ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mg39jeW?d=n&ui=v64j8rk&e1=cമിഴിയോരങ്ങളിൽ. 41. 🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫🎫 ആവണിയുടെ നിൽപ്പ് കണ്ടിട്ട് ആശാലതയ്ക്ക് അവളോട് സഹതാപം തോന്നി. അവളോട് അത്രയ്ക്ക് കടുപ്പിച്ചു പറയേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന് അവൾ ഓർത്തു. "ഞാൻ എന്താ ചേച്ചീ ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്. അശോകേട്ടൻ വന്ന് പറഞ്ഞത് എന്റെ പേരിൽ മാത്രമല്ല, എന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും വരെ പേരിൽ പോലീസ് കേസ് ഉണ്ടാവുമെന്നാണ്. അതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരിയുടെ വിവാഹം മുടക്കാൻ നോക്കുന്നതിന്റെ പേരിൽ. ചേച്ചിയ്ക്കറിയാല്ലോ അശോകേട്ടനെ.. ഞങ്ങൾക്കെതിരെ ഒന്നല്ല ചിലപ്പോൾ നൂറ്‌ കേസ് കൊണ്ട് വരാൻ അശോകേട്ടനെ കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞേക്കും. എനിയ്ക്കെതിരെ മാത്രമായിരുന്നു കേസ് വരുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ അശോകേട്ടൻ പറഞ്ഞതൊന്നും വക വയ്ക്കില്ലായിരുന്നു. പക്‌ഷേ എന്റെ അച്ഛനും, അമ്മയും... അവരെന്തു തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടാ പോലീസ് സ്റ്റേഷനും, കോടതിയുമൊക്കെ കേറി ഇറങ്ങേണ്ടി വരുന്നത്. അശോകേട്ടൻ ഒരു പോലീസുകാരനല്ലേ. മറ്റൊരാൾക്കെതിരെ ഒരു കേസ് എടുക്കുക എന്നൊക്കെ പറയുമ്പോ നിഷ്പ്രയാസം അശോകേട്ടന് അത് നടപ്പാക്കാൻ പറ്റുന്ന കാര്യമല്ലേ... ഞാൻ അശോകേട്ടന്റെ കാല് പിടിച്ചു പറഞ്ഞു നോക്കിയതാണ് കല്യാണം കഴിയും വരെ ഞാൻ ആശ ചേച്ചിയേ കാണാനേ ശ്രമിയ്ക്കില്ലെന്ന്. അക്കാര്യത്തിൽ പക്‌ഷേ ഒരു വിട്ടു വീഴ്ചയ്ക്കും അശോകേട്ടൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അശോകേട്ടന് ആശ ചേച്ചിയുടെ കല്യാണം കഴിയും വരെ ഞാനീ നാട്ടിൽ നിന്ന് മാറി നിൽക്കുകയാണ് വേണ്ടത്.. ആല്ലെങ്കിൽ എന്റെ അച്ഛനും, അമ്മയുമൊക്കെ പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ കയറി ഇറങ്ങേണ്ട അവസ്ഥ.. എനിയ്ക്ക് അതിനേ കുറിച്ച് ചിന്തിയ്ക്കാൻ പോലും കഴിയുമായിരുന്നില്ല. അങ്ങനെയാണ് ചേച്ചീ അശോകേട്ടൻ ആവശ്യപ്പെട്ട ദിവസം വരെ ഞാൻ വയനാട്ടിലുള്ള എന്റെ അമ്മയുടെ ഇളയ സഹോദരിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത്. പോകും മുമ്പ് അശോകേട്ടന്റെ നിർദേശമുണ്ടായിരുന്നു, അശോകേട്ടൻ പറയാതെ ഞാൻ തിരിച്ചു വന്നേക്കരുതെന്ന്." ആവണി പറഞ്ഞു നിർത്തിയിട്ട് ചുരീദാറിന്റെ ഷാളിന്റെ തുമ്പ് കൊണ്ട് തുളുമ്പാൻ തുടങ്ങിയ കണ്ണീർ തുടച്ചു. "ഞാൻ തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ എനിയ്ക്കറിയാമായിരുന്നു ചേച്ചി കല്യാണം കഴിഞ്ഞു പോയി കാണുമെന്ന്. ചേച്ചിയേ കാണാൻ എനിയ്ക്ക് അവിടേയ്ക്കും വരാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. ഒരു തവണ ചേച്ചിയ്ക്ക് വേണ്ടി സംസാരിയ്ക്കാൻ ഞാൻ രതീഷേട്ടന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയതല്ലേ.. അവരുടെയൊക്കെ മുഖത്ത് നോക്കാനുള്ള എന്റെ മടി ചേച്ചിയ്ക്ക് മനസിലാക്കാൻ പറ്റുമല്ലോ..." "സോറി.." പിന്നെയും നിറഞ്ഞു വന്ന അവളുടെ മിഴികൾ തുടച്ചു കൊടുത്തുകൊണ്ട് ആശാലത പറഞ്ഞു. അത്രയും ആൾക്കാർ ചുറ്റിനുമുണ്ടെന്ന് ബോധ്യമുണ്ടായതിനാൽ ആണ്, അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ആശാലത അവളെ പിടിച്ചടുപ്പിച്ചു ആ മൂർദ്ധാവിൽ ഒറ്റ ഉമ്മ കൊടുക്കുമായിരുന്നു. പാവം.. ഇവൾ തനിയ്ക്ക് വേണ്ടി ആരുടെയൊക്കെ പടിവാതിൽക്കൽ പോയി.. എത്രയൊക്കെ ഭീഷണിയും, തെറി വാക്കുകളും കേട്ടു. "ചേച്ചി എന്നോട് സോറിയൊന്നും പറയണ്ട. ഇത്രയൊക്കെ ബുദ്ധിമുട്ടിയിട്ടും ചേച്ചിയ്ക്ക് രതീഷേട്ടനെ കല്യാണം കഴിയ്ക്കേണ്ടി വന്നല്ലോ... വിന്നിച്ചൻ മരിച്ചു പോയതൊക്കെ ഞാൻ പിന്നീടാണ് ചേച്ചീ അറിയുന്നത്.. അതൊക്കെ എങ്ങിനെ സഹിയ്ക്കാൻ പറ്റി ചേച്ചീ.. ചേച്ചിയ്ക്ക്.. അതിനുള്ള കരുത്തൊക്കെ ദൈവം തന്നിട്ടുണ്ടാവും. അല്ലേ.." "ഹും.." ആശാലത അവളെ നോക്കി പരിഹസിയ്ക്കും മട്ടിൽ ചുണ്ട് കോട്ടി. "ദൈവം തന്നു.. ദൈവം എനിയ്ക്ക് തരേണ്ടയിരുന്നത് എന്റെ വിന്നിച്ചന്റെ ജീവനായിരുന്നു. അത് തരാതെ വിന്നിച്ചന്റെ ഉയിര് എടുത്തും കൊണ്ട് പോയിട്ട് ആ ദുഃഖം സഹിയ്ക്കാനുള്ള കരുത്ത്‌ തന്നിട്ട് എന്ത് കാര്യം.. അവരുടെ കയ്യിൽ നിന്നും എന്റെ വിന്നിച്ചന്റെ ജീവൻ എന്നെ തിരിച്ചേൽപ്പിയ്ക്കാൻ നീയിപ്പറഞ്ഞ ദൈവത്തിനു ക ഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ.എനിയ്ക്ക് വേണ്ട ദൈവം എനിയ്ക്ക് വാരി ക്കോരി തന്ന ഈ സുഖവും സന്തോഷവും ഒന്നും.. അതെല്ലാം ദൈവം തിരികെ കൊണ്ട് പൊയ്ക്കോട്ടെ.. തിരികെ എനിയ്ക്ക് തന്നില്ലെങ്കിലും വിന്നിച്ചന്റെ അമ്മച്ചിയ്ക്കും, അപ്പച്ചനും, സഹോദരിയ്ക്കും ആ ജീവിതം തിരികെ കൊടുത്താൽ മതിയായിരുന്നു.. അവരുടെ കഷ്ടപ്പാടും ദുരിതവും ഇരട്ടിപ്പിച്ചതല്ലേ വിന്നിച്ചന്റെ ജീവനെടുത്തിട്ട് അവർ ചെയ്തത്." ആശാലതയുടെ കണ്ണിൽ പകയുടെ ഒരു തുള്ളി വീണ് തിളങ്ങി. "അവർ ചെയ്തോ.. ആര് ചെയ്തെന്നാ ചേച്ചി പറയുന്നത്. വിന്നിച്ചൻ മരിച്ചത് ഒരു അപകടമരണമല്ലായിരുന്നോ ചേച്ചീ.. ഞാൻ അ ങ്ങിനെയാണല്ലോ അറിഞ്ഞത്.." ആശാലത പറയുന്നത് കേട്ടിട്ട് ആവണിയുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. അവൾക്ക് അത് അത്രത്തോളം അങ്ങോട്ട് പിടി കിട്ടിയതുമില്ല. "എന്ത് അപകടം.. അതൊരു അപകടമാണെന്ന് വരുത്തി തീർത്തു.." "വരുത്തി തീർത്തോ.. ആര്.. ആരാ ചേച്ചീ ആ ദുഷ്ടത്തരം ചെയ്തത്.. എന്നിട്ട് അവരെ പോലീസ് പിടികൂടിയില്ലേ.." "ആരായിരിയ്ക്കും അത് ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നത്.. ആർക്കാണ് വിന്നിച്ചൻ ഇല്ലാതായാലുള്ള ലാഭമുണ്ടാവുക... അറിയില്ലേ നിനക്ക്.." "ചേച്ചീ.." ആവണി അതൊന്നും വിശ്വസിയ്ക്കാൻ പറ്റാത്ത രീതിയിൽ വിളിച്ചു. "അ.. അശോകേട്ടൻ ആണോ ചേച്ചീ.. സത്യമാണോ.. ഹെന്റെ ദൈവമേ.." ആവണി നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു. "അശോകേട്ടനാണോ, അതോ രതീഷേട്ടനാണോ... രണ്ടിൽ ആരാണെന്നുറപ്പിച്ചാൽ മതി. അതല്ലെങ്കിൽ ഒരാളുടെ സഹായത്തോടെ മറ്റേ ആൾ.. അല്ലാതെഎല്ലാവരും കരുതും പോലെ അതൊരു വെറും അപകടമല്ല.. വരുത്തി തീർത്ത അപകടം. ഒരു മനുഷ്യനേ ബോധ പൂർവ്വം ഇല്ലാതാക്കാൻ നടത്തിയ അപകടം... വിന്നിച്ചൻ അതിൽ വീണുപോയി." "ചേച്ചിയ്ക്ക് എങ്ങിനെയാ ആ സംശയമുണ്ടായത്.. അവരാരെങ്കിലും പറഞ്ഞോ ചേച്ചിയോട് അവർ ചെയ്തതാണ് ഇതെന്ന്." "അവർ ചെയ്തതാണെന്ന് എന്തിന് പറയണം... ഇത് ചെയ്തേക്കും എന്ന് മുമ്പേ അവർ എനിയ്ക്ക് സൂചന തന്നിട്ടുള്ളതല്ലേ..." "പക്‌ഷേ അപകടം ആയതിനാൽ പോലീസ് അന്വേഷിയ്ക്കില്ലേ ഇത് എങ്ങിനെ നടന്നെന്ന്. അപകടം വരുത്തിവച്ച വാഹനത്തിന്റെ ആ ഡ്രൈവറെ പോലീസുകാർ കസ്റ്റഡിയിൽ എടുത്തിട്ടുണ്ടാവുമല്ലോ.അയാളെ ചോദ്യം ചെയ്ത പോലീസുകാർക്ക് അതൊരു കൊലപാതകമാണെങ്കിൽ അത് കണ്ട് പിടിയ്ക്കാൻ പറ്റില്ലേ.." "ആദ്യം അയാൾ പോലീസിന് കൊടുത്ത മൊഴി ഉറങ്ങി പോയെന്നാണ്. പിന്നീട്കൂടുതൽ ചോദിച്ചപ്പോൾ അത് മാറി വണ്ടിയുടെ ബ്രേക്ക് പോയെന്ന മറ്റൊരു മൊഴി.." "അങ്ങിനെ നിമിഷത്തിന് നിമിഷത്തിന് മൊഴി മാറ്റി പറയാൻ പറ്റുവോ ചേച്ചീ.. പോലീസുകാർ അയാൾ പറയുന്നതങ്ങോട്ട് കണ്ണും പൂട്ടി വിശ്വസിയ്ക്കുമോ." "എന്താ വിശ്വസിച്ചാല്. ഇഷ്ടം പോലെ പൈസ വാരി എറിയാനുണ്ടെങ്കിൽ ഏത് മൊഴിയാ തിരുത്തപ്പെടാൻ പറ്റാത്തത്.. എവിടെയൊക്കെ പണം കെട്ടണോ അവിടൊക്കെ പണം കെട്ടി ആസൂത്രിതമായ ആകൊലപാതകം യാദൃശ്ചികമായ ഒരു അപകടമരണമാക്കി മാറ്റി." "ചേച്ചീ, വിന്നിച്ചനെ കുറിച്ച് അത്ര നല്ല കാര്യമൊന്നുമല്ലല്ലോ അവസാനം കേട്ടിരുന്നത്.. മറ്റൊരു വിവാഹത്തിന് വിന്നിച്ചൻ താല്പരനായിരുന്നെന്നോ മറ്റോ..." "ആര് പറഞ്ഞതാടീ അതൊക്കെ.. അതെല്ലാം വെറും കേട്ടറിവ് അല്ലേ.. വിന്നിച്ചൻ നമ്മളോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ അങ്ങിനെ.. ഇല്ലല്ലോ.. ഒരു സൂചനയെങ്കിലും വിന്നിച്ചന്റെ സസംസാരത്തിലോ പ്രവൃത്തിയിലോ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ.. അതും ഇല്ലല്ലോ.. ബാക്കിയെല്ലാം ആരുടെയോ സൃഷ്ടികളായിരുന്നു എന്ന് വേണം കരുതാൻ... എന്നെ വഞ്ചിയ്ക്കണമെന്ന മോഹം വിന്നിച്ചന്റെ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ഇല്ലായിരുന്നെടീ... അത് ഉറപ്പാ എനിയ്ക്ക്..." "എന്തുറപ്പാ അതിന് ചേച്ചിയ്ക്ക് കിട്ടിയിട്ടുള്ളത്.. ഒന്നോ രണ്ടോ ആൾക്കാരല്ലല്ലോ ചേച്ചീ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്. അപ്പോൾ അതിൽ എന്തെങ്കിലും ഒരു സത്യമുണ്ടെങ്കിലോ." "ഒരു സത്യവുമില്ല ആവണീ.. ഞാനത് കണ്ടറിഞ്ഞ കാര്യമാണ്... അങ്ങനൊരു കാര്യം വിന്നിച്ചന്റെ വീട്ടുകാർക്ക് പോലും അറിയാത്ത സാഹചര്യത്തിൽ ആരോ പുലമ്പുന്ന എന്തോ കള്ളത്തരങ്ങൾക്കാണോ നമ്മൾ കാത് കൊടുക്കേണ്ടത്... കല്യാണം കഴിഞ്ഞു വിന്നിച്ചൻ എന്നെയും കൂട്ടി താമസിയ്‌ക്കാൻ കരിക്കോട് ഒരു വീടെടുത്തിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ... ഞാൻ അവിടെ പോയി അന്വേഷിച്ചു. വിന്നിച്ചൻ മറ്റൊരു കല്യാണം കഴിച്ചിട്ട് എന്നെ കയ്യൊഴിയാനായിരുന്നു പ്ലാനെങ്കിൽ കരിക്കോട് റെന്റിന് വീടെടുത്തു വലിയ അഡ്വാൻസ് തുക നൽകേണ്ട കാര്യമുണ്ടായിരുന്നോ..." "ചേച്ചി അവിടെ പോയി കണ്ടോ ആ വീട്..." "കണ്ടു. ആ വീടിന്റെ ഉടമയുമായി സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. അയാളോടും വിന്നിച്ചൻ എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ വിന്നിച്ചന് എന്ത് സഹായം ചെയ്തു കൊടുക്കാനും തയ്യാറായിരുന്നു. ആ വിന്നിച്ചനാണോ എന്നെ പറഞ്ഞു പറ്റിയ്ക്കുകയായിരുന്നെന്നു അവരെല്ലാം പറഞ്ഞത്.." ആശാലത അത് അംഗീകരിച്ചു കൊടുക്കാൻ പറ്റില്ലെന്ന വിധത്തിൽ തലയാട്ടി. ആശാലത അതെല്ലാം ഒരിയ്ക്കൽ കൂടി കണ്മുമ്പിൽ കണ്ടു. താൻ ഓഫീസിലേക്ക് പോകയാണെന്ന് പറഞ്ഞു അന്ന് ബസിൽ വന്ന് കരിക്കോട് ഇറങ്ങിയത്. അവിടെ നിന്ന് ഓട്ടോ വിളിച്ചു വിന്നിച്ചൻ എടുത്ത വാടകവീട്ടിലേക്ക് പോയത്. ആ വീടിന്റെ അടുത്ത്‌ താമസിയ്‌ക്കുന്ന വീട്ടുടമസ്ഥനുമായി സംസാരിച്ചത്... ''ചേച്ചീ.. ചേച്ചി അവിടെ വരെ അന്വേഷിച്ചു പോയ സ്ഥിതിയ്ക്ക് മറ്റൊന്ന് കൂടി ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്നു... എല്ലാവരും പറഞ്ഞത് പോലെ വിന്നിച്ചൻ കല്യാണം കഴിയ്ക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു പെണ്ണ് കൊല്ലത്ത്‌ ഉണ്ടായിരുന്നോ എന്ന്... " ആവണി പറയുന്നത് കേട്ട് ആശാലത അവളെ മുഖമുയർത്തി നോക്കി. അപ്പോഴാണ് ആശാലതയും അങ്ങിനെ ഒരു സാധ്യതയെ പറ്റി ചിന്തിയ്ക്കുന്നത്. "ആശ ചേച്ചി വിന്നിച്ചന്റെ വീടന്വേഷിച്ചു ചെല്ലുമ്പോഴല്ലേ വിന്നിച്ചനെ കുറിച്ച് ഏതോ സ്ത്രീ പറഞ്ഞു ആദ്യമായി ഇങ്ങനെ കേൾക്കുന്നത്.. വിന്നിച്ചൻ അങ്ങിനെ ഒരു ബന്ധത്തിലേക്ക് പോകുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് എവിടെയാ, ആരാ എന്നൊക്കെ അറിയാതിരിയ്ക്കുമോ." "ശക്തി കുളങ്ങര എന്നാ അവർ സ്ഥലം പറഞ്ഞത്. ആ പെൺകുട്ടിയുടെ പേര് ജസീന്ത. അയർലൻറ്റിൽ നഴ്‌സ് ആണെന്നും ആ കല്യാണത്തോടെ വിന്നിച്ചന്റെ കുടുംബം രക്ഷപ്പെടുമെന്നും അവർ പറഞ്ഞിരുന്നു." "ശക്തി കുളങ്ങര.. അവിടല്ലേ ചേച്ചീ ഒരു ഹാർബർ ഉള്ളത്.." "അതേ. പക്‌ഷേ അവർ പറഞ്ഞ സ്ഥലം ശക്തികുളങ്ങരയിൽ..." ആ സ്ഥലപ്പേര് ഓർത്തെടുക്കും മട്ടിൽ നിന്നിട്ട് ആശാലത അത് ആവണിയ്ക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. "അവിടെ പോയി അന്വേഷിച്ചാൽ ഒരു പക്‌ഷേ സത്യം അറിയാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും. അല്ലേ ചേച്ചീ..." "അന്വേഷിയ്ക്കാനോ.. അവിടെ എന്ത് അന്വേഷിയ്ക്കാൻ..." ആശാലതയുടെ മുഖം മുറുകി. "വേണ്ട.. വിട്ടു കളഞ്ഞേക്ക് അത്...ഞാനിപ്പോൾ ഒരു വിധം ഒന്ന് പിടിച്ചു നിന്ന് പോകയാ.. നമ്മൾ അന്വേഷിച്ചിട്ട് അവിടെ അങ്ങനൊരു പെൺകുട്ടിയോ, അവളുടെ വീട്ടുകാരോ ഇല്ലെന്നാണ് അറിയുന്നതെങ്കിൽ... എനിയ്ക്കറിയില്ല പിന്നെ ഞാൻ എന്തൊക്കെയാണ് ചെയ്തു പോകുന്നതെന്ന്. ഇപ്പോൾ ഞാനും എല്ലാ കുറ്റവും എന്റെ വിന്നിച്ചന്റെ ചുമലിൽ കൊണ്ട് വച്ചിട്ട് എന്റെ സഹോദരനെയും, ഭർത്താവിനെയുമൊക്കെ ഒന്ന് സ്നേഹിക്കാനും അംഗീകരിയ്ക്കാനും ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിയ്ക്കയാ... നൂറ്‌ തവണ ഞാൻ മനസ്സിൽ കരുതിയതാ വിന്നിച്ചന്റെ അമ്മച്ചിയേ കൊണ്ട് ഉയർന്ന പോലീസ് അധികാരികൾക്കും, ആഭ്യന്തര വകുപ്പിനുമൊക്കെ പരാതികൾ കൊടുപ്പിച്ചു വിന്നിച്ചന്റെ മരണത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രതികളെ കണ്ടെത്തിയ്ക്കണം എന്ന്... ഒരു പക്‌ഷേ നീയൊ,ഞാനോ അന്വേഷിച്ചു ചെല്ലുമ്പോൾ അവിടെ അങ്ങനൊരു കുടുംബമോ, പെൺകുട്ടിയോ, അല്ലെങ്കിൽ അത് പോലൊരു ബന്ധം കൊതിച്ചു വിന്നിച്ചനോ പോയിട്ടില്ലെന്നാണ് തെളിയുന്നതെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ പിന്നെ ഞാൻ ക്ഷമിച്ചെന്നു വരില്ല.. അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ പറഞ്ഞത് വേണ്ടെന്ന്." "ചേച്ചിയ്ക്ക് വേണ്ടെങ്കിൽ വേണ്ട.. നമ്മളാരും അതിന് പിന്നാലേ പോകുന്നില്ലെന്നും വയ്ക്കാം. എങ്കിലും ഞാനൊന്ന് ചോദിച്ചോട്ടെ ചേച്ചിയോട്.. നമ്മൾ അവിടേയ്ക്ക് അന്വേഷിച്ചു പോയെന്ന് തന്നെ ഇരിയ്ക്കട്ടെ.. അവിടെ ചെല്ല്മ്പോൾ അങ്ങിനെയൊരു വീടുണ്ട്... ആ വീട്ടിൽ ജസീന്ത എന്നൊരു പെൺകുട്ടിയുണ്ട്.. അവൾ അയർ ലാന്റിൽ ജോലിചെയ്തിട്ട് നാട്ടിൽ വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.. അവൾക്ക് വിന്നിച്ചനുമായികല്യാണം പറഞ്ഞുറപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്നതുമാണ്... ഇങ്ങനെയാണ് നമ്മൾ അവിടെ ചെല്ലുമ്പോൾ കേൾക്കുന്നതെങ്കിൽ ചേച്ചി എന്ത് ചെയ്യും." ശാന്തമായി ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ആവണി, ആശാലതയെ നോക്കി. ചാട്ടുളി പോലെയാണ് ആ ചോദ്യം വന്നു തന്നെ ചുറ്റിയതെന്ന് ഓർക്കേ ആശാലത നടുങ്ങിപ്പോയി. അവളുടെ ചിന്തകളിലോ, ഓർമകളിലോ ഒന്നുമില്ലാത്തൊരു ചോദ്യമായിരുന്നു അത്. (തുടരും) അനുപല്ലവി എവിടെന്ന് ചോദിയ്ക്കണ്ട. നാളെ. 😁😁 കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ