📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ വിരി മാറ്റി ദീപ്തിയുടെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നോക്കിയ മീര അവിടെ അരങ്ങേറുന്ന രംഗം കണ്ട് ഞെട്ടിത്തരിച്ചു പോയി. ആ കാഴ്ചയിൽ ഹൃദയവും മനസ്സും ഒരുപോലെ തകർന്ന് പോയ അവൾക്ക് തന്റെ ശിരസ്സ് പൊട്ടിപിളരുന്നത് പോലെ തോന്നി. വല്ലാത്ത ആവേശത്തോടെ ദീപ്തിയെ വാരിപ്പുണർന്ന് അവളിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്ന ശ്രീഹരിയെയാണ് മീര അവിടെ കണ്ടത്. ശ്രീഹരിക്ക് പൂർണ്ണമായും വിധേയയായി അവൻ നൽകുന്ന സുഖത്തിൽ പുളയുകയാണ് ദീപ്തി. ഇനിയൊരു നിമിഷം പോലും ആ കാഴ്ച കണ്ട് നിൽക്കാനുള്ള ശക്തി മീരയ്ക്കില്ലായിരുന്നു. നനഞ്ഞ ഭിത്തിയിലേക്ക് ചാരി നിന്ന് വായ പൊത്തി കരഞ്ഞു മീര. ഏറെ നേരം അവളാ നിൽപ്പ് നിന്ന് കരഞ്ഞു. പിന്നെപ്പോഴോ ഭിത്തിയിലൂടെ ഊർന്ന് നിലത്തേക്കിരുന്നു പോയി മീര. കാൽ മുട്ടിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി ശബ്ദമില്ലാതെ അവൾ കരഞ്ഞു. ശ്രീഹരി പൂർണമായും മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെതായി മാറി കഴിഞ്ഞു. ഭാര്യ ജീവിച്ചിരിക്കെ അവൻ മറ്റൊരു പെണ്ണിനെ അറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. ഇനി താൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ എന്ത് അർത്ഥമാണ് ഉള്ളതെന്ന് മീര ഓർത്തു. ശ്രീഹരി ആദ്യമായും അവസാനമായും അറിയേണ്ട പെണ്ണ് അവന്റെ ഭാര്യയായ താനാവണം എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ആഗ്രഹം. എത്ര വെറുപ്പ് കാണിച്ചാലും ശ്രീഹരി തന്നെ മറന്ന് മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെ ചൂട് തേടി പോകില്ലെന്ന് മീരയ്ക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. ആ വിശ്വാസമാണ് ഇന്ന് തകർന്നിരിക്കുന്നത്. താൻ ജീവനും കൈയ്യിൽ പിടിച്ച് മഴയിലൂടെ രാത്രി ഒറ്റയ്ക്ക് പേടിച്ചു വിറച്ചു വരുമ്പോ തനിക് താങ്ങായും തണലായും മാറേണ്ട ഭർത്താവ് മറ്റൊരു പെണ്ണിന്റെ കിടപ്പറയിൽ... മീരയുടെ തകർച്ച പൂർണ്ണമായ നിമിഷമായിരുന്നു അത്. വേണിയോട് താൻ ചെയ്ത ചതിക്ക് കാലം തനിക്ക് അധികം വൈകിപ്പിക്കാതെ തന്നെ കടുത്ത ശിക്ഷകൾ നൽകി പ്രഹരിച്ചിരിക്കുകയാണെന്ന് വേദനയോടെ മീര ചിന്തിച്ചു. "ഇത്രയൊക്കെ ശിക്ഷ എനിക്ക് തരണമായിരുന്നോ ഈശ്വരാ... ഇതൊക്കെ അനുഭവിക്കാൻ മാത്രമുള്ള വല്യ തെറ്റുകളാണോ ഞാൻ ചെയ്തത്." മീര ഏങ്ങി ഏങ്ങി കരഞ്ഞു. ബാഗ് മാറോട് അടക്കി പിടിച്ച് ആ പെരുമഴയത് ഇരുന്ന് അവൾ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു. മഴയുടെ ഇരമ്പലിൽ അവളുടെ ശബ്ദം അലിഞ്ഞില്ലാതായി. മഴത്തുള്ളികൾ മീരയെ അടിമുടി നനച്ചു. അത് കാരണം അവളുടെ ശരീരം തണുത്തു മരവിച്ച പോലെയായി. പക്ഷേ അതൊന്നും മീര അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ശ്രീഹരിക്ക് എങ്ങനെ ഇത്രയും തരം താഴാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് എത്ര ചിന്തിച്ചിട്ടും അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല. കണ്മുന്നിൽ കണ്ട കാഴ്ചകൾ വിശ്വസിക്കാൻ അപ്പോഴേക്കും മീരയുടെ ഹൃദയത്തിന് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഉള്ളിലെ ദൃശ്യങ്ങൾ അത്രമേൽ അവളെ തളർത്തി. അപ്പോഴും അകത്ത് നിന്ന് അവരുടെ സീൽക്കാരങ്ങൾ അവളുടെ കാതിൽ വന്ന് പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നും കേൾക്കാൻ ത്രാണി ഇല്ലാതെ മീര തന്റെ ചെവി പൊത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ ഇരിപ്പിൽ തണുത്തു മരവിച്ചു പോയ മീര എപ്പോഴോ ബോധം കേട്ട് തറയിലേക്ക് മറിഞ്ഞു വീണു. ഇതൊന്നും അറിയാതെ ശ്രീഹരിയും ദീപ്തിയും തങ്ങളുടേതായ സുന്ദര നിമിഷങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു. എല്ലാം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദീപ്തി തളർച്ചയോടെ ശ്രീഹരിയുടെ നെഞ്ചിൽ തല വച്ച് കിടന്നു. അവനവളുടെ മുടിയിൽ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു. ശ്രീഹരി ആദ്യമായി അറിഞ്ഞ പെണ്ണാണ് ഇപ്പോ ദീപ്തി. ആ സ്നേഹം അവനിപ്പോ അവളോടുണ്ട്. ദീപ്തി ഒരിക്കൽ കെട്ടിയതാണെന്നും അതിലൊരു കുട്ടി ഉണ്ടെന്ന കാര്യവും ശ്രീഹരിക്ക് ഒരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല. അവന്റെ മനസ്സിലിപ്പോ അവളുമൊത്തൊരു ജീവിതം മാത്രമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. ആത്മാർത്ഥമായി സ്നേഹിച്ച പെണ്ണിനെ മീരയും കിഷോറും ചേർന്ന് അകറ്റി. ആ ചതി തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോ മീരയെന്ന കുരുക്ക് കഴുത്തിന് ചുറ്റും പിടി മുറുക്കിയിരുന്നു. അതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട് ഇനിയെങ്കിലും സ്വസ്ഥതയോടെയും സമാധാനത്തോടെയും തനിക്കായി ഒരു കുടുംബം കെട്ടിപ്പെടുത്തി ജീവിക്കണമെന്ന് ശ്രീഹരിക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ട്. ആ ജീവിതത്തിൽ മീര ആവരുത് തന്റെ ഭാര്യയായി എന്നവന് നിർബന്ധമുണ്ട്. അത്രയ്ക്ക് വെറുപ്പാണ് ശ്രീഹരിക്ക് അവളോട്. ഈ ജന്മം ആ വെറുപ്പ് മാറുകയുമില്ല. മീര സ്വയം ഒഴിഞ്ഞു പോകാതെ കടിച്ചു തൂങ്ങി കിടക്കുന്നത് കൊണ്ട് മാത്രമാണ് അവനവളെ സഹിക്കുന്നത്. ഒരു പുതപ്പിനുള്ളിൽ ഒരു മെയ്യായി ഇഴുകി ചേർന്ന് ശ്രീഹരിയും ദീപ്തിയും കിടന്നു. പുറത്ത് പെയ്യുന്ന മഴയുടെ കുളിരിൽ അവർ സുഖമുള്ള ഒരു ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണു. ******** അർദ്ധ രാത്രി ഒരു മണി കഴിഞ്ഞ സമയത്താണ് ശ്രീഹരി ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഞെട്ടി ഉണരുന്നത്. കണ്ണ് തുറക്കുമ്പോ അരികിൽ തന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉറങ്ങുന്ന ദീപ്തിയെ കണ്ടപ്പോഴാണ് കഴിഞ്ഞു പോയ നിമിഷങ്ങൾ അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്ന് വന്നത്. ശ്രീഹരി അവളെ നെഞ്ചിൽ നിന്ന് നീക്കി കിടത്തി പുതപ്പ് കൊണ്ട് പുതപ്പിച്ചു. ശേഷം അവനെഴുന്നേറ്റ് ഡ്രസ്സ്‌ ചെയ്തിട്ട് ഫോൺ എടുത്ത് സമയം നോക്കി. സമയം രാത്രി ഒരു മണി കഴിഞ്ഞെന്ന് കണ്ടതും അവൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. ഇത്രയും നേരം താൻ ഇവിടെ കിടന്ന് ഉറങ്ങിപ്പോയോ എന്നും ഈ നേരത്തിനിടയ്ക്ക് മീര വന്ന് തന്നെ അന്വേഷിച്ചു കാണുമോ എന്നും താൻ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞു കാണുമോ എന്നൊക്കെ ഓർത്ത് ശ്രീഹരി ആശങ്കപ്പെട്ടു. അവൻ ഉടനെ തന്നെ ദീപ്തിയെ തട്ടി വിളിച്ചു.. "ദീപ്തി... ഞാൻ പോയി മീര വന്നോന്നു നോക്കട്ടെ. നീ വാതിൽ അടച്ചോ. ഉറക്ക ചടവിൽ നിന്നും കണ്ണ് തുറന്ന ദീപ്തിയോട് പറഞ്ഞിട്ട് മറുപടിക്ക് കാത്ത് നിൽക്കാതെ ശ്രീഹരി മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി പോയി. പോകുമ്പോ അവൻ തന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഒരുമ്മ നൽകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച ദീപ്തിക്ക് ശ്രീഹരിയുടെ ആ പോക്ക് നിരാശ നൽകി. എങ്കിലും അവളത് കാര്യമാക്കാതെ കുറച്ചു സമയം മുൻപ് കഴിഞ്ഞു പോയ നിമിഷങ്ങൾ മനസ്സിലോർത്തു നിർവൃതി അടഞ്ഞു കൊണ്ട് തലയിണ കെട്ടിപിടിച്ചു കിടന്നു. ഇതേസമയം മുകളിലേക്ക് കയറി പോയ ശ്രീഹരി അവിടെ മീരയെ കാണാതെ വന്നപ്പോ ഞെട്ടിപ്പോയി. അർദ്ധ രാത്രി ഒരു മണി കഴിഞ്ഞിട്ടും മീര വീട്ടിൽ എത്തിയിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് അവൾക്ക് എന്തെങ്കിലും അപകടം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ എന്നോർത്ത് അവൻ ഭയന്നു. വീട് മുഴുവനും ഒരിക്കൽ കൂടി തിരഞ്ഞിട്ട് ശ്രീഹരി വീണ്ടും ദീപ്തിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. അവൻ പോയത് പോലെ മടങ്ങി വന്നത് കണ്ടപ്പോ ദീപ്തി പെട്ടെന്ന് ഒരു മാക്സി എടുത്ത് ധരിച്ചു കൊണ്ട് ശ്രീഹരിയുടെ അരികിലേക്ക് വന്നു. "എന്താ ഹരി എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ? ദീപ്തി ചോദിച്ചു. "മീര ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ല ദീപ്തി. സമയം രാത്രി 1 മണി കഴിഞ്ഞില്ലേ. ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു "അവൾ ചിലപ്പോ നാട്ടിൽ പോയിട്ടുണ്ടാകും ഹരി. ഇതിനൊക്കെ ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ ആവണോ. "ഇല്ല ദീപ്തി അവൾ വീട്ടിലൊന്നും പോയിട്ടില്ല. എന്നോട് പറയാതെ പോവില്ല. രാവിലെ ഒരു ഇന്റർവ്യൂ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു പോയതാണ്. ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന സമയത്ത് മീര കുറേ തവണ എന്റെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചിരുന്നു. ഞാൻ പക്ഷേ എടുത്തില്ല. വരാൻ ലേറ്റ് ആയപ്പോ അവളെ കൂട്ടികൊണ്ട് വരാൻ വേണ്ടി വിളിച്ചതാണെന്ന് തോന്നുന്നു. ശ്രീഹരി ടെൻഷൻ അടിച്ചു തുടങ്ങിയെന്ന് ദീപ്തിക്ക് മനസ്സിലായി. സംഗതി ഗൗരവമുള്ളതാണെന്ന് അതോടെ അവൾക്കും ബോധ്യമായി. "രാത്രി ഈ മഴയത് അവളെ എവിടെ പോയി അന്വേഷിക്കും ഹരി? "അതാ എനിക്കും മനസ്സിലാകാത്തത്. മീരയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും അപകടം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിന്റെ കുറ്റം എന്റെ തലയിൽ തന്നെ വന്ന് വീഴും. ഞങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള പ്രശ്നം നാട്ടിൽ എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്നതാണ്. ശ്രീഹരിക്ക് അതോർത്തയിരുന്നു കൂടുതൽ പേടി. ഇത്രയും രാത്രി ആയത് കൊണ്ട് മീരയ്ക്ക് എന്തോ അപകടം പറ്റി കാണുമെന്ന് തന്നെ അവൻ കരുതി. തന്റെ ഫോണിലേക്ക് അവൾ വിളിച്ചത് സഹായത്തിനാകുമെന്ന് ശ്രീഹരി ഊഹിച്ചു. "ഹരി മീരയുടെ നമ്പറിലേക്ക് വിളിച്ചു നോക്കിയോ. ദീപ്തി ചോദിച്ചു. "ഇല്ല ദീപ്തി... അവളെ കാണാത്ത ടെൻഷനിൽ ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞ അതേ കുറിച്ച് ഓർത്തില്ല "എങ്കിൽ ഇപ്പോൾ തന്നെ മീരയുടെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു നോക്ക്. "ശരി.... ശ്രീഹരി അപ്പോൾ തന്നെ മീരയുടെ ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു നോക്കി. ആ സമയം ഇരുവരും ദീപ്തിയുടെ വീടിന്റെ വരാന്തയിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ദീപ്തിയുടെ ബെഡ്‌റൂമിന്റെ പുറം ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് ഫോണിന്റെ റിങ്ടോൺ ശബ്ദം കേട്ടതും ശ്രീഹരിയും ദീപ്തിയും ഞെട്ടലോടെ പരസ്പരം നോക്കി. പിന്നെ ഒരു നിമിഷം പോലും പാഴാക്കാതെ ഇരുവരും മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അവിടേക്ക് നടന്നെത്തി. തന്റെ ബെഡ്‌റൂമിന് പുറത്ത് മഴയിൽ നനഞൊട്ടി അനക്കമറ്റ് കിടക്കുന്ന മീരയെ കണ്ട് ദീപ്തി വിറങ്ങലിച്ചു നിന്നുപോയി. ശ്രീഹരിയുടെ അവസ്ഥയും അത് തന്നെയായിരുന്നു. മഴവെള്ളം വീണു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തറയിൽ മീര കിടക്കാൻ കുറച്ചേറേ സമയമായതിനാൽ അവളുടെ ശരീരം തണുത്തു മരവിച്ചിരുന്നു. "ഹരി... മീര... മീര മരിച്ചു പോയോ?" അനക്കമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന മീരയെ കണ്ട് ഭയന്ന് പോയ ദീപ്തി ചോദിച്ചു. ശ്രീഹരിയുടെ മനസ്സിലും ആ ഒരു ചിന്തയായിരുന്നു. ഇരുവരും ഭയന്ന് പരസ്പരം നോക്കി. തുടരും

part 27 D അന്തമില്ലാത്ത വരികൾ - സഖിയുടെ സഖാവ് - ദേവ് പിന്നിൽ നിന്ന് പലതവണ വിളിച്ചെങ്കിലും, അവൾ ഒരിക്കൽ പോലും തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ മറച്ചുപിടിച്ച്, തലതാഴ്ത്തി അവൾ കോളേജിന്റെ പ്രധാന കവാടം കടന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ലക്ഷ്മി കോളേജിന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ട അലിയും കൂട്ടുകാരും സംശയത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി. എന്തോ ശരിയല്ലെന്ന് അവർക്കും തോന്നി. അടുത്ത നിമിഷം അവർ ക്യാന്റീനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നേരെ ദേവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. സഖാവേ, എന്തായി കാര്യങ്ങൾ?” അലി ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു. “ഇല്ലടാ… ഒന്നുമില്ല. അവളോട് പിന്നെ പറയാമെന്ന് കരുതിയതാ.” ദേവ് മറുപടി നൽകി. “പാവമാടാ അവൾ. ഇനിയും അവളെ ഇങ്ങനെ വിഷമിപ്പിക്കല്ലേ. അവളുടെ സഖാവിനെ കാണാൻ ഒരുപാട് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്.” ലക്ഷ്മിയോടുള്ള ഒരു സഹോദരന്റെ കരുതലോടെ, ദേവിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് അലി പറഞ്ഞു. സമയമായിട്ടില്ല, സഖാവേ… സമയം വരുമ്പോൾ എല്ലാം അവൾ അറിയും.” ചുണ്ടിൽ മായാത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ ദേവ് പറഞ്ഞു. എന്റെ സഖിയേ… നിന്നെ ഈ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ എനിക്കുമുണ്ട് കൊതി…!” ആ വാക്കുകൾ മനസ്സിൽ മാത്രം ഒതുക്കിക്കൊണ്ട് ദേവ് ഒരു നിമിഷം അവൾ നടന്നുപോയ വഴിയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ ചുണ്ടിൽ മായാത്തൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ അവിടെ നിന്ന് പതിയെ നടന്നു. തുടരും part 28 കാത്തിരിക്കു കൂടുതൽ വായിക്കാൻ പ്രതിലിപി നോക്കു#📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #തുടർകഥ

part 27 C അന്തമില്ലാത്ത വരികൾ - സഖിയുടെ സഖാവ് - ലക്ഷ്മി കയ്യിലിരുന്ന നോട്ടീസ് ദേവിന്റെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി. “ഈ… നോട്ടീസ്…” എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ വാക്കുകൾ പാതിവഴിയിൽ നിർത്തി. അപ്പോഴാണ് താൻ എന്താണ് പറയാൻ വന്നതെന്ന് അവൾക്ക് ഓർമ്മ വന്നത്. പരിഭ്രമത്തോടെ അവൾ നോട്ടീസ് പെട്ടെന്ന് പിന്നിലേക്ക് മറച്ചുപിടിച്ചു. പിന്നെ “ഒന്നുമില്ല…” എന്ന അർഥത്തിൽ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് പതിയെ തലയാട്ടി. അവൻ ചെറുചിരിയോടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. നോട്ടീസിൽ എന്താ…? എന്തെങ്കിലും തെറ്റുണ്ടോ?” അവൻ മൃദുവായി ചോദിച്ചു. ഹേയ്… അതൊന്നുമില്ല. ഞാൻ… ഞാൻ…” ലക്ഷ്മിയുടെ വാക്കുകൾ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി. എന്തൊക്കെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, പരിഭ്രമം കാരണം വാക്കുകൾ ഒന്നും മുഴുമിപ്പിക്കാനായില്ല. വെറുതെയാണോ…?” അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരെ നോക്കി ഗൗരവത്തോടെ ചോദിച്ചു. അവൻ അവളെ അത്ര പെട്ടെന്ന് വിടാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നില്ല. അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന്, അവളുടെ വായിൽ നിന്നുതന്നെ കേൾക്കണമെന്നൊരു ആഗ്രഹം അവനുണ്ടായിരുന്നു. എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ അവൾ കുഴങ്ങിനിന്നു. ആദ്യമായിട്ടായിരുന്നു അവൾ ദേവിനോട് ഇത്രയും അടുത്ത് നിന്ന് ഇത്രയും നേരം സംസാരിക്കുന്നത്. പരിഭ്രമം കാരണം അവൾ വാക്കുകൾ തപ്പിത്തടയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, അറിയാതെ തന്നെ അവന് ചിരി വന്നു. അത് മറച്ചുവെക്കാൻ അവൻ പാടുപെട്ടു. ദേവ് തന്നെ കളിയാക്കുകയാണെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ, അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ജാള്യത തോന്നി. ഒന്നും മിണ്ടാതെ തലതാഴ്ത്തി അവൾ അവിടെ നിന്ന് നടന്നു. ദേവ് പിന്നിൽ നിന്ന് പലതവണ വിളിച്ചെങ്കിലും, അവൾ ഒരിക്കൽ പോലും തിരിഞ്ഞുനോക്കിയില്ല. നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ മറച്ചുപിടിച്ച്, തലതാഴ്ത്തി അവൾ കോളേജിന്റെ പ്രധാന കവാടം കടന്ന് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. ലക്ഷ്മി കോളേജിന് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ട അലിയും കൂട്ടുകാരും സംശയത്തോടെ പരസ്പരം നോക്കി. എന്തോ ശരിയല്ലെന്ന് അവർക്കും തോന്നി. അടുത്ത നിമിഷം അവർ ക്യാന്റീനിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി നേരെ ദേവിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. സഖാവേ, എന്തായി കാര്യങ്ങൾ?” അലി ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു. “ഇല്ലടാ… ഒന്നുമില്ല. അവളോട് പിന്നെ പറയാമെന്ന് കരുതിയതാ.” ദേവ് മറുപടി നൽകി. തുടരും part 27 D#📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #തുടർകഥ

part 27 B അന്തമില്ലാത്ത വരികൾ - സഖിയുടെ സഖാവ് - ബെൽ മുഴങ്ങിയതും… ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം പോലും പാഴാക്കാതെ ബാഗ് എടുത്തു. അവൾ നേരെ മുത്തശ്ശിമാവിന്റെ ചുവട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ ഓടി. ലക്ഷ്മി…!” പിന്നിൽ നിന്ന് നിയ പലവട്ടം വിളിച്ചു. പക്ഷേ അവൾ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവളുടെ ലക്ഷ്യം ഒന്ന് മാത്രമായിരുന്നു—അലിയെ കണ്ടെത്തുക. അതിനായി അവൾ തിരക്കിട്ട് മുന്നോട്ടോടി. ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞാൽ അലിയും അവന്റെ കൂട്ടുകാരും പതിവായി അവിടെ കാണാറുണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ ഇന്ന് അവിടെ നിശ്ശബ്ദത മാത്രമായിരുന്നു. ഓടിയെത്തിയ അവൾ ഒരു നിമിഷം ശ്വാസമെടുത്തു. പിന്നെ മുത്തശ്ശിമാവിന്റെ ചുവട്ടിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു. അലിയെ പ്രതീക്ഷിച്ച അവളുടെ മുന്നിൽ കണ്ടത്, തനിച്ചിരുന്ന് ഫോണിൽ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്ന ദേവിനെയായിരുന്നു. അവളുടെ വരവ് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതുപോലെ ദേവ് അവിടെ കാത്തിരുന്നു. അവന്റെ കൂട്ടുകാരെയെല്ലാം കാന്റീനിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചത് അവൻ തന്നെയായിരുന്നു. ദേവിനെ കണ്ട നിമിഷം ലക്ഷ്മിയുടെ മനസ്സിലൂടെ ഒരു ചെറിയ നിരാശ കടന്നുപോയി. അലിയെ പ്രതീക്ഷിച്ചെത്തിയ അവൾ ഒരു നിമിഷം സംശയത്തോടെ നിന്നു. ഒടുവിൽ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ദേവിന്റെ അടുത്തേക്ക് പതിയെ നടന്നു. ദേവിന്റെ മുന്നിലെത്തിയ ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം മടിച്ചുനിന്നു. പിന്നെ പതിയെ ചോദിച്ചു: “അലിക്ക എവിടെയാണ്?”ഫോണിൽ മുഴുകിയിരുന്ന ദേവ്, ലക്ഷ്മിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും തല ഉയർത്തി നോക്കി. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ചുണ്ടിൽ മായാത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. എന്നാൽ തലകുനിച്ച് നിന്നിരുന്ന ലക്ഷ്മി ആ പുഞ്ചിരി കാണാതെ പോയി. എന്താ…?” അവൻ ചുണ്ടിൽ ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിയിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അലിക്ക എവിടെയാണെന്ന് പറയാമോ?” ചുണ്ടിൽ ചെറിയൊരു നീരസവുമായി ലക്ഷ്മി വീണ്ടും ചോദിച്ചു. അവന് എന്തോ അത്യാവശ്യമുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് നേരത്തേ പോയി. പോകുമെന്ന് രാവിലെ തന്നെ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നു,” ദേവ് മറുപടി നൽകി. അവന്റെ മറുപടി കേട്ടതും ലക്ഷ്മിയുടെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞ നിരാശ ദേവ് വ്യക്തമായി കണ്ടു. ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കിനിന്ന ശേഷം അവൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു… എന്താണ്, ലക്ഷ്മി? എന്തെങ്കിലും അത്യാവശ്യമാണോ?” അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. ലക്ഷ്മി കയ്യിലിരുന്ന നോട്ടീസ് ദേവിന്റെ മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി. തുടരുംpart27C #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #തുടർകഥ

part 27 A അന്തമില്ലാത്ത വരികൾ - സഖിയുടെ സഖാവ് - ഒരു നിമിഷം അവളുടെ കണ്ണുകളെ അവൾക്ക് തന്നെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. അത്ഭുതത്തോടെ അവൾ ഒരിക്കൽ കൂടി നോട്ടീസിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടീസിന്റെ താഴെയായി ചുവന്ന മഷിയിൽ എഴുതിയിരുന്ന ഏതാനും വരികളിലേക്കാണ് അവളുടെ കണ്ണുകൾ പതിഞ്ഞത്. തന്റെ സഖാവിന്റെ വരികൾ… പിന്നെ വിറയുന്ന കൈകളോടെ അത് നിയയ്ക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു. “”അക്ഷരങ്ങൾ ബന്ധം വളർത്തുന്നു… മനുഷ്യർ ഇപ്പോഴും അകലെയാണ്. നിന്നിലേക്ക് മാത്രമായി, നിന്നിലൊതുങ്ങുവാൻ, നിന്നോട് ചേർന്നുനിൽക്കാൻ കൊതിക്കുന്നു, സഖി…** അവളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഒരായിരം വസന്തങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് കടന്നുവന്നതുപോലെ തോന്നി. എന്നാൽ, തന്റെ പ്രിയ സഖാവ് തൊട്ടുമുന്നിലുണ്ടായിട്ടും അവനാണ് ആ അക്ഷരങ്ങളുടെ ഉടമയെന്ന് ഉറപ്പിക്കാനാകാത്തത് അവളുടെ മനസ്സിൽ ചെറിയൊരു നീരസം പടർത്തി. എന്തുകൊണ്ടെന്നറിയില്ല… സഖാവിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്ന നിമിഷം ദേവിന്റെ മുഖം അവളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. പക്ഷേ അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ അവൾ ആ ചിന്തയെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. അല്ല… ദേവ് ആകില്ല…” “എന്റെ സഖാവ് അയാളാകാൻ വഴിയില്ല…” എന്ന് അവൾ സ്വയം പറഞ്ഞ് മനസ്സിനെ വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവന്റെ ഒരു നോട്ടം പോലും തന്നിലേക്ക് പ്രണയത്തോടെ വന്നിട്ടില്ലെന്ന് അവൾ ഓർത്തു. ബെൽ മുഴങ്ങിയതും… ലക്ഷ്മി ഒരു നിമിഷം പോലും പാഴാക്കാതെ ബാഗ് എടുത്തു. അവൾ നേരെ മുത്തശ്ശിമാവിന്റെ ചുവട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിലൂടെ ഓടി. ആരെ കാണാൻ ആണ് ലക്ഷ്മി ഓടിയത് part 27 B വായിക്കൂ അഭിപ്രായം പറയന്നെ കൂടുതൽ വായിക്കാൻ പ്രതിലിപി നോക്കു ലക്ഷ്മി…!” പിന്നിൽ നിന്ന് നിയ പലവട്ടം വിളിച്ചു. പക്ഷേ അവൾ അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവളുടെ ലക്ഷ്യം ഒന്ന് മാത്രമായിരുന്നു—അലിയെ കണ്ടെത്തുക. അതിനായി അവൾ തിരക്കിട്ട് മുന്നോട്ടോടി. #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #തുടർകഥ

🥀🥀ഒരു കോൺട്രാക്ട് കല്യാണം🥀🥀4️⃣2️⃣ ചെല്ലടി ചെല്ല്... നീ അധികകാലം ഇങ്ങനെ വാഴും എന്ന് വിചാരിക്കണ്ട... (അരുണി ആത്മ ) അരുണി തന്റെ ചുണ്ടിന്റെ കോണിൽ വന്ന മന്ദസ്മിതം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച് കൊണ്ട് മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു... അരുണിയും പിറകിൽ വന്ന ശ്രീക്കുട്ടിയും നേരെ ഡയിനിംഗ് ടേബിളിൽ വന്നു പ്ലേറ്റ് തിരിച്ചു വെച്ച് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.... സമയം എത്രയായി എന്നു വല്ല വിചാരവും ഉണ്ടോ രണ്ടിനും??? നാളെ വല്ലോം വീട്ടിലും കെട്ടിച്ചു വിടണ്ട പെൺപിള്ളേര...ഇങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ എങ്ങനെ അവർ നിന്നെ ഒക്കെ സഹിക്കും... സരസ്വതി രണ്ടിനെയും ശാസിച്ചു... എന്റെ അമ്മായി അതിന് സമയം ഒന്നും ആയില്ലല്ലോ... നിന്റെ ഒക്കെ കണ്ണിലെന്നാ പൂച്ച പെറ്റു കിടക്കുന്നുണ്ടോ??? സമയം പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞു... അത്രെയും ആയതല്ലേ ഉള്ളു... അരുണി അതും പറഞ്ഞു ഇഡലി ചട്ണി യിൽ മുക്കി തന്റെ വായിലേക്ക് ഇട്ടു... എന്നിട്ട് ശ്രീകുട്ടിയെ കണ്ണുകൊണ്ട് ആക്ഷൻ കാണിച്ചു... അതെ ശ്രീ ഞാൻ ഒരു ഡൌട്ട് ചോദിച്ചോട്ടെ സരസ്വതി കേൾക്കാൻ പാകത്തിൽ അരുണി ശ്രീക്കുട്ടിയോട് പറഞ്ഞു... എന്നാടി??? ശ്രീയേട്ടനും ഏട്ടത്തിയും തമ്മിൽ അത്ര രസത്തിൽ അല്ല അല്ലേ??? ആ..... അരുണി നീ എന്താ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്??? അത് കേട്ടതും സരസ്വതി അടുക്കളയിൽ നിന്ന് കാറ്റ് പോലെ വന്നു.... എന്റെ അരുണി അവര് തമ്മിൽ യാതൊരു സ്നേഹ കുറവുമില്ല.. എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം... ആ ഇവയും നല്ല കുട്ടിയാണ്. .. അവനോടു നല്ല സ്നേഹമാണ്... സ്നേഹം ഒലക്കേടെ മൂട്.... അരുണി അവരെ പുച്ഛിച്ചു... എന്റെ അമ്മായി അവർ തമ്മിൽ സ്നേഹത്തിൽ ആണെങ്കിൽ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ആ സിന്ദൂരം എങ്കിലും കാണണ്ടേ അത് എവിടെ??? പോട്ടെ അവൾ താലിമാല ഇട്ടിട്ടുണ്ടോ??? എന്റെ അമ്മായി ഇതൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ എവിടെയാ സ്നേഹം ഇരിക്കുന്നത്??? അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ പറഞ്ഞത് അവർ തമ്മിൽ നല്ല സ്നേഹത്തിൽ ഒന്നുമല്ല എന്ന്... അരുണി , നീ എന്റെ ആങ്ങളയുടെ മകൾ ഒക്കെയാ സമ്മതിച്ചു ഒരുപാട് കുത്തിത്തിരിപ്പ് ഉണ്ടാക്കാൻ നിൽക്കണ്ടാ നീ നിന്റെ പണി നോക്കി പോ... സരസ്വതി അത്രയും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.. ഏറ്റില്ല അല്ലേ... ശ്രീക്കുട്ടി അരുണയുടെ ചെവിയിൽ പറഞ്ഞു.... എന്റെ ശ്രീക്കുട്ടി പ്ലാൻ എ അല്ലേ പാളി ഉള്ളൂ ... പ്ലാൻ ബി നമ്മുടെ കയ്യിലിരിക്കുകയല്ലേ പിന്നെ നമ്മൾ എന്തിനാണ് ഭയപ്പെടുന്നത്.... എന്റെ പൊന്നരുണി നീ ഇതുപോലത്തെ ഊള ഐഡിയ കളുമായി ഇനീയും വരാതെ... ചെ ആകെ നാണം കെട്ടു.... ശ്രീ കുട്ടി അതും പറഞ്ഞു പ്ലേറ്റുമായി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.. 🥀തുടരും 🥀 "🥀🥀ഒരു കോൺട്രാക്ട് കല്യാണം 1️⃣", എന്ന രചന പ്രതിലിപിയില്‍ വായിക്കൂ:, https://malayalam.pratilipi.com/series/ഒരു-കോൺട്രാക്ട്-കല്യാണം-9mamjhegtbqj?language=MALAYALAM&utm_source=android&utm_medium=content_series_share ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി! #പ്രതിലിപി മലയാളം #📙 നോവൽ #💞 നിനക്കായ് #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ -കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _115 ✍️ രചന -ജിഫ്ന നിസാർ 💥 അല്ല.. അതങ്ങനെ വെറുതെ വന്നതാവില്ല " മഹേഷ്‌ ഉറപ്പിച്ചു പറയുമ്പോൾ നട്ടെല്ലിൽ കൂടി ഒരു തരിപ്പ് പാഞ്ഞു പോയത് പോലൊരു കുളിരോടെ തമ്പി ദീപയെ നോക്കി. മനസ്സിൽ അങ്ങനൊരു സംശയം അയാൾക്കുമുണ്ട്. അതിപ്പോൾ മഹേഷ്‌ ഉറപ്പിച്ചു പറയുക കൂടി ചെയ്തതോട് കൂടി ബലമുള്ളതായി മാറി. എന്റെ മുറിയിൽ നിന്നെന്തെങ്കിലും മിസ്സായിട്ടുണ്ടോ.. അതൊന്ന് നോക്കിക്കേ.. " മഹേഷിന്റെ വാക്കുകളിലും വെപ്രാളമുണ്ട്. ഇല്ലെടാ.. ഒന്നും എടുത്തിട്ടൊന്നുമില്ല. അതൊക്കെ ഞാൻ ആള് പോയ ഉടനെ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.. അതുമല്ല ഇവിടിന്നിറങ്ങി പോകുമ്പോഴും അശോകന്റെ കയ്യിലൊന്നുമില്ല. അതൊക്കെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.. " തമ്പി അൽപ്പം ആശ്വാസത്തോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു. ലാപ്പൊക്കെ എടുത്തു നോക്കിയോ.. ഇല്ലെടാ.. ഞാൻ വരുമ്പോ ഇവിടെ വെറുതെ നോക്കി നിൽപ്പായിരുന്നു. ഇനിയിപ്പോ നമ്മള് കരുതും പോലെ ഒന്നുമുണ്ടാവില്ല.. നീ ഇവിടുണ്ടോ എന്നറിയാൻ വെറുതെ വന്നത് തന്നെ ആണെങ്കിലോ.. എനിക്കങ്ങനെ തോന്നുന്നു.. " തമ്പി സ്വയം ആശ്വാസം കണ്ടെത്തും പോലെയാണ് അത് പറഞ്ഞത്. അതങ്ങനെ അല്ലെന്ന് അപ്പോഴും മനസ്സിൽ തോന്നിയിട്ടും ഇനിയവരെ കൂടുതൽ ടെൻഷനാക്കേണ്ടന്ന് കരുതി മഹേഷ്‌ പിന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. നിന്റെ ജാമ്യത്തിന്റെ കാര്യം എന്തായി മഹി ." ദീപ തമ്പിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ വാങ്ങിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അതിന് അമ്മേടെ ആങ്ങള എന്റെ പേരിലോരു കേസ് കൊടുത്തു കിട്ടണ്ടേ.. എങ്കിൽ എപ്പോ മുൻ‌കൂർ ജാമ്യം എടുത്തു കൊണ്ട് ഞാൻ അവിടെ പറന്നെത്തിയേനെ .ഇതിപ്പോ ഇത്രയൊക്കെ ആയിട്ടും മൂപ്പര് കേസൊന്നും കൊടുത്തിട്ടില്ല.. ഇതിപ്പോ എത്ര ദിവസമായി ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചു കളി.. കമ്പനി കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഏകദേശം അവതാളത്തിലായത് പോലാണ്. ഇനിയും അധികദിവസം എനിക്കിങ്ങനെ തന്നെ മാറി നിൽക്കേണ്ടി വന്ന അതൊക്കെ എപ്പോ പൂട്ടി കെട്ടി പോകേണ്ടി വരും എന്ന് ചോദിച്ച മതി.. ഇതിപ്പോ അശോകന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും തട്ടി എടുത്തിട്ടും അതൊന്ന് നേരെചൊവ്വേ അനുഭവിക്കാൻ യോഗമില്ലെന്നത് പോലെയാണ്. " മഹേഷിന്റെ സ്വരത്തിൽ നിരാശ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു.. ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു.." ദീപയും അതേ നിരാശയിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു. എന്ത് വേണ്ടന്ന്.. ഇതൊക്കെ ഇന്നോ നാളെയോ തീരുന്ന കേസാണ്.. പിന്നെ കയ്യിൽ വന്നു ചേരുന്നത് കോടികളാണ്.. ഞാനൊ നീയോ നമ്മുടെ മോനോ ഒരായുസ്സ് മുഴുവനും ഓടി പാഞ്ഞു നടന്നു അധ്വാനിച്ചാലും അതിന്റെ പാതി പോലും ഉണ്ടാക്കി എടുക്കാൻ പറ്റില്ല.. അപ്പഴാ.. " ആ പറഞ്ഞത് ഒട്ടും ഇഷ്ടമായില്ല എന്നൊരു മട്ടിൽ ദീപയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും ഫോൺ തട്ടി പറിച്ചെന്ന പോലെ വാങ്ങിയിട്ട് തമ്പി അവരെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി.. കൈ പിടിയിൽ ഒതുങ്ങി കിട്ടിയതൊന്നും കൈ വിട്ടു കളയാൻ അയാളോരുക്കമല്ല. അന്നും.. ഇനിയെന്നും. "നീ വെറുതെ അതുമിതും ആലോചിച്ചു കൊണ്ട് വെറുതെ ടെൻഷൻ ആവാതെടാ. നിന്റമ്മ അങ്ങനെ പലതും പറയും.. മറുവശം അവളുടെ ആങ്ങളയല്ലേ.. ആ കൂറ് കാണാതിരിക്കില്ലല്ലോ. എന്നെക്കാളും നിന്നെക്കാളും നിന്റമ്മക്ക് എന്നും വലുത് അവരൊക്കെ തന്നെയാ.." ദീപയെ നോക്കി പല്ലുറുമ്മി കൊണ്ടാണ് അയാളത് പറയുന്നത്. നാവിൽ തുമ്പിൽ വന്നു പെട്ടൊരു മറുപടി ഉണ്ടായിട്ടും ദീപ അപ്പോൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. സ്വന്തം ആങ്ങളയോട് കാണിക്കാത്ത സ്നേഹം അവരെയപ്പോൾ കളിയാക്കി ചിരിക്കും പോലായിരുന്നു. തുടക്കത്തിൽ തന്നെ അശോകേട്ടനൊരു സൂചന കൊടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ ഇതിങ്ങനെയൊന്നും വരില്ലായിരുന്നു എന്നവർ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓർക്കുന്നുണ്ട്. പരിതപിക്കുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ നീചമായ പ്രവർത്തനങ്ങളെ ആദ്യം തന്നെ തടയിടാൻ കഴിഞ്ഞത് കൊണ്ട്.. അതിന് ആത്മാർത്ഥമായി ശ്രമിക്കാഞ്ഞത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെ ഈ വിധം വളർന്നു പോയതെന്ന് അവർക്കറിയാം. അച്ഛന്റെ പാതയിൽ തന്നെ മകനും. അവനെങ്കിലും അശോകേട്ടനോട് കാണിക്കുന്ന സ്നേഹത്തിൽ വഞ്ചനയില്ലെന്ന് തന്നെയാണ് താനും കരുതിയിരുന്നത്. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവന് കാർത്തുവിനോട് ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ കണ്ണും പൂട്ടി അതിന് സമ്മതിച്ചു കൊണ്ടവന്റെ കൂടെ നിന്നു കൊടുത്തതും. പക്ഷേ അച്ഛന് കൂടി വേണ്ടിയാണ് മകനെന്ന പോലായി കാര്യങ്ങൾ.. ദീപാ ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ഭർത്താവിനെ ഒന്ന് നോക്കി. ഇനിയും അവിടെ നിന്നാൽ അവരോട് വല്ലതും പറയുമെന്നും അത് പിന്നെ വലിയൊരു വഴക്കാവുമെന്നും കരുതി തന്നെയാണ് അവരവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയത്.. "നീയിങ് നാട്ടിൽ വാടാ മോനെ .. നിനക്കെതിരെ കളിക്കൊരുങ്ങും മുൻപ് അവനെ.. ആ അശോകനെ ഞാനങ്ങു തീർത്തു കളയും.. പിന്നെ അവനുള്ളതെല്ലാം നിന്റെ കയ്യിലല്ലേ.. കേസും കൂട്ടവുമൊന്നും ഇല്ലാതെ എന്നെ നീ രക്ഷപ്പെടുത്തി എടുകുമല്ലോ.." ദീപ പോയ വഴിയേ നോക്കി അതീവ രഹസ്യം പോലെ തമ്പി അത് പറയുമ്പോൾ അത് വരെയും ആറി തണുത്ത മഹേഷിന്റെ ഉള്ളിൽ പിന്നെ കൂടുതൽ മികവോടെ പിന്നെയുള്ള പ്ലാനുകൾ നടത്തുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.. 💥💥 വിളിക്കാം... കണ്ണ് ചിമ്മി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ശിവ പറയുമ്പോൾ മിയക്കുമുണ്ടൊരു ചിരിയൊക്കെ. വിളിക്കണം.. അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ നോട്ടം തെറ്റിച്ചു. എങ്കിലുമാ ചിരി അത് പോലെ തന്നെയുണ്ട്. ശിവക്കും.. തത്കാലം ആരും അറിയണ്ട... അവനോർമിപ്പിച്ചു. എനിക്കറിയാം.. അവനൊട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ മിയ പതിയെ ആ കയ്യിലൊന്ന് തൊട്ടു കൊണ്ടാണത് പറയുന്നത്. അവളാ കൈകൾ പിൻവലിച്ചു മാറും മുന്നേ ശിവയാ വിരൽ കോർത്തെടുത്തു. മുറുകെ പിടിച്ചു. നമ്മള് പെട്ടന്നെത്തിയ പോലെ. ല്ലേ.. " മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട യാത്ര വളരെ പെട്ടന്ന് അവസാനിച്ചത് പോലൊരു തോന്നലോടെ അവനത് പറയുമ്പോൾ അതേ ചിന്ത മനസ്സിൽ തോന്നിയ മിയയും അത് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. എക്സാമിന് മുന്നേ ഇനി ലീവ്ണ്ടാവുമോ.. " മ്മ്.. വീട്ടിലോട്ട് പോകാതെ കുഞ്ഞാറ്റയുടെ വീട്ടിലെക്ക് പോരാമോ..? " കള്ളത്തരം നിറഞ്ഞൊരു ആവിശ്യം.. അത്‌ വേണോ.. കള്ളത്തരം കൂടിയ വീട്ടിൽ പെട്ടന്ന് സീനാവും. എക്സാം കഴിയും വരെയും ഇങ്ങനെ പോട്ടെ.. അവനെക്കാൾ കള്ളത്തരം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ചിരിയപ്പോൾ അവൾക്കാണ്. എങ്കിൽ വേണ്ട അല്ലേ.. ഇടയ്ക്കിടെ ഇങ്ങോട്ട് വായോ.. ഇവിടെ കുറച്ചു കൂടി സേഫാണ് " അവൾ അനുവാദം കൊടുത്തു.. നമ്മളെന്തെ കാണാനും മിണ്ടാനും ഇത്രേം വൈകിയേ...? " ശിവ അവളെ നോക്കി.. കണ്ടില്ലേലും മിണ്ടിയില്ലേലും കാശ്യേട്ടന്റെ കൂടെയുള്ള ശിവേട്ടനെ കുറിച്ച് കാർത്തു എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഒത്തിരി തവണ.. പക്ഷേ അന്നൊന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ലല്ലോ.. ആ ശിവേട്ടനിങ്ങനെ എന്റെ കൈ പിടിയിൽ ഒതുങ്ങി വരുമെന്ന്.. " അവൻ പിടിച്ചു വെച്ച കയ്യിലേക്കൊന്നു നോക്കി മിയ കുറുമ്പോടെ പറയുമ്പോൾ ശിവ തലയാട്ടി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്.. കുഞ്ഞാറ്റയുടെ കുറുമ്പുള്ള കൂട്ടുകാരി കൊച്ചിനെ കാശി പറഞ്ഞിട്ടാ ഞാനും അറിഞ്ഞത്. അന്നവർ ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാൻ ഇയാളെടുത്ത റിസ്ക്കിനെ കുറിച്ചവൻ പറഞ്ഞ നിമിഷം തന്നെ ഞാനോർത്തിരുന്നു.. നേരിട്ട് കണ്ടാൽ എന്നെങ്കിലും ഒരു താങ്ക്സ് പറയണമെന്ന്.. " ശിവ അവളുടെ കയ്യിലെ പിടി ഒന്ന് ക്കൂടി മുറുക്കി.. എങ്കിലത് ഇപ്പൊ പറഞ്ഞേക്ക്.. എന്ത്.. ആ താങ്ക്സ്.. അതിനി വേണമെന്നില്ല.. അതെന്തേ.. ഇനി പറയേണ്ടത് അതല്ല.. പിന്നെന്താ.. അവൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെല്ലാം നന്നായി മനസ്സിലായിട്ടും മിയ ചോദിച്ചു.. പറയും.. ഇപ്പോഴല്ല.. " അവൾക്കതറിയാം എന്നതവനും അറിയാലോ.. പതിയെ പതിയെ.. ഏറ്റവും അടുപ്പമുള്ള ആരോടോ എന്നത് പോലെയാണ് മിയ അവനോട് യാത്ര പറഞ്ഞത്. ഞാനെടുത്തോളാം. " തനിക്കു പിറകെ ഇറങ്ങി ഡിക്കിയിൽ നിന്നും ബാഗ് എടുക്കാൻ തുടങ്ങിയവനോട് മിയ പതിയെ പറഞ്ഞു. എങ്കിലും അവന്റെയാ പരിഗണന.. അതവളെ വല്ലാതെ സന്തോഷമാക്കുക തന്നെ ചെയ്തു.. സ്നേഹമെന്നാൽ പരിഗണന തന്നെയാണല്ലോ.. നീയെന്നെ വേദനിപ്പിക്കില്ലെന്നും കൈ വിടില്ലെന്നുമുള്ള വിശ്വാസത്തിന്റെ മറ്റൊരു പേര് കൂടിയല്ലേ 💐💐 കെട്ടഴിച്ചു മാറ്റി എന്നും കരുതി പെട്ടന്ന് ഭാരമുള്ളതൊന്നും എടുക്കരുത്.. കേട്ടോ.. പിന്നത് വീണ്ടും പണിയാകും " ഡോക്ടർ പറയുമ്പോൾ കള്ളത്തരം നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ കാശിയുടെ നോട്ടം അവനോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന കാർത്തുവിന്റെ നേരെയാണ്. അവളാകട്ടെ ചമ്മലോടെ നോക്കിയതാ ചെറുപ്പക്കാരൻ ഡോക്ടറേയും കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അയാൾക്കത് അവന്റെ നോട്ടത്തിന്റെ അർഥം വെടിപ്പായി മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അത് തെളിയിക്കുന്നൊരു ചിരിയോടെയാണ് ആളുടെ നിൽപ്പ്. കുറച്ചു ദിവസം ഫിസിയോ ചെയ്യേണ്ടി വരും. എങ്കിലേ പഴയ പോലൊരു ബലം കിട്ടൂ.. ഇവിടെ ഓപ്പോസിറ്റ് തന്നെ അത് ചെയ്യുന്നോരു സ്ഥാപനമുണ്ട്.. ഞാനങ്ങോട്ട് റഫർ ചെയ്യട്ടെ.. ഷീട്ട് എഴുതുന്നതിനിടെ ഡോക്ടർ കാശിയെ നോക്കി. സോറി.. എന്റെ വൈഫ് ഡോക്ടറാണ്.. ആള് ചെയ്‌തോളും.. " അവൻ ചിരിയോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു. അതിൽ പിന്നെ അത് ചെയ്യേണ്ട രീതികളെ കുറച്ചായി ഡോക്ടറുടെ സംസാരം. അതെല്ലാം പറയുന്നത് മൊത്തം കാർത്തുവിനോടാണ്.. കാശിയും അവളെ മാത്രമാണ് നോക്കുന്നത്. അര മണിക്കൂർ കൊണ്ടാണ് അവർ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങിയത്.. മനുഷ്യൻ ചമ്മി നാശമായി.. " പുറത്തിറങ്ങിയതെ കാർത്തു അവനെ നോക്കി പറഞ്ഞു കൊണ്ടൊരു പിച്ചു കൊടുത്തു. ഞാനെന്ത് ചെയ്ത്.. അവനതെ ചിരിയോടെ തന്നെ ചോദിച്ചു. വയ്യാത്ത കയ്യും വെച്ചിനി നിങ്ങളെന്തെലും ചെയ്യാൻ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നോ.. എന്നിട്ടാണ്.. " ഗൗരവത്തോടെ പറയണമെന്ന് കരുതിയിരുന്നെങ്കിലും അത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖം ചുവന്നു പോയി.. കാശി ഒന്നും പറയാതെ ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്ത് കൊണ്ടവൾക്കൊപ്പം നടന്നു. ഞാനോടിക്കണോ.. കയ്യിലൊന്ന് തടവി കൊണ്ടവൻ കാർത്തുവിനെ നോക്കി. മിണ്ടാതെ ഇരുന്നോളണം. അല്ലേൽ തന്നെ ആ കെട്ടഴിച്ചപ്പോ മുതൽ എനിക്കൊരു സമാധാനവുമില്ല.. അപ്പഴാണ്. കണ്ണുരുട്ടി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോഴും അവളുടെ മുഖവും മങ്ങി പോയിരുന്നു. ഇത് നല്ല കൂത്ത്.. പിന്നെന്റെ കൈ എന്നുമിങ്ങനെ കെട്ടി പൂട്ടി ഇടണമെന്നാണോ നിനക്ക്..? നിനക്കൊരു കണ്ണീ ചോര ഇല്ലെടി.. ദുഷ്ടെ " അതേ ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കോ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ കയറി ഇരുന്നപ്പോഴും അവനറിയാമായിരുന്നു അവളെന്താണ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്നും ആ മനസ്സ് പിടയുന്നത് എന്തിനാണെന്നും. എന്നാണോ ഞാനിപ്പോ പറഞ്ഞത്.. അവനാ പറഞ്ഞത് അവൾക്കും ഒട്ടും പിടിച്ചിട്ടില്ല. അല്ലേ... അല്ല. ഇനിയിപ്പോ തുടങ്ങില്ലേ മഹേഷ്‌.. അവനോടുള്ള പ്രതികാരം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടുള്ള ഓടല്.. അയാള് കൊടും ക്രിമിനൽ ആണെന്ന് നിങ്ങള് തന്നെയല്ലേ പറയാറ്. അങ്ങനെ ഒരാൾക്ക് പിറകെ പോകുമ്പോ എനിക്ക് പിന്നെ പേടിയല്ലാതെ സന്തോഷം തോന്നില്ലല്ലോ.. " അവനോടുള്ള പരിഭവം കലർന്നൊരു ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെയാണ് അവളാ കാർ മുന്നോട്ടെടുത്തത്. പതിയെ പോടീ.. " കാശി ഓർമിപ്പിച്ചു. ആ.. എന്തായാലും മഹേഷിന്റെ കൈ കൊണ്ട് ചാവുന്നതിനേക്കാൾ നല്ലത് ഇങ്ങനാ.. അതാവുമ്പോ ഒപ്പം മരിക്കാലോ.. കണ്ട് കൊണ്ട് മരിക്കാലോ " വാശി പോലെ കാർത്തുവിന്റെ കാലുകൾ ആക്സലേറ്ററിൽ അമർന്നു. കാശി പിന്നൊന്നും പറയാതെ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ടാ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി കിടന്നു.. കുറച്ചു ദൂരം അങ്ങനെ പോയെങ്കിലും വെറുതെ ആ ചിരിയിലേക്കൊന്ന് നോക്കിയ അതേ നിമിഷം തന്നെ അവൾ സ്പീഡ് കുറച്ചു.. എന്തേയ്‌.. നിനക്കിപ്പോ ഒരുമിച്ച് മരിക്കണ്ടെ.. " അവനതേ ഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു. "എനിക്ക്.. എനിക്ക് സ്നേഹിച്ചു മതിയായില്ല.. കൊതി തീർന്നില്ല.ജീവിച്ചു മതിയായില്ല.." അവളൊരു ചിരിയോടെയാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു പോയത് അവനും കണ്ടിരുന്നു. എനിക്കും.. ഗിയറിൽ വെച്ച കയ്യിൽ അവനും കൈ ചേർത്ത് വെച്ചു. എന്നിട്ടാണോ അവന്റെ പിന്നാലെ..വീണ്ടും. അവനെ അവന്റെ വഴിക്ക് വിട്ടിട്ട് നമ്മക്ക് സമാധാനമായി ജീവിച്ചൂടെ.. കാത്തുവിന് വീണ്ടും സങ്കടം വന്നു. അവളുടെ സ്വരത്തിൽ അപേക്ഷ കൂടി വന്നു ചേർന്നു.. ഞാനിപ്പോ അവന്റെ പിറകെ പോയില്ലേൽ അവൻ നമ്മുക്ക് പിറകെ വരും. നമ്മുടെ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം നശിപ്പിച്ചു കൊണ്ടവൻ ജയിക്കും.. അതിന് അവനൊരു അവസരം കൊടുക്കണോ ഞാൻ.. വേണോ.. അവൻ കാർത്തുവിനെ നോക്കി. അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.. അവനെ നോക്കിയതുമില്ല.. നമ്മളല്ല കുഞ്ഞാറ്റെ.. ഇനി തോൽക്കാൻ പോണത് അവനാ.. അത് പക്ഷേ മരണം കൊണ്ടല്ല.. അത്ര പെട്ടന്ന് മരിക്കേണ്ടവനല്ലല്ലോ അവൻ.. ചെയ്ത് കൂട്ടിയത് വെച്ച് നോക്കിയാൽ ഇഞ്ചിഞ്ചായി മരിക്കേണ്ടവൻ.. അങ്ങനൊരു വിധിയിലേക്ക് അവനെ ഞാൻ കൊണ്ടെത്തിക്കും.. എന്നിട്ടേ ഞാൻ അവനെ നിയമത്തിനു വിട്ട് കൊടുക്കൂ.. അതുറപ്പാണ്.. " വല്ലാത്തൊരു കാഠിന്യം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന അവന്റെയാ വാക്കുകൾ. കാർത്തുവിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പൊരുപാട് കൂട്ടാൻ അത് ധാരാളമായിരുന്നു.. തുടരും.. ലാഗ് ആയി തുടങ്ങിയോ..? റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ ജിഫ് 💥💥 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ബ്രഹ്മരാക്ഷസൻ🐺 Part-17 രണ്ട് കണ്ണുകൾ തങ്ങളെ തന്നെ നോക്കുന്നത് കണ്ടതും മുഖം തിരിച്ചു കൊണ്ട് പൂജ അർജുന്റെ കൂടെ പോയി. -------------------------------------------- ശക്തമായ ഇടിയോട് കൂടി മഴ പെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു. ഡേവിഡിന്റെ കഴുത്തിലെ മാലയും ശിശിരയുടെ പിൻ കഴുത്തിലെ സൂര്യന്റെ ചിഹ്നവും ഒരേ പോലെ തിളങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഓരോ തവണ കഴിയുമ്പോഴും ഇടിയുടെ ശബ്ദം കൂടി കൂടി വന്നു. ഇടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് സൈമൺ ബോധം വന്നത്. "ബിനു... എടാ ബിനു..... എഴുന്നേക്കട നമുക്ക് എങ്ങനെങ്കിലും ഇവിടന്ന് രക്ഷപ്പെടാം." തന്റെ വയറിൽ നിന്ന് കത്തി വലിച്ച് ഊരി കൊണ്ട് അവൻ തന്റെ കൂട്ടാളിയെ വിളിച്ചു. അവൻ ബിനുവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവനെ തട്ടി വിളിച്ചു. എടാ നമ്മൾ വിചാരിച്ചത് പോലെ അല്ല അയക്ക് നല്ല ശക്തി ഉണ്ട്. ആ ഡേവിഡിന്റെ ഒറ്റ ചവിട്ടിന എന്റെ ബോധം പോയത്. "വാ ബിനു എന്തോ ഈ അന്തരീക്ഷം കണ്ടിട്ട് പേടി ആകുന്നത് പോലെ." അവർ കൊട്ടാരത്തിന് പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.മഴ നനഞ്ഞ് കൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയതും ഒര് അലർച്ച കേട്ടതും ഒരുമിച്ചായിരുന്ന. അവർ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയതും കൊണ്ടു കണ്ടാൽ ഭയക്കുന്ന രക്ഷസനെ അത് അവരുടെ അടുത്തേക്ക് ഒര് അലർച്ചയോടെ വന്ന്. അവർക്ക് മനസിലായി ഈ നാട്ടിലുള്ളവർ പറയുന്ന കഥകൾ ഒന്നും കേട്ട് കഥകൾ അല്ലെന്ന്. അതിന്റെ നഖം കൊണ്ട് അവരെ ശരീരത്തിൽ ആഴത്തിൽ മുറിവ് ഉണ്ടാക്കി അവരെ ദൂരെക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു ----------------------------------------- ഡേവിഡ് കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ കാണുന്നത് തന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് ഉറങ്ങുന്ന ശിശിരയെ ആണ്. അവൻ ഒര് ചെറു പുഞ്ചിരിയിടെ അവളുടെ മൂക്കിൽ തുമ്പിൽ തോട്ടു. അവൾ ഒന്ന് ചിണുങ്ങി കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. "അയ്യോ സാർ ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ ഉണ്ട്. വേദന ഉണ്ടോ. നോക്കട്ടെ ചോര വരുന്നുണ്ടോ എന്ന്." "അവൾ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ചോദിച്ചു." "കൊച്ചേ ആദ്യം നീ ശ്വാസം വിട് എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല. വാ നമ്മൾക്ക് പോകാം." പിന്നെ ഈ സാർ വിളി വേണ്ട. എന്നെ നീ അങ്ങനെ വിളിക്കുന്നത്‌ ഇഷ്ട്ടമല്ല. "അത് ഇച്ചായ ഞാൻ ഒര് കാര്യം പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കുമോ." "ആദ്യം നീ പറ എന്നിട്ട് തീരുമാനിക്കാം." "അത് ഇച്ചായൻ താലി കെട്ടിയ കാര്യം ഒന്നും തല്ക്കാലം ആരും അറിയണ്ട." "അത് എന്താ. അങ്ങനെ" "അത് ഇച്ചായ . ഞാൻ കാരണം ഇച്ചായന് ഒര് പ്രശ്നവും ഉണ്ടാകരുത്. എന്ന ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്." "നീ കാരണം എനിക്ക് എന്ത് പ്രശ്നം വരാനാ." "അത് ഇച്ചായ.." അന്ന് കാർത്തിക്ക് ഫോൺ വിളിച്ച് പറഞ്ഞത് എല്ലാം അവൾ അവനോട് പറഞ്ഞു. I "അവൻ അങ്ങനെ ഒക്കെ പറഞ്ഞോ.നീ എപ്പോഴാണോ എന്നോട് പറയുന്നത്. അവൻ വെറും ഓല പടക്കം അത് കേട്ടിട്ടാണോ നീ എന്നോട് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പെരുമാറുന്നത് . പിന്നെ പഴയത് പോലെ എന്തെങ്കിലും എന്നോട് പറയാതെ ഇരുന്നാൽ നിനക്കായിരിക്കും എന്റെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് കിട്ടാൻ പോകുന്നത്. " "മ്മ്മ്." അവൾ മൂളികൊണ്ട് തല അനക്കി. "ഞാൻ നിനക്ക് വാക്ക് തരുന്നു നിലാ നിന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത് ആരായാലും അവരെ ഞാൻ ഒരിക്കലും വെറുതെ വിടില്ല." ഡേവിഡ് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. ------------------------------------------ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ അവനെ അങ്ങനെ ഒന്നും കൊല്ലാൻ സാധിക്കില്ല. മേപ്പാടാൻ പറയുന്നത് പോലെ ചുവന്ന ചന്ദ്രഗ്രഹണത്തിന് മുൻപ് എങ്ങനേലും അവന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് മാല സ്വന്തമാക്കണം. അയാൾ ജേക്കബിനോട് പറഞ്ഞു. എന്തോ ഇപ്പോൾ ആ നിധി എടുക്കാൻ curiosity കൂടുന്നു. മറ്റാർക്കും കിട്ടാത്തത് ഞാൻ സ്വാന്തമാക്കും. ബാക്കി ഉള്ളവർ എല്ലാം ഇങ്ങനെ ചത്ത്‌ ഓടുങ്ങും. അയാൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ചിരിച്ചു. ------------------------------------------ പൂജയെയും കൊണ്ട് ഹോസ്പിറ്റലിൽ വന്നതാണ് അർജുൻ. "ഡോക്ടർ പൂജക്ക്‌ ഇങ്ങനെ ഉണ്ട് " അർജുൻ ഡോക്ടറോഡ് ചോദിച്ചു. കൈയ്യിൽ നീര് ഉണ്ട് കുറച്ച് നാളെത്തേക്ക് കൈ അനക്കരുത്. വേറെ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ല "കൈ എന്തു പറ്റിയതാ പൂജ." "ഡോക്ടർ അത് കുളിക്കാൻ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ സ്ലിപ് ആയത."പൂജ പറഞ്ഞു. "താൻ അർജുൻ അല്ലേ ഇലഞ്ഞി മറ്റത്തെ." "ഡോക്ടർന് എന്നെ അറിയാമോ." എനിക്ക് ഇയാളെ അറിയാം. ഗീതു എന്റെ കസിൻ ആണ്. അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അർജുന്റെ മുഖം വല്ലാതെ പോകുന്നത് പൂജ ശ്രദ്ധിച്ചു. "എന്ന ശരി ഡോക്ടർ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങുന്നു."പൂജ വാ പോകാം." ഹോസ്പിറ്റലിൽ വരാന്തയിലൂടെ നടക്കുകയാണ് അർജുൻ. "അജു നീ എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്. ഗീതു അവളോട്‌ ഞങ്ങൾ ഒന്ന് കൂടി സംസാരിക്കട്ടെ." വേണ്ട പൂജ എന്നോട് ഒത്തിരിയെങ്കിലും ഇഷ്ട്ടം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അവൾ എന്നെ തേടി വന്നേനെ അത്രക്ക് എന്നെ അവൾ വെറുത്ത് കാണും. നമ്മുക്ക് സ്നേഹിക്കാൻ അല്ലേ പറ്റു സ്നേഹം പിടിച്ച് വാങ്ങാൻ പറ്റില്ലല്ലോ.അത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ------------------------------------- വെണ്ണിലാ നീ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിൽ വേഗം ചെയ്യ് എനിക്ക് പേടി ആകുന്നു. ഇനി അവൻ കേസ് വല്ലതും കൊടുക്കുമോ എന്ന് എനിക്ക് പേടി ആകുന്നു. എന്റെ ആന്റി. ആന്റി എന്തിനാ പേടിക്കുന്നത്. ഞാൻ അത് പുഷ്പം പോലെ പൂജയുടെ തലയിൽ ഇടാം ആന്റി പൂജ എടുക്കുന്നത് കണ്ടു എന്ന് കൂടി പറഞ്ഞാൽ മതി അത് അവളുടെ തലയിൽ ആയി പിന്നെ രണ്ട് പവന്റെ മാല നമ്മൾക്ക് സ്വന്തം. വെണ്ണിലായുടെ റൂമിന് അടുത്തൂടെ പോകുമായിരുന്നു ആകാശ്. യാദൃശ്ചികമായി അത് വഴി പോയ ആകാശ് ഇത് കേൾക്കാൻ ഇടയായി.അവൻ ഡോർ തള്ളി തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി. "ഓഹോ അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ആണ് അല്ലേ എന്റെ ഡയറിയും മാലയും എടുത്തത് കൊള്ളാം." "മാലയോ മോൻ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത് ഞങ്ങൾ ഒന്നും കണ്ടത് പോലും ഇല്ല .അല്ലേ വെണ്ണിലാ "അതെ ആന്റി. ആകാശ് തന്നെ ആരോ തെറ്റിധരിപ്പിച്ചത്." "ഓക്കേ എന്നൽ പോലിസിനെ വിളിക്കാം. അവർ വന്ന് തെളിയിക്കട്ടെ ആരാണ് മാല എടുത്തത് എന്ന്." അത് വരെ കള്ളം പറഞ്ഞ് പിടിച്ച് നിന്ന ഇന്ദുജയുടെ മുഖം മാറി കൈ കാലുകൾ ഭയതാൽ വിറച്ചു. മോനെ ആന്റിക്ക് ഒര് അബദ്ധം പറ്റിയതാ. പോലീസിനെ ഒന്നും വിളിക്കല്ലേ. നിന്റെ അച്ഛമ്മക്ക് ആണേൽ എന്നെ കണ്ണ് എടുത്താൽ കണ്ടുടാ. മാല ഞാൻ തിരിച്ചു തരം. "ഇല്ല ഞാൻ ഇത് എല്ലാവരെയും അറിയിക്കുകയും ചെയ്യും പോലീസിനെയും അറിയിക്കും." "അയ്യോ മോനെ ആന്റിയുടെ ജീവിതം നശിപ്പിക്കല്ലേടാ ഞാൻ നിന്റെ കാല് പിടിക്കാം." അവർ അവന്റെ കാല് പിടിച്ചു. ആന്റി എന്റെ കാല് വീട്. എന്റെ കാല് വിടാനാ പറഞ്ഞത്. ശരി എന്റെ മാലയും ഡയറിയും താ ഞാൻ ആരോടും ഒന്നും പറയില്ല. അവർ എഴുന്നേറ്റ് കണ്ണ് തുടച്ച് കൊണ്ട് കട്ടിലിന്റെ അടിയിലെ ഉറയിൽ നിന്ന് മാലയും ഡയറിയും എടുത്ത് കൊടുത്തു.അവരെ ഒന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് അവൻ പുറത്തേക്ക് പോയി. --------------------------------------------- "പൂജ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞത് ഓർമയുണ്ടല്ലോ കൈ കുറച്ച് ദിവസത്തേക്ക് കൈ അയക്കാൻ പാടില്ല." തറവാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയതിന് ശേഷം അർജുൻ പറഞ്ഞ്. ഓക്കേ അജു ഞാൻ ഒന്ന് കിടക്കട്ടെ തല ചുറ്റുന്നത് പോലെ.അതും പറഞ്ഞ് പൂജ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി. റൂമിൽ ചെന്ന് കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് ടേബിളിൽ ബുക്കിനടിയിൽ ഇരിക്കുന്ന പേപ്പർ പൂജ കണ്ടത്.അവൾ അത് എടുത്ത് വായിച്ചു. "സോറി പൂജ ഇന്നലെ നടന്നത് ഒന്നും ഞാൻ അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചെയ്തതല്ല ." പൂജ അത് വായിച്ചതും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. അഞ്ച് വര്ഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അവനെ കണ്ടത് ഓർത്തു. ഞാൻ പറുന്നത് പോലെ പറയ്‌ കണ്ണേട്ടാ. "ഞാൻ ഇനി ". "ഞാൻ ഇനി ". "പൂജ അറിയാതെ പൂജയോട് ചോദിക്കാതെയോ കള്ള് കുടിക്കുകയോ. സിഗരറ്റ് വലിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല. സത്യം സത്യം സത്യം." "എടി നീ എന്നെ പെണ്ണുണ്ണി ആക്കുമോ.". "സത്യം ചെയ്യുന്നുണ്ടോ ഇല്ലയോ." "ആ ചെയ്യാം." അവൻ സത്യം ചെയ്തത് ഇന്നും അവൾ ഓർത്തു. അതെല്ലാം ഓർക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് ഒഴുകി കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ---------------------------------------- വർഷങ്ങളായി കോട്ടരത്തിന്റെ ഇരുട്ട് പിടിച്ച് കിടന്ന ഉള്ളറകളിൽ ഒര് മഞ്ഞ വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞു വന്നു. ആ അറ മുഴുവനും വെളിച്ചം പടർന്നു. തുടരും...... #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ

എന്നും കൂടെ Part2​ Ak Writes അഖിൽ ഫോണും എടുത്തു പുറത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ നിവ്യ വീണ്ടും അവളുടെ ചിന്തകളിലേക്ക് മടങ്ങി. ഫോൺ സ്ക്രീനിൽ തെളിഞ്ഞ 'നവനീത്' എന്ന പേര് അഖിൽ മാത്രമേ കണ്ടിരുന്നുള്ളൂ. ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ കോറിഡോറിലെ ഒഴിഞ്ഞ ഭാഗത്തേക്ക് മാറി നിന്നാണ് അവൻ ആ കോൾ എടുത്തത്. ​"ഹലോ നവനീത്..." ​"അഖിലേ... അവന് ഇപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട്? കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലല്ലോ?" മറുതലക്കൽ നവനീതിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ തന്റെ പെങ്ങളോടുള്ള ആവലാതിയും പേടിയും നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു. ​"വിനോദിന് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. മൈനർ സ്ട്രോക്ക് ആയിരുന്നു, വൈകുന്നേരം റൂമിലേക്ക് മാറ്റും," അഖിൽ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ​ഒരു വലിയ ആശ്വാസത്തിന്റെ നെടുവീർപ്പ് ഫോണിലൂടെ അഖിൽ കേട്ടു. "അവൾ... നിവി വല്ലാതെ പേടിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമല്ലേ അഖിലേ? അവളോട് ഞാൻ വിളിച്ചെന്ന് പറയണ്ട. വെറുതെ ഈ സമയത്ത് അവൾക്കതൊരു അസ്വസ്ഥത ആകരുത്." ​"വരുന്നില്ലേ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക്?" അഖിൽ ചോദിച്ചു. ​"ഞാൻ വന്നിട്ട് അവൾക്ക് എന്നെ കാണാൻ താല്പര്യമില്ലെങ്കിലോ? വിനോദിന്റെ അസുഖം മാറിയിട്ട് അവനെ ഞാൻ വന്ന് കണ്ടോളാം. അവളുടെ കണ്ണിൽ ഞാനെന്നും ഒരു വില്ലൻ അല്ലേ അഖിലേ... അമ്മക്ക് അവനെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന് വല്ലാത്ത നിർബന്ധം, എന്നാലും ഞാൻ തടഞ്ഞു നിർത്തിയിരിക്കുവാ. അനഘയെയും കൂട്ടി ഞാൻ വൈകുന്നേരം അങ്ങോട്ട് വരാം. അവൾ കാണാതെ ദൂരെ നിന്ന് നിങ്ങളെ കണ്ടിട്ട് ഞങ്ങൾ പൊയ്ക്കോളാം. ഹോസ്പിറ്റലിലെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം, അഖിൽ അവളൊന്നും അറിയാത്തത് പോലെ നിന്നാൽ മതി." ​തന്റെ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന പെങ്ങൾക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് വന്നപ്പോൾ ഓടിയെത്താൻ കഴിയാത്ത ആ ചേട്ടന്റെ ഗതികേട് അഖിലിന് നന്നായി മനസ്സിലാകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഫോൺ കട്ട് ചെയ്ത് തിരികെ റൂമിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അവൻ മുഖത്തെ ഭാവങ്ങൾ മറച്ചുപിടിച്ചു. ​"ആരായിരുന്നു അഖിലേട്ടാ?" ശ്രീ ചോദിച്ചു. ​"ഓഫീസിൽ നിന്നാടി, ലീവിന്റെ കാര്യം പറയാൻ വിളിച്ചതാ..." അഖിൽ നിവ്യയെ നോക്കാതെ കള്ളം പറഞ്ഞു. ​വൈകുന്നേരത്തോടെ വിനോദിനെ ഐ സി യുവിൽ നിന്നും റൂമിലേക്ക് മാറ്റി. നിവ്യ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ വീണ്ടും കരഞ്ഞു പോയി. ക്ഷീണം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും വിനോദ് അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ​"ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്ന്... നീ ഇങ്ങനെ കരഞ്ഞാൽ എനിക്ക് അതാണ് ഏറ്റവും വലിയ വേദന," വിനോദ് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ​കുറച്ചു സമയത്തിന് ശേഷം, മുറിയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും മാത്രമായപ്പോൾ വിനോദ് പതുക്കെ അവളോട് ചോദിച്ചു, "നിവി... നീ വീട്ടിൽ അറിയിച്ചിരുന്നോ? അമ്മയെയും ഏട്ടനെയും?" ​ആ ചോദ്യം കേട്ടതും അവളുടെ മുഖത്തെ അലിവ് പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യത്തിന് വഴിമാറി. നിവ്യയുടെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ മുറുകി. . . . ബാക്കി വായിക്കാൻ ലിങ്ക് നോക്കു 👇 . . https://aksharacheppuofficial.blogspot.com/2026/08/2.html . . . #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #👨‍👩‍👧‍👦 കുടുംബം #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ

പെയ്തിട്ടും തോരാതെ പെയ്തിട്ടും തോരാതെ Part -5 മഴ മിഴി ഇതാ സാറേ ആളു.. ഇവളെയൊക്കെ കണ്ടാൽ പറയുവോ കയ്യിലിരിപ്പ് ഇതാണെന്നു. പിടിച്ചു വണ്ടിലോട്ട് കേറ്റടോ ആ മൊതലിനെ. വൈഗയും ഹിമയും ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ തങ്ങൾക്ക് അരികിലേക്ക് വരുന്ന പോലീസുകാരെ നോക്കി ഭയന്നു നിന്നു.. വന്നു വണ്ടി കേറെഡി.. മുന്നോട്ട് വന്ന പോലീസുകാരൻ ശബ്ദം ഉയർത്തി പറഞ്ഞതും വൈഗ ഭയത്തോടെ ഹിമേ നോക്കി. എന്താ സാറേ കാര്യം. കാര്യം നിന്നോട് പറയേണ്ട കാര്യം എന്താടി.. ചി...മാറി നിൽക്കേടി അങ്ങോട്ട്.. അല്ലെങ്കിൽ ഇവടെ കൂടെ നിന്നേം പിടിച്ചു അകത്താക്കും. എന്നാൽ അതൊന്നു കാണാമല്ലോ സാറേ.. ഹിമായും വിട്ടു കൊടുക്കാതെ പറഞ്ഞതും വൈഗ പേടിയോടെ അവടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. മര്യാദക്ക് വന്നു വണ്ടി കേറുന്നതാ നിനക്ക് നല്ലത്. അല്ലെങ്കിൽ പോലീസിന്റെ കാര്യനിർവഹണത്തിന് തടസ്സം സൃഷ്ടിച്ചുന്നു പറഞ്ഞു നിന്റെ കൂടെ ഉള്ളതിനെ കൂടി അകത്താക്കും. അപ്പോഴേക്കും പോലീസ് ജീപ്പിൽ നിന്നും രണ്ടു വനിതാ പോലീസുകാര് ഇറങ്ങി വന്നു അവളെ ബലമായി പിടിച്ചു ജീപ്പിലേക്ക് കയറ്റി. പിന്നാലെ ചെന്ന ഹിമേ നോക്കി പേടിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് ആ ജീപ്പ് മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞു. ഹിമ തന്റെ ഫോൺ എടുത്തു ആരെയൊക്കെയോ കോൺടാക്ട് ചെയ്തു. വൈഗ ആണെങ്കിൽ ഭയന്നു വിറച്ചു രണ്ടു വനിതാ പോലീസുകാർക്ക് ഇടയിൽ ഇരിക്കുകയാണ്. കണ്ടാൽ പറയുവോ സാറേ ഈ പെങ്കൊച്ചിന്റെ പണി ഇതാണെന്നു. ഇവൾക്കൊക്കെ മാനം മര്യാദക്ക് ജോലി എടുത്തു ജീവിച്ചാൽ പോരെ. അതെങ്ങനെയാ ഇവളുമാരെ പോലെയുള്ളതുങ്ങളെ വിശ്വസിച്ചു ജോലിയ്ക്ക് നിർത്തുക. ഇപ്പൊ തന്നെ കണ്ടില്ലേ... ജോലിയ്ക്ക് നിന്ന വീട്ടിന്നു ലക്ഷങ്ങൾ വില വരുന്ന മൊതല് അടിച്ചു മാറ്റിയെ. പിന്നെ എങ്ങനെയാ ഇവളെയൊക്കെ വിശ്വസിച്ചു എവിടെ എങ്കിലും ജോലിയ്ക്ക് നിർത്തുക. അവര് അവളെ നോക്കി പറയുമ്പോൾ വൈഗ ഞെട്ടി വിറങ്ങലിച്ചു ഇരുന്നു പോയി. . . . . ബാക്കി വായിക്കാൻ ലിങ്ക് ക്ലിക്ക് ചെയ്യൂ 👇 . . . https://aksharacheppuofficial.blogspot.com/2026/08/5.html . . #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #👨‍👩‍👧‍👦 കുടുംബം #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ