കാതൽ - 2 ​✍🏻 Ami ​ഓർമ്മകൾ നിച്ചുവിനെ നാല് വർഷം പുറകിലേക്ക്, അവരുടെ മനോഹരമായ കോളേജ് കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. ​അന്ന് അവർ നാല് പേരായിരുന്നു—മാളവിക (മാളു), കിരൺ (കിച്ചു), നീലിമ (നീലു), പിന്നെ നിഖിൽ (നിച്ചു). അവർ വെറുമൊരു കൂട്ടുകാരല്ലായിരുന്നു, ജീവനായിരുന്നു പരസ്പരം. ക്യാമ്പസ് മുഴുവൻ ഇവരുടെ സൗഹൃദത്തെപ്പറ്റി സംസാരിക്കുമായിരുന്നു. അധ്യാപകരും സഹപാഠികളും കരുതിയിരുന്നത് അവർക്കിടയിൽ സൗഹൃദം മാത്രമാണെന്നാണ്. എന്നാൽ, ആ സൗഹൃദത്തിനപ്പുറം രണ്ട് പ്രണയകഥകൾ പവിത്രമായി വളരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നീലുവും കിച്ചുവും തമ്മിലും, മാളുവും നിച്ചുവും തമ്മിലും ജീവനായി പ്രണയിച്ചിരുന്നു. ഈ രഹസ്യം അവർക്കും അവരുടെ വീട്ടുകാർക്കും മാത്രമേ അറിയുമായിരുന്നുള്ളൂ. ​അങ്ങനെയരിക്കെ ഒരു ദിവസം, അത് നിച്ചുവിന്റെ ജന്മദിനമായിരുന്നു. നിച്ചുവിന് ഒരു സപ്രൈസ് പാർട്ടി കൊടുക്കാനായിരുന്നു അവരുടെ പ്ലാൻ. വീട് അലങ്കരിക്കാനുള്ള സാധനങ്ങളും കേക്കും വാങ്ങാനായി മാളുവും കിച്ചുവും പുറത്തേക്ക് പോയി. നീലുവിന് വീട്ടിൽ ഇരുന്ന് ഡെക്കറേഷൻ മോഡലുകൾ നോക്കാനും ഭക്ഷണത്തിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാനും ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് അവൾ പോകാതിരുന്നത്. വലിയ സന്തോഷത്തോടെയും ചിരിയോടെയുമാണ് അവർ നിച്ചുവിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്. എന്നാൽ, ആ സന്തോഷം അധികനേരം നീണ്ടുനിന്നില്ല. ​അവർ പോയ കാർ വലിയൊരു അപകടത്തിൽപ്പെട്ടു. അവർ പോയി ഒരു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞിട്ടും തിരികെ വരാത്തതുകൊണ്ട് നീലു പരിഭ്രാന്തിയോടെ അവരുടെ ഫോണിലേക്ക് മാറി മാറി വിളിച്ചു. പക്ഷേ ആരും ഫോൺ എടുത്തില്ല. അവളുടെ നെഞ്ച് ഭയന്നു വിറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അഷ്‌ന ഓടിക്കിതച്ച് അങ്ങോട്ട് വന്നത്. അഷ്‌നയുടെ മുഖത്തെ ഭയവും കണ്ണീരും കണ്ട് നീലുവിന് എന്തോ അപകടം മണത്തു. ​"നീലൂ... കിച്ചുവും മാളുവും സഞ്ചരിച്ച കാർ... ആക്‌സിഡന്റ് ആയി.." അഷ്‌ന വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. ​കേട്ടത് വിശ്വസിക്കാനാകാതെ നീലു തകർന്നുപോയി. അവളുടെ കാലുകളിലെ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുന്നത് പോലെ തോന്നി, അവൾ അരികിലുണ്ടായിരുന്ന കസേരയിലേക്ക് തളർന്നിരുന്നു. ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നവരെല്ലാം പരിഭ്രാന്തിയോടെ അവളോട് കാര്യം തിരക്കി. എന്നാൽ കുറച്ചു സമയത്തേക്ക് അവൾക്ക് ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല. ഒടുവിൽ, സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് അവൾ ആ ദുരന്തവാർത്ത നിച്ചുവിനോട് പറഞ്ഞു. ​"ഇല്ല... ഇത് കള്ളമാണ്!" നിച്ചു ആകെ തകർന്ന് ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു. ​മനസ്സിൽ പ്രാർത്ഥനകളോടെ അവരിരുവരും ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് പാഞ്ഞു. എന്നാൽ അവിടെ അവരെ കാത്തിരുന്നത് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ക്രൂരതയായിരുന്നു. ജീവനറ്റ, വെള്ളത്തുണി പുതപ്പിച്ച തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ ശരീരങ്ങളാണ് അവർക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്. ​ഓർമ്മകളുടെ ആ വലിയ ഭാരത്തിൽ നിന്നും നിച്ചുവിനെ അഷ്‌നയുടെ വിളി പെട്ടെന്ന് ഉണർത്തി. "എന്ത് പറ്റി നിഖിൽ? നീയെന്താ ആലോചിക്കുന്നത്?" അവൾ ചോദിച്ചു. "ഏയ്... ഒന്നുമില്ലാടാ," അവൻ പതിവുപോലെ ഒഴിഞ്ഞുമാറി. "നിന്നെ നീലിമ വിളിക്കുന്നുണ്ട്, ക്യാബിനിലേക്ക് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു," അഷ്‌ന അറിയിച്ചു. "ശരി, ഞാൻ വന്നോളാം. നീ പൊയ്ക്കോ," നിച്ചു പറഞ്ഞു. തുടരും.. സ്നേഹത്തോടെ, Ami #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ