ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mR0xkJQ?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിശ്വ - 27 ചോട്ടു സാവധാനം എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് നിസംഗതയായിരുന്നു. പരമാവധി ആയിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇതിൽക്കൂടുതൽ എന്തുവരാൻ ? എന്ന ഭാവം. ഭൂമി പിളർന്നു വിഴുങ്ങിയിടത്തു നിന്നും എഴുന്നേറ്റു വന്നവനാണ്‌ താൻ. ഇനി ഭയപ്പെടാനോ ഓടാനോ ഒരുക്കമല്ല. കോളേജ് കോമ്പൗണ്ടിലേക്ക് കയറി വന്ന ബുള്ളറ്റിൽ നിന്നും സച്ചുവേട്ടൻ ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ സാവധാനം അവൻ വെളിച്ചത്തിലേക്കിറങ്ങി നിന്നു. "ഇഞ്ഞു വന്നേടാ കുട്ടാ... ഇതാരൊക്കെയാ വന്നേക്കുന്നേന്ന് നോക്കിക്കേ " ചെറുചിരിയോടെ പറഞ്ഞ ബേബിച്ചായന്റെ മുഖം, ചോട്ടുവിന്റെ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ വിളറിപ്പോയി. "എന്റെ പൊന്നു മോനേ, സച്ചുവേട്ടനോടൊന്നും മത്സരിച്ച് നിൽക്കാനുള്ള പ്രായോം ആവതും ഒന്നും മ്മക്കില്ല. എങ്ങനേലും ജീവിച്ചു പൊക്കോട്ടെ." ചോട്ടു അയാളെ ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല. അവന്റെ നോട്ടം സച്ചുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് മാത്രമായിരുന്നു. സച്ചുവേട്ടൻ കൈമാടി വിളിച്ചപ്പോൾ അവൻ നെഞ്ചും വിരിച്ച് മുൻപോട്ട് ചുവടുകൾ വെച്ചു. അവനെ അടിമുടി നോക്കി നിന്ന സച്ചുവേട്ടൻ, അവന്റെ ഭാവവിത്യാസങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന് കണ്ട പേടിത്തൊണ്ടൻ കന്നഡചെറുക്കൻ അല്ല ഇത് എന്ന് അയാൾ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽത്തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. "ഓടുന്നില്ലേഡാ " നേരിയ പരിഹാസച്ചിരിയോടെ സച്ചുവേട്ടൻ ചോദിച്ചു. ചോട്ടു ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. "ഒന്ന്കൂടി ഓടി നോക്കെടാ... അല്ലെങ്കിൽ ഒരു സുഖമില്ല." അയാൾ വീണ്ടും പറഞ്ഞു. ചോട്ടുവിന്റെ ചുണ്ടിലൊരു പരിഹാസച്ചിരി വിരിഞ്ഞു. പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവന്റെ ഭാവം അതീവ ഗൗരമായി മാറി. സച്ചുവേട്ടനു പുറകിലായി, ഒമ്നിയിൽ നിന്നും ഏതാനും ചെറുപ്പക്കാർ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. മിക്കവരും തന്നെ സായുധരായിരുന്നു. എന്നാൽ അലക്ഷ്യമായി അവരെ ഒന്നു നോക്കിയതല്ലാതെ, ഒരു ചെറിയ ഭാവഭേദം പോലുമില്ലാതെ ചോട്ടു സച്ചുവേട്ടനെ അഭിമുഖീകരിച്ചു. ഒരൽപ്പം അയാൾക്കരികിലേക്കു നീങ്ങി നിന്നുകൊണ്ടാണ്‌ അവനാ ചോദ്യമെറിഞ്ഞത്. "തരുൺ പോയോ ?" സച്ചുവേട്ടൻ സാവധാനം ബുള്ളറ്റിലേക്ക് ചാരി നിന്നു. "നീ സത്യത്തിൽ ഒന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. അല്ലേ ചോട്ടൂ ?" "എന്ത് ? " ചോട്ടുവിന്റെ നെറ്റിയിൽ ചുളിവുകൾ വീണു. "അല്ല. ആ താർ കൊണ്ടുപോയത്... അത് നിന്റെ വർക്കായിരുന്നോ... അതിനും മാത്രമുള്ള ധൈര്യോക്കെ നിനക്കുണ്ടോ ? " "നിങ്ങക്കെന്ത് തോന്നുന്നു ?" അവൻ കൈ മാറിൽ കെട്ടി. സച്ചുവേട്ടൻ ഒന്നും പറയാതെ ആലോചനയിലാണ്ടു നിന്നു. "അതൊന്നും ഇനി നോക്കണ്ട. നിങ്ങള് നിങ്ങടെ പണിയെടുത്തോ. എനിക്കിനി ഓടാനൊന്നും വയ്യ! കൊല്ലുകയോ തിന്നുകയോ... എന്തു വേണെങ്കി ആയിക്കോളൂ." "സത്യത്തിൽ ഇനി ഞങ്ങക്ക് പണിയൊന്നുമില്ല. നീ പണ്ടേ ചത്തു കഴിഞ്ഞു. ഇനീം കൊല്ലേണ്ട കാര്യമില്ല." അയാൾ കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു. "സ്വാമി, തരുൺ, പിന്നെ അവന്റെ അമ്മാവൻ തെണ്ടി... എല്ലാരും കരുതിയേക്കുന്നത് നീ തട്ടിപ്പോയെന്നാ. എനിക്കിനി നിന്നെ തട്ടി അതിന്റേം കൂടെ പുലിവാല് പിടിക്കേണ്ട യാതൊരു ആവശ്യോമില്ല." അയാൾ ചുണ്ട് വിടർത്തി ചിരിച്ചു. "പിന്നെ സ്വാമി ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ ചെയ്തില്ല എന്നൊരു വിഷമം ഉണ്ടാവും. അതിലൊന്നും വല്ല്യ കാര്യമില്ല. ഒരുത്തൻ മറ്റൊരുത്തനെ വഞ്ചിക്കുന്നു, അവനെ വേറൊരുത്തൻ മൂഞ്ചിക്കുന്നു... അതൊക്കെ ഈ ബിസിനസ്സിൽ സാധാരണയാണ് " അയാൾ പറഞ്ഞു നിർത്തി. "സത്യത്തിൽ ഇതൊക്കെ മണ്ടത്തരമാണ് " ചോട്ടുവിന്റെ ശബ്ദം പതിഞ്ഞിരുന്നു. "എന്ത് ?" "നമ്മൾ ഈ കാണിച്ചു കൊണ്ട് നടക്കുന്നതൊക്കെ. നിന്ന നിൽപ്പിൽ ഭൂമി വിഴുങ്ങിയ ഒരുത്തനാണ്‌ ഞാൻ. നിങ്ങളും കണ്ടതല്ലേ ? എന്നട്ടും ചത്തില്ലല്ലോ... അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാനിപ്പോ ഒന്നിനെ കുറിച്ചും ചിന്തിച്ച് തലപുണ്ണാക്കാറില്ല!" "അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാ ഓർമ്മ വന്നത് " സച്ചുവേട്ടൻ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടനുകൾ അഴിച്ചു മാറ്റി. "ഇത് കണ്ടൊ നീ ? " അയാൾ ഇടതു തോളിന് താഴെയായി ഉള്ള ബാൻഡെജിന്റെ കെട്ട് കാണിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "എന്തായാലും നിന്നെ ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ മറക്കില്ല! പത്തു പതിനഞ്ചു കൊല്ലായിട്ട് ഈ പണീം കൊണ്ടു നടക്കുവാ. ഇഷ്ടം പോലെ വെട്ട് കിട്ടീട്ടുണ്ട്. ഒരു പ്രാവശ്യം, തൃശ്ശൂര്‌ കുന്ദംകുളത്ത് ഒരു വർക്കിനു പോയിട്ട് ചറപറേന്ന് ആറ് കുത്ത് കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷേ…” അയാൾ ചിരിച്ചു. “ആദ്യായിട്ടാണ് ഒരു വെടി കൊള്ളുന്നത്." ചോട്ടു ആ ഓർമ്മയിൽ ഒന്നു മുഖം ചുളിച്ചു. "ഉണ്ട അവിടെ തന്നെ ഇരിപ്പുണ്ട് കേട്ടോ. പുറത്തെടുത്തിട്ടില്ല. ഓരോർമ്മക്ക്. അര ഇഞ്ച് മാറിയിരുന്നേൽ പണി പാളിയേനേന്നാ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് " ചോട്ടു നിശബ്ദനായിരുന്നു. "ആ തോക്കെവിടെ ?" സച്ചു ചോദിച്ചപ്പോൾ ആർക്കറിയാം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ചോട്ടു കൈ മലർത്തി കാണിച്ചു. "അപ്പൊ ചോട്ടൂ... എന്താ നമ്മടെ അടുത്ത പരിപാടി ?" "എന്തായാലും വേഗമായിക്കോട്ടെ. എനിക്കിനി പ്രത്യേകിച്ച് തയ്യാറെടുക്കാനൊന്നുമില്ല." ചോട്ടു നിസാരമട്ടിൽ പറഞ്ഞു. "നിന്നോട് ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ... നിന്റെ തട്ടേണ്ട യാതൊരു ആവശ്യവുമില്ല ഇവിടെ. ഇരുചെവി അറിയാതെ നിനക്ക് ബോർഡർ കടന്ന് രക്ഷപ്പെട്ട് പോകാവുന്നതേ ഉള്ളു " അയാൾ പുഞ്ചിരിച്ചു. " പക്ഷേ… പകരം ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യേണ്ടി വരും ?" ചോട്ടു ചോദിച്ചതും സച്ചു പൊട്ടിച്ചിരിക്കാനാരംഭിച്ചു. "അപ്പൊ നിനക്കറിയാം!" "ഫ്രീ ആയിട്ട് ഇവിടെ ഒന്നും കിട്ടില്ല എന്നൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ലോകപരിചയം ഒക്കെ എനിക്കായിട്ടുണ്ട് സച്ചുവേട്ടാ..." അവനൊരു പുച്ഛഭാവത്തോടെയാണ് പറഞ്ഞത്. " നീ ലോകത്തിലെ മൊത്തം കാര്യം വിട്. തൽക്കാലം ഇവിടത്തെ കാര്യം ചിന്തിക്കാം നമുക്ക്. എന്താ ഉള്ളെ നിന്റെ കയ്യിൽ ?" അയാൾ ചോദിക്കേണ്ട താമസം, അരയിൽ കെട്ടി വെച്ച ബാഗ് അഴിച്ചു മാറ്റി ചോട്ടു മുൻപോട്ടെറിഞ്ഞു കൊടുത്തു. "നാല് ലക്ഷം ഉണ്ടായിരുന്നു... കുറച്ച് വെള്ളം കേറി കേടായിട്ടുണ്ട്., എന്നാലും ചുരുങ്ങിയത് ഒരു മൂന്ന് മൂന്നര ലക്ഷം രൂപ ഉണ്ടാവും. ഇത് മാത്രമേ ഉളളൂ എന്റെ കയ്യിൽ." "ഇത് തരുണിന്റെ അല്ലേ ?" ആ ബാഗ് തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കിക്കൊണ്ടാണ് സച്ചു ചോദിച്ചത്. "ആരുടെ ആയാൽ നിങ്ങക്കെന്താ ?" ചോട്ടുവിന്റെ മുഖം കനത്തു. സച്ചുവേട്ടൻ ആ ബാഗ് തുറന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി. ശേഷം ചോട്ടുവിന്റെ നേർക്ക് തന്നെ നീട്ടി. " എടാ, നിന്നെ കൊല്ലാതെ വിടുന്നതിനുള്ള കൂലിയാണ്‌. അതുകൊണ്ട് നീ എനിക്ക് തരുന്നതെന്തായാലും. അതിനു നിന്റെ ജീവന്റെ വില ഉണ്ടാകണം. ഈ വക നക്കാപ്പിച്ച ഒന്നും പോര മോനേ!" ചോട്ടുവിന് മനസ്സിലായില്ല. “ഇതല്ലാതെ എന്റെ കയ്യിൽ...” “നീയിങ്ങു വന്നേ.” അയാൾ അവന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് വിളിച്ചു മാറ്റി കഞ്ഞിപുരയുടെ പിറകിലേക്ക് നടന്നു. അവിടെയുള്ള ഒരു ബെഞ്ചിൽ ചെന്നിരുന്നതിനു ശേഷം അയാൾ ചോട്ടുവിനോടും ഇരിക്കാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. അപ്പോഴേക്കും ബേബിച്ചായൻ എവിടെയൊക്കെയോ പരതി ഏതാനും ലൈറ്റുകൾ ഓണാക്കിയിരുന്നു. കഞ്ഞിപ്പുരയുടെ പരിസരത്തായി ഏതാനും റ്റ്യൂബ്‌ലൈറ്റുകൾ തെളിഞ്ഞു. എന്തോ വലിയൊരു കഥ പറയാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലായിരുന്നു സച്ചുവേട്ടൻ. അയാൾ സാവധാനം അവന്റെ നേർക്ക് തിരിഞ്ഞു. "നിനക്കറിയോ ചോട്ടൂ... ഇവിടെ കരിപ്പൂർ എന്നൊരു എയർപോർട്ട് ഉണ്ട്. കേട്ടിട്ടുണ്ടോ ?" "ഇല്ല." "എന്നാ അങ്ങനെ ഒരെണ്ണം ഉണ്ട്. നീയറിഞ്ഞിരിക്കണം. കാരണം...“ ഒന്നു നിർത്തിയതിനു ശേഷമാണ്‌ അയാൾ തുടർന്നത്. “ഇനിയങ്ങോട്ടുള്ള നമ്മുടെ ജീവിതത്തിനും ഈ ഒരു എയർപോർട്ടിനും വലിയൊരു കണക്ഷൻ ഉണ്ട്.” ചോട്ടുവിൽ നിന്നും ഒരു ദീർഘനിശ്വാസമുയർന്നു. “പെട്ടെന്നു കാശുണ്ടാക്കാനുള്ള എന്തോ ഉഡായിപ്പ് വിദ്യയാണ്‌...” “എന്താടാ ? ഒന്ന് ഒഴുക്കില്പ്പെട്ടപ്പൊഴേക്കും, നിനക്ക് കാശിനോടുള്ള ആർത്തി മാറിയോ ?” “ഒക്കെ വെറുതെയാ സച്ചുവേട്ടാ...” “ഞാൻ പറയുന്നതൊന്ന് കേൾക്ക് നീ.” “പറഞ്ഞോളൂ... ഞാൻ എങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല ഹേ. ഇനി അഥവാ ഓടി രക്ഷപ്പെടണോന്നു വിചാരിച്ചാ നിങ്ങളു വിടുവോ ?” “എടാ ^&**രേ! ഞങ്ങടെ ഒരു ഊഹക്കണക്ക് പറയുവാണെങ്കിൽ ഈ കരിപ്പൂർ എയർപോർട്ടിൽ ഡെയിലി പതിനഞ്ച് കിലോയോളം ഗോൾഡ് കള്ളക്കടത്ത് വരുന്നുണ്ട്. ഗൾഫ് രാജ്യങ്ങളിൽ നിന്നും മാത്രം!" ചോട്ടു അയാളെ ഉറ്റുനോക്കി ഇരിക്കുകയാണ്. "ആഴ്ച്ചയിൽ ഒരിക്കൽ കസ്റ്റംസ് ഒരാളെ പിടിക്കും. യൂ നോ... ജസ്റ്റ്‌ ഫോർ പ്രഹസനം. അത് മാത്രം പുറംലോകം അറിയും.” ചോട്ടുവിന് കാര്യങ്ങൾ ഏകദേശം മനസ്സിലായി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ നെറ്റിയിൽ നീളത്തിൽ ചുളിവുകൾ പ്രത്യക്ഷമായി. " 15 കിലോന്നൊക്കെ വെറും ഊഹക്കണക്ക് മാത്രമാണ്‌ കേട്ടോ. സത്യത്തിൽ എത്രയോ വിമാനങ്ങൾ ഡെയിലി വന്നിറങ്ങുന്നതാണ് മാൻ... എന്തോരം ഗോൾഡ് കടത്തുന്നുണ്ടാകും." ചോട്ടു ആലോചനയോടെ തലകുലുക്കി. "ഇനി ഈ ഗോൾഡ് വന്നാലോ ? ഇത് പച്ചക്കറി പോലത്തെ സാധനം ഒന്നുമല്ലല്ലോ… കിലോ കണക്കിന് വാങ്ങാൻ നിസ്സാരക്കാർക്ക് പറ്റുവോ ? അവിടെയാണ് തരുണിന്റെ അമ്മാവനെ പോലുള്ളവർ കടന്നു വരുന്നത്." സച്ചു പറഞ്ഞു നിർത്തി. "ഇതെല്ലാം ഞാൻ മുൻപേ കണക്ക് കൂട്ടിയെടുത്തതാ." ചോട്ടു പറഞ്ഞപ്പോൾ സച്ചു അമർത്തി മൂളി. "ഉം... അപ്പൊ നീ തന്നെയാണ് താർ -" "അല്ല! വേറെ ആർക്കിട്ട് പണിതാലും തരുണിനോട് ഞാൻ അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല. അവനെങ്കിലും അത് മനസ്സിലാകുമെന്നു ഞാൻ കരുതി.“ ചോട്ടുവിന്റെ മുഖത്ത് വേദന പ്രകടമായി. "എനിവേ... ഇതൊന്നുമല്ല എന്റെ വിഷയം." സച്ചു തുടർന്നു. "അങ്ങ് താഴെ അടിവാരത്ത് ഒരു വർക്ക് ഷോപ്പ് ഉണ്ട്." സച്ചു പറഞ്ഞതും അന്നത്തെ ദിവസം ആദ്യമായി ചോട്ടുവിന്റെ മുഖത്ത് പുഞ്ചിരി വിടർന്നു! സച്ചുവേട്ടൻ ഇരുന്നിടത്ത് ഇരുന്ന് അവനെ ചൂഴ്ന്ന് നോക്കുകയാണ്. അയാളുടെ മുഖത്തും ഒരു കള്ളച്ചിരി മിന്നിയിരുന്നു. "സച്ചുവേട്ടന് ലൊക്കേഷൻ അറിയില്ല എന്നെനിക്ക് വിശ്വാസം വരുന്നില്ല. കാരണം നിങ്ങൾ ഒരു മഹാ -" "ഡയലോഗ് ഒന്നും വേണ്ട മൈ**!" അയാൾ ഇടക്ക് കയറി. "കാലം കൊറേ ആയി. ഇതും തപ്പി നടക്കാൻ തൊടങ്ങീട്ട്. ഒന്ന് മെനക്കെട്ടിറങ്ങിയാൽ നടന്നേനേ. പക്ഷേ വല്യ കളികൾ കളിക്കാൻ പറ്റുന്ന സാഹചര്യമല്ല. സ്വാമിയണ്ണൻ ആള് പെശകാണ്!" നോക്കിയിരിക്കെ ചോട്ടുവിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു വരുന്നത് വ്യക്തമായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് അവന്റെ തലച്ചോറിൽ എന്തൊക്കെയോ കണക്കുകൂട്ടലുകൾ മിന്നിമറയുന്നത് മുഖത്ത് പ്രതിഫലിച്ചു. “എന്താ ചോട്ടൂ... കൂടെ നില്ക്കുന്നോ ?” അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറുചിരി വിടർന്നു. “നിന്നെ തട്ടിക്കളയാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി അല്ല... എന്തായാലും നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല. അജ്ജാതി ഉരുളു പൊട്ടിയിട്ട് ചാകാത്ത നിന്നെ ഞാൻ കൈ വെച്ചാൽ, ചെലപ്പൊ ഞാൻ നാളെ ഒറക്കത്തീന്ന് എണീക്കൂല്ല.” സച്ചുവേട്ടൻ ചിരിയോടെ തുടർന്നു. “പക്ഷേ, നീ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ നമുക്കൊരു ചെറിയ കളി കളിച്ചു നോക്കാം.” “ആഴ്ച്ചയിൽ, മാമന്റെ ഒരു വണ്ടി മൈസൂരു നിന്നും ഇങ്ങോട്ടു വരുന്നുണ്ട്.” ചോട്ടു സാവധാനം ഓർത്തെടുത്തു. ”അങ്ങനെയാണ്‌ ആ വർക്ക്ഷോപ്പിലെ മനുഷ്യൻ പറഞ്ഞത്. എന്റെ ഊഹം ശരിയാണെങ്കിൽപുത്തൻ വണ്ടിയാരിക്കും. ഈ താർ പോലെ.” “അതിങ്ങോട്ടു വരുമ്പൊ അല്ല, തിരിച്ചു പോകുമ്പൊ നമുക്കു കേറി അടിക്കണം. എങ്കിലേ കാര്യമുള്ളൂ. പക്ഷേ, ഏതിനും നീ വിചാരിക്കണം. ആ വർക്ക്ഷോപ്പ് ലൊക്കേഷൻ നിനക്കേ അറിയൂ.” "മൈസൂർ മാമനേയും മോളേം കുത്തുപാള എടുപ്പിക്കാൻ ആണെങ്കിൽ രണ്ടു വട്ടം നിങ്ങൾ എന്നോട് ചോദിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല. ഞാൻ റെഡി! ലൊക്കേഷൻ എനിക്കറിയാം. അത് പോലെ നിങ്ങൾ ഇതിനകത്ത് ഇടപെടുകയും വേണ്ട. ഞാൻ തന്നെ എല്ലാം എല്ലാം ഡീൽ ചെയ്തോളാം. ഒരൊറ്റ കോൾ മതി. നാട്ടീന്നു പിള്ളേർ ഇറങ്ങും. നിങ്ങൾ ഒരു ലോക്കൽ സപ്പോർട്ട് തന്നാ മതി." ചോട്ടു പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും സച്ചുവേട്ടന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി. "അങ്ങനെ നീ എന്നെ ഒരു *** ആക്കാമെന്ന് വിചാരിക്കണ്ട! ആകെ വേണ്ടത് ആ ലൊക്കേഷൻ ആണ്. അത് തരിക, നീ നിന്റെ തടി കയ്ച്ചിലാക്കുക. അത്രേ വേണ്ടൂ!" സച്ചുവേട്ടന്റെ സ്വരം കനത്തു. "അത് മതിയാകാതെ വരും സച്ചുവേട്ടാ." ചോട്ടു എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. "ഒരു ഗോൾഡ് വണ്ടി, വർക്ക്ഷോപ്പിൽ നിന്നും ആൾട്ടറേഷൻ കഴിഞ്ഞു വരുന്ന വഴിക്ക് നമുക്ക് പിടിക്കണം! എനിക്കതിന്റെ പങ്കോന്നും വേണ്ട. ആ ഒരോപ്പറേഷനിൽ ഞാനും കൂടെ ഉണ്ടാകണം. അത്രേ ഉള്ളു. ചോട്ടൂനെ ഒഴിവാക്കാനായിരുന്നല്ലോ മാമന്റേം മോൾടേം കളി. ചോട്ടു അങ്ങനെ പെട്ടന്നൊന്നും ഒഴിവായി പോകില്ല എന്ന് എനിക്ക് കാണിച്ചു കൊടുക്കണം! അങ്ങനാണെങ്കിൽ ഞാൻ റെഡി!“ ചോട്ടു ഹസ്തദാനത്തിനായി കൈ നീട്ടി. ഒപ്പം അവൻ തന്റെ വലതുകാലുയർത്തി സച്ചുവേട്ടനിരിക്കുന്ന ബെഞ്ചിനു മുകളിലേക്ക് കയറ്റി വെക്കുകയും ചെയ്തു. ”നിനക്കിതെന്നാടാ മൈ%^&** പറ്റിയെ ? ആ ഒഴുക്കില്പ്പെട്ട് പോണ വഴിക്ക് തലേല്‌ വല്ല കരിങ്കല്ലും വന്നു വീണോ ?“ സച്ചുവേട്ടന്റെ അമ്പരപ്പാണ്‌ ആ ചോദ്യമായി വെളിയിൽ വന്നത്. തുടരും 🌹🌹🌹കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹 #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ