ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6rm1Pn9?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം.6 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ റസിയയുടെ കണ്ണും മനസ്സും അവനെ തിരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. "ഇത്ത എന്താ..ഇവിടെ തന്നെ നിന്നത്...?" കൈ കഴുകി കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ വാ..." "ഹേയ്... ഞാൻ അവരെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ഇത്ര പ്രായം ആയിട്ടും ജോലിക്ക് നിൽക്കാ.. പറയുമ്പോൾ അവർക്ക് മക്കൾ ഒന്നും ല്ലെ.." "ഒരു മകനെയൊള്ളു. അവർക്ക്...അവൻക്ക് ഒന്നോ...രണ്ടോ വയസ്സുള്ളപ്പോൾ ആണത്രേ.. അവരുടെ ഇക്ക മരിച്ചത്. ആക്സിഡന്റ് ആണന്നാ പറഞ്ഞത്... അവിടുന്ന് അങ്ങോട്ട് ആയുശുമ്മ വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ടാണത്ര അവനെ വളർത്തിയത്..' വീട്ടുക്കാർ പല തവണ മറ്റൊരു വിവാഹത്തിന് നിർബന്ധിച്ചിട്ടും.. പാവം അവനെ ഓർത്ത് അതിന് സമ്മതിച്ചില്ല.." "ഇപ്പൊ അവൻക്ക്.. ഭാര്യയും മക്കളും ഒക്കെ ആയപ്പോൾ.. ഉമ്മയെ വേണ്ടതായി..അതിനേ.. ആ...വീട്ടിൽ തനിച്ചാക്കി അവർ വേറേ.. വീട് മാറി താമസം തുടങ്ങി. അവനക്കിപ്പോ.. അവന്റെ ഭാര്യയും മക്കളും മതി... പാവം അതിന് ആരും ഇല്ലാണ്ടായപ്പോൾ മൂത്തമ്മ ഇങ്ങ് കൂട്ടി കൊണ്ട് വന്നതാ...15 വർഷമായി ഇവിടെ വന്നിട്ട്.." "ഒഹ്... അവരുടെ വീട് എവിടെയാ..? " "ഇവിടെഅടുത്ത് തന്നെയാ... നമ്മുടെ വീടിന്റെ... നാലു വീടിനപ്പുറം." "മ്മ്ഹ്.... അവളൊന്ന് മൂളി.." ☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️☘️ "ആമിന... ന്റെ മോൾ വല്ലതും കഴിച്ചോ ആവോ.? " "അത്‌... പിന്നേ കഴിക്കാതിരിക്കോ.?" "ഇത്രയും വർഷത്തിനിടക്ക് അവൾ നമ്മളെയും, നമ്മൾ അവളെയും. പിരിഞ്ഞിരുന്നിട്ടില്ലല്ലോ.' "നിങ്ങൾ വിഷമിക്കാതെ നമുക്ക് നാളെ അവിടെ വരെ പോവാല്ലോ...?" പെൺകുട്ടികൾ ആയാൽ ഒരു പരുതി വരെയല്ലേ. നമ്മുടെ കൂടെ ഉണ്ടാകു." ഹംസക്കയുടെ.. തലയിൽ തൊട്ട് തലോടി.. ആമിനാത്ത ആശ്വാസവാക്കുകൾ കൊണ്ട്‌ മൂടി...പിന്നെ ഒന്നും രണ്ടും പറഞ്ഞവർ അങ്ങിനെയിരുന്നു.. ◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾ "മോളെ...റസിയ.. വാ...' എനിക്ക് നിന്നോട് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാനുണ്ട്.." എന്താ...ഉമ്മാ..? " റസിയ ഉമ്മക്കരികിലത്തി.." "മോളിവിടെ ഇരിക്ക്..സുബറിന്റെ ഉമ്മ അവളെ ഹാളിലെ സോഫയിൽ അവർക്കൊപ്പം ഇരുത്തി. സുബൈറിന് വാശിയും, ദേഷ്യവുമൊക്കെ ഇച്ചിരി കൂടുതലാ.. മനസ്സിൽ ഉള്ളതൊന്നും ആരോടും തുറന്ന് പറയുകയുമില്ല. മോളു വേണമിനി അതെല്ലാം കണ്ടറിഞ്ഞു സ്നേഹത്തോടെ അവനെ ചേർത്ത് നിർത്താൻ.. ആ.. ഉമ്മയെ നോക്കി ചെറിയ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ തലയാട്ടി... എനിക്ക് നല്ല തലവേദന രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസായി ശെരിക്ക് ഒന്ന് ഉറങ്ങിയിട്ട് ഞാൻ പോയി കിടക്കട്ടെ. "എടി...' അവനെന്തേടി സുബൈർ..." കോയഹാജി ഉമ്മറത്തിരുന്ന് സൈനുമ്മയോട് വിളിച്ച് ചോദിച്ചു... "അവൻ നേരത്തെ കഴിച്ചു..." മുകളിലുണ്ടാവും എന്തെ... വിളിക്കണോ.? " "വേണ്ട... ഇവിടെയൊന്നും കാണാതായപ്പോ ചോദിച്ചതാ..." മ്മ്..." "എന്നായിനി മോൾ പോയി കിടന്നോ... നല്ലക്ഷീണം ഉണ്ട് മുഖത്ത്..." അവൾ നസിയയുടെ കൂടെ മുകളിലേക്ക് കോണിസ്റ്റെപ്പുകൾ കയറി.. നസിയ അവളെ അവരുടെ റൂമിലാക്കി പുറത്തിറങ്ങി.. "ഇത്തു...ഞാൻ പോയി എനിക്ക് നാളെ ക്ലാസ്സ്‌ ഉള്ളതാ...." "ഇക്ക..ഇപ്പൊ വരും ട്ടോ... " റസിയയെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ അവിടെനിന്നും പോയി... മുറിയിൽ എന്തോ.. ഒരു മൂകത അവൾക്കനുഭവപ്പെട്ടു.. ചെറിയ ഒരു പേടിയും നെഞ്ചിടിപ്പും അവളിലുണ്ടായി... എങ്കിലും മനസ്സിൽ ധൈര്യം പകർന്നവൾ നിന്നു... ബെഡിൽ വെള്ളമ്മേൽ ചുവന്നപൂക്കളുള്ള ബെഡ്ഷീറ്റ് വിരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു. ആകെക്കൂടി മുല്ല പൂവിന്റെ ഗന്ധം. കൂട്ടുക്കാർ ഒപ്പിച്ച പണിയാകും അവൾ മനസ്സിൽ കരുതി. കട്ടിലിന് അടുത്തായി മേശയുണ്ട്.. അതിന്മേൽ നാലഞ്ചു ബുക്ക്സ് അട്ടിയായി വെച്ചിരിക്കുന്നു. അതിൽ നിന്നും ഒരു ബുക്ക്‌ എടുത്തവൾ മറിച്ചു നോക്കി... സുബൈർ റൂമിനു മുന്നിൽ വന്ന് നിന്ന് വാതിൽ പഴുതിലൂടെ ഒന്ന് എത്തിനോക്കി. പിന്നേ.. ചാരിവെച്ച..ഡോർ. പതിയെ തള്ളി തുറന്ന്കൊണ്ട് ചെറുതായി തൊണ്ടയനക്കി റൂമിലേക്ക് കടന്നു... റൂമിനകത്ത് കയറിയതിന് ശേഷം ഡോർ ലോക്ക് ചെയ്ത് നിശബ്ദനായി കട്ടിലിൽ വന്നിരുന്നു. അവന്റെ ചുണ്ടും മുഖവും വിറക്കുന്ന പോലെ അവന് തോന്നി.. അവളോട് എന്ത് പറയണം എന്നവൻക്ക് അറിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. "റസിയ... നീ കിടന്നോളൂട്ടോ.. മുഖത്ത് ന..ല്ല.. ക്ഷീണം ഉണ്ട്.." "പിന്നേ... ഞാനും കിടക്കാണ് എനിക്കും നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ട്..." അവന്റെ കണ്ണുകൾ മറ്റെന്തിനോ..വേണ്ടി പരതുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അത് മറ്റൊന്നും ആയിരുന്നില്ല. ഒരു പായക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു.. അതില്ലന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അവനൊരു പുതപ്പെടുത്ത് തറയിൽ വിരിച്ച്..കിടന്നു. റസിയ ഒന്നും മനസിലാവാതെ കണ്ണും മിഴിച്ചു നോക്കി നിൽപ്പാണ്. "എന്താ.. നീയിങ്ങനെ നോക്കിനിൽക്കുന്നത്.? " "ഞാൻ താഴെ കിടക്കാം നീ.. ബെഡിൽ കിടന്നോ." റസിയ ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ സുബൈറിനെതന്നെ നോക്കി നിന്നു... "ശെടാ... ഈ..പെണ്ണിന് മലയാളം അറിയില്ലേ..." "എടൊ... തന്നോട് ഭിത്തിയിൽ ചാരി നിൽക്കാൻ അല്ല ബെഡിൽ കയറികിടക്കാനാ പറഞ്ഞത്.." അതും പറഞ്ഞവൻ ലൈറ്റ് ഓഫ്‌ ചെയ്ത് പുതപ്പിൽ അപ്പുറം ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു. അവൾ മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ ബെഡിലേക്ക് ചാഞ്ഞു... 'ത്താൻ..കണ്ട സ്വപ്നങ്ങൾ എല്ലാം.. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് ചിറകൊടിഞ്ഞു പോയോ...എന്നവൾ ചിന്തിച്ചു.. "എന്തായിരിക്കും ഇങ്ങനെയൊക്കെ.!? ഇനി നാളെയും. ഇത് തന്നെതുടർന്നാൽ. അവൾക്കത് ചിന്തിക്കാനെ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. തകർന്ന മനസ്സുമായി അവൾ കട്ടിലിൽ എണീറ്റിരുന്നു. എന്ത് ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ. പിന്നീട് എപ്പോഴോ അവൾ ഉറങ്ങിപോയിരുന്നു. ◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾ പ്രഭാതം മെല്ലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.. നേരം വഴുകി കിടന്നത് കാരണം.. അവൾ എണീക്കാൻ അറിഞ്ഞില്ല. സുബൈർ നേരെത്തെ എണീറ്റ്.. പോയിരുന്നു. താഴെ നിന്നുമുള്ള എന്തൊക്കെയോ ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ട് അവൾ പെട്ടന്ന് ഞെട്ടി ഉണർന്നു. ചുമരിൽ തൂങ്ങിയാടുന്ന ക്ലോക്കിലേക്ക് അവൾ കണ്ണുകൾ പായിച്ചു. "റബ്ബേ... ഏഴ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.' അവളാകെ ഭയന്ന് പോയി. അവൾ പെട്ടന്ന് എണീറ്റ് പ്രഭാതകർമ്മങ്ങൾ എല്ലാം കഴിച്ച്.. താഴേക്ക് വേഗം കോണിസ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി.. അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു... "ഉമ്മാ... ഞാൻ.. അറിഞ്ഞില്ല.. ' അവൾ നിന്ന് പരുങ്ങി. "ആയിശുമ്മ.. മോൾക്ക് ഒരു ഗ്ലാസ് ചായ എടുത്ത് കൊടുത്തേ.." "എവിടെ..?' മണവാളൻ അവനെ കണ്ടില്ലല്ലോ." ആയിഷുമ്മ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ റസിയ നിന്നു.. "അവനെ ഉമ്മറത്തു കണ്ടിരുന്നല്ലോ..." "എന്ത് പറ്റി.. ഇന്ന് പതിവ് ചായക്ക് വന്നില്ലല്ലോ.. അവൻ.." ആയിഷുമ്മ ദോശ ചുടുന്ന ഭാഗത്തേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു. "ആയിഷുമ്മാ.. ഇങ്ങ് തന്നോളൂ ഞാൻ ചുറ്റെടുക്കാം.." "ഹേയ്.. മോളൊന്നും ചുടണ്ട... രണ്ട് ദിവസം കഴിയട്ടെ... ഞാൻ തന്നെ പറയാം.." "മോളെ വീട്ടിലെ വിശേഷങ്ങൾ എന്തൊക്കെയാ.." "സുഖാണ്.. ആയിഷുമ്മ." മ്മ്...' അവൾ അടുക്കള വാതിലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.. തെങ്ങിൻ തൊപ്പുകളും വാഴതോട്ടങ്ങളും വരിവരിയായി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. രാത്രി പെയ്‌ത മഴയുടെ ബാക്കിയെന്നോണം വാഴയിലയിലൊക്കെ മഴത്തുള്ളികൾ പറ്റിപിടിച്ചിരിപ്പുണ്ട്. തൊടുവിൽ അവിടെ ഇവിടെയായി ചെറിയ തോതിൽ വെള്ളം കെട്ടികിടപ്പുണ്ട്.. കാറ്റ് വന്ന് കുസൃതി കാണിക്കുമ്പോൾ വാഴയിലയിൽ പറ്റിപിടിച്ച തുള്ളികൾ ചെളിയിൽ ചെന്ന് പതിക്കുന്നു.. "ഇത്തു... ഇവിടെ വന്ന് നിൽക്കാണോ..? എന്താണ് ഒരു ആലോചനയൊക്കെ." "ഹേയ്.. ഒന്നുല്ല നസി.ഞാൻ വെറുതേ..." "വെറുതേ... കള്ളം പറയല്ലേ ഇത്തയുടെ മുഖം കണ്ടാലറിയാം.. എന്തോ വിഷമം ഉണ്ടെന്ന്." 'നിനക്ക് എന്തൊക്കെ അറിയണം.. കാന്താരി.. നിനക്ക് എന്തൊക്കെ എന്നോട് ചോദിക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാം.." "സുബൈർ അവളുടെ ചെവിക്ക് പിടിച്ചു." "അഹ്... വിട്.. ഇക്കാ... എനിക്ക് വേദനിക്കുന്നു." "കിന്നാരം ചോദിച്ചറിയാണ്ട് പോയി ഒരുങ്ങാൻ നോക്ക്.." റസിയയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി അവൻ കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കടന്നതും. കൊയ ഹാജി അടുക്കളയിലോട്ട് വന്നു. "എടാ... നീ എവിടെ പോയതായിരുന്നു..?" നിന്റെ കളിയൊക്കെ നിർത്തിക്കോണം.. ഞാൻ പറഞ്ഞേക്കാം.." അവന്റെ ഉപ്പയുടെ ചോദ്യം കേട്ടതും. റസിയ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി... (തുടരും... കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #✍ തുടർക്കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ