ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlkkBkWV?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപരിണയം❣️16 "അമ്മേ....." നിറകണ്ണുകളോടെ ദേവകിയെ നോക്കിയതും അവരുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോഴും ആ ഗൗരവഭാവം ആണ്. "ഒന്നാണേലും രണ്ടാണേലും തല്ലി വളർത്തിയില്ലേൽ ഗുണം പിടിക്കില്ല. അത് ഇപ്പൊ എന്റെ മക്കൾ എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കി തരുന്നുണ്ട്. നല്ല രീതിയിൽ വളർന്നു വരുമെന്ന ഒരു ചിന്ത ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആണ് തല്ലാൻ കൈ പൊങ്ങാതിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇപ്പൊ അതിനു ഞാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിൽ തെറ്റ് നിന്റെ ഭാഗത്തു ആണ് അനു. " "അമ്മേ ഞാൻ പറയുന്നത് ഒന്ന് കേൾക്ക്.." "വേണ്ട അനു. നീ കൂടുതൽ ഒന്നും പറയണ്ട. ആ ഹരിക്ക് വേണ്ടി ആണോ നീ ദേവനെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്. എന്നാ ആ ഹരി വേറെ കെട്ടുകയും ചെയ്തു. ഇനി നീ എന്തിനാ അനു അവനെ ഓർത്തു ഈ പാവത്തെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്.നിന്റെ ഈ അവസ്ഥയിലും സ്നേഹിക്കാൻ മനസ്സ് കാട്ടുന്ന അവനെ ഇങ്ങനെ അവഗണിക്കാൻ കാരണം എന്താ? നിന്റെ മനസ്സ് അറിഞ്ഞാണ് ദേവൻ ഇങ്ങോട്ട് ആവശ്യപ്പെട്ടത് അവർ മടങ്ങി പോകും വരെ നീ ഇവിടെ നിൽക്കട്ടെ എന്നത്. നിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് മനസ്സിലാക്കി കൂടെ നിൽക്കുന്ന അവനോട് ഒരിത്തിരി എങ്കിലും മനസാക്ഷി കാട്ടിക്കൂടെ നിനക്ക്?" "ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടാണോ അമ്മ എന്റെ വിവാഹം നടത്തിയത്. ദേവനോടും ഞാൻ പറഞ്ഞതാണ് ഈ വിവാഹത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറാൻ. എവിടെ? ആർക്കും ആരുടെയും തീരുമാനം മാറ്റാൻ കഴിയില്ല. എന്നാൽ അനുവിന്റെ തീരുമാനം മാത്രം ആർക്കും ഉൾകൊള്ളാനും വയ്യാ. ഇപ്പൊ അമ്മ എന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ സ്നേഹിക്കുന്നത് ദേവനെ അല്ലേ.? അമ്മയുടെ മോളെ അമ്മ മറന്നു പോയിരിക്കുന്നു. അല്ലെങ്കിലും ഈ അവസ്ഥയിൽ എന്നെ ആർക്കാണ് വേണ്ടത് " "അനു വേണ്ടാതീനം പറഞ്ഞാൽ നീ ഇനിയും വാങ്ങും. വളർന്നു എന്ന് ഞാൻ നോക്കില്ല. എനിക്ക് ആ കുട്ടിയെ ഇഷ്ടമാണ്. എന്ന് കരുതി നിന്നെ മറന്നു എന്ന് ആരാണ് പറഞ്ഞത്? മറന്നത് കൊണ്ട് ആണല്ലോ ഇങ്ങനെ ഒരു ബന്ധം വന്നപ്പോൾ നിന്റെ നല്ലതിന് വേണ്ടി നടത്തി തന്നത് " അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ സങ്കടം കലർന്നിരുന്നു. "അമ്മ കൂടുതൽ ഒന്നും പറഞ്ഞു സ്വയം ന്യായികരിക്കാൻ നോക്കണ്ട. എനിക്ക് വിവാഹം വേണമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഹരിയെ ഇപ്പോഴും ഓർത്തിരിക്കാൻ ഞാൻ ഇന്ന് മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയും ഹരി മറ്റൊരുവളുടെ ഭർത്താവും ആണ്. അത് എനിക്ക് നല്ല ബോധ്യമുണ്ട്. പിന്നെ എല്ലാവരും കരുതുന്ന പോലെ ഹരി എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയിട്ടില്ല. ഹരിയുടെ അമ്മ കാരണം ഞാൻ തന്നെ ആണ് ആ ബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ചത്. ആ സ്ത്രീയുടെ ആവശ്യങ്ങൾ അംഗീകരിക്കാൻ കഴിയാതെ ആയപ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തു. കാരണം ഹരിക്ക് മറ്റെന്തിനെക്കാളും വലുത് അമ്മയാണ്. അമ്മയുടെ വാക്ക് കേട്ടു ചിലപ്പോൾ ഈ അവസ്ഥയിലും എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയേനെ. അങ്ങനെ ഉണ്ടാവാതിരിക്കാൻ ദൈവം തന്നെ എന്നെ കൊണ്ട് അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുപ്പിച്ചതാകും. സത്യം ഇതാണ്. ഇനി എങ്കിലും ഹരിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത് നിർത്ത്. കേട്ടു കേട്ടു മടുത്തു." അനുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടു പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നും ദേവകിക്ക് തോന്നിയിരുന്നില്ല. "അപ്പൊ ഹരിയെ ഉപേക്ഷിച്ച പോലെ ദേവനെയും നീ വേണ്ടെന്ന് വെയ്ക്കാൻ ആണോ ഉദ്ദേശം? ആട്ടെ ദേവൻ ചെയ്ത തെറ്റ് എന്താണ്? " "അമ്മേ അത്...." "പറ അനു.." "എന്നെ സ്നേഹിച്ചതാണ് ദേവൻ ചെയ്ത തെറ്റ്. " "കൊള്ളാം സ്നേഹിച്ച തെറ്റിന് ഇങ്ങനെ ഒരു ശിക്ഷ നീ അതിനു കൊടുക്കണം. നീ എന്താ അനു ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? നീ ഇങ്ങനെ തനിച്ചു എത്ര നാൾ ഈ അവസ്ഥയിൽ ജീവിക്കും?" "മരിക്കാൻ ആരുടെയും അനുവാദം വേണ്ടല്ലോ. ആർക്കും വേണ്ടതാകുമ്പോൾ അത് തന്നെ ചെയ്യും. എനിക്ക് വയ്യമ്മേ.. ആർക്കും എന്നെ വേണ്ട. ഞാൻ പിന്നെ.." "നിന്നെ ആർക്കാണ് വേണ്ടാത്തത്? ഞങ്ങൾ ആരുമില്ലെങ്കിലും മരണം വരെ നിനക്ക് ഒപ്പം ആ പയ്യൻ ഉണ്ടാകും. അത് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്. ഇന്നലെ കണ്ടവൻ ആകും. എന്നാൽ വാക്കിൽ സത്യം പാലിക്കുന്നവൻ ആണ് അവൻ. പക്ഷെ നീയോ? ഹരിയുടെ പേരും പറഞ്ഞു ഞങ്ങളെ പറ്റിച്ചു ഒടുവിൽ അവനെ വേണ്ടെന്ന് സ്വയം തീരുമാനം എടുത്തു. സ്വയം തീരുമാനം എടുക്കുന്നത് ഒക്കെ നല്ലതാണ്. എന്നാ അന്ന് നീ എടുത്തത് നിന്റെ തീരുമാനം തന്നെ അല്ലേ? ആ നീ തന്നെ ആണ് അവനു വേണ്ടി ദേവനെ അവഗണിക്കുന്നത്. അപ്പൊ ഹരിയെ നീ ഇപ്പോഴും മറന്നിട്ടില്ല എന്നല്ലേ അർഥം?" നെറ്റി ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ഉള്ള അവരുടെ ചോദ്യത്തിന് മുൻപിൽ അനു ആകെ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചു പോയിരുന്നു. "ഒന്ന് നിർത്ത്. ഹരി ഈ പേര് ഇനി കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. പിന്നെ ദേവൻ... ദേവനെ ഞാൻ അംഗീകരിക്കാൻ കുറച്ചു സമയം എടുക്കും എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. അമ്മ കരുതും പോലെ ഉപേക്ഷിക്കും എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ല." ദേവനോട് ഒന്നിന്റെ പേരിലും പകയോ വിദ്വേഷമോ ഇല്ലെങ്കിൽ പോലും സ്വന്തം അമ്മ തന്നേക്കാൾ കൂടുതൽ ദേവനു പരിഗണന കൊടുക്കുന്നതിൽ അനുവിന് സങ്കടം തോന്നിയിരുന്നു. ഒരു പക്ഷെ ഉള്ളിലെ സ്വന്തം ജീവിതത്തോട് ഉള്ള അപകർഷബോധം ആകാം. ആർക്കും ബുദ്ധിമുട്ട് ആകാതെ സ്വയം ജീവിച്ചു മരിക്കണമെന്ന വാശി ആകാം അവളെ ദേവനിൽ നിന്നും അകറ്റി നിർത്തുന്നത്. സൗഹൃദത്തിനപ്പുറം തന്നെ അറിയാവുന്ന മനസ്സിലാക്കുന്ന ദേവിന്റെ അഭാവം കൂടി ആയപ്പോൾ മാനസികമായി അവൾക്ക് ബലം നൽകാൻ ഒപ്പം ആരുമില്ലാത്ത പോലെ ആണ് അനുഭവപ്പെടുന്നത്. "എന്നിട്ടാണോ ആ കുട്ടി സങ്കടത്തോടെ ഇറങ്ങി പോയത് ?" അവരുടെ ഉള്ളിൽ തന്റെ മകളുടെ ജീവിതം എങ്ങനെയും സേഫ് ആക്കണമെന്ന ലക്ഷ്യം മാത്രം ആണ് ഉള്ളത്. അനുവിന്റെ കുറ്റബോധം ആണ് അവളെ ഇങ്ങനെ തളർത്തുന്നതെന്നു ആ സ്ത്രീക്ക് നന്നായി അറിയാം. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആണ് ഇരുവരും പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കി സ്നേഹിച്ചു തുടങ്ങുമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ഇന്ന് അവരുടെ പ്രശ്നത്തിൽ ഇടപെട്ടത്. ദേവന്റെ ഒപ്പം മാത്രം ആണ് തന്റെ മകൾ ഹാപ്പി ആയിരിക്കുക എന്ന് അവർക്ക് ബോധ്യമായ കാര്യം ആണ്. പണത്തിന്റെയും പെണ്ണിന്റെയും അളവ് കോൽ നോക്കുന്ന ഹരിയുടെ അമ്മയെക്കാൾ മകളെ പോലെ സ്നേഹിക്കാൻ തയാറായി നിൽക്കുന്ന ഗായത്രി. നാളെ എത്ര സ്നേഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ പോലും അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ തയാറാവുന്നവൻ ആണ് ഹരി. അമ്മയുടെ നിരന്തര ആവശ്യപെടലൂടെ ഹരി അനുവിനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ പോലും തയാറാകും. എന്നാൽ അമ്മയെന്നല്ല ആരുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ടു കെട്ടിയ പെണ്ണിനെ ഏത് അവസ്ഥയിലും ഉപേക്ഷിക്കില്ല ദേവൻ. പകരം സംരക്ഷിക്കും. എന്നാൽ അനു മാത്രം ദേവനെ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നില്ല. "അമ്മക്ക് എന്റെ സങ്കടത്തേക്കാൾ വലുതാണോ ദേവന്റെ സങ്കടം? ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ആരും അല്ലേ അമ്മേ? എന്നെ വേണ്ടെങ്കിൽ അത് പറഞ്ഞോളൂ. ഞാൻ എവിടേക്ക് എങ്കിലും പൊയ്ക്കോളാം. അനു അല്ലെങ്കിലും എല്ലാർക്കും ബുദ്ധിമുട്ട് ആകും." ഉള്ളിൽ നുരഞ്ഞു പൊന്തിയ ദേഷ്യവും സങ്കടവും കൊണ്ട് ചോദിച്ചു പോയിരുന്നു അനു. എന്നാൽ അവളുടെ ചോദ്യം ആ സ്ത്രിയെ വല്ലാതെ അസസ്ഥയാക്കിയിരുന്നു. "ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആണെങ്കിൽ എന്റെ ആമി മോളെ പോലെ നിന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കൂടെ കൂട്ടേണ്ടതില്ലായിരുന്നല്ലോ? വേണ്ടെന്ന് വെയ്ക്കാൻ ആയിരുന്നെങ്കിൽ പണ്ടേക്ക് പണ്ടേ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിയുമായിരുന്നു." പറയുവാൻ ഉള്ളത് പറഞ്ഞു അവർ അകത്തേക്ക് പോയതും ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ കലുഷിതമായിരുന്നു അനുവിന്റെ മനസ്സ്. "ആമി......?" ( തുടരും ).. കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰 #✍ തുടർക്കഥ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ