റാണിമോളെ ഒന്ന് വേഗം നടന്നേ അപ്പച്ചൻ വരും മുന്നേ വീട് പിടിക്കണം.അല്ലേൽ പിന്നെ അമ്മച്ചീടെ ഈ കള്ളത്തരതിന് നമ്മളും കൂട്ട് നിന്നു എന്നാകും. പറഞ്ഞിട്ട് ജെസി എളുപ്പം മുന്നോട്ട് നടന്നു. അങ്ങോട്ട് പോകുമ്പോൾ ഉള്ള വെയിലും ചൂടും ഒന്നും ഇപ്പൊ ഇല്ല.അതിന് കാരണവും ഉണ്ട് മാനം ഇരുണ്ടു കൂടിയിട്ടുണ്ട്.ഒപ്പം തണുത്ത കാറ്റും വീശുന്നുണ്ട്. ജെസി മുകളിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്കി.ഏത് നിമിഷം വേണേലും മഴ പൊട്ടി പുറപ്പെടാം. എന്റെ ഇച്ചേച്ചി ഇനി ഇപ്പൊ അപ്പച്ചൻ ഈ കള്ളത്തരം കണ്ട് പിടിച്ചാൽ തന്നെ എന്റെ ഇച്ചേച്ചി രക്ഷപ്പെട്ടില്ലേ.ഇനി ഇപ്പൊ എത്ര ദിവസം ഉണ്ട് ഇച്ചേച്ചി ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം.രണ്ടേ രണ്ട് നാൾ.മൂന്നാം നാൾ ആൽബിച്ചായന്റെ മണവാട്ടി ആയി ചുങ്കത്ത് വീട്ടിലേക്ക് കയറി ചെല്ലില്ലേ ഈ ജെസി കൊച്ച്. റാണി അത് പറഞ്ഞതും ജെസി അവിടെ തന്നെ അങ്ങ് തറഞ്ഞു നിന്നു. അത് ശരി ഇത്ര നേരവും ഇച്ചേച്ചിക്ക് ആയിരുന്നല്ലോ വല്ല്യ തിരക്ക്.എന്നിട്ട് ഇപ്പൊ ഇവിടെ ഇങ്ങനെ അനങ്ങാ പാറ മട്ടേ നിക്കുവാ. റാണി മോളേ ഇച്ചേച്ചി പോയാൽ എന്റെ കുഞ്ഞിന് സങ്കടം ഇല്ലേ.. ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാൽ ഇച്ചേച്ചി ആൽബിച്ചായനെ കെട്ടി പോകാതിരിക്കുവോ.. റാണി ചുഴിഞ്ഞു ജെസിയെ ഒന്ന് നോക്കി.ആ ഒരു കാര്യത്തിൽ അവൾക്കും വല്ല്യ തീർപ്പില്ല.അവൾ നഖവും കടിച്ചു നിക്കുമ്പോൾ റാണി അവളുടെ കൈക്കിട്ട് ഒരു തട്ട് കൊടുത്തു. എന്നാ ദുശീലമാ ഇത്.. ഇങ്ങോട്ട് നോക്കിയെ ജെസി പെണ്ണ്.. അതേയ് ഇത്ര കണ്ട് ആലോചിക്കാൻ ഒന്നും ഇല്ല.ഈ മനസ് എനിക്കറിയത്തില്ലയൊ. എത്രയും പെട്ടന്ന് രണ്ട് ദിവസം കൂടി അങ്ങ് കഴിഞ്ഞു കിട്ടിയെങ്കിൽ എന്റെ കർത്താവെ എന്ന് മുട്ടിപ്പായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്ന ഈ പെണ്ണിന്റെ ചങ്കിടിപ്പ് എന്നും രാത്രി അരികെ കിടക്കുന്ന ഞാനല്ലേ കേൾക്കുന്നെ. പോടീ.. ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറയല്ലേ റാണി മോളെ.എനിക്ക് നിന്നേം അപ്പച്ഛനേം അമ്മച്ചിയേം പിന്നെ നമ്മുടെ സാം മോനേം വിട്ട് പോകുന്നതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ ഒരു മിന്നൽ കത്തുവാ. ഉവ്വ്.. മിന്നലും കത്തലും ഒക്കെ ഉണ്ടാകും നല്ല മഴക്കോള് ഉണ്ടേയ് അതിന്റെയാ. റാണി മേളിലേക്ക് നോക്കി പറയുമ്പോൾ ജെസി അവളെ കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചൊന്ന് നോക്കി. എന്റെ ഇച്ചേച്ചി ഇങ്ങോട്ട് നടക്ക്.ഈ പറയുന്നെ കേട്ടാൽ തോന്നും ഇതിനു മാത്രം ദൂരേക്ക് എങ്ങാണ്ടൊ ആണ് ഇച്ചേച്ചി കല്യാണം കഴിച്ചു പോകുന്നെ എന്ന്.നമ്മടെ വീടിന്റെ താഴേക്ക് നാല് വീട് കഴിഞ്ഞാൽ കാണുന്നെ അല്ലേ ചുങ്കത്ത് ആൽബിച്ചന്റെ വീട്. രാവിലെ എഴുനേറ്റ് അവിടുന്ന് ഒരു ബ്രഷും വായിൽ വച്ചു പല്ല് തേച്ചോണ്ട് ഇങ്ങു കേറി പോന്നാൽ ഇവിടുന്ന് മുഖവും കഴുകി കാപ്പിയും കുടിച്ചേച്ച് ഇറങ്ങി പോകാം.ഇതിനാണ് ചുമ്മാ കിടന്നു മോങ്ങുന്നത്. അല്ലേലും എനിക്ക് മാത്രം എന്തിനാ ഈ സങ്കടം.. ഞാൻ പോകാൻ കാത്ത് നിക്കുവല്ലേ വീട്ടിൽ എല്ലാവരും.കാണാം ഈ ജെസി മോള് പോയി കഴിയുമ്പോൾ അപ്പച്ചൻ പോലും പറയും ഈ വീടിന്റെ വിളക്ക് അണഞ്ഞു പോയെന്ന്. അയ്യോ.. അതെന്നാ ജെസി കൊച്ചേ നീ പോകുമ്പോൾ വീട്ടിലെ വിളക്കും മണ്ണണ്ണയും തീപ്പെട്ടിയും ഒക്കെ പെറുക്കി കൊണ്ടാന്നോ പോകുന്നെ. റാണി മോൾ പൊട്ടി വന്ന ചിരിയെ കടിച്ചൊതുക്കി കൊണ്ട് എളിക്ക് കയ്യും കൊടുത്ത് നിന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ ജെസി അവളോട് പിണങ്ങി തിരിഞ്ഞു നിന്നു. ദേ ഇച്ചേച്ചി ഡൊമിനിക് അച്ഛൻ വരുന്നു.. യ്യോ.. കേൾക്കേണ്ട താമസം ജെസി വേഗം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് കഴുത്തിൽ ചുറ്റിയിരുന്ന വെള്ള നെറ്റിന്റെ ഷാൾ എടുത്ത് തല വഴി ഒന്ന് നല്ലോണം വലിച്ചിട്ടു. അച്ഛനോട് ജെസിക്കും റാണി മോൾക്കും വല്ല്യ സ്നേഹവും ബഹുമാനവും ആണ്.അവർക്ക് ഓർമ്മ വച്ച കാലം മുതൽക്ക് അവരുടെ ഇട വക പള്ളിയിൽ അദ്ദേഹവും ഉണ്ട്.അവർ സൺ‌ഡേ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോൾ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുന്ന യേശുദേവന്റെ കഥകളെയൊക്കെ എത്ര കേട്ടാലും അന്ന് അവർക്ക് മതി വരില്ലായിരുന്നു.അത്ര മധുരമായ സ്വരത്തിലും താളത്തിലും ആണ് അച്ഛന്റെ കഥ പറച്ചിൽ. ഇശോ മിശിഹായ്ക്ക് സ്തുതിയായിരിക്കട്ടെ അച്ചോ.. ഇപ്പോഴും എപ്പോഴും സ്തുതിയായിരിക്കട്ടെ മക്കളെ.. ആട്ടെ മണവാട്ടി പെണ്ണ് ഇതെവിടെ പോയി വരുവാ.. ഞങ്ങള് ടൗണിൽ പോയി വരുവാ അച്ചോ. ഇച്ചേച്ചിക്ക് കല്യാണത്തിന്റെ കുറച്ച് ഡ്രസ്സ് തായ്‌പ്പിക്കാൻ കൊടുത്തിരുന്നു.അത് വാങ്ങാൻ വേണ്ടി പോയതാ. ഉവ്വോ.. എന്നാ രണ്ടാളും വേഗം വീട്ടിൽ പൊയ്ക്കോ മഴ ഇപ്പൊ പെയ്യും.ആ പിന്നെ ആൽബിയെ ഞാൻ കണ്ടാരുന്നു. എവിടുന്നാ അച്ചോ.. ചോദിക്കുമ്പോൾ ജെസിയുടെ കണ്ണുകളിൽ വിടർന്ന തിളക്കത്തിലേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ ഡൊമിനിക് അച്ഛൻ പറഞ്ഞു. മേലെ കുന്നേൽ ഉണ്ട്.അവൻ മാത്തുകുട്ടിയുടെ വണ്ടിയേൽ ലോഡും കൊണ്ട് പോകാനുള്ള ഒരുക്കത്തിലാ.എന്നെ കണ്ടപ്പൊ അവിടെ നിന്നു.അവന് പിന്നെ പറയാൻ ഉള്ളത് മൊത്തം അവന്റെ ജെസി കൊച്ചിന്റെ കാര്യമല്ലേ.. പറയുമ്പോൾ ഉള്ള അച്ഛന്റെ ആ ചിരിയിൽ ജെസിക്ക് വല്ലാത്ത ചമ്മൽ തോന്നി. പള്ളി മുറ്റത്ത് ഓടി കളിച്ചു വളർന്ന എന്റെ പിള്ളേരല്ലേ ആൽബിയും പിന്നെ ഈ ജെസിമോളും ഒക്കെ.ഇപ്പൊ ഇതാ നാളെ മറ്റന്നാളായി കർത്താവ് തമ്പുരാനെ സാക്ഷിയാക്കി രണ്ട് പേരും ഒരു മംഗള കർമ്മത്തിന് ഒരുങ്ങുവാൻ പോകുന്നു.ഞാൻ ഓക്കുവാരുന്നു എത്ര വേഗന്നാ അല്ലേ കാലങ്ങൾ ഓരോന്നും പൊയ് മറഞ്ഞത്. ആൽബി നല്ലവനാ കൊച്ചേ. അവന്റെ പത്താം വയസിൽ അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കുടിയേറിയവൾ ആണ് നീ.പൊന്നു പോലെ നോക്കും അവൻ നിന്നെ.രണ്ട് പേരും എന്നും സുഖമായി സന്തോഷമായി ഈ കുന്നേൽ തന്നെ ഉണ്ടാകണം. ജെസിയുടെ നെറുകയിൽ കൈ വച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ട് അച്ഛൻ പറയുമ്പോൾ അവൾ ഒരു നിമിഷം മിഴി ചിമ്മി അടച്ചു നിന്നു. അച്ഛൻ ഇതെവിടേക്കാ.. ഞാൻ ചുമ്മാ ഒരു സവാരിക്ക് ഇറങ്ങിയതാ. കൂട്ടത്തിൽ എന്റെ പിള്ളേരെ ഒക്കെ ഒന്ന് കാണുകേം ചെയ്യാലോ.സ്കൂളിൽ പോക്ക് തുടങ്ങിയതിൽ പിന്നെ ഒരാളേം പള്ളീലോട്ട് കാണാൻ ഇല്ല. എന്നാ ഞങ്ങള് പോകുവാ അച്ചോ.പിന്നെ അച്ഛന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ജെസി മോൾടെ മിന്നു കെട്ടാ നേരത്തെ കാലത്തെ അങ്ങ് വന്നേക്കണം. റാണിമോൾ ഒരു കാർന്നോത്തിയുടെ ഭാവത്തിൽ പറയുമ്പോൾ അച്ഛൻ അവളുടെ ചെവിക്ക് പിടിച്ചു. എത്തിയേക്കാം.. ഇപ്പൊ റാണി വല്യമ്മച്ചി ചെന്നാട്ടെ.. ആ.. പോയി. അവൾ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു. റാണികൊച്ച് എന്നാത്തിനാ അച്ഛനോട് കള്ളം പറഞ്ഞത്. മുഖം ഇച്ചിരി വീർപ്പിച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് ജെസി ചോദിക്കുമ്പോൾ ഒട്ടും കുറയാതെ കണ്ണും ചുരുക്കി പിടിച്ചു റാണി ജെസിയെ ഒന്ന് നോക്കി പേടിപ്പിച്ചു. പിന്നേ... അപ്പച്ചൻ കാണാതെ അമ്മച്ചി വാരി എടുത്തു വച്ച കാപ്പിക്കുരു വിൽക്കാൻ പോയതാ ഞങ്ങൾ എന്ന സത്യത്തെ അങ്ങനെ തന്നെ അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ പറയണായിരുന്നോ.. നമ്മടെ കള്ളത്തരം കേട്ടതിന് കർത്താവ് അച്ഛനെ കൂടി ശിക്ഷിക്കത്തില്ലേ ഇച്ചേച്ചി. ഓഹോ അപ്പൊ അമ്മച്ചിയുടെ ഈ കള്ളത്തരത്തിന് കൂട്ടുനിൽക്കുന്ന നമ്മളെ കർത്താവ് ശിക്ഷിക്കത്തില്ലേ റാണിമോളെ.. ഇല്ല.. നമ്മുടെ അമ്മച്ചി അപ്പച്ചന്റെ ഇച്ചിരി കാപ്പിക്കുരു കട്ടെടുത്ത് വിറ്റിട്ട് എന്നതാ ചെയ്യുന്നെ.. അടുക്കളയിൽ തുളവീണ കഞ്ഞിക്കലം ഒന്ന് മാറ്റി വാങ്ങും അല്ലേൽ തേഞ്ഞു തീർന്ന് വാറ് പൊട്ടിയ അമ്മച്ചീടെ ചെരുപ്പ് എടുത്ത് ദൂരെ കളഞ്ഞ് പുതിയ ഒരു ചെരുപ്പ് വാങ്ങി ആ കാലേൽ ഇടും.അല്ലേൽ പിന്നെ കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന നിറം മങ്ങിയ മാല മാറ്റി പുതിയ ഒരെണ്ണം വാങ്ങി ഇടും. നമ്മുടെ മറിയക്കുട്ടി അമ്മച്ചിയുടെ ഈ കുഞ്ഞുകുഞ്ഞു തെറ്റിനെയൊക്കെ കർത്താവ് കണ്ണടച്ചങ്ങ് ക്ഷമിച്ചേക്കും. അല്ലേലും പുള്ളിക്ക് അറിയാമല്ലോ നമ്മുടെ അപ്പച്ചന്റെ കയ്യിൽ പൈസ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടൊന്നുമല്ല അമ്മച്ചി ഇങ്ങനെ ഒക്കെ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത് എന്ന്. നമുക്കുള്ളത് രണ്ട് പെൺപിള്ളേരാ മറിയക്കുട്ടി.അവരെ നല്ലോണം പറഞ്ഞു ഇറക്കി വിടണമെങ്കിൽ നമ്മൾ ഇച്ചിരി ഒക്കെ പിശുക്കി പിടിച്ച് ജീവിക്കണം മാറിയെ എന്ന അപ്പച്ചന്റെ തത്വത്തിൽ ജീവിക്കുന്ന അമ്മച്ചി പിന്നെ ഇതല്ലാതെ മറ്റെന്തോ വഴി കാണിക്കാനാ ഇച്ചേച്ചി. അതും ഒരു ശരിയാ അല്ലേ.. ജെസി ദീർഘമായി ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും അവളുടെ തലയ്ക്ക് മേലേക്ക് വലിയ മഴ തുള്ളികൾ പെയ്തു വീണു തുടങ്ങിയിരുന്നു. കിഴക്കാം പാറ.. പേര് പോലെ തന്നെ ഒരു മലമ്പ്രദേശം ആണത്.അധികം വികസനങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ എത്തി നോക്കിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു കുന്നിൻ ചെരിവ്.കുന്നിൻ പുറം ആണെങ്കിൽ കൂടിയും വിനോദ സഞ്ചാരത്തിന് വരുന്നവരുടെ കണ്ണുകൾക്ക് മിഴിവേകുന്ന അനേകം കാഴ്ചകൾ ഉണ്ടവിടെ. അതിൽ പ്രാധാനമായുള്ളത് മാത്തുകുട്ടി അച്ചായന്റെ ഏക്കറ് കണക്കിന് പരന്നു കിടക്കുന്ന തേയില തോട്ടം ആണ്.അതിന് പുറമെ കണ്ണെത്താ ദൂരം ഏലം വച്ചു പിടിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.അത് അങ്ങ് കുന്നിൻ ചരിവും കടന്നു മല മുകളിൽ വരെ എത്തും.അത് കൂടാതെ കാപ്പി അത് വേറേം കൃഷി ഉണ്ട്. ആ മലഞ്ചരുവിൽ താമസിക്കുന്ന ഒരു വിധപ്പെട്ട എല്ലാവരും തന്നെ പണിക്ക് പോകുന്നതും ഈ പറഞ്ഞ മാത്തുകുട്ടിയുടെ തേയില തൊട്ടത്തിലും ഏലകാട്ടിലും ആണ്.സമ്പത്ത് കുമിഞ്ഞു കൂടുന്നതിന്നുസരിച്ചു അങ്ങേര് ദാന ധർമം നടത്തുന്നത് കൊണ്ട് കർത്താവ് പിന്നേം പിന്നേം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീശ വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ് നാട്ടുകാരുടെ വിശ്വാസം. മാത്തുകുട്ടിയുടെ ഏക്കറു കണക്കിന് വരുന്ന കൃഷിയിടത്തിന് താഴെ കുന്നിൻ ചരുവിൽ ആണ് ചെറുകിട കൃഷിക്കാരുടേം പിന്നെ മാത്തുകുട്ടിയുടെ തന്നെ തൊഴിലാളികളുടേം കുടി കിടപ്പ്.പത്തു മുപ്പത്തിയെട്ട് കൊല്ലം കൊണ്ട് അവിടെ കുടിയേറി പാർക്കുന്ന ഇരുപത്തി മൂന്നോളം വരുന്ന കുടുംബങ്ങൾ. ഒക്കെ ഒരു കെട്ടാണ്.. പരസ്പരം ജീവൻ കൊടുത്തും സ്നേഹിച്ചും ഒരു കുടുംബം പോലെ കഴിയുന്ന കുറെയേറെ മനുഷ്യർ. കുന്നിൻ പ്രദേശം ആയത് കൊണ്ട് ജീപ്പ് ഒഴികെ ഉള്ള മറ്റു വാഹനങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ മുകളിലേക്ക് കയറില്ല.അത് കൊണ്ട് തന്നെ കിഴക്കാം പാറയുടെ പ്രകൃതി രമണീയത കണ്ടാസ്വദിക്കാൻ വരുന്നവർ മിക്കവരും ഒന്നെങ്കിൽ നടന്നു മല കയറും അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ജീപ്പിനെ ആശ്രയിക്കും. നല്ലൊരു റോഡ് വെട്ടുവാണേൽ ഇത്തിരി കൂടി സൗകര്യം ആയേനെ എന്ന് നാട്ടുകാർ കാലങ്ങളായി പരസ്പരം അഭിപ്രായം പറയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടിയും അധികാരികൾക്ക് മാത്രം അങ്ങോട്ട് ഇത് വരെ നോട്ടം എത്തിയിട്ടില്ല. അതിന്റെ പോരായ്മകൾ നല്ലോണം കിഴക്കാം പാറയിൽ കാണാനും ഉണ്ട്.ഒരു ക്രിസ്ത്യൻ പള്ളിയും പിന്നെ മാത്തുകുട്ടി പണി കഴിപ്പിച്ച ഒരു റിസോർട്ടും ഉണ്ടെന്നതൊഴിച്ചാൽ അവിടെ പിന്നെ അങ്ങനെ എടുത്ത് പറയത്തക്ക കാര്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ല. അടിവാരത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയാൽ വറീത് മാപ്പിളയുടെ ഒരു ചായ കട പിന്നെ വല്ല്യ കുഞ്ഞോന്റെ ഒരു പലചരക്ക് കട.അതിനും അപ്പുറം ഒരു മുറുക്കാൻ പീടിക ഇത്രയൊക്കെ തന്നെ ഉള്ളൂ അവിടുത്തെ വികസനം എന്നത്. ഒരു ആശുപത്രിയിലേക്കോ സ്കൂളിലേക്കോ പോകണേൽ ജീപ്പിന് ടൗണിൽ പോകണം. ചാറ്റൽ മഴയെ തടഞ്ഞു കൊണ്ട് ഡൊമിനിക് അച്ഛൻ തന്റെ കുട നിവർത്തി പിടിച്ചു. കുത്തനെ ഉള്ള ഇറക്കം അങ്ങ് ഇറങ്ങി പോകും തിരിച്ചുള്ള കയറ്റം ആണ് പ്രയാസം.പ്രായം ഏറി വരുന്നതിന്റെ അസ്കിത ആകാം ഈയിടെയായി വാതം ചെറുതായി കാലുകളെ പിടി മുറുക്കിയിട്ടുണ്ട്. മാഴക്ക് കനം വച്ചു തുടങ്ങുകയാണെന്ന് കണ്ടതും ഇടയ്ക്ക് അച്ഛൻ കുന്നിൻ മുകളിലേക്ക് ഒന്ന് തല തിരിച്ചു നോക്കി.ജെസിയും റാണി മോളും മഴ കൊള്ളാതെ അങ്ങെത്തിക്കാണുമോ.. അതായിരുന്നു അച്ഛന്റെ മനസിലെ അപ്പോഴത്തെ വേവലാതി. ജെസിയും റാണി മോളും കുന്നേൽ ഫിലിപ്പോസിന്റേം മറിയകുട്ടിയുടേം രണ്ട് മാലാഖ കുട്ടികൾ.ഇവരെ കൂടാതെ ഫിലിപ്പോസിന് ഒരു ആൺതരി കൂടി ഉണ്ട്.അവൻ പിന്നെ കൊച്ചു കുഞ്ഞാണ് സാം രണ്ട് വയസ് തികഞ്ഞിട്ടില്ല അവന്. രണ്ട് പെങ്കൊച്ചുങ്ങളെ കെട്ടിച്ചു വിട്ടാൽ പിന്നെ വയസാം കാലത്ത് തങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കായി പോകത്തില്ലേ എന്ന മറിയകുട്ടിയുടെ ആവലാതി കർത്താവിനുള്ള മുട്ടിപ്പായുള്ള പ്രാർത്ഥന ആയപ്പോൾ തമ്പുരാൻ കനിഞ്ഞു നൽകിയ സന്താനം അതാണ് സാം. ജെസിയും റാണിയും തമ്മിൽ ഒമ്പത് വയസിന്റെ വ്യത്യാസം ഉണ്ട്.അത് കൊണ്ട് തന്നെ റാണിമോൾക്ക് പലപ്പോഴും ജെസി അമ്മച്ചി തന്നെയാണ്.രണ്ട് പേരും പള്ളി മുറ്റത്ത് കൂടി വിരൽ കോർത്ത് പിടിച്ചു നടക്കുന്ന കാഴ്ചയൊക്കെ ഇന്നും അച്ഛന്റെ മനസിൽ നിറ പകിട്ടോടെ മങ്ങാതെ കിടപ്പുണ്ട്. ജെസി കുഞ്ഞുനാളിൽ നന്നായി സംസാരിക്കുമായിരുന്നെങ്കിൽ കൂടിയും റാണിമോൾ പിറന്നു അവൾ കുഞ്ഞു വായിൽ കൊഞ്ചി പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ജെസിയുടെ സംസാരം കുറച്ചൊന്നു നിലച്ചു പിന്നെ അവൾ പക്വത ഉള്ള ഒരു ചേച്ചികുട്ടിയായി മാറി. ജെസിയെക്കാൾ അഞ്ചു വയസിന് മൂപ്പുണ്ട് ആൽബിക്ക്.അവനെ ഡൊമിനിക് അച്ഛൻ ആദ്യമായി കാണുന്നത് അൾത്താരയ്ക്ക് മുന്നിൽ വച്ചാണ്.അമ്മച്ചിയുടെ വിരലിൽ തൂങ്ങി ഒരൊറ്റ ഞായറാഴ്ച പോലും മുടങ്ങാതെ പള്ളിയിൽ വരുന്ന മിടുക്കൻ കുട്ടി. അവന് അന്നൊക്കെ എന്ത് കണ്ടാലും കേട്ടാലും സംശയം ആണ്.അവന്റെ സംശയങ്ങളെയൊക്കെ ക്ഷമയോടെ കേൾക്കാനും അതിനൊക്കെ അതിന്റേതായ രീതിയിൽ ഉള്ള ഉത്തരങ്ങളെ നൽകാനും കഴിവുള്ള ഒരേ ഒരാൾ അത് ഡൊമിനിക് അച്ഛൻ ആണെന്നായിരുന്നു അവന്റെ കണ്ടെത്തൽ. അത് കൊണ്ട് തന്നെ പള്ളിയിൽ വന്നാൽ ആൽബി പിന്നെ അച്ഛന്റെ അടുത്ത് നിന്ന് മാറില്ല.പള്ളിമേടയിലും മുറ്റത്തും അച്ഛൻ നട്ടു വളർത്തുന്ന പൂന്തോട്ടത്തിലും അങ്ങനെ എല്ലായിടത്തും ആൽബിയും അച്ഛന്റെ ഒപ്പം ഉണ്ടാകും.ഒരർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ അച്ഛന്റെ ഓമന പുത്രൻ തന്നെ ആയിരുന്നു ആൽബി. അന്നൊക്കെ പള്ളിയിൽ ക്വയർ പാടുന്നത് മുതിർന്ന സ്ത്രീകൾ ആണ്.ഒരിക്കൽ ഒരു കൗതുകത്തിന് അച്ഛൻ ജെസിയെ കൊണ്ട് രണ്ട് വരി പാടിച്ചു.അവളുടെ കുഞ്ഞു സ്വരം മൈക്കിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകി എത്തുമ്പോൾ അത് കേട്ട് നിന്നവർ എല്ലാവരും അന്ന് ജെസിയെ അഭിനന്ദിച്ചു. ഒപ്പം അച്ഛനോടായ് ഒരു അഭ്യർത്ഥനയും വച്ചു അവർ. പള്ളി ക്വയറിൽ പാടാൻ ജെസിക്ക് അവസരം നൽകണം.അന്ന് മുതൽ അവൾ പാടി തുടങ്ങി.അവൾ പാടുമ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെ പോലെ അച്ഛനും അവളുടെ പാട്ടിൽ ലയിച്ചു നിക്കും.അങ്ങനെ നിന്ന ഒരു വേളയിൽ ആണ് ആൽബി അച്ഛന്റെ ളോഹയിൽ തോണ്ടി കൊണ്ട് അച്ഛനോട് രഹസ്യമായി അത് ചോദിച്ചത്. ഞാൻ വലുതാകുമ്പോൾ ഈ ജെസിയെ കെട്ടിക്കോട്ടെ അച്ചോ.. കേട്ട നിമിഷം അച്ഛൻ ഒന്ന് അന്തം വിട്ടെങ്കിലും പിന്നെ ഒരു ചിരി അങ്ങ് പാസാക്കി കൊടുത്തു.പത്ത് വയസുകാരന്റെ ചോദ്യത്തിന് എത്ര കണ്ട് ഗൗരവം ഉണ്ട്.. അത്രേം അപ്പോൾ അച്ഛനും കരുതിയുള്ളൂ. ആൽബി വലുതാകട്ടെ എന്നിട്ട് നമുക്ക് ആലോചിക്കാം. അപ്പോൾ ആ മറുപടി കൊണ്ട് ആൽബി തൃപ്തിപ്പെട്ടെങ്കിലും ജെസിയെ വേറേം ചില കുഞ്ഞികണ്ണുകൾ നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന തോന്നലിൽ പിന്നെയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവൻ തന്റെ ചോദ്യം അച്ഛന്റെ മുന്നിൽ ഒന്ന് കൂടി ശക്തമായി അവതരിപ്പിച്ചു. എനിക്ക് വലുതാകുമ്പോൾ ജെസിയെ കെട്ടണം അച്ചോ.. കേട്ടാമെടാ.. അങ്ങനെ ചുമ്മാ പറഞ്ഞാൽ പോരാ അവളെ എനിക്ക് കെട്ടിച്ചു തരുമെന്ന് അച്ഛൻ എനിക്ക് വാക്ക് തരണം. ഞാൻ പെട്ടല്ലോ എന്റെ കർത്താവേ.. അച്ഛൻ മുകളിലേക്ക് നോക്കി പറയുമ്പോൾ താഴെ ളോഹയിലെ പിടിത്തം ഒന്ന് കൂടി മുറുകി. അച്ഛൻ വാക്ക് തായോ.. കുഞ്ഞി കൈ ഒന്ന് മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് പിന്നെ ആൽബി ഞാൻ വാക്ക് തന്നാൽ എങ്ങനെയാ.അവൾക്ക് അപ്പനും അമ്മയും പിന്നെ വേണ്ടപ്പെട്ടവരും ഒക്കെ ഉള്ളതല്ലേ.അവരോടൊക്കെ കൂടിയാലോചിച്ചു വേണ്ടെ കല്യാണം തീരുമാനിക്കാൻ. അതിൽ ആൽബി അടങ്ങും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ആണ് അച്ഛൻ അവനോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞതെങ്കിൽ കൂടിയും പിറ്റേ ഞായറാഴ്ച പ്രാർത്ഥനക്ക് പള്ളിയിൽ വന്ന ഫിലിപ്പോസിന്റെ മുന്നിൽ ചെന്ന് നിന്ന് ആൽബി ഒറ്റ ചോദ്യമാണ്. ഞാൻ വലുതാകുമ്പോൾ ജെസി കൊച്ചിനെ എനിക്ക് കെട്ടിച്ചു തരാവോ.. ജെസിയുടെ അപ്പന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി അത്ര തന്റേടത്തിൽ പെണ്ണ് ചോദിക്കുന്നവനെ ഡൊമിനിക് അച്ചൻ അന്തം വിട്ടു നോക്കി നിന്നു പോയി.അവന്റെ ഉള്ളിൽ അവന്റെ ജെസി കൊച്ച് അത്ര കണ്ട് പതിഞ്ഞു പോയെന്ന് വായും പൊളിച്ചു തന്നെ മിഴിച്ചു നോക്കുന്ന അച്ഛനോ ഫിലിപ്പോസിനൊ അറിത്തില്ല എന്ന കാര്യം അപ്പൊ അവനും അറിയില്ലല്ലോ.അത്ര കണ്ട് കുഞ്ഞു പ്രായം അല്ലേ അവന്റേതും. ഒരു പത്ത് വയസുകാരന്റെ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ചിരിക്കണോ അവനെ ശാസിക്കണൊ എന്നറിയാതെ ജെസിയുടെ അപ്പൻ ഫിലിപ്പോസ് അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/53433/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ