🖤🥀Dark Obsession🥀🖤3 ഉച്ചഭക്ഷണത്തിനുള്ള ബെല്ലടിച്ചപ്പോൾ വർമ്മ ഇൻഡസ്ട്രീസിലെ ജീവനക്കാർ മുഴുവൻ കാന്റീനിലേക്ക് ഒഴുകി. എന്നാൽ സിദ്ധാർത്ഥ് മാത്രം ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് മാറിനടന്നു. അവന് കാന്റീനിൽ പ്രവേശനമില്ലായിരുന്നു. മാളവികയുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ഓഫീസിലെ എമർജൻസി എക്സിറ്റിന് താഴെയുള്ള, പൊടിപിടിച്ച ഇരുളടഞ്ഞ കോണിപ്പടികളായിരുന്നു അവന് വിധിച്ചിരുന്ന സ്ഥലം. ​ വിശപ്പിനേക്കാൾ അവനെ തളർത്തിയത് അപമാനമായിരുന്നു. രാവിലെ നൂറുകണക്കിന് ആളുകൾക്ക് മുന്നിൽ വെച്ച് മാളവികയുടെ ചെരുപ്പ് തുടയ്‌ക്കേണ്ടി വന്ന ആ നിമിഷം... അവന്റെ ഉള്ളിലെ രാജകുമാരൻ മരിച്ചു വീണിരുന്നു. വീട്ടിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന പഴയ സ്റ്റീൽ പാത്രം തുറക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോഴാണ് കോണിപ്പടികൾ ഇറങ്ങി വരുന്ന ഹീൽസിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടത്. ​ "സിദ്ധാർത്ഥ്?" ​ അപരിചിതമല്ലാത്ത ആ ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ ഞെട്ടി തലയുയർത്തി. റിയ. അവന്റെ കോളേജ് ജൂനിയറും, ഒരു കാലത്ത് അവനെ പ്രണയിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്ന പെൺകുട്ടി. ഇന്ന് അവളും വർമ്മ ഗ്രൂപ്പിലെ ഒരു ജീവനക്കാരിയാണ്. ​ "ദൈവമേ... സിദ്ധാർത്ഥ്... ഇതെന്താ ഈ കോലം?" റിയയുടെ ശബ്ദം ഇടറി. അവൾ ഓടി വന്ന് അവന്റെ അരികിലിരുന്നു. "ആ രാക്ഷസി നിന്നെക്കൊണ്ട് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? ആ യൂണിഫോം... നിന്റെ കൈകൾ..." ​അവൾ അവന്റെ കൈകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് കരയാൻ തുടങ്ങി. സിദ്ധാർത്ഥ് ആകെ വിയർത്തു പോയി. അവൻ കൈ വലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. "റിയ... പ്ലീസ്... ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ..." ​"കാണട്ടെ സിദ്ധാർത്ഥ്! എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല," വികാരത്തള്ളിച്ചയിൽ റിയ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ തോളിലൂടെ ചുറ്റി. ഒരൊറ്റ നിമിഷം... സിദ്ധാർത്ഥിന് ആശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു തണുപ്പ് കിട്ടിയ നിമിഷം. അവൻ അറിയാതെ ഒന്ന് കണ്ണുകൾ അടച്ചു പോയി. ​ പക്ഷേ, അവർ അറിഞ്ഞില്ല... ഇരുപതാം നിലയിലെ ഗ്ലാസ് കൊട്ടാരത്തിൽ ഇരുന്ന്, ഒരു മൂന്നാം കണ്ണ് ഇതെല്ലാം കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്ന്. ​ ​മാളവിക വർമ്മ തന്റെ കൂറ്റൻ ലെതർ ചെയറിൽ ചാരിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവളുടെ മുന്നിലെ വലിയ എൽ.ഇ.ഡി സ്ക്രീനിൽ സിസിടിവി ദൃശ്യങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു. റിയ സിദ്ധാർത്ഥിനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും, മാളവികയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇരുട്ട് പടർന്നു. ​ അവളുടെ കൈയ്യിലിരുന്ന വിലകൂടിയ ക്രിസ്റ്റൽ വൈൻ ഗ്ലാസ് അവൾ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു. 'ക്രാക്ക്' എന്ന ശബ്ദത്തോടെ അത് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. ചില്ലുകൾ അവളുടെ ഉള്ളംകയ്യിൽ തറച്ചു. ചോരത്തുള്ളികൾ മേശപ്പുറത്തേക്ക് വീണു. പക്ഷേ അവൾ വേദനിച്ചില്ല. അവളുടെ ഉള്ളിൽ കത്തുന്നത് അതിലും വലിയൊരു തീയായിരുന്നു............അസൂയ. ​ "എന്റെ..." അവൾ പല്ലുകൾ കടിച്ചു പൊട്ടിച്ചു. "എന്റെ മാത്രം വസ്തുവാണ് അവൻ. അവനെ തൊടാൻ ഇവൾക്കെങ്ങനെ ധൈര്യം വന്നു?" ​അവളുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി. സിദ്ധാർത്ഥ് മറ്റൊരാളുടെ സ്പർശനം ആസ്വദിക്കുന്നു എന്ന ചിന്ത അവളെ ഭ്രാന്തിയാക്കി. അവൾ ഫോൺ എടുത്തു അലറി: ​"Send Sidharth to my cabin. Right NOW!" ​ ​ സിദ്ധാർത്ഥ് വിറയ്ക്കുന്ന കാലുകളോടെയാണ് മാളവികയുടെ ക്യാബിനിലേക്ക് എത്തിയത്. അവൻ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറിയതും, പിന്നിൽ വാതിൽ താനേ അടഞ്ഞു. 'ക്ലിക്ക്' എന്ന ശബ്ദത്തോടെ സ്മാർട്ട് ലോക്ക് വീണു. വാതിൽ ശബ്ദത്തോടെ ലോക്കായി. തുടർന്ന് അവൾ റിമോട്ട് കൊണ്ട് ക്യാബിനിലെ ബ്ലൈൻഡ്സ് എല്ലാം താഴ്ത്തി. പുറം ലോകത്ത് നിന്ന് ആ മുറി പൂർണ്ണമായും ഒറ്റപ്പെട്ടു. ​ ക്യാബിൻ തണുത്തുറഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. മാളവിക തന്റെ ചെയറിൽ ഇരിക്കുന്നില്ല. പകരം അവൾ ജനാലയ്ക്കരികിൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്. ​ "മാളവിക... ഞാൻ..." ​ അവൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ട സിദ്ധാർത്ഥ് ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം വിടാൻ മറന്നു. അതിൽ ദേഷ്യമല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് വന്യമായ ഒരു കാമവും പകയുമായിരുന്നു. ​ അവൾ ഒരു വേട്ടമൃഗത്തെപ്പോലെ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു വന്നു. ഒന്നും പറയാതെ, അവൾ അവന്റെ യൂണിഫോമിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ച് അവനെ വലിച്ചിഴച്ചു. സിദ്ധാർത്ഥ് വേച്ചുപോയി. അവൾ അവനെ ക്യാബിന്റെ ഒത്ത നടുക്കുള്ള വലിയ ടേബിളിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. ​ "അവൾ നിന്നെ എവിടെയൊക്കെ തൊട്ടു സിദ്ധാർത്ഥ്?" മാളവിക അവന്റെ അടുത്തേക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു. ​ "മാളവിക... അത് റിയയാണ്... അവൾ വെറുതെ..." ​"Shut up!" മാളവിക അവന്റെ കരണത്ത് ആഞ്ഞടിച്ചു. "എനിക്ക് പേരുകൾ കേൾക്കണ്ട. അവൾ നിന്നെ തൊട്ടപ്പോൾ നിനക്ക് സുഖം തോന്നി, അല്ലേ? നിന്റെ ഈ ശരീരം എനിക്ക് മാത്രം അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്ന് നിനക്ക് അറിയില്ലേ?" ​അവൾ അവന്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ച് വലിച്ചു. ബട്ടണുകൾ തെറിച്ചു പോയി. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ച് അവിടെ അനാവൃതമായി. തലേരാത്രിയിലെ നഖപ്പാടുകൾക്ക് മുകളിൽ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ വിയർപ്പും ഭയവും പടർന്നു കിടന്നു. ​ "ഈ ശരീരം ആരുടേതാണ്?" അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചോദിച്ചു. ​ "നിന്റെ..." സിദ്ധാർത്ഥ് വിറച്ചു. ​ "അത് പോരാ..." ​ മാളവിക അവന്റെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞു പതിച്ചു. അതൊരു ചുംബനമായിരുന്നില്ല, ഒരു യുദ്ധമായിരുന്നു. അവളുടെ പല്ലുകൾ അവന്റെ കീഴ്ച്ചുണ്ടിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി. രക്തത്തിന്റെ രുചി അവരുടെ നാവുകളിൽ പടർന്നു. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ വായയ്ക്കുള്ളിലേക്ക് അവൾ തന്റെ നാവ് ബലമായി കടത്തി. വായു പോലും കടക്കാത്ത വിധം അവൾ അവനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു. ​ അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ മുടിയിൽ കൊരുത്തു വലിച്ചു. സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ കൈകൾ അറിയാതെ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകി. ഒരു പുരുഷനെന്ന നിലയിൽ, അവളുടെ ഈ വന്യമായ സമീപനം അവന്റെ യുക്തിയെ തകർത്തു കളഞ്ഞു. വെറുപ്പാണോ അതോ കാമമാണോ എന്ന് തിരിച്ചറിയാനാവാത്ത ഒരു വികാരം അവനെ പൊതിഞ്ഞു. ​ മാളവിക അവനെ ടേബിളിലേക്ക് ചായ്ച്ചു. ടേബിളിലുണ്ടായിരുന്ന ഫയലുകളും ലാപ്ടോപ്പും താഴേക്ക് വീണു ചിതറി. അവൾ അവന്റെ കാലുകൾക്കിടയിലേക്ക് കയറി നിന്നു. ​ "അവൾ നിന്നെ തൊട്ട സ്ഥലങ്ങളിലെല്ലാം എന്റെ മുദ്രകൾ വരണം. അവളുടെ മണം നിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഞാൻ മായ്ക്കും." ​ അവൾ അവന്റെ കഴുത്തിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി. റിയയുടെ കൈകൾ സ്പർശിച്ച തോളിലും കഴുത്തിലും അവൾ നാവ് കൊണ്ട് നനച്ചു. പിന്നീട് അവിടെ ശക്തിയായി കടിച്ചു. സിദ്ധാർത്ഥ് വേദനയും സുഖവും കൊണ്ട് പുളഞ്ഞു. ​ "Ahhh... Malavika..." ​"വിളിക്കെടാ എന്റെ പേര്..." അവൾ അവന്റെ ചെവിയിൽ കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. "ഈ ഓഫീസ് മുഴുവൻ കേൾക്കട്ടെ... നീ ആരുടേതാണെന്ന്." ​അവൾ അവന്റെ ബെൽറ്റ് അഴിച്ചുമാറ്റി. പാന്റ്സിന്റെ സിബ്ബ് താഴ്ത്തി. ഓഫീസ് ക്യാബിനിലെ തണുത്ത എയർകണ്ടീഷൻ കാറ്റ് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ ശരീരത്തിൽ തട്ടി. മാളവിക അവനെ നോക്കി ഒരു വശ്യമായ ചിരി ചിരിച്ചു. ​ "ഇനി ഞാൻ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്, നിന്റെ ആ പഴയ കാമുകിക്ക് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും ചിന്തിക്കാൻ പറ്റാത്ത കാര്യമാണ്." ​അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തി ഇരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് തടയാൻ ശ്രമിച്ചു. "മാളവിക... വേണ്ട... ഇത് ഓഫീസാണ്... പ്ലീസ്..." ​"Let them watch if they want," അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പറഞ്ഞു. "മാളവിക വർമ്മയ്ക്ക് സ്വന്തം കളിപ്പാട്ടത്തെ എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഉപയോഗിക്കാം." ​പിന്നീട് നടന്നത് സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും തകർക്കുന്ന നിമിഷങ്ങളായിരുന്നു. മാളവികയുടെ വായിലെ ചൂട് അവനെ സ്പർശിച്ചപ്പോൾ സിദ്ധാർത്ഥ് ടേബിളിന്റെ അരികിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു. അവന്റെ നടുവ് വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. ​ "Oh god... Malavika..." ​ അവൾ അവനെ പീഡിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു—ഏറ്റവും മനോഹരമായ രീതിയിൽ. അവളുടെ നാവ് അവനിൽ മായാജാലം തീർത്തു. സിദ്ധാർത്ഥ് തന്റെ തത്വങ്ങളും അഭിമാനവും എല്ലാം മറന്നു. ഇപ്പോൾ അവന് വേണ്ടത് അവൾ നൽകുന്ന ഈ ലഹരി മാത്രമായിരുന്നു. അവൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവനെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ അവനെ ഉടമപ്പെടുത്തിയതിന്റെ അഹങ്കാരമുണ്ടായിരുന്നു. ​ സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ മുടിയിൽ കുരുങ്ങി. അവൻ അറിയാതെ അവളുടെ തല തന്നിലേക്ക് അമർത്തി. മാളവിക അത് അനുവദിച്ചു. അവൾക്ക് വേണ്ടതും അത് തന്നെയായിരുന്നു—അവൻ തന്റെ അടിമയാണെങ്കിലും, അവന്റെ ഉള്ളിലെ പുരുഷൻ തനിക്ക് വേണ്ടി ദാഹിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് അറിയുക. ​ മിനിറ്റുകൾ നീണ്ട ആ പ്രക്രിയയിൽ സിദ്ധാർത്ഥ് പൂർണ്ണമായും തളർന്നു പോയി. അവന്റെ കിതപ്പുകൾ ആ മുറിയിൽ മുഴങ്ങി. ഒടുവിൽ അവൻ ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, മാളവിക തലയുയർത്തി. ​അവൾ എഴുന്നേറ്റ്, ടേബിളിൽ തളർന്നു കിടക്കുന്ന സിദ്ധാർത്ഥിന്റെ മുകളിലേക്ക് വീണ്ടും കയറി. അവൾ തന്റെ പെൻസിൽ സ്കർട്ട് അല്പം പൊക്കി, അവന്റെ മടിയിൽ ഇരുവശത്തുമായി ഇരുന്നു. ​ "ഇനി എന്നെ ചുംബിക്ക്," അവൾ ആജ്ഞാപിച്ചു. "എന്റെ രുചി നിന്റെ നാവിൽ വേണം. അപ്പോൾ നീ വേറൊരു പെണ്ണിനെയും കുറിച്ച് ചിന്തിക്കില്ല." ​സിദ്ധാർത്ഥ് അവളെ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. അവർ വീണ്ടും ചുംബിച്ചു. ഇത്തവണ അത് കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ളതായിരുന്നു. വിയർപ്പും, ഉമിനീരും, അവരുടെ ശ്വാസഗതികളും ആ ക്യാബിനിൽ നിറഞ്ഞു. മാളവിക അവന്റെ കീറിയ ഷർട്ടിനുള്ളിലൂടെ കൈകൾ കടത്തി അവന്റെ നഗ്നമായ പുറത്ത് നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി. ​ "നീ എന്റേതാണ് സിദ്ധാർത്ഥ്..." അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിൽ വിരലോടിച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു. "ഇനി ആ റിയയോ മറ്റേതെങ്കിലും പെണ്ണോ നിന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയാൽ പോലും, ഞാൻ അവരുടെ കണ്ണുകൾ ചൂഴ്ന്നെടുക്കും. Do you understand?" ​സിദ്ധാർത്ഥ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അവൻ വെറും ശൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കി കിടന്നു. അവന്റെ ശരീരം തണുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു, പക്ഷേ ഉള്ളിൽ മാളവിക കൊളുത്തിയ തീ അപ്പോഴും അണഞ്ഞിരുന്നില്ല. താൻ ഈ പിശാചിനെ വെറുക്കുകയാണോ അതോ പ്രണയിക്കാൻ തുടങ്ങുകയാണോ എന്ന് അവൻ ഭയപ്പെട്ടു. ​ മാളവിക എഴുന്നേറ്റ് വസ്ത്രം ശരിയാക്കി. അവൾ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ലിപ്സ്റ്റിക് ഇട്ടു. മുടി ഒതുക്കി വെച്ചു. താഴെ വീണുകിടന്ന ഫയലുകൾ അവൾ എടുത്തു വെച്ചു. സിദ്ധാർത്ഥ് അപ്പോഴും ടേബിളിൽ, കീറിയ ഷർട്ടും അഴിഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളുമായി കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് കടന്നുപോയ അവസ്ഥ. ​ "എഴുന്നേൽക്ക്," മാളവിക ശാന്തമായി പറഞ്ഞു. "നിനക്ക് ജോലിക്ക് കയറാൻ സമയമായി. പോകുന്ന വഴിക്ക് ആ കീറിയ ഷർട്ട് മാറ്റി പുതിയത് ധരിച്ചോളൂ. എന്റെ അലമാരയിൽ നിനക്ക് വേണ്ടി സ്പെയർ യൂണിഫോം വെച്ചിട്ടുണ്ട്." ​ അവൾ വാതിൽ തുറന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് ഒരുവിധം എഴുന്നേറ്റു. വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിയാക്കി, അപമാനഭാരത്തോടെ അവൻ പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ മാളവിക അവനെ തിരികെ വിളിച്ചു. ​ "സിദ്ധാർത്ഥ്..." ​അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. മാളവിക ടേബിളിൽ ചാരി നിന്ന് അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. ​ "ഇന്ന് രാത്രി വീട്ടിലെത്തിയാൽ... ബാക്കി വെച്ച കാര്യങ്ങൾ നമുക്ക് തീർക്കണം. ഇന്ന് ഞാൻ നിന്നെ ഉറക്കില്ല. ബി റെഡി." ​ അവളുടെ വാക്കുകൾ ഒരു ഭീഷണിയേക്കാൾ ഉപരി ഒരു വാഗ്ദാനമായിരുന്നു. സിദ്ധാർത്ഥ് തല താഴ്ത്തി പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവന്റെ കഴുത്തിൽ റിയയുടെ സ്പർശനത്തിന് മുകളിൽ മാളവിക നൽകിയ 'Dark Mark' ചുവന്നു തുടുത്തു നിന്നു. തുടരും............🖤 അഭിപ്രായം കമൻറ് ചെയ്യാമോ പ്ലീസ്.....🥲.ആരും ഒന്നും കമന്റ് ചെയ്യാത്തതുകൊണ്ട് കഥ നിങ്ങൾക്ക് ഇഷ്ടമായോ എന്ന് അറിയാനാവുന്നില്ല🥹. #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📖 കുട്ടി കഥകൾ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ