ഭൂമിക 2 💗 9 . . ആ വലിയ നടുക്കലേക്കു കണ്ണും മനസ്സും കാലുകളും പയ്യെ അടുക്കുമ്പോൾ. ആ കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ വാത്സല്യത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ചെറിയച്ചനെ നോക്കി അവൾ കൊച്ചിരി പല്ലു കാണിച്ചു കുണുങ്ങി ചിരിച്ചു. മയ്ഥാനത്തിന്റെ അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ ഒയുകി വന്ന തണുത്ത കാറ്റ് അവളുടെ കുഞ്ഞി മുടികളെ തയുകി കടന്നു പോയി. പെടുന്നനെ മാനം കാർമേഘം കൊണ്ട് ഇരുണ്ടു മൂടാൻ തുടങ്ങിയതും തന്നെ തിരികെ വിളിക്കാൻ ആയി തന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി വരുന്ന ചെറിയച്ഛനെ നോക്കി. കള്ള ചിരിയോടെ കുലുസിട്ട കുഞ്ഞി കാലുകൾ തിരിഞ്ഞു മയദാനാത്തിന്റെ മണൽ തരിയിലൂടെ തിരിഞ്ഞു ഓടി. അത് കണ്ടു ആ മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെ അച്ഛന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. മഴയുടെ വരവ് മണം അറിയിച്ച പാടെ അവിടെനിന്നു പലരും വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവരുടെ ശബ്ദങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ഓടുന്ന കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയുടെ ശബ്ദവും ഉയർന്നു കേട്ടു. അവളെ പിടിച്ചു നിറുത്താൻ എന്നോണം ആ മനുഷ്യൻ അവളുടെ പിറകെ വേഗതയില്ലാതെ വാത്സല്യത്തോടെ ഓടി. എന്നാൽ ചെറിയച്ഛന്റെ കയ്യിൽ നിന്നു രക്ഷപെടാൻ എന്നോണം കുതിച്ചു ഓടിയ പാറു ചെന്ന് നിന്നത് കളിയുടെ ആകാംഷയിൽ പന്തിന്റെ നേരെ കുതിച്ച അധിദേവിന്റെ നെഞ്ചത്തോട്ടാണ്. വീണ വീഴ്ചയിൽ രണ്ടാൾക്കും നല്ല പരുക്കുണ്ടായത് കൊണ്ട് രണ്ടാളെയും വഴക്കു പറയാൻ ആരും നിന്നില്ല.വാവിട്ടു കരയുന്ന പാറുവിനെ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കുന്ന ആ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ മുഖം ഓർക്കേ അവളുടെ രാശിയിൽ ചുവപ്പ് പടർന്നു... പിന്നീട് അവനെ കാണുന്നത് അത്യാവിശം വലിയ കുട്ടി ആയിട്ടാണ് പക്ഷെ അവനെ ഒരുവേള കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവൾക്കു മനസ്സിലായി. വായാടി കുട്ടി ആയതിനാൽ പരിജയ പെടാൻ അത്ര താമസം വേണ്ടി വന്നില്ല.പരിജയപെടൽ അവരെ വലിയ കൂട്ടുകാർ ആക്കി.. പിന്നീട് പത്താം ക്ലാസ്സ്‌ എക്സാം കഴിഞ്ഞു തിരികെ വരുന്ന ആ ദിവസം നമ്മൾ വർഷത്തോളം ആയി കളിക്കാനും ചിരിക്കാനും കൂടിയ ആ പടർന്നു പിടിച്ച ആൽമരത്തിന്റെ അടുത്തേക്കായി അവനെന്നെ ക്ഷണിച്ചു. എന്റെ കൈ പിടിച്ചു അവിടെക്കാടുക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ താളം വർധിക്കുന്നത് ഞാൻ അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആല്മരത്തിനു ചുവട്ടിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഹൃദയത്താളം വർധിക്കും പോലെ തന്നെ അവളുടെ ഹൃദയവും ക്രമേണ ഉയർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. അവന്റെ നാവുകളിൽ നിന്നും ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച വാക്കുകൾ തന്നെയാണ് പുറത്തു വരാൻ പൊക്കുന്നതു എന്ന് മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ. അവളുടെ വെളുത്ത മുഖത്തെ രാശികൾ ചുടുചോര പോൽ തിളങ്ങി. ഒട്ടും മുഷിപ്പിക്കാതെ തന്നെ അന്ന് എല്ലാം കാര്യവും കടന്നു, പഴയ കാര്യങ്ങൾ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്ന തെക്കിൽ നിന്നടിച്ച തണുത്ത കാറ്റിൽ അവളുടെ ഇളം മുടികളുടെ പാറി ഉലഞ്ഞു, ഇന്നിതാ ആ അക്കരെ പോയിരിക്കുന്ന കാമുകനെയും കാത്തു രാഷി പടർത്തി നിൽക്കുന്ന പൊട്ടി പെണ്ണിനെ കണ്ടു മുറ്റത്തു പടർന്നു പന്തലിച്ചു ചെമ്പരത്തി പോലും നാണിച്ചു പോയി. ************* രാവിലെ തിരക്കേറിയ റോഡിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ വായിട്ടലച്ചു കൊണ്ട് അബിയും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. "ചേട്ടൻ ശെരിക്കും എത്ര കാലം എന്ന് വെച്ചിട്ട ഇവിടെ.. മിക്കവാറും പാറുവേച്ചി നിങ്ങളെ തിരഞ്ഞു ഇവിടേക്ക് വരും കെട്ടോ..." അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു ദേവിന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ചിരി മിന്നി. "അങ്ങനെ അവൾ വെന്നാൽ ഞാനും അവളും ഇവിടെ അങ്ങു കൂടും, നിനക്ക് വെല്ലപ്രഷ്ണവും ഉണ്ടോ..." "എനിക്കെന്തു പ്രശ്ണം, നിങ്ങളെ കല്യാണത്തിനേലും ഭൂമിയും കിരണും നടന്ന ആ സ്ഥലങ്ങൾ കാണാൻ ഒരു പൂതി ഉണ്ടായിരുന്നു അത് നടക്കില്ലേ.. " ഇല്ലാത്ത കണ്ണീരുണ്ടാക്കി നിരാശയോടെ പറയുന്ന അബിയെ ദേവ് ഇരുത്തിയൊന്നു നോക്കി. "അതെന്താടാ എന്റെ കല്യാണത്തിന് നിനക്ക് അങ്ങട്ടുള്ള ടിക്കറ്റ് കിട്ടൂ.. എല്ലായിടത്തേക്കും പോകുന്നുണ്ടല്ലോ അത് പോലെ അങ്ങു വെന്നേച്ച പോരെ..." "ചുമ്മാ... അത് വരെ ഒക്കെ..." "പ്ലെയിൻ ഒന്നും വിളിക്കണ്ടല്ലോ ഒരു ബോട്ട് കയറിയ പോരെ 2 മണിക്കൂറിനകം അക്കരെ എത്തും.." "എന്നാലും..." "എന്ത് എന്നാലും.. " "ഒന്നുമില്ല എന്റെ സ്റ്റോപ്പ്‌ എത്തി ഇനി ഒറ്റക്കു പൊക്കോ..." ദേഷ്യത്തോടെ ബസ്സ്സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് കയറി നിന്നു കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞതും, ദേവ് അവന്റെ തലക്കൊരു കൊട്ട് കൊടുത്തോണ്ട് അവിടെ നിന്നു വീണ്ടും നടന്നു. കുറച്ചാപ്പുറതെ വർക്ഷോപ്പിലേക്കാണ് ഈ പോക്ക്.. അവിടെ നിന്നു നന്നാക്കാൻ വെച്ച ബൈക്ക് എടുത്തോണ്ട് അവൻ ഫെക്റ്ററിയിലേക്ക് വിട്ടു. .... ഉച്ചക്കത്തെ ഭക്ഷണത്തിനു വേണ്ടി എല്ലാവരും ഒത്തു കൂഡിയെപ്പോൾ ഇന്നെല്ലാവരും വട്ടം കൂടി പിടിച്ചത് ദേവിനെ ആയിരുന്നു. "ദേവേ ഇന്ന് ഇനി നീ ഇവിടെ വരാൻ കാരണം ആയ ചെറിയച്ഛന്റെ കഥ പറഞ്ഞു തെരണം..." എല്ലാവരുടെയും കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും പ്രായം അൽപ്പം കുറവ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി മുന്നോട്ടു വന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും. ദേവ് അവളുടെ മുന്നിൽ കൈകൂപ്പി, ബാഗിൽ നിന്നു വെള്ളവും പാത്രവും എടുത്തവൻ പയ്യെ അവന്റെ സ്ഥിരമായ മൂലയിലേക്ക് നടന്നതും പെട്ടന്ന് അവന്റെ അതെ പ്രായമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ അവനെ പിടിച്ചവിടെ ഇരുത്തി. "നീ അങ്ങനെ മുങ്ങണ്ട, ഇന്ന് എന്തായാലും പറയണം.." അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു ദേവ് വീണ്ടും ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ ശ്രേമിച്ചെങ്കിലും ഒരാളും അവനെ വെറുതെ വിട്ടില്ല. "ശെരി ഞാൻ പറയാം.. " "ഏയ്‌... എല്ലാവരും വന്നോളൂ.. ദേവ് സമ്മതിച്ചു..". പെട്ടന്ന് അവിടെ ഉള്ളവർ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും മുറിയുടെ ഓരോ കോണിൽ നിന്നും ആളുകൾ വരുന്നത് കണ്ടു ദേവിന്റെ കണ്ണ് തള്ളി. കൂടെ അവരുടെ മാനേജരെ കൂടെ കണ്ടതും ദേവ് അന്താളിച്ചു പോയി. ചെറിയച്ഛനു ഇത്രക്കൊക്കെ ഫാൻസ്‌. പാത്രം വച്ചു അവിടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ അവൻ ഒന്ന് നിഷ്വസിച്ചു.എന്നിട്ട് പയ്യെ പറഞ്ഞു. "കാവിലെ ഉത്സവം അന്നാണ് എല്ലാം തുടങ്ങുന്നത്........." .................... രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഭാസ്കർ ചൂടാക്കിയ കറി ടേബിളിൽ കൊണ്ട് വച്ചു. "എന്നിട്ടു ചേട്ടൻ മുഴുവൻ കഥയും പറഞ്ഞു കൊടുത്തോ... " "അല്ലാതെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാന..." മൊബൈലിൽ പാറുവിന്റെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്യുമ്പോൾ ദേവ് അബിയോടായി പറഞ്ഞു. "ശെ.. സസ്പെന്ഷന് ഇട്ടു നിറുത്തണ്ടേ ഇനി എന്ത് സംഭവിക്കും സംഭവിക്കും എന്ന് കരുതി..." "ആല്ലേലും സസ്പെന്ഷനിൽ തന്നെ അല്ലെ കഥ നിൽക്കുന്നത്. " പാത്രത്തിലേക്ക് ചോറിടുമ്പോൾ ബാസി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും, ദേവ് ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി. "എന്റെ ചെറുക്കാ ആദ്യം നീ ഫുഡ്‌ കഴിക്കു എന്നിട്ട് വിളിക്കാം.. അല്ലേൽ വിളിയും ഉണ്ടാകില്ല ഫുഡും ഉണ്ടാവില്ല.. " ബാസി ഉപദേശിച്ചപ്പോഴും മറുപ്പുറത്തു കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തിരുന്നു. അത് കണ്ടു ബാസികൊന്നു ഒന്ന് ഇളിച്ചു കൊടുത്തു അവൻ ടേബിളിൽ കമ്മയതി വെച്ച പാത്രം കയ്യിലെടുത്തു. "ഔ..!ചെക്കന്റെ ഒരു ചിരി.." ദേഷ്യത്തോടെ അടുക്കളയിൽ ചോറ് എടുത്തു വരുമ്പോൾ ബാസി ഇത്തിരി ദേഷ്യം മുഖത്തു നിറച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പയ്യെ ചോറ് പാത്രത്തിലെടുത്തു റൂമിലോട്ടു പോകുന്ന ദേവിനെ കണ്ടു അബി ചുണ്ട് ചുളുക്കി.. "ചേട്ടാ... എനിക്കും വേണം പെണ്ണ്... " "ആദ്യം നീ കുറച്ചു ഉണ്ണു.. എന്നിട്ട് മതി പെണ്ണ്.. കുറച്ചു ആരോഗ്യം ഒക്കേ വെക്കട്ടെ.." ബാസിയുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടു അബി ദേഷ്യത്തിൽ അവന്റെ പുറത്തൊരു കുത്തു കൊടുത്തു. "എനിക്ക് ആവിശ്യത്തിന് ശക്തി ഒക്കെ ഉണ്ട്.." "തന്നെ എങ്കിൽ.. നാളെ കുറച്ചു ജോലി നമ്മക്ക് ചെയ്യാൻ ഉണ്ട് നിന്റെ ശക്തി ഞാൻ ഒന്ന് പരിശോധിക്കട്ടെ... ". ബാസി അബിയെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും ദേഷ്യത്തോടെ അവൻ കാലുയർത്തി അവനൊരു ചെവിട്ടു കൊടുത്തു. പാത്രം കൊണ്ട് സോഫയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി ടീവി ഓൺ ആക്കി. അതെ സമയം റൂമിൽ ദേവ് പ്ലേറ്റ് പുറത്തെ ബാൽകാണിയുടെ പടിയിൽ വച്ചു കൊണ്ട് ദൂരേക്കെവിടെക്കോ നോട്ടം തെറ്റിച്ചു. "ഫുഡ്‌ കഴിക്കാണോ..." "ഹാ പക്ഷെ പ്രശ്നം ഇല്ല.. നീ പറ എന്നിട്ടെന്തുണ്ടായി..." "എന്തുണ്ടാവാൻ.. അടുത്ത നിമിഷം രുദ്രൻ കാറ്റുപോലെ വന്നു കൊണ്ട് അവനെ പറത്തി വിട്ടു, പാവം ചെക്കൻ പിന്നെ അവന്റെ പോടീ പോലും ഞാൻ കണ്ടില്ല.." "പാവായി പോയി..." ചിരിയോടെ ദേവ് അവളെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഹ്മ്മ്... ശെരിക്കും, നല്ല ഒരു ചെറുക്കൻ ആയിരുന്നു, അത്യാവിശം പാകത്തിന് നീളവും വെളുത്ത നിറവും നീളൻ മുടിയും വൈറ്റ് ആൻഡ് ബ്രൗൺ ഡ്രെസ്സും ശെരിക്കും ഒരു സുന്ദരൻ." "രുദ്ര പറത്തിയത് നന്നായി,അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പറന്നേനെ.." ദേവിന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു പാറുവിന് ചിരി പൊട്ടി.ആ ചിരി ദേവിന്റെ ചുണ്ടിലേക്ക് പടർന്നതും, ഒരു ഇളം കാറ്റ് രണ്ടു പേരെയും തട്ടി പരന്നു പോയി. ......... ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി. നല്ല തണുപ്പുള്ള ഡിസംബറിന്റെ തുടക്കം,രാത്രി അൽപ്പം വെഴുകിയിരുന്നു. അടുക്കളയിൽ നിന്നു പാത്രം കെയ്ക്കുമ്പോൾ ടിവിയുടെ ശബ്ദം അവിടെയാകെ നിറഞ്ഞു നിന്നു. "അബി... ആ ടിവിയുടെ വോളിയം ഒന്ന് കുറക്ക്... " അടുക്കളയിൽ നിന്നു ദേഷ്യത്തിൽ ദേവ് അലറിയതും ഒന്നും അറിയാതെ മൂവിയിൽ മുഴുഗി കഴിഞ്ഞിരുന്നു അബി. "എന്നെ സ്വപ്നം കാണാൻ പഠിപ്പിച്ചത് അവനായിരുന്നു എന്റെ... " പെട്ടന്ന് ടീവി ഓഫ്‌ ആയതും അബി ദേഷ്യത്തിൽ കൊട്ടിപിടഞ്ഞു എഴുന്നേറ്റു. "ഇനി ഇത്രയും വോളമിൽ ടീവി ഓൺ ആക്കിയാൽ, tv ഞാൻ എടുത്തു ഓടയിലെറിയും.. കെട്ടോ " ദേഷ്യത്തോടെ അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ദേവ് ഫോൺ ചെവിയോടെ ചേർത്തു വച്ചു. "ആ പറ പാറു...." "ആ..... പറ പ്യാറു... " ദേഷ്യത്തോടെ ദേവിനെ മിമിക്രി ചെയ്ത് കൊണ്ട് സോഫയിൽ ഇരുന്നതും പെട്ടന്ന് കാളിങ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടവൻ ഞെട്ടി പോയി. "ഏതവനാടാ ഈ നേരത്തു. മനുഷ്യനെ പേടിപ്പിക്കാൻ...." കൊട്ടിപിടഞ്ഞു ഡോറിന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ അബി ആരോടെന്നില്ലാതെ വിളിച്ചു കൊണ്ടലറി,പയ്യെ ഡോർ തുറന്നു.. "ആരാ.?" "ആ.. ആദി ദേവിനെ ക ക്ക കാണാൻ..." അവന്റെ സംസാരം കേട്ടു അബി അവനെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി, ലൈറ്റ് ഗ്രീൻ കളർ ഷർട്ടും വൈറ്റ് പാന്റും, കഴുത്തിലൂടെ ഒരു ഓഫ്‌ വൈറ്റ് ബാഗും. ബാഗിൽ മുറുക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് അബിയോട് അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോയെക്കും അവനാകെ വിക്കി തുടങ്ങിയിരുന്നു. "ചേട്ടാ......ഇതാ.നിങ്ങളെ കാണാൻ ഒരു ചെറുക്കൻ വന്നേക്കുന്നു.." (തുടരും) ബോർ ആവുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം, എന്തൊക്കെ ആയാലും എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു വാക്കാൾ അറിയിക്കാൻ മറക്കല്ലേ എന്ന്. സ്നേഹത്തോടെ Serin 💗. #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📔 കഥ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

ഭൂമിക 2💗 8. പിന്നീട് ഇവിടുള്ള ജീവിതം പെട്ടന്ന് കടന്നു പോയെങ്കിലും ചെരിയച്ഛനെ കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിവരവും ലഭിച്ചില്ല. പ്രതീക്ഷകൾ പയ്യെ ശയിച്ചു തുടങ്ങി. കമ്പനിയിലെ തിരക്കേറിയ ജോലി മടുത്തു തുടങ്ങി. ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ആകെ ഉള്ള ആശ്വാസം ആബിയും ബാസിയും ആയിരുന്നു. ഒരു കുഞ്ഞനിയനും വെല്യേട്ടനും ആയി അവർ എന്നും കൂടെ നിന്നു. ഇടക്കൊരിക്കെ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നതിന്റെ കാരണം അറിഞ്ഞു അവർ ഒരുബാട് കളിയാക്കിയിരുന്നു. എങ്കിലും എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാകും ഒരു കാര്യവും ഇല്ലാതെ. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ എല്ലാത്തിനോടും ഒരു മടുപ്പു. ************ നാട്ടിലെ കാര്യവും മറിച്ചായിരുന്നില്ല. എപ്പോൾ വിളിക്കുമ്പോഴും നല്ലൊരു വാർത്ത കിട്ടുന്നില്ല. എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചു തിരിച്ചു വരാൻ പറയണം എന്നുണ്ട് എന്തിനു വിഷമം ആയാലോ. ഒരുപാട് അഗ്രഹിച്ചതല്ലേ. എനിക്ക് മനസ്സിലാകും ആ വേദന. എന്നും വെല്യച്ഛനെ രാവിൽ കണ്ടു ആ കഥകൾ അവൻ പറയാറുണ്ട്. ഇങ്ങനെയും ഉണ്ടാകുമോ മനുഷ്യർ. ഏതോ കാലം തന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ. ഒരു മനുഷ്യനെ തിരഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു.ഏതെന്നോ എന്തെന്നോ അറിയാതെ.. ഇന്നേക്കിപ്പോൾ 2 ആഴ്ച കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മടുത്തു തുടങ്ങി കാണും. നിരാശയിലായിരിക്കും പാവം. എന്തെല്ലാമോ ആലോചിച്ചു മാളികപുരയിലെ തന്റെ മുറിയിൽ ആകാശം നോക്കി ഇരിക്കെ. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് കലങ്ങി. തലയ്ക്കു മീതെ പറന്നു കിടക്കുന്ന ഇരുണ്ട ആകാശത്തിലെ കുഞ്ഞു നക്ഷത്രങ്ങളെ നോക്കിയിരിക്കെ. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പഴയ കാലങ്ങൾ ഓടിയെത്തി. അമ്മയുമായി തിരികെ നാട്ടിലേക്കു വന്നു ആദ്യമായി ചെറിയച്ഛന്റെ കൂടെ കവലയിൽ പോയ ഓർമ. ചെറിയച്ഛൻ കൈ നിറയെ സാധനങ്ങൾ കൊണ്ട് നിറച്ചു തിരികെ വരുമ്പോൾ.നടവഴി കടുത്തായുള്ള വലിയ മയിഥാനത്തേക്ക് കണ്ണുകൾ ഓടി.. ഒരുബാട് കുട്ടികളവിടെ കളിക്കുന്നുണ്ട് പലതരം കളികൾ. മയ്ഥാനത്തിന്റെ ഒരു ഒരത്തായി വലിയൊരു മാവ്..അതിനെ ചുറ്റി ഒരു തറ. അവിടെയാണ് ഒരുബാടുകൾ.. ചിലർ തറയിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്. എന്റെ നോട്ടം കണ്ടു ചെറിയച്ഛൻ ചെറു ചിരിയോടെ എന്റെ കൈപിടിച്ച് മയിഥാനത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. "ഇവിടെ ഒരുബാട് മാറിയില്ലേ ഏട്ടാ... " പെട്ടന്ന് പിറകെ നിന്നു പയ്യെ നടന്നു വന്നു അമ്മ പറഞ്ഞതും ചെറിയച്ഛൻ ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു. "ഹ്മ്മ്...എത്ര മരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ഇടമാണ് ഇപ്പോൾ ഒരു മാവ് മാത്രമേ ബാക്കിയൊള്ളു.." "ഹ്മ്മ്..." അവരുടെ സംസാരം കേട്ടു കണ്ണുമ്മിയിച്ചു നിന്ന എന്നെ വാരിയെടുത്തു വല്യച്ഛൻ അവിടെ ഒരു ഒരത്തൂടെ നടന്നു. "ഇതാണ് പാറു നമ്മുടെ നാട്. നമ്മൾ കളിച്ചു നടന്ന നാട്.." ചെറിയച്ഛൻ ആകാംഷയോടെ പറഞ്ഞതും ഞാനും അത്ഭുതത്തോടെ ചുറ്റും നോക്കി. ഒരുബാടാളുകൾ ഉണ്ട്. "എനിക്കും കളിക്കണം തന്നെ താഴെ വെക്കന്നെ.. " ചെറു ചിണുകത്തോടെ ചെറിയച്ഛനോട് പറഞ്ഞതും. ചെറിയച്ഛൻ തന്നെ തായേ ഇറക്കി. "ഏട്ടാ... നമ്മുക്ക് വീട്ടിൽ പോണം ഇതെല്ലാം കൊണ്ട് ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിക്കാൻ വയ്യ. വന്നേ പാറു.." തായേ കാലു കുത്തിയില്ല അപ്പോയെക്കും അമ്മ അത്രയും പറഞ്ഞതും. കണ്ണുകൾ എല്ലാം കുമിഞ്ഞു കൂടി.. "കരഞ്ഞിട്ടൊന്നും കാര്യം ഇല്ല ഇങ്ങു വന്നേ നീ.." "നീ ഒന്ന് മിണ്ടാതിരുന്നേ കൊച്ചു കളിച്ചോട്ടെ.. ഇത്ര തിരക്കാണേൽ നീയും ചിത്രയും കൂടി വീട്ടിലോട്ടു പൊക്കോ.." ചെറിയച്ഛന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു ചിത്രമ്മ ചെറിയച്ഛനെ കൂർപ്പിച്ചു ഒന്ന് നോക്കി അവരുടെ കയ്യിൽ പയ്യെ ഒന്ന് നുള്ളി. എന്നിട്ട് അവന്റെ കയ്യിൽ കിടക്കുന്ന കവറുകൾ എല്ലാം വാങ്ങി മുന്നേ നടന്നു. "വാ ചേച്ചി.. ചെറിയച്ഛനും കുഞ്ഞും കളിച്ചു കഴിഞ്ഞു വരട്ടെ നമ്മുക്ക് പോകാം..." ചിത്രയുടെ പോക്ക് കണ്ടു അമ്മ തന്റെ കയ്യിലെ കലിപ്പാട്ടങ്ങളുടെ സഞ്ചി കയ്യിലെടുത്തു ചിത്രമ്മയുടെ പുറകെ ഓടി. അത് കണ്ടു ഒരു കുസൃതി ചിരിയോടെ ഞാനും ചെറിയച്ഛനും മയ്താനത്തെക്കോടി.. (തുടരും) കഥ എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നറിയില്ല.ആകെ depression അടിച്ചു ഒരുമാതിരി അവസ്ഥ ആണ്. സോറി 🥲🙌🏻. എങ്ങനെ ആയാലും രണ്ടു വാക്കിൽ അഭിപ്രായം പറയു.. എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ Serin 💗 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

ഭൂമിക 2💗 7 . . രാത്രി ബെഡിലേക്ക് ചായും മുന്നേ ഫോൺ എടുത്തു ഞാൻ പയ്യെ ബാൽകണിയിലേക്ക് പോയി. അമ്മയെ വിളിച്ചു ഇവിടെ എത്തിയ കാര്യം അറിയിച്ചതിനു ശേഷം. എന്റെ കൈകൾ സഞ്ചരിച്ചത് പാറുവിലേക്കായിരുന്നു. ചെറു വിറയലോടെ നമ്പർ ഡെയൽ ചെയ്തു റിങ് ചെയ്ത അടുത്ത നിമിഷം കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തിരുന്നു.. "ദേവേട്ടാ അവിടെ എത്തിയില്ലേ.. റൂമിൽ കെയറിയോ.. നല്ല റൂം മേറ്റ്സ് നെ ആണോ കിട്ടിയെ. എങ്ങനയൂണ്ട് സേഫ് അല്ലെ.. കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ.." തനിക്കു ഉത്തരം പറയാൻ സമ്മതിക്കാതെ ഒരിബാട് ചോദ്യം ചോദിച്ചതും.കലിപ്പോടെ പെട്ടന്ന് കാൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു വീണ്ടും ഡെയിൽ ചെയ്തു. ഇപ്രാവിശ്യം കാൾ എടുത്തതും അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അതു കണ്ടു ഒരു ചിരിയോടെ ഞാൻ ബാൾക്കണിയിലെ കൈവരയിൽ പിടിച്ചു തായേക്ക് നോക്കി. "ഞാൻ ഇവിടെ എത്തി..സേഫ് ആയിരുന്നു യാത്ര.. റൂം മേറ്റ്സ് ന്റെ കാര്യം പറയണേൽ. ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ പ്രശനം ഒന്നും ഇല്ല.." റൂമിനു ഉള്ളിൽ ഗെയിം കളിക്കുന്ന അബിയെ ഒന്ന് എത്തി നോക്കി ഞാൻ പയ്യെ പറഞ്ഞു. "ഹ്മ്മ് ഭക്ഷണം കഴിച്ചോ..." "ഹ്മ്മ് കഴിച്ചു ഇനി ഒന്നു കിടക്കണം നാളെ കമ്പനിയിൽ പോകണം." "നാളെ തന്നെ ജോലിക്ക് കയറുവോ.." "ഇല്ല.. മറ്റന്നാളെ.. നാളെ അവിടെ പോയി ഓഫീസർസിനെ കാണണം.." "ഹാ എങ്ങനെ ഉണ്ട് നാട്.." അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടി പറയും മുന്നേ അവൻ കീയെക്കൊന്നു നോക്കി. അവിടുത്തെ കയ്ച്ചകൾ പയ്യെ അവന്റെ മനം നിറച്ചു. "നല്ല ഭംഗിയുള്ള നാട.. എപ്പോഴും ശബ്ദങ്ങൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു. എന്റെ റൂമിലൊരു ബാൽകണിയുണ്ട്. മുന്നിലൂടെ വരുമ്പോൾ കണ്ട സ്ഥലം അല്ല അതിന്റെ അപ്പുറത്ത് ശെരിക്കും വ്യത്യസ്തമായ അടുത്ത ഒരിടം. നാട്ടുകാർക്ക് മാത്രം ആയിട്ടുള്ള ഒരു കൊച്ചു അങ്ങാടി. ഇവിടെ രാത്രി ആണ് പകൽ എന്ന് തോനുന്നു. എല്ലാ ആളുകളും പുറത്തുണ്ടു. നല്ല വെളിച്ചം." അവൻ സംസാരം അവസാനിപ്പിച്ചപ്പോൾ പാറു ഒന്ന് മൂളുകയല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.കാരണം അവന്റെ വിവരണത്തിലെ ചിത്രം മനസ്സിൽ വരക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരുന്നു അവൾ. "ഉറങ്ങിയോ നീ..." "ഇല്ല... ഉറക്കം വരുന്നില്ല.. ദേവേട്ടൻ ഇനി എന്ന തിരിച്ചു വരുന്നേ.." അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ടു ദേവിന്റെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.. "ഞാനിങ്ങ്ങു എത്തിയല്ലേ ഒള്ളു അപ്പോയെക്കും ഇനി അവിടേക്കു തിരിക്കാനോ.." "ഒന്ന് തിരികെ വാ ദേവേട്ടാ എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ല.." അവളുടെ സംസാരം കേട്ടു. അവന്റെ ഉള്ളറിയാതെ ഒണ്ണു നൊന്തു.. "ഞാൻ അവിടെ എത്തുമെടി. അതിനു മുന്നേ ഞാൻ ഇവിടെ വെന്ന ലക്ഷ്യം എനിക്ക് നേടി എടുക്കേണ്ടേ.. ഈ ജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒളിച്ചു താമസിക്കുന്ന എന്റെ ചെറിയച്ഛനെ എനിക്ക് തിരികെ കൊണ്ട് വരേണ്ടേ..." "ഹ്മ്മ്... " അവളുടെ മൂളൽ ചെവിയിലടിച്ചതും അവന്റെ ചുണ്ടിൽ വീണ്ടും ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. "എങ്കിൽ ഇനി കിടന്നോട്ടോ.. നാളെ വീണ്ടും വിളിക്കാം.." അത്രയും പറഞ്ഞു മൊബൈൽ വെക്കുമ്പോൾ. ഞാൻ പോലും അറിയാതെ എന്റേതായ സ്വപ്നത്തിൽ മതി മറന്നു പറക്കുകായായിരിന്നു മനസ്സ്. "കാമുകിയാണോ ചോട്ടാ..." പെട്ടന്ന് പിറകെ തന്റെ ചെവിയുടെ അടുക്കൽ നിന്നു ആരോ വിളിച്ചു ചോദിച്ചതും ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു. തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അബിയെ കണ്ടു ഞാൻ അവനൊരു കൊട്ട് കൊടുത്തു. അതു കണ്ടു ബാൽകണിയുടെ ഡോറിനരികെ നിന്നു ബസ്യേട്ടന്റെ ചിരിയോടെ തന്റെ അരികിൽ വന്നു.. "നീ അമ്പാടിയിലെ വലിയ പുത്രൻ അല്ലെ. പിന്നെ എന്ത് പറ്റി ഇവിടേക്ക് വരാൻ.." "ചുമ്മാ ഇതെല്ലാം ഒരു രസം അല്ലെ. മടുക്കുവോളം ഇവിടെ കൂടാം എന്ന് കരുതി.." "ചെ.. ചേട്ടൻ എന്തൊരു പൊട്ടന.. തമാശക്ക് നല്ലൊരു ബുസ്സിനെസ്സ് വിട്ടു ഇവിടേക്ക്.. സൊ ഷൈയിംലസ്.." തലയ്ക്കു കയ്കൊടുത്തു തന്റെ അടുത്ത് നിന്നു തിരിഞ്ഞു അബി അതു പറഞ്ഞതും. ഞാൻ അവന്റെ കഴുത്തിലൂടെ കയ്യിട്ടു തന്റെ നേരെ പിടിച്ചു. "അതെന്താടോ അങ്ങനെ. ഞങ്ങൾക്കും വേണ്ടേ സന്ദോഷം.." "നല്ല സുഖത്തിൽ അവിടെ പണി എടുത്തോടായിരുന്നോ.. അവിടുത്തെ ജോലി എല്ലാം വിട്ടു ഇവിടെ വെന്നേക്കുവാ... എന്തിനു ഇവുടുത്തെ പട്ടി പണി പേറാനൊ.. ഞാൻ ഇതിനോട് യോജിക്കുന്നില്ല.." "ഞാനും..." ആബിയും ഭാസിയും അത്രയും പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞതും എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു.. "എല്ലാവർക്കും അവരുടേതായ കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാവില്ലേ എനിക്കും അങ്ങനെ ഒരു കാരണം ഉണ്ട്. എല്ലാ കാലത്തും എൻറെ സ്വപ്നങ്ങൾ ശല്യം ചെയുന്ന ഒരു കാര്യം. അതിനെ യഥാർഥ്യമാകാൻ ആണ്. എന്നെ എപ്പോഴും തേടി വിളിക്കുന്ന ആ സ്വപനത്തെ കണ്ടു പിടിക്കാനും വേണ്ടി.." എന്റെ വാക്കിനൊരു മറുപടിയും നൽകാതെ ചെറു ചിരിയോടെ ബാസി തന്റെ തോളിൽ ഒന്ന് തട്ടി. അബിയാണേൽ പറഞ്ഞതു കേട്ടു എന്തെന്നറിയാതെ എന്തോ ചിന്തയിലേക്ക് വീണു പോയി.. (തുടരും). എങ്ങനെ ഉണ്ട്. അഭിപ്രായം രണ്ടു വാക്കിൽ അറിയിക്കണേ 😌 എന്ന് സസ്നേഹത്തോടെ Serin 💗 #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

ഭൂമിക2 💗 6. . . ഓം കാണിച്ചു തെന്ന മുറിയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ തന്നെ എന്നെ കാതെന്ന പോലെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു രണ്ടു ആളുകൾ. "ദേവ്... ഇത് ഭാസ്കർ. ഇവിടെ ഒരു എലെക്ട്രിക്കൽ ഷോപ്പ്ൽ ജോലി ചെയ്യാണ്.. പിന്നെ ഇത് അഭിഷേക്. ഇവിടെ കോളേജ് പടിക്കാണ്. ഇവരാണ് നിന്റെ റൂം മേറ്റ്സ്. പിന്നെ ഞാൻ പോവാ എന്തേലും പ്രശനം ഉണ്ടേൽ വിളിക്കണം . എനിക്കെ ഒരുബാട് പണിയുണ്ട്.." ഓം അത്രയും പറഞ്ഞു ഇറങ്ങിയതും ഞാൻ മറ്റു രണ്ടു പേരെയും നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അതു കണ്ടു അവരും ഒരു ചിരിയോടെ തന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.. ഒരു മുറിയിലേക്ക് എന്നെ കൊണ്ട് പോയി. "ആദി ദേവ് അല്ലെ നമ്മൾക്കറിയാം. എല്ലാം ഓം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.വന്നേ ഇതാണ് നിന്റെ ബെഡ്." അത്യാവിശം നല്ല സൗകര്യം ഉള്ള മുറി മൂന്നു കട്ടിൽ പുറതേക്കൊരു ബാൽകണി. ബാഗ് എല്ലാം കട്ടിലിന്റെ അടുത്തേക്ക് വച്ചു ഞാൻ പയ്യെ ബാൽകാണിയിലേക്ക് ഉള്ള ഡോർ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി. ബാൽകണിയുടെ ഒരത്തായി കുഞ്ഞി കടലാസ് ചെടി പിടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിറയെ റോസും വെള്ളയും ആയിട്ടുള്ള പൂവുകൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അടുത്തായി തന്നെ ഡ്രസ്സുകൾ വിരിച്ചിടാനുള്ള അത്യാവിശം വലുപ്പമുള്ള ഹാങ്ങേർസും.. "ചേട്ടാ പെട്ടന്ന് വെന്നേ... ചായ കുടിക്കാം.ഇനിയും ചൂടാക്കാൻ മേല.." തന്റെ പിറകെ നിന്നു അഭിഷേക് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും ഭാസ്കരേട്ടൻ അവനൊരു കൊട്ട് കൊടുക്കുന്നത് കണ്ടു. "എന്നതാ ഇനിയും ചൂടാറിയാൽ ഇനിയും ചൂടാക്കണ്ടേ എന്ന പണിയ അറിയോ അതിനെല്ലാം...." "ടാ..." "വേണ്ട ഏട്ടാ ഞാൻ വരുവാ..." ചിരിയോടെ അവരുടെ പിറകെ ചായ കുടിക്കാൻ പോകുമ്പോൾ ബാസ്കരെട്ടൻ അഭിഷേശേകിനെ എന്തെല്ലാമോ പറഞ്ഞു വഴക്കു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഡെയിനിങ് ഹാളിലെ കുഞ്ഞു മേശകരികെ ഇരുന്നപ്പോൾ തന്നെ ബാസ്കരേട്ടൻ ചായയുമായി വന്നിരുന്നു. ഇറച്ചിയും പൊറാട്ടയും കോഴിയും ആയി ടേബിൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ആഡംബരമല്ലാതെ ഒരു സ്വീകരണം.ബാസ്കരേട്ടൻ വന്നു ഇരുന്നപ്പോൾ തന്നെ. അഭിഷേക്ക് ഭക്ഷണത്തിന്റെ പൊതി കെട്ടയിചിരുന്നു. "അഭിഷേക് കുറച്ചു മതി ഇപ്പോൾ ഏറെ വിശപ്പില്ല.." "കഴിക്കെന്നെ.. ഇന്നേ ഇതൊക്കെ പ്രധീക്ഷിക്കാവു നാളെ മുതൽ കഞ്ഞിയും പയറും ആകും.. പിന്നെ എന്നെ അഭിഷേക് എന്ന് നീട്ടി വിളിക്കണ്ട.. അബി എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി.. പിന്നെ ഇയാളെ ഭാസ്കര.. എന്ന് വിളിക്കണ്ട.. ബസ്യേട്ടൻ... അതൊള്ളു.." കാര്യമായി തന്നോട് അത്രയും പറഞ്ഞു അവൻ പ്ലാറ്റിലേക്കു ബാക്കി ഭക്ഷണങ്ങൾ വിളമ്പാൻ തുടങ്ങി. "ദേവ്... ഇത് കഴിച്ചു നീ റസ്റ്റ്‌ എടുത്തോണ്ട്..രാത്രി ആകാനായില്ലെ.. ഇനി പുറത്തൊന്നും പോകേണ്ടാല്ലോ.." "വേണ്ടെട്ടാ.... നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ട് കിടക്കണം.." "അതെങ്ങനെ ശെരിയാകും.. എന്റെ ഏട്ടാ രാത്രി ഇവിടെ കാണാൻ നല്ല രസം ആണ് അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ഉറങ്ങാൻ പോവാണോ.." ഞങ്ങളുടെ പറച്ചിൽ കേട്ടു പെട്ടന്നെഴുന്നേറ്റു അബി പറഞ്ഞതും. ബസ്യേട്ടൻ വീണ്ടും അവന്റെ തലക്കൊരു കൊട്ട് കൊടുത്തു. "അവൻ ഇന്ന് വന്നു നാളെ പോകാൻ ഉള്ളതെല്ല.. ഇനി കുറച്ചു കാലത്തേക്ക് നമ്മുടെ കൂടെ തെന്നെ ഉണ്ടാവുന്ന ആളാ.. ഇനി നാളെയും കാണാലോ.." "നാളെ എനിക്ക് പറ്റില്ലല്ലോ.. കോളേജ് ഇല്ലേ.." "രാത്രി നിന്റെ അപ്പൂപ്പൻ കുന്നുമ്മൽ ചാക്കോ തുറന്നു വെക്കുവോ കോളേജ്..." ദേഷ്യത്തോടെ അത്രയും പറഞ്ഞു ഏട്ടൻ പൊറാട്ട എടുത്തു പ്ലാറ്റിലേക്കിട്ട്.. "എന്റെ മുത്തച്ഛന്റെ പറയുന്നോ സുട്ടിടവേ...". പ്ലേറ്റിലെ പോരാട്ട എടുത്തു സ്വന്തം പ്ലാറ്റിലേക്കിട്ട് ദേഷ്യത്തോടെ അബി അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോയെക്കും. ഏട്ടന്റെ കൈ അവന്റെ ചെവിയിൽ പിടിത്ത മിട്ടിരുന്നു.. അതോടെ അവൻ തനിയെ പൊറാട്ട തിരികെ കൊടുത്തു... "ഹ്മ്മ്....അന്ത ഭയം ഇരിക്കണം..." "എന്ത് ഭയം ഇവിടെ ഇത്ര നല്ല സാധനം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നിങ്ങളെ ആ ചീഞ്ഞ പൊറാട്ട തിന്നണോ.." അവന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു കലിപ്പോടെ ബാസ്യേട്ടൻ അവനെ നോക്കിയതും.അബി അവരെ നോക്കിനിന്നു കോക്രി കാട്ടി തന്റെ അപ്പുറത്തേക്ക് മാറിയിരുന്നു.. രണ്ടു പേരുടെയും കളി കണ്ടു കിളി പോയ ദേവാണേൽ ഇനി എത്ര കാലം ഇത് സഹിക്കണം എന്നാലിചിച്ചു തല പുകഞ്ഞു.. കിട്ടിയ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.. (തുടരും) എങ്ങനെ ഉണ്ടെന്നു വാക്കാലെ അറിയിക്കു,ലൈക്‌ ചെയ്യൂ 😌. എന്ന് സ്നേഹത്തോടെ serin 💗 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

ഭൂമിക2 💗 4 . . പാറു തിരികെ വീട്ടിലെത്തുമ്പോഴേക്കും ഭാർഗവി ജോലിക്കായി പുറത്തിറങ്ങിയിരുന്നു. എന്റെ വരവ് കണ്ടു അമ്മ കാലിലിട്ട ചെറുപ്പിന്റെ ഭംഗി അളക്കുന്നത് കണ്ടതും ഇനി അവിടെ നിൽക്കുന്നത് പന്തിയല്ല എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. പിന്നെ ഒന്നും ആലോചിച്ചില്ല.. അമ്മയുടെ ചെറുപ്പിന്റെ ഡിസൈൻ പുറത്തു പതിയുന്നതിനു മുന്നേ അടുക്കള വാതിലിലേക്കുള്ള കുഞ്ഞു വാതിലിനടുത്തേക്ക് ഒറ്റ ഓട്ടം ആയിരുന്നു.. "മുത്തശ്ശി കഥകു തുറക്ക് അമ്മച്ചി ചെറുപ്പൂരുന്നു..." "നിനക്ക് ഞാൻ വെച്ചിട്ടുണ്ടെടി ഇപ്പോ എനിക്ക് സമയം ഇല്ല ഞാൻ വന്നിട്ട് തരാം..." പുറത്തേക്കുള്ള പടി ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ പിറകെ ഓടാൻ കഴിയാത്ത ദേഷ്യത്തിൽ അവർ എന്തെല്ലാമോ പുലമ്പി കൊണ്ടിരുന്നു.. അടുക്കള വാതിലുകൾ വഴിയെ അകത്തു കയറുമ്പോൾ തന്നെ കാത്തെന്ന പോലെ വല്യമ്മ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു... "എന്തെടി... നീ എന്നും വഴക്കു വേണം എന്ന് നോറ്റു വെച്ചതാണോ.. " "അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല വെല്യമ്മേ.. നന്നാവണം കരുതുന്നത പക്ഷെ അവസാനം ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആകും..." അടുക്കളയിലെ പടിയിലേക്ക് ചാടി കയറി കൊണ്ട് പാറു വെല്യമ്മയോട് പറഞ്ഞതും. അവർ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് പണിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. "എന്തായി നിന്റെ ദേവേട്ടൻ പോയോ.." "ഹ്മ്മ്... " നിരാശയോടെ അടുപ്പിൽ വേവിച്ചു വെച്ച ക്യാരറ്റ് ഊതി ഊതി വായിൽ വെക്കുമ്പോൾ അവളൊന്നു മൂളി. അത് കണ്ടു കൈ ഒന്ന് കഴുകി കൊണ്ട് വെല്യമ്മ പയ്യെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. "നീ വിഷമിക്കേണ്ടടി വെയുകാതെ അവൻ തിരിച്ചു വരും..." "ആര് തിരിച്ചു വരുന്ന കാര്യമാ നിങ്ങൾ പറയുന്നേ...? " പെട്ടന്ന് വെല്യച്ഛന്റെ ശബ്ദം പിറകിൽ നിന്നു കേട്ടതും രണ്ടു പേരും ഒന്ന് നെട്ടി. അടുക്കളയിലെ പാത്രം കഴുകുന്നതിലേക്കു വെല്യമ്മ പയ്യെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും.അടുക്കളയിലേക്ക് കുഞ്ഞി വാതിലിനു മുകളിലേക്കു കൈ കയറ്റി വേച്ചു കൊണ്ട് അവരെ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി നിൽക്കുന്ന ചീയച്ഛന്റെ കണ്ടു ഞാൻ ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല രാമനാരായണ എന്ന് പറഞ്ഞു ജോലിയിൽ ഊളിയിട്ടു പോയിരുന്നു അവർ. അതോടെ അവരുടെ നോട്ടം പാറുവിന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു. പിരികം ഉയർത്തി എന്തെന്നപോലെ അവർ അവളെ ഉറ്റു നോക്കിയതും. പാറു ഒന്ന് വിറച്ചു പോയി. "എന്താടി.... " "ഏയ്‌.... അത് പിന്നെ എന്നെ മുത്തശ്ശി വിളിച്ചിരുന്നു... മുത്തശ്ശി ഞാനിതാ വെരുണ്...." വെല്യച്ചനിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ പഴയൊരു അടവും പയറ്റു ചാടി ഇറങ്ങി ഓടുന്നവളെ അൽപ്പ നേരം കൂടെ അയാൾ നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ തിരിഞ്ഞു ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ പാത്രം അങ്ങു കഴുകി വെളുപ്പിക്കുന്നവളെ കണ്ടു കുറുമ്പോടെ വല്യപ്പൻ പയ്യെ അവരുടെ പിറകേക്ക് നടന്നു വല്യമ്മയുടെ അരക്കെട്ടിലൂടെ പയ്യെ പിടിചങ്ങു നെഞ്ചത്തൊട്ടടുപ്പിച്ചു.. അവരുടെ പ്രവർത്തി കണ്ടു അവൾ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി കൊണ്ട് കണ്ണുരുട്ടി.. "എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നേ.. ഞാൻ പാത്രം കഴുകുന്ന കണ്ടില്ലേ.. ചുമ്മാ കളിക്കല്ലേ.. " അവർ ദേഷ്യത്തോടെ പതഞ്ഞ കൈകൾ ഭർത്താവിന് നേരെ ഉയർത്തി. എന്നിട്ടും വിടാതെ അവർ ശക്തിയിൽ പിടിച്ചതും കയ്യിലെ പാത്രം കീഴെ ഇട്ടു ദേഷ്യത്തോടെ തിരിഞ്ഞു കയ്യിലെ പതയുന്നതുണിക്കഷണം അവന്റെ കൈകളിൽ വെച്ചു കൊടുത്തു.. "എങ്കിൽ നിങ്ങൾ തന്നെ കഴുകിക്കോ എനിക്കെ വേറെ ഒരുപാട് പണിയുണ്ട്.." കുറുമ്പോടെ അടുത്ത ജോലികളിലേക്ക് തിരിയാൻ നിന്ന വല്യമ്മയെ അയാൾ തിരികെ വലിച്ചു സിങ്ക് നു മുന്നിലായി നിറുത്തി. "പറ്റില്ല നമുക്ക് ഒന്നിച്ചു കഴുകാം.." "തെ മനുഷ്യ ആ കൊച്ചിങ്ങു കയറി വരും.. ചുമ്മാ കളിക്കല്ലേ.." "അവളിങ്ങു കയറി വരട്ടെടി.. ഭർത്താവിനെ എങ്ങനെ സ്നേഹിക്കണം എന്ന് അവളും പഠിക്കട്ടെന്നു.." വിട്ടു കൊടുക്കാതെ അയാൾ അത്രയും പറഞ്ഞവളെ ഒന്നൂടെ ഇറുക്കെ പുണർന്നു നെറുകിൽ ചുണ്ടുകളമർത്തി. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ഏറെ കാലം കൂടെ കഴിഞ്ഞിട്ടും തന്റെ ഒരൊ ചുംബനചൂടും അവളുടെ രാശിയിൽ ചുവപ്പ് പടർത്തിയത് അദ്ദേഹം അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. "ഞാനൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ലേ... ഒരു ചായ കുടിക്കാൻ വന്നാണെ.." പെട്ടന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് ചാടി കയറി വന്ന പാറു കണ്ണ് പൊത്തി റൂമിലേക്ക് ഓടി കൊണ്ട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും നേട്ടലോടെ അവർ പെട്ടന്ന് മാറി നിന്നു കൊണ്ട് അവൾ പോയ വഴിയെ ഒന്ന് നോക്കി. "ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ മനുഷ്യ ആ പെണ്ണിങ്ങു വരും എന്ന്. ഞാൻ ഇനി എങ്ങനെ അവളെ നോക്കും.." കണ്ടില്ലേ.. ചുമ്മാ കളിക്കല്ലേ..." ആവലാതിയോടെ പാറു ഓടിയ ദിശയിലേക്ക് നോക്കി പരാതി പറയുന്നവലെ കണ്ടു വെല്യച്ഛന്റെ ചുണ്ടിൽ ചിരി വിടർന്നു. "നീ എന്തിനാ പെണ്ണെ പേടിക്കുന്നെ.? അവൾ കണ്ടതിൽ എന്നാ പ്രശ്നം.?" അവന്റെ കുസൃതിയോടെയുള്ള ചോദ്യം കേട്ടു വെല്യമ്മ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി അത് കണ്ടു വിട്ടു കൊടുക്കാതെ അവർ വീണ്ടും വെല്യമ്മയെ പിടിച്ചു തന്റെ നെഞ്ചത്തേക്ക് വലിച്ചിട്ടു. "ദ്ദേ മനുഷ്യ അങ്ങു നീങ്ങിക്കേ, ഇനി അമ്മ കൂടി കാണാൻ ബാക്കിയൊള്ളു.." "അങ്ങട്ടു കാണട്ടടി...." "വേണ്ടാട്ടോ... അടങ്ങി നിന്നെ..." കുറുമ്പോദേ തന്നിലേക്ക് വീണ്ടും അടുത്ത് വരുന്ന ചേട്ടനെ കണ്ടു അവരുടെ നെഞ്ചിൽ ആധി കെയറി.. "ദാ.... ചെറുക്കാ ഒന്നിങ്ങു വന്നേ..." പെട്ടന്ന് മുറ്റത്തു നിന്നു മുത്തശ്ശി വിളിച്ചതും അവൻ മടിയോടെ വെല്യമ്മയെ ചുറ്റി വരിഞ്ഞ കൈകൾ അയച്ചു.. "ഈ അമ്മ സമ്മതിക്കില്ല..." ദേഷ്യത്തോടെ അതും പറഞ്ഞു മടി പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന അവരെ വെല്യമ്മ തള്ളി വിട്ടു. "ഒന്ന് പോ മനുഷ്യ ഇനി അമ്മയെ ഇവിടേക്ക് വരുത്തിക്കണ്ട..." കുറുമ്പോട് അവനെ പിടിച്ചു തള്ളുമ്പോൾ ചെറു സമാധാനത്തോടെ അവൾ ജോലിയിലേക്ക് തിരിയുന്നത് കണ്ടു, പുറത്തേക്കിറങ്ങിയ വെല്യച്ഛൻ അകത്തേക്ക് ഓടി കെയറി കൊണ്ട്. വെല്യമ്മയെ പിടിച്ചു അടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവരുടെ ആദരങ്ങളിലായി അമർത്തി മുത്തികൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി ഓടി.. (തുടരും) 📢 ഇവിടേക്ക് ഒന്ന് വരി.. എങ്ങാനുണ്ട് മക്കളെ..😌കമന്റ്‌ അയക്കി. 🤌🏻എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നു ഈ എപ്പിസോഡ് നഷ്ടപ്പെട്ടു പിന്നെ rewrite ചെയ്യേണ്ടി വന്നു 🥲. അതോണ്ടാ ലൈറ്റ് ആയെ.. എന്തായാലും കമന്റ്‌ അയച്ചേനെ അങ്ങു പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചക്കി..😁എന്നാലല്ലേ എനിക്കൊരു എഴുതാൻ താല്പര്യം ഉണ്ടാകു😌. ഇതിപ്പോൾ നമ്മൾ പള്ളിക്കാട്ടിക്ക് സെലാം പറിണ പോലെ ആണല്ലോ 😮‍💨 . #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #തുടർ കഥ

ഭൂമിക2💗 3 . . ബോട്ട് കണ്ണിൽ നിന്നു മറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. പലരും വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി. എന്നാൽ പാറുവിനും അമ്മയ്ക്കും അവിടെ നിന്നു ദൃഷ്ടി മാറ്റാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. ദൂരേക്ക് അകന്നു പോകുന്ന ആ ബിന്ദുവിനെ അവർ ഇമവെട്ടാതെ നോക്കി നിന്നു. "ഇതേ ഇങ്ങനെ നോക്കി നിന്നു എന്ന് കരുതി പോയ വണ്ടി തിരിച്ചു വരില്ല കെട്ടോ..നമ്മുക്ക് ഇനി വീട്ടിക്ക് തിരിച്ചാലോ.." രുദ്രൻ രണ്ട് പേരോടും ആയി വിളിച്ചു പറയുമ്പോൾ അവർ അവനെ ഒന്ന് കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി.. "ഒന്ന് നോക്കിക്കേടാ.. രണ്ടിനെയും. എന്താ ചേർച്ച.ചുമ്മാ അല്ല ദേവ് ഇവളെ കെട്ടണം പറഞ്ഞു വാശി പിടിക്കുന്നെ" അഖിൽ കളിയാലേ അവരെ നോക്കി രുദ്രനോടായി പറഞ്ഞതും പാറു ഞെട്ടി. അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി കാണിച്ചു. അതു കണ്ടവരുടെ ചുണ്ടിൽ അറിയാതെ ചിരി പൊട്ടി.. "നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ അവനെ നോക്കുന്നെ. ഇവരെങ്ങും കൂടിയാൽ ഇങ്ങനെ നിന്നെ പറ്റി തന്ന സംസാരം ഉണ്ടാകാറു.." അമ്മയുടെ സംസാരം കേട്ടു പാറു അന്താളിപ്പോടെ രണ്ടു പേരെ ഒന്ന് നോക്കി. അതു കണ്ടു അവർ നാമ്മൊന്നും അറിഞ്ഞില്ലേ രാമ നാരായണ എന്ന മട്ടെ അവൾക്കു കൈ മലർത്തി കാണിച്ചു. "നീ പേടിക്കണ്ടടി അമ്മക്ക് നിന്നെ പെരുത്തു ഇഷ്ട്ട അല്ലമ്മേ... " "ഹ്മ്മ് അതിനെ പറ്റി എനിക്കൊന്നു ആലോചിക്കണം.." ഗൗരവത്തോടെ അമ്മ അതു പറയുമ്പോൾ. പാറുവിന്റെ മുഖം വാടി. അതു കണ്ടു അവർ അദിഷയിച്ചു പോയി. "എന്റെ കൊച്ചേ ഞാൻ ചുമ്മാ പറഞ്ഞത നീ ഇങ്ങനെ എല്ലാത്തിലും സങ്കട പെടല്ലേ.." അമ്മ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറയുമ്പോൾ രുദ്രയും അഖിലും അവരുടെ അടുത്തേക്കായി നടന്നു വന്നിരുന്നു.... "അമ്മേ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ തറഞ്ഞു നിൽക്കാൻ ആണോ നിങ്ങളുടെ ഉദ്ദേശം. വാ വീട്ടിൽ പോകാം.." അഖിൽ കുറുമ്പോടെ അമ്മയെ പിടിച്ചു മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോൾ അവർ അവന്റെ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റി അവനെ ഗൗരവത്തോടെ നോക്കി. "നീ എന്നാത്തിനാട അവനെ പോലെ പെരുമാറുന്നെ ഹ്മ്മ്..." അമ്മ കുറുമ്പോടെ അവനോടു ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൻ അമ്മയുടെ തടി എല്ലിൽ പിടിച്ചു ഒന്ന് ആട്ടി.. "എന്റെ അമ്മയെ ഞാൻ നോക്കിയ പോലെ ഒരു കുറവും വെറുത്താതെ നോക്കണേ..... എന്ന് പറഞ്ഞ നിങ്ങടെ മോനിവിടെ നിന്നു പോയ.." അഖിലിന്റെ പറച്ചിൽ കേട്ടു അവനെ ശെരി വെച്ചെന്നോണം രുദ്ര മുന്നോട്ടു വന്നു അമ്മയുടെയും പാറുവിന്റെയും ഷോൾഡറിൽ പിടിച്ചു അവനോടു ചേർത്തു നിറുത്തി.. "ദേവിന്റെ അമ്മ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നമ്മുക്ക് നമ്മുടെ സ്വന്തം അമ്മയെ പോലെയാ.. ദേവിന്റെ പെണ്ണെന്നു പറഞ്ഞാൽ നമുക്ക്....നമ്മുടെ സ്വന്തം.." അവൻ പറഞ്ഞു അവസാനിപ്പിക്കും മുന്നേ അവന്റെ ചുണ്ടിലായി അമ്മയുടെ കൈ പതിഞ്ഞിരുന്നു. അതു കണ്ടു അന്താളിപ്പോടെ അവൻ അമ്മയെ നോക്കിയതും. അവർ അവനിക്കു ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി നോക്കി.. "എന്താ അമ്മേ ഞാൻ സ്വന്തം സഹോദരി എന്നും പറയാനാ ഉദേശിച്ചേ..." "അങ്ങനെ അയാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം.." അമ്മയുടെ മറുപടി കേട്ടു ചുണ്ട് ചുളിക്കി കൊണ്ട് രുദ്ര വേഗത്തിൽ നടന്നതും ചിരിയോടെ എല്ലാവരും അവനെ പിന്തുടർന്നു.. (തുടരും) രണ്ടു വരിയിൽ കുറയാതെ അഭിപ്രായം നൽകണേ... Serin 💗 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📚 വായന മുറി ✔️