കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ

#കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #horror

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 35 രക്തഗർത്തത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിൽ കാലനേമിയുടെ ആ പരിഹാസം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. കാശി അപകടത്തിലാണെന്ന വാർത്ത ധനുഷിനെ തളർത്തിയില്ല, പകരം അവനിൽ ഒരു പുതിയ സംഹാരരൂപി ഉണർന്നു… രക്തഗർത്തം വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. കാലനേമി തന്റെ ചുവന്ന മാംസരൂപം വെടിഞ്ഞ് ഒരു പുകപടലമായി ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു…. "നമുക്ക് ഉടൻ കാശിയിൽ എത്തണം" ധനുഷ് അലറി… പക്ഷേ മൃതദ്വീപിൽ നിന്ന് കാശിയിലേക്ക് ദിവസങ്ങളുടെ ദൂരമുണ്ട്. ഈ സമയം താര തന്റെ മിന്നൽപ്പിണരുകൾ വായുവിൽ വിരിച്ചു…. "എന്റെ ശക്തിയും മൈഥിലിയുടെ പുതിയ നീല അഗ്നിയും ചേർത്താൽ നമുക്ക് ഒരു കാലദ്വാരം സൃഷ്ടിക്കാം. പക്ഷേ അത് നമ്മുടെ പ്രാണനെ തളർത്തും."... യോദ്ധാക്കൾ ഒന്നിച്ച് കൈകൾ കോർത്തു. വായുവിൽ ഒരു നീല പ്രകാശവലയം രൂപപ്പെട്ടു. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവർ മൃതദ്വീപിൽ നിന്ന് കാശിയുടെ മണ്ണിൽ എത്തിച്ചേർന്നു…. കാശിയിലെ തെരുവുകൾ ശവപ്പറമ്പ് പോലെയായിരുന്നു. അദൃശ്യരായ ഛായാ സൈനികർ ജനങ്ങളെ ആക്രമിക്കുന്നു. അവർക്ക് രൂപമില്ല വെറും കറുത്ത നിഴലുകൾ മാത്രം. സാധാരണ ആയുധങ്ങൾ അവർക്ക് ഏൽക്കുന്നില്ല…. മഠത്തിന് മുന്നിൽ കാഴ്ചയില്ലാത്ത ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ശൂലം മുറുകെപ്പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നു. രുദ്രാവതി തന്റെ ഗംഗാജലം മന്ത്രം ജപിച്ച് മഠത്തിന് ചുറ്റും തളിച്ചു. ആ ജലരേഖ കടക്കാൻ നിഴലുകൾക്ക് കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്... അവർ മതിൽ തകർക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണ്" രുദ്രാവതി ഭയത്തോടെ പറഞ്ഞു….. പെട്ടെന്ന് ആകാശത്തുനിന്ന് കറുത്ത മഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങി. ആ മഴത്തുള്ളികൾ ഓരോന്നും ചെറിയ പ്രാണികളായി മാറി രുദ്രാവതിയുടെ സുരക്ഷാവലയം തുരന്നു. മഠത്തിനുള്ളിലേക്ക് നിഴലുകൾ ഇഴഞ്ഞുകയറി….. അന്ധനായ ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ കേൾവിശക്തി കേന്ദ്രീകരിച്ചു. നിഴലുകളുടെ ചലനം വായുവിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന ചെറിയ കമ്പനങ്ങൾ അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ തന്റെ ശൂലം വായുവിൽ വീശിയപ്പോൾ ഒരു നിഴൽരൂപം ചിതറിപ്പോയി. പക്ഷേ ആയിരക്കണക്കിന് നിഴലുകൾ അവനെ വളഞ്ഞു. അവർ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ച് അവന്റെ ജീവൻ വലിച്ചെടുക്കാൻ തുടങ്ങി…. "അച്ഛാ" ധനുഷിന്റെ ശബ്ദം മുഴങ്ങി. ധനുഷും സംഘവും മഠത്തിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് പറന്നിറങ്ങി. ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ഇപ്പോൾ നീലനിറത്തിൽ ജ്വലിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ ആ വെളിച്ചം നഗരത്തിന് മുകളിലേക്ക് തൊടുത്തുവിട്ടു. ആ പ്രകാശത്തിൽ നിഴലുകൾക്ക് മറഞ്ഞിരിക്കാൻ ഇടമില്ലാതായി…. നകുലൻ തന്റെ വില്ലിൽ നിന്ന് പ്രകാശ അസ്ത്രങ്ങൾ തൊടുത്തു. മൈഥിലി തന്റെ പുതിയ പ്രാണാഗ്നി കൊണ്ട് നിഴലുകളെ ഭസ്മമാക്കി. കാലൻ തന്റെ അസ്ഥിദണ്ഡ് നിലത്ത് കുത്തി…. "ഈ നിഴലുകൾക്ക് ആത്മാവില്ല ഇവ കാലനേമിയുടെ ശ്വാസമാണ്.. ആ ശ്വാസം നാം തടയണം".... കാലൻ പറഞ്ഞു.. കാലനേമി കാശിയുടെ ആകാശത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവൻ തന്റെ രൂപം ഭീമാകാരമാക്കി…. "ഇന്ദ്രജിത്ത്.. നിന്റെ കണ്ണുകൾ നീ തന്നു. ഇനി നിന്റെ മകന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി എനിക്ക് വേണം"... കാലനേമി മഠത്തിന് നേരെ തന്റെ കൂറ്റൻ കൈകൾ താഴ്ത്തി. ആ കൈകൾ ഇന്ദ്രജിത്തിന് നേരെയാണ് വന്നത്. എന്നാൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് പതുക്കെ പുഞ്ചിരിച്ചു…. "കാലനേമീ... നീ ഒരു കാര്യം മറന്നു. കണ്ണ് പോയപ്പോൾ എനിക്ക് ലഭിച്ചത് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ മുഴുവൻ കാഴ്ചയാണ്"... ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ കൈകൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി. അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് സ്വർണ്ണനിറത്തിലുള്ള രശ്മികൾ പുറപ്പെട്ടു. അവൻ ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടിയുമായി തന്റെ ജ്ഞാനത്തെ ബന്ധിപ്പിച്ചു. അച്ഛനും മകനും ഒരേ മനസ്സാായി മാറി…. ധനുഷിന്റെ ശൂലം ഇപ്പോൾ ഒരു സ്വർണ്ണ നാഗത്തെപ്പോലെ തിളങ്ങി. അവൻ അത് കാലനേമിയുടെ നെറ്റിക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു. ആ ശൂലം അസുരന്റെ തല തുളച്ച് പുറത്തുവന്നു. കാലനേമി ഒരു വലിയ ഗർജ്ജനത്തോടെ കാശിയിലെ ഗംഗയിൽ വീണു…. യുദ്ധം അവസാനിച്ചു. നിഴലുകൾ മാഞ്ഞുപോയി. കാശിയിൽ വീണ്ടും സൂര്യപ്രകാശം പരന്നു. പക്ഷേ ഇന്ദ്രജിത്ത് തളർന്നു താഴെ വീണു. അവന്റെ ശരീരം വളരെ ദുർബലമായിരുന്നു…. "ധനൂ... വേദാ... എന്റെ ദൗത്യം തീരാറായി" ഇന്ദ്രജിത്ത് മന്ത്രിച്ചു. "രുദ്രരക്ഷകർ ഇനി നിങ്ങളാണ്. ലോകം നിങ്ങളെ തേടും. ഈ മഠം ഇനി സത്യത്തിന്റെ കാവൽപ്പുരയാകട്ടെ.".... ഇന്ദ്രജിത്ത് രുദ്രാവതിയുടെ കൈ പിടിച്ചു. "നമുക്ക് കൈലാസത്തിലേക്ക് മടങ്ങാം രുദ്രാവതീ. ബാക്കി ഇവർ നോക്കിക്കൊള്ളും."... തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 34 രക്തപുഷ്പത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്ന കാലനേമിയുടെ രൂപം കണ്ട യോദ്ധാക്കൾ ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞുനിന്നു. ചർമ്മമില്ലാത്ത ആ ചുവന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട ചൂട് രക്തനദിയെപ്പോലും തിളപ്പിച്ചു. കാലനേമി തന്റെ പുതിയ കൈകൾ നോക്കി ഭീകരമായി ചിരിച്ചു….. "ആയിരം വർഷത്തെ കാത്തിരിപ്പ്".. കാലനേമിയുടെ ശബ്ദം ഗുഹയുടെ ഭിത്തികളെ വിറപ്പിച്ചു. അവൻ തന്റെ കൈ വീശിയപ്പോൾ മൈഥിലി ദൂരേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. അവളുടെ ശരീരത്തിലെ അഗ്നി ചൈതന്യം കാലനേമി പൂർണ്ണമായി വലിച്ചെടുത്തിരുന്നു… മൈഥിലി തളർന്നു കിടന്നു. "ധനൂ... എന്റെ ഉള്ളിലെ അഗ്നി... അവൻ കൊണ്ടുപോയി..." അവൾ വിക്കി പറഞ്ഞു…. അസ്ഥിഭൈരവൻ പതുക്കെ കാലനേമിക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി… "പ്രഭു രുദ്രരക്ഷകരുടെ രക്തം ഇപ്പോൾ അങ്ങേയ്ക്ക് മുന്നിലുണ്ട്. അവരെ ബലികൊടുത്ത് അങ്ങയുടെ ചർമ്മം വീണ്ടെടുക്കൂ"... അസ്ഥിഭൈരവൻ തന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന അസ്ഥിമാല വായുവിൽ എറിഞ്ഞു. അവ വായുവിൽ വെച്ച് കൂർത്ത അമ്പുകളായി മാറി ധനുഷിനെ വളഞ്ഞു. ആ അമ്പുകൾ ശരീരത്തിൽ തറച്ചാൽ അത് ആത്മാവിനെ മരവിപ്പിക്കും…. താര തന്റെ മിന്നൽപ്പിണരുകൾ കൊണ്ട് ആ അമ്പുകളെ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. നകുലൻ തന്റെ വില്ല് കുലച്ച് അസ്ഥിഭൈരവന്റെ തല ലക്ഷ്യമാക്കി അമ്പ് വിട്ടു. പക്ഷേ അസ്ഥിഭൈരവന്റെ ശരീരം വെറും അസ്ഥികൾ മാത്രമായതുകൊണ്ട് അമ്പുകൾ അവന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ തുളച്ചുപോയി ഒരു പരിക്കും ഏല്പിച്ചില്ല. വേദ മൈഥിലിയുടെ അരികിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞുചെന്നു… "മൈഥിലീ നിന്റെ അഗ്നി അവൻ കൊണ്ടുപോയിരിക്കാം പക്ഷേ നിന്റെ രക്തത്തിൽ ഇന്നും അഗ്നിയുണ്ട്. ഞാൻ എന്റെ പ്രാണശക്തി നൽകി നിന്റെ ഉള്ളിലെ ആ കനലിനെ വീണ്ടും ജ്വലിപ്പിക്കാം."... വേദ തന്റെ കൈകൾ മൈഥിലിയുടെ ഹൃദയത്തിന് മുകളിൽ വെച്ചു. വേദയുടെ പച്ചപ്പും മൈഥിലിയുടെ അവശേഷിച്ച ചൂടും തമ്മിൽ കലർന്നപ്പോൾ ഒരു അപൂർവ്വമായ നീല അഗ്നി രൂപപ്പെട്ടു…. കാലനേമി ധനുഷിനെ കഴുത്തിന് പിടിച്ചുയർത്തി…. "നിന്റെ അച്ഛന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി എനിക്ക് വേണം.. അത് നൽകിയാൽ നിന്നെ ഞാൻ എന്റെ സേവകനാക്കാം.".... ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ഇപ്പോൾ കറുത്ത പുകയാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു. അവൻ ശ്വസിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടി. പക്ഷേ കാശിയിലെ മഠത്തിൽ ഇരുന്ന ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ മുന്നിലെ മണലിൽ ഒരു മന്ത്രം വരച്ചു…. "ധനൂ നീ വെളിച്ചമല്ല നീ ആ വെളിച്ചത്തെ താങ്ങുന്ന ആകാശമാണ്.. നിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടിയെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് കേന്ദ്രീകരിക്കൂ" ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ ശബ്ദം ധനുഷിന്റെ മനസ്സിനുള്ളിൽ മുഴങ്ങി….. ധനുഷ് തന്റെ കണ്ണുകൾ അടച്ചു. അവൻ തന്റെ വജ്രശോഭ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് മാറ്റി തന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ നീലക്കല്ല് പോലെ തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങി. അവൻ കാലനേമിയുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് കുതറിമാറി…. മൈഥിലി എഴുന്നേറ്റു. അവളുടെ കയ്യിൽ ഇപ്പോൾ ആ പഴയ ചുവന്ന അഗ്നിയല്ല പകരം വേദ നൽകിയ പച്ചപ്പും പ്രാണനും ചേർന്ന പ്രാണാഗ്നി ആയിരുന്നു. അവൾ ആ അഗ്നി കാലനേമിക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു. അസുരന്റെ ചുവന്ന മാംസത്തിൽ ആ പച്ചത്തീ പടർന്നപ്പോൾ അവൻ വേദനകൊണ്ട് അലറി… "ഇതെന്ത് മായയാണ്.. പ്രകൃതിക്ക് എന്നെ പൊള്ളിക്കാൻ കഴിയില്ല".... കാലൻ സ്മശാന കാവൽക്കാരൻ ഈ അവസരം ഉപയോഗിച്ച് തന്റെ അസ്ഥിദണ്ഡുകൊണ്ട് അസ്ഥിഭൈരവനെ തകർത്തു. അസ്ഥിഭൈരവൻ വെറും വെണ്ണീറായി മാറി… കാലനേമി തന്റെ പരാജയം മണത്തു. അവൻ ഗർത്തത്തിന്റെ ഭിത്തികൾ തകർക്കാൻ തുടങ്ങി… "നിങ്ങൾ എന്നെ ഇവിടെ തടഞ്ഞേക്കാം, പക്ഷേ കാശിയിൽ നിങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെ അരികിൽ ഞാൻ എന്റെ ഛായാ സൈന്യത്തെ അയച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഈ നിമിഷം കാശി കത്തിയമരുകയാണ്" ധനുഷും കൂട്ടരും ഞെട്ടിപ്പോയി. തങ്ങൾ ഇവിടെ യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോൾ കാശി അപകടത്തിലാണ്... തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 33 ആ രക്തവർണ്ണമായ കണ്ണുകളുള്ള സന്യാസിയുടെ ചിരി ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ ഭയാനകമായി പ്രതിധ്വനിച്ചു. മൈഥിലി അപ്രത്യക്ഷയായതും രക്തഗർത്തം തുറക്കാൻ തുടങ്ങുന്നതും ധനുഷിനെ കഠിനമായ സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കി… സന്യാസി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റു. അയാളുടെ ഓരോ ചലനത്തിലും അസ്ഥികൾ കൂട്ടിയിടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാമായിരുന്നു…. "ഞാൻ അസ്ഥിഭൈരവൻ.. ഈ ദ്വീപിന്റെ കാവൽക്കാരൻ. കാലനേമിയുടെ ആത്മാവ് മൈഥിലിയെയും കൊണ്ട് രക്തഗർത്തത്തിന്റെ താഴത്തെ തട്ടിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞു. അവിടെയുള്ള രക്തപുഷ്പം വിരിഞ്ഞാൽ കാലനേമിക്ക് പുനർജന്മം ലഭിക്കും. പിന്നെ മൈഥിലി എന്ന പെൺകുട്ടി ഈ ലോകത്തുണ്ടാവില്ല."... അയാൾ ഉച്ചത്തിൽ അലറി…. ധനുഷും സംഘവും ഗർത്തത്തിന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു. ഗർത്തത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നീളുന്ന പടവുകൾ വഴുതുന്നതായിരുന്നു. ചുവരുകളിൽ നിന്ന് ചുവന്ന ദ്രാവകം ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നു. താഴെ എത്തിയപ്പോൾ അവർ കണ്ടത് ഒരു രക്തനദിയാണ്. ആ നദിയിൽ നിന്ന് പാതി വെന്ത രൂപങ്ങൾ തല പുറത്തേക്കിട്ട് അവരെ നോക്കി കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു…. "ധനൂ നോക്കൂ" താര വിരൽ ചൂണ്ടി… നദിയുടെ മധ്യത്തിൽ ഒരു പീഠത്തിൽ മൈഥിലി ബോധരഹിതയായി കിടക്കുന്നു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ആ കറുത്ത താക്കോൽ തറഞ്ഞുനിൽക്കുകയാണ്. താക്കോലിലൂടെ മൈഥിലിയുടെ ജീവരക്തം താഴെയുള്ള ഒരു കറുത്ത മൊട്ടിലേക്ക് ഒഴുകുന്നു. ആ മൊട്ടാണ് രക്തപുഷ്പം.. പെട്ടെന്ന് രക്തനദിയിൽ നിന്ന് ആയിരം കൈകളുള്ള ഒരു രാക്ഷസൻ ഉയർന്നു വന്നു… രുദ്രഭക്ഷകൻ.. അവൻ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് നകുലനെയും കാലനെയും വായുവിൽ ഉയർത്തി…. "നകുലാ ശബ്ദം നോക്കണ്ട അവന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ താളം മുറിക്കൂ" ധനുഷ് അലറി…. നകുലൻ വായുവിൽ കിടന്നുതന്നെ തന്റെ വില്ല് കുലച്ചു. അവൻ അയച്ച ശബ്ദവേധി അസ്ത്രങ്ങൾ രാക്ഷസന്റെ ചെവികളിൽ തറച്ചു. രാക്ഷസൻ നിലവിളിയോടെ അവരെ താഴെയിട്ടു. താര തന്റെ മിന്നൽ പിണരുകൾ കൊണ്ട് രാക്ഷസന്റെ കണ്ണുകൾ തളർത്തി. കാലൻ തന്റെ ശവമന്ത്രങ്ങൾ ചൊല്ലി രക്തനദിയിലെ ആത്മാക്കളെ രാക്ഷസനെതിരെ തിരിച്ചു….. ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ഉണർത്തി മൈഥിലിയുടെ അടുത്തേക്ക് കുതിച്ചു. പക്ഷേ അസ്ഥിഭൈരവൻ അവന്റെ വഴി തടഞ്ഞു…. "നിനക്ക് മൈഥിലിയെ വേണോ അതോ ലോകത്തെയോ.. അവളെ രക്ഷിച്ചാൽ രക്തപുഷ്പം വിരിയും ലോകം നശിക്കും. അവളെ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ലോകം രക്ഷപ്പെടും.".... അസ്ഥിഭൈരവൻ അലറി.. വേദ മുന്നോട്ട് വന്നു. "പ്രകൃതിയിൽ ഒരു ജീവനെ ബലികൊടുത്ത് ലോകത്തെ രക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.. ധനൂ നീ മൈഥിലിയെ രക്ഷിക്കൂ... രക്തപുഷ്പത്തെ ഞാൻ നേരിടാം".... വേദ തന്റെ ഔഷധശക്തിയാൽ രക്തനദിക്ക് മുകളിൽ പച്ചപ്പിന്റെ ഒരു പാലം തീർത്തു. ധനുഷ് ആ പാലത്തിലൂടെ ഓടി മൈഥിലിയുടെ അരികിലെത്തി. അവൻ ആ കറുത്ത താക്കോലിൽ പിടിച്ചു. അത് തീ പോലെ പൊള്ളുന്നതായിരുന്നു….. ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടിയിലെ ഊർജ്ജം മുഴുവൻ കൈകളിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു. താക്കോൽ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. മൈഥിലി പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ആ കറുത്ത നിഴൽ ഒഴിഞ്ഞുപോയി….. പക്ഷേ ആ താക്കോൽ പൊട്ടിയപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഊർജ്ജം രക്തപുഷ്പത്തിലേക്ക് പടർന്നു. പുഷ്പം വിരിയാൻ തുടങ്ങി.. ഗർത്തം മുഴുവൻ കുലുങ്ങി. കാശിയിലെ മഠത്തിലിരുന്ന ഇന്ദ്രജിത്തിന് ആ കുലുക്കം അനുഭവപ്പെട്ടു… "അവൻ ഉണരുന്നു..." ഇന്ദ്രജിത്ത് മന്ത്രിച്ചു. രക്തപുഷ്പത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് ചർമ്മമില്ലാത്ത ചുവന്ന മാംസപേശികൾ മാത്രമുള്ള ഒരു രൂപം പതുക്കെ പുറത്തുവന്നു. കാലനേമി പുനർജനിച്ചിരിക്കുന്നു.. അവന് മൈഥിലിയുടെ അഗ്നിശക്തിയും ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വംശത്തിന്റെ രക്തവീര്യവുമുണ്ടായിരുന്നു… തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 16 കൈലാസയാത്രയ്ക്ക് ശേഷം മടങ്ങിയെത്തിയ അവർക്ക് ഗ്രാമത്തിൽ ലഭിച്ചത് ഊഷ്മളമായ സ്വീകരണമായിരുന്നു. എന്നാൽ അവരുടെ പോരാട്ടം അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല. ഇത്തവണ ശത്രു പുറത്തല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളിലെ സ്വാർത്ഥതയിലും അഹങ്കാരത്തിലുമായിരുന്നു…. ഗ്രാമത്തിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയ ഭദ്ര കണ്ടത് ദാരുണമായ ഒരു കാഴ്ചയാണ്. ഗ്രാമവാസികൾക്കിടയിൽ പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഒരു തർക്കം വലിയൊരു കലാപമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അയൽഗ്രാമങ്ങൾ തമ്മിൽ വെള്ളത്തിനും ഭൂമിക്കും വേണ്ടി പരസ്പരം പോരടിക്കുന്നു. ഈ വിദ്വേഷത്തിന് പിന്നിൽ കലി എന്ന അതിശക്തമായ ഒരു അദൃശ്യ ശക്തിയുടെ സാന്നിധ്യം ഭദ്ര തിരിച്ചറിഞ്ഞു…. മനുഷ്യരുടെ മനസ്സിൽ വിഷം നിറച്ച് അവരെക്കൊണ്ട് തന്നെ ലോകത്തെ നശിപ്പിക്കാനായിരുന്നു കലിയുടെ നീക്കം. വാളെടുത്ത് പോരാടാൻ കഴിയാത്ത ശത്രുവായതുകൊണ്ട് ഭദ്രയും ശിശുപാലനും ആകെ കുഴങ്ങി…. ശിശുപാലൻ തന്റെ വില്ല് താഴെ വെച്ചു… "ഭദ്രേ ആയുധം കൊണ്ട് ഈ യുദ്ധം ജയിക്കാനാവില്ല. സ്നേഹം കൊണ്ടും അറിവ് കൊണ്ടും മാത്രമേ മനുഷ്യരുടെ ഉള്ളിലെ ഇരുട്ടിനെ മാറ്റാൻ കഴിയൂ.".... ഭദ്ര തന്റെ സ്വർണ്ണദണ്ഡ് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. അതിൽ നിന്ന് പ്രവഹിച്ച ദിവ്യപ്രകാശം ഗ്രാമത്തിലാകെ പടർന്നു. അവൾ ഒരു വലിയ സഭ വിളിച്ചുകൂട്ടി. അവിടെ വെച്ച് അവൾ തന്റെ പോരാട്ടങ്ങളുടെ കഥകൾ പറഞ്ഞു… ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് ദേവി ചൈതന്യത്തിലേക്കുള്ള തന്റെ യാത്ര. ഓരോ മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലും ഒരു ദൈവമുണ്ടെന്നും, അത് തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ് ലോകത്ത് സമാധാനം ഉണ്ടാവുകയെന്നും അവൾ അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തി….. മനുഷ്യർ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിക്കുകയും മാപ്പ് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തതോടെ കലിയുടെ ശക്തി ക്ഷയിച്ചു. ഭൗതികമായ ആയുധങ്ങളേക്കാൾ വലിയ ആയുധം വാക്കുകളും സത്യവുമാണെന്ന് ഭദ്ര തെളിയിച്ചു…. പെട്ടെന്ന്, ആകാശത്ത് നിന്ന് പുഷ്പവൃഷ്ടിയുണ്ടായി. രുദ്രൻ വീണ്ടും ദൃശ്യമായി. "ഭദ്രേ.. നീ ഇന്ന് പൂർണ്ണത നേടിയിരിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിലൂടെ മാത്രമല്ല, ബോധത്തിലൂടെയും ലോകത്തെ മാറ്റാം എന്ന് നീ തെളിയിച്ചു. ഇനി നീ ഈ ഗ്രാമത്തിന്റെ രാജ്ഞിയല്ല, മറിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ധർമ്മപാലികആണ്.".... വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. ഭദ്രയും ശിശുപാലനും പ്രായമായെങ്കിലും അവരുടെ ചൈതന്യം ഒട്ടും കുറഞ്ഞില്ല. അവർക്ക് ചുറ്റും ഒരു പുതിയ തലമുറ വളർന്നുവന്നു. ഭദ്രയുടെ ഉടവാൾ ഇന്നും ആ കാളിക്ഷേത്രത്തിൽ ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുന്നു… അനീതിയുടെ കാലത്ത് അത് വീണ്ടും ഉയരുമെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ. ഭദ്രയുടെ കഥ ഒരു നാടൻ പാട്ടായി, കവിതയായി, പുരാണമായി തലമുറകളിലേക്ക് പടർന്നു. ഒരു സാധാരണ പെൺകുട്ടിക്ക് തന്റെ നിശ്ചയദാർഢ്യം കൊണ്ട് എന്ത് നേടാമെന്നതിന് ഉദാഹരണമായി അവൾ ചരിത്രത്തിൽ ഇടംപിടിച്ചു….. ശുഭം….. ഒരു പാവപ്പെട്ട കുടുംബത്തിലെ പെൺകുട്ടിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി, ദേവീ ചൈതന്യത്തിലൂടെയും പോരാട്ടങ്ങളിലൂടെയും കടന്ന്, സ്നേഹത്തിന്റെ വിജയത്തിൽ അവസാനിച്ച ഈ തുടർക്കഥ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു….. സ്നേഹത്തോടെ.. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി… #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 32 മൃതദ്വീപിലേക്കുള്ള യാത്ര കേവലം ഒരു കടൽയാത്രയായിരുന്നില്ല അത് മരണത്തിന്റെ നിഴലുകളിലൂടെയുള്ള ഒരു പ്രയാണമോയിരുന്നു. ധനുഷും സംഘവും ഒരു പുരാതനമായ കപ്പലിൽ ദക്ഷിണ സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങി…. കപ്പൽ നീങ്ങുന്തോറും സമുദ്രത്തിലെ ജലം കറുത്ത നിറമായി മാറി. കാറ്റ് നിലച്ചു. പക്ഷേ കപ്പൽ അദൃശ്യമായ ഏതോ ശക്തിയാൽ മുന്നോട്ട് വലിക്കപ്പെട്ടു. മൈഥിലി കപ്പലിന്റെ ഒരു കോണിൽ ചങ്ങലയ്ക്കൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവളുടെ ഉള്ളിലെ കാലനേമിയുടെ അംശം ഇടയ്ക്കിടെ അട്ടഹസിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു… "ധനൂ.. അവൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു" വേദ മൈഥിലിയുടെ നെറ്റിയിൽ ഔഷധജലം തളിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു….. "സൂക്ഷിക്കൂ വേദാ അത് മൈഥിലിയല്ല" ധനുഷ് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി….. അവന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി മൈഥിലിയുടെ ശരീരത്തിന് ചുറ്റും കറുത്ത പാമ്പുകൾ പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നത് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു…. അർദ്ധരാത്രിയായപ്പോൾ കപ്പലിന് ചുറ്റും വിചിത്രമായ ശബ്ദങ്ങൾ കേട്ടുതുടങ്ങി. വെള്ളത്തിനടിയിൽ നിന്ന് നീളമുള്ള വിളറിയ കൈകൾ കപ്പലിന്റെ വശങ്ങളിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചു. ജലപ്പിശാചുക്കൾ നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഈ കടലിൽ മുങ്ങിമരിച്ച കപ്പൽയാത്രികരുടെ ആത്മാക്കളായിരുന്നു അവ….. നകുലൻ തന്റെ വില്ല് കുലച്ചു. "ഈ ശബ്ദങ്ങൾ... ഇവ ജീവനുള്ളവയല്ല. ഇവ വായുവിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്ന നിലവിളികളാണ്".. അങ്ങനെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ ശബ്ദവേധി അസ്ത്രങ്ങൾ ജലത്തിന് താഴേക്ക് തൊടുത്തുവിട്ടു. ഓരോ അമ്പും തറയ്ക്കുമ്പോൾ കടലിനടിയിൽ നിന്ന് കറുത്ത രക്തം പുറത്തുവന്നു…. സ്മശാന കാവൽക്കാരൻ കപ്പലിന്റെ അറ്റത്ത് നിന്ന് തന്റെ മന്ത്രം ജപിച്ചു. "മരിച്ചവർ മരിച്ചവരോട് ചേരട്ടെ" അവൻ തന്റെ കൈയ്യിലുള്ള ഭസ്മം കടലിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. ആ ഭസ്മം തട്ടിയ പിശാചുക്കൾ ചാരമായി മാറി….. പെട്ടെന്ന് മൈഥിലിയുടെ ചങ്ങലകൾ തനിയെ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന കനലുകൾ പോലെ ജ്വലിച്ചു. അവൾ താരയ്ക്ക് നേരെ ഒരു അഗ്നിഗോളം തൊടുത്തുവിട്ടു. താര മിന്നൽ വേഗത്തിൽ അത് തടഞ്ഞെങ്കിലും മൈഥിലിയുടെ ശക്തി ഇപ്പോൾ പത്തിരട്ടിയായിരുന്നു….. "താക്കോൽ എന്റേതാണ്" മൈഥിലി അലറി. അവൾ കപ്പലിന്റെ പായയ്ക്ക് തീയിട്ടു… ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി കൊണ്ട് മൈഥിലിയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരിട്ട് നോക്കി. "കാലനേമീ എന്റെ സുഹൃത്തിന്റെ ശരീരം വിട്ടുപോവുക"... ആ കപ്പൽ ഒരു തീരത്തേക്ക് അതിവേഗം ഇടിച്ചു കയറി… ആ കൂട്ടിയിടിയിൽ കപ്പൽ രണ്ടായി പിളരാൻ തുടങ്ങി. ഈ സമയം ഇരുട്ടിൽ ഒരു വലിയ ദ്വീപ് തെളിഞ്ഞുവന്നു. മൃതദ്വീപ്.. ആ ദ്വീപിൽ നിന്ന് ആയിരം ആത്മാക്കളുടെ വിലാപം കേൾക്കാമായിരുന്നു….. കപ്പൽ തകർന്ന് എല്ലാവരും ദ്വീപിന്റെ തീരത്തേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. മൈഥിലി ആ ഇരുട്ടിൽ എവിടേക്കോ ഓടിമറഞ്ഞു. ദ്വീപിന്റെ മധ്യത്തിൽ ഒരു വലിയ ഗർത്തം കാണാമായിരുന്നു. അതിൽ നിന്ന് ചോരയുടെ ഗന്ധമുള്ള പുക ഉയരുന്നു…. "നമ്മൾ വൈകിപ്പോയി.. അവൾ താക്കോലുമായി ഗർത്തത്തിനടുത്തേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു."...താര തളർച്ചയോടെ പറഞ്ഞു. വേദ തന്റെ കൈകൾ മണ്ണിൽ അമർത്തി. "ഈ ദ്വീപിൽ ഒരു ചെടി പോലും വളരുന്നില്ല. ഇവിടെ പ്രാണനില്ല മരണം മാത്രമേയുള്ളൂ. പക്ഷേ ദൂരെ ഒരു ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ ഒരു വെളിച്ചം ഞാൻ കാണുന്നു.".... വേദ പറഞ്ഞു…. അവർ ഗുഹയിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ അവിടെ ജടപിടിച്ച മുടിയുള്ള ശരീരം മുഴുവൻ അസ്ഥികൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഒരു സന്യാസി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു. അയാൾക്ക് മൂന്ന് കണ്ണുകളുണ്ടായിരുന്നു… അവ രക്തവർണ്ണമായിരുന്നു…. "സ്വാഗതം രുദ്രരക്ഷകരേ...താക്കോൽ ഗർത്തത്തിൽ വീണുകഴിഞ്ഞു. ഇനി രക്തഗർത്തം തുറക്കും. നിങ്ങൾക്ക് മൈഥിലിയെ വേണോ അതോ ലോകത്തെ വേണോ"... അയാൾ അട്ടഹസിക്കാൻ തുടങ്ങി….. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 14 ആ ബാലന്റെ വരവോടെ ഭദ്രയുടെയും ശിശുപാലന്റെയും ജീവിതം മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് മാറി. ആ കുട്ടിയിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന ദിവ്യമായ പ്രകാശം കണ്ടപ്പോൾ, അവനെ തകർക്കാൻ ഇരുണ്ട ശക്തികൾ കൂടുതൽ ആവേശത്തോടെ വരുമെന്ന് അവർക്ക് മനസ്സിലായി….. ആ ബാലന്റെ പേര് അമൃതവർഷൻ എന്നായിരുന്നു. അവൻ ചിരിക്കുമ്പോൾ വാടിയ പൂക്കൾ വിരിയുകയും അവൻ കരയുമ്പോൾ ആകാശം കറുത്തിരുണ്ട് മഴ പെയ്യുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. അവനെ സംരക്ഷിക്കാനായി ഭദ്രയും ശിശുപാലനും കാടിന്റെ ഉൾഭാഗത്തുള്ള ഒരു രഹസ്യ ഗുഹയിലേക്ക് താമസം മാറി…. എന്നാൽ തമസ്വിനിയുടെ പതനത്തിന് ശേഷം, പാതാളത്തിലെ സർപ്പരാജാവായ തക്ഷകൻ അമൃതവർഷനെ ലക്ഷ്യമിട്ടു. അമൃതവർഷന്റെ ശരീരത്തിലുള്ള ദിവ്യമുദ്രകൾ സ്വന്തമാക്കിയാൽ പ്രപഞ്ചത്തിലെ സകല വിഷങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കാമെന്ന് തക്ഷകൻ കരുതി….. ഒരു രാത്രിയിൽ, ആയിരക്കണക്കിന് വിഷസർപ്പങ്ങൾ ഗുഹയെ വളഞ്ഞു. സർപ്പങ്ങളുടെ ശ്വാസത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട വിഷപ്പുക ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ നിറഞ്ഞു. ശിശുപാലൻ തന്റെ ധനുസ്സെടുത്ത് സർപ്പങ്ങളെ തുരത്താൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, തക്ഷകൻ തന്റെ മായാശക്തിയാൽ ഗുഹയുടെ കവാടം ഒരു വലിയ പാറ കൊണ്ട് അടച്ചു….. ഭദ്ര തന്റെ ഉടവാൾ കൈയ്യിലെടുത്തു. പക്ഷേ ഇത്തവണ അവൾ പോരാടുന്നത് വെറുമൊരു അസുരനോടല്ല, മറിച്ച് പ്രകൃതിയുടെ തന്നെ ഒരു ഭാഗമായ സർപ്പങ്ങളോടാണ്….. "അമ്മേ, രക്ഷിക്കണം!" അമൃതവർഷന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ടതും ഭദ്രയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് അഗ്നി പുറപ്പെട്ടു. അവൾ തന്റെ വാൾ നിലത്ത് കുത്തി. പെട്ടെന്ന് ഗുഹയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ ഗരുഡരൂപം പ്രകാശമായി ഉയർന്നു വന്നു. ആ പ്രകാശമേറ്റതോടെ സർപ്പങ്ങൾ ഭയന്നോടി…. സർപ്പങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടപ്പോൾ തക്ഷകൻ നേരിട്ട് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. പകുതി മനുഷ്യനും പകുതി സർപ്പവുമായ അവന്റെ രൂപം ഭയാനകമായിരുന്നു. അവൻ ശിശുപാലനെ തന്റെ വാലുകൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു…. "ഭദ്രേ! നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ജീവൻ വേണോ അതോ ഈ ബാലനെ വേണോ?" തക്ഷകൻ പരിഹസിച്ചു….. ഭദ്ര ഒരു നിമിഷം തകർന്നുപോയി. ഒരു വശത്ത് തന്റെ ജീവന്റെ പകുതിയായ ശിശുപാലൻ, മറുവശത്ത് ലോകത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി താൻ സംരക്ഷിക്കേണ്ട ബാലൻ. അവൾ തന്റെ ഉടവാൾ താഴെ വെച്ചു….. ഭദ്ര ആയുധം ഉപേക്ഷിക്കുന്നത് കണ്ട അമൃതവർഷൻ പതുക്കെ തക്ഷകന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ കുഞ്ഞു കൈകൾ തക്ഷകന്റെ പത്തിയിൽ തൊട്ടു. ആ സ്പർശനത്തിൽ തക്ഷകന്റെ ഉള്ളിലെ സർവ്വ വിഷവും സ്നേഹമായി മാറി. തക്ഷകൻ പതുക്കെ ശിശുപാലനെ മോചിപ്പിച്ചു….. അവന്റെ ക്രൂരമായ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ഒഴുകി. അവൻ ഒരു ചെറിയ പാമ്പായി മാറി അമൃതവർഷന്റെ കാൽക്കൽ വണങ്ങി….. "ഇവൻ വെറുമൊരു ബാലനല്ല ഭദ്രേ," തക്ഷകൻ ശാന്തനായി പറഞ്ഞു. "ഇവൻ ലോകത്തിലെ സർവ്വ വിഷങ്ങളെയും അമൃതാക്കാൻ വന്നവനാണ്. പക്ഷേ ഇവന്റെ ഈ ശക്തി പൂർണ്ണമാകണമെങ്കിൽ ഹിമവാനിലെ കൈലാസശിഖരത്തിൽ ഇവനെ എത്തിക്കണം. അവിടെ വെച്ചാണ് ഇവന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം ഉണരുക."... ഭദ്രയും ശിശുപാലനും ആ വലിയ യാത്രയ്ക്ക് തയ്യാറെടുത്തു. പക്ഷേ വഴിയിൽ അവരെ കാത്തിരുന്നത് അമൃതവർഷനെ കൊല്ലാൻ പാതാളലോകം മുഴുവൻ ചേർന്ന് ഒരുക്കിയ രക്തമണ്ഡലം എന്ന വലിയ കെണിയായിരുന്നു….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി… #💞 പ്രണയകഥകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 30 ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകൾത്തട്ടിൽ അന്ധകാസുരൻ ഒരു കറുത്ത പർവ്വതം പോലെ വളർന്നു നിന്നു. ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി ബലിനൽകി അയച്ച ആ പ്രകാശ ഗോപുരം ധനുഷിന്റെ സിരകളിൽ അഗ്നിയായി പടർന്നു…. അന്ധകാസുരന്റെ ആയിരം കറുത്ത സൂര്യന്മാർ ഹിമാലയത്തിലെ പകലിനെ ഇരുട്ടിലാക്കി. ആ ഇരുട്ടിൽ യോദ്ധാക്കൾക്ക് പരസ്പരം കാണാൻ പോലും കഴിയാതായി. എന്നാൽ ധനുഷ് ഇപ്പോൾ വെറുമൊരു യോദ്ധാവല്ല അവൻ അച്ഛന്റെ ജ്ഞാനവും സ്വന്തം വജ്രവീര്യവും ചേർന്ന മഹാകാലന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു…. "ധനൂ നീ അസുരനെ നേരിടൂ.. ഞങ്ങൾ താരയെ കണ്ടെത്താം" മൈഥിലി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു….. മൈഥിലിയും നകുലനും മഞ്ഞുമലയുടെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു ഗുഹയിലേക്ക് കുതിച്ചു. അവിടെ യഥാർത്ഥ താരയെ ചങ്ങലയ്ക്കൽ ബന്ധിച്ചിരുന്നു. ഗുഹയ്ക്ക് കാവൽ നിന്നത് ശബ്ദരഹിതരായ പന്ത്രണ്ട് അസുരന്മാരായിരുന്നു…. നകുലൻ തന്റെ വില്ല് താഴെ വെച്ചു. "ഇവിടെ ശബ്ദമില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൊണ്ട് ഇവരെ വീഴ്ത്തും".. അവൻ തന്റെ നാഡിമിടിപ്പിന്റെ താളത്തിൽ അമ്പുകൾ തൊടുത്തുവിട്ടു. മൈഥിലി തന്റെ അഗ്നി കൊണ്ട് ചങ്ങലകൾ ഉരുക്കി താരയെ മോചിപ്പിച്ചു….. മലമുകളിൽ അന്ധകാസുരൻ ധനുഷിനു നേരെ തന്റെ കറുത്ത കൈകൾ നീട്ടി. ആ കൈകൾ തൊടുന്നിടമെല്ലാം ശൂന്യതയായി മാറി….. ധനുഷിന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ആ ഇരുട്ടിനെ കീറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അസുരൻ ചിരിച്ചു…. "നീ വെളിച്ചം ഉപയോഗിക്കുന്നു പക്ഷേ ഞാൻ വെളിച്ചമില്ലായ്മയാണ്.. നിന്റെ അച്ഛൻ ഇപ്പോൾ ഒരു അന്ധനായ ശവം മാത്രമാണ്"... ഈ വാക്കുകൾ കാശിയിലെ മഠത്തിലിരുന്ന രുദ്രാവതിയുടെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി. തന്റെ പ്രിയതമൻ രക്തം വാർന്ന് കാഴ്ചയില്ലാതെ വീണത് കണ്ടപ്പോൾ അവളിലെ കരുണ രൗദ്രമായി മാറി. അവൾ ഗംഗാതീരത്തേക്ക് ഓടി….. "ഹേ ഗംഗേ.. നിന്റെ ശാന്തത മതിയാക്കൂ... ഇന്ന് നീ ശത്രുവിനെ വിഴുങ്ങുന്ന സംഹാരരുദ്രയാകുക".... രുദ്രാവതിയുടെ തലമുടി അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞു. ഗംഗയിലെ ജലം ആകാശത്തോളം ഉയർന്നു. അവൾ ആ ജലപ്രവാഹത്തെ ഹിമാലയത്തിന്റെ മുകളിലേക്ക് ഒരു അദൃശ്യ പാതയിലൂടെ തിരിച്ചുവിട്ടു…. ഹിമാലയത്തിൽ അന്ധകാസുരൻ ജയിക്കുമെന്ന് കരുതിയ നിമിഷം, ആകാശത്തുനിന്ന് ഗംഗാ പ്രവാഹം ഒരു വജ്രായുധം പോലെ താഴേക്ക് പതിച്ചു. ആ ജലം അസുരന്റെ കറുത്ത സൂര്യന്മാരെ കെടുത്തിക്കളഞ്ഞു….. "ഇതാണ് പ്രകൃതിയുടെ മറുപടി" വേദ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. വേദ തന്റെ വനശക്തിയാൽ ആ ജലത്തെ മരവിപ്പിച്ച് ലക്ഷക്കണക്കിന് മഞ്ഞുവാളുകളാക്കി മാറ്റി. ധനുഷ് തന്റെ ശൂലം ഉയർത്തി. ഇന്ദ്രജിത്ത് നൽകിയ ജ്ഞാനവും രുദ്രാവതി നൽകിയ ജലശക്തിയും വേദയുടെ പ്രകൃതിബലവും ആ ശൂലത്തിന്റെ മുനയിൽ ഒന്നിച്ചു. അവൻ അസുരന്റെ നെഞ്ചിന്റെ മധ്യത്തിലേക്ക് ആഞ്ഞുതറച്ചു…. "ഓം ഹ്രീം മഹാകാലായ നമ:" ഒരു വലിയ സ്ഫോടനത്തോടെ അന്ധകാസുരൻ തകർന്നു. അവന്റെ ശരീരം കരിങ്കല്ലുകളായി മാറി ഹിമാലയത്തിൽ ചിതറി. ഇരുട്ട് മാറി സൂര്യൻ ഉദിച്ചു. പക്ഷേ കാശിയിൽ ഇന്ദ്രജിത്ത് അബോധാവസ്ഥയിലായിരുന്നു. ധനുഷും വേദയും യോദ്ധാക്കളും കാശിയിൽ തിരിച്ചെത്തി. രുദ്രാവതി ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ തല തന്റെ മടിയിൽ വെച്ച് കരയുകയായിരുന്നു. ധനുഷ് ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ വീണു…. "അച്ഛാ... അങ്ങ് നൽകിയ വെളിച്ചം ലോകത്തെ രക്ഷിച്ചു.".... ഇന്ദ്രജിത്ത് പതുക്കെ കണ്ണ് തുറന്നു. കാഴ്ചയില്ലെങ്കിലും അവൻ മകന്റെ മുഖം തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് തപ്പി നോക്കി…. "എനിക്ക് കാണാം ധനൂ... നിന്റെ വിജയത്തിലൂടെ ഞാൻ എല്ലാം കാണുന്നു." കാലഭൈരവൻ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇത്തവണ കാലഭൈരവന്റെ കൂടെ മഹാദേവന്റെ നിഴലുമുണ്ടായിരുന്നു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത് നിന്റെ വംശം ഇനി രുദ്രരക്ഷകർ എന്നറിയപ്പെടും. നകുലനും മൈഥിലിയും താരയും കാലനും നിന്റെ വംശത്തിന്റെ തൂണുകളായി നിലകൊള്ളും. കലിയുഗത്തിന്റെ അന്ത്യം വരെ കാശി ഈ യോദ്ധാക്കളാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടും."... ഇന്ദ്രജിത്ത് ഇപ്പോൾ ഒരു പുരാതന ഋഷിയെപ്പോലെ മഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. ധനുഷും വേദയും ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുമുള്ള തിന്മകളെ നേരിടാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു. നകുലൻ വായുവിനെയും മൈഥിലി അഗ്നിയെയും താര മിന്നലിനെയും കാലൻ മരണത്തെയും കാവൽ നിൽക്കുന്നു….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി….. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

രുദ്രദൃഷ്ടി ഭാഗം 29 ഹിമാലയത്തിന്റെ മഞ്ഞുമൂടിയ കൊടുമുടികളിൽ അന്ധകാരത്തിന്റെ നിഴൽ വീണിരിക്കുന്നു. കാശിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ ഈ യുദ്ധം ഇപ്പോൾ കൈലാസത്തിന്റെ താഴ്വരകളിലേക്ക് പടരുകയാണ്…. ധനുഷ് വേദ മൈഥിലി നകുലൻ കാലൻ പിന്നെ പുതുതായി വന്ന താര. അവർ ആറുപേരും ഹിമാലയത്തിന്റെ ഉന്നതങ്ങളിൽ എത്തി. അവിടെ വായുവിന് പോലും രക്തത്തിന്റെ ഗന്ധമായിരുന്നു…. അന്ധകാസുരൻ തന്റെ കിരീടം സ്ഥാപിക്കാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത് മൃതസഞ്ജീവനി വളരുന്ന പവിത്രമായ കുന്നുകളായിരുന്നു….. യാത്രയ്ക്കിടയിൽ മൈഥിലിയും താരയും തമ്മിലുള്ള അകൽച്ച ധനുഷ് ശ്രദ്ധിച്ചു. മൈഥിലി അഗ്നിയാണെങ്കിൽ താര മിന്നലാണ്…. "നീ എന്തിനാണ് വന്നത് താര.. അച്ഛൻ നിന്നോട് ആകാശം കാക്കാൻ അല്ലേ പറഞ്ഞത്" മൈഥിലി രോഷത്തോടെ ചോദിച്ചു…… താര പരിഹാസത്തോടെ ചിരിച്ചു. "ഭൂമി കത്തുമ്പോൾ ആകാശം മാത്രം എങ്ങനെ ശാന്തമാകും സഹോദരീ.. നിന്റെ അഗ്നി കൊണ്ട് ഈ അസുരനെ തോൽപ്പിക്കാനാവില്ലെന്ന് നിനക്കും അറിയാം.".... അവരുടെ തർക്കം തടഞ്ഞത് നകുലനാണ്. അവൻ തന്റെ വില്ല് താഴ്ത്തി നിലത്ത് ചെവി ഓത്തു. "ശബ്ദം നിർത്തൂ... മഞ്ഞിനടിയിൽ എന്തോ ഒന്ന് ശ്വസിക്കുന്നുണ്ട്".... പെട്ടെന്ന് അവർക്ക് ചുറ്റുമുള്ള മഞ്ഞ് മലകൾ ഇടിഞ്ഞു വീണു. മഞ്ഞിനുള്ളിൽ നിന്ന് മരവിച്ച നീലനിറമുള്ള കൈകൾ പുറത്തുവന്നു. നൂറുകണക്കിന് ഹിമപ്രേതങ്ങൾ അവരെ വളഞ്ഞു… അവയുടെ കണ്ണുകൾക്ക് പകരം വെളുത്ത കുഴികളായിരുന്നു. അവ ഓരോ തവണ സ്പർശിക്കുമ്പോഴും യോദ്ധാക്കളുടെ ശരീരത്തിലെ ചൂട് കുറഞ്ഞുവന്നു…. കാലൻ സ്മശാന കാവൽക്കാരൻ തന്റെ തലയോട്ടി മന്ത്രം ചൊല്ലിയെങ്കിലും ഹിമപ്രേതങ്ങൾക്ക് ആത്മാവില്ലാത്തതിനാൽ അവയെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അവനായില്ല. നകുലന്റെ അസ്ത്രങ്ങൾ മഞ്ഞിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു…. "വേദാ നിന്റെ ഹരിതചൈതന്യം ഉണർത്തൂ".. ധനുഷ് അലറി….. വേദ തന്റെ കൈകൾ മഞ്ഞിൽ പൂഴ്ത്തി. മഞ്ഞിനടിയിലെ മരവിച്ച വേരുകളെ അവൾ ഉണർത്തി. ആ വേരുകൾ മഞ്ഞ് തുളച്ച് പുറത്തുവന്ന് ഹിമപ്രേതങ്ങളെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. ധനുഷ് തന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി കൊണ്ട് ആ വേരുകളിലേക്ക് ഊർജ്ജം നൽകി അവയെ വജ്രം പോലെ കടുപ്പമുള്ളതാക്കി…. യുദ്ധം മുറുകുന്നതിനിടയിൽ താര ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ തൊടുത്തുവിട്ടത് ശത്രുവിന് നേരെയല്ല മറിച്ച് മൈഥിലിക്ക് നേരെയായിരുന്നു.. മൈഥിലി തെറിച്ചുവീണു… "താര.. നീ എന്താണ് ചെയ്തത്" ധനുഷ് ഞെട്ടിപ്പോയി….. താരയുടെ രൂപം മാറാൻ തുടങ്ങി. അവൾ യഥാർത്ഥ താരയായിരുന്നില്ല. അന്ധകാസുരന്റെ മായയാൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട ഒരു ചാരയായിരുന്നു അവൾ. യഥാർത്ഥ താരയെ അവർ തടവിലാക്കിയിരിക്കുകയാണ്… "ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വംശം ഇന്ന് ഈ ഹിമാലയത്തിൽ അവസാനിക്കും" താരയുടെ രൂപത്തിൽ ഉള്ളവൾ അട്ടഹസിച്ചു…. കാശിയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രജിത്ത് ഇതെല്ലാം തന്റെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയാൽ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ മകനും കൂട്ടരും അപകടത്തിലാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവൻ ഒരു കഠിനമായ തീരുമാനമെടുത്തു… "രുദ്രാവതീ എന്റെ ഈ ജ്ഞാനദൃഷ്ടി ഇപ്പോൾ എനിക്ക് വേണ്ട. ഇത് പ്രപഞ്ചത്തിലെ എല്ലാ വെളിച്ചത്തെയും ഹിമാലയത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാനുള്ള ഒരു മാധ്യമമായി ഞാൻ മാറുന്നു."... ഇന്ദ്രജിത്ത് ധ്യാനത്തിലിരുന്നു. അവന്റെ നെറ്റിയിലെ ജ്ഞാനദൃഷ്ടിയിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രകാശഗോപുരം ആകാശത്തേക്ക് ഉയർന്നു. കാശിയിൽ നിന്ന് ഹിമാലയത്തിലേക്ക് ആ പ്രകാശം ഒരു പാലം പോലെ നീണ്ടു. ആ പ്രകാശത്തിലൂടെ ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ ആയുസ്സിന്റെ പകുതി ശക്തിയായി ധനുഷിനു കൈമാറി…. അച്ഛന്റെ ശക്തി തന്നിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നത് ധനുഷ് അറിഞ്ഞു. അവന്റെ വജ്രദൃഷ്ടി ഇപ്പോൾ സൂര്യനെക്കാൾ തിളക്കമുള്ളതായി. അവൻ ആ താരയുടെ രൂപത്തിൽ ഉള്ളവളെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് ഭസ്മമാക്കി. ഹിമപ്രേതങ്ങൾ ഉരുകിത്തീർന്നു….. പക്ഷേ, മലമുകളിൽ അന്ധകാസുരൻ തന്റെ പൂർണ്ണരൂപം പ്രാപിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അവന്റെ തലയ്ക്ക് ചുറ്റും ആയിരം കറുത്ത സൂര്യന്മാർ ഉദിച്ചു…. "ഇന്ദ്രജിത്ത് തന്റെ കണ്ണുകൾ തന്നു, ഇനി നിനക്ക് എന്ത് തരാനുണ്ട് ധനുഷ്".. അസുരൻ ഗർജ്ജിച്ചു….. തുടരും…. ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ

ഭദ്രകാളീപഥം ഭാഗം 12 ഭദ്രയുടെ വിവാഹം ഒരു സാധാരണ വിവാഹമായിരുന്നില്ല; അത് ഭക്തിയുടെയും കർമ്മത്തിന്റെയും പുതിയൊരു ഘട്ടത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനമായിരുന്നു. കാലനേമിയുടെ വധത്തിന് ശേഷം ഗ്രാമത്തിൽ സമാധാനം തിരിച്ചുവന്നെങ്കിലും, ഭദ്രയുടെ മാതാപിതാക്കൾക്കും ഗ്രാമവാസികൾക്കും ഒരു ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു ജീവിതപങ്കാളി വേണം…… ഭദ്രയുടെ വിവാഹവാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ പല ദേശങ്ങളിൽ നിന്നും വീരന്മാരായ യോദ്ധാക്കളും രാജകുമാരന്മാരും എത്തിച്ചേർന്നു. എന്നാൽ ഭദ്രയ്ക്ക് ഒരു നിബന്ധനയുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ ഉള്ളിലെ കാളീചൈതന്യത്തെയും തന്റെ പോരാട്ടവീര്യത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്ന ഒരാളെ മാത്രമേ അവൾ വിവാഹം കഴിക്കൂ…… ഒരു വലിയ സ്വയംവര പന്തൽ ഒരുങ്ങി. ഓരോരുത്തരായി വന്ന് തങ്ങളുടെ കരുത്ത് തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ക്ഷേത്രമുറ്റത്തെ വലിയൊരു ശിവചാപം ഉയർത്താൻ ആർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല….. സ്വയംവരം അവസാനിക്കാറായപ്പോൾ, ഒരു സാധാരണ വനവാസിയുടെ വേഷത്തിൽ ഒരു യുവാവ് അവിടേക്ക് കടന്നുവന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ രുദ്രന്റെ അതേ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ ശാന്തനായി നടന്നുചെന്ന് ആ വില്ല് കൈയിലെടുത്തു. തൂവൽ പോലെ ലഘുവായി അവൻ അത് ഉയർത്തിയപ്പോൾ ഗ്രാമവാസികൾ അത്ഭുതപ്പെട്ടു…… അവൻ ആ വില്ലിൽ നാൺ തൊടുത്തു. ആ ശബ്ദം ഒരു ഇടിമുഴക്കം പോലെ ഗ്രാമത്തിലാകെ മുഴങ്ങി. ഭദ്ര പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾക്ക് മനസ്സിലായി, തന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ കൂട്ടിരിക്കാൻ മഹാദേവൻ അയച്ച തുണയാണ് ഇതെന്ന്. അവന്റെ പേര് ശിശുപാലൻ എന്നായിരുന്നു…. കാളീക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിൽ വെച്ചായിരുന്നു വിവാഹം. സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾക്ക് പകരം ഭദ്ര അണിഞ്ഞത് രുദ്രാക്ഷമാലകളും കാട്ടുപൂക്കളുമായിരുന്നു. വിവാഹസമയത്ത് ആകാശത്തുനിന്ന് പൂമഴ പെയ്തു…. വിവാഹശേഷം ശിശുപാലൻ ഭദ്രയുടെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിച്ചു… "നീ ഒരു വീട്ടമ്മയായി മാത്രം ഒതുങ്ങേണ്ടവളല്ല ഭദ്രേ. നമ്മൾ ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് അധർമ്മത്തിനെതിരെ ഇനിയും പോരാടേണ്ടതുണ്ട്.".... ഭദ്രയും ശിശുപാലനും ആ ഗ്രാമത്തിൽ തന്നെ താമസിപ്പിച്ചു. അവർ ചേർന്ന് യുവാക്കൾക്കായി ഒരു ധർമ്മ പാഠശാല തുടങ്ങി. അവിടെ ആയോധനകലയും ആത്മീയതയും ഒന്നിച്ചു പഠിപ്പിച്ചു. ഭദ്ര ഗ്രാമത്തിലെ സ്ത്രീകൾക്ക് സ്വയം പ്രതിരോധിക്കാനുള്ള വിദ്യകൾ പകർന്നുനൽകി….. ഭദ്രയുടെ കുടുംബം പട്ടിണിയിൽ നിന്ന് കരകയറി. അവൾ ഒരു പാവപ്പെട്ട പെൺകുട്ടിയിൽ നിന്ന് ഒരു നാടിന്റെ മാതാവായും ആചാര്യയായും ഉയർന്നു….. ഭദ്രയുടെ വിവാഹത്തോടെ അവളുടെ ജീവിതം കൂടുതൽ അർത്ഥവത്തായി. അവൾക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ ഒരു പങ്കാളിയും, പോരാടാൻ ഒരു കൂട്ടാളിയും ലഭിച്ചു. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ