സൂരജെ ഇവൾ... പാറു സൂരജിനെ നോക്കി ചോദിച്ചതും നേഹ പാറുവിനെ ചുറ്റി പിടിച്ചു കരഞ്ഞിരുന്നു... എന്താടി.. എന്തിനാ കരയുന്നെ....അവളുടെ നോട്ടം സൂരജിൽ എത്തി നിന്നു.... എന്നാൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നേഹ അകത്തേക്ക് ഓടി പോയി.... പുറകെ പോകാൻ പാവിച്ച പാറുവിനെ സൂരജ് പിടിച്ചു നിർത്തി..... ഡീ  അവൾക്ക് പിറകെ പോകണ്ട.... പോകേണ്ടന്നോ അത് എന്താ..... എടി അത്  അയാൾ ഇല്ലേ സിജോ.. അങ്ങേരുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞഡി.... കല്യാണം കഴിഞ്ഞെന്നൊ... നീ എന്തൊക്കെയാ സൂരജെ ഈ പറയുന്നത്.. അയാളുടെ കല്യാണം ആണേൽ ഇവൾ അറിയില്ലേ.. ഇവൾ അറിയാതെ അങ്ങനെ ഒരു ആലോചന നടക്കാൻ പോലും വഴി ഇല്ല.. അയാൾ എങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞാലും ഇവളെ വിളിച്ചു അറിയിക്കാൻ ഒരുപാട് പേര് അവിടെ ഉണ്ട്.. അങ്ങനെ ഉള്ളപ്പോ... പാറു... പുള്ളിടെ അടുത്ത ബന്ധത്തിൽ ഉള്ള ആരുടെയോ കല്യാണം കൂടാൻ തലേന്ന് അമ്മച്ചിയേയും കൂട്ടി പോയതാ അയാൾ പക്ഷെ അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ അല്ലെ അറിയുന്നേ പെണ്ണിനെ കെട്ടാൻ ഇരുന്നവനെ മയക്കുമരുന്ന് കേസ് കാരണം പിടിച്ചു അകത്ത് ഇട്ടെന്ന്.... അവിടെ വെച്ചു ആളുടെ അമ്മ പറഞ്ഞത്രേ എന്റെ മോൻ ആ കൊച്ചിനെ കല്യാണം കഴിക്കുമെന്ന് രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു പള്ളിയിൽ വെച്ച് മിന്നു കെട്ടി അയാൾ ആ പെങ്കൊച്ചിനെ.. എല്ലാം കേട്ടതും പാറു ഞെട്ടി പോയി.... എന്റെ കൃഷ്ണ അവൾ ഇത് എങ്ങനെ സഹിക്കും.... പാറു അകത്തേക്ക് നോക്കി നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച്.... എല്ലാം അറിഞ്ഞപ്പോ മുതലേ ആൾ കരച്ചിലായിരുന്നു.. എന്നോട് ആന്റിടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് പോകാൻ പറഞ്ഞു... സത്യം ആണോ എന്ന് അറിയാൻ... സത്യമായിരുന്നു അറിഞ്ഞതൊക്കെ.. പിന്നെ ഈ നേരം വരെ അവളൊന്നും മിണ്ടി ഇല്ലടി... നി അങ്ങോട്ട് ചെല്ല്... സമയം ഇത്രയും ആയില്ലേ.. വീട്ടിൽ തിരക്കും ഞാൻ ഇറങ്ങുവാ.... അവൻ പറയുമ്പോൾ അവൾ തലയാട്ടി. അകത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ മുറിയിൽ അവളെ കണ്ടില്ല.... നെഹെ.. പാറു വിളിക്കുമ്പോൾ രുദ്രേട്ടന്റെ റൂമിൽ നിന്നും അവളുടെ ശബ്ദം കെട്ട് പാറു അങ്ങോട്ടേക്ക് ചെന്നു.... വാതിക്കൽ നിന്ന് അവളെ ഒന്ന് നോക്കി പാറു.... ആളോട് എന്തൊക്കെയോ മിണ്ടുന്നുണ്ട് അവൾ.. രുദ്രൻ എല്ലാത്തിനും തലയാട്ടി കൊടുക്കുന്നുണ്ട്... ആൾക്ക് മിണ്ടാൻ പോലും വയ്യ... ഇറങ്ങി വരുമ്പോൾ വാതിലിൽ നിൽക്കുന്ന പാറുവിനെ ഒന്ന് നോക്കാൻ മറന്നില്ല അവൾ... 💜💜 വെളിയിലേക്ക് അവൾ ഇറങ്ങി വന്നതും പാറു അവൾക്കടുത്തേക്ക് നീങ്ങി നിന്നു.. നേഹക്ക് പാറുവിന്റെ മുഖത്തു നോക്കാൻ പറ്റുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല... എന്താടി... ചോദിച്ചു തീരും മുൻപ് നേഹ അവളെ ചുറ്റി പിടിച്ചു കരഞ്ഞിരുന്നു.... അകത്തെ മുറിയിൽ കിടന്നു രുദ്രനും കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഇതൊക്കെ.... പാറു അവളുടെ പുറത്ത് പതിയെ തട്ടി... അവൾ കരഞ്ഞു തീർക്കട്ടെ എന്ന് പാറുവും കരുതി... എന്നാലും എന്നെ ഒന്ന് ഓർത്തില്ലല്ലോടി അയാൾ... അമ്മ പറഞ്ഞാലും മനസ്സിൽ മറ്റൊരാളോട് ഇഷ്ടം ഉണ്ടങ്കിൽ തീർച്ചയായും കല്യാണം വേണ്ടാന്നു പറഞ്ഞേനെ... അങ്ങനെ ഒന്ന് പറയാത്ത സ്ഥിതിക്ക് ഉറപ്പാ അയാൾക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടം അല്ലായിരുന്നു... പക്ഷെ ഒരുവാക്ക് പറയാമായിരുന്നെടി...ഇത് വരെ ഞാൻ ഈ ശല്യം ചെയ്യ്തു പുറകെ നടക്കുമ്പോൾ ഒരിക്കൽ പോലും അയാൾ ഇഷടം അല്ലെന്നു ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞിട്ടില്ല... എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല... നെഞ്ചോക്കെ പൊട്ടി പോകുന്നത് പോലെ തോനുന്നെടി.... ഇതേ സമയം പാറുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വാതിക്കൽ നിൽക്കുന്നവനിലേക്ക് പാളി വീണ്... പാർത്ഥൻ... ഏട്ടാ... പാറു വിളിച്ചതും അത് വരെ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് നിന്നവൾ തല ഉയർത്തി പുറകിൽ നിൽക്കുന്നവനെ നോക്കി... പാർത്ഥനെ കണ്ടതും നേഹ കണ്ണും തിരുമ്മി മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് നടന്നു.... പാറു ഓടി ചെന്നു പാർത്ഥനെ കെട്ടി പിടിച്ചു.. എന്തെ കൂട്ടുകാരി കരഞ്ഞത്... പാർത്ഥൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു ചോദിക്കുമ്പോൾ പാറു അവന്റെ കയ്യിൽ ഇരുന്ന ബാഗ് വാങ്ങി ടേബിളിൽ വെച്ചു... ഒന്നുല്ല ഏട്ടാ.. അവൾക്ക് ഒരു ചേട്ടനെ ഇഷ്ടായിരുന്നു.. ആൾടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു... അതിന്റെ വിഷമം.. അവൾക്ക് മാത്രമേ ഇഷ്ടം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു... ആൾക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു.... അവൾ പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ പാർത്ഥൻ ഒന്ന് മൂളി... ബാഗിൽ നിന്നും അവൻ കൊണ്ട് വന്ന പലഹാരപൊതിയും മിഠായും ഒക്കെ എടുത്തു വെളിയിലെക്ക് വെച്ച്... അവൾക്ക് ഒന്ന് കൊടുത്തിട്ടു മറ്റേതും കൊണ്ട് നേഹയുടെ മുറിയിലേക്കവൻ കാല് വലിച്ചു വെച്ച് നടന്നു.... ഇതേ സമയം പാറു അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി. അവൻ മുറിക്കുള്ളിലെക്കു നോക്കിയതും കണ്ടു കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നവളെ ആ ശരീരം അനങ്ങുമ്പോൾ അറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ട് ആൾ കരയുവാണ്.... അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നോട്ടെ.... അവന്റെ ചോദ്യം കെട്ട് നേഹ തല ഉയർത്തി നോക്കി.... വാതിക്കൽ നിൽക്കുന്ന പാർത്ഥനെ കണ്ടതും അവൾ ബെഡിൽ നിന്നും എണീറ്റിരുന്നു... പലവെട്ടമായി കണ്ട് അവനെ അവൾക്ക് പരിജയം ആണ്... പാറു വയ്യാതെ ഇരുന്നപ്പോൾ ഒക്കെയും അവളെ കാണാൻ അവനും സുഭദ്ര അമ്മയും കൂടി ചെല്ലാറുണ്ടായിരുന്നു... അമ്മച്ചിയും ആയി നല്ല കൂട്ടാണ് സുഭദ്ര അമ്മക്ക്... പാർത്ഥൻ മിണ്ടാറില്ല ആദ്യമായിട്ട് ആണ് ഇങ്ങനേ.... അവൾ തല താഴ്ത്തി ഇരുന്നതെ ഉള്ളു... പാർത്ഥൻ അവൾക്ക് അടുത്തേക്ക് വന്നു... കയ്യിൽ കരുതിയ ചോക്ലേറ്റ് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി എങ്കിലും അവൾ വേണ്ടാന്നുള്ള രീതിയിൽ തലയാട്ടി.... എന്തെ വേണ്ടേ... വീണ്ടും അവൾ തലയാട്ടി.... കൊച്ചിന് എത്ര വയസ്സ് ഉണ്ട്... അധിക നേരം നിൽക്കാൻ വയ്യാത്തത് കൊണ്ട് അവൻ ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്നു കൊണ്ട് ആണ് ചോദ്യം .. പറ.. എത്ര വയസ്സ് ഉണ്ട്.... പത്തൊൻപത്..... അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു നിർത്തി... കൊച്ച് പ്രേമിച്ച ചെറുക്കന് എത്ര വയസ് ഉണ്ട്.... മുപ്പത്... ഓഹ്..... അപ്പൊ കൊച്ചിന്റെ മൂത്ത ഇച്ചായന്റെ പ്രായം... അവൻ പോയത് കാര്യമായി... കൊച്ച് ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയേ ആ പയ്യൻ  തനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു അഞ്ചു കൊല്ലം. കൂടി കാത്തിരുന്ന 35 ആകും അത് വരെ ഒക്കെ എങ്ങനെയാ മോശമല്ലേ... ആ പയ്യന് 35 വയസാകുമ്പോൾ കൊച്ച് പറയും എനിക്ക് ഇതിനെലും ചെറുപ്പകാരൻ ചെറുക്കൻ മതിയായിരുന്നു എന്ന്.... ഞാൻ അങ്ങനെ ഒന്നും പറയില്ല.. എനിക്ക് സീച്ചനെ അത്രക്ക് ഇഷ്ടായിരുന്നു.... അവളുടെ തൊണ്ട ഇടറി... പഠിക്കുന്ന പ്രായം  അല്ലെ അതിന്റെ ഇടക്ക് തന്നെ വേണോ ഈ പ്രേമൊക്കെ.. ഇപ്പൊ അല്ലെ പ്രേമിക്കാൻ പറ്റു.. മൂക്കിൽ പല്ല് വന്നിട്ടാണോ... ചോദിക്കുന്നതിനു ഒപ്പം മൂക്ക് വലിച്ചു ചീറ്റുന്നും ഉണ്ട് അവൾ... എല്ലാം മായിച്ചു കള... ആ ചേട്ടൻ എവിടേലും സമാധാനത്തോടെ ജീവിച്ചോട്ടെ... പാർത്ഥൻ പറയുമ്പോൾ ചുണ്ട് കൂർപ്പിച്ചവൾ അവനെ ഒന്നു നോക്കി. ഇയാൾക്ക് അങ്ങനെ ഒക്കെ പറയാം... എനിക്ക് എന്ത് ഇഷ്ടം ആയിരുന്നു എന്നറിയാമോ... അവൾക്ക് വീണ്ടും കരച്ചിൽ വന്നു പോയി... അഹ് എന്നാൽ അതും പറഞ്ഞു ഇരുന്നു മോങ്ങിക്കൊണ്ട് ഇരുന്നോ.... പാർത്ഥൻ കൊണ്ട് വന്ന ചോക്ലേറ്റ് അവളുടെ ബെഡിൽ വെച്ച് എണീറ്റു... ഇയാളെ ആരും സ്നേഹിക്കാത്തൊണ്ട ഇയാൾക്ക് സ്നേഹത്തിന്റെ വില മനസ്സിലാകാത്തത്.. പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞവൾ പാർത്ഥനെ നോക്കിയതും.. താൻ പറഞ്ഞത് ശെരിയാടോ.. അല്ലങ്കിൽ തന്നെ എന്നെ. പോലെ ഒരു ഞൊണ്ടി കാലനെ ആരെങ്കിലും പ്രേമിക്കുവോ... ചെറു ചിരിയോടെ പറയുന്നവനെ അവളൊന്നു നോക്കി പോയി... സത്യം പറഞ്ഞാൽ അവന്റെ കാലിന്റെ  കുറവിനെ കുറിച്ച് ഓർക്കാതെ ആണവൾ പറഞ്ഞത് പോലും... പാർത്ഥൻ തന്നെ തെറ്റി ധരിച്ചു ഇരിക്കുവാ എന്ന് അവൾക്ക് മനസിലായി... അവൾ അവനെ വിളിക്കാൻ പാവിച്ചതും അവൻ രുദ്രന്റെ റൂമിലേക്ക്‌ കയറി കഴിഞ്ഞിരുന്നു... ശോ.. ആ ചേട്ടൻ എന്നെ തെറ്റി ധരിച്ചെന്നു തോനുന്നു... അവൾക്ക് സങ്കടം വന്നു പോയി.എല്ലാം കൊണ്ടും അവൾ. ആകെ തകർന്നിരുന്നു..... ഇതേ സമയം ഒരു ഗ്ലാസിൽ ചായയും ആയി പാറു രുദ്രന്റെ മുറിയുടെ വെളിയിലേക്ക് ചെന്നു.... അകത്തേക്ക് കയറാൻ മടിച്ചവൾ വെളിയിൽ തന്നെ നിന്നു... കതകിൽ രണ്ട് തട്ട് തട്ടി....പാർത്ഥ ഉള്ളിലേക്ക് വാ  പാറു.....അവൻ പറഞ്ഞതും പാറു കതക് തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കയറി.. ആദ്യം. നോട്ടം പോയത് രുദ്രന്റ മുഖത്തേക്ക് ആയിരുന്നു... എന്നാൽ അവൻ മുഖം ഇടത് സൈഡിലേക്ക് വെച്ച് കിടക്കുവാണ്.. പാർത്ഥനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ ചായ കപ്പ് നീട്ടി.... അവൾ രുദ്രനെ വീണ്ടും നോക്കിയതും അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ഇരിക്കുന്നത് ആണ് അവൾ കണ്ടത്...വീണ്ടും അവളുടെ നോട്ടം പാർത്ഥനിലേക്ക് ആയി... കണ്ണ് കൊണ്ട് അവൾ രുദ്രന് എന്ത് പറ്റിയെന്നു പാർത്ഥ നോട് ചോദിച്ചു.. എന്നാൽ ഒന്നുമില്ല എന്നുള്ള രീതിയിൽ കണ്ണടച്ച് കാണിച്ചവൻ.... പാറു തിരികെ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി പോകുമ്പോൾ രുദ്രന്റെ മിഴികൾ അവളിൽ വന്നു നിന്നു... രുദ്ര... ഈ അവസ്ഥ യിൽ നിന്നെ ഇവിടുന്നു അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് പോകുന്നതിലും നല്ലത് ഞാൻ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് ആണ് നല്ലത് എന്ന് തോന്നി... അവനൊന്നു മൂളിയതെ ഉള്ളു... എന്തിനാ രുദ്ര നി ഇങ്ങനേ കുടിക്കുന്നെ. അത് കൊണ്ട് അല്ലെ ഇങ്ങനേ ഒക്കെ നിർത്ത് മതി... അവൻ പോയിട്ട് ഇത്രയും മാസങ്ങൾ ആയില്ലേ.... പാർത്ഥ.... കാര്യമതല്ലടാ....രുദ്രൻ പറയുമ്പോൾ ഒരു സംശയത്തോടെ പാർത്ഥൻ ചോദിച്ചു.... പിന്നെ എന്ത്.? ( തുടരും) പറ്റുന്നവർ പ്രതിലിപി കൂടി ഒന്ന് ഫോളോ ചെയ്യണേ.. ലിങ്ക് ഓപ്പൺ ആവാൻ WhatsAppilekku share cheyyuma https://malayalam.pratilipi.com/user/ആര്യ-✍️📚-u037j7u0i4?language=MALAYALAM&utm_source=android&utm_medium=my_profile_share #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📔 കഥ #📙 നോവൽ #നോവൽ