ഭാഗം 25 വിനയൻ ഇരുട്ടിലേക്ക് നടന്നു മറഞ്ഞെങ്കിലും അവന്റെ ആ ഭ്രാന്തമായ ചിരി വിഷ്ണുവിന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. 'അവൾ കാരണം എനിക്ക് ഈ നാട് വിടേണ്ടി വന്നു...' വിഷ്ണുവിന് ആ രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഉണ്ണിമായയുടെ സുരക്ഷിതത്വം ഓർത്ത് അവന്റെ മനസ്സ് നീറി. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ വിഷ്ണു പപ്പേട്ടനെ തനിച്ച് മാറ്റി നിർത്തി കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചറിഞ്ഞു. പപ്പേട്ടന്റെ വാക്കുകൾ വിഷ്ണുവിനെ ഞെട്ടിച്ചു. "മോനേ വിഷ്ണു... എനിക്ക് സത്യം നേരത്തെ അറിയാമായിരുന്നു. അവനെ ആദ്യമായി ഇവിടെ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി അത് പഴയ കാര്യസ്ഥൻ ഗോപാലൻ നായരുടെ മകൻ വിനയനാണെന്ന്. ഞാൻ ലക്ഷ്മി അമ്മയോട് ഇത് പലവട്ടം സൂചിപ്പിക്കാൻ നോക്കിയതാ. പക്ഷേ അവർ എന്റെ വാക്കിന് വലിയ വില കൊടുത്തില്ല. അവൾ അന്ന് സത്യം പറഞ്ഞത് അവനോടുള്ള ദേഷ്യം കൊണ്ടല്ലായിരുന്നു പക്ഷേ വിനയൻ അത് പകയായിട്ടാണ് ഇപ്പോഴും കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്." കോവിലകത്ത് വിനയനും രേവതിയും ഗൂഢാലോചന നടത്തുകയായിരുന്നു. വിനയന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പക എരിഞ്ഞു. "അവളെ പന്തലിൽ വെച്ച് അപമാനിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെയാടാ ഞാൻ അത്രയും ദൂരം കാര്യങ്ങൾ എത്തിച്ചത്. അവൾ കാരണം എന്റെ കുടുംബത്തിന് നാട് വിടേണ്ടി വന്നു. അതിനുശേഷം അച്ഛൻ തളർന്നു പോയി. എന്റെ അമ്മ ഇപ്പോഴും ആ മാനസികാഘാതത്തിൽ നിന്ന് മുക്തയായിട്ടില്ല. ബാംഗ്ലൂരിൽ വെച്ച് അവർക്ക് വലിയൊരു അപകടം സംഭവിച്ചു, ഇപ്പോൾ അവർക്ക് ബോധമില്ലാത്ത അവസ്ഥയാണ് Mental state. ഇതിനെല്ലാം കാരണം ഉണ്ണിമായയാണ്! ആ പക വീട്ടാതെ എനിക്ക് സമാധാനമില്ല." വിനയന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രേവതി ഒരു നിമിഷം സ്തംഭിച്ചു പോയി. "എന്താ സാർ ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞത്? ഉണ്ണിമായ കാരണം നാട് വിടേണ്ടി വന്നെന്നോ? എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല... എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് ഒന്ന് വ്യക്തമായി പറയൂ." വിനയൻ പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് പരുങ്ങി. തന്റെ ഉള്ളിലെ പകയുടെ കനലുകൾ വാക്കുകളായി പുറത്തു ചാടിയത് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. പക്ഷേ ഇനി ഒളിച്ചു വെച്ചിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ട് അവൻ ആ പഴയ കഥ രേവതിയോട് വെളിപ്പെടുത്തി. "അതെ രേവതി... വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് അവൾ കാരണം എന്റെ അച്ഛന്റെ ജോലി പോയി ഞങ്ങൾക്ക് ഈ നാട് വിടേണ്ടി വന്നു. ആ നാണക്കേടിൽ അച്ഛൻ തളർന്നു മരിച്ചു. എന്റെ അമ്മയിന്ന് ബാംഗ്ലൂരിൽ ഒരു ആശുപത്രിയിൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുകയാണ്. ഇതിനെല്ലാം കാരണം ആ ഉണ്ണിമായയാണ്. അവളെ സ്നേഹിക്കാനല്ലnമറിച്ച് വിവാഹപ്പന്തലിൽ വെച്ച് നാണം കെടുത്തി അവളുടെ ജീവിതം നശിക്കുന്നത് കാണാനാണ് ഞാൻ പ്രൊഫസറായി ഇവിടെ വന്നത്." രേവതിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ക്രൂരമായ ചിരി വിരിഞ്ഞു. 'എങ്കിൽ കാര്യം എളുപ്പമായി. എനിക്ക് എന്റെ സ്വത്ത് കിട്ടുന്നത് വരെ നിന്നെ എനിക്ക് ആവശ്യമുണ്ട് വിനയ... അതിനു ശേഷം നിന്നെയും ഞാൻ ഒതുക്കും.' അവൾ പുറമെ വിനയനോട് ഐക്യദാർഢ്യം പ്രകടിപ്പിച്ചു. "അപ്പോൾ നമുക്ക് അടുത്ത നീക്കം തുടങ്ങാം സാറേ... പപ്പേട്ടനെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയാൽ വിഷ്ണു തളരുമോ?" രേവതി ചോദിച്ചു. "തളരും.. വിഷ്ണുവിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം ആ കൃഷിയാണ്. ബാങ്ക് ലോണിന്റെ കാര്യം പറഞ്ഞ് പപ്പേട്ടനെ നമുക്ക് പേടിപ്പിക്കാം. വിഷ്ണുവിനെ ആ പറമ്പിൽ നിന്ന് ഇറക്കിവിട്ടാൽ അവൻ തെരുവിലാകും. അപ്പോൾ നോക്കാം അവന്റെയും ഉണ്ണിമായയുടെയും സ്നേഹം!" വിനയൻ ക്രൂരമായി ചിരിച്ചു. ഇതൊന്നും അറിയാതെ മുറിക്കു പുറത്തുകൂടി പോവുകയായിരുന്ന സരസ്വതി തമ്പുരാട്ടി ഈ സംഭാഷണം കേട്ട് തകർന്നുപോയി. വിനയൻ സാർ വെറുമൊരു അധ്യാപകനല്ലെന്നും, തന്റെ മകന്റെയും മരുമകളുടെയും ജീവിതം തകർക്കാൻ കച്ചകെട്ടി ഇറങ്ങിയ ഒരു പിശാചാണെന്നും അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. വിനയന്റെ കുടുംബത്തിന് വന്ന ദുരന്തങ്ങളുടെ പക അവൻ തീർക്കുന്നത് നിരപരാധിയായ ഉണ്ണിമായയോടാണെന്ന സത്യം ആ അമ്മയെ വേദനിപ്പിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ വിഷ്ണു ആവേശത്തോടെ പറമ്പിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ പപ്പേട്ടൻ അവിടെ തലയ്ക്ക് കൈവെച്ച് ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടു.. "എന്താ പപ്പേട്ടാ? എന്ത് പറ്റി?" വിഷ്ണു വേവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു. പപ്പേട്ടൻ വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ വിനയൻ സാർ ഏൽപ്പിച്ച ആ നോട്ടീസ് വിഷ്ണുവിന് നൽകി. "മോനേ... വിനയൻ സാർ എന്നെ കണ്ടിരുന്നു. നിന്നെ ഈ പറമ്പിൽ നിന്ന് ഇറക്കിവിട്ടില്ലെങ്കിൽ എന്റെ വീടും സ്ഥലവും ബാങ്ക് ലേലം ചെയ്യുമെന്ന് അവൻ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നു. അവൻ ആ ബാങ്ക് ഡയറക്ടറെ സ്വാധീനിച്ചിരിക്കുകയാണ്." വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ദേഷ്യം അഗ്നിയായി പടർന്നു. അവൻ പപ്പേട്ടന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. "പപ്പേട്ടാ... വിനയൻ സാർ ഒരു അധ്യാപകന്റെ വേഷം കെട്ടിയ വെറും തെമ്മാടിയാണ്. പപ്പേട്ടന്റെ വീട് പോകാതെ ഞാൻ നോക്കും. അവൻ എന്തൊക്കെ ചെയ്താലും ഈ മണ്ണിൽ നിന്ന് ഞാൻ മാറില്ല." ഉച്ചയ്ക്ക് വിഷ്ണുവും പപ്പേട്ടനും മുറ്റത്ത് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ വിനയന്റെ കാർ അവിടെ വന്നു നിന്നു. കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയ വിനയനെ കണ്ടതും ഉണ്ണിമായയുടെ മുഖത്തെ ചോര വാർന്നുപോയി. താൻ ഏറെ വിശ്വസിച്ചിരുന്ന പ്രൊഫസർ സാർ ഇപ്പോൾ തന്റെ സന്തോഷം തകർക്കാൻ വന്ന ഒരു പിശാചാണെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. അവൾ പേടിയോടെ വിഷ്ണുവിന്റെ പുറകിൽ ഒളിച്ചു നിന്നു. വിഷ്ണുവിന്റെ ഷർട്ടിൽ മുറുകെ പിടിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വിനയൻ ഒരു പരിഹാസച്ചിരിയോടെ മുന്നിലേക്ക് വന്നു. "വിഷ്ണു... പപ്പേട്ടനോട് ഞാൻ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ബുദ്ധിയുള്ളവനാണെങ്കിൽ ഈ പറമ്പ് ഉപേക്ഷിച്ച് നീ പോകുന്നതാണ് നല്ലത്. അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാവരും തെരുവിലാകും." വിഷ്ണു ഉണ്ണിമായയെ ഇടത് കൈകൊണ്ട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. "വിനയാ... നിന്റെ ഭീഷണി കൊള്ളേണ്ട സ്ഥലത്ത് കൊള്ളിച്ചാൽ മതി. ഈ പെണ്ണിനെ നീ ഒന്നു നോക്കാൻ പോലും ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ബാങ്കിന്റെ കാര്യമല്ലേ നീ പറഞ്ഞത്? അത് ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം. ഇറങ്ങിപ്പോടാ ഇവിടുന്ന്!" വിഷ്ണുവിന്റെ ആക്രോശം കേട്ട് വിനയൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി. ഉണ്ണിമായ വിഷ്ണുവിന്റെ പിന്നിൽ നിന്ന് വിറയലോടെ വിനയനെ നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ ഭയത്തോടൊപ്പം  വെറുപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു.. വിനയൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞിട്ടും വിഷ്ണുവിന്റെ ഉള്ളിലെ കനൽ കെട്ടടങ്ങിയിരുന്നില്ല. തന്റെ പിന്നിൽ പതുങ്ങി നിന്ന് വിറയ്ക്കുന്ന ഉണ്ണിമായയെ അവൻ പതുക്കെ ചേർത്തുപിടിച്ചു... "പേടിക്കണ്ട ഉണ്ണിമായേ... അവൻ വെറുതെ കുരയ്ക്കും, അത്ര തന്നെ. അവന് നമ്മളെ ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല." വിഷ്ണു ആശ്വസിപ്പിച്ചു. പക്ഷേ ഉണ്ണിമായയുടെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. "തമ്പ്രാൻ കുട്ടീ... വിനയൻ സാർ എന്തിനാണ് ഇത്രയും പകയോടെ പെരുമാറുന്നത്? പപ്പേട്ടന്റെ വീട് ജാമ്യം ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ടല്ലേ അവൻ ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നത്? നമുക്ക് ഈ കൃഷി വേണ്ട എന്ന് വെച്ചാലോ? നിങ്ങൾ ഇത്രയും കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കാണുമ്പോൾ എനിക്ക്..." അവൾ വിതുമ്പി. "ഇല്ല ഉണ്ണിമായേ... നമ്മൾ ഇപ്പോൾ പിന്മാറിയാൽ അത് അവന്റെ വിജയമാണ്. പപ്പേട്ടന്റെ വീട് നമ്മൾ സംരക്ഷിക്കും." വിഷ്ണു ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. അന്ന് ഉണ്ണിമായ വിളക്ക് വെക്കുമ്പോൾ ആരോ നടന്നു വരുന്നത് കണ്ട് അവൾ ഒന്ന് ഭയന്ന്. ഉണ്ണിമായ ഭയത്തോടെ വിഷ്ണുവിനെ വിളിച്ചു. വിഷ്ണു പുറത്ത് വരുമ്പോൾ തന്നെ  മുണ്ടിന്റെ തലപ്പുകൊണ്ട് മുഖം മറച്ച് വിറയലോടെ സരസ്വതി തമ്പുരാട്ടി വരുന്നു. "അമ്മേ! ഈ നേരത്ത്... ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ?" വിഷ്ണു അവരെ അകത്തേക്ക് പിടിച്ചിരുത്തി. സരസ്വതി തമ്പുരാട്ടിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവർ വിഷ്ണുവിന്റെയും അടുത്ത് വന്ന ഉണ്ണിമായയുടെയും കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു. "മോനേ... വിനയൻ സാർ ഒരു പിശാചാണ്. അവൻ രേവതിയോട് സംസാരിക്കുന്നത് ഇന്ന് ഞാൻ ഒളിഞ്ഞു കേട്ടു." അമ്മ കേട്ട കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. വിനയന്റെ അച്ഛന്റെ മരണം ബാംഗ്ലൂരിൽ ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന അവന്റെ അമ്മ, ഉണ്ണിമായയോടുള്ള അവന്റെ ഭ്രാന്തമായ പക... എല്ലാം കേട്ട് ഉണ്ണിമായ തകർന്നുപോയി. "അമ്മേ... അപ്പോൾ അവൻ പണ്ട് നാടുവിട്ട ആ വിനയൻ തന്നെയാണോ? വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവൻ ഒരു അധ്യാപകനായി വന്നത് എന്നെ തകർക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നോ?" ഉണ്ണിമായ തറയിലിരുന്നു പോയി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ ധാരധാരയായി ഒഴുകി. "ഞാൻ അന്ന് സത്യം പറഞ്ഞത് ഒരാളുടെ കുടുംബം തകർക്കാനല്ലായിരുന്നു അമ്മേ... പക്ഷേ..." വിഷ്ണു അവളുടെ അരികിലിരുന്ന് അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ വിനയനോടുള്ള പക ഇരട്ടിയായി. "അമ്മേ നിങ്ങൾ ധൈര്യമായി തിരിച്ചു പൊയ്ക്കോളൂ. അവൻ എന്റെ ഉണ്ണിമായയെ തൊടില്ല. പപ്പേട്ടന്റെ വീടിന്റെ ആധാരം ബാങ്കിൽ നിന്ന് ഞാൻ എങ്ങനെയെങ്കിലും തിരിച്ചെടുക്കും." അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ വിഷ്ണു പപ്പേട്ടനെയും കൂട്ടി ബാങ്കിലേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. എന്നാൽ ബാങ്കിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് അവർ ആ ഞെട്ടിക്കുന്ന വിവരം അറിഞ്ഞത്. ബാങ്ക് മാനേജർ പപ്പേട്ടനെ മാറ്റി നിർത്തി പറഞ്ഞു "പപ്പേട്ടാ... വിനയൻ സാർ ആ ലോൺ തുക മുഴുവൻ അടച്ചു തീർത്തു. ഇപ്പോൾ ആ ആധാരം വിനയൻ സാറിന്റെ കൈവശമാണ്. നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന് പണം തിരികെ നൽകി ആധാരം വാങ്ങേണ്ടി വരും." വിഷ്ണുവിന്റെ കാലിനടിയിലെ മണ്ണ് ഒലിച്ചു പോകുന്നത് പോലെ തോന്നി. വിനയൻ കളി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. അവൻ പപ്പേട്ടനെ തന്റെ കാൽക്കീഴിലാക്കി വിഷ്ണുവിനെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കുകയാണ്. "പപ്പേട്ടൻ ഇത് എങനെ സംഭവിച്ചു എങനെ അവൻ ഇതൊക്കെ ചെയ്ത് നിങ്ങളുടെ ഒപ്പ് ഇല്ലാതെ എങനെ അവന്റെ പേരിൽ ആക്കും.." പപ്പേട്ടൻ രാവിലെ നടന്ന കാര്യം ഓർത്തു... രാവിലെ ഞാൻ കൃഷിയിടത്തിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ബാങ്കിൽ നിന്നാണെന്ന് പറഞ്ഞു ഒരാൾ അവിടെ എത്തിയത്. അയാൾ കൊണ്ടുവന്ന ചില രേഖകളിൽ പപ്പേട്ടൻ വിശ്വസിച്ച് ഒപ്പിട്ടു നൽകി. ലോൺ പുതുക്കാനാണെന്നാണ് പാവം പപ്പേട്ടൻ കരുതിയത്... വിഷ്ണു പപ്പേട്ടനെ കൂട്ടി വിട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു അവന്റെ മനസ്സിൽ വിനയനോടുള്ള പക തിളച്ചു മറിയുകയായിരുന്നു.... വിട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ ഉണ്ണിമായ സംഭാരവുമായി വന്നു "എന്താ പറ്റിയെ പോയ കാര്യം എല്ലാം ശരിയായോ തമ്പ്രാൻകുട്ടി എന്താ മുഖത്തു വല്ലാത്ത നിരാശ" ഉണ്ണിമായ പറഞ്ഞു നിർത്തുബോൾ തന്നെ വീടിന്റെ മുറ്റത്തു ഒരു വണ്ടി വന്നു... അത് വിനയൻ ആയിരുന്നു.. വിനയൻ വീണ്ടും ആ മുറ്റത്ത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഇത്തവണ അവന്റെ കയ്യിൽ ഒരു പവർ ഓഫ് അറ്റോർണി രേഖ ഉണ്ടായിരുന്നു... "പപ്പേട്ടാ... നിങ്ങൾ രാവിലെ ഒപ്പിട്ടു തന്നത് ലോൺ പുതുക്കാനല്ല. നിങ്ങളുടെ കടം ഞാൻ വീട്ടിക്കൊള്ളാമെന്നു പകരം ഈ പറമ്പിന്റെ പൂർണ്ണ അധികാരം എനിക്കാണെന്നുമാണ് ആ രേഖയിലുള്ളത്," വിനയൻ പരിഹാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.. പപ്പേട്ടൻ തകർന്നുപോയി. "സാറേ... നിങ്ങൾ എന്നെ ചതിച്ചതാണോ? ഞാൻ വിശ്വസിച്ചല്ലേ ഒപ്പിട്ടത്!" "വിശ്വാസമൊക്കെ കോവിലകത്ത് വെച്ചാൽ മതി പപ്പേട്ടാ. ഇപ്പോൾ ഈ പറമ്പിന്റെ ഉടമസ്ഥൻ ഞാനാണ്. വിഷ്ണു... ഇനി നിനക്ക് ഇവിടെ ഒരു നിമിഷം നിൽക്കാൻ അധികാരമില്ല. മര്യാദയ്ക്ക് ഇവിടുന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകണം." വിഷ്ണുവിന്റെ രക്തം തിളച്ചു. അവൻ വിനയന്റെ ഷർട്ടിന് കുത്തിപ്പിടിച്ചു. "എടാ... ചതിയിലൂടെ നേടിയത് അധികകാലം നിന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കില്ല. പപ്പേട്ടനെ നീ പറ്റിച്ചതാണ് എന്ന് കോടതിയിൽ തെളിയിക്കാൻ എനിക്ക് ഒരു നിമിഷം മതി." വിഷ്ണു അവന്റെ ചെക്കിട്ടം നോക്കി ഒരണ്ണം കൊടുത്തു... അവൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഒരു ക്രൂരമായ ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് അവിടെ നിന്ന് പോയി.... വിനയൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പപ്പേട്ടൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു. "വിഷ്ണു മോനേ... എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. എന്റെ ആധാരം ഇപ്പോൾ അവന്റെ കയ്യിലാണ്. ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഇറങ്ങിപ്പോകാൻ പറയേണ്ടി വരുമോ?" വിഷ്ണു പപ്പേട്ടനെ തടഞ്ഞു. "ഇല്ല പപ്പേട്ടാ... ആധാരം അവന്റെ കയ്യിലുണ്ടെന്ന് കരുതി പപ്പേട്ടന്റെ മനസ്സ് മാറില്ലല്ലോ? നമ്മൾ ആ പറമ്പിൽ തന്നെ കൃഷി ചെയ്യും. ആധാരം തിരിച്ചെടുക്കാൻ വേണ്ട പണം ഞാൻ കണ്ടെത്തും." വിഷ്ണു തന്റെ ഫോണെടുത്ത് വിദേശത്തുള്ള തന്റെ പഴയ സുഹൃത്തിനെ വിളിച്ചു. "വിനയൻ പപ്പേട്ടനെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ചാണ് ഒപ്പിടുവിച്ചത്. അതിന് സാക്ഷികളായി പറമ്പിലെ പണിക്കാരും ഉണ്ടായിരുന്നു. നമുക്ക് ഇതിനെതിരെ  stay order വാങ്ങണം." കോവിലകത്തെ സ്വത്തോ പണമോ ഇല്ലാതെ തന്നെ വിനയനെ നേരിടാൻ വിഷ്ണു ഒരു വലിയ തീരുമാനം എടുത്തു... അ രാത്രി ഉണ്ണിമായ വിഷ്ണുവിന്റെ മടിയിൽ തലചായ്ച്ചു കിടക്കുമ്പോൾ പറഞ്ഞു "തമ്പ്രാൻ കുട്ടീ... എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു. വിനയൻ സാർ എന്തും ചെയ്യാൻ മടിക്കാത്ത ഒരാളാണ്." വിഷ്ണു അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ചു "വിനയന്റെ പകയ്ക്ക് മുന്നിൽ തോറ്റു കൊടുക്കാൻ വിഷ്ണു തമ്പുരാൻ പഠിച്ചിട്ടില്ല ഉണ്ണിമായേ. അവൻ പണ്ട് ഒരു കള്ളനായിരുന്നു, ഇന്നും അവൻ കള്ളൻ തന്നെയാണ്. അവന്റെ മുഖംമൂടി ഞാൻ നാടിന് മുന്നിൽ അഴിച്ചു കാട്ടും." അതേസമയം രേവതി കോവിലകത്ത് വിനയനെ അഭിനന്ദിക്കുകയായിരുന്നു. "സാറേ... നിങ്ങൾ പുലിയാണ്! ഇനി വിഷ്ണുവിന് ആ പറമ്പിൽ ഇറങ്ങണമെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ സമ്മതം വേണം. പപ്പേട്ടൻ വിഷ്ണുവിനെ അവിടെ നിന്ന് ഇറക്കിവിടും എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പാണ്." വിനയൻ തന്റെ ചുണ്ടിലെ രക്തം തുടച്ചു കൊണ്ട് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി ചിരിച്ചു. "ഇനി കളി തുടങ്ങാൻ പോകുന്നതേയുള്ളൂ രേവതി. ഉണ്ണിമായ എന്റെ മുന്നിൽ വന്നു കരയുന്ന ദിവസം അടുത്തിരിക്കുന്നു." തുടരും..... ❤️ തെറ്റുകൾ ഉണ്ടാകാം ക്ഷമിക്കുക 🙏   #📙 നോവൽ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #💌 പ്രണയം #♥ പ്രണയം നിന്നോട്