"അമ്മേ... "എന്നുവിളിച്ചുകൊണ്ട് താഴേക്കു ബോധം മറഞ്ഞു വീഴാൻ പോയ സ്നേഹയെ "മോളെ..." എന്നുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ശാന്ത തന്റെ കൈകളിൽ താങ്ങി. "ഏട്ടാ ഒന്നിങ്ങോട്ട് വായോ... മോള്, മോളെ ഒന്ന് ആ കട്ടിലിൽ കിടത്താൻ സഹായിക്കു.." രാവിലത്തെ ആഹാരം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു സിറ്റ് ഔട്ടിലുള്ള കസേരയിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന വിജയൻ തന്റെ ഭാര്യയുടെ നിലവിളി കേട്ടു അടുക്കളയിലോട്ടു പാഞ്ഞു വന്നു. "എന്തുപറ്റി ശാന്തേ..മോൾക്ക്‌" "അറിയില്ല ഏട്ടാ.. ദോശ കഴിച്ചിട്ട് വായും കഴുകി കഴിച്ച പാത്രം കഴുകി വെച്ചിട്ടു ഇങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞതാ അവൾ. ഞാൻ പ്രഷറിന്റെ ഗുളിക കഴിക്കാൻ അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞ നേരം കൊണ്ടു ആള് വീഴാൻ പോയി.തക്ക സമയത്ത് ചെന്നതുകൊണ്ട് രക്ഷപെട്ടു. ഇല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഓർക്കാനേ വയ്യ." അപ്പോളേക്കും അവളെ താങ്ങി മുറിയിലെ കട്ടിലിൽ കിടത്തി രണ്ടുപേരും കൂടി. "ചിലപ്പോൾ അവരുടെ നോട്ടം കാരണമാകും ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചത്. അല്ലാതെ വേറെ എന്തു." "ആരുടെ നോട്ടം?പ്രഷർ കുറഞ്ഞതാവും മോൾക്ക്‌.നീ പോയി ഇത്തിരി വെള്ളം ഇങ്ങു എടുത്തുകൊണ്ടു വാ.. മുഖത്തു തളിക്കട്ടെ. എന്നിട്ട് ആശുപത്രിയിൽ പോകാം. അഞ്ചു തുടങ്ങുവല്ലേ നന്നായി സൂക്ഷിക്കേണ്ട സമയമാണ്." വെള്ളം എടുത്തു കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞു "ആ പൊന്നമ്മ കുറച്ചു തൊണ്ടും ഉണക്ക ഓലയും ചോദിച്ചു കുറച്ചു മുൻപ് വേലിയുടെ അരികത്തു നിന്നു വിളിച്ചിരുന്നു. ഇവളെ അവർ കണ്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ അവരുടെ കണ്ണ് ദോഷം ഏറ്റിയത്ത്‌ ആണ്.അവരു പൊന്നമ്മ അല്ല കണ്ണമ്മയാണ്. " "എന്തേലും ആകട്ടെ. ഞാൻ ആ മനുവിനെയോ രതീഷിനെയോ വിളിക്കട്ടെ. വണ്ടി ഓടിക്കാൻ ആള് വേണ്ടയോ.. എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നെങ്കിൽ ഇത്രയും കുഴപ്പം ഉണ്ടാകുമായിരുന്നോ? അതെങ്ങനെയാ ഞാൻ പഠിക്കാൻ പോകാം എന്നുപറഞ്ഞിട്ട് എനിക്ക് വയസായി കണ്ണ് കാണില്ല എന്നുപറഞ്ഞു നീങ്ങൾ ആരും സമ്മതിക്കില്ല. അവൻ ആണെങ്കിൽ അവന്റ പുതിയ വണ്ടിയാണ് എന്നുപറഞ്ഞു എടുക്കാൻ സമ്മതിക്കില്ല." "അതൊക്കെ പിന്നെ പറയാം മനുഷ്യാ നിങ്ങൾ പോയി ആരെയെങ്കിലും കിട്ടുമോ എന്നു വിളിച്ചു നോക്ക്." അയാൾ അപ്പോൾ തന്നെ തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു ഓരോരുത്തരെയും വിളിച്ചു നോക്കി. ആർക്കും സമയമില്ല. ഇനി ഇപ്പോൾ എന്തു ചെയ്യും. ഓരോരുത്തർ ഓരോ തിരക്കിൽ ആണല്ലോ? ഇനി എന്തു ചെയ്യും. അപ്പുറത്തെ വീട്ടിൽ ഒരു പുതിയ താമസക്കാർ വന്നിട്ടുണ്ട്. അവിടെ ചോദിച്ചാലോ ആവശ്യം നമ്മുടെ അല്ലെ ചോദിക്കാം.അയാൾ സ്വയം പറഞ്ഞു. സ്നേഹയുടെ മുറിക്കു പുറത്തു നിന്നു വന്ന ശാന്ത ചോദിച്ചു. "ആരെയും കിട്ടിയില്ലേ?" "ഇല്ല. ഞാൻ അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ പുതിയ താമസക്കാർ ഇല്ലേ അവരോടു ചോദിച്ചു നോക്കട്ടെ. കിട്ടിയാൽ നല്ലതല്ലേ." "ശെരി ശെരി വേഗം വേണം.മോൾ വീണ്ടും വീണ്ടും മയക്കത്തിലേക്കു പോകുവാ." പ്രഷർ കുറഞ്ഞതാവും അറിയില്ല.പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അവൾക്കു എരിയും ഉപ്പുമുള്ളത് കഴിക്കാൻ ആണല്ലോ ഇഷ്ടം. പിന്നെയെങ്ങനെ.അവർ അങ്ങനെയൊരൊന്നും മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു. "മോളെ വേഗം ഒരു ചുരിദാർ എടുത്തിടു നമുക്കൊന്ന് ആശുപത്രിയിൽ പോയി വരാം.." "ഹമ്." എന്നു മൂളിക്കൊണ്ട് അവൾ പതുക്കെ എഴുനേറ്റു മുഖം കഴുകി ഒരു ഡ്രസ്സ്‌ ഇട്ടു മുടിയും കെട്ടിവെച്ചു. ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള പേപ്പേഴ്സ് യും കാർഡും മറ്റും എടുത്തു. അപ്പോളെക്കും അമ്മയും ഒരുങ്ങി വന്നു. അച്ഛൻ ചെന്നപ്പോൾ ആ ഗൃഹനാഥൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാളോട് ചോദിച്ചപ്പോൾ കാർ ഓടിക്കാൻ വരാമെന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ അയാളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വന്നു. അയാളുടെ പേർ കിഷോർ. എൻ റ്റി പി സി യിൽ ഡ്രൈവറായി ജോലി ചെയ്യുവാ. ഭാര്യയും രണ്ടു മക്കളുമുണ്ട്. അയാൾ കാർ എടുത്തു പുറത്തോട്ട് ഇട്ട നേരം കൊണ്ട് അച്ഛൻ ഡ്രസ്സ്‌ മാറി പൈസയൊക്കെ എടുത്തു മൂവരും വേഗം തന്നെ അയാളോടൊപ്പം കാറിൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി. സ്ഥിരം പോകുന്ന ഹോസ്പിറ്റലിൽ വേഗം തന്നെ ക്യാഷാലിറ്റിയിലേക്ക് പോയി.ഡോക്ടർ അങ്ങോട്ടേക്ക് എത്തി. അവിടെ ചെന്നു പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ഷുഗർ ലെവൽ കുറഞ്ഞതാണ് പറഞ്ഞു. ഇന്നൊരു ദിവസം അവിടെ ഒബ്സെർവഷന് കിടക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞു. ആഹാരമൊന്നും കഴിക്കില്ലേ ഡോക്ടർ രാധിക സ്നേഹയോട് ചോദിച്ചു. "മോൾക്ക്‌ എരിയുള്ളത് കഴിക്കാൻ വലിയ ഇഷ്ടമാണ്.. മധുരം കഴിച്ചാൽ ഉടനെ വോമിറ് ചെയ്യും. അതിനാൽ അതു ഒഴിവാക്കി ഡോക്ടറെ." "എരിയും മധുരവും ഉപ്പും എല്ലാം ഒരുപോലെ വേണം. കുഞ്ഞിനെ എല്ലാം കിട്ടണം. എന്തായാലും ഇന്നിവിടെ കിടക്കട്ടെ വൈകിട്ട് പോകാമെന്നു പറഞ്ഞു.പിന്നെ 5th മാസം തുടങ്ങാൻ പോകുവല്ലേ സ്കാനിങ്ങിന് വരണമെന്ന് പറഞ്ഞു. പിന്നീട് കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലാഞ്ഞത് കൊണ്ട് വൈകിട്ട് വീട്ടിൽ വിട്ടു. പിന്നെ അവൾക്കു മധുരം ഉള്ളത് വാങ്ങികൊടുക്കുന്ന ഡ്യൂട്ടി അച്ഛനായി.ബന്ധുക്കൾ കൊണ്ടുവന്നതും ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. മടിച്ചുമടിച്ചാണെങ്കിലും അവൾ കഴിച്ചു തുടങ്ങി.മധുരം കഴിക്കുമ്പോൾ അവൾക്കു വോമിറ്റിംഗ് ഉണ്ടാകും അതാണ്.ഒരു ദിവസം അച്ഛൻ കറന്റു ബില്ല് അടയ്ക്കാൻ പോയി വന്നപ്പോൾ കോൺ ഷേപ്പിലെ ബട്ടർ ഐസ്ക്രീം മേടിച്ചു കൊണ്ടു വന്നു അതവൾക്ക് അങ്ങ് ഇഷ്ടമായി. എല്ലാദിവസവും അതായി കഴിപ്പ്. അങ്ങനെ പനി പിടിച്ചു വീണ്ടും ഹോസ്പിറ്റലിലായി. "മധുരം കഴിക്കണം എന്നുപറഞ്ഞപ്പോൾ ഐസ്ക്രീം കഴിച്ചു പണിയായല്ലോ പരിശോധനക്ക് ശേഷം ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു കൂടെ ഞങ്ങളും ചിരിച്ചു. ഇതിപ്പോൾ 5th മാസമല്ലേ പനി മാറിയിട്ട് അനോമാലി സ്കാൻ ചെയ്യണമെന്ന് ഡോക്ടർ. തൈറോയ്ഡ് ഉണ്ട്. കഴിഞ്ഞ വട്ടം ബ്ലഡ്‌ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ഒരു സംശയം തോന്നിയിരുന്നു അതാണ് ഇന്നു വീണ്ടും ചെക്ക് ചെയ്തത്.അതിലും ഉണ്ടെന്നു കണ്ടു.സോണി ഡോക്ടറെ ഒന്ന് കാണണം.നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ പുറത്തോട്ടു ഇരിക്ക്. ഞാൻ വിളിക്കുമ്പോൾ വരണം." അങ്ങനെ രണ്ടു ഡോക്ടർമാരുടെയും ഒപി യിലെ ലാസ്റ്റ് പേഷ്യന്റ് ഉം പോയി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ സ്നേഹയെ രാധിക ഡോക്ടർ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു. കൂടെ അമ്മയുമുണ്ട്.അപ്പോൾ സോണി ഡോക്ടർ റും അങ്ങോട്ട്‌ വന്നു. രണ്ടു പേരും കൂടി മാറി മാറി സ്നേഹയുടെ ഹാർട്ട്ബീറ്റ് പരിശോധിച്ചപ്പോൾ എന്തൊ ഒരു സംശയം തോന്നി.അതിനനും കൂടിയാണ് സോണി ഡോക്ടറെ കാണാൻ നിൽക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞത്.തൈറോയ്ഡ് പ്രേശനവും ഉണ്ടെന്നു സോണി ഡോക്ടറും പറഞ്ഞു. "ഈ കുട്ടിക്ക് ഹാർട്ട്‌ നു എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടോ അമ്മേ?" "അറിയില്ല ഡോക്ടർ. അവളോട്‌ ചോദിക്കണം." "പറ സ്നേഹ തനിക്ക് ഹാർട്ട്‌ നു എന്താണ് പ്രശ്നം? "സ്നേഹ അമ്മയെ നോക്കി പേടിച്ചു പേടിച്ചു വളരെ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു." ഉണ്ട് ഡോക്ടർ എനിക്ക് ഹാർട്ട്‌ നു പ്രേശനമുണ്ട്.അതിനു വേണ്ടുന്ന ചികിത്സ ചെയ്തത് ആണു.കുഞ്ഞുനാളിൽ തന്നെ. പിന്നെ ഇതുവരെ ഒരു കുഴപ്പങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടില്ല ശാരീരികമായി. അതുകൊണ്ട് അതിനു വലിയ പ്രാധാന്യം ഞാനോ വീട്ടുകാരോ കൊടുത്തിട്ടില്ല ഡോക്ടർ." പറയുന്നതെല്ലാം ശ്വാസം പോലും വിടാതെ കെട്ടിരിക്കുവാന് ശാന്ത. സ്നേഹയുടെ ജീവിതത്തിൽ അശാന്തി പടരുവാനുള്ള സമയങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞു. അതു പാവം സ്നേഹ അറിഞ്ഞില്ല. അപ്പോൾ എന്റെ മോനെ ഇവളും ഇവളുടെ വീട്ടുകാരും ചേർന്ന് ചതിച്ചല്ലേ.. ഹാർട്ട്‌ നു പ്രേശനമുള്ള ഒരുത്തിയെ ആണല്ലോ ദൈവമേ.. എന്റെ മോന്റെ തലയിൽ കെട്ടിവെച്ചത്..ഇവൾ ജീവിച്ചിരിക്കും എന്നതിന് എന്താണ് ഉറപ്പ്. അമ്മ ആത്മ. "ഇങ്ങനെയൊരു പ്രേശനമുണ്ടായിട്ടു സ്നേഹ എന്താണ് ഇവിടെ റിപ്പോർട്ട്‌ ചെയ്യാഞ്ഞത്. തന്റെ കേസ് ഷീറ്റിൽ ഇതൊക്കെയും ചേർക്കേണ്ടത് ആണു. താൻ കെട്ടിട്ടില്ലയോ ഡോക്ടറോടും വക്കീലിനോടും കള്ളം പറയരുതെന്ന്." അങ്ങനെ ചോദിക്കു ഡോക്ടർ, ശാന്തി മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. "അതിനു ആര് കള്ളം പറഞ്ഞെന്നാണ്. ഞാൻ കള്ളവും പറഞ്ഞിട്ടില്ല സത്യവും പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഇന്നുവരെ ഇതിൽ നിന്നൊരു ബുദ്ധിമുട്ട് എനിക്കുണ്ടായിട്ടില്ല ഡോക്ടർ. അതിനാൽ പറയണം എന്നുപോലും എനിക്കറിയിലല്ലായിരുന്നു. അതുമാത്രമല്ല എന്റെ ഹാർട്ടിന്റെ ശബ്ദത്തിനു വ്യത്യാസം ഉള്ള കാര്യം എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു." "എല്ലാം ഹാർട്ട്‌ പേഷ്യന്റ് നും ഇങ്ങനെയൊരു ശബ്‍ദവ്യതിയാനം അവരുടെ ഹാർട്ടിൽ ഉണ്ട്. ഓക്കേ സ്നേഹ.. 5th മാസത്തെ സ്കാനിംഗ് അടുത്ത വീക്ക്‌ ചെയ്യണം അപ്പോൾ അന്ന് ചെയ്‌ത പേപ്പേഴ്സ് കയ്യിലുണ്ടെങ്കിൽ കൊണ്ടുവരണം അല്ലെങ്കിൽ ഏതു സർജറിയാണ് ചെയ്തത് അതിന്റെ പേരെങ്കിലും പറഞ്ഞു തരണം.അപ്പോൾ അടുത്ത വീക്ക്‌ കാണാം പിന്നെ ഈ മെഡിസിൻ മേടിക്കണം തൈറോയിഡിന് ഉള്ളതാണ്.വെറും വയറ്റിൽ കഴിക്കേണ്ട മരുന്നാണ്. വോമിറ്റിംഗ് ടെൻഡൻസി ഉണ്ടാകും സാരമില്ല. ഒരുമാസം കഴിച്ചിട്ട് നമുക്കു നോക്കാം. തനിക്കു ആരംഭം ആണു അതുകൊണ്ട് വേഗം മാറും.ബുക്ക്‌ ചെയ്തിട്ട് പൊക്കൊളു.." ശെരി ഡോക്ടർ.." പുറത്തു ഇറങ്ങിയ അമ്മ ആരോടും മിണ്ടാതെ പുറത്തേക്കു പോയി അവിടെയൊരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു. അച്ഛനെ നോക്കിയിട്ട് കാണുന്നില്ല. ചായ കുടിക്കാൻ പോയതാവും. ഫോൺ വിളിച്ചു നോക്കാം. ബുക്ക്‌ ചെയ്തിട്ട് മരുന്നും വാങ്ങി ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്കു പോകുന്ന വഴിയിൽ ആരും പരസ്പരം മിണ്ടിയില്ല. "എന്തുപറ്റി രണ്ടാൾക്കും. ഡോക്ടർ എന്തുപറഞ്ഞു." "അതുപിന്നെ അച്ഛാ. പനി മാറിയിട്ട് അനോമാലി സ്കാൻ ചെയ്യാൻ വരണമെന്ന് പറഞ്ഞു. അടുത്താഴ്ചത്തേക്ക് ബുക്ക്‌ ചെയ്തു.പിന്നെ തൈറോയ്ഡ് പ്രശ്നവും ഉണ്ട്.മെഡിസിൻ തന്നു." "ഹ്മ്മ്.അടുത്താഴ്ച പനി മാറുമോ? അച്ഛൻ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു." "മാറും. മാറ്റും ഞാൻ. ശാന്തി കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു." എന്തുപറ്റി മോളേ നിന്റെ അമ്മക്ക്. കുറെ നേരം ഇരുന്നതിന്റെ മുഷിച്ചിലായിരിക്കുമല്ലേ? വീട്ടിലെത്തുവോളം ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലയും താഴ്ത്തി ഇരുന്നു സ്നേഹ. എല്ലാവരും ചേർന്നു ഞങ്ങളെ ചതിച്ചു എന്നു മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു ശാന്തിയും ഇരുന്നു വീടെത്തുവോളം. ആരും ഒന്നുമിണ്ടാത്തതുകൊണ്ട് വിജയനും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. അന്ന് വൈകുന്നേരം അരുൺ വിളിച്ചപ്പോൾ പനിയായി ആശുപത്രിയിൽ പോയ കാര്യമൊക്കെ പറഞ്ഞു. "ഇനി അടുത്താഴ്ച അനോമാലി സ്കാൻ ചെയ്യാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകണമെന്നും പറഞ്ഞു. പിന്നെ പിന്നെ." "പിന്നെ എന്താണ്." "അതു ഞാൻ പറയാം ഫോൺ ഇങ്ങു താ." അവൾ ഫോൺ അമ്മക്ക് കൊടുത്തു. ആശുപത്രിയിൽ വെച്ചു ഡോക്ടർ ചോദിച്ച കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവനോടു അവർ പറഞ്ഞു. അവൻ അതെല്ലാം മിണ്ടാതെ കേട്ടു. കൂടുതൽ കാര്യങ്ങൾ ഇനി പോകുമ്പോൾ അറിയാം.. എല്ലാം അറിയട്ടെ എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കാം ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ. അമ്മ അവളോട്‌ ഇപ്പോൾ ഒന്നും ചോദിക്കണ്ട ഗർഭിണിയല്ലേ നമ്മളായി ഒരു പ്രേശനവും വരുത്തണ്ട. "ഇല്ല ഞാൻ ഒന്നും പറയുന്നില്ല. എനിക്ക് നല്ല സങ്കടമുണ്ട്. എല്ലാവരും കൂടി നമ്മളെ ചതിച്ചല്ലോ മോനെ.." "ഹ്മ്മ്. അച്ഛൻ എന്തിയെ?അച്ഛൻ അറിഞ്ഞോ?" "പുറത്തോട്ട് ഇറങ്ങി.അറിഞ്ഞില്ല ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല." "പറയണം. അവളോട്‌ ഇപ്പോൾ എങ്ങനെയാ അങ്ങനെ പെരുമാറിയാൽ മതി. ഒരു വഴക്കിനും പോകണ്ട അമ്മ കേട്ടോ." "കേട്ടു. " എങ്കിൽ ഞാൻ വെക്കുന്നു. അവളോട്‌ പറഞ്ഞേക്കു സന്തോഷമായി ഇരിക്കാൻ. അമ്മയും മകനും തമ്മിലുള്ള ഫോൺ സംഭാഷണം കുറച്ചൊക്കെ മാറിനിന്നവൾ കേട്ടു. വലിയ പ്രശ്നം ഉള്ളതായി തോന്നിയില്ല അതിനാൽ അവൾക്കും ആശ്വാസമായി. പിന്നെ അമ്മ വന്നു പറഞ്ഞു സന്തോഷമായി ഇരിക്കാൻ അവൻ പറഞെന്നും. "അമ്മേ.. അമ്മക്ക് ദേഷ്യമില്ലേ എന്നോട്" അവളുടെ മുറിയിൽ നിന്നും പുറത്തോട്ടു ഇറങ്ങിയ അമ്മയോട് അവൾ ചോദിച്ചു. "ദേഷ്യം അപ്പോൾ തോന്നി ഇപ്പോൾ ഇല്ല." വെറും നാടകമാണ്. അണിയറയിൽ പലതും ആസൂത്രണം ചെയ്യാൻ കിടക്കുന്നതെ ഉള്ളു. കാത്തിരിക്കാം.. രാത്രിയിൽ വീട്ടിൽ നിന്നും അച്ഛൻ വിളിച്ചപ്പോൾ ആശുപത്രിയിൽ പോയൊന്നു ചോദിച്ചു. പോയെന്നും ഹാർട്ടിന്റെ പ്രശ്നത്തിനെ പറ്റി ഡോക്ടർ ചോദിച്ച കാര്യവും പറഞ്ഞു. പനിയുടെ പരിശോധനയിൽ അവർക്കു ഹാർട്ട്‌ മിടുപ്പ് പരിശോധിച്ചപ്പോൾ അറിഞ്ഞ താണീ കാര്യം. ഞാനായി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. പറയാൻ എനിക്കങ്ങനെ ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലല്ലോ അച്ഛാ.. നിന്റെ അമ്മായിയമ്മ എന്തുപറഞ്ഞു. എന്നോട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.കേട്ടപ്പോൾ ആദ്യം ദേഷ്യം വന്നതായി പറഞ്ഞു. പിന്നെ അതുമാറിയെന്നും. ചേട്ടായിയോട് ഞാനൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.പറയാൻ പറ്റിയില്ല എനിക്ക്. അപ്പോളേക്കും അമ്മ ഫോൺ വാങ്ങി എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നതു കേട്ടു. ദേഷ്യം തോന്നിക്കാണുമോ അമ്മേ? തോന്നിയെങ്കിൽ അവൻ നിന്നെ വിളിച്ചു ദേഷ്യപ്പെട്ടേനെ. അവൻ പാവമാ അവനു ഇതൊന്നും വിഷയമല്ല. അല്ലെങ്കിൽ അവനു അതൊക്കെ അറിയാമെന്നാണ് നിന്റെ അച്ഛൻ പറയുന്നത്. മോളു പേടിക്കേണ്ട അച്ഛൻ അവിടത്തെ അച്ഛനോട് ഒരിക്കൽ പറഞ്ഞിരുന്നു ഈ കാര്യം അങ്ങനെ മോനും അറിഞ്ഞു കാണും അതാണ് ആരും എന്റെ കുട്ടിയെ ഒന്നും പറയാഞ്ഞത്. ഇപ്പോളാണ് അച്ഛാ ആശ്വാസമായതു. ടെൻഷൻ ആയിരുന്നു. അതൊന്നും വേണ്ട. ടെൻഷൻ അടിക്കേണ്ട സാഹചര്യമല്ലല്ലോ ഇപ്പോൾ. ✨✨✨✨✨✨ അന്ന് രാത്രിയിൽ കിടക്കാൻ നേരം അനോമാലി സ്കാൻ കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട് അവളെ ഇവിടെ നിന്നും അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു വിടണം. ആ ചടങ്ങ് ഏഴാം മാസം മതിയെന്നല്ലേ നമ്മൾ മുന്നേ തീരുമാനിച്ചത്. അതു അന്ന്. ഇപ്പോൾ തീരുമാനം മാറ്റുവാ അവനോടു ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവനും സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്. ആ കുട്ടിയെ ഉപേക്ഷിക്കാനുള്ള പ്ലാൻ ആണോ രണ്ടുപ്പരും കൂടി നടത്തുന്നത്. അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചില്ല. തോന്നിയാൽ അതു ചെയ്യും. എന്നെയും എന്റെ മോനെയും പറ്റിച്ചു ഇവിടെ ജീവിക്കാമെന്നു ആരും കരുതണ്ട. അവർ എന്നോട് മുന്നേ പറഞ്ഞതാണ് ഈ കാര്യം.അന്ന് എന്തൊക്കെയോ തിരക്കിൽ നിങ്ങളോട് പറയാൻ ഞാൻ വിട്ടു. പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ അന്ന് തന്നെ ഞാൻ ആ പെണ്ണിനെ ഇവിടെ നിന്നും പറഞ്ഞു വിട്ടേനെ. അവന്റെ ഒരു പ്രേമം. ചേച്ചിയെ ആലോചിച്ചു ചെന്നിട്ടു അനിയത്തിയെ കെട്ടേണ്ട ഗതികേടായി നമ്മുടെ മോനു. കാണാനും നല്ലതാണ് സ്വഭാവം നല്ലതാണ് അതിന്റെ.അസുഖങ്ങൾ അതു ആർക്കായാലും എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും വരുന്ന ഒന്നല്ലേ. ആണു പക്ഷെ അവളുടെ ഈ അസുഖം മുന്നേ വന്നതാണ്. ഒരിക്കൽ പോലും അവൾ എന്നോട് അതു സൂചിപ്പിച്ചിടട്ടേയില്ല. ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും എന്നും ഒരുമിച്ചല്ലേ എന്നിട്ടും.ഒരു വീട്ടിൽ അമ്മായിയാമ്മയും മരുമകളും ആണു ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഒരുമിച്ചുള്ള സമയം. സത്യത്തിൽ പെണ്ണിന് കാണേണ്ടത് ചെറുക്കനല്ല അമ്മായിയാമ്മയാണ് ആണു. അവർ രണ്ടുപേരുമാണ് കുടുംബത്തിലെ സമാധാനവും സമാധാനകേടും നൽകുന്ന ആൾക്കാർ.ഈ വീട്ടിൽ ഇന്നുവരെ ആ കുട്ടി കാരണം ഒരു കുഴപ്പവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ആരെന്തുപറഞ്ഞാലും മറുത്തൊരു വാക്ക് പറഞ്ഞിട്ടില്ല അനുസരിച്ചാണ് ശീലം എന്നിട്ടും ആ കുട്ടിയുടെ വിധി ഇതാണല്ലോ നിനക്കൊന്നു മാറ്റി ചിന്തിച്ചൂടെ ശാന്തേ.. നമ്മുടെ മോന്റെ കുഞ്ഞാണ് അതിന്റെ വയറ്റിൽ അതു നീ മറക്കരുതേ. ഇല്ല മറന്നിട്ടില്ല. ആ കുഞ്ഞു ജീവനോടെ ഉണ്ടാകും എന്നുറപ്പു തരാൻ നിങ്ങള്ക്ക് കഴിയുമോ? എന്തു പറഞ്ഞടി എന്നു ചോദിച്ചു ടോർച് തെളിച്ചു ഒരടി അവരുടെ മുഖത്തുകൊടുത്തായിരുന്നു അയാളുടെ മറുപടി. പിന്നെ കൂടുതലൊന്നും സംസാരിക്കാതെ രണ്ടുപേരും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു. ഉറക്കം വരാൻ രണ്ടുപേർക്കും വൈകി. ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് ചുമ ഉണ്ടായിരുന്നു സ്നേഹക്കു. സത്യത്തിൽ ഈ സമയം അത് വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടായി തോന്നി. അതിനാൽ അവൾക്കും ഉറക്കം പാടായിരുന്നു. എങ്കിലും അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു എത്രയും പെട്ടന്ന് ഈ പനി മാറ്റിതരണെയെന്നും ചുമ മാറ്റി നല്ല ഉറക്കം തരണമേയെന്നും അതിനാൽ ആവും പിന്നീടാങ്ങോട്ട് അവൾക്കു കാര്യമായ ചുമ ഇല്ലായിരുന്നു.എങ്കിലും രാവിലെ എഴുനേൽക്കാൻ ഇത്തിരി വൈകിയവൾ. സമയം എത്രയായെന്നു വല്ല വിചാരവുമുണ്ടോ? ഗർഭിണികൾ ഇത്രയും സമയം ഉറങ്ങാൻ പാടില്ല. രാവിലത്തെ വെയിൽ കൊള്ളുന്നത് നല്ലതാണ്. അമ്മേ അതിനെപ്പറ്റി ഡോക്ടറോഡ് ചോദിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു ഇന്നത്തെ കാലത്തെ വെയിൽ കൊള്ളേണ്ട അൾട്രാവയലറ്റ് രശ്മികൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് അതു കുഞ്ഞിന് ദോഷം ചെയ്യുമെന്നുമൊക്കെ. ഹ്മ്മ്. പിന്നെ ചുമ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ഉറങ്ങാൻ താമസിച്ചതാ അമ്മേ. ഹ്മ്മ്. പല്ല് തേക്കാൻ പോയതേ ഓർമ്മയുള്ളു. രാവിലെ തന്നെ വോമിറ്റിംഗ് തുടങ്ങി. ഹോ തുടങ്ങിയല്ലോ രാവിലെ തന്നെ. നിന്റെ മുറിയിലെ ബാത്രൂമിൽ പോയി വോമിറ്റ് ചെയ്തോളണം. ഇതു കേൾക്കുമ്പോൾ എനിക്കും കൂടി വോമിറ്റ് ചെയ്യാൻ തോന്നും. പലപ്പോഴും പറയണം എന്നുകരുതിയതാ. പിന്നെയാകട്ടെ എന്നുകരുതി മാറ്റിവെച്ചപ്പോൾ നീ അതു ഒരു ശീലമാക്കി. ഇനിയിതു ആവർത്തിക്കരുത്. എത്ര കഴുകിയാലും ഇവിടെയൊരു ശര്ദിലിന്റെ മണം ഉണ്ടാകും. ശെരി അമ്മേ.. ടീ കഴിക്കാൻ ഒന്നുമായില്ലേ. ആദ്യം കുറച്ചു വെള്ളം ഇങ്ങു എടുത്തു താ. മോൾ എഴുന്നേറ്റോ പനി കുറവുണ്ടോ? എഴുന്നേറ്റു. ചുമ ഉണ്ടായിരുന്നു രാത്രിയിലും വെളുപ്പിനെയും. ചുമ മാറാൻ കുറച്ചു വിക്സ് തൊണ്ടകുഴിയിൽ തടവിയിട്ടു പുതപ്പുകൊണ്ടു കഴുത്തു മൂടികിടക്കണം അപ്പോൾ ചുമ കുറയും. ശെരി അച്ഛാ. ഇനി അങ്ങനെ ചെയ്തോളാം.അച്ഛാ..അച്ഛൻ രാവിലെ തന്നെ പറമ്പിൽ ഇറങ്ങിയോ? രാവിലേ ആകുമ്പോൾ വെയിൽ ഇല്ലല്ലോ? നല്ല ചൂടുള്ള വെയിലാക്കുമ്പോൾ പണി നിർത്താമല്ലോ? അതല്ലേ നമ്മുടെ ആരോഗ്യത്തിനു നല്ലത്.മോളു ചായ കുടിച്ചോ. ഇല്ല അച്ഛാ. തൈറോയ്ഡ് ന്റെ ഗുളിക യുണ്ടെ. അതു വെറും വയറ്റിലാണ് കഴിക്കേണ്ടത്. അതു കഴിച്ചിപ്പോൾ. എന്തൊക്കെയോ ഛർദിച്ചു പോയി. അത് കഴിക്കാതെ തന്നെ ഛർദിലുണ്ട് അതിന്റെ കൂടെ ഇതും. സാരമില്ല മോളേ അതൊക്കെ മാറും. കുഞ്ഞു വന്നു കഴിയുമ്പോൾ എല്ലാം മാറും മോളേ. അതേ അച്ഛാ. ആ സന്തോഷത്തിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പിലാണ് ഞാനിപ്പോൾ. ഇതു വിജയൻ.. വിദ്യാർത്ഥിമിത്രം ബുക്ക്‌ ഡിപ്പോയിൽ വർക്ക്‌ ചെയ്തിരുന്നു. സ്കൂളുകളിലും കോളേജുകളിലേക്ക് വേണ്ട ബുക്സ്, പുസ്‌തകം പിന്നെ ലാബിലേക്ക് വേണ്ട സാധനങ്ങൾ അങ്ങനെ അതൊക്കെ ആവിശ്യനുസരണം എത്തിച്ചുകൊടുക്കുന്ന ജോലിയായിരുന്നു.മകന്റെ പഠിത്തം വരെ അങ്ങനെ പോയി. മോനായ അരുണി നു ഗൾഫിൽ ജോലി കിട്ടിയപ്പോൾ പിന്നെ പോയില്ല. വെറുതെ ഇരിക്കാൻ വയ്യാത്തതുകൊണ്ട് പറമ്പിലെ പുല്ലു പറിച്ചും കരിയില തൂത്തും തെങ്ങിന് തടം എടുത്തും കപ്പ, കാച്ചിൽ, വാഴ, തെങ്ങ്, ചേമ്പ്, ചേന മുതലായവ കൃഷിയും ചെയ്തും സമയം അങ്ങ് പോകും. പിന്നെ വീട്ടിലെ ആവിശ്യങ്ങൾക്ക് പുറത്തു പോകും. ചെറിയൊരു കൃഷിതോട്ടമുണ്ടെ അതു അമ്മയുടെ വകയാണ്. അതിനും സഹായിയായി അച്ഛനും ഒപ്പംകൂടും. നേരത്തെ ഒരാടും കുറച്ചു കോഴിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അതില്ല. അതിലുടെ ആയിരുന്നു അവരുടെ ജീവിതചിലവുകൾ പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നത്.പച്ചക്കറികൾ അടുത്തുള്ള വീട്ടുകാർ വന്നു മേടിക്കും വിഷമില്ലാത്ത പച്ചക്കറി കിട്ടിയാൽ നല്ലതല്ലേ. അതുപോലെ കപ്പയും ചേനയൊക്കെ വിളവെടുപ്പ് സമയം ആകുമ്പോൾ അറിഞ്ഞും കേട്ടും ഓരോരുത്തർ വന്നു മേടിക്കും. ഏത്തക്ക കപ്പയെന്നാണ് അതിനു പേർ. പെട്ടന്ന് വേകും കൂടാതെ നല്ല രുചിയുമുണ്ട്.അതുപോലെ തേങ്ങ ഉണക്കി കൊപ്ര ആട്ടി വെളിച്ചെണ്ണ കൊടുക്കുന്ന പതിവും ഉണ്ട്.ബുദ്ധിമുട്ട് ഒന്നുമില്ലാതെയുള്ള ജീവിതം. അരുണും കൃഷിയിൽ താല്പര്യം ഉള്ള ആളാണ്. നാട്ടിൽ വരുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചാണ് പറമ്പിൽ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കും. മോള് പോയി ചായ കുടിക്ക്.. വിജയേട്ടാ കഴിക്കാൻ വായോ ഞാനും കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുവാ സമയത്തു കഴിച്ചില്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ഗ്യാസ് കേറും. നീ ഇപ്പോൾ കഴിക്കുന്നോ? ഇല്ലമ്മേ ഞാൻ ഇപ്പോൾ ചായ കുടിക്കട്ടെ എന്നിട്ട് കഴിക്കാം. പിന്നെയൊരു കാര്യം അതിൽ ചായ ഇല്ല കേട്ടോ ഇടുമ്പോൾ ഒരു ഗ്ലാസ്‌ കൂടുതൽ ഇടണേ അച്ഛന് കഴിച്ചു കഴിയുമ്പോൾ ഒരെണ്ണം വേണമല്ലോ? ശെരി അമ്മേ.. എപ്പോളും ഒരു ഗ്ലാസ്‌ ചായ അധികം കാണുന്നതാണ്. ഇന്നിപ്പോൾ അതുമില്ല. എന്തുപറ്റി അച്ഛൻ രാവിലെ ചായ ഇട്ടപ്പോൾ കുറച്ചാവും ഇട്ടതു അല്ലെങ്കിൽ രാവിലെ പണിക്കു ഇറങ്ങിയതിനാൽ ഇടയ്ക്ക് ഇടയ്ക്ക് കുടിക്കുന്ന പതിവ് ഉണ്ട്. അങ്ങനെ തീർന്നതാവും. എന്തായാലും ചായ ഇട്ടേക്കാം. ചൂടോടെ കുടിക്കാമല്ലോ അങ്ങനെയൊരൊന്നും ചിന്തിച്ചു അവൾ ചായ ഇടാൻ കേറി. മോളു കഴിക്കാൻ ഇരിക്കുന്നില്ലേ ശാന്തേ. ഇല്ല അവൾക്കിപ്പോൾ വേണ്ടായെന്നു. ചായ കുടിച്ചിട്ട് പിന്നെ കഴിച്ചോളാമെന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ നിനക്കും അവളുടെയൊപ്പം ഇരുന്നാൽ പോരെ. അവള് കൊച്ചുകുഞ്ഞൊന്നുമല്ലല്ലോ തന്നെ ഇരിക്കാനൊക്കെ അറിയാം ഈ സംസാരം കേട്ടുകൊണ്ടാണ് സ്നേഹ അച്ഛനുള്ള ചായയും കൊണ്ടുവന്നത്. ഇതുമനസ്സിലാക്കി രണ്ടുപേരും പരസ്പരം ചിരിച്ചെങ്കിലും അച്ഛന്റെ ചിരി പരാജയപ്പെട്ടു. മോളും കൂടി ഇരിക്കെ നമുക്കു ഒരുമിച്ചു കഴിക്കാം. വേണ്ട അച്ഛാ എന്നുപറഞ്ഞവൾ ചുമക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത്തിരി വെള്ളം കുടിക്ക് എന്നുപറഞ്ഞു അച്ഛൻ തന്റെ ഗ്ലാസ്സിലെ വെള്ളം അവൾക്കു നീട്ടി. അവൾ നന്ദിയോടെ അച്ഛനെ നോക്കി. അമ്മ ആണെങ്കിൽ ഇതൊന്നും കാണാത്തതുപോലെ ഇരുന്നു കഴിക്കുവാണ്. ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ട് പത്രം ഓടിച്ചിട്ട് നോക്കുന്ന ഒരു പതിവ് സ്നേഹക്കുണ്ട്. അതിനു വേണ്ടി അവൾ തിരിഞ്ഞ നേരം അമ്മ പറഞ്ഞു ആ അരിയൊന്നു കഴുകി ഇട്ടേക്കണം സമയം പോകുന്നു. അച്ഛന് കറക്റ്റ് ഒരു മണിക്ക് കഴിക്കാൻ വേണ്ടതല്ലേ.. ആ ശെരി അമ്മേ എന്നുപറഞ്ഞവൾ ചായയും കുടിച്ചുകൊണ്ട് അരി ഇരുനാഴി മുറത്തിലിട്ടുകൊണ്ട് അതു പാറ്റി അതിലെ മണ്ണും പൊടിയും കളഞ്ഞു. പിന്നെ അതിലെ ചെള്ളിനെയും പെറുക്കി കളഞ്ഞു ബാക്കിയുള്ള ചായക്കൂടി കുടിച്ചു അരി ഒരു ചരുവത്തിലിട്ടു നന്നായി കഴുകി അടുപ്പിൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന കലത്തിലേക്ക് ഇട്ടു തവിയിട്ടു നന്നായി ഇളക്കി. കെട്ടുപോയ തീ ഊതി തുടങ്ങിയപ്പോൾ ചുമയ്ക്കാനും തുടങ്ങി വയറു വേദന എടുക്കുന്നതുപോലെ കണ്ണിൽ നിന്നും വെള്ളം വരുന്നുണ്ടേ. ആ സമയം ദോശ കഴിച്ചു ആ പാത്രം അടുക്കളയിൽ വെക്കാൻ വന്ന അച്ഛൻ പറഞ്ഞു അങ്ങോട്ട്‌ മാറി അവിടെപ്പോയി വിശ്രെമിക്കു. ഇതു ഞാൻ ചെയ്തോളാം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അച്ഛൻ അതു ഊതികത്തിച്ചു. ആരും സഹായിക്കാനില്ലാതെ എത്രയോ തവണ പനിചൂടിൽ ചുമച്ചു നിന്നിട്ടുണ്ട്. അതുപോലെ ഗർഭവസ്ഥായിലും ബുദ്ധിമുട്ടിയിട്ടുണ്ട്.ബുദ്ധിമുട്ട് കണ്ടാൽ പോലും അനങ്ങാത്ത മനുഷ്യന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിലൊരാൾ അച്ഛനാണെന്നു സ്നേഹാക്കും അച്ഛനും മനസ്സിലായി. അവർ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/52233/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ