നോവൽ #തുടർകഥ

#📙 നോവൽ നേരം മൗനം പാലിച്ചു നിന്ന ബന്ധുക്കൾ ഓരോരുത്തരും ഓടി കൂടി.... "നന്ദേ.... കണ്ണ് തുറക്ക്..." ആരോഹി ഉച്ചത്തിൽ അലറി.... എടാ.. നന്ദേ... നിനക്ക് എന്താ പറ്റിയെ... അവൾ കരയുകയാണ്. അമ്മേ.. ഇത്തിരി വെള്ളം എടുത്തേ.. ആരോഹിക്ക് ആ നിമിഷം ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി.... അതിനേക്കാൾ ഏറെ നന്ദ അനുഭവിച്ച ഒറ്റപ്പെടലുകൾക്ക് അവളും ഒരു കാരണക്കാരി ആയല്ലോ എന്നോർത്തായിരുന്നു...അവളുടെ സങ്കടത്തോടെയുള്ള വാക്കുകൾ... ഭാമ അപ്പോഴേക്കും അടുക്കളയിൽ നിന്ന് അൽപ്പം വെള്ളവുമായി വന്നു.. വെള്ളം മുഖത്ത് പതിച്ചെങ്കിലും കനം വെച്ച കൺപോളകൾ വലിച്ചു തുറക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ച നന്ദ അമ്പേ പരാജയപ്പെട്ടു പോയി. അത്രയ്ക്ക് തളർന്ന് അവശയായിരുന്നു അവൾ അപ്പോൾ. കവിൾത്തടം വിങ്ങി പ്പൊട്ടുകയാണെന്ന് നന്ദയ്ക്ക് തോന്നി. അടഞ്ഞ കൺപോളകൾക്ക് മുകളിലൂടെ അവളുടെ കൃഷ്ണ മണികൾ ചലിക്കുന്നത് അഗ്നി ക്ക്‌ വ്യക്തമായി കാണാമായിരുന്നു. എന്തൊക്കെയോ പറയുവാനായി ചെറുതായി വിറക്കുന്ന അധരങ്ങളും വിയർപ്പ് പൊടിഞ്ഞ നെറ്റിത്തടവും... അവന്റെ വിരൽപ്പാട് പതിഞ്ഞ കവിളിണകളും...... ഇനിയും കൺകോണിൽ ബാക്കിയായ കണ്ണീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങി... "അഗ്നി.... ഡോക്ടറെ വിളിക്ക്..മോനെ.. നന്ദ മോൾക്ക് തീരെ പറ്റുന്നില്ല ട്ടോ." അംബികയുടെ സ്വരം... വല്ലാത്ത കനമുണ്ടായിരുന്നു ആ ശബ്ദത്തിന്.... നന്ദ പറഞ്ഞു അറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ കേട്ടത്തിലുള്ള അമർഷവും എന്നാൽ അവളോട് ഒരു കരുണയും ആ വാക്കുകളിൽ തെളിഞ്ഞു നിന്നു. അഗ്നി ഇടക്കിടെ ആരോഹിയെ തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ട്... അവന്റെ ആ നോട്ടത്തെ നേരിടാനാകാതെ ആരോഹി തല കുനിച്ചു പിടിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ഏകദേശം പതിനഞ്ചു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ തന്നെ ഡോക്ടർ വന്നു.... അഗ്നിയെ മാത്രം റൂമിൽ നിർത്തി ബാക്കി ഉള്ള എല്ലാവരെയും പുറത്താക്കി കതക് അടച്ചു ഡോക്ടർ... അദ്ദേഹത്തിന്റെ നോട്ടം ആദ്യം പതിഞ്ഞത് അവളുടെ കവിളിലേക്കാണ്... "മിസ്റ്റർ അഗ്നി ദേവ്.... ഇതെന്താണ് വൈഫിന്റെ കവിളിൽ ഒരു പാട്....??" മറുപടി പറയാൻ അഗ്നി വല്ലാതെ വിഷമിച്ചു. ഒടുക്കം അവന് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ മുഴുവനായി അല്ലെങ്കിലും കുറച്ചെങ്കിലും പറയേണ്ടി വന്നു. "താലി വലിച്ചു പൊട്ടിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ തല്ലുകയാണോ വേണ്ടത്....? അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അതൊരു ലോഹമല്ലേ... നിങ്ങളെ പോലെ ഇത്രയും വെൽ എഡ്യൂക്കേറ്റഡ് ആയ ഒരാൾ ഇങ്ങനെ ബീഹെവ് ചെയ്താൽ പിന്നെ.... " ബാക്കി പറയാൻ കഴിയാത്തത് പോലെ ഡോക്ടർ രഞ്ജിത് അഗ്നി ദേവിനെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി... "ബാക്കി ഉള്ളവരുടെ കാര്യം എനിക്ക് അറിയില്ല ഡോക്ടർ. പക്ഷേ ഞാൻ ഒരു താലി അവളുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ മരണം വരെ അത് അവിടെ ഉണ്ടാവണം അതെനിക്ക് നിർബന്ധമാണ്. അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യൂ. നന്ദക്ക് ബോധം വരുമ്പോൾ നിങ്ങൾ അവളോട് തന്നെ ചോദിക്ക് അവൾക്ക് പരാതി ഉണ്ടെങ്കിൽ നിങ്ങൾക്ക് എവിടെയാണെന്ന് വെച്ചാൽ കംപ്ലയിന്റ് ചെയ്യാം." കൈ കെട്ടി നന്തയെ നോക്കി നിന്നു കൊണ്ടാണ് അഗ്നി സംസാരിക്കുന്നത് "ഓവർ കോൺഫിഡൻസ് ആണോ...??" ഡോക്ടർ അഗ്നിയോടായി ചോദിച്ചു "അങ്ങനെ എങ്കിൽ അങ്ങനെ....." അഗ്നിയുടെ ആ മറുപടി ഡോക്ടർക്ക് അത്ര പിടിച്ചില്ല. പിന്നീട് ഇരുവരും അതിനെ പറ്റിയൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല. "ഈ കുട്ടി ക്യാരിയിങ് ആണോ...?" "നോ.." "ഓക്കേ" "എപ്പോഴാണ് തല ചുറ്റി വീണത്....??" "ഒരു ട്വന്റി മിനിറ്റ്സ് ആയി കാണും..." "പിരിയഡ്‌സ് ഒക്കെ റെഗുലർ ആണോ...??". ഡോക്ടറുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ അറിയാതെ ഉമിനീർ ഇറക്കി പോയി അഗ്നി... "അത്.... അത് എനിക്ക് അറിയില്ല....'' "താനൊക്കെ എന്ത് ഭർത്താവാടോ....??" ഈ തവണ ഡോക്ടർക്കും ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു. "ഡോക്ടർ പ്ലീസ്.... അവളെ ഒന്ന് നോക്കി വേണ്ട മെഡിസിൻ കൊടുക്ക്‌...." താഴ്മയായി അത് പറയുമ്പോൾ അഗ്നിയുടെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് അവന് തന്നെ ഊഹം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... " ചോദിക്കുന്നത് കൊണ്ടൊന്നും തോന്നരുത് നിങ്ങൾ ഈ കുട്ടിക്ക് ഭക്ഷണം ഒന്നും കൊടുക്കാറില്ലേ....??" ഡോക്ടറുടെ ആ ചോദ്യത്തിൽ അഗ്നി അവന്റെ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി ദേഷ്യം നിയന്ത്രിച്ചു. "കാര്യമായിട്ട് ചോദിച്ചതാണ്. അതിനു മിസ്റ്റർ അഗ്നി ദേവ് ഇങ്ങനെ റെസ് ആവണ്ട കാര്യം ഇല്ല..... ഈ കുട്ടി മര്യാദക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് മിനിമം മൂന്നു ദിവസം എങ്കിലും ആയിട്ടുണ്ടാകും." അവളുടെ വയറിലേക്ക് വിരൽ അമർത്തിയ ശേഷമാണു ഡോക്ടർ അത് പറഞ്ഞത്.. "ഇതിൽ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ചെയ്യാൻ പറ്റുന്നത് ഇമ്മീഡിയേറ്റ ആയിട്ട് ഈ കുട്ടിയെ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് ഷിഫ്റ്റ് ചെയ്യാം.... ടു ഡേയ്‌സ് അവിടെ ഒബ്സെർവഷനിൽ കിടക്കട്ടെ....? അത് ഒക്കെ അല്ലേ...." ഒടുക്കം നിവർത്തിയില്ലാതെ അഗ്നിക് അത് സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു തുടരും

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 39 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❣️ അപ്പൊ പണി സ്റ്റീഫന്റെ വക തന്നെയാണ്.അല്ലേ മുരുകാ " ഇടതു കയ്യിലെ മുറിവിലേക്കൊന്നു നോക്കി വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്ന കാശിയുടെ നേരെയാണ് ശിവയുടെ ശ്രദ്ധയത്രയും. കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് ദിവസമായിട്ട് കാശി പലവട്ടം പലവിധത്തിൽ ഓടിച്ചു വിടാൻ നോക്കിയിട്ടും ശിവ അവന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെയായിരുന്നു വിട്ട് പോകാതെ. പുറമെ കാണിക്കുന്ന കലിപ്പിനും അപ്പുറം ആ സമയം അവനൊരു താങ്ങും കൂട്ടും ഉള്ളു കൊണ്ട് കൊതിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ശിവക്കറിയാം. കാശി ഫോണിൽ തന്നെ വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്. ആരോ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് പണി തന്നതാണ് എന്നുള്ളത് അവനാ അപകടത്തിന് ശേഷം പറയുന്നുണ്ട്. ആദ്യത്തെ ദിവസത്തെ അസഹനീയവേദന ഒന്നോതുങ്ങിയ ശേഷം അതിന് പിന്നിലുള്ളവരെ കണ്ട് പിടിക്കണം എന്ന് തന്നെയായിരുന്നു അവന്റെ ഏറ്റവും വലിയൊരു വാശിയും. അശോകേട്ടൻ നോക്കി കൊള്ളും അതെല്ലാം..നീയിപ്പോ റസ്റ്റ്‌ എടുക്കെന്ന് അവനോട് അദ്ദേഹം തന്നെ പറഞ്ഞിട്ട് പോയതാണ്. പക്ഷേ തന്നെയും തന്റെ ലഹരിയെയും മുറിപ്പെടുത്തിയ ആളെ അത്ര പെട്ടന്ന് വെറുതെ വിടാൻ അവൻ കാശിനാഥൻ അല്ലായിരിക്കണം. തന്റെയും കാശിയുടെയും ഡ്രസ്സ്‌ അലക്കി വിരിച്ചിട്ട് പെട്ടന്നൊരു കുളിയും കഴിഞ്ഞു കൊണ്ട് ശിവ കയറി ചെല്ലുമ്പോൾ കാശി ഉമ്മറത്തു തന്നെയുണ്ട്. എന്തോ കാര്യമായ ആലോചനയിലാണ് പുള്ളി. തൊട്ടരികിൽ തന്നെ അവന്റെ ഫോണുമുണ്ട്. "ഇതെന്ത ഡാ നീയി തൃസന്ധ്യ നേരത്ത് ലൈറ്റ് ഇടാതെ ഇരിക്കുന്നത്. സകലലക്ഷണ കേടും നിന്റെ കയ്യിലുണ്ട്.ചുമ്മാതാണോ എപ്പഴും ഓരോ എടാ കൂടത്തിൽ പോയി പെടുന്നത്.." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടാ ഉമ്മറത്തെ ലൈറ്റ് തെളിയിച്ചു കൊണ്ടാണ് ശിവ അങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങി ചെന്നത് തന്നെ. പെട്ടന്നവന്റെ ശബ്ദം കെട്ടാ ഞെട്ടലിൽ കാശി ഒന്നവനെ തുറിച്ചു നോക്കി. "നിന്നെ ഞാൻ കല്യാണം കഴിച്ചു കൊണ്ട് വന്നതാണോടാ.." ശിവയുടെ ചിരി കണ്ടതും കാശിക്ക് പിന്നെയും ദേഷ്യം വന്നു. "അവന്റെയൊരു ഒടുക്കത്തെ ഭരണം.. എന്റെ വീടിന്റെ പടി ചവിട്ടി പോകരുതെന്ന് എത്ര വട്ടം പറഞ്ഞു ഞാൻ നിന്നോട്.. മനുഷ്യനായ ഇച്ചിരി നാണം വേണം.. എന്നിട്ടവൻ കെട്ട്യോള് കളിക്കുന്നു.." "നീയൊന്ന് യെസ് മൂളിയ പിറ്റത്തെ നിമിഷം നിനക്ക് കെട്ടാൻ പെണ്ണിവിടെ പറന്നു വരും. അത് കൊണ്ട് മോനെന്നെ വിട്ട് പിടി..നിന്റെയീ കലിപ്പൊന്നും ഞാൻ താങ്ങില്ല.." ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ശിവയും കാശിയുടെ അരികിലേക്കിരുന്നു.. "തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം നീയിപ്പോ പറഞ്ഞ ആ പെണ്ണിന്റെ തന്തയും ഇവിടെ തന്നെ പറന്നു വരും.. എന്നെയും അവളെയും പൂളിയിട്ട് തിരിച്ചു പോകാൻ.." പുച്ഛത്തോടെ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാശി വീണ്ടും മുഖം തിരിച്ചു. "നിനക്ക് നട്ടെല്ല് ഇല്ലാത്ത കാരണം ആ പെണ്ണിന്റെ പ്രണയം പൂവണിയിമെന്നൊരു മോഹം എനിക്കുമില്ല.. ആഹ്. അതിന്റെ വിധി.അപ്പൊ നീ അത് വിട്.. എന്നിട്ട് പറ.. ആരാ നേരത്തെ വിളിച്ചത്..?" "മുരുകൻ.. കാശി അവനെ നോക്കാതെ തന്നെ പറഞ്ഞു. "ഏത്. നമ്മുടെ കോളനിയിലെ.. " "മ്മ്.. "അവനെന്തിനാ നിന്നെ വിളിക്കുന്നത്.. നീ ഡ്രൈവ് പണി വിട്ട് ഗുണ്ടാ പണി തുടങ്ങിയോ.. "അവനെന്നെ അല്ല ശിവ.. ഞാൻ അവനെയാണ് വിളിച്ചത്.. ആ അപകടം ആരുടെയോ പ്ലാൻ ആണെന്ന് നിന്നോട് ഞാൻ അപ്പഴേ പറഞ്ഞില്ലേ.." കാശി ശിവക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞിരുന്നു. "അന്നത്തെ ബസ്സിലെ സിസിടിവി ദൃശ്യം ഞാൻ മുരുകന് അയച്ചു കൊടുത്തിരുന്നു. അതിൽ ക്ലിയറായി അവന്മാർ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.. മുരുകൻ ആളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഇവിടെങ്ങും ഉള്ളവരല്ല.. പക്ഷേ അവരെയിങ്ങോട്ട് ഇറക്കിയത് ഇവിടെ ഉള്ള ഒരാളാണ്.." വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ കാശി ശിവയെ നോക്കി. ശിവ അത് ആരെന്നുള്ള ഭാവത്തിൽ മുഖം ചുളിച്ചു. "സ്റ്റീഫൻ ജോർജ്.." കാശിയുടെ പല്ലിനിടയിൽ കൂടി ഞെരിഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് ആ വാക്കുകൾ പുറത്ത് വന്നത്. "സ്റ്റീഫൻ ജോർജ്... അതിന് നീയും അയാളുമായി എന്താ ഇടപാട്.. സ്റ്റീഫനെ ശിവയും അറിയും. കാശി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് അയാളെ കുറിച്ച്. "സ്റ്റീഫൻ ജോർജയും ഞാനുമായി ഒന്നുമില്ല. പക്ഷേ സ്റ്റീഫൻ ജോർജയും അശോകേട്ടനും തമ്മിൽ ഇടപാട് ഉണ്ടല്ലോ.. അശോകേട്ടനെ പൂട്ടാൻ സ്റ്റീഫന് ഒരാളെ കൂട്ട് വേണം. അതിന് എന്നെ ചൂണ്ടാൻ ഈ സ്റ്റീഫൻ ജോർജ് ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം ശ്രമിച്ചു നോക്കിയതാ. അത് നടക്കാഞ്ഞപ്പോൾ വാസുദേവൻ ചേട്ടനുമായി ഒരു കൊമ്പോ ചെയ്യാൻ ശ്രമിച്ചു. അതും ഞാൻ കണ്ണും പൂട്ടി റിജേക്ട് ചെയ്തപ്പോൾ.. അയാൾക്ക് കിട്ടിയ ഐഡിയ ആയിരിക്കും ഇത്.. ഈ വെടക്കാക്കി തനിക്കാകുക എന്നുള്ള ഐഡിയ.. കാണിച്ചു കൊടുക്കുന്നുണ്ട് ഞാൻ.. അവന്റെയൊരു പ്ലാൻ.." വീണ്ടുമാ മുറിവിൽ ഒന്ന് തലോടി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ കാശിയുടെ മുഖം ചുവന്നു പോയി. "അങ്ങേർക്ക് വട്ട് തന്നെ.. അമ്പല പറമ്പിൽ അശോകനെ തോൽപ്പിക്കാൻ അയാൾ കൂട്ട് കണ്ടെത്തിയ ആള് കൊള്ളാം. ഈ പറയപ്പെട്ട അശോകേട്ടനോടുള്ള പ്രേമം മൂത്തിട്ട് അങ്ങേരുടെ മോളുടെ സ്നേഹം പോലും വേണ്ടന്ന് വെച്ച് നടക്കുന്ന നിന്നെ.. നല്ല ബെസ്റ്റ് കൊമ്പോ.. നടന്നത് തന്നെ.." ശിവ തലയാട്ടി ചിരിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ കാശി വീണ്ടും അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി. സത്യത്തിൽ നീ എനിക്ക് കൂട്ട് വന്നതോ അതൊ ആ ഭ്രാന്തിയുടെ PR വർക്കിന് വന്നതോ.. ഇതിലേതാ സത്യം.. " കാശി കലിപ്പോടെ ചോദിച്ചു. "രണ്ടിനും കൂടി.." ശിവക്ക് വലിയ കൂസലൊന്നും ഇല്ല. കാർത്തുവിനോടിപ്പോൾ അത്യാവശ്യം സോഫ്റ്റ്‌ കോർണർ അവനുണ്ട് താനും. കഴിഞ്ഞു മൂന്ന് ദിവസം അവനും അറിയുന്നതാണ് ആ പെണ്ണിന്റെ സ്നേഹം.. അതിന്റെ ആഴം. ഇവന്റെ വിവരം അറിയാൻ എത്രയോ പ്രാവശ്യം ഫോണിൽ വിളിച്ചാലും ഒരിക്കൽ പോലും കാശി അതെടുത്തില്ല. പക്ഷേ തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം യാതൊരു പരിഭവവും ഇല്ലാതെ അവൾ ശിവയെ വിളിക്കും. ചോദിക്കുന്നത് അവനെ.. കാശി നാഥനെ.. പറയുന്നത് അവനെ കുറിച്ച്.. ചിന്തിക്കുന്നതും സ്നേഹിക്കുന്നതും എല്ലാം അവനെ മാത്രം. എന്നിട്ടും ഇവന് മാത്രമെങ്ങനെ ഇങ്ങനെ.. ഇത്രയും നിസ്വാർത്ഥ പ്രണയം ഇന്നത്തെ കാലത്ത് മഷിയിട്ട് നോക്കിയാൽ പോലും കാണില്ല. അതും അവളെ പോലെയുള്ള എല്ലാം തികഞ്ഞ ഒരു പെണ്ണിൽ നിന്നും. പക്ഷേ.. ഇനിയൊരു വിളി കൊണ്ട്.. അല്ലെങ്കിൽ നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും അവളോട് അടുത്താൽ.. പിന്നെ തനിക്കൊരു മടങ്ങി വരവുണ്ടാവില്ല എന്നുള്ള ഭയമായിരുന്നു അവനെന്ന് ശിവ പോലും അറിഞ്ഞില്ല. ചെറിയൊരു സൂചന കൊടുത്തു കൊണ്ട് പോലും കാശി അത് ആരെയും അറിച്ചതുമില്ല.. കാരണം മുന്നേയുള്ള ആ ചങ്ങലയിപ്പോ തന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയത്തിനു മേൽ നിന്നും അഴിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു. ഇനിയത് പുറത്തെക്കിറങ്ങാൻ നേരിയൊരു നോട്ടം മതിയാവും.. അവളുടെയാ ചിരി മതിയാവും.. കാശി നാഥൻ ആ നിമിഷങ്ങളെ അപ്പോൾ വല്ലാതെ ഭയക്കുന്നുണ്ട്.. വല്ലാതെ... ❤‍🔥❤‍🔥 ഭവ്യയിൽ നിന്നും ഇത് പോലൊരു ആവിശ്യം.. അത് ബിബിയുടെ സ്വപ്നത്തിൽ പോലുമില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അങ്ങനൊരു കാര്യം കേട്ട് രണ്ടു മൂന്ന് ദിവസം കഴിഞ്ഞും അതിന്റെയൊരു ഷോക്ക് അവനിൽ നിന്നും വിട്ട് മാറിയതുമില്ല. ചിത്രക്ക് പകരം ഭവ്യ.. അവനങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ കൂടി വയ്യ. ചിത്രയോട് അവനും ഇഷ്ടം തന്നെയാണ്. മകൾ അവന്റെ ജീവനാണ്. എന്നിട്ടും പിന്നെ എന്തിനു അന്യ ഒരുത്തിയെ തേടി പോയെന്ന് ചോദിച്ചാൽ.. ഒരൊറ്റ ജീവിതമല്ലേ ഒള്ളു.. അത് പരമാവധി ആഘോഷമാക്കാൻ ഉള്ളതാണ് എന്നുള്ള ന്യായത്തെ അവൻ കൂട്ട് പിടിക്കും. അവന്റെ കാര്യത്തിൽ അത് അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. കോടികളുടെ സ്വത്തുക്കൾ ഉള്ള വീട്ടിലെ ഒറ്റ മകൻ. പ്രായമായ അപ്പനും അമ്മയും.. ഒരുപാട് പ്രാർത്ഥനയും വഴിപാടും നടത്തിയിട്ടു കിട്ടിയ ആറ്റകനി. ജീവിതത്തിൽ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതോന്നും നടക്കാതെ പോയിട്ടില്ല. കോളേജിൽ തന്നെ ജോലി മതിയെന്ന് തീരുമാനം എടുത്തത് ഉള്ളിലെ കോഴിത്തരം കൊണ്ട് തന്നെയാണ്. ചിത്ര എന്ന അവന്റെ ഭാര്യ അവന്റെ അമ്മയുടെ സെലക്ഷനാണ്. അമ്മയുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ മകൾ. ദാരിദ്രകുടുംബമാണ് അവരുടേത്. ഒന്നിച്ചു കളിച്ചു വളർന്ന കൂട്ടുകാരിയുടെ മകളെ അമ്മ മകന് വേണ്ടി ചോദിച്ചു. അവരത് സന്തോഷത്തോടെ സമ്മതിച്ചു. അവർക്കത് സ്വപ്നം പോലെ തന്നെ ആണല്ലോ. അതീവ സുന്ദരിയായ ചിത്ര.. വേണ്ടന്ന് വെക്കാൻ ബിബിനും തോന്നിയില്ല. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ അവളെ പോലെയുള്ള ഒന്നിനെ തന്നെയാണ് തന്റെ ചുറ്റി കളി മുന്നോട്ട് കൊണ്ട് പോകാൻ ഏറ്റവും നല്ല ഓപ്ഷൻ എന്ന് കൂടി കണക്ക് കൂട്ടിയ ബിബി ചിത്രയുടെ പാതിയായി. സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമറിയാം അവൾക്. അതിൽ കൂടുതൽ കഴിവൊന്നും ഇല്ല. ആ വീടിന്റെ മകളായി.. ബിബിയുടെ ഭാര്യയായി ഒതുങ്ങി നിന്നോളും. അതിൽ കൂടുതൽ ആഗ്രഹങ്ങൾ അവൾക്കുമില്ല. ബിബിയോട് സ്നേഹം കലർന്ന ഒരു തരം ബഹുമാനവും ആരാധനയുമാണ്. അവൾക്കപ്പോഴും ഉള്ളത്. ഒരിക്കലും തനിക്കു എത്തി പെടാൻ കഴിയാത്ത ദൂരമായിരിക്കും അവനിലേക്ക്. എന്നിട്ടും തന്നെ പ്രാണനെ പോലെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ.. അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ബിബിൻ അവർക്ക് മുന്നിൽ. അത്രയും സ്നേഹനിധി. വെറുതെ പോലും അവളോ അവളുടെ വീട്ടുകാരോ തന്നെ സംശയിക്കില്ല എന്നുള്ള ബിബിന്റെ ഓവർ കോൺഫിഡന്റ്. അവന്റെ പരിധിവിട്ടുള്ള ചുറ്റി കളികൾ. അതൊന്നും ആരെയും അറിയിക്കാതെ കൊണ്ട് പോകാനുള്ള ബിബിന്റെ കഴിവ് ആപരം തന്നെയാണ്. വീട്ടിലും നാട്ടിലും നല്ല കുട്ടി ഇമേജിനൊപ്പം ചിത്രയുടെ സ്നേഹനിധിയായ ഭർത്താവിന്റെ റോൾ കൂടി അവനിൽ ഭദ്രമാണ്. പിടിക്കപെടാനുള്ള അവസരങ്ങളെ അവനും മുൻകൂട്ടി കാണാൻ കഴിയും പോലാണ്. അങ്ങനെ ഉള്ളവരെ ആദ്യം തന്നെ ലിസ്റ്റിൽ കയറ്റില്ല. തന്നിലേക്ക് ചായവ് ഉള്ളവരെ വളക്കാൻ ഏറ്റവും ആദ്യം അവൻ പ്രയോഗിക്കുന്ന ആയുധവും ചിത്ര തന്നെയാണ്. അവൻ ഒരുപാട് സ്നേഹിച്ചിട്ടും അവനെ തിരികെ സ്നേഹിയിക്കാത്തവൾ എന്നാണ് തന്റെ വലയിൽ പെടുന്നവരോട് ബിബിൻ പറയുന്ന ന്യായം. കേൾക്കുന്നവർ ചിത്രയേ നിന്ന നിൽപ്പിൽ പഴിച്ചു പോവും വിധം അവനത് പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കും. അങ്ങനെ ഉള്ളപ്പോൾ ബിബിൻ സ്നേഹം തേടി പുറത്ത് പോകുന്നത് തെറ്റാല്ലെന്ന് അവരെ കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ പറയിപ്പിക്കും.. ഇത് വരെയും ഒറ്റ പ്രാവശ്യം പോലും പിഴക്കാത്ത ഐഡിയ.. ഇപ്രാവശ്യം ഭവ്യ അത് തെറ്റിച്ചു. . അത് തന്നെയാണ് അവനുള്ള ഷോക്കും. ഇങ്ങനൊരു വെല്ലുവിളി അവനാദ്യം നേരിടുകയാണ്. അതിന്റെയൊരു പകപ്പും ചളിപ്പും അവനും നല്ലോണമുണ്ട്. ഒരുപാട് ബിസിനസ് സ്ഥാപനങ്ങൾ അവർക്ക് സ്വന്തമായുണ്ട്. അതിലൊന്നും പെടാതെ.. അപ്പൻ നിർബന്ധിച്ചു പറഞ്ഞിട്ടും പിടി കൊടുക്കാതെ ഇങ്ങനെ ഒരു ജോലി തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഇതൊക്കെ മനസ്സിൽ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ്. ലക്ഷങ്ങൾ കെട്ടി വെച്ചിട്ട് ഈ കോളേജിൽ തന്നെ കയറുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ഉദ്ദേശിച്ചത് ഇങ്ങനെയൊക്കെയുള്ള കളർഫുൾ ജീവിതം തന്നെയാണ്. അത് പക്ഷേ ഇത്രയും ഭീകരമായി പാളി പോകുന്നത് ഇത് ആദ്യം. വിട്ട് പോകുന്നില്ല എന്ന് തോന്നുന്നവർക്ക് എറിഞ്ഞു കൊടുക്കാൻ അക്കൗണ്ടിൽ ഇഷ്ടം പോലെയുള്ള കാശ് ഇത് വരെയും അവനെ എവിടെയും കുടുക്കി കളഞ്ഞിട്ടില്ല. ഈ നാശം പിടിച്ചവൾക്ക് പണവും വേണ്ടത്രേ. പത്തു ലക്ഷം വരെയും ഓഫർ ചെയ്തിട്ടും അവൾക്ക് വേണ്ടന്ന്. അവൾക്ക് ഭാര്യ ആയാൽ മതിയെന്ന്. ബിബിക്ക് അതോർക്കുമ്പോൾ തന്നെ അവളെ ഞെരടി കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം തോന്നുന്നുണ്ട്. കാത്ത് കാത്തിരുന്നു കാണുമ്പോൾ താൻ കൊടുക്കുന്ന രണ്ടോ മൂന്നോ ലക്ഷം കാണുമ്പോൾ അവളതിൽ വീണു പോകുമെന്ന് അവനും ഉറച്ചു വിശ്വസിച്ചു. പക്ഷേ അവളതിലൊന്നും വീണില്ലെന്ന് മാത്രമല്ല.. അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു കെണിയിൽ തന്നെ വീഴ്ത്തി കളയുകയും ചെയ്തു. അവളുടെ ഔദാര്യം പോലെ ഒരാഴ്ചത്തെ സാവകാശം തന്നിട്ടുണ്ട്. അതിനുള്ളിൽ അവളുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തില്ലേൽ അവളായിട്ട് തന്നെ എല്ലാം ചിത്രയയോട് പറയുമെന്നും യാതൊരു സംശയങ്ങൾക്കും ഇട കൊടുക്കാത്ത ഒരുപാട് വിഡിയോ തെളിവുകൾ അടക്കം അവളിൽ ഭദ്രമാണെന്നും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എല്ലാം കൂടി ഓർത്തിട്ട് ബിബിക്ക് എന്താ വേണ്ടതെന്നൊരു രൂപവും കിട്ടുന്നില്ല. തന്നോടൊപ്പം തന്നെ തന്റെ കുടുംബം ചിത്രയെയും സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്. അവൾക്ക് വരുന്ന സങ്കടങ്ങളെ അവർക്കും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാൻ കഴിയില്ല. അവളെ ഉപേക്ഷിച്ചു കളയുക എന്നതൊന്നും ഒരിക്കലും നടക്കാത്ത കാര്യമാണ്. അതോടൊപ്പം ചിലപ്പോൾ താനുമാ കുടുംബത്തിൽ നിന്നും പുറത്ത് പോയേക്കാം. കുറെയേറെ ആലോചനകൾക്ക് ശേഷം.. ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ പിടി വള്ളി പോലെ ബിബിയുടെ മനസ്സിൽ വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞു. കാശ്നോടുള്ള ആർത്തി തീരാത്ത ഭവ്യ യുടെ വല്യേട്ടനെ കുറിച്ച് ബിബിനറിയാം. അതോടെ അവനിൽ ആളി കത്തി കൊണ്ടിരുന്ന തീ അൽപ്പം അണഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. തുടരും.. നല്ല ബെസ്റ്റ് കൊമ്പോ ല്ലേ.. ഈനാം പേച്ചിക്ക് മരപ്പട്ടി കൂട്ട് ന്നും പറയും പോലെ.. വായിച്ചു പോകുമ്പോ വല്ലോം പറയുന്നേ.. സ്നേഹത്തോടെ നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം jif #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - നീലാംബരം.. 🔻 ഭാഗം _7 ✍️ രചന - Aysha akbar പറഞ്ഞ വാക്കുകളോർത്ത് അഭിയുടെ നെഞ്ച് നീറി പ്പുകയുകയായിരുന്നു..... ഉള്ളിലാകെയൊരു എരിച്ചിൽ തോന്നിയവന്....... എത്ര ഇരുന്നിട്ടും ഇരിപ്പ് കിട്ടാത്തത് പോലെ.... പറഞ്ഞ വാക്കിന്റെ വേദന കേട്ടവരേക്കാളേറെ തന്നേ ചുട്ടെരിക്കുന്നുണ്ട്.... മോളിവിടി യിരിക്ക്.... അഭിയിപ്പോ വരാം.... ആനന്ദിയെ മുറിയിലിരുത്തി അവൻ നേരെ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്കാണ് പോയത്....... ഞാൻ... ഞാൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞു പോയതാ അമ്മേ.... അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു...... മാപ്പ്........ മുറിയിലേക്ക് കയറിയ ഉടനെ കട്ടിലിൽ ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുക യായിരുന്നു ദേവിയുടെ അരികിലേക്ക് കിടന്നു അവരെ പിറകിൽ നിന്നും ചുറ്റി പ്പിടിച്ചു കൊണ്ടതും പറഞ്ഞവൻ കരയുമ്പോൾ ദേവി കിടന്നിടത്ത് നിന്നും ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു...... അമ്മേ.... ഞാൻ...... തന്നോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റിരുന്നു കൊണ്ട് പറയാൻ പോലും വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വിതുമ്പുന്നവനോട് അവരുടെ അമ്മ മനസ്സിന് ഒരലിവ് തോന്നിയിരുന്നു.... എങ്കിലും അവർ മുഖത്തെ ഗൗരവം പിടി വിട്ടില്ല..... എന്നോടല്ല മാപ്പും കോപ്പുമൊന്നും പറയേണ്ടത്..... നിൻറെ വാക്കുകൾ ഹൃദയത്തിൽ മുറിവ് തീർത്തോരു പാവം പെണ്ണുണ്ട്.... ഒരു കുഞ്ഞിനെ ചുമക്കാൻ അവളുടെ ശരീരത്തിന് കഴിയില്ലെങ്കിലും മനസ്സ് കൊണ്ടെല്ലാവരെയും ചുമക്കാൻ ശേഷിയുള്ളൊരു പെണ്ണ്...... അവളുടെ ഉള്ള് എത്ര നീറിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഊഹിക്കാൻ പറ്റുമോ നിനക്ക്....... അതിനോട് ക്ഷമ ചോദിക്ക് നീ...... അല്ലാതെയിനി എന്റെ മുന്നിൽ കണ്ട് പോകരുത് നിന്നേ..... ദേവി കനത്തിൽ അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അഭി ഇരുന്നിടത് നിന്നോന്നെഴുന്നേറ്റു ..... താനങ്ങനെ പറഞ്ഞ ആ നിമിഷം അനങ്ങാൻ പോലും കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം മരവിച്ചു നിൽക്കുന്ന കവിയുടെ ചിത്രം അവന്റെ മനസ്സോർമിപ്പിച്ചു..... അവന്റെ കാലുകൾ യാന്ത്രി കമായി ചലിച്ചത് ഏട്ടന്റെ മുറിയിലേക്കായിരുന്നു..... അവളെ എങ്ങനെ അഭിമുഖീകരിക്കണമെന്ന് പോലും അവനറിയില്ലായിരുന്നു..... പാതി ചാരി കിടക്കുന്ന വാതിലൂടെ അവൻ കണ്ടിരുന്നു കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്നവളെ....... ചെരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവൾ പൊട്ടി ക്കരയുകയാണെന്ന് പിറകിൽ നിന്ന് തന്നേ വ്യക്തമാണ്...... അവന്റെ നെഞ്ച് വല്ലാതെ നീറി..... ഏ..... ഏട്ടത്തി.... അവൻ വിളിച്ചതും കട്ടിലിൽ കിടന്നവൾ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു കട്ടിലിരുന്നപ്പോഴേക്കും വാതിൽ കടന്ന് അവനാ മുറിയിലേക്കെത്തിയിരുന്നു.... അവൻ കാണാതിരിക്കാൻ അവൾ ധൃതി പ്പെട്ടു കണ്ണുകൾ തുടച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...... അത് കാണും തോറും അഭിയുടെ നെഞ്ച് പൊട്ടി പ്പിളരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവൻ പെട്ടെന്ന് തന്നേ കട്ടിലിനോരം ആ തറയിലിരുന്നു പോയി...... നീട്ടി വെച്ച അവളുടെ കാലിൽ അവന്റെ കൈ പതിഞ്ഞപ്പോഴാണ് കണ്ണുകൾ അമർത്തി തുടച്ചു കൊണ്ടിരുന്നവൾ പെട്ടെന്ന് മുഖമൊന്നുയർത്തിയത്...... ഏട്ടത്തി..... സോറി.... ഞാൻ അപ്പോഴത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞു പോയതാ....... ഇടറുന്ന വാക്കുകളാൽ അവനത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ആ മിഴികൾ അനുസരണയിലല്ലാതെ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... നീയെന്താ അഭി കാണിക്കുന്നത്...... അവളതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് കാലുകൾ പിറകിലേക്ക് വലിച്ചു..... കവിക്കും തിരിച്ചവനോടെന്ത് പറയണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു........ ഞാൻ എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞു പോയി ഏട്ടത്തി...... സോറി..... അവൻ കൈ രണ്ടും കൂപ്പി കൊണ്ട് അവളുടെ മുമ്പിൽ നിന്ന് പൊട്ടി കരയുമ്പോൾ പാട് പെട്ട് കണ്ണ് നീരിനെ അവളും അടക്കി നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചു....... സാര..മില്ല.....അഭി...... കരയേണ്ട..... എനിക്ക് വിഷമമൊന്നുമില്ല...... അവൾ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വരുത്തി തീർത്തു കൊണ്ടത് പറയാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തൂവി കൊണ്ടേയിരുന്നിരുന്നു...... ഏട്ടത്തിയെ സങ്കടപ്പെടുത്താൻ പറഞ്ഞതല്ല ഞാൻ... അപ്പോഴത്തെ മാനസികാവസ്ഥ യിൽ പറഞ്ഞു പോയതാ....... സോറി..... അവൻ വീണ്ടും അവൾക്ക് നേരെ മുഖമുയർത്തി ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ പോലെ പറഞ്ഞു വിതുമ്പുമ്പോൾ കവിക്കവനോട് വല്ലാത്തൊരു അനുകമ്പ തോന്നിയിരുന്നു..... അഭി..... അവൾ നനവുള്ള ശബ്ദത്തോടെ വിളിച്ചതും അവൻ അവൾക്ക് നേരെ മുഖമൊന്നുയർത്തി..... നിന്നെക്കാൾ ഒരു വയസ്സിനിളയതാണ് ഞാൻ..... എന്നിട്ടും ഏട്ടത്തി എന്നല്ലാതെ നീയെന്നെ വിളിച്ചിട്ടില്ല..... ആ പരിഗണന നീയെനിക്കെന്നും തന്നിട്ടുമുണ്ട്....... ആ നിന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലാകും..... നിന്റെ മാനസികാവസ്ഥ യും എനിക്ക് മനസ്സിലാകും...... കവി വളരേ ഭംഗിയോടെ അവനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ ഉലയുന്ന ഹൃദയത്തിന്റെ ആക്കം കൂടിയത് പോലെ തോന്നി അഭിക്ക്..... എന്നേ.....എന്നേ ആരും മനസ്സിലാകുന്നില്ല ഏട്ടത്തി..... ഏട്ടൻ പോലും.... ഏട്ടനിൽ നിന്ന് ഞാൻ അങ്ങനെയൊരു വാക്ക് പ്രതീക്ഷിച്ചിട്ടില്ല...... അതാ ഞാൻ പെട്ടെന്ന്.... പറഞ്ഞു മുഴുവനാക്കാൻ കഴിയാതെ അവനൊന്നു വിതുമ്പി....... അഭി..... ഏട്ടന്റെ അവസ്ഥ നീയും മനസ്സിലാക്കണം ..... ഏട്ടന്റെയുള്ളിൽ നീറുന്ന ഒരു കനലിനെ കൊണ്ടാണ് നീയീ പടി കടന്ന് വന്നത്...... നിന്റെ കൈ പിടിച്ചൊരു പെണ്ണായിരുന്നെങ്കിൽ ഏട്ടൻ ഒന്നും ചോദിക്കാതെ വിവാഹം നടത്തി തരുമായിരുന്നു.... പക്ഷെ ഇതൊരു കുഞ്ഞായി പോയതാണ് ഏട്ടന്റെ വേദനക്ക് കാരണം.... അല്ലാതെ നിന്നേ മനസ്സിലാവാന്നിട്ടല്ല.... അതിന്റെ കൂടെ നാട്ടുകാരുടെ കുത്തു വാക്കുകളും കൂടി സഹിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല..... കവി അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തരം നിർവികാരത നിറഞ്ഞു നിന്നു...... അഭി തറയിലിരുന്ന് തന്നേ കട്ടിലിലേക്ക് ചാരി തലയൊന്ന് വെച്ചു..... അവന്റെയുള്ളിൽ സ്നേഹ പറഞ്ഞ വാക്കുകളും ഏട്ടൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകളുമെല്ലാം തിങ്ങി നിറഞ്ഞു....... തൊണ്ട ക്കുഴിയിൽ എന്തോ ഒന്ന് കനത്ത് നിന്നു..... എല്ലാവരും പറയുന്നു അവളെന്റെ കുഞ്ഞാണെന്ന്....... എന്നോടൊരു ചോദ്യം പോലും ചോദിക്കാതെ.... സ്നേഹ പോലും.... അവൻ അതും പറഞ്ഞോന്നു തല കുടയുമ്പോൾ കവിക്കവനെ നല്ലവണ്ണം മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അതിന് അവരെയും കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല അഭി...... കവി അത് പറഞ്ഞതും അവൻ ഞെട്ടലോടെ അവളെ നോക്കി.... അവളിൽ നിന്ന് കൂടി താനത് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നില്ലെന്ന വണ്ണം അവന്റെ മുഖത്തൊരു നോവ് പരന്നു ..... നീ തന്നെയോന്നോർത്ത് നോക്ക്.... പ്ലസ് ടു വിനപ്പുറം നീ പഠിച്ചല്ലാം പുറത്ത് നിന്നാണ്...... നമ്മുടെ നാട്ടി ൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി പഠിച്ച ചുരുക്കം പേരിലൊരാളാണ് നീ.... മാത്രവുമല്ല..... ആ കുഞ്ഞിന് നിന്റെ ചായ യുണ്ട് അഭി..... കവി അത് പറഞ്ഞതും അഭിക്ക് ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ വരുന്നതെന്നറിയില്ല...... അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി..... ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചു.... ഓഹോ.... അപ്പൊ ഏട്ടത്തിയും..... അവനത് ചോദിച്ചു കൊണ്ട് പല്ലുകൾ ഞെരിച്ചു...... അവളെന്റെ കൂടെ വന്നത് കൊണ്ടുള്ള തോന്നലായി ക്കൂടെ അത്....... തികച്ചും യാദൃശ്ചികം.... അങ്ങനെ യെ ആവു.....അങ്ങനെ മാത്രം..... അഭി ദേഷ്യത്തോടെ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ കവിയും അവനു പിറകെ യൊന്നെഴുന്നേറ്റു..... ആയിരിക്കാം..... അത് യാദൃശ്ചികം എന്ന് തന്നേ വെച്ചോ........ കവിയത് പറഞ്ഞതും പുറത്തേക്ക് നടക്കാനൊരുങ്ങിയ വന്റെ കാലുകൾ നിശ്ചലമായി... അവളുടെ ബാക്കി വാക്കുകൾക്കുള്ള ചോദ്യത്തോടെ അവനങ്ങനെ നിന്നു..... അവളെ കുറിച് നീ പറഞ്ഞ കഥയും വിശ്വാസ യോഗ്യമല്ല അഭി.... അങ്ങനെ സ്വന്തം കുട്ടിയെ ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത ഒരാളെ ഏൽപ്പിച്ചു ഒരമ്മ പോകുമോ... കവി അതും കൂടി ചോദിക്കുമ്പോൾ അഭിക്ക് ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ വന്നതെന്നറിയില്ല...... ആർക്കും തന്നേ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതെന്ത് കൊണ്ടെന്ന് അവനറിയുന്നില്ലായിരുന്നു...... അങ്ങനെ പോകുന്ന അമ്മമാരുണ്ടെന്ന് രണ്ട് ദിവസം മുമ്പാ ഞാനും അറിഞ്ഞത്.... മറ്റുള്ളവർ വിശ്വസിക്കാൻ പാകത്തിൽ പറയാൻ ഇത് ഞാൻ കെട്ടി ചമ്മച്ച കഥയല്ല.... ആയിരുന്നെങ്കിൽ എല്ലാവരും വിശ്വസിക്കുന്ന നല്ലോരു കഥ ഞാൻ പറഞ്ഞേനെ....... അഭി അല്പം അമർഷത്തോടെ തന്നേ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ കവി അവനെയൊന്ന് നോക്കി..... അങ്ങനെ നീ പുതിയൊരു കഥ മെനഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനു പകരം ഈ കഥയുടെ യഥാർത്ഥ പിന്നാമ്പുറം കണ്ട് പിടിക്കുന്നതല്ലേ നല്ലത്...... കവി അത് പറഞ്ഞതും അവൻ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി..... അങ്ങനെ ഒരമ്മ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകാൻ തക്ക ഒരു കാരണം തീർച്ചയായും അവൾക്കുണ്ടാവും...... അതിന് നിന്നേ തിരഞ്ഞെടുത്തതിനും..... കവിയുടെ ഉറച്ച വാക്കുകളിൽ ഒരു നിമിഷം അഭിയുടെ ഹൃദയം കുരുങ്ങി നിന്നു....... നിന്റെ ഭൂത കാലത്തിന്റെ മറവികളിലെവിടെയെങ്കിലും അവളുണ്ടോ എന്ന് ആദ്യം നീയൊന്ന് തിരഞ്ഞു നോക്കണം. അവൾക്ക് നിന്നേ മുന്നേ അറിയാമെന്നു എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു അഭി...... കവി അത് പറയുമ്പോൾ എന്തിനോ അഭിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു നടുക്കം തോന്നി...... അവൻ ചിന്തകളുടെ ഭാരത്തിൽ തലക്കൊന്ന് കൈ വെച്ചു.....കണ്ണുകൾ ഇറുക്കെ ചിമ്മി തന്റെ കാലഘട്ടങ്ങളോരോന്നും അവനോർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു...... നീലാം ബര പൂക്കളുടെ നിർവികാരമായ ഗന്ധം ഓർമകളിലെവിടെയും പടരാതെ യെന്ന വണ്ണം ആ ട്രെയിനിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നു.... കവി അവനെ തന്നേ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്... അവൻ പതിയെ കണ്ണുകളൊന്ന് തുറന്നു..... നിരാശ നിറഞ്ഞ ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് തന്നേ അവന്റെ ഉത്തരം കവിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു...... എനിക്ക്.... എനിക്കെന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് അറിയില്ല ഏട്ടത്തി..... അവനതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീണ്ടുമാ കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു..... മനസ്സിലെ അസ്വസ്ഥത മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞു കാണാം....... ഏയ്..... ഇങ്ങനെ ടെൻഷനാവുന്നതെന്തിനാ... റിസൾട്ട്‌ വന്നാൽ പോലീസോ കളക്ടറോ ഒക്കെയാവേണ്ട ആളാണോ ഈ ചെറിയ കാര്യത്തിന് ഇങ്ങനെ വേവലാതി പ്പെടുന്നത്... കവി പതിഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവന്റെ തോളിലൊന്ന് കൈ വെച്ചു...... സത്യമായിട്ടും എനിക്കറിയില്ല ഏട്ടത്തി അവളെന്തിന് എന്നേ തിരഞ്ഞെടുത്തു വെന്ന്....... അഭിയത് പറയുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ അസ്വസ്ഥത മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു.... എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങിയോ അവിടേ പോയി നീ തിരയണം അഭി...... അവളെന്തിനു നിന്ന് ഏൽപ്പിച്ചു എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം വേണം നിന്റെ കയ്യിൽ.... തീർച്ചയായും അതിന് ശക്തമായ ഒരുത്തരം കാണും.... കവിയത് പറയുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ എന്തോ ഒരു വിശ്വാസം തിളങ്ങി നിന്നിരുന്നു.... അഭി അവിശ്വസനീയമായി അവളെ നോക്കി.... ഇനി അതല്ല....... ഒരമ്മയുടെ കടമകളറിയാത്ത അനുകമ്പ യില്ലാത്ത ഒരുത്തിയാണ് അവളെങ്കിൽ കുഞ്ഞിനെ തിരിച്ചെടുക്കാൻ നീയവളോട് കെഞ്ചരുത്.. കാരണം അവൾക്കതിനു അർഹതയില്ല...... നമ്മൾ നാല് പേരുള്ള ഈ വീട്ടിൽ അവളൊരാള് നമ്മൾക്ക് അധികമാവില്ല..... അതാണ്‌ നിയോഗമെങ്കിൽ അവളിവിടെ വളർന്നോട്ടെ...... ഉറച്ച ശബ്ദത്തോടെയെന്ന വണ്ണം അവളതും പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അഭിയുടെ മുമ്പിൽ പുതിയ ചിന്തകൾ വഴി കാണിച്ചിരുന്നു..... ശെരിയാണ്..... താൻ തുടങ്ങേണ്ടത് അവളിൽ നിന്നാണ്...... വളരേ പക്വത യോടെ അത്രയും പറഞ്ഞവളെ അഭി ആരാധനയോടെ ഒന്ന് നോക്കി...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 അമ്മേ...... ഞാൻ..... ഞാനൊരു യാത്ര പോകുകയാണ്...... ആനന്ദിയെ ഏൽപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് അമ്മയെ യുള്ളൂ...... എന്റെ അമ്മക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ മാത്രമേ അറിയാവു എന്നെനിക്ക് നല്ല ബോധ്യമുണ്ട്..... എനിക്ക് പകരമായി ഞാനായി കണ്ട് അവളെ അമ്മ നോക്കണം...... അമ്മയുടെ കൈ രണ്ടും കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു അഭിയത് പറയുമ്പോൾ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ യോർത്ത് ദേവിയുടെ ഉള്ള് നീറിയെങ്കിലും മൗനം കൊണ്ട് മാത്രം അവനൊരു സമ്മതം എഴുതി കൊടുത്തവർ ...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 ആനന്ദി എണീക്കുമ്പോൾ അഭിയെ കാണില്ല കേട്ടോ.... അപ്പൊ വിഷമിക്കരുത്...... ആനന്ദിയോടത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പി പോകുന്നത് അഭി കണ്ടു.... ഏയ്.... കരയല്ലേ..... ആനന്ദിയുടെ അമ്മയെ കണ്ട് പിടിക്കാൻ പറ്റുമോയെന്ന് നോക്കാനല്ലേ അഭി പോകുന്നത്....... അത് പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും അവളുടെ സങ്കടം ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല...... പിന്നെ തനിക്കാരെന്ന ചോദ്യം അവളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു..... ഒരു വിധത്തിൽ അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചുറക്കിയിട്ടാണ് അഭി ഇറങ്ങിയത്..... ഇറങ്ങും മുൻപ് തന്നേ ഏട്ടന്റെ ബൈക്ക് മുറ്റത് നിൽക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടിരുന്നു...... പോയി മാപ്പ് പറഞ്ഞാ കാലിലേക്ക് വീഴണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി ഏട്ടത്തി പറഞ്ഞത് പോലെ പറയാനൊരു ശക്തമായ കഥ തനിക്ക് വേണം..... ആ കഥയിലേക്കുള്ള യാത്രയിലേക്കാണ് താൻ പോകുന്നത്..... അഭി..... മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങിയതും കവി പിറകിൽ നിന്നവനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അവനടുത്തേക്കൊടി ചെന്നു....... കുറച്ചു പൈസ അവളവന്റെ കയ്യിലേക്ക് ചുരുട്ടി വെച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളൊന്ന് പിടഞ്ഞു.... വേണ്ട ഏട്ടത്തി.... എന്റെ കയ്യിലുണ്ട്..... പറയുമ്പോൾ അവന്റെ സ്വരം ഏറെ ഇടറിയിരുന്നു...... ദൂരെ യാത്രക്കല്ലേ.....ആവശ്യം വരും........ ഏട്ടൻ തന്നതാ........ കവി പതിഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അതും കൂടി പറയുമ്പോൾ ഏട്ടനെന്ന ആ വാക്ക് കൊണ്ട് തന്നേ അവന്റെ ഹൃദയം മുറിഞ്ഞിരുന്നു...... ജന വാതിലിലൂടെ മറഞ്ഞു നിന്ന് ഏട്ടൻ തന്നേ നോക്കുന്നുണ്ടാകുമെന്ന് ഉറപ്പുള്ളത് കൊണ്ട് തന്നേ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ വെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നിരുന്നു...... അപ്പോഴും കയ്യിലെ പൈസ അവൻ മുറുക്കെ പ്പിടിച്ചു.... അതേ.......ഒരുപാട് ഉത്തരങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്ര ഇവിടെ തുടങ്ങുകയാണ്....... ഒരു പക്ഷെ തന്റെ നിയോഗത്തിലേക്കുള്ള യാത്ര...... നീലാംബര പൂക്കളുടെ ഗന്ധമുള്ള അവളെ തേടിയുള്ള യാത്ര......... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _38 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❤‍🔥 "കൈക്ക് വയ്യാതെ ഒറ്റയ്ക്ക് നീയിനി എന്ത് ചെയ്യുമെടാ മോനെ..?" തുളസിയുടെ സ്വരത്തിലൊരു വല്ലായ്മയുണ്ട്. അവന്റെ കൈ വിരലിൽ നീര് വന്നു ചീർത്ത് തടിച്ചിട്ടുണ്ട്. കൈ മുറിവ് പറ്റിയതാണെന്നും നന്നായി സൂക്ഷിച്ചു നടന്നില്ലേൽ അത് പിന്നെ പണിയാകുമെന്നുമൊക്കെ ശിവ പിറകെ നടന്നു പറഞ്ഞിട്ടും അവനെ കണ്ണ് പൊട്ടുന്ന ചീത്ത പറഞ്ഞിട്ടൊതുക്കി നിർത്തി, അന്നത്തെ ദിവസം മുഴുവനും ബസ്സിന്റെ കാര്യങ്ങൾക്കും മറ്റുമായി വർക്ക്ഷോപ്പിൽ കൂടി ഓടി പാഞ്ഞു നടന്നതിന്റെ അനന്തര ഫലമാണത്. രാത്രിയിലാണ് പിന്നെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നു കയറിയത്. ശിവ കൊണ്ട് വിടുകയായിരുന്നു. കൂടെ നിൽക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞൊരുങ്ങിയവനെ നിർബന്ധിച്ചു പറഞ്ഞു വിട്ടു. കാശിനാഥൻ ആരുമില്ലാത്തവനാണെന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും സ്വയം പറഞ്ഞു പഠിച്ചു. വേദനക്ക് വെച്ചിരുന്ന ഇൻജെക്ഷന്റെ പവർ തീർന്നത്തോടെ അത്യാവശ്യം കുത്തി കടച്ചിലോടെ തന്നെ കൈ വേദന വീണ്ടും തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് വേണം ഗുളിക കഴിക്കാൻ. വന്നതേ വല്ലാത്ത ക്ഷീണത്തോടെ കയറി കിടന്നതാണ്. പക്ഷേ അതിന് തടസ്സമായി കൊണ്ടങ്ങോട്ട് അശോകേട്ടനും തുളസി ചേച്ചിയും വന്നു കയറുമ്പോൾ ആ വരവ് അവനൊട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിന്റെയൊരു അമ്പരപ്പുണ്ട് മുഖം നിറയെ. അശോകേട്ടൻ ഒന്നും പറയാതെ നോക്കിയിരിക്കുന്നെങ്കിൽ തുളസി ചേച്ചി അരികിൽ വന്നിരുന്നു കൊണ്ട് കൈ പിടിച്ചു നോക്കുകയും അവരെ കൊണ്ടാവും പോലൊക്കെ ആശ്വാസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്. "സഹായത്തിനു വല്ലവരെയും നിർത്തണോ ഡാ കാശി..?" പൊതുവെ ഉള്ളൊരു ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ അശോകേട്ടൻ ചോദിച്ചു. വേണ്ടന്നവൻ പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു. സ്വന്തബന്ധങ്ങൾ ഒരുപാടുണ്ട്. പക്ഷേ ഒരാവിശ്വാത്തിനു ഉപകരിക്കില്ല. ഇനിയിപ്പോ കാശിനാഥനു സഹായത്തിനു തത്കാലം ആരെയും വേണ്ടാന്നൊരു വാശി.. "അല്ലാതെ പിന്നെ ഈ കൈ വെച്ച് നീ എന്ത് ചെയ്യുമെടാ മോനെ.. നോക്കിക്കേ.. ഇപ്പൊ തന്നെ നല്ല നീരുണ്ട്. ഇനിയിത് അനക്കി വേറെ വല്ല ജോലിയും ചെയ്താലും അത് കൂടുകയേ ചെയ്യൂ.. അത് കൊണ്ട് ആരെങ്കിലും സഹായത്തിനു നിർത്തുന്നതാ അശോകേട്ടാ നല്ലത്. ഇവൻ പറയുന്നതൊന്നും തത്കാലം നമ്മുക്ക് കേൾക്കണ്ടാ.." തുളസി ചേച്ചി അവനെക്കാൾ വാശിയിലാണ്. പക്ഷേ ആ വാശിയിലത്രയും നിറഞ്ഞു നില്കുന്നത് അവനോടുള്ള സ്നേഹമാണ്. കരുതലാണ്. "അതാ കാശി നല്ലത്. ഒറ്റക്കിവിടെ നീയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യാനാണ്. ബസ്സിറങ്ങാൻ എന്തായാലും മൂന്നാലു ദിവസമെടുക്കും.." "രണ്ടു ദിവസം എന്നാണല്ലോ എന്നോട് പറഞ്ഞത്.. " അവരത്രയും പറഞ്ഞതിൽ നിന്നും അത് മാത്രം കേട്ടത് പോലെയുള്ള അവന്റെ മറുചോദ്യം. "അത് നീ അയാളോട് ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തി പറയിപ്പിച്ചതല്ലേ.. അയാളെന്നെ വിളിച്ചിരുന്നു. മൂന്നോ നാലോ ദിവസം എന്തായാലും വേണം. കൂടിയെങ്കിലേ ഒള്ളു. അത്രയും പരിക്കുണ്ട് ബസ്സിന്‌. പ്രതേകിച്ചു മുൻഭാഗം ആകുമ്പോൾ ടൈം എടുക്കും. പക്ഷേ നിന്നോടത് പറഞ്ഞിട്ട് കേൾക്കുന്നില്ല.. പെട്ടന്ന് റെഡിയാക്കി കിട്ടണം എന്ന് പറഞ്ഞിട്ടവനെ ഭീക്ഷണിപ്പെടുത്തി എന്നൊക്കെ എന്നെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു." അതോടെ കാശുയുടെ മുഖം മാറി. ഇനിയിപ്പോ മൂന്നാല് ദിവസത്തെ മടുപ്പ് അവനപ്പഴേ മുന്നിൽ കണ്ടത് പോലൊരു മുഷിപ്പ്. അത് വയ്യാഞ്ഞിട്ടാണ് ചോദിക്കുന്ന കാശ് തന്നേക്കാം.. പക്ഷേ എനിക്കെന്റെ വണ്ടി രണ്ടു ദിവസം കൊണ്ടിറക്കി കിട്ടണമെന്ന് അൽപ്പം കർശനമായി തന്നെ പറഞ്ഞതും. അയാൾ അശോകേട്ടനെ വിളിക്കുമെന്ന് ആരറിഞ്ഞു.. അവനപ്പോൾ വെറുതെ ദേഷ്യം വരുന്നുണ്ട്. "ഈ ചെക്കന്റെ ഒരു കാര്യം.. ഒരു നാല് ദിവസം വീട്ടിൽ അടങ്ങി ഇരിക്കാൻ വയ്യേ നിനക്ക്.." തുളസി ചേച്ചി വീണ്ടുമവന്റെ നേരെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ഇവർക്കൊക്കെ ഇങ്ങനെ പറയാം. ഉള്ളിലെ ഒറ്റപ്പെടലും സങ്കടവും മടുപ്പിക്കുന്ന തന്റെ ഏക്കാന്തതയും മാറ്റാൻ താനാ ഡ്രൈവിങ് എന്നതിനെ ലഹരിയാക്കി കൊണ്ട് നടക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചിവർക്ക് വല്ലതും അറിയാവോ..? കാശിക്ക് നല്ലത് പോലെ ഡ്രൈവ് ചെയ്യാനറിയാം.. അവനത് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ് എന്നതിനും പുറമെ.. അതവന്റെ ആശ്രയം കൂടിയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയവർ വളരെ കുറവാണല്ലോ. റോഡിലെക്ക് കയറുമ്പോൾ മുതൽ ആ സ്റ്റിയറിങും താനും അഗാധപ്രണയയത്തിലാവുകയാണ്. മുന്നോട്ട് കുതിക്കാൻ ഒരു വഴി കാണുന്നുണ്ട് എന്നത് മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കും. അതിനിടയിൽ വന്നു പോകുന്ന ട്രാഫിക് തിരക്കുകളും അക്ഷമയുടെ അടയാളങ്ങളായ ഹോൺ വിളികളും ഇടക്കിടെ ഉണ്ടായി പോകുന്ന വഴക്കുകളുമെല്ലാം അൽപ്പമൊക്കെ തന്നെ അലോസരപ്പെടുത്താറുണ്ട് എന്നത് സത്യം തന്നെ.. പക്ഷേ ഇത് വരെയും മടുപ്പിച്ചിട്ടില്ല. മൈലുകൾ താണ്ടി മുന്നോട്ട് കുതിക്കുമ്പോൾ വിജയത്തിന്റെ ലഹരിയാണ് സിരകളിൽ പടരുന്നത്. നമ്മളെ സന്തോഷമാക്കി നിർത്തുന്ന എന്തിനോടും നമുക്കൊടുങ്ങാത്ത സ്നേഹമുണ്ടാവുമല്ലോ.. അടുപ്പമുണ്ടാവുമല്ലോ. അത് പോലൊരിഷ്ടം. "നാല് ദിവസം ആയാലും അഞ്ചു ദിവസം ആയാലും കൈ ശെരിക്കും മാറിയിട്ട് നീയിനി പോയ മതി. വെറുതെ പണി ഇരന്നു വാങ്ങരുത്.. കേട്ടോ.. അശോകേട്ടൻ കാര്യമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോഴും ഉള്ളിലെ നീരസം മുഖത്തു കാണിക്കാതെ അവനൊന്ന് മൂളി. "ഞാൻ എന്തായാലും ആരെയെങ്കിലും ഒന്നു വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ.. ഈ അവസ്ഥയിൽ നിന്നെയിവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിട്ടിട്ട് പോയാൽ അത് പിന്നെ എനിക്കാണ് സമാധാനം തരാത്തത്.." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടയാൾ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും ഫോൺ കയ്യിലെടുത്തു. "ആരേം.. വിളിക്കണ്ട..ശിവ... ശിവ വരും.." കാശി പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു. എന്തോ അവനങ്ങനെ തോന്നി. അതിപ്പോൾ അശോകേട്ടന്റെ മുന്നിൽ നുണ പറഞ്ഞതൊന്നും അല്ല. തന്നെയിവിടെ വിട്ടിട്ട് പോയവൻ തിരികെ ഇങ്ങോട്ട് തന്നെ വരുമെന്നൊരു തോന്നൽ. "ചുമ്മാ പറയല്ലല്ലോ.." തുളസി ചേച്ചി അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "അല്ല ചേച്ചി.. അവൻ വരും.." കാശി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. അശോകേട്ടന് വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ തന്നോട് പറയാനും ചോദിക്കാനുമുണ്ടെന്ന് കാശിക്ക് തോന്നി. പക്ഷേ തുളസി ചേച്ചി കൂടെ ഉണ്ടാവുമ്പോൾ അത്രയങ്ങോട്ട് വെട്ടി തുറന്നു കൊണ്ടയാൾക്ക് ഒന്നും മിണ്ടാനും വയ്യ. പിന്നെയും വേറെ ഏതൊക്കെയോ വിഷയങ്ങളിൽ കൂടി അവരുടെ വാക്കുകൾ കടന്നു പോയി. അപ്പോഴൊന്നും ഇന്ന് ഉച്ച വരെയും തന്റെ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന മകളെ കുറിച്ച് ഇവരൊന്നും പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നായിരുന്നു കാശിയുടെ മനസ്സിൽ. തന്റെ കൂടെ പോന്നതൊന്നും അവളായിട്ട് ഇവരോട് പറഞ്ഞില്ലേൽ പിന്നെ ഇനിയത് താനായി ചെയ്യുന്നില്ല എന്നൊരു മനസായിരുന്നു അപ്പോൾ അവനും. കുറച്ചു നേരം കൂടിയിരുന്നു അവനോട് വർത്താനം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നവർ പിന്നെ പോകാനിറങ്ങി. അതേ നിമിഷം തന്നെയാണ് ശിവയുടെ ബൈക്ക് കാശിയുടെ വീട്ടു മുറ്റത്തേക്ക് കയറി വരികയും ചെയ്തത്. കാശി ചിരിയോടെ നോക്കുമ്പോൾ തുളസി ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തും ആശ്വാസത്തിന്റെ ചിരിയുണ്ട്. തന്നെ ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിറ്റിട്ട് പോകേണ്ടി വരുമോ എന്നുള്ള അവരുടെ ആശങ്ക വിട്ടൊഴിഞ്ഞ മുഖം കാണുമ്പോൾ കാശി വെറുതെ അവന്റെ അമ്മയെ ഓർത്തു പോയ്. പെട്ടന്ന് തന്നെ തലയൊന്ന് കുടഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ആ ചിന്തയെ ഉള്ളിൽ നിന്നും തൂത്തു മാറ്റി. കയ്യിൽ ഒരു പൊതിയുമായി അങ്ങോട്ട് വന്ന ശിവ പെട്ടന്നവിടെ അവരെ കണ്ടതിന്റെ പകപ്പിലാണ്. ഇവിടെ ഉണ്ടാവണം കേട്ടോ എന്ന് മാത്രം അവനോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അശോകേട്ടൻ പോയി കാറിൽ കയറി. അയാൾക്ക് പിറകിൽ വന്ന തുളസിയും അവനെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു. അതിൽ കൂടുതൽ പരിചയമൊന്നും അവർ തമ്മിലില്ല. കാശി പറഞ്ഞു കൊടുത്തൊരു സ്നേഹനിധിയായ സ്ത്രീയാണ് അവനു തുളസി. എന്താടാ നിന്റെ അമ്മായിയപ്പനും അമ്മായി അമ്മയും ഈ നട്ടപാതിരാക്ക് ഇതിലെ കറങ്ങി നടക്കുന്നത്. മരുമോന്റെ മുറിവ് വിശേഷം അറിയാനാവും അല്ലേ.." അവരങ്ങു പോയതും ശിവ ചിരിയോടെ കാശിയുടെ അരികിലേക്ക് ചെന്നു. "ദേ ശിവാ അനാവശ്യം പറയല്ലേ കേട്ടോ.." കാശി അവനു നേരെ ചിറഞ്ഞു നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഞാൻ ഉള്ളത് പറഞ്ഞതാ.." പിന്നെ ഉള്ളത്.. ആ പെണ്ണിന് ഭ്രാന്താ. അതിൽ തൂങ്ങി അവനും." പിറു പിറുത്തു കൊണ്ട് കാശി തിരിഞ്ഞു നടന്നു. "അതേ ഭ്രാന്ത് തന്നെ. നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ട് ഭ്രാന്ത് പിടിച്ചു. അതവൾ തുറന്നു കാണിക്കുന്നുണ്ട്. പറയുന്നുണ്ട്. നിന്നെ പോലെ ആർക്കൊക്കെയോ വേണ്ടി എല്ലാം ഉള്ളിൽ കെട്ടി പൂട്ടി വെച്ച് നടക്കുന്നില്ല.." ഇത് പിന്നേം പിന്നേം പറയാനാണോടാ നീയിങ്ങോട്ട് തന്നെ കെട്ടിയെടുത് വന്നത്.. പോയിട്ട് ഒരു മണിക്കൂർ ആയില്ലല്ലോ.." ഇത് കൂടി പറയാൻ തന്നെ തിരികെ വന്നതാ ഞാൻ. കാരണം നിന്നെയിവിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് വിടരുതെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ടാ പെണ്ണ് നാലോ അഞ്ചോ വട്ടമായി എന്നെ വിളിക്കുന്നു.. ഇത്രയൊക്കെ സ്നേഹം അത് കാണിച്ചിട്ടും എങ്ങനെ പറ്റുന്നു.. ഇങ്ങനെ കണ്ണ് ചിമ്മി ഇരുട്ടാക്കാൻ.. ഞാനെങ്ങാനും ആയിരുന്നേൽ..." കാശിയുടെ നോട്ടം കണ്ടതും ശിവ പറയാൻ വന്നത് മുഴുവനാക്കിയില്ല. "അവളെയും കൊലക്ക് കൊടുത്തിട്ട് അവളുടെ അപ്പന്റെ കൈ കൊണ്ട് ചത്ത്‌ തുലഞ്ഞേനെ. വേറെയൊന്നും വരാനില്ല.." അത്രയും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ അവിടെ നിന്നും കയറി പോയി. കാശിയുടെ മാനസികവസ്ഥ പരിഗണിച്ചു കൊണ്ടാണ് ശിവ പിന്നെ ആ വിഷയത്തിൽ കൂടുതലൊന്നും പറയാഞ്ഞത്. പക്ഷേ കാർത്തുവിനെ കുറിച്ചപ്പോൾ പറയാതെയും വയ്യ. അത്ര മാത്രം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും അവൾ അവനെ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന്.. ആദ്യമൊക്കെ കാർത്തികയുടെ വെറുമൊരു തമാശ എന്നായിരുന്നു അവനും കാശിയോടുള്ള ഇഷ്ടത്തിനെ കരുതിയിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അത് അങ്ങനെയല്ല.. അവൾക്കവൻ ആരാണെന്നറിയാവുന്നത് പോലാണ്. അവളുടെ മനസ്സിൽ കാശിയോടുള്ള ഇഷ്ടത്തിന്റെ ഓളവും തിരയും കണ്ടറിയുന്നത് പോലാണ്. കഴിക്കാനുള്ളത് കൊണ്ടാണ് ശിവ വന്നത്. തിരികെ പോകാൻ കാശി അവനോട് ഒരുപാട് പറഞ്ഞിട്ടും ഇന്ന് ഞാൻ നിന്റെ കൂടെയാണ് എന്നൊരൊറ്റ വാക്കിൽ ശിവ അന്നവിടെ കൂടുകയും ചെയ്തു. 💜💜 മൂന്നാലു ദിവസങ്ങൾക്കിപ്പുറം ഭവ്യയെ നേരിൽ കണ്ടപ്പോൾ ബിബിക്ക് ശ്വാസം നേരെ വീണത് പോലൊരു ഫീലായിരുന്നു. അത് വരെയും അവനെ ചൂഴ്ന്ന് നിന്നിരുന്നൊരു പ്രശ്നം. ഭവ്യ കൂടി വിചാരിച്ചാൽ മാത്രം പരിഹരിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഗുരുതരപ്രശ്നം. നിങ്ങൾക്കെന്ത് പറ്റി ബിബിയേട്ടാ എന്ന് ചിത്ര പോലും സംശയങ്ങൾ ചോദിക്കും വിധം ബിബിയുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ അസ്വാഭാവികത നിറഞ്ഞിരുന്നു ഈ നാല് നാൾ കൊണ്ട്. ഭവ്യ ഫോൺ കോൾ പോലും അറ്റന്റ് ചെയ്യാഞ്ഞതോടെ..തീർത്തും അവളിലേക്കുള്ള വഴി അടഞ്ഞു പോയത് പോലായിരുന്നു. ബിബിക്കാണെങ്കിൽ അതൊന്ന് പറഞ്ഞു തീർക്കാതെ യാതൊരു സമാധാനവുന്നില്ല. താൻ കണ്ടറിഞ്ഞ ഭവ്യ അല്ല അവൾ ശെരിക്കുമെന്ന് മനസ്സിലായത് മുതൽ തീയിലിറങ്ങി നിൽക്കുന്നത് പോലൊരു പൊള്ളലാണ് അവനും. അവളിൽ നിന്നും എത്രയും പെട്ടന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാനൊരു തോന്നൽ. വെപ്രാളം.. ചിത്ര അറിഞ്ഞാൽ. അവളുടെയും തന്റെയും കുടുംബം അറിഞ്ഞാൽ. കൂട്ടുകാരും നാട്ടുകാരും അറിഞ്ഞാൽ.. പഠിപ്പിക്കുന്ന കോളേജിൽ സഹ പ്രവർത്തകരും കുട്ടികളും അറിഞ്ഞാൽ. ഭവ്യയോട് ബന്ധം കൂടുമ്പോൾ മനഃപൂർവം ഓർക്കാഞ്ഞത് പോലും അവന്റെ മനസ്സിൽ മികവോടെ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നുണ്ട് ഈ കഴിഞ്ഞു പോയ ദിവസങ്ങളിൽ ഒക്കെയും. അവനതിൽ നിന്നൊരു മോചനം വേണമായിരുന്നു. അതിനവൾ തിരികെ കോളേജിൽ വരണമായിരുന്നു. അതറിഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ..നാല് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് ഭവ്യ തിരികെ ചെന്നതും. "വന്നേ.. എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കാൻ.." ബിബി പറഞ്ഞു തീർക്കും മുന്നേ ഭവ്യ അവന്റെ കൈ കുടഞ്ഞു മാറ്റി. "ആരെങ്കിലും കാണും സാറേ.." വികൃതമായൊരു ചിരിയോടെ അവളത് പറയുമ്പോൾ ബിബിയുടെ മുഖം വിളറി. "നിനക്ക്.. നിനക്കെന്ത് വേണം.. അത് പറ.. ഞാനത് തരാം. എനിക്കീ പ്രഷർ സഹിക്കാൻ വയ്യ.." അവളോട് ഇടയാൻ നിൽക്കാതെ ബിബി പെട്ടന്ന് പറഞ്ഞു. "വേണ്ടത് പറയട്ടെ ഞാൻ.. അവളുടെ കണ്ണിലെ കൗശലം.. അത് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ബിബിയുടെ ഉള്ളിലൊരു അപായമണി മുഴങ്ങി. "എത്ര ലക്ഷം.. അത് പറയ്യ്.. "എനിക്ക് ലക്ഷങ്ങളൊന്നും വേണ്ട.. സാറിനെ ഞാൻ അങ്ങനെ ബുദ്ധി മുട്ടുക്കുമോ.. ഇല്ലേയില്ല. ഞാൻ ആവിശ്യപ്പെടുന്നത് സാറിന് ഏറ്റവും എളുപ്പമാണ്.." "കാര്യം പറയ്യ്.. "എനിക്ക് സാറിന്റെ ഭാര്യയാവണം.. ഭവ്യ ബിബിൻ ആവണം.. അത് മാത്രം മതി..! അവന്റെ കണ്ണിലെക്കൂറ്റു നോക്കി കല്ലു പോലുറച്ച വാക്കുകൾ.. എന്നിട്ട് നിങ്ങളുടെ കോടി കണക്കിന് സ്വത്തുക്കളുടെ..കൂടി അവകാശം വേണം എന്നുള്ളത് അവളപ്പോഴും പറയാതെ ഉള്ളിൽ ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ചു.. തുടരും.. അടിപൊളി.. ഉള്ള ഭാര്യയെ ലവനിനി എന്ത് ചെയ്യും ന്നാ ഞാൻ ആലോചിച്ചു നോക്കുന്നെ 🤔 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

പ്രണയമധുരം.... ❤️ ✍🏼മഞ്ഞ് *സായൂജ് weds താര* ചുവരിൽ ഒട്ടിച്ച ചിത്രപ്പണിയിൽ നോക്കി നിൽക്കെ താരക്ക് ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം വന്നു തുടങ്ങി.... തന്റെ ആവിശ്യത്തിന് വേണ്ടി മറ്റൊരാളെ ബലിയാടാക്കി...!!! ഉള്ളിലെ സങ്കടവും തന്നോട് തന്നെ തോന്നുന്ന ഇഷ്ടക്കുറവും കണ്ണിൽ നിന്നും നീർ ദാരായായി പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... കല്യാണപരിവാടി എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് അവൾ നന്നേ അവശയായിരുന്നു... കണ്ണൊന്നു അമർത്തി തുടച്ചവൾ അലമാരി തുറന്നു... മുന്നിൽ കണ്ട ഒരു ടോപ്പും പാന്റും എടുത്ത് കുളിമുറിയിലേക്ക് കയറി.... ഒന്ന് കുളിച്ച് പുറത്തിറങ്ങിയതും സായു തന്നെ കാത്തിരിക്കും പോലെ ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... "ക്ഷമിക്കണം... ഇതിനുള്ള പ്രതിവിധിയും ഞാൻ തന്നെ കണ്ടുപിടിച്ച് കൊള്ളാം..." സായുവിന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ അവൾ അത്രയും പറഞ്ഞ് മറുപുറം ഒരു അറ്റത്തായി ചുരുണ്ട് കിടന്നു... സായു അവളെ ഒന്ന് നോക്കി ലൈറ്റ് അണച്ച് കിടന്നു.... ഉള്ളിലെ സങ്കടം കണ്ണുനീരായി താര ഒഴുക്കി തീർത്തു... തലയിണയിൽ മുഖം അമർത്തി അവൾ ശബ്ദം പുറത്ത് വരാതെ തേങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു.... ************ "മീരേച്ചി വേഗം വായോ... അവരൊക്കെ എത്തിക്കാണും..." ചേച്ചിയേയും കൂട്ടി തറവാട്ടിലേക്ക് ഓടുകയാണ് താര...!! "നിൽക്കെടി ഒന്ന്... എനിക്ക് ശ്വാസം തിങ്ങുന്നു..." നെഞ്ചിൽ കൈ വെച്ച് കൊണ്ട് മീര തുടരെ ശ്വാസം എടുത്ത് വിട്ട് കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും താര ഒന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.... "ന്നാ നീ കുറച്ച് നേരം അവിടെ നിന്നോ... ഞാൻ പോവാ..."ചിറി കോട്ടി കാണിച്ച് കൊണ്ട് അവൾ പാടത്തെ കുരുക്ക് വഴിയിലേക്ക് ചാടി... ഇവളെക്കൊണ്ട് ഞാൻ എന്ന മട്ടിൽ മീര ഒന്ന് ശ്വാസം നീട്ടി വലിച്ച് വിട്ട് അവൾക്ക് പിന്നാലെ പതുക്കനെ നടന്നു.... ******** "അമ്മൂമ്മേ.....!! അവരെത്തിയോ...." തറവാടിന്റെ ഗേറ്റ് തുറന്ന് കൊണ്ട് താര ഉറക്കെ വിളിച്ച് കൂവി.... "ന്റെ കുട്ട്യേ ചെവി ഇപ്പൊ അടിച്ച് പോവോ...? നീ പതുക്കെ ഒന്ന് കൂവ്...." വരാന്തയിലെ തിണ്ണയിൽ ഇരുന്ന അമ്മൂമ്മ ഒരു കൈ കൊണ്ട് ചെവി അടച്ച് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി.... "എവിടെ എത്തിയോ...!!!" ഉള്ളിലെ ആകാംഷ മുഴുവൻ താരയുടെ മുഖത്ത് കാണാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു... " ഇല്ല കുട്ട്യേ.... അവര് എത്തുന്നേ ഒള്ളു... " താരയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു തന്നിലേക്ക് അണച്ച് കൊണ്ട് അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞു.... "അപ്പോഴേ ഞാൻ ഇവളോട് പറഞ്ഞതാ മെല്ലെ പോവാ ന്ന്...!!" അവൾക്ക് പുറകെ കയറി വന്ന മീര താരയെ നോക്കി കെറുവിച്ച് കൊണ്ട് അമ്മൂമ്മക്ക് അരികിലേക്ക് ചെന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു.... " നീ പോടീ... അഥവാ അവര് വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലോ...!? " ചുണ്ട് ചുളുക്കി കൊണ്ടവൾ മീരയെ നോക്കി അമ്മൂമ്മയെ ഒന്നൂടെ മുറുക്കി കെട്ടിപിടിച്ചു... "വല്യമ്മ വിളിച്ചിരുന്നു മാമിക്ക്‌... എത്താൻ ആവുന്നുള്ളു എന്നാ മാമി പറഞ്ഞത്... ന്റെ കുട്ട്യോൾ വാ ഞാൻ വിശേഷം ചോദിക്കട്ടെ..." തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന താരയെയും മീരയെയും കൂട്ടി അമ്മൂമ്മ വരാന്തയിലേക്ക് കയറി.... "ആഹാ രണ്ടാളും എത്തിയോ... ദേ കുഞ്ഞേച്ചി ഇപ്പൊ പറഞ്ഞോള്ളൂ നിങ്ങളെ പറ്റി..." പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വന്ന മാമി അമ്മൂമ്മയോട് കൊഞ്ചി നിൽക്കുന്ന രണ്ടിനേം നോക്കി ചോദിച്ചു... "എന്നിട്ട് അമ്മ എവിടെ...?" "കുഞ്ഞേച്ചിന്റെ ഒരേ ഒരു ചേച്ചി വരുവല്ലേ വർഷങ്ങൾക്ക് ഇപ്പുറം... സത്കരിക്കാൻ വേണ്ടി വല്യേച്ചിക്ക് ഇഷ്ടള്ള സദ്യ ഒരുക്കുന്ന തിരക്കിലാ...ഞാനും ചെല്ലട്ടെ നിങ്ങളെ ശബ്ദം കേട്ട് ഓടിക്കിതാച്ചാവും വന്നെന്ന് അറിയുന്നത് കൊണ്ട് വെള്ളം കൊണ്ട് ഇങ് വന്നതാ " കൈയിലെ നാരക വെള്ളം രണ്ടുപേർക്കും കൊടുത്ത് നൈറ്റിയുടെ വശത്തായി കൈ തുടച്ച് ഭാമ അകത്തേക്ക് നടന്നു... "നാത്തൂനും നാത്തൂനും കൂടെ അകത്ത് വല്യ പണിയിലാ... എന്നെ അടുപ്പിക്കുന്നില്ല അങ്ങോട്ട്... ന്റെ കുട്ടി ഇങ്ങ് വരട്ടെ കാണിച്ച് കൊടുക്കാം ഞാൻ..." കള്ളപ്പിണക്കത്തോടെ അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞു.... "നിങ്ങൾ അതിന് അവരെ സഹായിക്കാൻ അല്ലല്ലോ കൂടണേ... സാമ്പാറിന്റെ കഷ്ണം ചെറുതായി... പായസത്തിൽ നെയ്യ് കുറവാ... പപ്പടം കറുത്ത് പോയി എന്നൊക്കെ രണ്ട് കുറ്റം പറയാനല്ലേ..." അമ്മൂമ്മയുടെ അതെ ടോണിൽ മീര അപ്പൊ തന്നെ മറുപടിയും കൊടുത്തു...അത് കേട്ട് താരയും ചിരിച്ചപ്പോൾ ചുണ്ട് കോട്ടി കാണിച്ച് കൊടുത്ത് അമ്മൂമ്മ ഇപ്പുറം തിരിഞ്ഞിരുന്നു.... ************ "ഇവിടെയാ അമ്മ പഠിച്ചത് കണ്ണാ...." കണ്ണന്റെ തോളിൽ തട്ടി ആയുഷ് ചൂണ്ടി കാണിച്ച് കൊടുത്തു... " ഞാൻ ഓടി കളിച്ച് നടന്ന സ്ഥലമാ ഇതൊക്കെ... എത്ര മാറ്റങ്ങളാ ഇവിടൊക്കെ സംഭവിച്ചേ...ഓരോന്നും ആലോയ്ക്കുമ്പോ വലുതാവേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന് തോന്നണു... " പണ്ടത്തെ ഓർമകൾ സരയു അയവിറക്കി.... "മ്മ് വലുതായില്ലേൽ എന്റെ തന്തപ്പിടിയെ പ്രേമിച്ച് അങ്ങനെ നടക്കായിരുന്നുലെ.... ഞങ്ങൾ മക്കൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ...." ഇടക്ക് കയറി ആരതി പറഞ്ഞു... " കേട്ടോ കണ്ണാ... ഇവർ വന്നതിൽ പിന്നെ ന്റെ പെണ്ണിനെ ഞാനൊന്ന് ശെരിക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ പോലും സമയം തികയുന്നില്ലന്നെ....!!" സരയുവിന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ട് വർമ്മ പറഞ്ഞു.... "വയസ്സ് അറുപതിനോട് അടുക്കാനായിട്ടും റൊമാൻസും ചെയ്ത് നടക്കാ രണ്ടും കൂടെ..." ആയുഷ് മുഖം ചുളുക്കി... "നീ പോടാ " ഒട്ടും ഗൗനിക്കാതെ വർമ്മ ഒന്നൂടെ സരയുവിനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.... "കണ്ണന് ബോർ അടിക്കുന്നുണ്ടോ... ഈ രണ്ട് വളവും കൂടെ കഴിഞ്ഞാൽ എത്താറായിട്ടോ..." "ഏയ് ഇല്ല അങ്കിൾ... നല്ല ഭംഗിയുണ്ട് ഇവിടം കാണാൻ..." ഫ്രണ്ട് സീറ്റിലിരുന്ന് കണ്ണൻ അതും പറഞ്ഞ് പരന്ന് കിടക്കുന്ന പാടങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി ആസ്വദിച്ച് കൊണ്ടിരുന്നു... "മ്മ് ഇനിയിപ്പോ നീ ഇവിടെ തന്നെ അല്ലെ... കുറേ കഴിഞ്ഞും ഇങ്ങനൊക്കെ പറഞ്ഞാ മതി..." ആയുഷ് അവനെ കളിയാക്കി... ************* "മാമി അവരെത്തി....!!" ഉറക്കെ കൂവി വിളിച്ച് താര മുറ്റത്തേക്ക് ഒരു ഓട്ടം ആയിരുന്നു... പോർച്ചിൽ കാർ ഒതുക്കിയതും സരയുവും വർമ്മയും ഇറങ്ങിയതും താരയും മീരയും ഓടി ചെന്ന് രണ്ടുപേരെയും കെട്ടിപിടിച്ചു... "Guyssss.... Am back....!!!" ചീറിപോളിച്ച് ആരതി കൈകൾ വിടർത്തി രണ്ടുപേർക്കും നേരെ ഓടിച്ചെന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു... "മതിയെടി കഴുതേ... ഞാൻ ന്റെ ചെക്കനെ ഒന്ന് കാണട്ടെ..." താരയെ ഇറുക്കിപിടിച്ച കൈകൾ വിടുവിക്കാൻ നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ ഏന്തി വലിഞ്ഞ് മൂഞ്ഞിലോട്ട് നോക്കി.... ഫ്രണ്ട് ഡോർ അടച്ച് ആയുഷ് ഇറങ്ങി ചിരിച്ച് കൊണ്ട് മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങിയ അമ്മമ്മയേയും മാമിമാരെയും കെട്ടിപിടിച്ച് രണ്ടുപേർക്കും നേരെ തിരിഞ്ഞു... മീരയെ കെട്ടിപിടിച്ച ശേഷം അവൻ താരക്ക് അരികിൽ ചെന്നു... ഉള്ളിലെ ആർത്തിരമ്പുന്ന ഏതോ വികാരം കൊണ്ടവളുടെ കണ്ണുകൾ മുറ്റത്ത് വീക്ഷണം തേടിയിരുന്നു... "എടി കുരുത്തം കേട്ടതെ 2 വർഷം കൊണ്ട് നീ ആകെ മാറി സുന്ദരി ആയല്ലോ..." താരയുടെ മുടി പിടിച്ച് വലിച്ച് കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞതും അവൾക്ക് അടങ്ങാത്ത നാണം ആർത്തിരമ്പി... ചുരിദാർ ടോപ്പിൽ കൈകൾ കൊണ്ട് ഞെരിച്ച് ഒരു വിധം പാട് പെട്ടവൾ ഒന്ന് ഇളിച്ച് കൊടുത്തു... "വരൂ... അകത്തേക്ക് കയറാം...!!" അമ്മമ്മ നീട്ടി വിളിച്ച് കൊണ്ട് എല്ലാവരെയും അകത്തേക്ക് ക്ഷണിച്ചു....താരക്ക് ആകെ ഞെരിപിരി കൊള്ളുകയായിരുന്നു... രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം തന്നിൽ ഒളിപ്പിച്ച പ്രേമത്തെ ഇന്ന് നേരിൽ കണ്ടിരിക്കുന്നു.... സന്തോഷം കൊണ്ട് ഏഴ് ലോകവും കടന്നിട്ടുണ്ടവൾ.... (തുടരും...) #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ ശ്വാസം അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടുന്നുണ്ട്.. നന്ദ ഉയർന്നു വരുന്ന തന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പിനെ വരുത്തിയിലാക്കാൻ ശ്രെമിച്ചു കൊണ്ട് അനങ്ങാതെ നിന്നു.. ഏറെ നേരത്തിനിപ്പുറവും അവനിൽ നിന്ന് പ്രതികരണങ്ങൾ ഒന്നും ഉണ്ടാകാതെ വന്നപ്പോൾ അവൾ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കി. നന്ദക്ക് നേരെ കൈ കെട്ടി നിൽക്കുകയാണ് അഗ്നി. "നീ എന്തേലും പ്രതീക്ഷിച്ചോ.....??" തൊട്ടാരികത്തു നിന്നും അവന്റെ ചോദ്യം.. "എ... എന്ത് പ്രതീക്ഷിക്കാൻ....?? അല്ലേൽ തന്നെ നിങ്ങളെ കാണുന്നതേ എനിക്ക് അറപ്പാണ്.... അങ്ങേയറ്റം വെറുപ്പാണ്...." നെറ്റി ചുളിച്ചു ദേഷ്യം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ആയിരുന്നു നന്ദ അത് പറഞ്ഞത്. "അപ്പോൾ എനിക്കോടി ... നിന്നോളം ഞാൻ എ ഭൂമിയിൽ മറ്റൊന്നിനെയും വെറുക്കുന്നില്ല....പുഴുത്ത പേപട്ടിയോട് പോലും എനിക്ക് ഇത്തിരി അനുകമ്പ കാണും.. എന്നാൽ നിന്നോട് അത് പോലുമില്ല.. നീ ഒരുങ്ങി ഇരുന്നോ... എന്റെ താലി ഏറ്റു വാങ്ങാൻ.... അതിനു ശേഷം നീ അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്നതേ ഉള്ളു.... അനുഭവിപ്പിക്കും ഞാൻ..... നീ അറിയും എ അഗ്നി ദേവ് ആരാണെന്ന്.... അറിയിപ്പിച്ചു തരും ഞാൻ...." അതും പറഞ് വാതിലും വലിച്ചു തുറന്നവൻ പുറത്തേക്ക് പോയി... അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടുകൊണ്ട് ഒരു മരപ്പാവ കണക്കെ അവൾ നിന്നു.. പിന്നീട് അങ്ങോട്ട് ദിവസങൾ ഓടി മറഞ്ഞു. സ്വന്തം കല്യാണത്തെ കുറിച്ചു നൂറായിരം സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നവൾ ഒടുക്കം ഒട്ടും ആഗ്രഹിക്കാത്തൊരു താലി... പ്രാർത്ഥനയോടെ... നാണത്തോടെ... അങ്ങേയ്റ്റത്തെ പ്രണയത്തോടെ ഏറ്റു വാങ്ങേണ്ടിയിരുന്ന താലി...ഗതികേട് ഒന്ന് കൊണ്ട് മാത്രം ഏറ്റു വാങ്ങിയവൾ... അതും അമ്പലപ്പട്ടെ ഏറ്റവും അടുത്ത ബന്ധുക്കൾ മാത്രം പങ്കെടുത്ത ഒരു ചെറിയ ചടങ്ങ്. ആളുകൾ എല്ലാവരും അന്ന് തന്നെ മടങ്ങി പോയിരുന്നു. അന്ന് വൈകിട്ട് തന്നെ ചെറിയൊരു ട്രോളി ബാഗുമായി താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വരുന്ന ലക്ഷ്മിയെ കണ്ടതും നന്ദക് എന്തൊക്കെയോ പന്തികേട് തോന്നിയിരുന്നു "അമ്മ എങ്ങോട്ടാ...??'' അറിയാതെ അവൾ ചോദിച്ചു. പകരമായി അവർ കത്തുന്ന ഒരു നോട്ടം നോക്കി "ഞാൻ മടങ്ങി പോകുന്നു.... എനിക്ക് അവിടെ ചെയ്തു തീർക്കാൻ ഒരുപാട് ജോലികൾ ഉണ്ട്. എന്തായാലും നീ ആഗ്രഹിച്ച ജീവിതം നിനക്ക് കിട്ടിയല്ലോ... ഇനി നീയൊന്ന് ജീവിച്ചു കാണിക്ക്.'... എനിക്കും അതൊന്ന് കാണണം... പറയുമ്പോൾ അവരെ കിതച്ചു. അനുഭവിക്കില്ല.... ഒരാണ്ട് തികയില്ല... ഇല്ലെങ്കിൽ നീ കണ്ടോടി...പെറ്റ തള്ളയാണ് പറയുന്നത് പ്രാകുന്നത് പോലെയുള്ള ലക്ഷ്മിയുടെ ആ സംസാരത്തിൽ നന്ദ പകച്ചു പോയിരുന്നു. നന്ദ മാത്രമല്ല അത് കേട്ട് നിന്നവരും. ഈ വിവാഹത്തിനോട് എത്രയൊക്കെ എതിർപ്പുണ്ടായാലും ലക്ഷ്മി ആ പറഞ്ഞതിനോട് ആർക്കും യോജിക്കാൻ കഴിയുമായിരുന്നില്ല..... ഇതൊക്കെ പ്രതീക്ഷിച്ചു തന്നെയാണ് ഇങ്ങനെയൊരു സാഹസത്തിനു ഇറങ്ങി പുറപ്പെട്ടത് എങ്കിലും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു പോയിരുന്നു... "നീ ഇങ്ങനെ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് വിഷമിച്ചാൽ എങ്ങനാ നന്ദ.... ഇനി എന്തെല്ലാം കാര്യങ്ങൾ കിടക്കുന്നു നിനക്ക് എന്നും എന്നും കരയനായി...ഇത്ര പെട്ടന്ന് തളർന്നു പോയോ നന്ദ." നന്ദയുടെ തോളിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് അഗ്നിയത് പറയുമ്പോൾ ഏതോ കാട്ടു മൃഗത്തിന്റെ മുരളിച്ച പോലെയാണ് നന്ദക്ക് അത് തോന്നിയത് നന്ദ അഗ്നിയെ തറപ്പിച്ചോന്ന് നോക്കി. വൈകുന്നേരം നന്ദയുടെ കൈയിലേക്ക് പാൽ നിറച്ച ഗ്ലാസ്‌ ഏൽപ്പിക്കുകയാണ് ഭാമ "എല്ലാരേം പോലെ ഭാമമ്മക്കും എന്നോട് ദേഷ്യാ....??" എത്ര ചോദിക്കണ്ടന്ന് വെച്ചിട്ടും ആ ചോദ്യം നന്ദയുടെ വായിൽ നിന്ന് അറിയാതെ വീണു പോയിരുന്നു.ഒപ്പം കവിളിൽ കണ്ണീർ ഒലിച്ചിറങ്ങി "എനിക്ക് ആരോടും ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ല കുട്ടി. പക്ഷേ നീ അഗ്നിയെ ഇത്ര നാളും പ്രണയിച്ചു എന്ന് പറയുമ്പോൾ എനിക്ക് എന്തോ വിശ്വാസ കുറവ് പോലെ.... നിങ്ങൾക്ക് പരസ്പരം പ്രണയം ഉള്ളതായിട്ടൊന്നും എനിക്ക് ഇതുവരെ തോന്നിയിട്ടില്ല. സാരല്ല.... ഇനിയിപ്പോ എല്ലാം പതിയെ ശെരിയാകും... അങ്ങനെ വിശ്വസിക്കാനല്ലേ നമുക്ക് ഇപ്പോൾ പറ്റു...." ഭാമ നന്ദയുടെ മുടിയിൽ തലോടികൊണ്ടായിരുന്നു അത് പറഞ്ഞത്. നിർവികരമായ മനസ്സോടെ പാൽ ഗ്ലാസുമായി അവൾ മുകളിലേക്ക് കയറി. അഗ്നി ആ സമയം മുറിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... പാൽ ഗ്ലാസ്‌ ആ മേശപ്പുറത്തു വെച്ച് അവൾ കട്ടിലിന്റെ ഒരു ഓരം ചേർന്നു കിടന്നു.. അഗ്നി വരും മുൻപ് എങ്ങനെയേലും ഉറങ്ങണം അതായിരുന്നു അവളുടെ ലക്ഷ്യം. ഉറങ്ങുക അല്ല.. ഉറക്കം നടിക്കുക.. അവനെ ഇനി ഫേസ് ചെയ്യാൻ അവൾക്ക് മടി തോന്നി... എല്ലാം സംഭവിച്ചത് അപ്പോൾ തോന്നിയൊരു എടുത്ത് ചാട്ടത്തിന്റെ പുറത്ത് ആയിരുന്നു. ആ സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം ആരോഹിയും നന്ദയും തമ്മിൽ സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. അവൾക്ക് ആകെ ഭ്രാന്ത്‌ പിടിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി... റൂമിലേക്ക് വരുന്ന അഗ്നിയുടെ കാല്പെരുമാറ്റം കേട്ടതും അവൾ ഉറക്കം നടിച്ചു കിടന്നു. "ആഹാ.... ദേവേട്ടന്റെ നന്ദകുട്ടി ഇത്ര വേഗം കിടന്നോ..... നന്ദേ..... നന്ദേ...." അൽപ്പം കുഴഞ്ഞു പോയ അഗ്നിയുടെ സംസാരത്തിൽ നിന്നു തന്നെ അവൾക്ക് മനസ്സിലായി അവൻ കുടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് എന്നിട്ടും കണ്ണ് തുറക്കാതെ കിടന്നവൾ നാരായണാ.. ഇനി എന്തിക്കെ ആവും.. നന്തയുടെ അഭിനയം ആണ് ഇതെന്ന് അഗ്നി മനസ്സിലാക്കിയതും അവൻ ഒന്നും ചിന്തിക്കാതെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചേർന്ന് കിടന്ന് അവളെ വട്ടം ചുറ്റി പിടിച്ചു.അവന്റെ വലം കൈ അവളുടെ ആലില വയറിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു കൊണ്ട് നാഭിചുഴിയിലേക്ക് കടന്നതും നന്ദ വിറച്ചു പോയിരിന്നു. തുടരും

#📙 നോവൽ നിന്നെ എന്തിനാണ് ഇവിടെ നിർത്തിയിട്ടു പോയത്...പഠിക്കാൻ വേണ്ടി അല്ലേടി.. എന്നിട്ട് നീയിവിടെ കാണിച്ചു കൂട്ടുന്നത്... ഏഹ്.... കോളേജിൽ തല്ലുണ്ടാക്കാനും തോന്ന്യവാസം നടക്കാനും ആണോ....?? പറയു നന്താ....." "അമ്മേ ഞാൻ...." "പുതിയ കള്ളങ്ങൾ ഒന്നും ആലോചിച്ചു വിഷമിക്കണ്ട നീ.... അല്ലേലും എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ നുണകൾ പറഞ്ഞു കൂട്ടും... അതാണല്ലോ ഇവള്ടെ രീതി.. കൂടുതൽഒന്നും പറഞ്ഞു ഇനി മെനക്കെടണ്ട.എല്ലാം അറിഞ്ഞു വെച്ചിട്ടാ ഞാൻ വന്നത്. അതിനു പറ്റിയൊരു സൊല്യൂഷനും ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്...." ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും കാര്യം മനസിലാകാതെ അവൾ അവരെ നോക്കി "നാട്ടിലുള്ള നിന്റെ നിൽപ്പൊക്കെ മതിയാക്കിക്കോ.... വൺ വീക്ക് കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ പോകുമ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ കൂടെ വരാൻ റെഡി ആയിക്കോ... നിനക്ക് ഇനി ഇന്റെരെസ്റ്റ്‌ മാരേജ് ആണെങ്കിൽ അങ്ങനെ... അതല്ലാ സ്റ്റഡീസ് കണ്ടിന്യൂ ചെയ്യാൻ ആണെങ്കിൽ അതും ഓക്കേ... പക്ഷെ എല്ലാം അവിടെ വെച്ചു മതി ഇവിടെയുള്ള നിൽപ്പൊക്കെ ഇനി നിയങ് മറന്നേക്ക്...." കേട്ടതിന്റെ ഞെട്ടൽ വിട്ടു മാറാതെ നിൽക്കുകയാണ് നന്താ... അവളുടെ കണ്ണുകൾ ആദ്യം തേടി ചെന്നത് അഗ്നിയുടെ മുഖത്തേക്കാണ്..... അവനെ ചുട്ടെരിക്കാൻ പാകത്തിൽ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പുകഞ്ഞു. ഇയാൾ... ഇയാൾ ഒറ്റ ഒരുത്തൻ കാരണം ആണ്.... "എന്റെ ലക്ഷ്മി ആ കുട്ട്യോൾ വന്ന് കയറിയതല്ലേ ഉള്ളു....നിന്ന നിൽപ്പിൽ ഇതുങ്ങൾ നിക്കുവല്ലേ എല്ലാം ചോദിക്കാനും പറയാനും അതിന്റെതായ സമയം ഉണ്ടല്ലോ....." അംബികമ്മ ഇടക്ക് കയറി പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ലക്ഷ്മി അതൊന്നും മുഖവിലക്ക് എടുത്തിട്ടില്ല... അതല്ലേലും അങ്ങനെയാണ്.. ലക്ഷ്മി ഒരു കാര്യം തീരുമാനിച്ചാൽ പിന്നെ അതിനൊരു മാറ്റവും അവർ വരുത്തില്ല... നടപ്പാക്കുക തന്നെ ചെ ഭാഗം 8 ഒരു വല്ലാത്ത പ്രകൃതം ആണ് ലക്ഷ്മിയുടേത്.. എല്ലാത്തിനും ഒരു തരാം കടുംപിടുത്തമാണ് അവർക്ക്... പറയാനുള്ളത് എടുത്തടിച്ചത് പോലങ് പറഞ്ഞു കളയും... അപ്പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന ആളിന് വേദനിക്കുമോ അങ്ങനുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും അവർ ചിന്തിക്കാറില്ല...പലപ്പോഴും ഇങ്ങനുള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ നിനസ്സഹായനായി നിൽക്കാൻ മാത്രമേ അനന്ദനും കഴിയാറുള്ളു. എല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി ഒന്ന് മിണ്ടാനാകാതെ ദേഷ്യത്തിൽ നന്താ റൂമിലേക്ക് ഓടി പോയി അവൾക്ക് പിന്നാലെ ആരോഹിയും ജീവനും പോയി... കട്ടിലിൽ തലയിണയും മുഖം പൂഴ്ത്തി കിടക്കുകയാണ് നന്താ.. അവൾ ശബ്ദം ഇല്ലാതെ കരയുകയാണെന്ന് ആ ശരീരം അനങ്ങുന്നത് കാണുമ്പോൾ മനസിലാകും.... ആരോഹി നന്ദക്ക് അടുത്ത് ഇരുന്ന് തല മുടിയിൽ തഴുകി വിടുന്നുണ്ട്.... ജീവൻ അവളുടെ കാൽക്കൽ ഇരിക്കുകയാണ്. ജീവൻ : "എടി എന്തേലും വഴി കണ്ടെത്താം... നീ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കാതെ...'' ആരോഹി: അതേ.... അപ്പച്ചി വൺ വീക്ക്‌ സമയം തന്നിട്ടുണ്ടല്ലോ അതിനിടയിൽ നമുക്ക് എല്ലാം ശെരിയാക്കാം. നന്ത: എല്ലാത്തിനും കാരണം നിന്റെ ചേട്ടൻ ആണ്. നിന്റെ ഏട്ടൻ പറയാതെ എങ്ങനെ ആ കോളേജിൽ നടന്ന വഴക്കിന്റെ കാര്യം ഒക്കെ അമ്മ അറിഞ്ഞത്...?? അത് മാത്രമാണോ.... അങ്ങേര് ഈ നേരെനം സാധാരണ ഇവിടെ ഉണ്ടാവാറില്ലല്ലോ.... അമ്മേം അച്ഛനെയും എയർ പോർട്ടിൽ നിന്ന് പിക്ക് ചെയ്തത് ദേവേട്ടൻ ആണ് അതിന്റെ അർത്ഥം എന്താ... അവരെ വരുന്നതും എന്തിനാണ് വരുന്നതെന്ന് ദേവേട്ടന് അറിയാമായിരുന്നു എന്നല്ലേ.... അങ്ങേരെടെ ആ വീഡിയോ ഞാൻ ഡിലീറ്റ് ചെയ്‌തെന്ന് മനസ്സിലായതും അങ്ങേര് നൈസ് ആയിട്ട് പ്ലേറ്റ് തിരിച്ചു. നന്താ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ബാക്കി രണ്ടു പേർക്കും കാര്യം കത്തിയത്. ആരോഹി : ഏട്ടൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുവോ...?? ജീവൻ : പിന്നല്ലാതെ അപ്പച്ചി എങ്ങനെ അറിയാന കോളേജിൽ തല്ലുണ്ടായ കാര്യം.... അത് ആകപ്പാടെ അഗ്നിയേട്ടന് മാത്രമല്ലേ അറിയൂ... ആരോഹി : ശേ... എന്നാലും ഏട്ടന് എങ്ങനെ നമ്മളെ ചതിക്കാൻ മനസ്സ് വന്നു.... നന്ദ : ഏട്ടനല്ല അങ്ങേര്.... പിശാച് ആ... കാലൻ.... പട്ടി.... നന്തയ്ക്ക് വേറെന്തൊക്കെയോ പറയണമെന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു പിന്നെ ആരോഹി അവിടെ ഇരുന്നത് കൊണ്ട് പാതിയും അവൾ വിഴുങ്ങി കളഞ്ഞു ലക്ഷ്മിയും അനന്ദനും വന്നിട്ട് മൂന്നു നാൾ പിന്നിട്ടു... ഇനി രണ്ട് ദിവസം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ അവർ മടങ്ങും അവർക്കൊപ്പം നന്ദയും... അന്ന് വൈകുന്നേരം വിളക്ക് വെച്ച് നാമം ജപിച്ച ശേഷം എല്ലാവരും ഹാളിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴാണ് നന്താ മുകളിൽ നിന്നു സ്റ്റെപ് ഇറങ്ങി താഴേക്കു വന്നത് നന്ത: "എല്ലാവരോടുമായി എനിക്കൊരു കാര്യം പറയാൻ ഉണ്ട്...." എല്ലാ മുഖങ്ങളും അവളിലേക്ക് നീണ്ടു. ലക്ഷ്മി : എന്താ നിനക്ക് പറയാൻ ഉള്ളത്.... ഞങ്ങൾക്കൊപ്പം വരാൻ പറ്റില്ലാന്ന് ആണേൽ നീ പറയണ്ട. അഹ് ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു കഴിഞ്ഞതാ... അനന്തൻ : നീയൊന്ന് മിണ്ടാതിരി ലക്ഷ്മി അവൾ പറയാൻ വന്നത് പറയട്ടെ ഹാളിന്റെ കോൺറിൽ ലാപ്പും നോക്കി ഇരിക്കുന്നവന്റെ നോട്ടവും അവളിലേക്കായി... നന്ദ : എനിക്ക്.... എനിക്ക് ഒരാളെ ഇഷ്ടമാ.... വിവാഹം കഴിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ ആ ആളെ മാത്രമേ ഞാൻ വിവാഹം കഴിക്കു. അവളുടെയാ വെളിപ്പെടുത്തലിൽ ആരോഹിയും ജീവനും പോലും ഞെട്ടിപ്പോയി... ഇത്ര നാളും ഒരു മനസ്സും മൂന്ന് ശരീരവുമായി നടന്നവർ ആണ് .... എന്നിട്ട് അവർക്ക് പോലും അക്കാര്യം അറിയില്ല ലക്ഷ്മി ഇരുന്നിടത്തു നിന്ന് ചാടി എഴുനേറ്റു... ലക്ഷ്മി : ഏതവൻ ആടി....?? ഏഹ്.... അവളുടെ കൈത്തുടയിൽ മാറി മാറി അടിക്കുന്നുണ്ട് അവർ.... അനന്തൻ പെട്ടന്ന് വന്ന് അവരെ പിടിച്ചു മാറ്റി നന്തയെ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു. അനന്തൻ: എന്താ മോളെ ഈ കേൾക്കുന്നതൊക്കെ..... ഇതിനാണോ ഞങ്ങൾ.... അതൊക്കെ പോട്ടെ ആരാ ആള്... ലക്ഷ്മി : അനന്ദേട്ടൻ ഇതെന്തു ഭാവിച്ചാണ്...... അവൾ എന്തേലും വട്ട് പറഞ്ഞെന്നും പറഞ്ഞു അനന്തൻ : ലക്ഷ്മി പ്ലീസ്‌ സ്റ്റോപ്പ്‌. ജീവിതം വെച്ച് വട്ട് പറയാൻ എന്റെ മോള് കൊച്ചു കുഞ്ഞല്ല..... നല്ലതും ചീത്തയും തിരിച്ചറിയാനുള്ള പ്രായം അവൾക്കുണ്ട്.... പേരെന്റ്സ് എന്ന നിലയിൽ അവളെ കേൾക്കാൻ നമ്മൾ രണ്ടാളും ബാധ്യസ്ഥരാണ്... ആരെയാ നന്ദ സ്നേഹിക്കുന്നത്...?? ആർദ്രമായിരുന്നു അനന്ദന്റെ ആ ചോദ്യം.. നന്ദക്ക് ആ നിമിഷം ഉള്ള് വേദനിച്ചു.... അവൾ മനസ് കൊണ്ട് ആ അച്ഛനോട് ഒരായിരം തവണ മാപ്പ് ചോദിച്ചു.. പിന്നെ പതിയെ വിരൽ ചൂണ്ടി... അഗ്നിക്ക് നേരെ... നന്ദ :"ദേവേട്ടനെയാ ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്നത്...." എല്ലാവരിലും ഒരു ഞെട്ടൽ..... അഗ്നിയുടെ മുഖം ദേഷ്യത്താൽ മുറുകി... അവൻ നിന്നിടത്തു നിന്ന് അവൾക്ക് നേരെ നടന്നു... (തുടരും) കാശിനാഥൻ

അപ്പോ തന്നെ ഫോൺ എടുത്തു സ്വപ്നം കാണാതെ ജോലി ചെയ്യാൻ പറഞ്ഞു കോൾ കട്ടാക്കി…. ……, ദുഷ്ടൻ… ഒന്ന് സ്വസ്ഥമായി ഇരിക്കാനും സമ്മതിക്കില്ല… എന്നെ നിരീക്ഷിക്കുന്ന പണി തന്നെ ആണ്…. പിന്നെ അതൊക്കെ വിട്ട് ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധ കൊടുത്തു… ……….. എന്താ സാറേ മുഖത്ത് ഒരു കള്ള ചിരി ഒക്കെ…. പെണ്ണ് കാണാൻ പോയതൊക്കെ സെറ്റയിലെ…. ആരാ നിന്നോടു പറഞ്ഞേ…. നീ തന്നെ അല്ലേ പെണ്ണ് കാണാൻ പോവന്ന് പറഞ്ഞേ…. പിന്നെ ഇന്നലെ അവളോടൊപ്പമുള്ള സ്റ്റാറ്റസും.. ഇനിയെന്ത് വേണം വിശ്വസിക്കാൻ…. ആ… ഒക്കെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു അംജു…. കുയപ്പമില്ല ട്രീറ്റ് വേണം… ഷുവർ ട്രീറ്റ് തന്നിരിക്കും… ചിലരൊക്കെ അത് കണ്ടു കൊണ്ട് സന്തോഷിക്കണം… എന്താടാ… സാർ… മേ ഐ… യെസ്.. കമിൻ… ഈ ഫയൽ സൈൻ വേണമായിരുന്നു…. ഇങ്ങ് താ…. ഇതു വരെ ചിരിച്ചു സംസാരിച്ചൊണ്ടിരുന്നതാണലോ ഇപ്പോ എന്ത് പറ്റി…മുരടൻ…🧐… പിന്നെ പറയാൻ മറന്നു ഞാൻ നല്ലൊരു മാലാഖ പെൺകുട്ടിയെ പെണ്ണ് കണ്ടു എനിക്കും അവൾക്കും ഇഷ്ടായി വൈകാതെ മാര്യേജ് ഉണ്ടാവും…. ഇനി നിന്നെ ശല്യം ചെയ്യില്ല…. നല്ല തീരുമാനം സാർ… ആ ഫയൽ തന്നിരുന്നേൽ എനിക്ക് പോവാമായിരുന്നു…. ഇനിയും അവിടെ നിന്ന ചിലപ്പോ ഞാൻ നില മറന്നു കരഞ്ഞു പോവും അത് പാടില്ല…. വേണ്ട സാർ നു എന്നെപ്പോലൊരു പെണ്ണല്ല ആവിശ്യം അവരുടെ മാര്യേജ് പെട്ടെന്ന് നടക്കട്ടെ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു ഞാൻ ഫയലും കൊണ്ട് വാടിയ പൂ പോലെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു… ഷെൻസ … യെസ് സാർ… ഇതു വച്ചോ ടിഷ്യൂ തടഞ്ഞു നിർത്തിയത് പുറത്തെത്തിയ ചാടും അപ്പോ ഉപയോഗിക്കാ …. നോ ടാങ്സ് എന്നും പറഞ്ഞു അതു വാങ്ങാതെ ഞാൻ അവിടുന്നിറങ്ങി വാഷ്റൂമിലേക്കോടി…. ഒത്തിരി കരഞ്ഞു ഞാൻ മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചു ….#📙 നോവൽ

The their Eye Part 5 രാവിലെ ഓഫീസിലെ ഗ്ലാസ്‌ വിൻഡോയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു അധർവ്. അവനെ മനസ്സിനെ റോഡിൽ വച്ച് കണ്ട പെൺകുട്ടിയുടെ മുഖം ആയിരുന്നു സംസ്കൃതിയുടെ മുഖം. അവളുടെ മുഖവും കണ്ണുകളും സംസാരവും എവിടെ യോ തറച് പോയിരിക്കുന്നു. കുട്ടിയെ കുറിച്ച് കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട് പറഞ്ഞു ഡേവിഡ് കേബിനിലേക് വന്നു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല "പറയൂ ഡേവിഡ് " അവൾ ആകാശ് പഠിപ്പിക്കുന്ന കോളേജിലെ ഡിഗ്രി ഫസ്റ്റ് ഇയർ സ്റ്റുഡന്റ് ആണ്. സ്വന്തം എന്ന് പറയാൻ അവൾ ക്ക് ആരും ഇല്ല. അവൾക്കുള്ളത് 2 കൂട്ടുകാരികളാണ്. അതും അവളുടെ കൂടെ കുട്ടിക്കാലം മുതലേ അനാഥാലയത്തിൽവളർന്ന വർ പെൺകുട്ടികൾ. 17 വയസ്സായതിനാൽ അനാഥാലയത്തിൽ നിന്നും മാറി ഇപ്പോൾ ഒരു വാടക വീട്ടിലാണ് താമസിക്കുന്നത് അവർ. ഇവിടെ കാർ doc ഇൽ ഈവനിംഗ് ഇൽ part ടൈം വർക്ക് ചെയുകയാണ്. ചെറുപ്രായത്തിൽ തന്നെ മൂന്നുപേരും അധ്വാനിച്ചാണ് പഠിക്കുന്നത്.അവരുടെ college ഫീസ് അവർ തന്നെ ആണ് അടിക്കുന്നത്. ഡേവിഡ് പറഞ്ഞു നിർത്തി ശബ്ദത്തിൽ അവളോടുള്ള ഒരു ചെറിയ ആരാധന ചെറിയ ആരാധന ഒളിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുകൾ ഗൗരവം മാത്രം. അവളുടെ പേര് സംസ്കൃതി ഫ്രണ്ട്‌സ് സമുദ്ര സാരംഗി. 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥ഇതേ സമയം ത്രി മുർത്തിസ് കാന്റീനിൽ ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. Mudra: കുമാരേട്ടാ 3 ബട്ടർ ജൂസ് പോരെട്ടെ. ശരി കുഞ്ഞേ... അപ്പോൾ ആണ് ആകാശ് അങ്ങോട്ട് വന്നത്. അനാഥകൾക്ക് ഇവിടെ പഠിക്കാൻ അല്ലെ അനുവാദം കൊടുത്തത് കുമാരേട്ട.അല്ലാതെ രാജകുമാരികളെപ്പോലെ ഇവിടെ നടക്കാൻ അല്ലാലോ. അവൻ പരിഹാസത്തോടെരാഗിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് സംസ്കൃതി എഴുന്നേറ്റു നിന്നും കൃതി : ഇവിടെ സീറ്റ് കിട്ടിയത് ഞങ്ങളുടെ മാർക്ക് കൊണ്ടാണ് അല്ലാതെ മറ്റാരുടെയും ശുപാർശ കൊണ്ട് കിട്ടിയതല്ല.മുദ്ര : ക്ലാസ് എന്ന് നിങ്ങൾ വിളിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ സാഹചര്യത്തെ ആണെങ്കിൽ. കൃതി : ഹൈ ക്ലാസ് എന്ന് നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ചിന്താഗതിയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് പുച്ഛം. ആകാശ് ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറച്ചു അവരെ കൂടി നിന്നവർ അമ്പരന്നു. ഇതെല്ലാം അധർവ് തന്റെ കാറിൽ നിന്ന് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ആദർവ് :ഡേവിഡ് ഡേവിഡ് :പറയു സാർ അധർവ് : ആകാശിനെ ഫോൺ വിളിച്ചിട്ട് ഇന്ന് എനിക്ക് അവനെ കാണണമെന്ന്. Scooty കംപ്ലയിന്റ് ആയതിനാൽ ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് അവർ സ്വന്തം ബസ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടക്കുകയായിരുന്നു പെട്ടെന്നാണ് വലിയ വൈറ്റ് കാർ അവരുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നത്. കാറിന്റെ വിൻഡോ തഴുതിയപ്പോൾ കണ്ടത് ആകാശിനെയാണ്. രാഗി : സാർ എന്താ ഇവിടെ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു. കാലിരുന്നാൽ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല സംസ്കൃതിയെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു . കൃതി :എടി മുദ്ര എന്റെ എന്റെ മുഖത്ത് എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ. മുദ്ര : ഇല്ലെടീ മുത്തേ. കൃതി : പിന്നെ ഇയാൾ എന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്. സംസ്കൃതി ദേഷ്യത്തോടെ മുഖം തിരിച്ചു. മുദ്ര : എന്തുപറ്റി സാർ എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ. ഒന്നും പറയാതെ ആ കാർ അവിടെ നിന്നും പോയി. മുദ്ര : ഇതിപ്പോ എന്താ കഥ. രാഗി : പേടിയാകുന്നു നിന്നെ സാർ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുമോ കൃതി. മുദ്ര : ന നമ്മൾ ഉണ്ടാവുമ്പോൾ കൃതിയുടെ ദേഹത്ത് രൂപ തരി മണ്ണ് പോലും വിഴൻ നമ്മൾ സമ്മതിക്കുമോ. അതെ എന്ന് തലയറട്ടി. കൃതി : നിങ്ങൾക്ക് എന്നോട് ഇത്ര സ്നേഹം മോ മുദ്ര : കൊണ്ടൊന്നുമല്ല എനിക്ക് വഴക്കിടാൻ ആളുണ്ടാവില്ല. 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥 അടുത്ത ദിവസം ക്ലാസ്സിൽ ആകാശ വന്നു. രാഗി അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു എങ്കിലും ആകാശ് അവളെ എല്ലാവരുടെയും മുന്നിൽ കളിയാക്കി . താൻ ഈ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ എവിടുന്നാ തുന്നിക്കുന്നത്.കണ്ടാൽ തോന്നും ഏതെങ്കിലും സർക്കസ് കമ്പനിയിൽ നിന്നുമാണ് വന്നത് എന്ന്. രാഖി നോക്കി ചിരിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. സംസ്കൃതിക്കും സമുദ്രയ്ക്കും തങ്ങളുടെ ദേഷ്യം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. കൃതി : താൻ വലിയ പണക്കാനായിരിക്കും പക്ഷേ മനുഷ്യത്വമെന്ന സാധനം നിങ്ങളുടെ നിഘണ്ടുവിൽ ഇല്ലെ. മുദ്ര : എവിടുന്ന് ഉണ്ടാക്കാനാണ് കൃതി പണം ഇവരുടെയെല്ലാം കാഴ്ച മറച്ചിരിക്കുകയല്ലേ. മൂന്നുപേരും ഇപ്പോൾ തന്നെ എന്റെ ക്ലാസിൽ നിന്നും get ഔട്ട്‌. പിന്നെ നാളെ എന്റെ എൻഗേജ്മെന്റ് ആണ് നിങ്ങൾ മൂന്നുപേരും നിർബന്ധമായും വരണം. നിങ്ങൾ ജീവിതത്തിന് മുമ്പ് ഇങ്ങനെ ഒരു പാർട്ടി കണ്ടിട്ടുണ്ടാവില്ല. അപ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാവും ലോ ക്ലാസും ഞങ്ങളും തമ്മിലുള്ള അന്ധരവ്. അവർ മാത്രമല്ല നിങ്ങളെല്ലാവരും വരണം. സാറിന്റെ ഗുഡ് ബി എന്ത് ചെയ്യുന്നു. ആകാശ് : അവൾ മിനിസ്റ്ററുടെ മകളാണ്. പിന്നെ എല്ലാവരും വരുമ്പോൾ കാർഡ് കൊണ്ടുവരണം കാർഡ് ഇല്ലാതെ സെക്യൂരിറ്റി അകത്ത് കയറ്റില്ല കേട്ടോ. അവന്റെ എൻഗേജ്മെന്റ് അനുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. മുദ്ര : വിഷമിക്കേണ്ട കൃതി : ഈ എൻഗേജ്മന്റ്റ് നമ്മൾ മുടക്കും. Raagi: എടാ അത് പ്രശ്നമാകില്ലേ. മുദ്ര : നീ പേടിക്കാതെ എന്താ നിന്റെ പ്ലാൻ കൃതി. കൃതി : അതൊക്കെയുണ്ട് നമുക്ക് ആദ്യം ഒരു ഷോപ്പിംഗിന് പോയി വരാം. മുദ്ര :എന്തിനാ. കൃതി : നമുക്ക് അത്യാവശ്യം വിലയുള്ള മൂന്ന് പാർട്ടി വെയർ വാങ്ങണം നമുക്കും ഇതുപോലെ ഡ്രസ്സ് വാങ്ങാൻ കഴിയുമെന്ന് അയാൾക്ക് കാണിച്ചു കൊടുക്കാണ്ണം. രാഗി : അതിനുള്ള ക്യാഷ് എവിടുന്നാണ്. മുദ്ര :നമ്മുടെ അതു കൊണ്ട് വാങ്ങിക്കാം അല്ലെ. കൃതി :അതേ.. വാ പോകാം ❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️ ഡേവിഡ് : സാർ അല്ലേ ആകാശ് സാറിനെ കാണണം എന്നു പറഞ്ഞത്. പിന്നെ എന്ത വേണ്ട എന്ന് പറഞ്ഞത്. അധർവ് കുറച്ചു ഗൗരവത്തിൽ: നാളെ അവന്റെ എൻഗേജ്മെന്റ് ആണ് അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് അവനോട് സംസാരിക്കാം. പിന്നെ ഡേവിഡ് ഇനി എന്നോട് ഇങ്ങനെ ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കരുത് മനസ്സിലായോ. ഡേവിഡ് : സോറി സാർ ഇനി ആവർത്തിക്കില്ല. അധർവ് : ആര്യൻ വരും നീ അവനെ പിക്ക് ചെയ്യാൻ എയർപോർട്ടിലേക്ക് പോകണം. ഡേവിഡ് :okk. സാർ 🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥🔥 Kmtc മാൾ മുദ്ര : എന്തൊരു വലിയ മാൾ ആ. കൃതി : ഡ്രസ്സിന്റെ സ്ഥലത്ത് പോയി നോക്കാം. പെട്ടെന്നാണ് കൃതി ഒരാളുമായി കൂട്ടി ഇടിചിട്ട് വീഴാൻ പോയത്. വീഴും മൂനെ അയാൾ അവളെ പിടിച്ചിരുന്നു. അയാൾ അവളെ കണ്ണിമാവെട്ടാതെ നോക്കി. ഇത്ര നേരായി ഞാൻ നിലത്ത് എത്തിയില്ലല്ലോ അത് എന്ത (കൃതി ആത്മ ) അവൾ പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നു. അവളുടെ വെള്ളരം കണ്ണിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു. രാഗി : അയ്യോ കൃതി എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ. പെട്ടെന്ന് അയാളെ തള്ളി മാറി നിന്നു. കൃതി : ഇല്ലടാ ഒന്നും പറ്റിയില്ല. രാഗി : താങ്ക്സ് ആകാശ് സാർ ഇവളെ വീഴാതെ പിടിച്ചതിന്. അവൻ അവരെ ഒന്ന് നോക്കിയിട്ട് അവിടെ നിന്നും പോയി. മുദ്ര : ഇയാൾ എന്താ അന്യൻ മൂവിയിലെ വിക്രമാണോ. ചിലപ്പം സമയം എല്ലാവരുടെമുന്നിലും നാണംകെടുത്തും ദേഷ്യപ്പെടും. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇതുപോലെ ഒന്നും മിണ്ടാതെ നടന്നുപോകും. കൃതി :, ഇത് അതൊന്നും അല്ല അയാൾക്ക് അഹങ്കാരം മാണ് കാശിന്റെ. രാഗി : ഞാൻ കാരണം നിങ്ങളെ കൂടി സാർ കളിയാക്കുന്നുണ്ടല്ലേ. കൃതി : ദെ പെണ്ണേ വെറുതെ കരയാൻ നിൽക്കല്ലേ. മുദ്ര : നമുക്ക് ഡ്രസ്സ് നോക്കാം. എന്നിട്ട് സാറിന്റെ പാർട്ടിക്ക് പോണം.സാർ നിന്റെ മുഖത്ത് കണ്ണെടുക്കാത്ത തരത്തിൽ ഭംഗിയിൽ മാറ്റണം നമുക്ക്. കൃതി : അവൾ ഒരുകുന്നത് ഒക്കെ. നമ്മൾ എന്തിനാ മുദ്ര : നല്ല ചുള്ളൻ ചെക്കന്മാർ ഉണ്ടാവില്ലേ. കൃതി : നാളെ വായിൽ പൊക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ തോന്നി എനിക്ക്. രാഗി : പുല്ലു വാങ്ങാനുള്ള സമയമയമായി എന്ന്. മുദ്ര : വന്നുവന്ന് ഇനിയും എന്നെ ട്രോളൻ തുടങ്ങിയോ. എന്നോട് ഇത് വേണ്ടായിരുന്നു രാഖി. തുടരും..... #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ

#😍 ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം സ്റ്റോറീസ് #🌁WhatsApp DP #🎸 BGM സ്റ്റാറ്റസ് & ഇമേജസ് #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📙 നോവൽ