ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕 38 ✍️Jamsheena faisal "ഓഹ്...ഇവിടെ മുടിഞ്ഞ തിരക്കാണല്ലോ..."പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് അജയൻ മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിലെ മുന്നിൽ കാണുന്ന നീണ്ട നിരയിലേക്ക് നോക്കി... കടുത്ത മുഖത്തോടെ തന്നെ കയ്യിലെ കെട്ടിലേക്ക് നോക്കി ആ നിരക്ക് പിറകിൽ ആയി നിന്നു.... സമയം എഴോടടുത്തിട്ടും ആശുപത്രിയിൽ തിരക്കിന് ഒട്ടും കുറവില്ല.... ഫോൺ എടുത്ത് ഒരു നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്ത് ചെവിയോട് ചേർത്തു... തള്ളേ എന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു ആയിരം രൂപ ജി പി ചെയ്തേ....മറുപ്പുറം ഫോൺ എടുത്തതെ അവൻ ആക്രോഷിക്കും പോലെ പറഞ്ഞതും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നവർ എല്ലാം അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി... എന്നാൽ അവനെ അതൊട്ടും ഏശിയതെ ഇല്ല... എന്തിനാടാ ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ആയിരം രൂപ... നേരത്തെയല്ലേ  നീ അഞ്ഞൂറും കൊണ്ട് പോയത്...അപ്പുറത് നിന്നും അമ്മായിയും അതേ ശൗര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു... ദേ തള്ളേ... ഇങ്ങോട്ട് ചോദ്യങ്ങൾ ഒന്നും വേണ്ട... പറയുന്നതങ്ങോട്ട് അനുസരിച്ചാൽ മതി... അവൻ പല്ലിരുമ്മി പറഞ്ഞു... ഓഹ് പിന്നെ... നീ പറയുന്നത് അനുസരിക്കൽ അല്ലെ എന്റെ പണി...വെച്ചിട്ട് പോടാ... അവരും അതേ നാണയത്തിൽ മറുപടി കൊടുത്തു കൊണ്ട് ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു... നാശം പിടിച്ച തള്ള... പൂത്ത കാശ് ഇരുന്നിട്ടാണ് തരാത്തത്... അവൻ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് ഫോൺ പോക്കറ്റിലേക്കിട്ടു... എല്ലാവരും അവനെ ഏതോ ജീവിയെന്ന പോലെ നോക്കുന്നുണ്ട്...അവനത് മൈൻഡ് ചെയ്യാതെ അവിടെ നിന്നു... ബാറിൽ നടന്ന ചെറിയൊരു അടിപിടി... അതിൽ മുന്നേ ദേഷ്യമുള്ള ഒരുത്തൻ അടുത്തുള്ള മേശയിലേക്ക് തള്ളി... അതിന്റെ മുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന മദ്യ കുപ്പി നിലത്തേക്ക് വീണു... അതിലേക്കാണ് താൻ ചെന്ന് വീണത്.... അങ്ങനെ മുറിവുകളൊന്നും കാര്യമാക്കാറില്ല.... പക്ഷെ ഇത് ഇത്തിരി അധികം വലുപ്പം ഉള്ളത് കൊണ്ട് ആശുപത്രിയിൽ വന്നതാണ്.... ഡോക്ടറേ കാണിച്ചു മരുന്ന് വാങ്ങിക്കാൻ വന്നതാണ്... അജയൻ വരിയിൽ അക്ഷമനായി നിന്നു... അവനിൽ നിന്നും വമിക്കുന്ന മദ്യത്തിന്റെയും വിയർപ്പിന്റെയും രൂക്ഷ ഗന്ധം അവന്റെ മുന്നിലും പിന്നിലും ആയി നിൽക്കുന്നവരെ അലോസപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്... എന്നാൽ അവന്റെ മദ്യപിച്ചു ചുവന്ന കണ്ണുകളും കടുത്ത മുഖവും അവന്റെ വേഷവും എല്ലാം കണ്ടതും എല്ലാവർക്കും അവനോട് എതിർക്കാനൊരു മടി തോന്നി.. ഒന്നാമതേ കാരണം അജയൻ കുടിച്ചത് കൊണ്ട് തന്നെ അത് പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നറിയില്ല... ഫോൺ വിളിച്ചപ്പോഴുള്ള അവന്റെ സ്വഭാവം എല്ലാവരും കണ്ടതാണ്... എല്ലാവരും അവനെ സഹിച്ചെന്ന പോലെ ക്ഷമയോടെ നിന്നു...മരുന്ന് വാങ്ങി പോകുന്നവരെല്ലാം അവനെ ചുളിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ അമർഷത്തോടെ നോക്കുന്നുണ്ട്... അവനത്തിനൊക്കെ പുല്ല് വില എന്നപോലെ നിന്നു... മുന്നിലുള്ള ഓരോരുത്തരായി ഊഴം അനുസരിച്ചു മരുന്ന് വാങ്ങിക്കുന്നുണ്ട്... അവന്റെ ഊഴം വന്നതും അജയൻ മരുന്നിന്റെ ലിസ്റ്റ് കൊടുത്ത് അവൻ അവിടെ നിന്നു... മരുന്ന് എടുക്കുന്ന നേരം കൊണ്ട് അവൻ വെറുതെ ചുറ്റും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചപ്പോഴാണ് സിദ്ധു വൈഗയെയും കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ട് പാഞ്ഞു വരുന്നത് കണ്ടത്... പിന്നെ അവളെ സ്‌ട്രെച്ചറിൽ കിടത്തി  വേഗത്തിൽ കൊണ്ട് പോകുന്നതും കണ്ടു... അവന്റെ മനസ്സിലൂടെ ഒരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി... വൈഗക്ക് എന്ത് പറ്റി എന്നൊരു ചിന്ത അവനെ അലട്ടി... ഒന്ന് വേഗം എടുത്തേ.. അവൻ മരുന്നെടുക്കുന്ന സ്റ്റാഫിനോട് ധൃതിയിൽ പറഞ്ഞു... എടുക്കുകയാണ് ചേട്ടാ... ഇങ്ങനെ ധൃതി കൂട്ടല്ലേ... ആ സ്റ്റാഫ് പറഞ്ഞതും അവൻ ക്ഷമയില്ലാത്തവനെ പോലെ നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി... കാലുകൾ നിലത്തുറക്കാത്തത് പോലെ... അവൾക്ക് തന്നോട് ദേഷ്യവും വെറുപ്പുമാണെങ്കിലും തനിക്കവൾ തന്റെ പ്രണയമാണ്.... അജയൻ കള്ള് കുടിക്കും... അടിപിടി ഉണ്ടാക്കും... പക്ഷെ പെണ്ണ് പിടിക്കില്ല... തനിക്കൊരു പെണ്ണുണ്ടെങ്കിൽ വൈഗ മാത്രം... അത് ഇന്നോ ഇന്നലെയോ തുടങ്ങിയതല്ല.... കാലം കുറേയായി ഈ മനസ്സിൽ അവൾ കയറി കൂടിയിട്ട്.... തന്റെ പ്രവൃത്തി മൂലം അവൾക്ക് തന്നോട് അടങ്ങാത്ത ദേഷ്യവും വെറുപ്പുമുണ്ട്... അവളെ കാണുമ്പോൾ അവളോട് മോശമായി പെരുമാറുമെങ്കിലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ അവളോട് പ്രണയമാണ്.... തന്നെ കാണുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത് വിരിയുന്ന അവകഞ്ജ തനിക്കവളോട് ദേഷ്യം ഉളവാക്കും...അതിൽ നിന്നും ഉത്ഭവിക്കുന്ന വാക്കുകൾക്ക് വാളിന്റെ മൂർച്ചയുണ്ടെന്നറിയാമെങ്കിലും സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാറില്ല.. ചേട്ടാ മരുന്ന്... ആലോചനയോടെ നിന്നതും സ്റ്റാഫിന്റെ വിളി അവനെ ഉണർത്തി... അവൻ അവർക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു... മൂന്നുറ്റിഅമ്പത്... മരുന്ന് കയ്യിലേക്ക് കൊടുക്കും നേരം അവർ പറഞ്ഞതും അജയൻ പോക്കറ്റിൽ കയ്യിട്ട് മുഷിഞ്ഞ മൂന്ന് നൂറിന്റെയും മൂന്ന് പത്തിന്റെയും നോട്ടെടുത്തു കൌണ്ടറിനു മുകളിൽ വെച്ചു... ഇത് മൂന്നൂറ്റി മുപ്പതേയുള്ളൂ... അവർ എണ്ണി നോക്കി പറഞ്ഞതും അവൻ കണ്ണുകൾ കുറുക്കി അവരെ നോക്കി... അത് മതി... മീശ പിരിച്ചു കൊണ്ട് അത്രയും പറഞ്ഞു അവൻ അവിടെ നിന്നും പോയി... ഓരോന്ന് വന്നു കയറിക്കോളും.. മനുഷ്യനെ മെനക്കെടുത്താൻ....അവർ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് അടുത്ത ആളുടെ മരുന്നിന്റെ കുറിപ്പാടിക്കായി കൈ നീട്ടി... അജയൻ മരുന്ന് അരയിലേക്ക് തിരുകി കൊണ്ട് മുണ്ടും മടക്കി കുത്തി വൈഗയെ കൊണ്ട് പോയ വഴിയേ വേഗത്തിൽ നടന്നു... ************************************* സിദ്ധു... ഡാ... ചുമരിൽ ചാരി കണ്ണുകളടച്ചു നിൽക്കുന്ന സിദ്ധുവിനെ മിഥുൻ തട്ടി വിളിച്ചു.... നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ട് സിദ്ധു അവനെ നോക്കി... കുറച്ചു സമയം മുന്നേ ഇവിടെ നിന്നും പോയ സിദ്ധു തന്നെയാണോ ഇതെന്ന് അവനൊരു നിമിഷം സംശയിച്ചു.... അത്രക്കും ദയനീയമായ മുഖം.... സിദ്ധു... എന്ത് പറ്റി... ആരെകൊണ്ടാണ് നീ വന്നത്.... മിഥുൻ ഉത്കണ്ഠയോടെ ചോദിച്ചു... വൈഗ...നിർവികാരതയോടെ സിദ്ധു പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു... വൈഗയാണോ അത്... എന്താ പറ്റിയത്...? അറിയില്ല... പെട്ടെന്ന് തളർന്നു വീഴുകയായിരുന്നു... മ്മ്... കുഴപ്പമൊന്നുമുണ്ടാകില്ല സിദ്ധു... നീ സമാധാനമായിരിക്ക്...മിഥുൻ അവന്റെ ടെൻഷനെ തണുപ്പിക്കാൻ എന്നപോലെ പറഞ്ഞു... അപ്പോഴേക്കും എമർജൻസി ഐ സി യു ഡോർ തുറന്നു ഡോക്ടർ പുറത്തേക്ക് വന്നു... കൂടെ ഒരു നഴ്‌സും... ഇപ്പോൾ കൊണ്ട് വന്ന പേഷ്യന്റിന്റെ കൂടെ വന്നവരാണോ...? ചോദ്യത്തോടെ ഡോക്ടർ സിദ്ധുവിനെ നോക്കി... അതേ...ഡോക്ടർ.. വൈഗക്ക്... വൈഗക്ക് എന്ത് പറ്റിയതാ...അവൻ പരിഭ്രമത്തോടെ ചോദിച്ചു... ഹേയ്... കൂൾ ഡൌൺ... വൈഗ എന്നാണോ ആളുടെ പേര്... അതേ... വൈഗാ... വൈഗാ ലക്ഷ്മി... സിദ്ധു പറഞ്ഞു.. അത് കേട്ടതും നഴ്സ് പേര് കയ്യിലുള്ള പാഡിലെ ഡിസ്ക്രിപ്ഷനിൽ കുറിച്ചു... മ്മ്... വൈഗക്ക് ബി പി യൊന്ന് ലോ ആയതാണ്... ഇതിന് മുന്നേ ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ... ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതും സിദ്ധുവിന്റെ ശ്വാസമോന്ന് നേരെ വീണു... കാരണം ഭയപ്പെടേണ്ട അസുഖമൊന്നും അവൾക്കില്ലല്ലോ എന്നാശ്വസിച്ചു... അറിയില്ല ഡോക്ടർ... ഞങ്ങളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഒരു മാസം ആകുന്നതേയുള്ളൂ... ഇതിന് മുന്നേ ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ എന്നറിയില്ല.... ഓക്കേ... പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല... ഡ്രിപ്പ് കഴിഞ്ഞാൽ ആളുമായി വീട്ടിൽ പോകാം... പിന്നെ ഇടക്കൊക്കെ ശ്രദ്ധിക്കണം... ഓക്കേ ഡോക്ടർ... ഡോക്ടർ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവന്റെ തോളിൽ തട്ടിയതും സിദ്ധുവും പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ മറുപടി നൽകി.... ഈ മരുന്ന് വാങ്ങിക്കണം...ഫസ്റ്റ് ഫ്ലോറിൽ ആണ് മെഡിക്കൽ സ്റ്റോർ... ഡോക്ടർ അവിടെ നിന്നും പോയതും നഴ്സ് മരുന്നിന്റെ ലീസ്റ്റ് അവന് നേരെ നീട്ടി... വൈഗയെ ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റുമോ... ആള് ഇപ്പോൾ മയക്കത്തിലാണ്... ഈ മരുന്നുമായി വരുമ്പോഴേക്കും ഉണരും... അപ്പോൾ കണ്ടാൽ മതിയോ... നഴ്സ് അവന്റെ വേവലാതി നിറഞ്ഞ മുഖത് നോക്കി ചോദിച്ചതും അവൻ മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ മൂളി.... വാ... സിദ്ധു... മരുന്ന് വാങ്ങിക്കാം... എനിക്കും പോകേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ട്‌... മ്മ്.. സിദ്ധു ഒന്ന് മൂളി അവന്റെ കൂടെ നടന്നു... വർഷക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട്..... പോകും വഴി സിദ്ധു മിഥുനോട് ചോദിച്ചു... കുറവുണ്ട്... ഒബ്സെർവേഷൻ റൂമിലേക്ക് മാറ്റിയിട്ടുണ്ട്... ഇപ്പോൾ ഫുഡ്‌ എന്തെങ്കിലും കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ വാങ്ങിക്കാൻ പോകുകയായിരുന്നു അപ്പോഴാണ് നിന്നേ കണ്ടത്... മിഥുൻ പറഞ്ഞതും സിദ്ധു മൂളി... ************************************* സിദ്ധുവും മിഥുനും അവിടെ നിന്നും മറഞ്ഞതും മറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന അജയൻ പുറത്തേക്ക് വന്നു.... ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് മുഴുവൻ അവനും കേട്ടിരുന്നു... പേടിക്കാനൊന്നുമില്ല എന്നറിഞ്ഞതും അവന്റെ മനസ്സിലും ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു... എന്നാലും അവളെ ഒന്ന് കാണാൻ അവന്റെ മനസ്സ് കൊതിച്ചിരുന്നു... ദിവസങ്ങളായി കണ്ടിട്ട്.... ദേഷ്യത്തോടെയും വെറുപ്പോടെയും നോക്കിയാലും തന്റെ കണ്മുന്നിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.... അജയൻ അവിടെയൊന്നും ആരും ഇല്ലെന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ട് പതിയെ ഐ സി യു വിനകത്തേക്ക് കയറി.... ************************************* 39 വൈഗ പതിയെ മിഴികൾ തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു...തലക്ക് വല്ലാത്ത ഭാരം അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു... മിഴികൾ തുറക്കാൻ മടിച്ചെന്ന പോലെ നിന്നു... അവൾ പതിയെ മിഴികളെ പാടുപെട്ടെന്ന പോലെ വലിച്ചു തുറന്നു... വല്ലാത്ത ദാഹം അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു... മിഴികൾ തുറന്ന വൈഗക്ക് കാഴ്ച നേരെയാകാൻ നിമിഷങ്ങളെടുത്തു... ബോധം മറഞ്ഞു പിന്നോക്കം മലക്കുമ്പോൾ സിദ്ധുവിന്റെ വൈഗാ... എന്നുള്ള വിളി മാത്രം ചെവിയിൽ മുഴങ്ങുന്നുണ്ട്... പിന്നെ എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നറിയില്ല... വൈഗയുടെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും ഓടി നടന്നു... താൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണെന്ന കാര്യം അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു... പെട്ടെന്ന് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നറിയില്ല...ചുറ്റും മിഴികൾ പായുന്നതിനിടയിൽ ഒരു കാഴ്ച്ചയിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളുടക്കി... തന്നെ നോക്കി വക്രചിരിയോടെ നിൽക്കുന്ന അജയൻ... ഒരു നിമിഷം അവളുടെ മുഖത് ഭയം ഇരച്ചു കയറി...പിന്നെ താൻ ഹോസ്പിറ്റലിനകത്താണെന്നും അവിടം തന്നെ ഉപദ്രവിക്കാൻ അവൻ മുതിരില്ലെന്നും അവൾക്ക് മനസ്സിലായി... എങ്കിലും അജയൻ ഇവിടെ എങ്ങനെയെത്തി എന്നുള്ളത് അവൾക്കുള്ളിൽ ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിച്ചതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ അവന്റെ കയ്യിലെ കെട്ടിൽ കുടുങ്ങി നിന്നു... വൈഗ തന്നെ ഉറ്റു നോക്കി കിടക്കുകയാണെന്ന് മനസ്സിലായതും അജയൻ അതേ ചിരിയോടെ തന്നെ അവൾക്കടുത്തേക്ക് ചുവട് വെച്ചു... അവളുടെ മുഖത്തെ ഭയം അവൻ ആസ്വാധിച്ചെന്ന പോലെ അവന്റെ ചുണ്ടിന്റെ കോണോന്ന് പുച്ഛത്തോടെ ചെരിഞ്ഞു... വൈഗയുടെ കണ്ണുകൾ ആ മുറിക്കകത് ചുറ്റും ഒരു ആശ്രയത്തിന് ആരെയെങ്കിലും തിരഞ്ഞു... പക്ഷെ അവിടെ താനും അയാളും മാത്രമാണെന്ന സത്യം അവൾ ഒരുൾകിടിലത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു... അപ്പോഴേക്കും അജയൻ അവൾക്കടുത്ത് എത്തിയിരുന്നു... അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ ആകെ ഓടിനടന്നു... കണ്ണുകളിൽ ക്ഷീണം കാണുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്തെ പ്രസരിപ്പിന് മങ്ങലേറ്റിരുന്നില്ല... അവിടെ നിന്നും പോന്നതിനേക്കാളും ആളൊന്ന് മിനുങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് അവൻ ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ മനസ്സിലാക്കി... അവന്റെ നോട്ടം അവളിൽ അരോചകം തീർത്തു... തന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ പുഴുവരിക്കുന്നത് പോലെ... അവൾ അവക്ഞ്ഞയോടെ മുഖം തിരിച്ചു... അവളുടെ പ്രവൃത്തി അവനിൽ ദേഷ്യം ഉളവാക്കി... അവന്റെ കണ്ണുകൾ കുറുകി... അവനൊന്ന് ആഞ്ഞു മേഞ്ഞപ്പോഴേക്കും നീയങ് ക്ഷീണിച്ചു പോയോ... അവന്റെ അർത്ഥം വെച്ചുള്ള ചോദ്യത്തിൽ വൈഗയുടെ മുഖം ഇരുണ്ടു... നീയങ് കേറി കൊഴുത്തിട്ടുണ്ട്.. ഇപ്പോൾ ആര് കണ്ടാലും ഒന്ന് മേയാൻ തോന്നും... ചുണ്ടിൽ വഷളൻ ചിരി നിറച്ചു കൊണ്ട് അജയൻ താടിയുഴിഞ്ഞു അവളെയൊന്ന് മൊത്തത്തിൽ ചുഴിഞ്ഞു നോക്കി... തനിക് ഒന്ന് എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കാൻ ത്രാണി ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇവന് മുന്നിൽ നിന്നും ഓടിപോയേനെ എന്നവൾ ചിന്തിച്ചു... തന്റെ ഈ അവസ്ഥ അവളിൽ തന്നെ ദേഷ്യം നിറച്ചു... ആരെങ്കിലും ഒന്ന് കടന്നു വന്നെങ്കിൽ ഇയാളിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാമായിരുന്നു എന്നവൾ അതിയായി ആഗ്രഹിച്ചു... എവിടെ പോയി നിന്റെ നാവ്... അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ഒന്ന് നോക്കുമ്പോഴേക്കും നിന്റെ എല്ലാ ശൗര്യവും പുറത്തെടുത്തിട്ടുണ്ടാവുമല്ലോ... അപ്പോഴും അവനുള്ളിൽ അവളോട് പ്രണയം ആയിരുന്നെങ്കിലും അവളുടെ മുഖത്തെ ദേഷ്യവും അവകഞ്ജയും അവനിൽ ദേഷ്യം നിറച്ചു അവന്റെ വാക്കുകളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുകയായിരുന്നു... എനിക്ക് തന്നോട് ഒരു കാരണത്താലും സംസാരിക്കാൻ താല്പര്യം ഇല്ല... പിന്നെയും എന്തിനാണ് എന്നെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നത്...അവന്റെ മുഖത് നോക്കാതെ വെറുപ്പോടെ തന്നെ അവനിൽ നിന്നും തിരിച്ചു വെച്ച മുഖത്തോടെ അവൾ പറഞ്ഞു... പക്ഷെ എനിക്ക് താല്പര്യം ഉണ്ടെങ്കിലോ... നീയിങ്ങനെ പത്തിതാഴ്ത്തി എന്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ കിടക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടല്ലോ... എനിക്ക് നിന്നേ... നിർത്ത്...! ഇനിയും അവൻ പറയുന്നതൊന്നും കേൾക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന പോലെ തന്നിലെ ക്ഷീണം മറന്നു അവൾ ഉച്ചത്തിൽ അവനെ വിലക്കി... ഇനിയും താൻ ഇവിടെ നിന്നും തന്റെ പുഴുത്ത നാവ് കൊണ്ട് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞാൽ... പറഞ്ഞാൽ നീയെന്ത് ചെയ്യും... നീയൊരു ചുക്കും ചെയ്യില്ല... നിന്നെക്കൊണ്ട് അതിന് കഴിയില്ല...അവനും ഉച്ചത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു... നീയെന്നിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ വേണ്ടിയല്ലേ അവനെ ആ സിദ്ധാർഥ്നെ വിവാഹം കഴിച്ചത്... പക്ഷെ നീയവന് സ്വന്തമാണെങ്കിലും ഒരു ദിവസമെങ്കിൽ ഒരു ദിവസം നിന്നേ എന്റേതാക്കി തീർക്കും... എന്താ ഇവിടെ...? ആരാ താൻ...? പെട്ടെന്ന് അവിടേക്ക് ഡോക്ടർ കടന്നു വന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതും വൈഗയുടെ ശ്വാസം നേരെ വീണു... അവളിൽ നിന്നും ആശ്വാസത്തിന്റെ ഒരു നെടുവീർപ്പുതിർന്നു... ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ലേ താൻ... ആരോട് ചോദിച്ചിട്ടാണ് ഇവിടേക്ക് കയറിയതെന്ന്...ഡോക്ടർ രോഷത്തോടെ ചോദിച്ചതും അജയൻ അദ്ദേഹത്തെ കണ്ണ് കുറുക്കിയൊന്ന് നോക്കി... ആരോടും ചോദിച്ചില്ല... എന്തെ താൻ എന്നെ മൂക്കിൽ വലിച്ചു കയറ്റുമോ... ഡോക്ടറുടെ മുഖത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞതും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറി.. അനുവാദം ചോദിക്കാതെ ഇതിനകത്ത് അതിക്രമിച്ചു കയറിയതും പോരാ... തോന്ന്യാസം പറയുന്നോ...? ഇറങ്ങെടോ... അജയനെ പിടിച്ചു മുന്നോക്കം തള്ളി കൊണ്ട് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതും ബഹളം കേട്ട് അപ്പുറത് ഉണ്ടായിരുന്ന നഴ്സ്മാരെല്ലാം ഓടി വന്നു... ആരാണ് ഇയാളെ അകത്തേക്ക് കയറ്റി വിട്ടത്... ഡോക്ടർ വന്ന നഴ്സ്മാരെ നോക്കി... ഞങ്ങൾ കണ്ടില്ല ഡോക്ടർ... ഫുഡ്‌ കഴിക്കായിരുന്നു... നഴ്സ്മാരിലൊരാൾ പറഞ്ഞതും അദ്ദേഹം പിന്നൊന്നും മിണ്ടിയില്ല... ഇനിയും എന്ത് നോക്കി നിൽക്കാഡോ... ഇറങ്... ഡോക്ടർ വീണ്ടും വൈഗയെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന അജയനെ നോക്കി പറഞ്ഞു.... ആദ്യം വൈഗക്ക് നേരെയും പിന്നെ ഡോക്ടറെയും കലിയോടെ നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ വേഗത്തിൽ ഡോർ തുറന്നു കൊണ്ട് ചവിട്ടി കുലുക്കിയെന്ന പോലെ പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു... ആരാ... അയാൾ... കുട്ടിക്കറിയോ.... ഡോക്ടർ വൈഗയെ നോക്കി ചോദിച്ചതും അവൾ ഇല്ലെന്ന പോലെ തലയനക്കി... അവൾ പറഞ്ഞത് അത്രക്കങ്ങോട്ട് വിശ്വാസം വരാത്തത് പോലെ ഡോക്ടറോന്ന് അമർത്തി മൂളി അദ്ദേഹം അവളെ പരിശോധിച്ച് തുടങ്ങി... പേഷ്യന്റിന്റെ ബൈസ്സ്റ്റാൻഡേറെ വിളിച്ചോളൂ.. ഡോക്ടർ നഴ്സിലൊരാളെ നോക്കി പറഞ്ഞതും അവരൊന്നു മൂളി പുറത്തേക്ക് നടന്നു... വൈഗക്ക് ഇപ്പോൾ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലാട്ടോ... ഈ ഡ്രിപ്പ് തീർന്നാൽ വീട്ടിൽ പോകാം... അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും അവളുടെ മുഖത്തെക്കും ആ ചിരി പടർന്നു... അപ്പോഴേക്കും സിദ്ധു അവിടേക്ക് കടന്നു വന്നു... ************************************* സിദ്ധു വൈഗയെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു... ഒരു നേരം കൊണ്ട് ആകെ ക്ഷീണിച്ചത് പോലെ.... വൈഗയുടെ നോട്ടവും അവനിൽ തന്നെ തറച്ചു നിന്നു...ആ മുഖത് നിറയെ ആധി നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി... അവനെ നോക്കിയൊരു തളർന്ന ചിരി സമ്മാനിച്ചതും അവന്റെ ചുണ്ടുകളും വിടർന്നു... ഡോക്ടർ സിദ്ധുവിനോട് കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു ഇരുവർക്കും സംസാരിക്കാനായി ഒരു അവസരം കൊടുത്തെന്ന പോലെ അവിടെ നിന്നും പോയിരുന്നു... സിദ്ധു വൈഗയുടെ ബെഡിനരികിലുള്ള സ്റ്റൂളിൽ ഇരുന്നു... ബെഡിൽ വെച്ചിരുന്ന വൈഗയുടെ കൈ എടുത്തു സിദ്ധു തന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ ഒതുക്കി പിടിച്ചു... പേടിപ്പിച്ചു കളഞ്ഞല്ലോടി പെണ്ണെ...കണ്ണുകൾ നിറച്ചുള്ള അവന്റെ ചോദ്യത്തിൽ അവളുടെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു... അവന്റെ കയ്യിലെ അവളുടെ പിടിത്തം മുറുകി... ഇപ്പോൾ ക്ഷീണം തോന്നുന്നുണ്ടോ...അവളുടെ മുടിയിഴകളിലൂടെ തലോടി അവൻ ചോദിച്ചു... ഇങ്ങനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ഒരാളുണ്ടേൽ അവിടെ തളർച്ചക്കെന്ത് സ്ഥാനം... തളർന്നതെങ്കിലും പ്രണയത്തോടെയുള്ള അവളുടെ സ്വരത്തിൽ അവന്റെ ഉള്ളം തണുത്തു... അവന്റെ അധരങ്ങൾ അവൾക്ക് സ്നേഹർപ്പണം എന്നപോലെ അവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ അമർന്നു...ആ ചുംബന നിർവൃതിയാൽ അവളുടെ കണ്ണുകളടഞ്ഞു... സിദ്വേട്ടൻ പേടിച്ചു പോയോ... തന്നെ തന്നെ നോക്കി മുടിയിഴകളിൽ തലോടിയിരിക്കുന്ന സിദ്ധുവിനെ നോക്കി വൈഗ ചോദിച്ചു... പിന്നെ പേടിക്കാതിരിക്കുമോ... അതുവരെ എന്നോടൊപ്പം കുസൃതി കാണിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നവൾ പെട്ടെന്ന് തളർന്നു വീണാൽ ഭയപ്പെടില്ലേ...നീ വീണു പോയപ്പോൾ ശരിക്കും തളർന്നത് ഞാനാണ്...എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പകച്ചു നിന്നു... പിന്നെ ഒരുവിധം ആണ് ഇങ്ങോട്ട് എത്തിയത്.... ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന നിനക്കുണ്ടോ ഇത് വല്ലതും അറിയേണ്ടൂ...ആദ്യം അവൾക്ക് ആശ്വാസം പോലെയും പിന്നെ അവളോട് കുസൃതിയായും പറഞ്ഞതും പരിഭവം പോലെ അവളുടെ മുഖം വീർത്തു... അപ്പോഴേക്കും പിണങ്ങിയോ...?അവളുടെ വീർത്ത കവിളിൽ പിച്ചി വലിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞതും പൊട്ടി വന്ന ചിരിയെ അവൾ അടക്കി നിർത്തി.... ഇവിടെ തന്നെ കിടന്നാൽ മതിയോ... പോകേണ്ടേ.... അമ്മ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടാവും.... സിദ്ധു പറഞ്ഞതും അവളൊന്ന് മൂളി എഴുന്നേറ്റിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... അപ്പോഴേക്കും സിദ്ധുവും അവളെ സഹായിച്ചു നേരെ ഇരുത്തി.... ഇത് തീരേണ്ടേ... കുറച്ചൂടെയുണ്ട്... വൈഗ നിരാശയോടെ പതിയെ ഇറ്റി കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഡ്രിപ്പിലേക്ക് നോക്കി... അത് ഇപ്പോൾ കഴിയും.. നിനക്ക് കഴിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും വാങ്ങിക്കണോ... വേണ്ട... സിദ്വേട്ടൻ ഒന്ന് എന്റെ അരികിലേക്ക് ഇരിക്കാമോ... അവൾ പതിയെ ചോദിച്ചതും അവൻ സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ട് അവൾക്കരികിൽ ബെഡിലേക്ക് ഇരുന്നു... മ്മ് എന്താ കാര്യം... അവളുടെ മുഖത്തെക്ക്. നോക്കി പുരികം ഉയർത്തി കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചതും അവൾ മറുപടിയൊന്നും നൽകാതെ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായുകയാണ് ചെയ്തത്... പെട്ടെന്നവളുടെ പ്രവൃത്തി അവനിൽ അതിശയം നിറച്ചെങ്കിലും അവന്റെ അധരങ്ങളിൽ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി മൊട്ടിട്ടു... അവന്റെ കൈകൾ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു... കൂടുതൽ അവളെ തന്റെ നെഞ്ചിന്റെ ചൂടിലേക്ക് അമർത്തി...അവളുടെ അദരങ്ങളിലും മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയായിരുന്നു... തങ്ങളേത് മാത്രമായ ആ മനോഹര നിമിഷങ്ങളിൽ അവൾ മനപ്പൂർവ്വം അജയനുമായി കഴിഞ്ഞു പോയ സംഭവങ്ങൾ മറവിക്ക് വിട്ട് കൊടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു...അത് സിദ്ധുവിൽ നിന്നും സമർത്ഥമായി മറച്ചു വെച്ചു എന്ന് വേണം പറയാൻ... കാരണം അജയൻ എന്ന അധ്യായം അവനോട് പറയാൻ അവളുടെ മനസ്സ് അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല... അത്രപോലും അവന്റെ പേര് പറയാൻ അവൾ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല... അവന്റെ നെഞ്ചിൻ ചൂടിൽ ഇതുവരെയില്ലാത്തൊരു സുരക്ഷിതത്വം അവൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അകന്നു മാറാൻ തോന്നാത്തത് പോലെ... സിദ്ധുവും ആ ഇരിപ്പ് ആസ്വദിച്ചു.... പ്രണയത്തിന്റെ ഇതുവരെ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ഓരോ നിമിഷങ്ങളും അവൻ ആസ്വദിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.... അപ്പോഴും കനലായി വൈഗയോ സച്ചുവോ എന്നൊരു ചോദ്യം അവനുള്ളിൽ ഉത്തരമില്ലാത്ത സമസ്യയായി അവശേഷിച്ചിരുന്നു.... ************************************* #📙 നോവൽ #💔 നീയില്ലാതെ #💞 പ്രണയകഥകൾ #തുടർകഥ #നോവൽ #തുടർകഥ

ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕36 ✍️jamsheena faisal നല്ല ആളാ... കാപ്പി കൊടുക്കാനെന്നും പറഞ്ഞു പോയിട്ട് ഇപ്പോഴാണോ വരുന്നത്... വൈഗ സ്റ്റെപ്പ് ഇറങ്ങി വരുന്നത് കണ്ടതും ഹാളിൽ ഇരുന്നു ടി വി കണ്ട് കൊണ്ടിരുന്ന സീതാമ്മ ചോദിച്ചു... അത്.. പിന്നെ സീതാമ്മേ... അറിയാതെ മയങ്ങിപ്പോയി... അവൾ അവർക്ക് ദേഷ്യം തോന്നുമോ എന്ന് കരുതി ഒരു പതറലോടെ പറഞ്ഞു... അതിനെന്താ... പോയി ചായ കുടിക്ക്... ജാനകി ഫ്ലാസ്കിൽ എടുത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്... ഞങ്ങൾ കുടിച്ചു... അവള് വിളിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാ... ഞാനാണ് പറഞ്ഞത് വേണ്ടെന്ന്... ചെല്ല് പോയി കുടിക്ക്... സീതാമ്മ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും അവളുടെ മുഖവും തെളിഞ്ഞു... കാരണം സന്ധ്യാ സമയം കിടന്നുറങ്ങിയത് വഴക്ക് കേൾക്കുമോ എന്നൊരു പേടിയോടെ ആണ് താഴേക്ക് വന്നത് തന്നെ... പക്ഷെ അവിടെ തന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് സീതാമ്മ പുഞ്ചിരിയോടെ ആണ് പെരുമാറിയത്... വൈഗ കയ്യിലുള്ള കാപ്പിയുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു... സീതാമ്മ അവൾ പോകുന്നതും നോക്കിയിരുന്നു... പാവം... വഴക്ക് പറയുമെന്ന് പേടിച്ചാണെന്ന് തോന്നുന്നു പരുങ്ങി നിന്നത്... അവർ സ്വയം പറഞ്ഞു ടി വി യിലേക്ക് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു.. വൈഗ അടുക്കളയിൽ എത്തിയതും ചേച്ചി രാത്രിയിലേക്കുള്ള ഭക്ഷണത്തിന്റെ പരിപാടിയിൽ ആണ്.... ചേച്ചി... അവൾ വിളിച്ചു കൊണ്ട് കയ്യിലുള്ള കാപ്പി ബേസിനിലേക്ക് കമിഴ്ത്തി... സിദ്ധു മോൻ കാപ്പി കുടിച്ചില്ലേ... പച്ചക്കറി അരിയുന്നതിനിടെ അവളുടെ വിളിയും അവളുടെ പ്രവർത്തിയും ശ്രദ്ധിച്ചതും ചേച്ചി ചോദിച്ചു... ഇല്ല... സിദ്വേട്ടൻ കിടക്കായിരുന്നു... പിന്നെ ഉണർന്നപ്പോഴേക്കും ആറി പോയി...അവൾ കപ്പ് കഴുകുന്നതിനിടെ പറഞ്ഞു... മ്മ്... മോള് ചായയെടുത്തു കുടിക്ക്... സിദ്ധു മോന് വേറെ കാപ്പി ഇടാം.... അവർ പറഞ്ഞതും അവളൊന്ന് മൂളി ഫ്ലാസ്കിലെ ചായ ആ കപ്പിലേക്ക് തന്നെ പകർന്നു അവിടെ ചേച്ചിയുടെ അരികിൽ സ്ലാബിലേക്ക് ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് കുടിച്ചു തുടങ്ങി... ഉള്ളിവട ഉണ്ടാക്കിയിട്ടുണ്ട് കുഞ്ഞേ... കാസറോളിൽ ഉണ്ട്‌... എടുത്ത് കഴിച്ചോ....ഞാൻ ഇതൊന്ന് മുഴുവനാക്കട്ടെ... ചേച്ചി പറഞ്ഞതും വൈഗ കാസറോൾ തുറന്നു ഉള്ളിവട ഒരു പ്ലേറ്റിലേക്ക് എടുത്തു അടുക്കളയിലെ ടേബിളിൽ ഇരുന്നു കഴിച്ചു തുടങ്ങി... എന്റെ കഴിഞ്ഞു ഞാനും കൂടാം ചേച്ചി.... നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു ചെയ്യാം... ഇപ്പോൾ അവിടെ വെച്ചേക്ക്... അവർ തനിയെ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടതും വൈഗ പറഞ്ഞു... അതൊന്നും വേണ്ട കൊച്ചേ.. എല്ലാം അടുപ്പിച്ചു വെക്കുന്നേയുള്ളൂ... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു സീതാമ്മയുടെ മേല് കഴുകൽ കഴിഞ്ഞേ ഉണ്ടാക്കൂ... എല്ലാം അരിഞ്ഞു വെച്ചാൽ പിന്നെ അടുപ്പത്തു വെച്ചാൽ മതിയല്ലോ... ഇത് കഴിഞ്ഞു.... മോള് സമാധാനത്തോടെ ചായ കുടിച്ചാട്ടെ... അവരൊരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അരിഞ്ഞു വെച്ചതെല്ലാം പാത്രത്തിലാക്കി അടച്ചു വെച്ചു... അല്ലെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ഒപ്പം കൂടാം എന്ന് പറഞ്ഞാലും ആള് സമ്മതിക്കില്ല... തനിയെ എല്ലാം ചെയ്യുന്നത് കാണുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു വിഷമം തോന്നും... നല്ലൊരു ഭർത്താവോ മകനോ അല്ലെങ്കിൽ സഹോദരനോ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ ഇതുപോലെ ഒരു വീട്ടിൽ അടുക്കള പണി ചെയ്യേണ്ടി വരുമോ എന്ന് ചിന്തിക്കും...അല്ല താനും ഇങ്ങനെ തന്നെ ആയിരുന്നില്ലേ.... അമ്മായിയുടെ വീട്ടിൽ അടുക്കളക്കാരിയായി... അതും പോരാഞ് അജയന്റെ തട്ടിയും മുട്ടിയും ഉള്ള നടത്തവും ചൊറിയുന്ന സംസാരങ്ങളും....ഇവിടെ ചേച്ചിക്ക് അതൊന്നും സഹിക്കേണ്ട... അമ്മയാണെങ്കിലും സിദ്വേട്ടൻ ആണെങ്കിലും നല്ല രീതിയിൽ പെരുമാറും... പിന്നെ സ്വന്തം വീട് പോലെ കണ്ട് കൊണ്ട് നിൽക്കാം.. എന്തിനുമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ട്‌.. ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ തന്റെ കയ്യിലെ ഉള്ളിവടയിൽ നിന്നും ആരോ ഒരു കടി കടിച്ചതും അവൾ പൊടുന്നനെ ആളെ തിരഞ്ഞു... തന്റെ പിറകിൽ നിൽക്കുന്ന സിദ്ധുവിനെ കണ്ടതും പെട്ടെന്ന് അവളുടെ നോട്ടം ചേച്ചിയിലേക്ക് നീണ്ടു.... ആള് കണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.... തിരിഞ്ഞാണ് നിൽക്കുന്നതെങ്കിലും ആ ചുണ്ടിലൊരു ചിരിയുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാണ്... വൈഗ കൂർപ്പിച്ചൊരു നോട്ടത്തോടെ സിദ്ധുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞതും സിദ്ധു കണ്ണുകൾ ചിമ്മി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ കയ്യിലെ ബാക്കി ഉള്ളിവടയും വായിലാക്കി... "ശ്ഷ് "കടിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവന്റെ പല്ലുകൾ അവളുടെ വിരലുകളിൽ അമർന്നതും അറിയാതെ അവളിൽ നിന്നും ഒരു ശീൽക്കാരം പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു... ഞാൻ പോയി സീതാമ്മയെ മേല് കഴുകിക്കട്ടെ... സിദ്ധുമോനുള്ള കാപ്പിക്ക് വെള്ളം വെച്ചിട്ടുണ്ട്... അതൊന്ന് നോക്കിക്കോണേ... ഇനിയും ഇവിടെ നിന്നാൽ വേറെ പലതും കാണേണ്ടി വരുമോ എന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ചേച്ചി വേഗം അവിടെ നിന്നും തടിതപ്പി.... എന്താ സിദ്വേട്ട... വട വേണേൽ പാത്രത്തിൽ ഇല്ലേ... ചേച്ചിടെ മുന്നിൽ നാണക്കേടായി...അവൾ ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തെ ചമ്മിയ ചിരി കണ്ട നാണക്കേടിൽ സിദ്ധുവിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു... ആഹാ... ഞാനൂലിനും ശൗര്യമോ...സിദ്ധു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾക്കരുകിൽ കസേരയിൽ ഇരുന്നു അവളുടെ മുന്നിലെ ചായ എടുത്തു കുടിച്ചു തുടങ്ങി.... അയ്യേ... ഈ സിദ്വേട്ടൻ... അത് ഞാൻ കുടിച്ചതാ... വേറെ തരാം... അതിങ് താ...അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും ഗ്ലാസ്സ് വാങ്ങാനൊരു ശ്രമം നടത്തി... എന്നാൽ അവൻ അത് ഗൗനിക്കാതെ ഗ്ലാസ്സിലെ ചായ ആസ്വദിച്ചു തന്നെ കുടിച്ചു തുടങ്ങി... ഗ്യാസ് ഓഫ്‌ ചെയ്തേക്ക്... എനിക്ക് ഇത് മതി... കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ സിദ്ധു പറഞ്ഞതും വൈഗ എഴുന്നേറ്റ് ഗ്യാസ് ഓഫ് ചെയ്തു വീണ്ടും ഇരുന്നിടത് തന്നെ വന്നിരുന്നു കൊണ്ട് സിദ്ധു ചായ കുടിക്കുന്നതും നോക്കിയിരുന്നു... ഇടയിൽ അവളോട് വേണോ എന്ന് ചോദിച്ചതും അവൾ വേണ്ടെന്ന പോലെ തലയനക്കി... ഇത്രയൊക്കെയോ താനും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുള്ളൂ... ഒരാളിനാൽ സ്നേഹിക്കപ്പെടുക എന്നത് സ്നേഹിക്കാൻ ആരുമില്ലാത്തവർക്ക് വലിയൊരു ഭാഗ്യം തന്നെയാണ്...സിദ്ധുവേട്ടന്റെ താലിയും അണിഞ്ഞു ഈ ജീവിതത്തിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെയൊന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടില്ല.... അങ്ങനെയായിരുന്നല്ലോ ആദ്യ ദിവസത്തെ സിദ്വേട്ടന്റെ പെരുമാറ്റം... അന്നത്തെ സിദ്വേട്ടനിൽ നിന്നും ഇപ്പോഴുള്ള സിദ്വേട്ടനിൽ ഒരുപാട് മാറ്റങ്ങളുണ്ട്... പലപ്പോഴും തന്നെ നോക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്ന പ്രണയം തന്നെ തളർത്തിയിട്ടുണ്ട്...ആ പ്രണയ മഴയിൽ മുങ്ങി നിവരാൻ കൊതിച്ചിട്ടുണ്ട്... അവനെ നോക്കിയിരിക്കും തോറും അവൾ ഓരോന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചു.... പക്ഷെ എന്നാൽ അവളുടെ ചിന്തകളെയൊക്കെ കാറ്റിൽ പറത്തി കൊണ്ട് അവിടെ മറ്റൊരു കാര്യം സ്ഥാനം പിടിച്ചു... താൻ മനപ്പൂർവം ഓർക്കാതിരിക്കുന്ന അല്ലെങ്കിൽ ഓർക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടാത്ത മറ്റൊരു കാര്യം... സിദ്ധാർഥിന്റെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകിയാൽ തന്റെ സ്ഥാനം സിദ്ധുവിന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഈ വീട്ടിൽ നിന്നും പുറത്താണെന്ന്...അതോർക്കും തോറും അവൾക്ക് ശരീരം തളർന്നു തുടങ്ങി... ഇത്രത്തോളം തന്നെ പ്രണയിക്കുന്ന ഈ മനുഷ്യനെ വിട്ട് തനിക്ക് പോകാൻ കഴിയുമോ... താൻ ജന്മം നൽകിയ കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു എന്നെന്നേക്കുമായി  പോകാൻ കഴിയുമോ... അവളുടെ നോട്ടം സിദ്ധുവിൽ തന്നെ തറഞ്ഞു നിന്നു... സിദ്വേട്ടന്റെ പ്രണയം സത്യമായിരിക്കുമോ... അതോ കുഞ്ഞെന്ന ആഗ്രഹം സഫലീകരിക്കാൻ തന്നോട് കൂടുതൽ അടുപ്പം കാണിക്കുന്നതോ... അപ്പോൾ ഇതെല്ലാം അഭിനയമായിരിക്കുമോ... അവളുടെ ഉള്ളിലൊരു വെള്ളിടി വെട്ടി... സിദ്വേട്ടന്റെ അടുത്തുള്ള പെരുമാറ്റം താൻ തെറ്റിദ്ധരിച്ചുവോ... ആലോചിക്കും തോറും അവൾക്ക് തലപെരുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു... പെട്ടെന്ന് തലക്ക് ഒരു ഭാരം അനുഭവപ്പെട്ടതും അവൾ തലയിൽ കൈ വെച്ചു... ചുറ്റും കറങ്ങുന്നത് പോലെ.... കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറി തുടങ്ങിയതും അവൾ താള് പോലെ ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു... കണ്ണുകൾ മുഴുവനായി അടഞ്ഞു ബോധം മറയുമ്പോൾ സിദ്ധുവിന്റെ വൈഗാ... എന്നുള്ള ഉച്ചത്തിലുള്ള വിളി കാതിൽ അലയടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ************************************* ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕37 വർഷ മിഥുൻ... ഐ സി യു വാതിലിന് അകത്തു നിന്നും പുറത്തേക്ക് തലയിട്ട് കൊണ്ട് നഴ്സ് വിളിച്ചതും മിഥുൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു വേഗത്തിൽ അങ്ങോട്ട് നടന്നു... വർഷയെ പത്തു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞാൽ ഒബ്സെർവഷൻ മുറിയിലേക്ക് മാറ്റും.. കഴിക്കാൻ ലേറ്റ് ആയിട്ടുള്ള എന്തെങ്കിലും വാങ്ങി വരണം... തണുത്തതൊന്നും വേണ്ട... അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവർ പോകാൻ തിരിഞ്ഞതും മിഥുൻ വിളിച്ചു... സിസ്റ്ററെ... വർഷയെ ഒന്ന് കാണാൻ പറ്റുമോ...? ദയനീയമായിരുന്നു അവന്റെ സ്വരം... അത്രക്കും അവളുടെ അവസ്ഥ അവനെ തളർത്തിയിരുന്നു... ഞാൻ ഡോക്ടറോട് ചോദിക്കട്ടെ... താൻ അപ്പോഴേക്കും ഫുഡ്‌ വാങ്ങിച്ചു വാ... അവന്റെ മുഖം കണ്ടതും അവർക്ക് പറ്റില്ലെന്ന് പറയാൻ തോന്നിയില്ല... താങ്ക്സ്... അവൻ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും അവരൊന് ചിരിച്ചു... നന്ദി എന്നോടല്ല.. മുകളിൽ ഇരിക്കുന്നവനോട്... അല്ലെങ്കിൽ വർഷ രക്ഷപ്പെടില്ലായിരുന്നു... മേ ബി കൊണ്ട് വരുമ്പോൾ വർഷയുടെ നില വളരെ മോശമായിരുന്നു... നിങ്ങൾക്ക് ഭാഗ്യമുണ്ട്...ഡോക്ടർ ഇരുപത്തി നാല് മണിക്കൂർ എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് പന്ത്രണ്ട് മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആള് ഓക്കേ ആയില്ലേ... Thank god.... നഴ്സ് പുഞ്ചിരി കൈവിടാതെ അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഐ സി യു വിന് അകത്തേക്ക് തന്നെ കയറി പോയി...മിഥുന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും ആനന്ദശ്രുക്കൾ പൊഴിഞ്ഞു... തന്നിൽ നിന്നും അകറ്റാതെ തിരിച്ചു തന്നതിന് ദൈവത്തോട് അവൻ ആ നിമിഷം ഒത്തിരി നന്ദി പറഞ്ഞു... പിന്നെ വേഗത്തിൽ താഴെയുള്ള കാന്റീൻ ലക്ഷ്യം വെച്ചു നടന്നു... ഒന്നാമതേ ലക്ഷ്യം ഫുഡ്‌ വാങ്ങിക്കലും അതിനേക്കാൾ അതുമായി വന്നാൽ വർഷ കാണാൻ കഴിഞ്ഞാലോ എന്ന ചിന്തയും.... അവന്റെ നടത്തതിന് വേഗത കൂടി.... ഹോസ്പിറ്റൽ ക്യാന്റീനിൽ എത്തിയതും അവിടെ പാൽ ചായ ഇല്ല...പാൽ തീർന്നത് കൊണ്ട് കട്ടനെയുള്ളു... അതുകൊണ്ട് വർഷക്ക് കട്ടൻ കൊടുക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി അവൻ ഹോസ്പിറ്റലിന് പുറത്തുള്ള കാന്റീൻ ലക്ഷ്യം വെച്ചു നടന്നു... പോകുമ്പോൾ അവിടെ കാണുന്ന കടയിൽ നിന്നും ഒരു ഫ്ലാസ്കും വാങ്ങിക്കാം എന്ന് കരുതി... കാരണം വരുമ്പോൾ ഒന്നും തന്നെ കയ്യിൽ കരുതിയിട്ടില്ല...മനസ്സിൽ കണക്ക് കൂട്ടലുകൾ നടത്തി ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ ഗേറ്റ് കടക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും വേഗത്തിലൊരു കാർ അവനെ ഇടിച്ചു ഇടിച്ചില്ല എന്നപോലെ പറന്നു വന്നുകൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റൽ കോമ്പോണ്ടിനുള്ളിലേക് കയറി... ഏത്&%₹@ മോനാടാ... വായിൽ വന്നൊരു പുളിച്ച തെറി മുഴുവനാകും മുന്നേ കാറിന്റെ നമ്പറിൽ അവന്റെ കണ്ണുകളിലുടക്കി.... ഹേ... സിദ്ധുവിന്റെ കാറല്ലേ...അവനൊരു നിമിഷം ചിന്തിച്ചു.... സിദ്ധു ആരെയോ താങ്ങി കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിനുള്ളിലേക്ക് പായുന്നത് കണ്ടതും താൻ വന്ന കാര്യം എന്താണെന്ന് മറന്നു കൊണ്ട് അവന്റെ കാലുകൾ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് കുതിച്ചു... സിദ്ധു എടുത്ത് കൊണ്ട് പോകുമ്പോൾ താഴേക്ക് ഊർന്നു വീണ കയ്യിൽ നിന്നും അതൊരു പെൺകുട്ടിയാണെന്ന് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു... ************************************* കണ്ണിൽ ഇരുട്ട് കയറി തുടങ്ങിയതും വൈഗ ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു തുടങ്ങി... ഒരുനിമിഷം അവളിൽ നിന്നും നോട്ടം തെറ്റിയ സിദ്ധു അവളുടെ ഭാവങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.... വീണ്ടും അവളെ തന്നെ നോക്കാൻ ഒരുങ്ങിയതും വൈഗ ഒരു വശത്തേക്ക് വീഴാൻ ആയുന്നതാണ് കണ്ടത്... വൈഗാ...അവനൊരു അലറലോടെ അവളെ പിടിച്ചപ്പോഴേക്കും അവൾ തളർന്നു അവന്റെ കയ്യിലേക്ക് വീണിരുന്നു.... ജാനകി... സിദ്ധുവിന്റെ ശബ്ദമല്ലേ കേൾക്കുന്നത്... അവന്റെ ശബ്ദം മുറിയിലേക്ക് എത്തിയതും സീതാമ്മ ആതിയോടെ ചോദിച്ചു... അതേ സീതാമ്മേ... ഞാൻ പോയി നോക്കട്ടെ... ജാനകി വേഗത്തിൽ പോകാൻ ഒരുങ്ങിയതും സീതാമ്മ തടഞ്ഞു.... നിൽക്ക്... എന്നെയും കൂടെ കൊണ്ട് പോ... എന്ത് പറ്റിയോ എന്തോ... വൈഗ... അവളവിടെ ഇല്ലേ... ഉണ്ട്... ഞാൻ വരുമ്പോൾ രണ്ട് പേരും കൂടെ ചായകുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കയിരുന്നു.... ജാനകിയുടെ മനസ്സിലും വേവലാതി നിറഞ്ഞു.... അവൾ മറുപടി പറയുന്നതിനൊപ്പം സീതാമ്മയുമായി ഹാളിലേക്ക് നടന്നു... വീൽച്ചേയറിൽ ഇരിക്കുന്ന സീതാമ്മയുമായി ഹാളിലേക്ക് എത്തിയപ്പോഴേക്കും വൈഗയെ കൈകളിൽ എടുത്തു കൊണ്ട് സിദ്ധു ഹാളിലേക്ക് വന്നു... സിദ്ധു.. മോനേ എന്ത് പറ്റിയെടാ... കുഞ്ഞിന്... ആ കാഴ്ച കണ്ടതും സീതാമ്മ കരച്ചിലിന്റെ വാക്കിൽ എത്തിയിരുന്നു.... ചേച്ചിയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല.... അറിയില്ല അമ്മേ... പെട്ടെന്ന് തലച്ചുറ്റി വീഴുകയായിരുന്നു....സിദ്ധു തന്റെ കയ്യിൽ തളർന്നു കിടക്കുന്ന വൈഗയെ നോക്കി.... വൈഗാ....കുഞ്ഞേ... ചേച്ചി വേഗം സിദ്ധുവിന്റെ കയ്യിൽ കിടക്കുന്ന വൈഗയുടെ അരികിൽ എത്തി തട്ടി വിളിച്ചു.... പക്ഷെ അവളിൽ പ്രതികരണമൊന്നും ഇല്ലെന്ന് കണ്ടതും അവരുടെ ഉള്ളൊന്നാളി... ജാനകി.... എടി... മോള് എഴുന്നേൽക്കില്ലേ...കരഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള സീതാമ്മയുടെ സ്വരം... സിദ്ധുവിന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു.... കാരണം താനും കുറെ തവണ തട്ടി വിളിച്ചതാണ്.... ഇല്ല സീതാമ്മേ... അവരുടെ സ്വരം തീർത്തും ദയനീയമായി... സിദ്ധു... ഇങ്ങനെ നിൽക്കാതെ കൊച്ചിനെ വേഗം ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട് പോകെ ഡാ... ജാനകി നീയും കൂടെ ചെല്ല്... സീതാമ്മ പറഞ്ഞതും സിദ്ധു വേഗം വൈഗയുമായി പുറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു... ജാനകി... വേഗം കാറിന്റെ കീ എടുത്ത് കൊടുക്ക്... സീതാമ്മ പറഞ്ഞതും ചേച്ചി വേഗം ടിവി ഡാഷ്ബോർഡിൽ വെച്ച കാറിന്റെ കീയും എടുത്ത് സിദ്ധുവിന്റെ പിറകെ പോയി.... തനിയെ വീൽചെയറിൽ സീതാമ്മയും അവരെ അനുഗമിച്ചു... സിദ്ധു വേഗം വൈഗയെ മുന്നിലെ സീറ്റിലേക്ക് ഇരുത്തി അത് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്തു ബാക്ക് സീറ്റിനോട് ചേർന്ന് ചായ്ച്ചു കിടത്തി... ചേച്ചി വരേണ്ട... അമ്മ തനിയെ അല്ലെയുള്ളൂ.... സിദ്ധു തന്റെ പിറകെ വന്ന ചേച്ചിയോട് പറഞ്ഞു...കാറിന്റെ കീയും വാങ്ങി വേഗത്തിൽ ഡ്രൈവിങ് സീറ്റിലേക്ക് കയറി ഇരുന്നു.... സിദ്ധു തനിയെ പോകേണ്ട.... ഇവളെയും കൂടെ കൊണ്ട് പോ... വേണ്ട അമ്മേ... ഞാൻ അവിടെ എത്തിയിട്ട് വിളിക്കാം... സിദ്ധു അത്രയും പറഞ്ഞു കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത് സ്പീഡിൽ അവിടെ നിന്നും പോയി... എന്റെ ഭഗവാനേ... എന്റെ കുഞ്ഞിന് ആപത്തൊന്നും വരുത്തല്ലേ... സീതാമ്മ നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് മനമുരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചു...അവർ പോയ വഴിയേ ഉരുകുന്ന മനസ്സുമായി നോക്കിയിരുന്നു.... ************************************* ഹോസ്പിറ്റലിൽ കാർ നിർത്തിയതും സിദ്ധു ചാടിയിറങ്ങുകയായിരുന്നു.... വേഗം വൈഗയെയും വാരി എടുത്ത് കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിനുള്ളിലേക്ക് കയറിയതും അറ്റെൻഡേഴ്സ് എല്ലാം ഓടി വന്നുകൊണ്ട് സ്‌ട്രെച്ചറിൽ കിടത്തി വൈഗയുമായി എമർജൻസി വാർഡിലേക്ക് നീങ്ങി... വൈഗയെ അതിനുള്ളിലേക്ക് കയറ്റിയതും സിദ്ധുവിന് മുന്നിൽ ആ വാതിലടഞ്ഞു... നിർവികാരതയോടെ അവൻ അടുത്തുള്ള ചുമരിലേക്ക് ചാരി നിന്നു... ************************************* #💔 നീയില്ലാതെ #നോവൽ #തുടർകഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #തുടർകഥ

ഉടമ്പടി കല്യാണം... 💕 ✍️Jamsheena faisal വിച്ചേച്ചി വിളിച്ചിരുന്നോ അമ്മേ... വൈകുന്നേരം തനുവിന് കുടിക്കാനുള്ള ചായയുമായി വന്ന അമ്മായിയോട് അവൾ തിരക്കിയതും അവളോടുള്ള ദേഷ്യത്താൽ അവരുടെ മുഖം വീർത്തു... അവളുടെയൊരു വിച്ചേച്ചി... ദിവസം കുറേയായി അവളിവിടെ നിന്നും പോയിട്ട്... ഒന്ന് വിളിക്കാനോ ഒന്നിവിടം വരേ വരാനോ അവൾക്ക് ഒഴിവില്ല.... വല്യ കൊമ്പത്തെ ബന്ധം കിട്ടിയിരിക്കല്ലേ തമ്പുരാട്ടിക്ക്.... അപ്പോൾ നമ്മളെയൊക്കെ മറക്കും.... വൈഗയോടുള്ള പുച്ഛത്താൽ അവരുടെ ചുണ്ടിന്റെ കോണോന്ന് കോടി... അമ്മയെന്തിനാ എപ്പോഴും വിചേച്ചിയെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്... ആ ചേട്ടന് ഒഴിവുണ്ടാവില്ല... എല്ലാവർക്കും ഒരേ സാഹചര്യം ആയിക്കൊള്ളണം എന്നില്ലല്ലോ... തനു വൈഗയെ ന്യായീകരിച്ചു സംസാരിച്ചു.... സാഹചര്യം... നീയെപ്പോഴും അവളുടെ ഭാഗം ആണല്ലോ...ചേച്ചി ചേച്ചി എന്നും വിളിച്ചു പിന്നാലെ നടന്നിട്ട് ഇപ്പോൾ എവിടെ അവൾ...ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയി വന്നു...എന്നിട്ട് ഡോക്ടർ എന്ത് പറഞ്ഞു എന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് വിളിച്ചോ... ഇല്ല.. അങ്ങോട്ട് പോയതിൽ പിന്നെ നിന്നെ ഓർമ കൂടെയില്ല അവൾക്ക്... അഹ് വല്യ സുഖസൗകര്യങ്ങളിൽ ആയിരിക്കുമല്ലോ...അപ്പോൾ നിന്നെയൊന്നും ഓർക്കാൻ സമയം കാണില്ല.... അമ്മയോന്ന് മിണ്ടാതിരുന്നേ... ചേച്ചി എനിക്ക് വേണ്ടിയാണ് ഈ വിവാഹത്തിന് ഒരുങ്ങിയത് എന്ന് എനിക്കറിയാം... അല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഇത്രയും കാലം കല്യാണത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാതിരുന്ന ചേച്ചി പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം കല്യാണം കഴിക്കുന്നു.... എന്റെ ഓപ്പറേഷന് പൈസ തരുന്നു... അവളെക്കൊണ്ട് അങ്ങനെയെങ്കിലും ഒരു ഗുണം ഈ വീടിനുണ്ടായി... അല്ലാണ്ടൊന്നും കിട്ടിയിട്ടില്ല... അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അമ്മായി പുച്ഛത്തോടെ അവിടെ നിന്നും പോയി... തനു അമ്മ പോകുന്നതും നോക്കി നിർവികരതയോടെ ഇരുന്നു... തനിക്ക് വേണ്ടിയാണ് വിച്ചേച്ചി ഇങ്ങനൊരു സാഹസം ചെയ്തതെന്നറിയാം... എന്റെ ചേച്ചിയെ സങ്കടപ്പെടുത്തല്ലേ ഭഗവാനെ.... ജീവിതത്തിൽ സന്തോഷം എന്നത് അറിഞ്ഞിട്ടില്ല... അല്ല സന്തോഷിക്കുന്നത് എന്റെ ഓർമ വെച്ച നാൾ മുതൽ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല.... എപ്പോഴും സങ്കടങ്ങൾ മാത്രം... ഈ വിവാഹത്തോടെ എന്റെ ചേച്ചിയുടെ മുഖത് സന്തോഷം തെളിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ ഒത്തിരി സന്തോഷിക്കുന്നതും ഞാനായിരിക്കും... പക്ഷെ ദിവസങ്ങൾ ഇത്ര ആയിട്ടും അമ്മ പറഞ്ഞത് പോലെ ചേച്ചിയുടെ ഒരു വിവരവും ഇല്ല... അതേ കുറിച്ചാലോചിച്ചതും തനുവിന്റെ മനസ്സിൽ ആധി നിറഞ്ഞു... ************************************* സിദ്ധു ആകെ ആസ്വസ്ഥമായിരുന്നു... ചിന്തകൾ കൊണ്ട് അവനാകെ തലപെരുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും മനസ്സ് ഇവിടെയൊന്നും അല്ലായിരുന്നു... ഗഹനമായ ചിന്തയിൽ മുഴുകിയൊരു ഡ്രൈവിംഗ്... വീട്ടുമുറ്റത് യാന്ത്രികം എന്നപോലെ അവന്റെ കാർ വന്നു നിന്നു... അകത്തു നിന്നും കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും വൈഗ ഓടിയെന്ന പോലെ പുറത്തെത്തി... എന്നാൽ അവളുടെ ധാരണകളെ പാടെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് സിദ്ധു അവളെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പരിഗണിക്കാതെ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി... താനെന്നൊരാൾ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് സിദ്വേട്ടൻ കണ്ടില്ലേ... അതോ കണ്ടിട്ടും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചതോ...വൈഗക്കുള്ളിൽ സങ്കടം നിറഞ്ഞു... അതുപോലെ പരിഭവവും... പരിഭവം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ തന്നെ അവളും അകത്തേക്ക് കയറി... സിദ്ധു വന്നോ... വീൽചെയറിൽ അവിടേക്ക് വന്ന സീതാമ്മ ചോദിച്ചതും അവളൊന്ന് മൂളി... എന്നിട്ടെവിടെ...? അവരുടെ കണ്ണുകൾ ചുറ്റും അവനെ തിരഞ്ഞു.... ഫ്രഷാവാൻ മുറിയിലേക്ക് പോയെന്ന് തോന്നുന്നു...വൈഗ ശബ്ദം പതിഞ്ഞു... മ്മ്... നീ പോയി അവന് കോഫി എടുക്ക്... ചിലപ്പോൾ നല്ല തലവേദന കാണും... വീൽചെയറിന് പിറകിൽ നിൽക്കുന്ന ചേച്ചിയോട് സീതാമ്മ പറഞ്ഞതും അവർ അതനുസരിച്ചെന്ന പോലെ അടുക്കളയിലേക് നടന്നു... വൈഗേ... മോള് ആ ഫോണിങ്ങെടുത്തെ... നാത്തൂനൊന്ന് വിളിക്കട്ടെ... ദിവസം രണ്ടായി വിളിച്ചിട്ട്... അരികിൽ നിൽക്കുന്ന വൈഗയോട് അവർ പറഞ്ഞതും അവൾ മേശക്ക് മുകളിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഫോൺ സീതാമ്മക്ക് എടുത്തു നൽകി.. സീതാമ്മ ഫോണിൽ ആങ്ങള പീതംബരന്റെ ഭാര്യ സുമയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു... അവർ തമ്മിൽ സംസാരം തുടങ്ങിയതും അവിടെ തനിക്ക് വലിയ റോളൊന്നും ഇല്ലെന്ന് കണ്ട് വൈഗ മെല്ലെ മുകളിൽ സിദ്ധുവിന്റെ മുറിയിലേക്കുള്ള സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറാൻ തുടങ്ങിയതും ചേച്ചി പിറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചു അവളുടെ കയ്യിൽ സിദ്ധുവിനുള്ള ചൂടുള്ള കോഫി കൊടുത്തു... വൈഗ അതുമായി മുറിയിലേക്ക് കയറി... മുറിയിൽ കയറിയതും അവിടെയുള്ള ടേബിളിൽ കയ്യിലുള്ള കോഫി വെച്ചു... അപ്പോഴാണ് വസ്ത്രം പോലും മാറാതെ ബെഡിൽ കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന സിദ്ധുവിനെ കണ്ടത്... ആഹാ... ഇവിടെ കിടക്കാണോ... അതും മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ചിരിയോടെ വൈഗ ബെഡിനരികിലേക്ക് കിടന്നു...കമിഴ്ന്നു തലയിണയിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തിയാണ് കിടക്കുന്നത്... വൈഗ പതിയെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ബെഡിൽ അവനരികിൽ ഇരുന്നു... മുഖം മറച്ചു കിടക്കുന്ന അവനെ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി... അവനെ നോക്കിയിരിക്കും തോറും തനിക്കുള്ളിൽ പ്രണയമെന്ന വികാരം ചൂടുപിടിക്കുന്നത് അവളറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അവളുടെ കൈകൾ  ഫാൻ കാറ്റിൽ അനുസരണയില്ലാതെ പാറിപറക്കുന്ന മുടിയിഴകളിലേക്ക് നീങ്ങി...അവളുടെ നീണ്ട വെളുത്ത വിരലുകൾ അവന്റെ ചെമ്പൻ മുടിയിഴകളിൽ പതിയെ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു...ഇതേസമയം സിദ്ധുവിന്റെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു... വൈഗയെയും സച്ചുവിനെയും ഓർത് ഒരു സംഘർഷം തന്നെ അവന്റെ മനസ്സിൽ നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...അതിന്റെ ഫലമായി അവന്റെ കണ്ണുകളും അനുസരണയില്ലാതെ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു...അരികിൽ പ്രിയപ്പെട്ട ആരുടെയോ സാമിപ്യം അറിഞ്ഞതും അവൻ പതിയെ കണ്ണൊന്നു തുറന്നു നോക്കി... തന്റെ മിടിയിഴകളിലൂടെ ആർദ്രമായി തലോടുന്ന വൈഗയെ കണ്ടതും അവന്റെ മനസ്സിലെ സങ്കടം ഏറി...അവളുടെ ശ്രദ്ധ എത്തുന്നതിനു മുന്നേ അവൻ മിഴികൾ പഴയ പോലെ തന്നെ അടച്ചു... ഒരു ഉടമ്പടിയുടെ പേരിൽ മാത്രം തനിക്ക് സ്വന്തമായവൾ...ഇന്നവൾ തന്നെ പ്രണയിക്കുന്നെന്ന സത്യം തിരിച്ചറിയാൻ തനിക്ക് കഴിയും... രണ്ട് ദിവസമായി താനവളോട് കാണിച്ച അടുപ്പം അവൾ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതാണെന്ന് അറിയാം....പക്ഷേ അതിന് അവസരം ഒരുക്കിയത് താൻ തന്നെയല്ലേ....  കല്യാണത്തിന് മുന്നേ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും അവളോട് ബോധ്യപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതാണെങ്കിലും എന്തോ യഥാർത്യത്തിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അതൊന്നും ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നില്ല... ഒരു പെണ്ണിനെ മനപ്പൂർവം ചോദിക്കുന്നത് പോലെ.... വൈഗയുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ മുടിയിഴകളെ തലോടുകയാണ്... അവളുടെ സാമിപ്യവും വിരലുകളുടെ സ്പർശവും തന്റെ മനസ്സിന് അയവ് വരുത്തുന്നത് പോലെ അവന് അനുഭവപ്പെട്ടു...പൊടുന്നനെ സിദ്ധു തിരിഞ്ഞു കിടന്നുകൊണ്ട് വൈഗയെ വലിച്ചു ബെഡിലേക്കിട്ടു.... മറ്റെന്തെങ്കിലും ചിന്തിക്കുന്നതിന് മലർന്നു വീണ അവളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് അവൻ മുഖമമർത്തി കിടന്നിരുന്നു... തന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി നെഞ്ചിൽ മുഖം ചേർത്തു കിടക്കുന്ന അവനെ തള്ളിമാറ്റാൻ അവൾക്ക് മനസ് വന്നില്ല... അവളുടെ കൈകളും അവനെ ചേർത്തു പിടിച്ചതും സിദ്ധുവിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ കൂടുതൽ മുറുകി...അവളുടെ നെഞ്ചിൻ ചൂടിൽ അവന്റെ മിഴികൾ ആലസ്യത്തോടെ അടഞ്ഞു.... അപ്പോഴും അവനെ ചേർത്തു പിടിച്ച അവളുടെ വലത് കൈ അവന്റെ മുടിയിഴകളിൽ മൃദുവായി തലോടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ************************************* നേരം സന്ധ്യയോടടുത്തപ്പോഴാണ് സിദ്ധു മയക്കത്തിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റത്... എങ്ങനെയാണോ കിടന്നത് അത് പോലെത്തന്നെയാണ്.... വൈഗയുടെ മാറിൽ മുഖം ചേർത്താണ് കിടക്കുന്നതെന്ന സത്യം അവനിൽ ജാള്യത നിറച്ചു... മുഖമുയർത്തി വൈഗയെ നോക്കിയതും അവൾ ഉറങ്ങുകയാണെന്ന് കണ്ടു...കൊച്ചു കുഞ്ഞിന്റെ പോലെ ഉറങ്ങുന്ന അവളെ അവനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി... നിന്നേ നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും വേദനിപ്പിക്കാൻ കഴിയിന്നില്ലല്ലോടി പെണ്ണെ...അതിന് മാത്രം എന്ത് മായാജാലമാണ് നീയെന്നിൽ തീർത്തത്.... അവന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു... ഇനിയും കിടന്നാൽ ശരിയാകില്ലെന്ന് തോന്നിയതും അവൻ പതിയെ അവളെ ഉണർത്താതെ അവളുടെ മാറിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു... അതുവരെ തന്നിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന ടെൻഷനും മറ്റും അകന്ന് പോയി മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഒരു ഉണർവ് വന്നപോലെ... അവനൊന്ന് മൂരി നിവർന്നു എഴുന്നേറ്റിരുന്നു... നെഞ്ചിലെ അവന്റെ ഭാരമൊഴിഞ്ഞതും വൈഗ യൊന്ന് ഞെരങ്ങി കൊണ്ട് വലത് വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു.... അവനൊരു നറു പുഞ്ചിരിയോടെ മുഖത്തിനടിയിൽ കൈ വെച്ച് കിടക്കുന്ന അവളെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി...ഫാനിന്റെ കാറ്റിൽ മുടിയിഴകൾ അലസമായി അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് പാറി വീഴുന്നുണ്ട്... അവനൊന്ന് പുറകോട്ട് നീങ്ങിയിരുന്നു കട്ടിലിന്റെ ക്രാസിയിൽ ചാരിയിരുന്നു... അലസമായി വീഴുന്ന മുടിയിഴകൾ അവളിൽ അലോസരം സൃഷ്ടിക്കുന്നത് കണ്ടതും അവൻ കൈ കൊണ്ട് പതുക്കെ മാടി ചെവിക്ക് പിന്നിലേക്ക് ഒതുക്കി വെച്ചു... അവന്റെ കണ്ണുകൾ അവളുടെ കുഞ്ഞ് മുഖത്തൂടെ അനുസരണയില്ലാതെ ഒഴുകി നടന്നു... അവസാനം ചുണ്ടിന് മുകളിൽ ചെറുതായി കാണുന്ന കാക്കപ്പുള്ളിയിൽ കണ്ണുകൾ ഉടക്കിയതും അവന്റെ മനസ്സ് ക്രമതീതമായി മിടിച്ചു... എന്തൊക്കെയോ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പോലെ അവന്റെ ശരീരം ചൂട് പിടിച്ചു... ആ കറുത്ത പുള്ളിയിലൊന്ന് ചുണ്ട് ചേർക്കാൻ വല്ലാത്ത ആസക്തി തോന്നി... എന്നിൽ ഇത്രമേൽ ആഴത്തിൽ പതിയാൻ നീയെന്ത് മായാജാലം ചെയ്തു പെണ്ണെ... #💔 നീയില്ലാതെ #📙 നോവൽ #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #തുടർകഥ അവൻ തന്റെ മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം നിയന്ത്രിച്ചു അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു... നോക്കിയിരിക്കും തോറും അവളെ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ അറിയാൻ മനസ്സിൽ വ്യഗ്രത പെടുന്നു... കുറഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് ഒരാളിൽ ഇത്രമേൽ അടിമപ്പെടാൻ കഴിയുമോ... ഒരിക്കൽ ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടതാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും എന്തെ ഇവളെ പ്രണയിച്ചു പോകുന്നു.... സയേഷയോട് പോലും ഇതുവരെ തോന്നതിരുന്ന വികാരങ്ങൾ ഇവളെ കാണുമ്പോൾ വിടരുന്നു... പെണ്ണെ.. നീയറിയുന്നുണ്ടോ എന്റെ മനസ്സ്... അവന്റെ മനസ്സ് അവളൂടെന്ന പോലെ സ്വയം ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.... പെട്ടെന്ന് ക്ലോക്കിൽ മണി ആറായെന്ന് അറിയിച്ചു കൊണ്ട് ആറ് തവണ മണി മുഴക്കിയതും വൈഗയുടെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്ന സിദ്ധുവൊന്ന് ഞെട്ടി... നീണ്ട ഉറക്കത്തിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റെന്ന പോലെ വൈഗ ക്ലോക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതും കണ്ണൊന്നു ചിമ്മി എഴുന്നേറ്റു...  കണ്ണുകൾ തുറന്നതും തലക്ക് മുകളിൽ തന്നെ നോക്കിയെന്ന പോലെ ഇരിക്കുന്ന സിദ്ധുവിനെ കണ്ടതും ഞെട്ടാതിരുന്നില്ല...അവൾ പൊടുന്നനെ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു അവനെ മിഴിച്ചു നോക്കി... അവനൊന്ന് ഊറി ചിരിച്ചു.... സിദ്വേട്ടൻ എന്താ ഇവിടിരിക്കുന്നെ...? അവൾ അതേ ഞെട്ടിയ ഭാവത്തോടെ തന്നെ ചോദിച്ചു... പിന്നെ ഇവിടെയല്ലാതെ എവിടെയാ ഇരിക്കേണ്ടേ...? അവൻ ഗൗരവത്തോടെ പുരികം വക്രിച്ചു... അത്.. അത്.. പിന്നെ... ഞാൻ... പെട്ടന്ന് കണ്ടപ്പോൾ... അവൾക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് നിശ്ചയമുണ്ടായിരുന്നില്ല... ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു. പിന്നെ വേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന് തോന്നി... മ്മ്... മതി... പരുങ്ങിയത്... ഞാൻ ഇപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റതേയുള്ളൂ... അങ്ങനെ ഇരുന്നതാ... അവൻ അവളുടെ പരുങ്ങൽ കണ്ട് ആസ്വാധിച്ചെന്ന പോലെ പറഞ്ഞു... അയ്യോ...അവൾ എന്തോ ഓർത്തിട്ടെന്ന പോലെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കട്ടിലിൽ നിന്നും ചാടി നിലത്തേക്ക് നിന്നു... ഏയ്‌... പതുക്കെ...? അവളുടെ ചാട്ടം കണ്ട് അവൻ ശാസിച്ചു... അവൾ ഓടിയെന്ന പോലെ പോയി നേരത്തെ ടേബിളിൽ കൊണ്ട് വന്ന് വെച്ച കോഫി കയ്യിലെടുത്തു... ഇത് ആറിപോയല്ലോ... അവളുടെ ചുണ്ട് ചുളിഞ്ഞു... വൈഗ... എന്ത് പറ്റി... കയ്യിലെ കോഫി കപ്പിലേക്കും നോക്കി ചുണ്ട് ചുളുക്കി നിൽക്കുന്ന അവളെ കണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു... ഇത് ആറിപ്പോയി... അതാണോ... അതൊന്നും സാരമില്ല.. കോഫിയല്ലേ... അവൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു അവൾക്കരികിലേക്ക് നടന്നു... ഇത് സിദ്വേട്ടന് കൊണ്ട് വന്നതാ... ഇവിടെ വെച്ച് സിദ്വേട്ടനെ വിളിക്കാൻ വന്നപ്പോഴാ സിദ്വേട്ടൻ... ബാക്കി പറയാതെ അവൾ അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി...അപ്പോഴേക്കും അവൻ അവൾക്കടുത്തു എത്തിയിരുന്നു... സിദ്വേട്ടൻ... അവനൊരു കുസൃതി ചിരിയോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... വൈഗ പൊടുന്നനെ മുഖം താഴ്ത്തി... സിദ്വേട്ടൻ... ബാക്കി പറയെടോ... അവൻ മുഖം കുനിച്ചു അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് മുഖം അടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു... അത് ഒന്നുല്ല്യ... ഞാൻ വേറെ കോഫി കൊണ്ട് വരാം... അവൾ അവന്റെ അടുത്ത് നിന്നും ഒഴിഞ്ഞു മാറി... ഹാ... പറഞ്ഞിട്ട് പോ... അവൻ പോകാൻ തിരിഞ്ഞ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു... ഒന്ന് പോ സിദ്വേട്ട... ഫ്രഷായി വന്നാൽ നല്ല ചൂട് കോഫി തരാം... അവൾ വിഷയം മാറ്റാൻ എന്നോണം പറഞ്ഞു... എനിക്ക് കോഫി വേണ്ടെങ്കിലോ... അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി... പിന്നെ...? മ്മ്ച്ചും... അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി അവൻ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് ആഗ്യം കാണിച്ചു... അവന്റെ ആഗ്യം കണ്ടതും അവളുടെ കണ്ണ് മിഴിഞ്ഞു... എന്താ തരോ... നല്ല ചൂടുള്ള മുത്ത് ഗൗ.... ഒറ്റവലിയിൽ അവളെ തന്നോട് ചേർത്ത് കൊണ്ട് അവൻ മർമ്മരം പോലെ അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചതും അവളുടെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു വൈദ്യുത പ്രവാഹമുണ്ടായി... അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ കയ്യിലിരുന്ന കോഫി കപ്പ്‌ വിറച്ചു... ഇപ്പോഴേ ഇങ്ങനെ വിറച്ചാൽ ബാക്കി കാര്യങ്ങൾ എങ്ങനെ നടക്കും... ഹേ... അവൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ കയ്യിട്ട് തന്നോട് അമർത്തി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... നാണവും പരവേശവും കൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരം വിറക്കുകയും മുഖത്തും കഴുത്തിലും വിയർപ്പ് തുള്ളികൾ മൊട്ടിടുകയും ചെയ്തു... അവന്റെ നോട്ടം തന്റെ അധരങ്ങളിലാണെന്ന് കണ്ടതും അവളുടെ തൊണ്ട വറ്റി വരണ്ടു ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു... അവളുടെ വിറക്കൊള്ളുന്ന ചുണ്ടുകൾ സ്വന്തമാക്കാൻ വല്ലാത്ത ത്വര അവനിലുണ്ടായി... ഇനിയും തനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് മനസ്സിലായതും അവൻ അവളുടെ അധരങ്ങളിലേക്ക് തന്റെ അധരങ്ങൾ അടുപ്പിച്ചതും അവനെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അവനെ തള്ളിമാറ്റി വാതിലും പുറത്തേക്കോടിയിരുന്നു... അവളുടെ പ്രവർത്തിയിൽ ഒരു നിമിഷം പകച്ചു പോയ സിദ്ധു ഉണ്ടായത് ഒന്ന് കൂടെ റിവൈന്റ് ചെയ്തതും അവന്റെ മുഖത് മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.... അതേ ചിരിയോടെ തന്നെ അവൻ ഫ്രഷാവാൻ ടവ്വലും എടുത്ത് ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി...വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തെത്തിയ വൈഗയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല... അവളുടെ ക്രമാതീതമായി മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തെ കൈ ചേർത്തു കൊണ്ട് വരുതിയിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... ഏറെ കുറെ ശരിയായതും ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസമെടുത്തു പാറിപറന്ന മുടിയൊതുക്കി താഴേക്ക് പടികളിറങ്ങി തുടങ്ങി... കഴിഞ്ഞു പോയ സംഭവങ്ങൾ ഓർത്തു അപ്പോഴും അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ പുഞ്ചിരി തത്തി കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... *************************************

ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕 ✍️jamsheena faisal സിദ്ധുവും മിഥുനും ക്യാന്റീനിൽ പോയി വന്നു... മിഥുൻ അപ്പോഴും തളർച്ചയോടെ കസേരയിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്നതേയുള്ളൂ.... ഇനിയെന്ത് പറഞ്ഞു അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കും എന്ന് സിദ്ധുവിന് അറിയില്ലായിരുന്നു... എന്ത് പറഞ്ഞാലും അവന്റെ ഉള്ളിൽ പുകയുന്ന തീയിന് ശമനം വരില്ലെന്ന് അറിയാം... അത്രത്തോളം മിഥുൻ വർഷയെ സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്... അവൾ തിരിച്ചും... കോളേജിൽ അവരുടെ പ്രണയത്തിന് ധൃക്സാക്ഷിയാണ്... പിന്നീട് അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നടന്ന സംഭവങ്ങൾക്കും... അവരുടെ പ്രണയം അവന്റെ ഓർമ്കളിലൂടെ അങ്ങനെ ഒഴുകി വന്നതും അതിനിടയിൽ പുഞ്ചിരിക്കുന്നൊരു മുഖം മിന്നിമാഞ്ഞു... തന്നെ മാത്രം കാണുമ്പോൾ വിരിയുന്ന ചിരിയിൽ കവിളിൽ തെളിയുന്ന മനോഹരമായ നുണക്കുഴി... സച്ചു.... അവന്റെ അധരങ്ങൾ മന്ത്രണം പോലെ അവളുടെ പേര് ഉരുവിട്ടതും അവന്റെ മനസ്സിലൊരു വെള്ളിടി വെട്ടി... രണ്ട് ദിവസമായി സച്ചുവിനെ ഒന്ന് കണ്ടിട്ടും അവളുടെ ശബ്ദമൊന്ന് കേട്ടിട്ടും...ഈ രണ്ട് ദിവസം താനവളെ മനപ്പൂർവം മറന്നു പോയോ എന്നൊരു ചിന്ത അവനുള്ളിൽ ഉടലെടുത്തു... എങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു സച്ചുവിനെ ഓർക്കാതിരിക്കാൻ... അവിടെ ആ സമയം മറ്റൊരുവൾ ഇടം പിടിച്ചുവോ... സച്ചുവിനെ ഓർക്കാതിരിക്കാൻ മാത്രം അവളെന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞുവോ... അറിയില്ല... പക്ഷെ ഒന്നറിയാം സച്ചുവിനെ മറക്കാനോ വൈഗയെ വേണ്ടെന്ന് വെക്കാനോ ഇപ്പോൾ തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന്... ഉടമ്പടിയുമായി തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് രു താൽകാലിക സമയത്തേക്ക് കയറി വന്നതാണെങ്കിലും അവളെ എത്രയൊക്കെ മനസ്സിൽ പതിപ്പിക്കേണ്ട അവളോട് ഒരു കടപ്പാടും സഹതാപവും വേണ്ട എന്നൊക്കെ ചിന്തിച്ചാലും തന്റെ ശരീരവും താൻ നൽകുന്ന വേദനയും ഏറ്റ് വാങ്ങി തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഉദരത്തിൽ ചുമക്കേണ്ടവളാണ്... അവളെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ കഴിയുമോ...അവനുള്ളിൽ ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു... വേണ്ട... അവളോടൊരു സഹതാപവും വേണ്ട... താൻ വെച്ചു നീട്ടിയ പണം വാങ്ങിച്ചു താൻ നൽകിയ ഉടമ്പടിയിൽ ഒപ്പ് വെച്ച് എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സമ്മതിച്ചു കൊണ്ട് തന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നവളാണ്.. അവളോടൊരു കോംപ്ലിമെന്റിന്റെയും ആവശ്യം എനിക്ക് ഇല്ല...സച്ചു മതി തന്റെ ജീവിതത്തിൽ...സച്ചു മാത്രം... സിദ്ധു... നീയെന്താ ആലോചിക്കുന്നത്... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും സിദ്ധുവിന്റെ സംസാരമൊന്നും കേൾക്കാത്തത് കൊണ്ട് അരികിൽ ഇരുന്ന മിഥുൻ ആലോചനയോടെ ഭയങ്കര അസ്വസ്ഥതനായി ഇരിക്കുന്ന സിദ്ധുവിനെ മിഥുൻ തട്ടി വിളിച്ചതും സിദ്ധു ഉറക്കത്തിൽ എന്നപോലെ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റു മിഥുനെ തുറിച്ചു നോക്കി... എന്താ... സിദ്ധു... എന്ത് പറ്റി...ആകെ നേർവ്സ് ആണല്ലോ... മിഥുൻ അവന്റെ നോട്ടവും മുഖവും എല്ലാം കണ്ട് പരിഭ്രാന്തിയോടെ ചോദിച്ചു... ഹേയ്... ഒന്നുമില്ല... ഞാൻ പോവാണ്... എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ വിളിക്കണം... മടിക്കരുത്... ഇതെന്റെ കാർഡാണ് വെച്ചോ... നമ്പർ ഞാൻ മെസ്സേജ് ചെയ്യാം.... പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മിഥുന്റെ ചോദ്യത്തിൽ നിന്നും അവൻ പെട്ടെന്നു ഒഴിഞ്ഞു മാറി... ഇതൊന്നും വേണ്ട സിദ്ധു... എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്... മിഥുൻ നിരസിച്ചതും സിദ്ധു അവനെ കല്ലിച്ച നോട്ടം നോക്കി... മിഥുൻ പിന്നെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... എന്നാൽ ശരി... മിഥു... വർഷയെ റൂമിലേക്ക് മാറ്റിയാൽ വിളിക്കണം... ബൈ... അത്രയും പറഞ്ഞു മിഥുൻ മറ്റെന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുന്നതിനു മുന്നേ സിദ്ധു അവിടെ നിന്നും നടന്നു നീങ്ങി... മിഥുൻ അവൻ പോകുന്നത് സംശയത്തോടെ നോക്കി നിന്നു... കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് അവന് എന്ത് പറ്റി എന്നവന് ചിന്തിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... ************************************* തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുമ്പോഴും സിദ്ധു ആകെ ആസ്വസ്ഥൻ ആയിരുന്നു... ഒരുവശത്ത് താലികെട്ടി സ്വന്തമാക്കിയവൾ... മറുവശത്ത് ഹൃദയം നൽകി സ്വന്തമാക്കിയവൾ.... ആരെ തള്ളണം ആരെ കൊള്ളണം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥ...ഹൃദയം നൽകി സ്വന്തമാക്കിയവളെ ജീവിതാവസാനം വരെ ചേർത്ത് നിർത്താൻ താലികെട്ടി മറ്റൊരാളെ സ്വന്തമാക്കുന്നു... വൈഗയുടെ കഴുത്തിൽ താലി ചാർത്തുവോളം തനിക്ക് ഈ ചിന്തയൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... എങ്ങനെയെങ്കിലും സച്ചുവിന്റെ ആവശ്യം അംഗീകരിച്ചു അവളെ ഒപ്പം കൂട്ടുക എന്നൊരു ചിന്ത മാത്രമേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ... പക്ഷെ ഇപ്പോൾ വൈഗയെ കൂടെ കൂട്ടിയപ്പോൾ എന്തോ പാതി വഴിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല...അറിയില്ല.... എന്ത് വേണം എന്ന്... ശരിയായൊരു ഉത്തരം മനസ്സിന് പോലും നൽകാൻ കഴിയുന്നില്ല... ചിന്തകൾക്കെല്ലാം ഒടുവിൽ സിദ്ധുവിന്റെ കാർ നേരെ ചെന്ന് നിന്നത് സച്ചുവിന്റെ വീട്ടുമുറ്റത്താണ്... സിദ്ധു കാർ നിർത്തി ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം എടുത്തു കൊണ്ട് മനസ്സിനെ ഒന്ന് റിലാക്‌സാക്കി കാറിൽ നിന്നും ഡോർ തുറന്നിറങ്ങി... അതുവരെ മനസ്സിലുണ്ടായിരുന്ന സംഘർഷഭരിതമായ ചോദ്യങ്ങളെയെല്ലാം മനപ്പൂർവം മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ട് അവനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ സച്ചുവിന്റെ വീടിനുള്ളിലേക്ക് കയറി... ************************************* താഴെ ഹാളിൽ ആരെയും കാണാത്തത് കൊണ്ട് സിദ്ധു സ്റ്റെയർ കയറി സച്ചുവിന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു...മുറിക്ക് മുന്നിൽ എത്തിയതും അതുവരെ മനസ്സിൽ അടക്കി വെച്ചിരുന്ന ചോദ്യങ്ങളോരോന്നും അവന്റെ കാതുകളിൽ വണ്ട് മൂളുന്നത് കണക്കെ അലോസരപ്പെടുത്തിയതും അവനൊന്ന് കണ്ണുകളടച്ചു ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം എടുത്തു മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു അകത്തു കയറി.. രണ്ട് ദിവസം അന്യം നിന്നുപോയ മണം വീണ്ടും നാസികയിലേക്ക് തുളഞ്ഞു കയറിയതും അവന്റെ നോട്ടം ബെഡിൽ കിടക്കുന്ന സച്ചുവിലേക്ക് നീണ്ടു.... അവൻ പതിയെ അവൾക്കരികിലേക്ക് ചുവടുകൾ വെച്ചു അവളുടെ ബെഡിനരികിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്ന ചെയറിൽ ഇരുന്നു... ഉറങ്ങുന്ന സച്ചുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു... പണ്ട് തന്നോട് ചേർന്ന് നടന്നു കുസൃതി കാണിച്ചിരുന്ന ആ കുറുമ്പി പെണ്ണിൽ നിന്നും ഒരുപാട് അന്തരങ്ങളുണ്ട് ഈ ബെഡിൽ ചലനമറ്റു കിടക്കുന്ന സച്ചുവിന്... മുഖത്തെ തിളക്കമെല്ലാം പോയി  ആകെ കരുവാളിച്ചിട്ടുണ്ട്... അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നതും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നീരുറവ പൊട്ടിതുടങ്ങി...പെട്ടെന്ന് സച്ചു ഉറക്കം ഉണരുന്നത് പോലെ ഒന്ന് ഞെരുങ്ങിയതും അവൻ പൊടുന്നനെ കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു നേരെയിരുന്നു... അരികിൽ ആരുടെയോ സാമിപ്യം അറിഞ്ഞതും സച്ചു പതിയെ മിഴികൾ വലിച്ചു തുറക്കാൻ നോക്കി... മരുന്നുകളുടെ എഫക്ട് മൂലം എപ്പോഴും ഉറങ്ങി തൂങ്ങുന്ന കണ്ണുകൾക്ക് ഉണർന്നിരിക്കാൻ വളരെയധികം പ്രയാസമാണ്... പതിയെ പാടുപെട്ട് മിഴികൾ തുറന്നു മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവനെ നോക്കിയതും അവളുടെ മിഴികൾ കൂടുതൽ വിടർന്നു... സിദ്ധു... അവളുടെ മനസ്സിലെ സന്തോഷം വാക്കുകളിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു... സച്ചു... അവനും മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തി അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു... എപ്പോൾ വന്നു... അറിഞ്ഞില്ല.... നീ നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു... ശല്യം ചെയ്യേണ്ട എന്ന് കരുതി... നീയെനിക്കൊരു ശല്യമാണോ സിദ്ധു... അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ... അവളുടെ വാക്കുകളിലെ നീരസം തിരിച്ചറിഞ്ഞതും അവനൊന്ന് ചിരിച്ചു... ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാ സച്ചു... ഇനി അതിന്മേൽ പിടിക്കേണ്ട... അവൻ അവളുടെ കയ്യിലെ പിടിത്തം വിട്ട് തലയിലൊന്ന് തഴുകി.... എന്ത് പറയുന്നു നിന്റെ പൊണ്ടാട്ടി... അവളൊരു കുസൃതി ചിരിയോടെ ചോദിച്ചതും അവന്റെ മുഖം മുറുകി അവൻ അവളിൽ നിന്നും കൈകൾ പിൻവലിച്ചു... വേറെന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാനുണ്ടേൽ നിനക്ക് ചോദിക്കാം... നമുക്കിടയിൽ മറ്റൊരാൾ സംസാര വിഷയം ആകേണ്ട... മുറുകിയ ശബ്ദത്തോടെ തന്നെ അവൻ പറഞ്ഞതും സച്ചു വല്ലായ്മയോടെ അവനെ നോക്കി... സിദ്ധു.. ഞാൻ... വെറുതെ... തമാശക്ക്... അവൾ അവൻ മനസ്സിലാക്കിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... നിനക്കെല്ലാം തമാശയാണല്ലോ... ഞാൻ പോലും... അതാണല്ലോ ഇന്ന് ഇങ്ങനെ രണ്ടിടത് കഴിയേണ്ടി വന്നതും മറ്റൊരുത്തിയുടെ കഴുത്തിൽ എനിക്ക് താലി കെട്ടേണ്ടി വന്നതും... അവന്റെ വാക്കുകളിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത അമർഷം നിറഞ്ഞു... അതുവരെ മനസ്സിൽ അടക്കി വെച്ച പ്രഷർ എല്ലാം ഒന്നായി പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നിയെങ്കിലും അവൻ  കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു... സിദ്ധു... നീയെന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത്... നീ എനിക്ക് തമാശയാണോ....നിന്നോടുള്ള എന്റെ  പ്രണയം തമാശയാണോ...അങ്ങനെയാണോ ഇത്രയും കാലത്തിനുള്ളിൽ നിനക്ക് തോന്നിയിട്ടുള്ളത്... പിന്നെ... എങ്ങനെയ എനിക്ക് തോന്നേണ്ടത്... അല്ല നിനക്ക് എന്നെ നിൻറെ ജീവനോളം പ്രിയമാണെങ്കിൽ നമുക്ക് ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാൻ ഒരു കുഞ്ഞ് വേണോ... അതിന് വേണ്ടിയാണല്ലോ നീയെന്നെ കൊണ്ട് ഈ വിഡ്ഢി വേഷം കെട്ടിച്ചത്... അവൻ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും സങ്കടമുറ്റിയ മുഖത്തോടെ അവൾ അവന്റെ മുഖതെക്ക് നോക്കി... ഇനിയങ്ങോട്ട് എന്ത് എന്ന ചിന്തയാണ് മനസ്സ് നിറയെ...അറിയില്ല ഇതെല്ലാം എവിടെ ചെന്നവസാനിക്കും എന്ന്.... അവൻ അരിശത്തോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഇരുന്നിടത് നിന്നും വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു... സിദ്ധു...കലങ്ങിയ കണ്ണുകളോടെ സച്ചു അവനെ വിളിച്ചു.... അതുവരെ അവനെ കണ്ടാൽ പറയാനും ചോദിക്കാനും മനസ്സിൽ അടക്കി വെച്ച സങ്കടങ്ങളും പരിഭവങ്ങളും മറവിക്ക് വിട്ട് കൊടുത്തു... സച്ചു... വേണ്ട... ഇനിയും നീയെന്താണ് പറയാൻ പോകുന്നത് എന്ന് എനിക്കറിയാം... ഒരു കുടത്തിന്റെ വായ് മൂടി കെട്ടാം... പക്ഷെ ആയിരം കുടത്തിന്റെ സാധിക്കില്ല... അതുപോലെ തന്നെയാണ് നമ്മൾ തുടർന്ന് ജീവിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് ചുറ്റും ഉള്ളവരുടെ വായും.... പക്ഷെ അതെല്ലാം കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു ജീവിക്കണം... പരസ്പരം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവർ തമ്മിൽ ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാൻ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ആവശ്യമൊന്നും ഇല്ല... നിന്റെയൊരു വാശി പുറത്ത് നഷ്ടപ്പെടുന്നത് മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതമാണ്... പണത്തിനു വേണ്ടിയാണെങ്കിലും അഭിമാനം എന്നുള്ളത് അവൾക്കും ഉണ്ടാവുമല്ലോ... എന്റെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകി ഞാൻ അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ അവിടെ അവളെ സമൂഹം വിളിക്കുന്ന പേര് മറ്റൊന്നായൊരിക്കും... സിദ്ധു മനസ്സിൽ തോന്നിയതൊക്കെ സച്ചുവിനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു... പിന്നെ സച്ചുവിനരികിൽ മുട്ട് കുത്തിയിരുന്ന് അവളുടെ വലത് കൈ തന്റെ കൈകൾക്കുള്ളിൽ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു... പക്ഷെ എന്ത് തന്നെ ആയാലും നിന്നേ നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ വയ്യ സച്ചു.... നീയില്ലാതെ എനിക്ക് പറ്റില്ല സച്ചു... ഈ വാശി ഉപേക്ഷിച്ചൂടെ... നമുക്കൊരുമിച്ചൊരു ജീവിതം തുടങ്ങിക്കൂടെ... വെറുതെ ആ പാവത്തിന്റെ ജീവിതം ഒന്നുമല്ലാതാക്കണോ... ഇപ്പോഴാണെങ്കിൽ അവൾക്ക് ഒന്നും നഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടില്ല... പക്ഷെ... ഇനി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ... വേണോ... നമുക്കിത്... അവന്റെ വാക്കുകളിൽ നിസ്സഹായത നിറഞ്ഞു... സിദ്ധു... എന്റെ തീരുമാനത്തിൽ മാറ്റമില്ല... ഇനി നീ എന്റെ മുന്നിലേക്ക് വരുന്നത് നിന്റെ രക്തത്തിൽ പിറക്കാൻ പോകുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ വരവറിയിച്ചു കൊണ്ടാവണം...മറിച് മറ്റെന്തെങ്കിലും തീരുമാനം നിനക്കുണ്ടെങ്കിൽ ഇനി നീ എന്റെ പേരും പറഞ്ഞു ഇവിടേക്ക് വരണമെന്നില്ല... അത്രയും മുറുകിയ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൾ സിദ്ധുവിന്റെ മുഖത് നിന്നും മുഖം തിരിച്ചു.... അവളുടെ വാക്കുകൾ നൽകിയ ആഘാതത്തിൽ അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ അവളുടെ കൈകളെ വേർപ്പെടുത്തി കൊണ്ട് അവളെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ കാറ്റ് പോലെ പുറത്തേക്ക് പോയി...അവൻ പോയതും അതുവരെ പിടിച്ചു നിർത്തിയ സങ്കടം ഒരു പൊട്ടി കരച്ചിലോടെ സച്ചുവിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കൊഴുകി.... ************************************* സ്റ്റോറി വായിച്ചു റിവ്യൂ നൽകുന്ന എല്ലാ വായനക്കാർക്കും ഒത്തിരി നന്ദി... നിങ്ങൾക്ക് സ്റ്റോറി ഇഷ്ടമാകുന്നുണ്ട് എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഒത്തിരി സന്തോഷം... 😊🥰 #💔 നീയില്ലാതെ #📙 നോവൽ #തുടർകഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ഉടമ്പടി കല്യാണം.... 💕 ✍️Jamsheena Faisal സിദ്ധുവിന്റെ പുതിയ ക്ലയിന്റ്സുമായുള്ള മീറ്റിംഗ് എല്ലാം ഭംഗിയായി കഴിഞ്ഞെങ്കിലും മിഥുൻ എവിടെയാണെന്നുള്ള ചിന്ത അവന്റെ മനസ്സിനെ അലട്ടി കൊണ്ടിരുന്നു... എന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടെങ്കിൽ അത് എന്താണെന്ന് പറഞ്ഞു പോകുന്നതാണ്... പക്ഷെ... ഇവിടെ എന്തോ അവൻ കാര്യമൊന്നും പറയാതെ എന്തോ ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്നത് പോലൊരു ഫീൽ... പെട്ടെന്ന് ഫോണിലേക്ക് ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ വന്നതും അവൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു... മിഥുന്റെ മെസ്സേജ് ആയിരുന്നു.. "വർഷ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണ് We will meet in the evening "ഇത്രയും ആയിരുന്നു മെസ്സേജ്... വർഷ ഹോസ്പിറ്റലിലോ...? എന്തായിരിക്കും കാരണം...? അവൻ വേഗം ഫോണെടുത്തു മിഥുന്റെ നമ്പറിലേക്ക് കോൾ ചെയ്തു... ഒറ്റ റിങ്ങിൽ തന്നെ അങ്ങേതലക്കൽ മിഥുൻ ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു... "ഹെലോ സിദ്ധു..."അടഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ മിഥുൻ വിളിച്ചതും സിദ്ധുവിന്റെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു... ഡാ മിഥു... എന്ത് പറ്റി... വർഷക്ക് എന്താണ്.... അന്നേരം അവന് അതാണ് ചോദിക്കാൻ തോന്നിയത്... ഞാൻ പറയാം സിദ്ധു... മീറ്റിംഗ് കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ മെഡിസിറ്റിയിലേക്ക് വാ... ഞാൻ ഇവിടുണ്ട്....അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മിഥുൻ ഫോൺ വെച്ചു... സിദ്ധുവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരുപാട് സംശയങ്ങൾ ഉടലെടുത്തു.... മിഥുനും വർഷക്കും എന്ത് പറ്റിയെന്നറിയാതെ അവന്റെ മനസ്സ് ചിന്താതീതമായി... ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ മിഥുൻ പോകണമെങ്കിൽ അത്രക്കും കംപ്ലീകേഷൻ ആവും... എന്നാലും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ വർഷക്ക് ആരോഗ്യ പ്രശ്‌നങ്ങളൊന്നും ഉള്ളതായി അറിയില്ല... പിന്നെ എന്താണ് പെട്ടെന്ന്... ചിന്തിച്ചു നിന്നാൽ അതിനൊരു ഉത്തരം കിട്ടില്ലെന്ന്‌ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് സിദ്ധു വേഗം ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോകാൻ ഇറങ്ങി... ************************************* മിഥുൻ ഐ സി യുവിനരികിൽ ഉരുകുന്ന മനസ്സോടെ ഇരുന്നു... തന്റെ പാതിയാണ് അതിനുള്ളിൽ കിടക്കുന്നത്... അറിയില്ല ഏതവസ്ഥയിൽ ആണെന്ന്... ഡോക്ടർ പറഞ്ഞുള്ള അറിവ് മാത്രമേയുള്ളൂ...ഓർക്കുംതോറും മിഥുന് കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു...നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന മിഴികളോട് തന്നെ പതിയെ ചുമരിലേക്ക് ചാരി... ആ കിടപ്പിൽ അവന്റെ ഓർമകൾ കുറച്ചു വർഷം പിറകിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു... വർഷ തന്റെ കൂടെ കൂടിയിട്ട് രണ്ട് വർഷം കഴിഞ്ഞു... ഇരുവീട്ടുകാർക്കും ഇഷ്ടമില്ലാത്ത വിവാഹം ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ രണ്ടിടത് നിന്നും പടിയിറങ്ങി... പിന്നെ രണ്ട് പേരും ഒറ്റക്കുള്ളൊരു സ്വർഗ്ഗം പണിതു... എല്ലാത്തിനും അന്ന് കൂടെ നിന്നത് സിദ്ധുവാണ്... കോളേജ് പഠിക്കുന്ന സമയം... അന്ന് മുതൽ ഒരു റാഗിങ്ങിലൂടെ ഹൃദയത്തിൽ കയറികൂടിയവളാണ്.... ആരോടും മിണ്ടാത്ത ആരോടും കൂട്ടുകൂടാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത അവളെ തന്നെ നിരീക്ഷിച്ചു... ആ നിരീക്ഷണം അവസാനം പ്രണയത്തിൽ ആണ് കലാശിച്ചത്... ഞാൻ പ്രണയം പറഞ്ഞിട്ടും പിടിതരാതെ നടന്നിരുന്ന അവൾ അവസാനം എന്റെ ശല്യം കാരണം താനൊരു മാറാ രോഗിയാണെന്ന് തുറന്നു പറഞ്ഞു... പക്ഷെ അവിടെന്നും അവളോടുള്ള തന്റെ പ്രണയം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തോന്നിയില്ല... അല്ലെങ്കിൽ ആ ഒരു തുറന്നു പറച്ചിലിലൂടെ അവളോടുള്ള പ്രണയം അധികരിച്ചു എന്ന് വേണം പറയാൻ... ഒടുക്കം അവളും തന്നെ അംഗീകരിച്ചു തുടങ്ങി...അവിടെ നിന്നും പ്രണയം എന്ന ജൈത്ര യാത്ര ആരംഭിച്ചു... അന്ന് ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കൈമാറിയ വാക്കാണ് ഏത് പ്രതിസന്ധി ഘട്ടത്തിലും പിരിയില്ല എന്ന്... കോളേജ് കഴിഞ്ഞു രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞതും സിദ്ധുവിന്റെ ഓഫീസിൽ ജോലിക്ക് പോയി തുടങ്ങി... അപ്പോഴാണ് അവളെയും കൂടെ കൂട്ടിയാലോ എന്ന ആഗ്രഹം തോന്നിയത്... അത് തുറന്നു പറഞ്ഞതും തന്റെ അമ്മയോടാണ്...പക്ഷെ പെണ്ണ് കാണാൻ പോയപ്പോഴുള്ള ഉത്സാഹം തന്റെ വീട്ടുകാർക്കും അവളുടെ വീട്ടുകാർക്കും ഇല്ലെന്നുള്ളത് ഇരു വീട്ടിലും എതിർപ്പുകൾ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ്... എന്റെ വീട്ടുകാർ അവളിൽ കണ്ട കുറ്റം അവളൊരു ഹാർട്ട് പേഷ്യന്റ് ആണെന്നുള്ളതാണ്... എന്നാൽ അവളുടെ വീട്ടുകാർ തന്നിൽ കണ്ട കുറ്റം താഴ്ന്ന ജാതി എന്നതാണ്... ജാതിയുടെ പേരിൽ സ്വന്തം മകളൊരു രോഗിയാണെന്ന് വരെ മറന്ന് അവളെ എന്നെന്നേക്കുമായി വേണ്ടെന്ന് വെച്ചു...ആർക്കും വേണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങൾ പരസ്പരം പ്രണയിച്ചും സ്നേഹിച്ചും ജീവിതം ആരംഭിച്ചു... അവിടെ നിന്നും ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും രണ്ട് വർഷം... ഇടക്കുള്ള ഹൃദയത്തിന്റെ ക്ഷീണവും തളർച്ചയും ഒഴിച്ചാൽ ജീവിതം ഹാപ്പി... ഇടക്കിടെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ സന്ദർശനം ഉണ്ടെങ്കിലും  ഈ ഒരു അവസ്ഥയിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നത് ആദ്യമാണ്... രാവിലെ ഓഫീസിൽ പോകുമ്പോൾ അവളെ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കാനായി അപ്പുറത്തെ ലളിതേച്ചിയോട് പറയും... ഓഫീസിൽ എത്തി കുറച്ചു കഴിഞ്ഞതും വർഷയുടെ കോൾ കണ്ടപ്പോൾ നെഞ്ചോന്ന് പിടച്ചതാണ്... അതേ പിടച്ചിലോടെ തന്നെയാണ് കോൾ എടുത്തതും... ചെവിയോട് ചേർത്തതും കേട്ടത് മോനേ വർഷമോൾക് തീരെ വയ്യ... ശ്വാസം എടുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല... ഞങ്ങൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോവാണ്... മോൻ വേഗം അങ്ങോട്ട് വാ എന്നാണ്.. പിന്നെ എങ്ങനെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി എന്ന് അറിയില്ല...സിദ്ധുവിനോട് ഒന്ന് പറയാൻ പോലും കഴിഞ്ഞില്ല.... ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ ലളിതെച്ചിയും ഭർത്താവ് ശശി ഏട്ടനും ഉണ്ടായിരുന്നു... ഇവിടെ നിൽക്കാം എന്ന് അവർ പറഞ്ഞെങ്കിലും താൻ തന്നെയാണ് അവരെ നിർബന്ധിച്ചു പറഞ്ഞയച്ചത്... ഇത്രയും ചെയ്തില്ലേ... വീണ്ടും അവരെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ തോന്നിയില്ല... മിഥു... ഓർമ്മകളിലൂടെ അങ്ങനെ കടന്ന് പോയി കണ്ണുകളടഞ്ഞത് മിഥുൻ അറിഞ്ഞില്ല... ആരുടെയോ തട്ടിയുള്ള വിളിയിൽ അവൻ ഏതോ ലോകത്തെന്ന പോലെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നയാളെ മിഴിച്ചു നോക്കി... ************************************* Amma 💕Calling... ഡ്രൈവ് ചെയ്യും നേരം ഫോണിലേക്ക് വന്ന കോളിലേക്ക് സിദ്ധു വൊന്ന് നോക്കി.. സ്‌ക്രീനിൽ അമ്മയെന്ന് എഴുതി കാണിച്ചതും അവനൊരു ചിരിയോടെ അവൻ അറ്റൻഡ് ചെയ്ത് കൊണ്ട് ഡ്രൈവ് ചെയ്യുന്നതിനിടയിലും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി... ഹെലോ അമ്മാ... ഞാൻ ഈവെനിങ് എത്തും.... ഒരു അർജന്റ് മീറ്റിംഗ് ഉണ്ടായിരുന്നു.. അതാണ് പറയാതെ പോന്നത്... മീറ്റിംഗ് എല്ലാം നന്നായി കഴിഞ്ഞു... നമ്മുടെ പ്രൊജക്റ്റ്‌ അവർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.... അമ്മയെ ഇങ്ങോട്ടൊന്നും പറയാൻ അനുവദിക്കാതെ അവൻ പറഞ്ഞതും അപ്പുറത് മറുപടിയൊന്നും ഇല്ലെന്ന് കണ്ട സിദ്ധു പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദനായി... ഹെലോ... അമ്മാ... കേൾക്കുന്നില്ലേ... അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചതും അവന് അനുകൂലമായ മറുപടിയൊന്നും ലഭിച്ചില്ല... ഹെലോ... ഹെലോ... സിദ്വേട്ടാ... പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ വൈഗ വിളിച്ചതും അവന്റെ ചുണ്ടിൽ ചിരിയൂറി... നീയായിരുന്നോ...?അവനിൽ കുസൃതി നിറഞ്ഞു... മ്മ്... നേർത്തൊരു മൂളൽ മാത്രം അവളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് തെറിച്ചു... എന്തെ വിളിച്ചത്...? മ്ഹും... ഒന്നുല്യ.... സിദ്വേട്ടൻ എപ്പോഴാ വരുന്നത് എന്നറിയാൻ... അത്രയും പതിഞ്ഞ ശബ്ദം... സിദ്ധുവിന്റെ മനസ്സൊന്നു കുളിർന്നു ആ ശബ്ദത്തിൽ... തലതാഴ്ത്തി നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മുഖം മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞു...കുറച്ചെങ്കിലും ഇന്നലെ രാത്രി അവൾ സമ്മാനിച്ച നിമിഷങ്ങൾ അത്രക്കും മനോഹാരിതയുണ്ടായിരുന്നു... വന്നിട്ടെന്തിനാ... ഇന്നലത്തെത് പോലെ എന്തെങ്കിലും തരാൻ ഉദ്ദേശമുണ്ടോ.... അവൻ മനസ്സിൽ തെളിഞ്ഞ കുസൃതിയോടെ തന്നെ ചോദിച്ചതും മറുപ്പുറം ഫോൺ പെട്ടെന്ന് കട്ടായി... അവൻ പെട്ടെന്ന് എന്താ സംഭവിച്ചതെന്നറിയാതെ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കിയതും എന്തോ ഓർത് അവനൊന്ന് ചിരിച്ചു... പാവം താൻ അതിൽ കൂടുതൽ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കും എന്ന് കരുതി കട്ട് ചെയ്തതാവും... എന്നാൽ വൈഗയുടെ അവസ്ഥ മറിച്ചായിരുന്നു... സീതാമ്മ അരികിൽ ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ സിദ്ധു പറഞ്ഞത് അവർ കേട്ടോ എന്ന തോന്നലിൽ ആണ് പെട്ടെന്ന് കട്ട്‌ ചെയ്തത്... അവളൊരു ചമ്മലോടെ സീതാമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതും അവർ ചുണ്ടിലൊളിപ്പിച്ച ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി.... സിദ്ധു എന്ത് പറഞ്ഞു മോളെ...അതെ ചിരിയോടെ തന്നെ അവർ ചോദിച്ചതും വൈഗ പരുങ്ങി... അത്... അത്... പിന്നെ... മീറ്റിങ്ങിൽ ആയിരുന്നു... വേഗം വരാം എന്ന പറഞ്ഞത്... അവൾ എങ്ങനെയൊക്കെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.... മ്മ്... പിന്നെ എന്തോ പറഞ്ഞല്ലോ... അതെന്തായിരുന്നു... കുറച്ചൊക്കെ കേട്ടെങ്കിലും വൈഗയെ ഒന്ന് കളിപ്പിക്കാം എന്ന് കരുതി സീതാമ്മ ചോദിച്ചു... അതൊന്നൂല്യ... ഇന്ന് പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞിടത്തെല്ലാം നാളെ പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞതാ... അവൾ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോഴേ മനസ്സിൽ കരുതിയ കള്ളം അങ്ങോട്ട് തട്ടി വിട്ടു... ഞാ... ഞാൻ... തുണി തോരനിട്ടത് എടുത്തിട്ടില്ല... അതെടുത്തു വരാം.. വൈഗ ഇനിയും സീതാമ്മ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കോ എന്ന് കരുതി വേഗം അവിടെന്ന് അതും പറഞ്ഞു തടിതപ്പി... ടെറസിന് മുകളിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും സിദ്ധു പറഞ്ഞ വാക്കുകളുടെ ഓർമയിൽ അവളുടെ മുഖം നാണത്താൽ ചുവന്നു കയറിയിരുന്നു... ************************************* മിഥു... മിഴികളടച്ചു ചുമരിലേക്ക് ചാരി കിടന്നിരുന്ന മിഥുൻ വിളി കേട്ടതും പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു... മുന്നിൽ സിദ്ധുവിനെ കണ്ടതും അവൻ വിളറിയൊരു ചിരി സമ്മാനിച്ചു... എന്ത് കോലാമാടാ... എന്ത് പറ്റി ഇതിന് മാത്രം...അവന്റെ മുഖത്തൂടെ കണ്ണുകൾ പായിച്ചു കൊണ്ട് സിദ്ധു ചോദിച്ചതും മിഥുനൊരു പൊട്ടികരച്ചിലോടെ മുഖം പൊത്തിയിരുന്നു... സിദ്ധുവിന് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ത് പറയണം എന്നറിയാത്ത അവസ്ഥ... തന്റെ പ്രിയ കൂട്ടുകാരൻ ആണ്... ഈ അവസ്ഥയിൽ തന്റെ മുന്നിലിരുന്നു പൊട്ടികരയുന്നത്... ഇതിലും വലിയ പ്രതിസന്ധികൾ നേരിട്ടിട്ട് പോലും ഇങ്ങനെ തളർന്നിട്ടില്ല അവനെന്ന് സിദ്ധുവിന് തോന്നി.. പെട്ടെന്നാണ് അവന് വർഷയെ ഓർമ വന്നത്... വർഷക്ക് അരുതാത്തത് എന്തെങ്കിലും... പെട്ടെന്ന് അവന്റെ ചിന്ത അങ്ങനെ പോയതും... ഏയ്‌... അതൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല... അവൻ തന്നെ അപ്പോൾ അതിനെ തിരുത്തി... ഹേയ്... കൂൾ ഡൌൺ മിഥുൻ... കൂൾ ഡൌൺ...വർഷ... വർഷ.. എവിടെ...?എനിതിങ് സീരിയസ്...? അവന്റെ മനസ്സിലെ സംശയം അവന് ചോദിക്കാതിരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല... സിദ്ധു ചോദിച്ചതും മിഥുൻ അതേയെന്ന പോലെ തലയാട്ടി കൊണ്ട് കരഞ്ഞു ചുവന്ന മുഖം അമർത്തി തുടച്ചു... മ്മ്... വർഷ.. ഐ സി യു വിൽ ആണ്... ഇരുപതിനാല് മണിക്കൂർ കഴിയാതെ ഒന്നും പറയാൻ പറ്റില്ലെന്നാണ് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത്... മിഥുൻ പറഞ്ഞതും സിദ്ധുവിന്റെ നെഞ്ചോന്ന് പിടച്ചു... അതിന് മാത്രം എന്താടാ ഉണ്ടായത്... മെഡിസിൻ വല്ലതും കഴിക്കാതിരുന്നോ... ഏയ്... അതൊന്നും അല്ല... മെഡിസിൻ എല്ലാം എടുക്കുന്നുണ്ട്... പക്ഷെ കുറച്ചു ദിവസം ആയിട്ട് അവൾ ആകെ ഗ്ലൂമി ആയിരുന്നു... എന്താണെന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... അതുകൊണ്ട് തന്നെ ഞാൻ ഇന്ന് വരുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു പേടി തോന്നിയിട്ട് അപ്പുറത്തെ ചേച്ചിയോട് ഇടക്ക് അവളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടാണ് പോന്നത്... അവരാണ് അവളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചതും... എനിക്കറിയില്ലടാ... എന്ത് വേണമെന്ന്... എനിക്കവളില്ലാതെ പറ്റില്ല... ഈ ഭൂമിയിൽ സ്വന്തമെന്ന് അവകാശത്തോടെയും അധികാരത്തോടെയും പറയാൻ എനിക്ക് അവൾ മാത്രമേയുള്ളൂ സിദ്ധു... മിഥുൻ വാക്കുകൾ ഇടറി കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും സിദ്ധു അവന്റെ ചുമലിൽ ആശ്വാസമെന്ന പോലെ കൈ ചേർത്തു... അവൾക്കൊന്നും പറ്റില്ലെടാ... അവൾ ആദ്യത്തേതിലും ബെറ്റർ ആയിട്ട് തിരിച്ചു വരും... നിന്നേ തനിച്ചാക്കി അവൾക്ക് പോകാൻ സാധിക്കുമോ... അതിനാണോ ദൈവം നിങ്ങളെ കൂട്ടിച്ചേർത്തത്... നമ്മുടെ പഴയ വർഷയായിട്ട് അവൾ തിരിച്ചു വരും... നീ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കല്ലേ... റൂമിലേക്ക് മാറ്റുമ്പോൾ നിന്റെ ഈ കോലം എല്ലാം കാണുമ്പോൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സങ്കടപ്പെടുക അവളായിരിക്കും... അതുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ തളരാതെ സ്ട്രോങ്ങ്‌ ആയി ഇരിക്ക്... വാ നമുക്കൊരു കോഫി കുടിച്ചിട്ട് വരാം.. സിദ്ധു നിർബന്ധിച്ചതും അവൻ അർഥ സമ്മതത്തിലൊന്ന് മൂളി ഇരുന്നിടത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു... സിദ്ധു അവനെയും കൂട്ടി കോഫി ഷോപ്പിലേക്ക് പോകാൻ നിന്നതും മിഥുൻ ഒരു മിനിറ്റ് എന്ന് കൈ കാണിച്ചു ഐസി യു വാതിലനരികിലേക്ക് പോയി ബെൽ അടിച്ചു കാത് നിന്നു...നഴ്സ് വന്നു വാതിൽ തുറന്നതും വർഷക്ക് ഇനിയെന്തെങ്കിലും മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിൽ നിന്നും വാങ്ങാനുണ്ടോ എന്നന്വേഷിച്ചു.. അവർ ഇല്ല എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഡോർ അടക്കാൻ നിന്നതും മിഥുൻ വർഷക്ക് എങ്ങനെയുണ്ട് എന്ന് ചോദിച്ചു.. ഡോക്ടർ കേബിനിൽ ഉണ്ടാകും അവിടെ അന്വേഷിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞു ഡോർ ക്ലോസ് ചെയ്തു... മിഥുൻ നിരാശയോടെ സിദ്ധുവിനരികിൽ വന്നതും സിദ്ധു അവന്റെ തോളിലൂടെ കൈ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.... തളർച്ചയിൽ  ചേർത്ത് നിർത്താൻ ഒരാൾ കൂടെയുണ്ടെങ്കിൽ അതിലും വലിയ ആശ്വാസം നൽകാൻ വേറെന്തിനാണ് കഴിയുക... ആദ്യം നമുക്ക് ഡോക്ടർ കേബിനിൽ പോകാം... എന്നിട്ട് കോഫി കുടിക്കാം വാ... സിദ്ധു അവനുമായി ഡോക്ടർ കേബിനിലേക്ക് നടന്നു... ************************************* മമ്മ... സിദ്ധു വിളിച്ചിരുന്നോ...? സച്ചുവിന്റെ മെഡിസിനുമായി മുറിയിലേക്ക് വന്ന മമ്മയോട് അവൾ തിരക്കിയതും അവർ സന്ദേഹത്തോടെ അവളെ നോക്കി... ഇല്ല... സച്ചു... എന്തെങ്കിലും തിരക്കിലായിരിക്കും... അവൾക്കൊരു ആശ്വാസം എന്നപോലെ മമ്മ പറഞ്ഞതും അവളൊന്ന് മൂളി... കാരണം... ഇന്നലെയും അവൻ വിളിച്ചില്ല... തിരക്കുകളിൽ ആണെങ്കിൽ പോലും ദിവസം ഒരു തവണയെങ്കിലും അവൻ വിളിക്കും.... ഇനി തന്നെ വിളിച്ചു കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ മമ്മയുടെ ഫോണിൽ വിളിക്കും... അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ നിമിഷം നീളുന്ന വീഡിയോ കോൾ... ഈ രണ്ട് ദിവസമായി അതും അന്യമാണ്... എന്തൊക്കെ അവനെ തന്നിൽ നിന്നും അകറ്റാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞാലും അവനെ ഓർക്കാത്ത അവനോട് മിണ്ടാത്ത ഒരു ദിവസം പോലും തന്നിൽ ഇന്നുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല... തനിക് അവനുമായി സന്തോഷകരമായ ഒരു ദാമ്പത്യം സാധ്യമാവില്ല എന്നത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവനെ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ പേരും പറഞ്ഞു മറ്റൊരു കല്യാണത്തിന് നിർബന്ധിച്ചത്... പക്ഷെ... അതിനെല്ലാം താൻ മുന്നിട്ടു നിന്നെങ്കിലും എന്തോ സിദ്ധുവിനെ മനസ്സിൽ നിന്നും പറിച്ചു മാറ്റാൻ കഴിയുന്നില്ല... അവനെ ഓർക്കാതെ ഒരു ദിവസം പോലും തന്നിൽ കടന്നു പോകുന്നില്ല... അവളുടെ കണ്ണിൽ നീർതുള്ളി പൊടിഞ്ഞോ...പൊടിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ നീർതുള്ളിയെ ഒന്ന് തുടച്ചു നീക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത നിസ്സഹായായി... അവളുടെ നോട്ടം ചലനമറ്റു കിടക്കുന്ന കയ്യിലേക്ക് നീണ്ടു... സച്ചു... മോൾക്ക് സങ്കടമുണ്ടോ... മമ്മ അവൾക്കരികിലേക്ക് വന്നു മിഴികളിലെ നീർമുത്തുകൾ തുടച്ചു നീക്കി... എനിക്കോ... എന്തിന്.. ഈ മമ്മക്കെന്താ... അവളൊന്ന് പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... സച്ചു.. നീയെന്റെ മകളാണ്... ഞാൻ നിന്റെ മമ്മയും... എന്നോട് കള്ളം പറയണോ... ഇത്രയും സങ്കടമുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ കുഞ്ഞേന്തിനാ അവനെ മറ്റൊരുവൾക്ക് വിട്ട് കൊടുത്തത്.... ഹേ...പറ സച്ചു.... അവനോട് ഒരു ദിവസം പോലും സംസാരിക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയാത്ത നീ എന്തിനാ ഇതിന് മുതിർന്നത് എന്ന്...അവരുടെ വാക്കുകളിൽ സച്ചുവിനോടും സിദ്ധുവിനോടും ഒരുപോലെ ഈർഷ്യ നിറഞ്ഞിരുന്നു.. മമ്മ...വേണ്ട... അതിനെ കുറിച്ചുള്ള സംസാരം നമുക്ക് ഇവിടെ നിർത്താം... എന്റെ തീരുമാനമാണ് സിദ്ധുവുമൊത്തുള്ള ഒരു ജീവിതം വേണ്ടെന്നുള്ളത്...അതിനെ ചോദ്യം ചെയ്യാനോ കുറ്റപ്പെടുത്താനോ ആർക്കും ഒരു അവകാശവും ഇല്ല... അതെന്റെ മാത്രം തീരുമാനമാണ്... എന്റെ ജീവിതം എങ്ങനെ വേണം ആരോടൊപ്പം വേണം എന്നുള്ളതൊക്കെ എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളാണ്... മമ്മക്ക് വേറെ എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടേൽ പറയാം... അൽപ്പം ദേഷ്യത്തോട് തന്നെ സച്ചു വാക്കുകൾ കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു... മനസ്സിലെ പിരിമുറുക്കം മുഴുവൻ വാക്കുകളിലൂടെ പുറത്തേക്കൊഴുകി... ഓഹ്... നിന്റെ ജീവിതം അല്ലെ... നിന്റെ ഇഷ്ടം അല്ലെ... ആയിക്കോട്ടെ... സന്തോഷം... ഇത്രയും വർഷം നിനക്ക് വേണ്ടി എന്റെ ജീവിതം മാറ്റി വെച്ച ഞാൻ ആരായി... സന്തോഷമായി... എന്തായാലും ഈ മമ്മക്ക് സന്തോഷമായി...നീയിങ്ങനെ ഓരോ ദിവസവും ഉരുകി ഇല്ലാതാവുന്നത് സഹിക്കുന്നില്ല... ഞാൻ നിന്റെ പെറ്റമ്മയല്ലെടി... ആരെക്കാളും നിന്റെ ഈ അവസ്ഥയിൽ എനിക്ക് നോവില്ലേ... എന്നോളം വേറെ ആർക്കെങ്കിലും നോവുമോ... നീയിപ്പോൾ പറഞ്ഞ സിദ്ധുവിന് പോലും.. ഇല്ല... കണ്ടില്ലേ ഇന്നലെ അവന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നു കയറിയ ഒരുത്തിക്ക് വേണ്ടി വർഷങ്ങളോളം സ്നേഹിച്ച നിന്നേ മറന്നില്ലേ...അത്രയേള്ളൂ മനുഷ്യർ...വേറൊരുത്തിക്ക് വിട്ട് കൊടുത്തിട്ട് അവളിപ്പോൾ കിടന്നു നീറുകയാണ്.... മമ്മ.. മതി... നിർത്ത്... മമ്മയുടെ ഓരോ വാക്കിലും ഉള്ള് പിടഞ്ഞ സച്ചു അവസാനം ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞതും പൊടുന്നനെ മമ്മ നിശബ്ദയായി...പിന്നെ അവിടെ നിൽക്കാതെ മമ്മ മറുതൊന്നും പറയാതെ നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ട് പിടയുന്ന നെഞ്ചുമായി മുറിവിട്ട് പോയി... ആ കാഴ്ച കാണാൻ ത്രാണിയില്ലെന്ന പോലെ സച്ചു മുഖം തിരിച്ചു... അപ്പോഴും അവളുടെ കൺ കോണിലൂടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളിൽ ചാലുതീർത്ത് ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ************************************* അഭിപ്രായം... അത് നെഗറ്റീവ് ആയാലും പോസിറ്റീവ് ആയാലും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു... 😊 #തുടർകഥ #📙 നോവൽ #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #💔 നീയില്ലാതെ

ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕29 ✍️Jamsheena Faisal അതിരാവിലെ വിൻഡോ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങിയ സൂര്യ പ്രകാശം സിദ്ധുവിന്റെ മുഖത് പതിച്ചതും കണ്ണ് പുളിച്ചത് പോലെ അവനൊന്നു മുഖം ചുളിച്ചു...ഗ്ലാസിന് മറയായി ഇട്ടിട്ടുള്ള വെള്ള കർട്ടൻ ഇരുവശത്തേക്കും നീങ്ങിയിട്ടാണ് കിടക്കുന്നത്... അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് വെളിച്ചം മുറിക്കകത്തേക്ക് അരിച്ചു കയറിയതും... ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല... പെട്ടന്നവന്റെ നോട്ടം തന്റെ അരികിൽ കിടക്കുന്നവളിലേക്ക് നീണ്ടു...ഇന്നലത്തെ ഓർമയിൽ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ മന്ദഹാസം വിടർന്നു... അത്രക്കും മനോഹരമായ നിമിഷം സമ്മാനിച്ചവൾ... സച്ചുവിന് പോലും അങ്ങനൊരു നിമിഷം പകർന്നു തരാൻ ഇന്നുവരെ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല...തന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങി നെഞ്ചോട് ചേർന്ന് പൂച്ചകുഞ്ഞിനെ പോലെ പതുങ്ങിയാണ് കിടപ്പ്... അവനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി... ഒന്നും അറിയാതെയുള്ള ആ കിടപ്പിൽ അവനവളെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും ഉണർത്താൻ തോന്നിയില്ല... അത്രക്കും നിഷ്കളങ്കമായിരുന്നു ആ മുഖം... അവന്റെ കൈകൾ അരുമയോടെ അവളുടെ അഴിഞ്ഞു വിടർന്നു കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകളിൽ തഴുകി...അവനുള്ളിൽ അവളോടുള്ള പ്രണയം നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... എന്താ അതിന് കാരണം എന്നൊന്നും അവന് അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല... എന്തോ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാതൊരു ഇഷ്ടം... ആ ഇഷ്ട്ടം തന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാകാൻ തയ്യാറായി വന്നതാണോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അറിയില്ല... എങ്കിലും ഇഷ്ട്ടം തോന്നിപോകുന്നു...സച്ചുവിന്റെ സ്ഥാനത്തേക്ക് എങ്ങനെയാണ് വൈഗയെ എങ്ങനെ സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിഞ്ഞു എന്നറിയില്ല.... പക്ഷെ ഒന്നറിയാം ഈ ഒരുത്തിയോട് തനിക്ക് അറ്റമില്ലാത്ത പ്രണയം തോന്നുന്നുണ്ട്... പക്ഷെ അവിടെ സച്ചുവിനെ മരണത്തിൽ പോലും മറക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ല... അവൾക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ ഈ ജീവിതം തന്നെ താൻ തെരെഞ്ഞെടുത്തത്... വേണ്ട.... അനാവശ്യമായ ചിന്തകളൊന്നും വേണ്ട... തന്റെ പ്രണയം സച്ചു മാത്രമാണ്... അവൾക്ക് വേണ്ടിയാണ് താൻ ജീവിക്കുന്നത് പോലും.. അവളെ മറന്നൊരു ജീവിതവും തനിക്കില്ല.... കുറച്ചു സമയം സച്ചുവിനെ മറന്നതിൽ അവന് കുറ്റബോധം തോന്നി...സച്ചുവിനെ മറക്കാനും വൈഗയെ അംഗീകരിക്കാനും മനസ്സ് വിമുകത കാണിക്കുന്നു...പക്ഷെ ഒന്നറിയാം രണ്ട് പെണ്ണുങ്ങളുടെയും തന്റെ മനസ്സിലുള്ള സ്ഥാനം രണ്ടാണെന്നും അവിടെ ഒരു പടി മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് വൈഗയാണോ എന്നൊരു തോന്നൽ... തന്റെ കുഞ്ഞിനെ പത്തു മാസം ഉദരത്തിൽ ചുമക്കേണ്ടവൾ... അതിന് നൊന്ത് പ്രസവിച്ചു തന്റെ കയ്യിലേൽപ്പിക്കേണ്ടവൾ... ആ നിമിഷം തന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയെ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയുമോ... തന്റെ പ്രണയത്തെ പാതി ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയുമോ... അവന്റെ മനസ്സ് പലവിധ ചിന്തകളിൽ ഉഴുതു മറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയതും ഒരുപാട് ചോദ്യങ്ങൾ ഉത്തരം കിട്ടാതെ അവനുള്ളിൽ ഒരു സമസ്യ പോലെ കിടന്നു... എത്ര കൂട്ടിയും കിഴിച്ചും അതിനൊരു അറ്റം അവന് കാണാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല... ചിന്തകൾക്കൊടുവിൽ ഇനിയും കിടന്നാൽ ശരിയാകില്ലെന്ന് തോന്നി അവൻ വൈഗയെ ഉണർത്താതെ പതിയെ അവളെ തന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും തലയിണയിലേക്ക് ഇറക്കി കിടത്തി അവൻ എഴുന്നേറ്റു... ഇന്ന് ഓഫീസിൽ പത്തു മണിക്ക് ഒരു ക്ലയിന്റ് മീറ്റിംഗ് ഉണ്ട്‌... ഇമ്പോർട്ടന്റ് ആണ്... വൈകാൻ പാടില്ല... വേഗം ടവ്വലും എടുത്ത് ബാത്‌റൂമിൽ കയറാൻ നേരം ഉറങ്ങുന്ന വൈഗയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും അവൻ പോലും അറിയാതെ അവന്റെ കാലുകൾ അവൾക്കടുത്തേക്ക് ചലിച്ചു... അവളുടെ അരികിൽ എത്തി കുനിഞ്ഞു ആ വിരിഞ്ഞ മൂർദ്ധാവിൽ അമർത്തിയോരു ചുംബനം നൽകിയതും അതുവരെ കലുഷിതമായ മനസ്സ് ഒന്ന് തണുത്തത് പോലെ അവന് അനുഭവപ്പെട്ടു... ആ തെളിഞ്ഞ മനസ്സോടെ തന്നെ അവൻ ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കയറി.... ഫ്രഷായി വന്നതും വൈഗ അപ്പോഴും എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ല...അവൻ പിന്നെ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കാതെ വേഗം റെഡിയായി താഴെക്കിറങ്ങി.... അമ്മയുടെ മുറിയിൽ എത്തിയതും അകത്തു നിന്നും ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദവും കേട്ടു... അതിൽ നിന്നും ചേച്ചി രാവിലെ നേരത്തെ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലായി... വീടിന്റെ ഒരു താക്കോൽ ചേച്ചിയുടെ കൈവശവും ഉണ്ട്‌... അത് ഉപയോഗിച്ചാണ് അകത്ത് കയറിയിട്ടുണ്ടാവുക... ഈ സമയം അമ്മയെ ഫ്രഷാക്കുന്ന തിരക്കിൽ ആയിരിക്കും... എങ്കിലും അവൻ ഡോറിൽ ഒന്ന് തട്ടി അമ്മയെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു... സിദ്ധു... മോനേ... അമ്മ ബാത്‌റൂമിൽ ആണ്... അകത്തു നിന്നും ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദം... അഹ് ചേച്ചി... ഞാൻ ഇറങ്ങാണ് അമ്മയോട് പറയണേ...അവൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.. ആ മോനേ.. ഞാൻ പറയാം...ചായ വേണ്ടേ മോനേ.. വേണ്ട ചേച്ചി...അർജന്റ് ഉണ്ട്‌... ഓഫീസിൽ നിന്നും കുടിച്ചോളാം.. എങ്കിൽ ശരി... ആ പിന്നെ ചേച്ചി... എന്താ മോനേ... അവർ അകത്തു നിന്നും അവന്റെ വിളിയിൽ ഉറക്കെ ചോദിച്ചു... വൈഗ എഴുന്നേറ്റിട്ടില്ല... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞും എഴുന്നേറ്റില്ലെങ്കിൽ ഒന്ന് പോയി വിളിച്ചേക്കണേ ചേച്ചി... അവൻ മടിയോടെ എങ്കിലും പറഞ്ഞു.. ശരി മോനേ.. ചേച്ചി നോക്കിക്കോളാം... അത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ ചുണ്ടിലൊരു അർത്ഥം വെച്ചൊരു ചിരി മിഞ്ഞി മാഞ്ഞു... സിദ്ധു പിന്നവിടെ നിൽക്കാതെ വേഗം വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ട് അതുപോലെ തന്നെ അടച്ചു മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി കാറിൽ കയറി പോയി.. ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ സിദ്ധു ഓഫീസിൽ എത്തിയതും മീറ്റിങ്ങിനുള്ളതെല്ലാം മിഥുൻ റെഡിയാക്കിയിട്ടുണ്ടായൊരുന്നു... ഒരു എക്സ്പോർട്ടിങ് കമ്പനിയാണ് സിദ്ധുവിന്റേത്... പുതിയ ക്ലയിന്റസ് ആണ്... ഒരുപാട് വർഷങ്ങൾക്കുള്ള ഡീൽ ആണ് ഇന്ന് സൈൻ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്... ഒരുപാട് വർഷത്തെ അവന്റെ കഠിന പ്രയത്നം കൂടെയാണ് ഈ ഡീൽ.. അതുകൊണ്ട് തന്നെ അത് മിസ്സാവാൻ പാടില്ലെന്ന് അവന് നിർബന്ധം ഉണ്ടായിരുന്നു... കൂടാതെ ആ മീറ്റിങ്ങിന് ഒരു കുറവും വരാൻ പാടില്ലെന്നും.. ഇതെല്ലാം അറിയാവുന്ന മിഥുൻ മുൻകൂട്ടി തന്നെ സിദ്ധു വിചാരിച്ചതിലും ഭംഗിയാക്കിയിട്ടുണ്ട്... എല്ലാം റേഡിയല്ലേ... ബാഗ് പേർസണൽ സ്റ്റാഫിന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്ത് കൊണ്ട് സിദ്ധു ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു... Yes sir... മിഥുൻ sir എല്ലാം റെഡിയാക്കി ഇപ്പോൾ പോയതേയുള്ളൂ... വാട്ട്‌... മിഥുൻ പോയെന്നോ... എവിടേക്ക്... ഇത്രയും ഇമ്പോർട്ടന്റ് മീറ്റിംഗ് ഇവിടെ നടക്കുമ്പോൾ അവൻ എവിടെ പോയി... മിഥുൻ സാറിന്റെ വൈഫ് എന്തോ ഹോസ്പിറ്റലൈസ്ഡ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞു.. ഒരുമണിക്കൂറിൽ എത്തുമെന്നും...സ്റ്റാഫ്‌ പറഞ്ഞതും സിദ്ധുവിന്റെയുള്ളിൽ ദേഷ്യം നുരഞ്ഞു പൊന്തി... എങ്കിലും അവനെല്ലാം ചെയ്ത് വെച്ചിട്ടാണ് പോയിട്ടുണ്ടാവുക എന്ന ബോധ്യം ഉള്ളത് കൊണ്ട് അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല... ദേഷ്യം അടക്കി കൊണ്ട് കേബിനിലേക്ക് കയറി.. കൂടെ വന്ന സ്റ്റാഫ് അവന്റെ മേശക്ക് മുകളിൽ ബാഗ് വേച്ചു കൊണ്ട് അവനോട് പെർമിഷനും വാങ്ങി പുറത്തേക്ക് പോയി... അവൻ കൈകൾ കൂട്ടി തിരുമ്മി തന്റെ ദേഷ്യത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... ഫോണെടുത്തു മിഥുന്റെ നമ്പറിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്ത് ചെവിയോട് ചേർത്തു... ************************************* ഇന്നല്ലേ സിദ്ധു മോൾടെ വീട്ടിലേക്കും അവന്റെ ഒന്ന് രണ്ട് ഫ്രണ്ട്സിന്റെ വീട്ടിലേക്കും പോകാനുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞത്... എന്നിട്ടെന്തേ ഓഫീസിൽ പോയത്... രാവിലത്തെ ബ്രേക്ക്‌ ഫാസ്റ്റ് കഴിക്കലെല്ലാം സീതാമ്മയുമായി ഗാർഡനിലൂടെ നടക്കുകയാണ് വൈഗ... രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ മുതലുള്ള വൈഗയുടെ ചിന്തയും അത് തന്നെയാണ്... ഇന്നലെ പറഞ്ഞതിന് നേർ വിപരീതമായി ഒന്നും പറയാതെയുള്ള പോക്ക്... രാവിലെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ മുതലേ ഇന്നലെ അരികിൽ കിടന്നിരുന്ന സിദ്ധുവിനെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല... അവൻ അടുത്തില്ലെങ്കിലും അവനിന്നലേ സമ്മാനിച്ച നിമിഷങ്ങൾ അവളുടെ ഓർമയിലേക്ക് ഒരു കുളിർക്കാറ്റ് കണക്കെ ഓടിയെത്തിയിരുന്നു... അവനെവിടെ പോയി എന്ന ആശങ്കയോടെ താഴേക്ക് വന്നപ്പോഴാണ് സിദ്ധു കുഞ്ഞ് നേരത്തെ ഓഫീസിൽ പോയെന്നും മോള് എഴുന്നേറ്റാൽ പറയണം എന്നും പറഞ്ഞു എന്ന് ചേച്ചി പറയുന്നത്... അന്നേരം അവളുടെ മനസ്സിൽ സിദ്ധുവിനോട് നേരിയ പരിഭവം തോന്നിയിരുന്നു... എത്ര ഉറക്കത്തിൽ ആണെങ്കിലും ഒന്ന് തട്ടി വിളിച്ചാൽ താൻ എഴുന്നേൽക്കില്ലേ... ഒന്ന് പറഞ്ഞ് പോയാൽ തനിക്കിത്രയും പരിഭവം തോന്നുമോ...അവനോട് പരിഭവം പറയുംപോലെ അവളുടെ മനസ്സ് അവളോട് തന്നെ ഓരോന്ന് ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... സീതാമ്മയുടെ മുന്നിൽ ആ പരിഭവമൊന്നും കാണിക്കാതെ നടക്കുമ്പോഴാണ് ഇപ്പോൾ ഇങ്ങനൊരു ചോദ്യം... വൈഗ... കുട്ട്യേ നീയിത് ഏത് ലോകത്താണ്... വീൽചെയറിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് സീതാമ്മ പിറകിലേക്ക് തലചെരിച്ചു നോക്കി... ഹേ... പെട്ടെന്ന് ഞെട്ടിയെന്ന പോലെ വൈഗ അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... അവളുടെ മട്ടും ഭാവവും അവരിൽ ചിരി ഉതിർന്നെങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിച്ചില്ല.... ഞാൻ ഇത് വരെ ചോദിച്ചതും പറഞ്ഞതും ഒന്നും കേട്ടില്ലെന്ന് സാരം... കപട ഗൗരവത്തോടെ അവർ അവളെ നോക്കിയതും കുറ്റം ചെയ്തവളെ പോലെ അവൾ മുഖം കുനിച്ചു... എന്റെ കുട്ട്യേ... വിഷമിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതല്ല.. എപ്പോഴും ഒരു ചിന്തയുമായി മനസ്സ് ഇവിടെയൊന്നും അല്ലല്ലോ നിന്റെ... എന്താ അതിന് മാത്രം ആലോചിക്കാൻ... ഇപ്പോൾ തന്നെ കണ്ടില്ലേ ഞാൻ ചോദിച്ചത് എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാവാതെ മിഴുങ്ങസ്യ കണക്കെ നിൽക്കുന്നത്... ശകാരിക്കുന്നത് പോലെയുള്ള സീതാമ്മയുടെ വാക്കുകളിൽ താൻ ഇത്രയും നേരം സിദ്വേട്ടനെ കുറിച് ഓർക്കുന്നതിനിടയിൽ സീതാമ്മയെ അവഗണിച്ചോ എന്നൊരു തോന്നൽ അവളിൽ ഉടലെടുത്തു... ഇനി ഞാൻ പറഞ്ഞതും ചിന്തിച്ചു നിൽക്കേണ്ട... ഇന്ന് സിദ്ധു നിന്നെയും കൂട്ടി വീട്ടിലും വേറെ ഒന്നിരണ്ട് ഇടത്തും എല്ലാം പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ... എന്നിട്ടെന്താണ് ഒരു മുന്നറിയിപ്പും ഇല്ലാതെ ഓഫീസിൽ പോയെന്ന ഞാൻ ചോദിച്ചത്... അതോ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നോ... ഇല്ല... എന്നോടൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടില്ല... ഞാനാണേൽ എണീക്കാൻ വൈകുകയും ചെയ്തു... സിദ്വേട്ടൻ പോകുമ്പോൾ വിളിച്ചതും ഇല്ല... എന്തെങ്കിലും അർജന്റ് കാണും... വൈഗക്കും അവൻ പോയതിനെ കുറിച് പ്രത്യേകമായി ഒന്നും അറിയാത്തത് കൊണ്ട് കൂടുതലൊന്നും പറഞ്ഞില്ല... മ്മ്...കുറച്ചു കഴിഞ്ഞും വന്നില്ലെങ്കിൽ വിളിച്ചു നോക്കാം... അതൊന്നും വേണ്ട സീതാമ്മേ... വിളിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ട... അത്യാവശ്യം ഇല്ലാതെ പോകില്ലല്ലോ... വീട്ടിലേക്കൊക്കെ പോകുന്നത് നാളെയും ആകാലോ...വൈഗ പറഞ്ഞതും സീതമായൊന്ന് മൂളി... പിന്നെയും കുറച്ചു നേരം ഇരുവരും ഗാർഡനിലൂടെ നടന്നിട്ടാണ് അകത്തേക്ക് കയറിയത്... ************************************* സിദ്ധു.. ഞാനൊരു അർജന്റ് കാര്യത്തിന് വേണ്ടി വന്നിരിക്കാണ്... I Will call you later... അത്രയും പറഞ്ഞു മിഥുൻ സിദ്ധുവിന്റെ ഫോണിലേക്ക് ഒരു ടെക്സ്റ്റ്‌ മെസ്സേജ് അയച്ചു... തുടരെ തുടരേയുള്ള സിദ്ധുവിന്റെ കോളിൽ ഈർഷ്യ തോന്നിയാണ് മിഥുൻ മെസ്സേജ് അയച്ചത്... ഫോണെടുക്കാൻ പറ്റുന്ന സാഹചര്യം ആണേൽ അവൻ താൻ എടുത്തേനേ... പക്ഷെ അതിന് പറ്റിയൊരു സാഹചര്യം അല്ല തനിക്കിപ്പോൾ... താനിപ്പോൾ സഞ്ചരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ ആലോചിച്ചതും അവനുള്ളിൽ സങ്കടത്തിന്റെ നീരുറവ പൊട്ടിയോഴുകി.... ഒന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ പോലും ആരും കൂടെയില്ല... വർഷ മിഥുൻ... പെട്ടെന്ന് ഒരു നഴ്സ് ഐ സി യു വാതിൽ തുറന്നു കൊണ്ട് വിളിച്ചതും അവൻ പൊടുന്നനെ പിന്തിരിഞ്ഞു ഉറച്ച കാലടികളോടെ അങ്ങോട്ട് നടന്നു... ദാ...ഈ മെഡിസിൻ വാങ്ങിക്കണം...വാങ്ങിച് അവിടെ കാണുന്ന നഴ്സ് സ്റ്റേഷനിൽ കൊടുത്താൽ മതി... നഴ്സ് കുറച്ചപ്പുറത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞതും അവൻ മൂളി അതിലേക്കൊന്ന് നോക്കി മെഡിക്കൽ സ്റ്റോർ ലക്ഷ്യം വെച്ച് നടന്നു... അവിടെയെത്തി മരുന്ന് വാങ്ങിക്കേണ്ട ഷീറ്റ് കൊടുത്തു കൊണ്ട് അവൻ അവിടെയുള്ള വെയ്റ്റിങ് സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു... കുറച്ചു സമയം പിടിക്കും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് അരികിലുള്ള ചുമരിൽ തലചായ്ച്ചു പതിയെ മിഴികളടച്ചു മിഥുൻ... ************************************* ഓഹ് ഷിറ്റ്! മിഥുന്റെ ടെക്സ്റ്റ്‌ മെസ്സേജ് വായിച്ചതും സിദ്ധു ദേഷ്യത്തോടെ ടേബിളിന് മുകളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു... അത്രക്കും ഇമ്പോർട്ടന്റ് ആണ് എന്ന് അവനറിയാം... എന്നിട്ടാണ്... അവന് ആലോചിക്കുംതോറും തലപെരുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു... സർ... ക്ലയിന്റ്സ് വന്നിട്ടുണ്ട്... അവരെ മീറ്റിംഗ് ഹാളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോകട്ടെ... സ്റ്റാഫ് വന്നു ചോദിച്ചതും അവനൊന്ന് മൂളി... പിന്നെ ഇനിയും അവനെ കാത്തു നിൽക്കുന്നതിൽ അർത്ഥമില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കി കൊണ്ട് സിദ്ധു ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസം എടുത്ത് മനസ്സിനെ ഒന്ന് കൂളാക്കി കൊണ്ട് ഡ്രെസ്സൊന്ന് ശരിയാക്കി മീറ്റിംഗ് റൂം ലക്ഷ്യം വെച്ച് നീങ്ങി... ************************************* അഭിപ്രായം പ്ലീസ്... നിങ്ങളാരും ഒന്നും പറയാതെ വായിച്ചു പോകുമ്പോൾ എനിക്ക് എഴുതാനുള്ള മൂടും പോകും... #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #തുടർകഥ #💔 നീയില്ലാതെ

ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം...💕 27 ✍️Jamsheena faisal താഴെക്കിറങ്ങിയതും വൈഗയും സീതാമ്മയും സിദ്ധുവിനെ കാത്തെന്ന പോലെ മേശക്കരികിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്... നിങ്ങൾ കഴിച്ചു തുടങ്ങിയില്ലേ... ഇറങ്ങി വരുമ്പോഴേ സിദ്ധു ചോദിച്ചു... ഇല്ല നീ വന്നിട്ട് ആകാമെന്ന് കരുതി... കൈ കഴുകി ഇരിക്കാൻ നോക്ക്... ചേച്ചി എവിടെ...? എന്നും തങ്ങൾക്കൊപ്പം ഇരിക്കുന്ന ചേച്ചിയെ കാണാത്തത് കൊണ്ട് അവൻ എടുത്ത് ചോദിച്ചു... അവള് പോയി... അമ്മക്ക് വയ്യെന്ന്... രണ്ട് ദിവസം ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു... ഒരു രണ്ട് ദിവസത്തിന് നീ ആരെയെങ്കിലും ഏർപ്പാട് ചെയ്യണേ സിദ്ധു... മോളെ കൊണ്ട് എല്ലാം കൂടെ മാനേജ് ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല... കൈ കഴുകി വരുമ്പോൾ സീതാമ്മ അവിടെ ഇരുന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും സിദ്ധു ഒന്ന് മൂളി... അവൻ ഇരുന്നതും വൈഗ അവന് പ്ലേറ്റ് വെച്ച് ചപ്പാത്തി ഇട്ട് കൊടുത്തു... കറിയുടെ പാത്രവും നീക്കി വെച്ച് കൊടുത്തു... സീതാമ്മക്ക് കഞ്ഞിയാണ്... അതുകൊണ്ട് തന്നെ സിദ്ധു ഇരുന്നതും അവർ കഴിച്ചു തുടങ്ങി... അവൻ കറി ഒഴിക്കും സമയം വൈഗ വെള്ളം നിറച്ച ഗ്ലാസ്സ് കൂടെ അവന് മുന്നിലേക്ക് നീക്കി വെച്ചു... അതൊക്കെ ഞാൻ എടുത്തോളാം നീ ഇരിക്ക്... സിദ്ധു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കസേരയിൽ ഇരുത്തിച്ചു... ഒരു പ്ലേറ്റ് എടുത്ത് അവൾക്ക് കഴിക്കാൻ ചപ്പാത്തിയും കറിയും വിളമ്പി അവൾക്ക് മുന്നിലേക്ക് വെച്ചു... അവന്റെ കാട്ടികൂട്ടൽ കണ്ട് വായും തുറന്ന് ഇരിക്കുകയാണ് വൈഗ... നോക്കോയിരിക്കാതെ കഴിക്ക്... അവളുടെ തലയിൽ ഒരു കിഴുക്ക് വെച്ച് കൊടുത്തു കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞതും അവൾ ആ മിഴിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ തന്നെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തുടങ്ങി...സീതാമ്മയുടെ മുഖത്തും ഒരു മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു... നാളെ നമുക്ക് നിന്റെ വീട്ടിലൊന്ന് പോകാം... കൂടെ എന്റെ ഒന്ന് രണ്ട് ഫ്രെണ്ട്സിനെയും കാണാൻ ഉണ്ട്‌... അവൻ കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ വൈഗയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. നാളെ വേണ്ട... അമ്മ തനിച്ചല്ലേയുള്ളൂ... വൈഗ സിദ്ധുവിനെ നോക്കി... നിങ്ങള് പൊയ്ക്കോ മക്കളെ... അമ്മക്ക് കൂട്ടിന് അമ്മായിയെ വിളിക്കാം... ഒരു ദിവസത്തെ കാര്യമല്ലേ... പരിഹാരം എന്നപോലെ സീതാമ്മ പറഞ്ഞതും സിദ്ധുവും വൈഗയും അവരെ നോക്കി... എന്നാൽ ഞാൻ രാവിലെ പോയി അമ്മായിയെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വരാം... അവൻ പറഞ്ഞു... അതൊന്നും വേണ്ട സിദ്ധു... മാമ വിളിച്ചു പറഞ്ഞാൽ ആക്കി തരും... മാമയെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കേണ്ട അമ്മേ... ഞാൻ പൊയ്ക്കോളാം.... തീർപ്പ് പോലെ സിദ്ധു പറഞ്ഞതും എന്നാൽ അങ്ങനെ ആകട്ടെ എന്നപോലെ സീതാമ്മ യൊന്ന് മൂളി... മതി സിദ്വേട്ട.... അവളുടെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് ഒരു ചപ്പാത്തി കൂടെ സിദ്ധു ഇട്ട് കൊടുത്തതും അവൾ തടയാൻ ശ്രമിച്ചു... ഇത് കൂടെ കഴിക്കാൻ നിന്റെ വയറിൽ സ്ഥലം ഉണ്ടാകും... ഇല്ലെങ്കിൽ ബാക്കി ഞാൻ കഴിച്ചോളാം... ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ ചപ്പാത്തിക്ക് മുകളിലേക്ക് കറി ഒഴിച്ച് കൊടുത്തു... അമ്മക്ക് ഇനിയെന്താ വേണ്ടത്... എന്തെങ്കിലും വേണോ... സിദ്ധു സീതാമ്മയുടെ പ്ലേറ്റിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു... ഒന്നും വേണ്ട സിദ്ധു... ഈ കഞ്ഞി തന്നെ മതി എന്ന് തോന്നുകയാ... അത് മുഴുവൻ കുടിക്ക് അമ്മേ... ഒത്തിരി മരുന്ന് കുടിക്കാനുള്ളതല്ലേ...വൈഗ നിർബന്ധിച്ചു... വേണ്ട മോളെ... ഇനി പോകില്ല... അവർ പാത്രം അരികിൽ നിന്നും നീക്കി വെച്ചു... ഒരു ഗ്ലാസ്സ് എടുത്ത് കുടിച്ചു... അപ്പോഴേക്കും വൈഗയും കഴിച്ചു എഴുന്നേറ്റിരുന്നു... അവൾ വേഗം കൈകഴുകി വന്ന് സീതാമ്മക്ക് കൈ കഴുകാനായി ഫിംഗർ ബൗൾ എടുത്ത് നൽകി... പിന്നെ സിദ്ധുവിന്റെ കഴിക്കൽ കൂടെ കഴിഞ്ഞതും പാത്രങ്ങൾ എടുത്ത് അടുക്കളയിലേക്ക് കൊണ്ട് വെച്ചു... അതെല്ലാം വാഷ് ചെയ്തു അടുക്കളയും ക്ലീൻ ചെയ്ത് വരുമ്പോൾ സീതാമ്മയുടെ മുറിയിൽ അവരുടെ മടിയിൽ തല വെച്ചു കിടക്കുകയാണ് സിദ്ധു... സീതാമ്മയുടെ അവന്റെ മുടിയിലൂടെ പതിയെ തലോടി വിടുന്നുണ്ട്... വാ... മുറിക്ക് പുറത്ത് തന്നെ നിന്ന അവളെ സീതാമ്മ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു... ഇവിടെ കിടന്നോ... അവളെ കണ്ടപ്പാടെ കുറച്ചു നീങ്ങി കിടന്ന് സിദ്ധു പറഞ്ഞതും അവളൊന്ന് മടിച്ചു... വാടോ... വീണ്ടും അവൻ വിളിച്ചതും അവരെ രണ്ട് പേരെയും മുഷിപ്പിക്കേണ്ട എന്ന് കരുതി അവളും സീതാമ്മയുടെ മടിയിൽ ഓരോരം തലവെച്ചു കിടന്നു... സിദ്ധുവും വൈഗയും മുഖാമുഖം ആണ് കിടന്നത്... സീതാമ്മയുടെ കൈകൾ ഇരുവരുടെയും മുടിയിലൂടെ ഒരുപോലെ തഴുകുന്നുണ്ട്...അവരുടെ കണ്ണും മനസ്സും ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞു... മരുമകൾ ആയി വരുന്ന കുട്ടിക്ക് തന്റെ ഈ അവസ്ഥ അംഗീകരിക്കാൻ പറ്റുമോ എന്ന് പലപ്പോഴൊക്കെ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട് അവർ... വേറൊന്നുമല്ല ഇപ്പോഴത്തെ കാലത്ത് ആവതുണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ ആരും നോക്കില്ല... പിന്നെ തളർന്നു കിടക്കുകയാണെങ്കിൽ പറയുകയും വേണ്ടല്ലോ... പക്ഷെ വീട്ടിൽ ജോലിക്ക് നിൽക്കുന്ന ചേച്ചി പോയത് മുതൽ വൈഗ തന്നെ ഒരു കൊച്ചികുഞ്ഞിനെ എന്നപോലെ ആണ് നോക്കുന്നത് എന്നവർ ശ്രദ്ധിച്ചു... അവൾ സിദ്ധുവിന്റെയും തന്റെയും ഭാഗ്യമാണെന്ന് ചിന്തിച്ചു... മുഖത്തോട് മുഖം നോക്ക് കിടന്നതും സിദ്ധുവിന്റെ കണ്ണുകൾ വൈഗയുടെ മുഖത്തൂടെ ഓടി നടന്നു...വിടർന്ന കണ്ണുകളും നീണ്ട മൂക്കും അൽപ്പം വിടർന്ന ഇളം റോസ് നിറത്തിലുള്ള അധരങ്ങളും...അധരങ്ങൾക്ക് മാറ്റ് കൂട്ടാനായി മേൽചുണ്ടിന് മുകളിൽ ചെറിയൊരു സൂക്ഷിച് നോക്കിയാൽ മാത്രം കാണുന്ന തരത്തിലുള്ള മറുകും...അവന്റെ മിഴികൾ കൗതുകത്തോടെ വിടർന്നു... ഇത്രയും അടുത്ത് ആദ്യമായാണ് അവളുടെ മുഖം കാണുന്നത്... അവന്റെ മിഴികൾ അവളിൽ നിന്നും വ്യതിചലിക്കാതെ അവളിൽ തന്നെ തറഞ്ഞു നിന്നതും വൈഗയുടെ മുഖം താഴ്ന്നു... അവന്റെ നോട്ടം അവളിൽ നാണത്തിന്റെ ചുവപ്പ് രാശി പടർത്തി... അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് മിഴികളുയർത്തി നോക്കാനേ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല... ഹൃദയം പട പട മിടിക്കുന്നുണ്ട്... അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ തനിക്കായി നാണത്തോടെ മൊട്ടിട്ട പുഞ്ചിരിയിൽ അവനൊരു നിമിഷം മതിമറന്നു നോക്കി കിടന്നു.... അവനുള്ളിൽ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നത് അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു... വികാരങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... എങ്കിലും അവന്റെ കൈകൾ അതിനെ ലങ്കിച്ചെന്നോണം അവളുടെ അധരങ്ങളെ ഒന്ന് തലോടനായി വിരലുകൾ നീട്ടിയതും..... എഴുന്നേറ്റ് പോയേ രണ്ടും... ഇതേ നിങ്ങൾക്ക് പ്രണയിക്കാനുള്ള സ്ഥലമല്ല... മ്മ്... മ്മ് എഴുന്നേറ്റെ... ഇനിയും രണ്ടും മടിയിൽ കിടന്നാൽ വേറെ പലതും ചിലപ്പോൾ കാണേണ്ടി വരും എന്ന് തോന്നിയ സീതാമ്മ വേഗം തന്നെ രണ്ടിനെയും എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.... ഞെട്ടിയെന്ന പോലെ സിദ്ധു കൈ പിൻവലിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു അമ്മയെ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി... വൈഗയും ചമ്മലോടെ എഴുന്നേറ്റു... ഒരുനിമിഷം സീതാമ്മയുടെ അരികിലാണ് കിടക്കുന്നത് എന്ന് ഇരുവരും വിസ്മരിച്ചു പോയിരുന്നു... അമ്മേ... ഇന്ന് ഞങ്ങൾ രണ്ടും ഇവിടെയാണ്... ചേച്ചി ഇല്ലല്ലോ... സിദ്ധു ചിണുങ്ങും പോലെ പറഞ്ഞു... വേണ്ട... മോനേ... നിങ്ങളുടെ റൊമാൻസ് കാണാനുള്ള ത്രാണിയൊന്നും ഈ പ്രായത്തിൽ എനിക്കില്ല...രണ്ടും വേഗം വിട്ടോ... അമ്മ തനിയെയോ... എന്തെങ്കിലും ആവശ്യം വന്നാൽ... വൈഗ ആധിയോടെ ചോദിച്ചു... ഒരു ആവശ്യവും വരില്ല... മക്കള് പോയി കിടന്നോ... ഇനി എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ ദേ ഈ ഫോണൊന്നു വിളിച്ചാൽ നിങ്ങൾ ഓടി വരില്ലേ... അരികിലെ ഫോൺ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞതും മനസ്സില്ല മനസ്സോടെ ഇരുവരും മൂളി... എന്നാൽ വേഗം സ്ഥലം വിട്ടോ... എനിക്കും നല്ല ക്ഷീണം ഉണ്ട്‌.... സീതാമ്മ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കിടക്കാൻ കണ്ണട എല്ലാം മുഖത് നിന്ന് ഊരി മാറ്റിയത്തും സിദ്ധു വേഗം അമ്മയെ കിടക്കാൻ സഹായിച്ചു... വൈഗ കാലിന് ചുവട്ടിൽ കിടന്നിരുന്ന പുതപ്പും സീതാമ്മയുടെ മേലേക്ക് നേരെ വലിച്ചു കൊടുത്തു... ഇരുവരും അമ്മയോട് ഗുഡ് നൈറ്റ് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വാതിലും ചാരി ഇറങ്ങി... രണ്ട് പേർക്കും ഒരുപോലെ പേടിയുണ്ട്... സീതാമ്മയെ ഒറ്റക്ക് കിടത്തുന്നതിൽ... പിന്നെ എത്ര നിർബന്ധിച്ചാലും അമ്മ ആരെയും കൂടെ കിടത്താൻ സമ്മതിക്കില്ല... വൈഗ മുകളിൽ മുറിയിലേക്ക് പടികൾ കയറാൻ തുടങ്ങിയതും സിദ്ധു പെട്ടെന്ന് അവളെ തന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു... സിദ്വേട്ട... എന്താ ഈ കാണിക്കുന്നത്... പെട്ടെന്ന് പേടിച്ചു പോയ വൈഗ പറഞ്ഞതും അവൻ അവളെ നോക്കിയൊന്ന് കണ്ണുരുട്ടി... ശ്.. മിണ്ടരുത്... മിണ്ടിയാൽ ഞാൻ താഴെക്കിടും... അവൻ അവളെ താഴെക്കിടും പോലെ കാണിച്ചതും അവളുടെ കൈകൾ അവന്റെ ബനിയനിൽ പിടുത്തമിട്ടു... പേടിച്ചരണ്ട മുഖത്തോടെ തന്റെ കയ്യിൽ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ അടച്ചു കിടക്കുന്നവളെ അവൻ ചുണ്ടിൽ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ നോക്കി പതിയെ പടികൾ കയറി തുടങ്ങി.... അപ്പോൾ ഇരുവരുടെയും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നത് പരസ്പരം അടങ്ങാത്ത പ്രണയമായിരുന്നു.... അവിടെ സച്ചുവിനെ അവൻ മനപ്പൂർവം മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... സച്ചു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ തന്റെതാകണമെങ്കിൽ കുറച്ചു ദിവസം അവളെ താൻ മനപ്പൂർവം അവഗണിച്ചേ പറ്റൂ എന്നവൻ ചിന്തിച്ചു...ഇപ്പോൾ മനസ്സിൽ വൈഗക്ക് മാത്രമാണ് സ്ഥാനം തന്നിലെ മുഴുവൻ പ്രണയവും അവൾക്കാണ് എന്നവൻ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അവൻ അവളുമായി തന്നെ മുറിയിലേക്ക് കയറി അവളെ പതിയെ കട്ടിലിലേക്ക് ചായ്ച്ചു കിടത്തി... അവളുടെ മുഖവും അവനോടുള്ള പ്രണയത്താൽ അവൻ നൽകുന്നതെന്തും സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറെന്ന പോലെ ആയിരുന്നു... അവളുടെ മനസ്സും ശരീരവും എന്തിനൊക്കെയോ കൊതിച്ചു... സിദ്ധു അവളെ പതിയെ കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി അവളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു... അവളുടെ മേലേക്ക് അമർന്നു കിടന്നതും അവളുടെ കൈകളും യന്ത്രികമായി അവന്റെ ഉടലിനെ ചുറ്റി... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ഇഷ്ടമാകുന്നുണ്ടോ... പിള്ളേരെ 😊 അഭിപ്രായം പറയണേ.... ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕28 Jamsheena Faisal പേടിച്ചരണ്ട മുഖത്തോടെ തന്റെ കയ്യിൽ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ അടച്ചു കിടക്കുന്നവളെ അവൻ ചുണ്ടിൽ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ നോക്കി പതിയെ പടികൾ കയറി തുടങ്ങി.... അപ്പോൾ ഇരുവരുടെയും മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞുനിന്നത് പരസ്പരം അടങ്ങാത്ത പ്രണയമായിരുന്നു.... അവിടെ സച്ചുവിനെ അവൻ മനപ്പൂർവം മറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... സച്ചു ജീവിതകാലം മുഴുവൻ തന്റെതാകണമെങ്കിൽ കുറച്ചു ദിവസം അവളെ താൻ മനപ്പൂർവം അവഗണിച്ചേ പറ്റൂ എന്നവൻ ചിന്തിച്ചു...ഇപ്പോൾ മനസ്സിൽ വൈഗക്ക് മാത്രമാണ് സ്ഥാനം തന്നിലെ മുഴുവൻ പ്രണയവും അവൾക്കാണ് എന്നവൻ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അവൻ അവളുമായി തന്നെ മുറിയിലേക്ക് കയറി അവളെ പതിയെ കട്ടിലിലേക്ക് ചായ്ച്ചു കിടത്തി... അവളുടെ മുഖവും അവനോടുള്ള പ്രണയത്താൽ അവൻ നൽകുന്നതെന്തും സ്വീകരിക്കാൻ തയ്യാറെന്ന പോലെ ആയിരുന്നു... അവളുടെ മനസ്സും ശരീരവും എന്തിനൊക്കെയോ കൊതിച്ചു... സിദ്ധു അവളെ പതിയെ കട്ടിലിലേക്ക് കിടത്തി അവളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു... അവളുടെ മേലേക്ക് അമർന്നു കിടന്നതും അവളുടെ കൈകളും യന്ത്രികമായി അവന്റെ ഉടലിനെ ചുറ്റി... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ വൈഗയുടെ ശരീരത്തിൽ അമർന്നു കിടന്ന സിദ്ധുവിന് തന്നിലെ ശരീരത്തിൽ വരുന്ന മാറ്റങ്ങൾ അറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു...ഇതിൽ കൂടുതൽ എന്തൊക്കെയോ മനസ്സും ശരീരവും ആഗ്രഹിച്ചു പോകുന്നു... അവൻ വൈഗയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയതും അവൾ കണ്ണുകളടച്ചു കിടക്കുകയാണ്... അവന്റെ കൈകൾ പതിയെ അവളുടെ ടോപ്പിന്റെ സ്ലിറ്റിനിടയിലൂടെ അരിച്ചു കയറി...മുറിയിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ ചെറുതായി തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന അവളുടെ അണി വയറിലേക്ക് അവന്റെ കണ്ണുകളും വിരലുകളും ഒരുപോലെ ചലിച്ചതും വൈഗ പതിയെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു... അവൻ ഞെട്ടിയെന്ന പോലെ കൈകൾ പിൻവലിച്ചു... ജാള്യത തോന്നിയ അവന്റെ മുഖത്തെ പാടെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത് പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞതും അതവന്റെ ചുണ്ടിലേക്കും പകർന്നു... വൈഗ അവനെ കണ്ണിമവെട്ടാതെ നോക്കി... അവന്റെ നോട്ടവും അവളുടെ മുഖത്തെക്കായി... എന്തോ ഒരു പ്രത്യേകത... ഇരുവരുടെയും ഹൃദയം ധ്രുത ഗതിയിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ട്... സിദ്ധുവിന്റെ മിഴികൾ അവളുടെ മുഖത് എന്തോ തേടി നടന്നതും താൻ ആഗ്രഹിച്ചതെന്തോ കണ്ട് പിടിച്ച പോലെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി... അതിലേക്ക് തന്നെ നോട്ടം തുടർന്നു കൊണ്ടിരുന്നതും അവന്റെ കൈകൾ വീണ്ടും യന്ത്രികമെന്നോണം അവളുടെ ടോപ്പിനിടയിലൂടെ അണിവയറിലേക്ക് അരിച്ചു കയറി... മുഖത് നിന്നും കണ്ണുകൾ പറിച്ചു മാറ്റാതെ തന്നെ അവന്റെ വിരലുകൾ അതിന്റെ സഞ്ചാര പാത തേടി അലഞ്ഞു... മിനുസമർന്ന അവളുടെ മേനിയിൽ അവന്റെ വിരലുകൾ തഴുകുന്ന നിമിഷം മറ്റെല്ലാം വിസ്മരിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആലസ്യത്തോടെ അടഞ്ഞു... അവന് വിധേയപ്പെട്ടെന്ന പോലെ അവന് കീഴിൽ അവൻ നൽകുന്ന ചെറിയ അനുഭൂതിയിൽ ആലസ്യത്തോടെ കൂമ്പിയടഞ്ഞ മിഴികളുമായി വൈഗ കിടന്നു...തനിക്ക് വിധേയപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന പെണ്ണിനെ അവനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി... അവന്റെ വിരലുകൾ അവളുടെ പൊക്കിൾ ചുഴിയുടെ ആഴം അളന്നതും അവളൊന്ന് ഏങ്ങി...ആ ഗർത്തം അവനിലെ സിരകളെ ചൂട് പിടിപ്പിച്ചു തുടങ്ങി... ഉയർന്ന ശ്വാസോശാസത്തോടെ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ ഉയർന്നു താഴ്ന്നതും സിദ്ധുവിനും അവനിൽ ഉണരുന്ന വികാരങ്ങളെ പിടിച്ചു വെക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... ഇടവിട്ടുള്ള ശ്വാസൊഛാസങ്ങൾ മാത്രം തിങ്ങി നിറഞ്ഞ മുറി...എ സി യുടെ തണുപ്പിലും ഇരുവരും വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി... മനസ്സിൽ എവിടെയോ തോന്നിയ ഉൾപ്രേരണയാൽ സിദ്ധുവിന്റെ മുഖം അവളുടെ വിറക്കുന്ന അധരങ്ങളെ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി... അവന്റെ നെഞ്ച് അവളുടെ മാറിടങ്ങളെ അമർത്തി കൊണ്ട് അവളുടെ മുഖത്തോടടുത്തു... വൈഗയിൽ പരവേശം നിറഞ്ഞു... അവനെ എതിർക്കാൻ കൈകൾ ചലിക്കുന്നില്ല... അവനിലെ ഭാരം മുഴുവൻ അവൾക്ക് നൽകി കൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്നപോലെ നിന്നതും വൈഗയുടെ മിഴികൾ പതിയെ കൂമ്പിയടഞ്ഞു... അവളുടെ കൈകൾ യാന്ത്രികമെന്നോണം അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയതും അവന്റെ കൈകളും അവളെ പുണർന്നു കൊണ്ട് അവളിലെ അധരങ്ങളിലെ മധു നുകരാൻ വെമ്പിയെന്നോണം അവളുടെ അധരത്തിൽ പതിയെ അവന്റെ അധരങ്ങൾ കൊണ്ടൊന്നു തഴുകി...അവളുടെ മിഴിയൊന്ന് വെട്ടിയതും പൊടുന്നനെ അവൻ അവളുടെ അധരങ്ങളെ തന്റെതാക്കി മാറ്റി... ആദ്യമായുള്ള ചുംബനം ഇരുവരെയും മറ്റേതോ ലോകത്തെത്തിച്ചു... അവൻ കടിച്ചും നുണഞ്ഞും നാവ് കൊണ്ട് തലോടിയും അവളുടെ അധരങ്ങളെ രുചിച്ചറിഞ്ഞു... അവളുടെ കൈകൾ അവനിൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ മുറുകി... സിദ്ധുവിന്റെ കൈകൾ പതിയെ അവളുടെ തലക്ക് പിറകിൽ മുടിക്കുള്ളിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങി അവളെ കൂടുതൽ തന്നിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു... അവളെ വേർപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിലുള്ള ഒരു അനുഭൂതി അവനിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു...അവളുടെ അധരങ്ങളെ വേർപ്പെടുത്താൻ കഴിയാത്ത വിധം അവളിൽ അടിമ പെട്ടുപോയി... എന്തോ ഒന്ന് അവളിലേക്ക് തന്നെ വലിച്ചടുപ്പിക്കുന്നു... വൈഗയുടെ അവസ്ഥയും മറിച്ചായിരുന്നില്ല... അവനെ വേർപ്പെടുത്താൻ കഴിയാതെ അവനെ തന്നിലേക്ക് കൂടുതൽ അണച്ചു പിഠിക്കുകയാണ് അവളും ചെയ്യുന്നത്... അവന്റെ അധരങ്ങളിലെ ഇളം ചൂട് അവളുടെ ശരീരത്തിൽ മുഴുവൻ പടരുന്നത് പോലെ... ഏറ്റവും ഒടുവിൽ ശ്വാസം വിലങ്ങിയതും സിദ്ധു തന്നെ തന്റെ അധരങ്ങളെ വേർപ്പെടുത്തി അവളിൽ നിന്നും അകന്ന് മറു ഭാഗത്തേക്ക്‌ കിടന്നു...അവളും അവനെ നോക്കാൻ കഴിയാതെ മറു ഭാഗത്തേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു കിടന്നതും അവനൊരു ചിരിയോടെ തന്റെ എതിർവശം തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നവളെ നോക്കി കൊണ്ട് അവൾക്കരികിലേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്നു... ഇരുവർക്കും ഇടയിൽ മൗനം നിറഞ്ഞു... അതിനെ മാറ്റി നിർത്തി അവിടൊരു സംസാരത്തിന് തുടക്കമിടാൻ ഇരുവരും ആഗ്രഹിച്ചില്ല... സിദ്ധുവിന്റെ കൈകൾ പതിയെ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ നീങ്ങി.. അവിടം വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയെന്ന പോലെ അവൻ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചതും അവളും അനങ്ങാതെ അങ്ങനെ കിടന്നു.... ഇരുവരുടെയും ചുണ്ടിൽ മനോഹരമായ ഒരു പുഞ്ചിരി യുണ്ടായിരുന്നു....പതിയെ ഇരുവരും നിദ്രയെ പുൽകി.... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #💔 നീയില്ലാതെ #തുടർകഥ #📙 നോവൽ

ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕𝟮𝟱 ✍️Jamsheena Faisal സിദ്ധു സർ എപ്പോഴാ വന്നത്... "സച്ചുവുമായി വീഡിയോ കോൾ ചെയ്തിരുന്ന സിദ്ധു വൈഗയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും ലാപ്പ് വേഗം അടച്ചു വെച്ചു... സച്ചു വൈഗയുടെ ശബ്ദം നേരിയ രീതിയിൽ കേട്ടതും അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ കൊണോന്ന് വിരിഞ്ഞു... ."ആ ... കുറച്ചു നേരമായി... താൻ നല്ല ഉറക്കമായിരുന്നു..."അവനൊരു ചിരിയോടെ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു നേരെ ഇരുന്നു... വൈഗ മുറിയിലേക്ക് കയറി നിന്നു... "മ്മ്... ഞാൻ ഉറങ്ങണം എന്ന് വിചാരിച്ചു കിടന്നതല്ല... എന്തോ ഉറങ്ങി പോയി..."അവളൊരു മന്ദഹാസത്തോടെ മറുപടി നൽകി... അതൊന്നും സാരമില്ലടോ... തനിക്ക് ഇന്നലെ രാത്രി ഉറക്കം ശരിയായിട്ടുണ്ടാവില്ല... വീട് മാറി കിടന്നതിന്റെയാവും... അവനും ഒരു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. താൻ ഇവിടെ ഇരിക്ക്... അവിടെ നിൽക്കുന്ന അവളോടായി അവൻ പറഞ്ഞതും അവൾ വേണ്ടെന്ന പോലെ തല ചലിപ്പിച്ചു... ഇരിക്കെടോ... വേണ്ട സർ... ഞാൻ താഴേക്ക് പോവുകയാണ്... ഞാൻ സാറിന് ചായ വേണോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ വന്നതാ... വേണ്ട... ഞാൻ ഓഫീസിൽ നിന്നും കുടിച്ചു... അവൻ പറഞ്ഞതും അവൾ പോകാനൊരുങ്ങി... വൈഗാ... ഒന്ന് നിന്നേ.... അവൾ തിരിഞ്ഞവനെ നോക്കിയതും അവൻ കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു അവൾക്കരികിലേക്ക് നടന്നു... ഈ സാറ് വിളി തനിക്ക് മാറ്റിക്കൂടെ...അവനൊന്നു മടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചതും അവളുടെ ചുണ്ടുകളൊന്ന് പുഞ്ചിരിയോടെ വിടർന്നു... മാറ്റണോ... അവളൊരു കുസൃതി യോടെ ചോദിച്ചു.. മ്മ്... എന്തോ വല്ലാത്തൊരു അകലം ഫീൽ ചെയ്യുന്നു... ശ്രമിക്കാം... പക്ഷെ... പിന്നെ എന്ത് വിളിക്കും.. വേറെന്തൊക്കെ വിളിക്കാനുണ്ട്.. താൻ അമ്മ വിളിക്കുന്നത് പോലെ സിദ്ധു എന്ന് വിളിച്ചോ...അവൻ പരിഹാര മാർഗ്ഗം എന്നപോലെ പറഞ്ഞു.. അയ്യോ.. അത് വേണ്ട... പിന്നെ... സിദ്വേട്ടൻ എന്ന് വിളിക്കാം... തന്റെ ഇഷ്ടം... എന്നാലും സർ എന്ന് വിളിക്കരുത്... അവൻ അപേക്ഷ പോലെ പറഞ്ഞു.. സിദ്വേട്ടൻ... അവൾ പതിയെ ഒന്ന് ഉച്ചരിച്ചു നോക്കി.. പറയാൻ ഒരു സുഖമൊക്കെയുണ്ട്.. അവൾ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചു.. എന്താ താൻ ആലോചിക്കുന്നേ... ഏയ് ഒന്നുല്ല... ഞാൻ വെറുതെ... എങ്കിൽ ഞാൻ താഴേക്ക് പൊക്കോട്ടെ... മ്മ്... അവൻ അനുവാദം നൽകിയതും അവനൊരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ അവിടെ നിന്നും നടന്നു... അവളുടെ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി കണ്ട അവനിൽ എന്തെന്നില്ലാത്ത ഒരു ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു... എന്താണെന്നറിയില്ല.. പക്ഷെ ആ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി തന്നിൽ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടി ക്കുന്നുണ്ട്... താഴേക്ക് സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങുന്ന വൈഗയുടെ ചുണ്ടിലും ആ പുഞ്ചിരി അത് പോലെ തന്നെ മായാതെയുണ്ടായിരുന്നു...  തന്നോടുള്ള സിദ്ധുവിന്റെ മനോഭാവത്തിലെ മാറ്റം അവളിലും അവനോടുള്ള പ്രണയത്തിന്റെ വിത്ത് മുളപൊട്ടി തുടങ്ങിയിരുന്നു... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕𝟮𝟲 Jamsheena Faisal സീതാമ്മയുടെ മടിയിൽ തലച്ചേർത്തു വെച്ചു എന്തോ ആലോചനയിൽ കിടക്കുകയാണ് സിദ്ധു... സീതാമ്മ അവന്റെ തലമുടിയിൽ പതിയെ തഴുകി വിടുന്നുണ്ട്... സിദ്ധു... നീയെന്താ ആലോചിക്കുന്നത്... എവിടേക്കോ മിഴികൾ പായിച്ചു കൊണ്ട് സീതാമ്മ ചോദിച്ചു അവന്റെ മറുപടിക്കായി കാത്തു... ഹ്മ്.. ഹ്മ്... ഒന്നുമില്ല... വെറുതെ... അവൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് സീതാമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി... നിന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ അറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും രഹസ്യം ഉണ്ടോ സിദ്ധു... അവന്റെ കുറച്ചു ദിവസമായുള്ള പെരുമാറ്റത്തിൽ സംശയം തോന്നിയ കാര്യം സീതാമ്മ അപ്പോൾ തന്നെ ചോദിച്ചു... എന്ത് രഹസ്യം... അവൻ പൊടുന്നനെ മടിയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു... അതിന് നീയെന്തിനാ സിദ്ധു ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നത്... ഞാൻ വെറുതെ ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളൂ... നീയും വൈഗയും എന്നിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും ഒളിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന്... സീതാമ്മയുടെ ചോദ്യത്തിൽ അവൻ വീണ്ടും ഒന്ന് പതറി... അത്... അത്... പിന്നെ... അമ്മ... അതൊക്കെ അമ്മയുടെ വെറും തോന്നൽ ആണ്... എനിക്കും വൈഗക്കും എന്ത് രഹസ്യം... മ്മ്... അങ്ങനെയായാൽ മതി... അമ്മ പിന്നെ അവനെ കൂടുതലൊന്നും ചോദിച്ചു ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ നിന്നില്ല... എങ്കിലും അവരുടെയുള്ളിൽ സിദ്ധുവിന്റെയും ബൈഗയുടെയും പരസ്പരം തമ്മിലുള്ള പെരുമാറ്റം ഒരു കരടായി തന്നെ കിടന്നു... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ സിദ്വേട്ട ഫുഡ് എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. കഴിക്കാൻ വാ... വൈഗ വന്നു വിളിച്ചതും സിദ്ധു കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു... വൈഗാ... പോകാൻ നിന്ന അവളെ അവൻ പിറകിൽ നിന്നും വിളിച്ചതും അവൾ എന്താണെന്ന പോലെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി... അത്.... പിന്നെ... എന്താ സിദ്വേട്ട... അവന്റെ പരുങ്ങൽ കണ്ട് അവൾ കാര്യം മനസ്സിലാകാതെ നിന്നു... അത്.. പിന്നെ... അമ്മക്കെന്തൊക്കെയോ സംശയങ്ങൾ ഉണ്ട്‌ നമ്മുടെ രണ്ട് പേരുടെയും കാര്യത്തിൽ... അതിന്നെന്നോട് നേരിട്ട് ചോദിക്കുകയും ചെയ്തു... അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇനിമുതൽ അങ്ങോട്ട് അമ്മയുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് തന്നോട് ഇത്തിരി കൂടുതൽ അടുത്തിടപഴകും... തനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ... അവൻ അവളോട് എങ്ങനെയൊക്കെയൊ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു... കാരണം താൻ പറയുന്നത് അവൾ ഏത് രീതിയിൽ എടുക്കും എന്നറിയില്ലല്ലോ... വൈഗാ ഒരുനിമിഷം ആലോചിച്ചു... എനിക്ക് പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ല സിദ്വേട്ട... അല്ലെങ്കിലും എനിക്ക് പറ്റില്ലെന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ലല്ലോ... സിദ്വേട്ടൻ പറഞ്ഞ എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും സമ്മതമാണെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞാൻ സൈൻ ചെയ്തു നൽകിയതല്ലേ...അവൾ അവന്റെ മുഖത് നോക്കാതെ പറഞ്ഞു. അതൊക്കെ ശരിയാണ് എന്നാലും ഞാൻ തന്നോട് ചോദിച്ചെന്നേയുള്ളു... ഉടമ്പടി പ്രകാരം ആ കാലാവധി തീരുവോളം താൻ എല്ലാ അർത്ഥത്തിലും എന്റെ ഭാര്യയാണല്ലോ... അവസാനം അവളെ നോക്കി മീശ പിരിച്ചു കൊണ്ട് അർത്ഥം വെച്ചെന്ന പോലെ അവൻ പറഞ്ഞതും അവളൊന്ന് പതറി... വെപ്രാളത്തോടെ അവനെ മിഴികളുയർത്തി നോക്കിയതും... ഞാൻ പറഞ്ഞതിൽ എന്തെങ്കിലും തെറ്റുണ്ടോ... അവൻ  കളിയാക്കിയെന്ന പോലെ അവളുടെ നോട്ടം കണ്ട് കൊണ്ട് ചോദിച്ചതും അവൾ അതേ വെപ്രാളത്തോടെ തന്നെ ഇല്ലെന്ന് പോലെ തലയനക്കി ശരം കണക്കെ അവിടെ നിന്നും താഴെക്കോടി... അത് കണ്ടവൻ അവിടെ നിന്നും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു പോയി... നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം സ്വിച്ചിട്ടത് പോലെ അവന്റെ ചിരി നിന്നു... എന്താണ് ഇപ്പോൾ തനിക്ക് സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്നവൻ ചിന്തിച്ചു...അവളുടെ സാമിപ്യം തന്നിൽ എന്തൊക്കെയോ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ട്... അവളുടെ മുന്നിൽ എപ്പോഴും കളിയോടെയും ചിരിയോടെയും സന്തോഷത്തോടെയും ഇരിക്കാൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു... വിവാഹത്തിന് മുന്നേ അവളോട് ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പോലും സംസാരിക്കില്ലെന്ന് മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചതാണ്... പക്ഷെ... എന്തോ അവളെ കാണുമ്പോൾ ഒരു ചിരി നൽകാതിരിക്കാനോ ഒരു വാക്ക് മിണ്ടാതിരിക്കാനോ കഴിയുന്നില്ല...അവൻ കുറച്ചു നേരം അവളെ കുറിച്ച് തന്നെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... സിദ്വേട്ട... താഴെ നിന്നും വീണ്ടും വൈഗയുടെ വിളി വന്നതും അവൻ തല്ക്കാലം ആലോചനകൾക്ക് വിരാമമിട്ടു കൊണ്ട് താഴേക്ക് പോയി... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ #💔 നീയില്ലാതെ #തുടർകഥ #📙 നോവൽ #നോവൽ #തുടർകഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕𝟮𝟰 ✍️Jamsheena Faisal ഉച്ചകഴിഞ്ഞു ഭക്ഷണം എല്ലാം കഴിച്ചു സീതാമ്മയോടൊപ്പം അവരുടെ മുറിയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു വൈഗ... സിദ്ധുവിന്റെ മുറിയിൽ പോയി തനിച്ചിരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല... സീതാമ്മയുടെ കൂടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ തന്റെ അമ്മയുടെ കൂടെ ഇരിക്കുന്ന അതേ ഫീൽ.. കുറച്ചു നേരം സീതാമ്മയോട് എന്തൊക്കെയോ സംസാരിച്ചിരുന്നു വൈഗ... അതിൽ അവളുടെ ചെറുപ്പകാലവും അമ്മയുടെ ഒപ്പമുള്ള സന്തോഷ ജീവിതവും അമ്മയുടെ മരണവും എല്ലാം കടന്നു വന്നു... മോള് വാ... സീതാമ്മയുടെ അരികിൽ ഇരിക്ക്... കസേരയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന അവളെ അവർ തനിക്കരികിൽ കട്ടിലിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു... അവളൊരു മടിയും കൂടാതെ അവർക്കരികിൽ വന്നിരുന്നതും കയ്യെത്തിച്ചു അവളുടെ തലയിൽ പതിയെ തലോടി തുടങ്ങി സീതാമ്മ... ഇനി ഒന്നും കൊണ്ടും എന്റെ കുട്ടി വിഷമിക്കരുത്... സ്വന്തം അമ്മ പോയതിൽ പകരമായി ഈശ്വരൻ നൽകിയ അമ്മയാണെന്ന് കരുതിയാൽ മതി... അല്ല അമ്മ അങ്ങനെ തന്നെ മതി മരിക്കുവോളം... എനിക്കും വല്യ ആശയായിരുന്നു ഒരു പെൺകുഞ്ഞിനെ കൂടെ വേണമെന്ന്... എന്തോ എന്റെ ആഗ്രഹം വല്ലാതങ്  അധികരിച്ചത് കൊണ്ടാകാം ഈശ്വരൻ സിദ്ധുവിന്റെ അച്ഛനെ നേരത്തെയങ്ങോട്ട് വിളിച്ചത്... ഹ്മ്... പക്ഷെ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഒത്തിരി സന്തോഷം ഉണ്ട്‌... എന്റെ സിദ്ധുവിന്റെ ഭാര്യയായിട്ടാണെലും നല്ലൊരു മോളെ തന്നല്ലോ... പറയുമ്പോഴെല്ലാം അവരുടെ കൈകൾ അവളുടെ മുടിയിൽ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു... അവരുടെ സ്നേഹത്തിൽ വൈഗയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു... ഞാൻ അമ്മയുടെ മടിയിലൊന്ന് കിടന്നോട്ടെ... കണ്ണുകൾ നിറച്ചുള്ള അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ അവർ വാത്സല്യത്തോടെ ചുണ്ടിൽ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ കൈകൾ വിടർത്തി അവളെ ക്ഷണിച്ചു... തള്ള കോഴി ചിറകുകൾക്കുള്ളിൽ കോഴി കുഞ്ഞുങ്ങളെ പൊതിഞ്ഞു പിടിക്കും പോലെ അവരും അവളെ തന്റെ കൈക്കുള്ളിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചു തലയിൽ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ഡാ... സിദ്ധു... സിദ്ധു ഓഫീസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയതും പിന്നാലെ അവനെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് മിഥുൻ ഇറങ്ങി വന്നു...എന്നാൽ സിദ്ധു അവനെ മൈൻഡ് പോലും ചെയ്യാതെ കാറിലേക് കയറി ഡോർ അടച്ചു... അവന്റെ നീക്കം മനസ്സിലാക്കിയ മിഥുൻ വേഗം കോ ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ കയറി ഡോർ അടച്ചു... സിദ്ധു അവനെ തറപ്പിച്ചു നോക്കിയതും അവനൊന്നു ഇളിച്ചു കാണിച്ചു... സിദ്ധു ദേഷ്യത്തോടെ കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു...സിദ്ധു വിന്റെ മുഖത്തെ ദേഷ്യം തന്റെ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഒളിച്ചു കളിയാണെന്ന് അറിയാവുന്ന മിഥുന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഡാ.. നീ എന്നോട് പിണക്കത്തിലാണോ... മിഥുൻ ചോദിച്ചതും മറുപടി നൽകാതെ കാറിന്റെ സ്പീടൊന്ന് കൂട്ടി സിദ്ധു... ഡാ... സിദ്ധു... എന്താടാ @₹&#മോനേ... ഹൌ എന്റെ ചെവികല്ല് അടിച്ചു പോയി... പെണ്ണ് കെട്ടിയപ്പോഴും നിനക്ക് മാറ്റമൊന്നും ഇല്ലല്ലോടാ... ഡാ... സിദ്ധു എന്നും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കും... അല്ലാതെ ഒരു പെണ്ണ് ജീവിതത്തിലേക്ക് വന്നെന്ന് കരുതി ഞാൻ മാറാനൊന്നും പോകുന്നില്ല... പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത് ഗൗരവം നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാടാ നിന്നെ എനിക്കറിഞ്ഞൂടെ... എനിവേ നിന്റെ പുതുപ്പെണ്ണ് എങ്ങനെയുണ്ട്...മിഥുൻ വൈഗയുടെ കാര്യം ചോദിച്ചതും സിദ്ധു പെട്ടെന്ന് കാർ സഡൻ ബ്രേക്ക്‌ ഇട്ട് നിർത്തി. എന്താടാ എന്ത് പറ്റി... മിഥുൻ പെട്ടെന്നുള്ള അവന്റെ ഭവമാറ്റത്തിന്റെ കാരണം അറിയാതെ ചോദിച്ചു. നീ വാ... നമുക്കൊരോ കോഫി കുടിച്ചു കൊണ്ട് സംസാരിക്കാം... സിദ്ധു പറഞ്ഞതും അവന്റെ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥതമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ മിഥുൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി... കോഫി ഹൗസിലേക്ക് കയറിയതും സിദ്ധു തന്നെ കോഫി ക്ക് ഓർഡർ കൊടുത്തു. അത് വരും വരെ അവർ ഇരുവരും പരസ്പരം മിണ്ടിയില്ല... കോഫി വന്നതും ഒരെണ്ണം മിഥുനരികിലേക്ക് നീക്കിവെച്ചുകൊണ്ട് മറ്റേത് തനിക്കരികിലേക്കും നീക്കി വേച്ചു സിദ്ധു... സിദ്ധു... ഞാൻ ചോദിച്ചതിന് നീയെനിക്ക് ഉചിതമായ മറുപടി തന്നില്ല... മിഥുൻ അവനെ ഓർമിപ്പിക്കും പോലെ ചോദിച്ചതും സിദ്ധു ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ കോഫി ഒരു സിപ്പെടുത്തു... വൈഗാ ലക്ഷ്മി... ഒരു പാവം പൊട്ടി പെണ്ണ്... ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ അനുസരിച്ചു കൊണ്ട് അതിന്റെ നല്ല വശവും ചീത്തവശവും നോക്കാതെ അനിയത്തിക്ക് എടുത്തു ചാടി തീരുമാനമെടുത്തവൾ... അത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖത് എന്തെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്ത ഭാവങ്ങൾ ആയിരുന്നു...മിഥുൻ അവനെ തന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി... എനിക്കിപ്പോഴും മനസ്സിലാകാത്ത കാര്യം സ്വന്തം അനിയത്തി അല്ലാതിരുന്നിട്ടും ആ കുട്ടിക്ക് വേണ്ടി എങ്ങനെ അവൾക്ക് ഇതിന് തയ്യാറാവാൻ കഴിഞ്ഞു എന്നാണ്... ചിലർ അങ്ങനെയാണെടാ... സ്വന്തമല്ലെങ്കിൽ കൂടെയും കൂടെയുള്ളവർക്ക് വേണ്ടി ജീവൻ വരെ കൊടുക്കാൻ തയ്യാറാകും... മിഥുൻ അവന് മറുപടി നൽകിയതും സിദ്ധുവൊന്ന് മൂളി... സിദ്ധു ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ നീയത് എങ്ങനെ എടുക്കും എന്നറിയില്ല... മിഥുൻ ഒരു മുഖവുരയോടെ പറഞ്ഞതും സിദ്ധു അവനെ ചെറഞ്ഞൊന്ന് നോക്കി... നീ കാര്യം പറ... എന്നിട്ട് നോക്കാം... അത്... അത്... പിന്നെ... വൈഗയുമായി ഫിസിക്കൽ റിലേഷനിൽ ഏർപ്പെടാതെ തന്നെ നിനക്കൊരു കുഞ്ഞിന് വേണ്ടി ശ്രമിച്ചൂടെ.. ഐ മീൻ ഐ വി എഫ് അങ്ങനൊരു സാധ്യതയെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചൂടെ... ഇനഫ്... മിഥുൻ... എനിക്ക് സയന്റിഫിക്കലി ഒരു ബേബിയല്ല വേണ്ടത്... ബയോളജിക്കലി ഒരു ബേബിയാണ്... എന്റെ രക്തമെന്ന് എനിക്ക് അഭിമാനത്തോടെ പറയാൻ കഴിയുന്ന കുഞ്ഞ്... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ വൈഗാ... സിദ്ധു കയറി വരുമ്പോഴേ അമ്മക്ക് തങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ സംശയമൊന്നും തോന്നേണ്ടെന്ന് കരുതി വൈഗയെ വിളിച്ചു കൊണ്ടാണ് വന്നത്... സിദ്ധുമോനെ... വൈഗ കുഞ്ഞ് സീതാമ്മയുടെ മുറിയിലുണ്ട്... അവന്റെ ശബ്ദം കേട്ട് അങ്ങോട്ട് വന്ന ചേച്ചി അവന് മറുപടി നൽകിയതും അവൻ സീതാമ്മയുടെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നതും അമ്മയുടെ മടിയിൽ തല വെച്ചു ഉറങ്ങുന്ന വൈഗയെ കണ്ടത്... സീതാമ്മ കട്ടിലിന്റെ ക്രസിയിലേക്കും തലവെച്ചു കണ്ണുകളടച്ചു കിടക്കുന്നുണ്ട്...കണ്ണുകളടച്ചു കിടക്കുകയാണെങ്കിലും സീതാമ്മയുടെ ഒരു കൈ അപ്പോഴും അവളുടെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ആ കാഴ്ച്ചയിൽ സിദ്ധുവിന്റെ കണ്ണും മനസ്സും ഒരുപോലെ നിറഞ്ഞതും അവൻ അവരെ ശല്യപ്പെടുത്താതെ പതിയെ വാതിൽ ചാരി തിരിഞ്ഞു നടന്നു... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ഇഷ്ടമാകുന്നുണ്ടോ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #💔 നീയില്ലാതെ #തുടർകഥ #നോവൽ #തുടർകഥ

ഉടമ്പടി കല്ല്യാണം... 💕𝟮𝟯 ✍️Jamsheena Faisal സിദ്ധു അവന്റെ ഓഫീസിലേക്ക് കാലെടുത്തു വെച്ചതും ഓരോരുത്തരായി ഓഫീസിലെ സ്റ്റാഫ്‌സ് അവനോട് മോർണിംഗ് വിഷ് ചെയ്തു... അവൻ അവരോടും തിരിച്ചു വിഷ് ചെയ്തു കൊണ്ട് തന്റെ കേബിനിലേക്ക് നടന്നു... മാനേജിങ് ഡയറക്ടർ എന്നെഴുതിയ നെയിം ബോർഡ് പതിച്ച ഡോർ തുറന്നു കൊണ്ട് അവൻ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു... കയ്യിലുള്ള ബാഗ് ലാപ്പ് അടങ്ങിയ ബാഗ് മേശയിലേക്ക് വെച്ചു കൊണ്ട് അവൻ തന്റെ സീറ്റിലേക്ക് ഇരുന്നു... കുറച്ചു നേരം അവന്റെ ചിന്തകളിൽ മറ്റെന്തൊക്കെയോ നിറഞ്ഞു... വൈഗയും സച്ചുവും ഒരുപോലെ അവന്റെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു...ചെയ്യുന്നത് തെറ്റാണോ എന്നവൻ ഇടയ്ക്കിടെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... എങ്കിലും സച്ചുവിനോടൊപ്പം ഒരു കുഞ്ഞുമായി ജീവിക്കുക എന്ന സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നും പിന്മാറാൻ അവൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല... "സിദ്ധു..."ആ മുറിയെ പ്രകമ്പനം കൊള്ളിക്കും വിധം അവിടെ ഉച്ചത്തിലൊരു ശബ്ദം മുഴങ്ങിയതും അത് തന്നെ ബാധിക്കുന്നതല്ല എന്ന കണക്കെ അവൻ ശില പോലെ അനങ്ങാതിരുന്നു... നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് ആ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നുകൊണ്ട് ഒരു യുവാവ് ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്ന മുഖവുമായി കയറി വന്നതും അവനെയൊന്ന് തലയുയർത്തി നോക്കി സിദ്ധു വീണ്ടും അവന്റെ കണ്ണുകൾ മുന്നിലിരിക്കുന്ന സിസ്റ്റത്തിലേക്ക് പായിച്ചു... സിദ്ധു...വീണ്ടും അകത്തേക്ക് വന്നവൻ അലറി വിളിച്ചതും സിദ്ധു ഇരുന്നിരുന്ന ചെയർ തട്ടിത്തെറിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ചാടി എഴുന്നേറ്റു... എന്തിനാ മിഥുൻ ഇങ്ങനെ കിടന്നു തൊണ്ട കീറുന്നേ... എനിക്ക് കേൾക്കാം...അവനും തിരിച്ചു അതേ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞതും മിഥുൻ അവനെ കലിയോടെ നോക്കി. ഓഹ് നിനക്ക് ജീവനുണ്ട്... ഞാൻ കരുതി ഇല്ലെന്ന്... ഇത്രയൊക്കെ നിന്നേ ഞാൻ വിളിച്ചിട്ടും ഇപ്പോഴാണല്ലോ നിനക്കൊന്ന് പ്രതികരിക്കാൻ തോന്നിയത്... മിഥുൻ പല്ലിരുമ്മി ദേഷ്യം കടിച്ചമർത്തി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... നിനക്കെന്താ വേണ്ടത് മിഥുൻ... ഞാൻ ആകെ ഡിപ്രെസ്ഡ് ആണ്... വെറുതെ ആവശ്യം ഇല്ലാതെ എന്നെ പ്രഷർ കയറ്റരുത്... ഞാനാണോ നിന്നേ പ്രഷർ കയറ്റുന്നത്... നീയല്ലേ എല്ലാവർക്കും പ്രഷർ നൽകുന്നത്... നീയിതെന്തിനുള്ള പുറപ്പാടാ സിദ്ധു.... നിനക്കെന്താ പറ്റിയെ... ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിയെ കെട്ടികൊണ്ട് വന്ന് നിന്റെ സ്വാർത്ഥതക്ക് വേണ്ടി അതിന്റെ ജീവിതം ഇല്ലാതാക്കണോ...അവന്റെ വാക്കുകളിൽ നിസ്സഹായവസ്ഥ നിറഞ്ഞു... ഓഹ് നിനക്ക് അവൾ പാവമായിരിക്കും... പക്ഷെ ഈ സിദ്ധാർത്തിന് അങ്ങനെയല്ല... പറഞ്ഞ കാശ് എണ്ണി കൊടുത്തിട്ടാണ് അവൾ ഇതിന് ഇതിന് ഒരുങ്ങി വന്നിട്ടുള്ളത്... അല്ലാതെ ഞാൻ തട്ടി കൊണ്ട് വന്നതൊന്നുമല്ല...സിദ്ധുവിന്റെ വാക്കുകളിൽ മിഥുനോടുള്ള ദേഷ്യം നിറഞ്ഞു... കാരണം അവൻ തന്നെ മാത്രം കുറ്റപ്പെടുത്തിയത് അവനത്ര രസിച്ചില്ല... സിദ്ധു ഞാൻ നിന്നേ കുറ്റപ്പെടുത്തിയതല്ല... അതിന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥയാകും നിന്റെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനൊരു കാര്യത്തിന് വന്ന് നിന്നിട്ടുണ്ടാവുക... അത് നീ മുതലെടുക്കാൻ പാടുണ്ടോ സിദ്ധു... നിനക്കും സച്ചുവിനും ഒരു കുഞ്ഞ് വേണമെങ്കിൽ വേറെന്തൊക്കെ മാർഗങ്ങളുണ്ട്... മിഥുൻ പറഞ്ഞതും സിദ്ധു അവനെയൊന്ന് നോക്കി... നിന്നോടാരാ ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞത് സച്ചുവാണോ...? സിദ്ധു ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു. അതല്ലല്ലോ സിദ്ധു ഇപ്പോൾ ഇവിടെത്തെ പ്രശ്നം... ഞാൻ ഒരു മാസം ഇവിടെ നിന്നും മാറി നിന്നപ്പോഴേക്കും നീ എന്തൊക്കെയാ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത്... നിങ്ങൾക്ക് പരസ്പരം ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ അവിടെ ജീവിക്കാൻ ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ ആവശ്യം ഉണ്ടോ... അതിനും വേണ്ടി ഒരു പെണ്ണിന്റെ ജീവിതം ബലിയാടാക്കണോ...? ഇത്രയും പറഞ്ഞു തന്ന നിന്റെ കൂട്ടുകാരി എന്തെ ബാക്കി കൂടെ പറഞ്ഞു തന്നില്ല... എന്റെ കൂടെ എന്റെ രക്തത്തിൽ പിറന്ന കുഞ്ഞില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞ അവൾ എന്തെ ആ കാരണം നിന്നോട് പറഞ്ഞില്ല... അവന്റെ മുഖമാകെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ചുവന്നു കയറി... മിഥുന് അവനോട് എന്ത് പറയണം എന്ന് മനസിലായില്ല...സച്ചു വിളിച്ചു തന്നോട് എല്ലാം പറഞ്ഞെന്നത് ശരിയാണ്... പക്ഷെ കൂട്ടത്തിൽ ഇതിന്റെയെല്ലാം ഒടുക്കം അവന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഉദരത്തിൽ ചുമക്കാൻ തയ്യാറാകുന്ന ആ പെണ്ണിനെ കൈ വിടരുത് എന്ന് കൂടെ പറയണം എന്നായിരുന്നു ...അത് ഇപ്പോൾ ഇവിടെ പറഞ്ഞാൽ ഈ അവസ്ഥയിൽ അവൻ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കും എന്നറിയില്ല... ലണ്ടനിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ ഇത് കേട്ടതും ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു തരിപ്പാണ് പടർന്നത്... ഇതിനെല്ലാം സിദ്ധുവിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത് സച്ചുവിനോടുള്ള അന്ധമായ സ്നേഹമാണെന്ന് അറിയാം.. എങ്കിലും അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കാൻ അവനെ അനുവദിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല... സച്ചുവിന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ കുഞ്ഞുണ്ടായി കഴിയുമ്പോൾ അവൻ അവന്റെ കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകിയവളെ സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങും എന്നാണ് പറയുന്നത്... എത്ര ആലോചിച്ചിട്ടും ഒരു എത്തും പിടിയും ഇല്ല... ഇതെല്ലാം എവിടെ ചെന്നവസാനിക്കുമെന്ന്... സിദ്ധു... ഞാൻ... വേണ്ട മിഥുൻ... ആരും എന്നെ ഇനി ഇതിൽ പിന്തിരിപ്പിക്കാം എന്ന് വിചാരിക്കേണ്ട.. ഞാൻ എല്ലാം തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞതാ... നീ തീരുമാനിച്ചോ... വേണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല... പക്ഷെ ഇതിനെല്ലാം അവസാനം നിനക്ക് ഖേദിക്കേണ്ടി വരരുത്... അത്രയും പറഞ്ഞു മിഥുൻ ആ മുറിയുടെ വാതിൽ ശക്തിയായി വലിച്ചു തുറന്നു കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോയി... എന്ത് കാഴ്ച കണ്ടു നിൽക്കുകയാ എല്ലാവരും... പോയി അവരവരുടെ ജോലി ചെയ്യ്... കേബിന് മുന്നിലായും അല്ലാതെയും അകത്തെ ബഹളം കേട്ട് അവിടേക്ക് തന്നെ ദൃഷ്ടി പതിപ്പിച്ചു നിന്ന സ്റ്റാഫുകളോട് ഉച്ചത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മിഥുൻ തന്റെ കേബിനിലേക്ക് പോയി... അവരെല്ലാം പരസ്പരം എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് തങ്ങളുടേതായ ജോലികളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.... ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ #📙 നോവൽ #💔 നീയില്ലാതെ #💞 പ്രണയകഥകൾ #നോവൽ #തുടർകഥ #തുടർകഥ