കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ

ഇരുട്ടിന്റെ ബാലിപീഠം 6 കരിങ്കാളിക്കാവിലെ വൻ മരച്ചുവട് & വിജനമായ കാട്ടുപാത. സമയം: പാതിരാത്രി 3:30 AM. രക്തച്ചുവപ്പുള്ള മൂടൽമഞ്ഞ്, ഭൂമി തുളച്ചുകയറുന്ന മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പ്, വായുവിൽ വ്യാപിച്ച പഴുത്ത ചോരയുടെയും ചീഞ്ഞ മാംസത്തിന്റെയും കനത്ത ദുർഗന്ധം. [കാട്ടിനുള്ളിലേക്കുള്ള യാത്ര] (ഇൻസ്‌പെക്ടർ അലക്സും മൂന്ന് പോലീസുകാരും കൈയിൽ വലിയ ടോർച്ചുകളും തോക്കുകളുമായി കരിങ്കാളിക്കാവിലെ വൻ മരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കുന്നു. കാറ്റിൽ മരച്ചില്ലകൾ ഉരസുന്ന ശബ്ദം മനുഷ്യരുടെ അലർച്ച പോലെയാണ് കേൾക്കുന്നത്.) ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചം മൂടൽമഞ്ഞിനെ കീറിമുറിക്കാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു. ഓരോ അടി വെയ്ക്കുമ്പോഴും ജീർണ്ണിച്ച ഇലകൾ അമരുന്ന ശബ്ദത്തിനൊപ്പം അലക്സിന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പും കൂട്ടി. പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ 1: (വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ തോക്ക് മുറുക്കി പിടിച്ച്) "സാറേ... നമ്മൾ തിരിച്ചു പോകുന്നതാ നല്ലത്. ഈ കാട്ടിൽ രാത്രി കയറിയ ആരും ജീവനോടെ പുറത്തുപോയിട്ടില്ല. വേലായുധനും രുദ്രനും മരിച്ചത് എന്തോ മനുഷ്യന് ചെയ്യാനാകുന്ന രീതിയിലല്ല സാറേ..." അലക്സ്: (ഗൗരവത്തോടെ, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം പുറത്തുകാണിക്കാതെ) "മിണ്ടാതെ വാടോ! നാല് വർഷം മുൻപ് കൊല്ലപ്പെട്ട ആ 4 വയസ്സുകാരി കുഞ്ഞിന്റെ ആത്മാവാണ് ഇതെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല. ഒരു പിഞ്ചുകുഞ്ഞിന് ഇത്രയും ക്രൂരമായി ആൾക്കാരെ കൊല്ലാൻ കഴിയില്ല! ഇതിന് പിന്നിൽ വേറെ എന്തോ ഒന്നുണ്ട്..." (പെട്ടെന്ന് അവരുടെ കൈയിലുള്ള ടോർച്ചുകൾ ഒരുമിച്ച് അണഞ്ഞു! ചുറ്റും കട്ട ഇരുട്ട്! അതേസമയം, കാടിന്റെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു പാതിരാപ്പക്ഷിയുടെ അലർച്ച കേട്ടു... അതിനുപിന്നാലെ, ഭൂമിക്കടിയിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ പതുങ്ങിയ ചിരിശബ്ദവും!) [കാഞ്ഞിരമരച്ചുവട്ടിലെ ദൃശ്യം] (അലക്സ് ഫോണിന്റെ ഫ്ലാഷ് ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു. വെളിച്ചം ചെന്നു വീണത് ആ കൂറ്റൻ കാഞ്ഞിരമരച്ചുവട്ടിലായിരുന്നു. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച കണ്ട് പോലീസുകാരുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ തണുപ്പ് കോരിയിട്ടു.) മരച്ചുവട്ടിലെ ചോര കലർന്ന ചെളിയിൽ സാവിത്രി (അനാമികയുടെ അമ്മ) തലകുത്തി വീണു കിടക്കുന്നു. അവരുടെ തലയോട്ടി തകർന്ന് മണ്ണിലേക്ക് ചോര പറ്റിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്! പക്ഷേ, സാവിത്രിയുടെ കൈകൾ അപ്പോഴും മണ്ണിലെന്തോ മുറുകെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അലക്സ് ഭയത്തോടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. സാവിത്രിയുടെ വിരലുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് അവൻ ആ മാന്ത്രികച്ചെമ്പ് കുപ്പി പുറത്തെടുത്തു! തടവിലാക്കപ്പെട്ട അനാമികയുടെ ആത്മാവുള്ള കുപ്പി! പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ 2: (പേടിയോടെ) "സാറേ... അത്... അത് മാധവൻ തന്ത്രി ആ കുഞ്ഞിന്റെ ആത്മാവിനെ ബന്ധിച്ച ആ കുപ്പിയല്ലേ? അതിൽ തൊടരുത് സാറേ!" [നടുക്കുന്ന രഹസ്യം (The Mystery Unfolds)] (അലക്സ് ആ കുപ്പി കൈയിലെടുത്തു. പക്ഷേ, വിചിത്രമെന്ന് പറയട്ടെ, ആ കുപ്പി പൂർണ്ണമായും കാലിയായിരുന്നു! അതിന്റെ മൂടി എന്ന് തകർന്നുപോയിരുന്നു!) അലക്സിന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതം കൊണ്ടും ഭയം കൊണ്ടും വിടർന്നു. അലക്സ്: (സ്വയം മന്ത്രിച്ചു) "ഇത്... ഈ കുപ്പി അടച്ചിട്ടില്ല! ഇതിന്റെ സീൽ മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപേ പൊട്ടിയിരിക്കുന്നു! അപ്പോൾ... അനാമികയുടെ ആത്മാവ് ഈ കുപ്പിയിൽ തടവിലല്ലായിരുന്നു! അത് പണ്ടേ സ്വതന്ത്രമായിരുന്നു!" (അപ്പോഴാണ് അലക്സ് ആ വലിയ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയത്!) അനാമികയുടെ ആത്മാവ് സ്വതന്ത്രമായിരുന്നെങ്കിൽ, അത് ഇത്രയും കാലം പ്രതികാരം ചെയ്യാതെ എവിടെയായിരുന്നു? ഈ നാട്ടിൽ ഭീതി വിതയ്ക്കുന്ന ആ എട്ടടി ഉയരമുള്ള ഭീകര രൂപം അനാമികയുടേതല്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ആരുടേതാണ്? [ആകാശത്തുനിന്നുള്ള വീഴ്ച] (പെട്ടെന്ന്, ആകാശത്ത് ശക്തമായ ഇടിമിന്നൽ വെട്ടി. കാറ്റിന്റെ ദിശ മാറി. വായുവിൽ മരവിപ്പിക്കുന്ന തണുപ്പ് പടർന്നു.) അലക്സിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് നിന്ന പോലീസുകാരൻ പെട്ടെന്ന് വായുവിൽ മുകളിലേക്ക് ഉയർത്തപ്പെട്ടു! അയാളുടെ കഴുത്ത് അദൃശ്യമായ ഏതോ ശക്തിയാൽ അമർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു! പോലീസുകാരൻ: (തൊണ്ടയിടറി നിലവിളിക്കുന്നു) "സാറേ... സാറേ... എന്നെ രക്ഷിക്കൂഓഓഓ!" (ആ പോലീസുകാരനെ മുകളിലെ വൻമരച്ചില്ലകളിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചുകൊണ്ട് ആ ഭീകര രൂപം മരച്ചില്ലയിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് പതിച്ചു! 'ടാം...!') (ആ എട്ടടി ഉയരമുള്ള അസ്ഥികൂട രൂപം അലക്സിന്റെ തൊട്ടുമുന്നിൽ നിലയുറപ്പിച്ചു. അതിന്റെ വയറ്റിൽ നിന്ന് തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്ന കുടലുകളിൽ നിന്ന് രക്തം അലക്സിന്റെ ഷൂസിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു. കുഞ്ഞിന്റെ ആ വികൃതമായ മുഖം അലക്സിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു!) [ഭീകര രൂപത്തിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തൽ] (അലക്സ് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ തോക്കെടുത്ത് ആ രൂപത്തിന് നേരെ ചൂണ്ടി.) അലക്സ്: (ഉറക്കെ) "ആരാ നീ?! അനാമിക എന്ന 4 വയസ്സുകാരിയുടെ ആത്മാവല്ല നീ എന്ന് എനിക്കറിയാം! ആ കുഞ്ഞിന്റെ ആത്മാവിന് ഇത്രയും ക്രൂരത ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല! സത്യം പറ... ആരാ നീ?!" (ആ ഭീകര രൂപം ഭ്രാന്തമായി അട്ടഹസിച്ചു. ആ അട്ടഹാസത്തിൽ കാട്ടിലെ മരങ്ങൾ കടപുഴകി വീഴാൻ തുടങ്ങി!) ഭീകര രൂപം: (കാതുപൊട്ടുന്ന മുഴക്കമുള്ള മാന്ത്രിക ശബ്ദത്തിൽ) "ഹാ... ഹാ... ഹാ! ഒടുവിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ അത് മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു! നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് പോലീസുകാരാ... ഞാൻ ആ പാവം കുഞ്ഞല്ല! ആ കുഞ്ഞ് എന്ന് മരിച്ചോ, അന്ന് അവളുടെ വിശുദ്ധമായ ആത്മാവ് ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിലേക്ക് പോയിക്കഴിഞ്ഞു!" അലക്സ്: (ഞെട്ടലോടെ) "പിന്നെ... പിന്നെ നീ ആരാണ്?! വേലായുധനെയും രുദ്രനെയും മാധവൻ തന്ത്രിയെയും ഈ ക്രൂരമായ രീതിയിൽ ഇല്ലാതാക്കിയത് ആരാണ്?!" ഭീകര രൂപം: (അതിന്റെ അഴുകിയ കൈ അലക്സിന് നേരെ നീട്ടി, ചുവന്ന കണ്ണുകൾ ജ്വലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട്) "ഞാൻ ഈ കാട്ടിൽ വച്ച് കൊല്ലപ്പെട്ട ആ കുഞ്ഞിന്റെ നിലവിളി കേട്ടിട്ടും... അറിഞ്ഞിട്ടും മിണ്ടാതിരുന്ന ഈ നാടിന്റെ പാപമാണ്! ആ കുഞ്ഞിനെ ബലി കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒഴുകിയ ഓരോ തുള്ളി രക്തത്തിൽ നിന്നും, ആ കുറ്റബോധത്തിൽ നിന്നും ജന്മമെടുത്ത 'രക്തച്ചാമുണ്ഡി' എന്ന അധർമ്മത്തിന്റെ രാക്ഷസനാണ് ഞാൻ! നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നിടത്ത്... നിയമം തോറ്റിടത്ത്... ഞാൻ ജനിക്കും! ബാക്കിയുള്ള കുറ്റവാളികളെക്കൂടി ചോരയിൽ മുക്കി കൊല്ലും വരെ ഞാൻ അടങ്ങില്ല!" (ആ രൂപം അലക്സിന് നേരെ കൈയോങ്ങി! വലിയൊരു കറുത്ത പുക അലക്സിനെ വന്ന് മൂടി... അലക്സ് നിലത്തേക്ക് വീണ് ബോധരഹിതനായി!) തുടരും... ആത്മാവല്ല, മറിച്ച് പ്രകൃതിയുടെ ശാപമാണ് ഈ ഭീകര രൂപമെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്ന അലക്സ് കണ്ടെത്താൻ പോകുന്ന ഞെട്ടിക്കുന്ന തിരിവുകൾ എന്തൊക്കെ ആയിരിക്കും??? #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #story #new

ഇരുട്ടിന്റെ ബാലിപീഠം 5 കാട്ടിലെ പാതിരാപൂജയും മൂന്നാം ഇരയും കാട്ടിലെ പഴയ കാഞ്ഞിരമരച്ചുവട് & രുദ്രൻ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന രഹസ്യ സങ്കേതം. സമയം: രാത്രി 2:15 AM. കൊടുംകാറ്റും മിന്നലും, ഈർപ്പമുള്ള ചെളിയുടെയും പഴകിയ രക്തത്തിന്റെയും രൂക്ഷഗന്ധം, കാടിനുള്ളിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന വിചിത്രമായ പാദസര കിലുക്കം. രാത്രിയിലെ താരാട്ടുപാട്ട് (കരിങ്കാളിക്കാടിന്റെ ഏറ്റവും ഭീതിദമായ ഉൾഭാഗം. മൂടൽമഞ്ഞു പടർന്നു കിടക്കുന്ന അന്തരീക്ഷം. മരങ്ങളുടെ ചില്ലകളിൽ കാറ്റടിച്ച് വിചിത്രമായ ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ക്യാമറ സാവധാനം ഒരു വലിയ, ജീർണ്ണിച്ച കാഞ്ഞിരമരത്തിന് അടുത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നു.) മരച്ചുവട്ടിൽ ചോര ചളിയായ മണ്ണിൽ അനാമികയുടെ അമ്മ സാവിത്രി ഇരിക്കുകയാണ്. അവരുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കീറിപ്പറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. തലമുടി അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ് കിടക്കുന്നു. സാവിത്രി ഒരു വലിയ കല്ലുകൊണ്ട് സ്വന്തം കൈമുട്ടുകളിൽ ആഞ്ഞു പരിക്കേൽപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ചോര മണ്ണിലേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നു. അവർ മണ്ണിൽ കുഴി തോണ്ടുകയാണ്. ആ കുഴിയിലേക്ക് നോക്കി അവർ താഴ്ന്ന, മരവിപ്പിക്കുന്ന ഈണത്തിൽ പാടുന്നു: സാവിത്രി: (കണ്ണുകൾ വലിയ അളവിൽ തുറന്ന്, ശൂന്യതയിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട്) "ചോര കുടിച്ചവർ ചത്തു വീഴുന്നു... കരൾ പിളർന്ന് അവർ മണ്ണിൽ അടിയുന്നു... ഉണ്ണീ... നീ വായ തുറക്കൂ...     അമ്മ നിനക്ക് അടുത്ത ബലി കൊണ്ടുവരാം..." (പെട്ടെന്ന്, അവർ തോണ്ടിയ കുഴിക്കുള്ളിലെ മണ്ണിൽ നിന്ന് പുക ഉയരാൻ തുടങ്ങി! ചെളിക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ചെറിയ കുഞ്ഞു കൈകൾ പുറത്തേക്ക് വരാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുപോലെ മണ്ണ് ഉയർന്നു താഴുന്നു! സാവിത്രി ഭ്രാന്തമായി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.) [ രുദ്രന്റെ ഒളിത്താവളം] (ഗ്രാമത്തിന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള ത ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു പഴയ നെല്ലുകുത്തുപുര. അവിടെ ഒരു മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ രുദ്രൻ ഇരിക്കുന്നു. അയാളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ ഭയം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുകയാണ്. ജനലുകളും വാതിലുകളും വലിയ ഇരുമ്പ് ചങ്ങലകൾ കൊണ്ട് അഞ്ചുപൂട്ടുകൾ ഇട്ട് പൂട്ടിയിരിക്കുന്നു.) രുദ്രന്റെ കൈയിൽ ഒരു പഴയ തന്ത്രിഗ്രന്ഥവും, സംരക്ഷണം നൽകുന്ന ഒരു മാന്ത്രികവാളുമുണ്ട്. അച്ഛന് സംഭവിച്ച ദുരന്തവും, വേലായുധന്റെ ഭീകരമായ മരണവും അയാളെ ഭ്രാന്തിന്റെ അരികിലെത്തിച്ചിരുന്നു. രുദ്രൻ: (സ്വയം മന്ത്രിക്കുന്നു, ചുണ്ടുകൾ ഉണങ്ങി വരണ്ട്) "ഇവിടെ... ഇവിടെ എന്നെ കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ല. ഈ പുരയ്ക്ക് ചുറ്റും അച്ഛൻ പണ്ട് മാന്ത്രിക വലയം തീർത്തതാണ്. ഇതിനുള്ളിലേക്ക് ഒരു പ്രേതത്തിനും വരാൻ കഴിയില്ല... ഇല്ല... എന്നെ കൊല്ലാൻ അനാമികയ്ക്ക് കഴിയില്ല!" (പെട്ടെന്ന്... മുറിയിലെ മെഴുകുതിരി നാളം നീലനിറത്തിലേക്ക് മാറി! ഒപ്പം, വാതിലുകളിൽ പൂട്ടിയിരുന്ന കനത്ത ഇരുമ്പ് ചങ്ങലകൾ സ്വയം ചൂടായി ചുവക്കാൻ തുടങ്ങി! 'സിസ്സ്...' എന്ന ശബ്ദത്തോടെ ചങ്ങലകൾ ഉരുകി തറയിലേക്ക് ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി!) പൂട്ടിയിട്ട മുറിയിലെ സാന്നിധ്യം (രുദ്രൻ ഭയത്തോടെ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. മാന്ത്രികവാൾ വായുവിൽ വീശി.) രുദ്രൻ: (നിലവിളിക്കുന്നു) "ആരാത്? മുന്നോട്ട് വരരുത്! ഞാൻ മഹാ മാന്ത്രികനായ മാധവൻ തന്ത്രിയുടെ മകനാണ്! നിന്നെ ഞാൻ ആവാഹിച്ച് കത്തിക്കും!" (അന്തരീക്ഷം പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദമായി. പെട്ടെന്ന്, നെല്ലുകുത്തുപുരയുടെ മേൽക്കൂരയിൽ നിന്ന് ചുവന്ന നിറത്തിലുള്ള ദ്രാവകം തുള്ളികളായി രുദ്രന്റെ തലയിലേക്ക് വീഴാൻ തുടങ്ങി. അത് മഴവെള്ളമായിരുന്നില്ല... ചൂടുള്ള രക്തമായിരുന്നു!) (രുദ്രൻ സാവധാനം മുകളിലേക്ക് നോക്കി. ഇടിമിന്നലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മേൽക്കൂരയിലെ ഉത്തരത്തിൽ തൂങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആ കാഴ്ച കണ്ട് അയാളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ശബ്ദം പുറത്തുവന്നില്ല!) ഉത്തരത്തിൽ വായുവിൽ തലകീഴായി ഒരു രൂപം തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നു! അതിന്റെ ഉടൽ മുഴുവൻ അഴുകിയ മാംസവും മുറിവുകളുമായിരുന്നു. എന്നാൽ, അതിന്റെ തലയിൽ ഒരൊറ്റ മുഖമായിരുന്നില്ല ഉണ്ടായിരുന്നത്! അനാമികയുടെ വികൃതമായ കുഞ്ഞു മുഖത്തിന് ഇരുവശത്തുമായി, അന്ന് ബലി കൊടുക്കാൻ കൂട്ടുനിന്ന, അനാമികയുടെ കരച്ചിൽ കണ്ടിട്ടും രക്ഷിക്കാതിരുന്ന മറ്റുള്ളവരുടെ അഴുകിയ മുഖങ്ങൾ തുന്നിച്ചേർത്തതുപോലെ ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു! ആ രൂപം സാവധാനം മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഇഴഞ്ഞിറങ്ങി. അത് നടക്കുകയായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അതിന്റെ അവയവങ്ങൾ വിചിത്രമായ ദിശകളിലേക്ക് ഒടിഞ്ഞു മടങ്ങി തറയിലൂടെ ഇഴയുകയായിരുന്നു! 'ക്രാക്ക്... ക്രാക്ക്...' എന്ന് അസ്ഥികൾ പൊട്ടുന്ന ഭയാനകമായ ശബ്ദം കേട്ടു. ക്രൂരമായ നീതി (ആ ഭീകര രൂപം രുദ്രന്റെ നേർക്ക് ഇഴഞ്ഞടുത്തു. രുദ്രൻ വാളെടുത്ത് ആ രൂപത്തിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഞ്ഞിറക്കി! എന്നാൽ, വാൾ ആ രൂപത്തിന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഒരു തടസ്സവുമില്ലാതെ കടന്നുപോയി.) ഭീകര രൂപം: (പല ആളുകളുടെ ശബ്ദം ഒന്നിച്ചു ചേർന്നതുപോലെയുള്ള ഭയാനകമായ അട്ടഹാസത്തോടെ) "വാളോ? മന്ത്രമോ? രുദ്രാ... അന്ന് ആ നാല് വയസ്സുകാരി കുഞ്ഞ് നിങ്ങളുടെ കാൽക്കൽ വീണ് ജീവന് വേണ്ടി യാചിച്ചപ്പോൾ... ആ കുഞ്ഞിന്റെ നിലവിളി കേട്ട് ആകാശത്തിലെ ദൈവങ്ങൾ പോലും കണ്ണീരൊഴുക്കി! അന്ന് തകർന്ന ആ കുഞ്ഞിന്റെ ഹൃദയമാണ് ഇന്ന് ഈ രൂപത്തിൽ നിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത്!" രുദ്രൻ: (കണ്ണീരോടെ കൈകൂപ്പി) "അന്ന് അച്ഛൻ പറഞ്ഞിട്ടാ ഞാൻ ചെയ്തത്! ഞാൻ ആ കുട്ടിയെ തൊട്ടിട്ടില്ല! എന്നെ വെറുതെ വിട്! സാവിത്രിയമ്മയ്ക്ക് ഞാൻ വേണ്ടത്ര പണം തരാം!" ഭീകര രൂപം: (അതിന്റെ നീളമുള്ള, കൂർത്ത വിരലുകൾ കൊണ്ട് രുദ്രന്റെ തൊണ്ടയിൽ അമർത്തി വായുവിൽ ഉയർത്തി) "പണമോ? കുഞ്ഞിന്റെ ജീവന് നീ വിലയിടുകയാണോടാ?! നിന്റെ അച്ഛൻ ആ കുഞ്ഞിന്റെ ആത്മാവിനെ ചെമ്പുകുപ്പിയിലാക്കി കുഴിച്ചിട്ടു. പക്ഷേ, ആ കുപ്പിയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത് ആത്മാവല്ല... ഈ ഗ്രാമത്തെ മുഴുവൻ വിഴുങ്ങാൻ പോകുന്ന രക്തദാഹമാണ്!" (ആ രൂപം രുദ്രന്റെ രണ്ട് ചെവികളിലേക്കും ആഞ്ഞു ഊതി. രുദ്രന്റെ ചെവികളിൽ നിന്ന് ചോരയും പുകയും പുറത്തേക്ക് ചീറ്റി! അയാൾ വേദനകൊണ്ട് അലറിവിളിച്ചു. ആ ഭീകര രൂപം രുദ്രന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ അസ്ഥികളും ഓരോന്നായി ഒടിക്കാൻ തുടങ്ങി... 'ക്രാക്ക്... ക്രാക്ക്...!' അലക്സും സത്യത്തിന്റെ ഭയവും പുലർച്ചെ 3:00 AM. ഇൻസ്‌പെക്ടർ അലക്സും സംഘവും വിവരം അറിഞ്ഞ് നെല്ലുകുത്തുപുരയിലേക്ക് വെടിയുണ്ടകൾ നിറച്ച തോക്കുകളുമായി ഓടിയെത്തുന്നു. അവർ പൂട്ട് തകർത്ത് അകത്തേക്ക് കയറി. മുറിക്കുള്ളിൽ നിന്ന അലക്സിന്റെ കൈയിലെ ടോർച്ച് നിലത്തു വീണു! രുദ്രന്റെ ശരീരം നെല്ലുകുത്തുപുരയിലെ വലിയ തടിയിൽ തറയ്ക്കപ്പെട്ട നിലയിലായിരുന്നു. അയാളുടെ കൈകാലുകളുടെ അസ്ഥികൾ വിചിത്രമായ രീതിയിൽ പുറകോട്ട് ഒടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ മൂർച്ചയുള്ള എന്തോ ഒന്നുകൊണ്ട് കൊത്തിവെച്ചിരുന്നു: "മൂന്ന് ഇരകൾ കഴിഞ്ഞു... ഇനി പ്രധാന കുറ്റവാളി!" അലക്സ് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഭിത്തിയിലേക്ക് ടോർച്ച് അടിച്ചു. ഭിത്തിയിൽ രക്തം കൊണ്ട് ഒരു വലിയ ഭൂപടം വരച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു — അത് കരിങ്കാളിക്കാടിന്റെ ഉള്ളിലെ മാധവൻ തന്ത്രി അനാമികയെ ബലി കൊടുത്ത ആ രഹസ്യ ബലിത്തറയുടെ ഭൂപടമായിരുന്നു! അതിനടിയിൽ എഴുതിയിരുന്നു: "കുപ്പി തുറക്കരുത്... തുറന്നാൽ ലോകം കത്തും!" അലക്സ്: (ഭയത്തോടെ പോലീസുകാരോട്) "ഇത് ഒരൊറ്റ മനുഷ്യന് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നതല്ല... ആ കാട്ടിനുള്ളിൽ നമ്മൾ കരുതുന്നതിലും ഭയാനകമായ എന്തോ ഒന്ന് ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ട്! നമുക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ ആ കാഞ്ഞിരമരച്ചുവട്ടിലേക്ക് പോകണം!" കാഞ്ഞിരമരച്ചുവട്ടില്‍... മരച്ചുവട്ടിൽ കുഴിച്ചിട്ട ആ മാന്ത്രികക്കുപ്പിയിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് കനത്ത പുകയും, ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഭയാനകമായ നിലവിളിയും പുറത്തുവരാൻ തുടങ്ങുന്നു... തുടരും... ( ഇൻസ്‌പെക്ടർ അലക്സ് കാട്ടിലെ കാഞ്ഞിരമരച്ചുവട്ടിൽ വച്ച് ആ കുപ്പി കണ്ടെത്തുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്നത്  എന്തായിരിക്കും....?) #new #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #story

ഇരുട്ടിന്റെ ബാലിപീഠം- 4 കറുത്ത ബലിത്തറയും രണ്ടാം ഇരയും കരിങ്കാളിക്കാവ് പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ, കാട്ടിനുള്ളിലെ പഴയ പാലം & വേലായുധന്റെ ആഭിചാരപ്പുര. സമയം: അർദ്ധരാത്രി 1:00 AM. കാടിനെ മരവിപ്പിക്കുന്ന ഘനമേറിയ മൂടൽമഞ്ഞ്, നിർത്താതെ കരയുന്ന കൂമന്മാരുടെ ശബ്ദം, ഇലകളിൽ വീഴുന്ന കനത്ത മഞ്ഞുതുള്ളികൾ. [ഇൻസ്‌പെക്ടർ അലക്സിന്റെ അന്വേഷണം] (കാളികാവ് പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ. മേശപ്പുറത്ത് പഴയ കേസ് ഫയലുകൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. ക്ലോക്കിൽ മണി ഒന്നു അടിക്കുന്നു. 'ടോങ്... ടോങ്...' ഇൻസ്‌പെക്ടർ അലക്സ് സിഗരറ്റ് പുകച്ചുതള്ളി ആ അനാമികയുടെ ഫയലിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്.) നാല് വർഷം മുൻപ് ഈ കേസ് അന്വേഷിച്ച്, "കുട്ടി കാട്ടിൽ വഴിതെറ്റി മൃഗങ്ങൾ പിടിച്ചു കൊന്നു" എന്ന് എഴുതിത്തള്ളി കേസ് ക്ലോസ് ചെയ്തത് അന്നത്തെ ഹെഡ് കോൺസ്റ്റബിൾ വേലായുധൻ ആയിരുന്നു. മാധവൻ തന്ത്രി നൽകിയ കട്ടിപ്പണം വാങ്ങി കേസ് അട്ടിമറിച്ച പ്രധാനി! അലക്സ് ഫയൽ മറിച്ചുനോക്കുമ്പോൾ, അന്നത്തെ മഹസ്സറിൽ വേലായുധൻ ഒപ്പിട്ട പേജിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് ചോരത്തുള്ളികൾ പുറത്തേക്ക് പൊടിയാൻ തുടങ്ങി! അലക്സ് ഞെട്ടി വിറച്ച് പിന്നിലേക്ക് മാറി. അലക്സ്: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) "ഇത്... ഇതെന്താ ഇത്?!" (അവൻ തൊട്ടുനോക്കാൻ ആഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന് സ്റ്റേഷനിലെ ലൈറ്റുകൾ ഒന്നടങ്കം മിന്നിമിന്നി അണഞ്ഞു! കട്ട ഇരുട്ട്! സ്റ്റേഷന്റെ പുറത്തെ വരാന്തയിൽ നിന്ന് ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ കാൽപ്പെരുമാറ്റം കേട്ടു... 'ചപ്... ചപ്... ചപ്...' ഈർപ്പമുള്ള തറയിൽ നനഞ്ഞ കാലുകൾ വയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം!) ഇതേ സമയം കാടിന്റെ അതിർത്തിയിലുള്ള വേലായുധന്റെ വിജനമായ വീട്. വേലായുധൻ (55 വയസ്സ്, ഇപ്പോൾ വിരമിച്ച പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ) വീടിനുള്ളിൽ ഇരുന്ന് മദ്യം കഴിക്കുകയാണ്. അയാളുടെ മുഖത്ത് ഭയവും അസ്വസ്ഥതയും നിഴലിക്കുന്നു. മാധവൻ തന്ത്രിക്ക് സംഭവിച്ച ദുരന്തം അയാൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു. വീടിന് ചുറ്റും കാറ്റ് ആഞ്ഞടിക്കുകയാണ്. വീട്ടിലെ പൂച്ച പെട്ടെന്ന് ജനലിലേക്ക് നോക്കി ഭയത്തോടെ ഓലിയിടാൻ തുടങ്ങി. അതിന് കാണാൻ കഴിയുന്ന എന്തോ ഒന്ന് പുറത്തുണ്ട്! വേലായുധൻ: (മദ്യ ലഹരിയിൽ, പേടിയോടെ ബഹളം വയ്ക്കുന്നു) "ആരാടാ പുറത്ത്? വേലായുധനാ ചോദിക്കുന്നത്! എന്റെ കൈയിൽ ലൈസൻസുള്ള തോക്കുണ്ട്! വെടിവെച്ചു കൊല്ലും ഞാൻ!" (പെട്ടെന്ന് വീടിന്റെ വരാന്തയിലെ ലൈറ്റ് അണഞ്ഞു. അകത്തെ ഹാളിലെ ഫാൻ അമിത വേഗതയിൽ കറങ്ങാൻ തുടങ്ങി. വീടിന്റെ മുൻവശത്തെ വലിയ മരവാതിലിൽ ആരോ മുട്ടുന്നു... 'ടോക്ക്... ടോക്ക്... ടോക്ക്...' മുട്ട് കേട്ട് വേലായുധന്റെ കൈയിലെ മദ്യഗ്ലാസ് നിലത്തു വീണു ഉടഞ്ഞു. അയാൾ പേടിയോടെ തോക്കുമെടുത്ത് വാതിലിന് അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. വേലായുധൻ: (വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) "ആ... ആരാ അത്?" (പുറത്തുനിന്ന് വരുന്നത് ഒരു ചെറിയ പെൺകുട്ടിയുടെ കിണുങ്ങിയുള്ള ശബ്ദമാണ്!) കുഞ്ഞിന്റെ ശബ്ദം: (വാതിലിന്റെ അപ്പുറത്തുനിന്ന് വളരെ പതുക്കെ) "അങ്കിളേ... വാതിൽ തുറക്കൂ... എനിക്ക് തണുക്കുന്നു... എന്റെ പാവാട മുഴുവൻ ചോരയാ അങ്കിളേ... അങ്കിൾ അല്ലേ അന്ന് എന്നെ കാട്ടിൽ ഉപേക്ഷിക്കാൻ അച്ഛന്റെ അടുത്ത് പണം വാങ്ങിയത്? വാതിൽ തുറക്കൂ അങ്കിളേ..." മരണത്തിന്റെ കളിസ്ഥലം (വേലായുധന്റെ ബോധം മറയാൻ തുടങ്ങി. അയാൾ തോക്ക് വാതിലിന് നേരെ ചൂണ്ടി.) വേലായുധൻ: "ചാടെടീ അവിടുന്ന്! നീ മരിച്ചതാടി! ആ മാധവൻ തന്ത്രി നിന്നെ വെട്ടിബലി കൊടുത്തതാണ്! നിന്റെ ആത്മാവിനെ അയാൾ കുപ്പിയിലാക്കി കുഴിച്ചിട്ടതുമാണ്! നീ ജീവനോടെ വരില്ല!" (പെട്ടെന്ന് വാതിൽ സ്വയം വൻ ശബ്ദത്തോടെ തുറക്കപ്പെട്ടു! വാതിലിന് പുറത്ത് ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല! മൂടൽമഞ്ഞ് മാത്രം ഉള്ളിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി.) പക്ഷേ, തറയിലൂടെ കറുത്ത ചോര ഒഴുകി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ ചോരയ്ക്ക് നടുവിൽ ഒരു കളിപ്പാട്ടം തനിയെ ചലിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒരു പഴയ ചരടുവലിക്കുന്ന മരപ്പാവ! ആ മരപ്പാവയുടെ തല വേലായുധന് നേരെ തിരിഞ്ഞു. മരപ്പാവയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ചുവന്ന പ്രകാശം വന്നു. (അപ്പോഴാണ് വേലായുധൻ ആ ഭീകരമായ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയത്! അയാൾക്ക് പുറകിൽ വായുവിൽ ചൂട് അനുഭവപ്പെട്ടു. കഴുത്തിന് പുറകിൽ ആരോ ശ്വാസം വിടുന്നതുപോലെ! അയാൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി...) ഭീകര രൂപത്തിന്റെ വരവ് (ഇടിമിന്നലിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ, വേലായുധന്റെ തൊട്ടുപിന്നിൽ ആ ശക്തി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു!) അതൊരു പെൺകുട്ടിയുടെ രൂപമായിരുന്നില്ല! എട്ടടി ഉയരമുള്ള, വസ്ത്രങ്ങളില്ലാത്ത, കരിനിറമുള്ള ഒരു അസ്ഥികൂട രൂപം! അതിന്റെ വയറ് തുളഞ്ഞ് കുടലുകൾ പുറത്തേക്ക് തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കഴുത്തിൽ മനുഷ്യന്റെ തലയോട്ടികൾ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ മാല! എന്നാൽ, ആ ഭീകര രൂപത്തിന്റെ തലയ്ക്ക് പകരം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത്... അനാമിക എന്ന കുഞ്ഞിന്റെ, വികൃതമാക്കപ്പെട്ട, ചോര ഒലിക്കുന്ന മുഖമായിരുന്നു! ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ തികച്ചും ഇന്നസെന്റായ മുഖവും, ഉടൽ മുഴുവൻ ഭീകരമായ രാക്ഷസ രൂപവും! ആ വൈരുദ്ധ്യം കാണുന്നവന്റെ നട്ടെല്ലിൽ തണുപ്പ് കോരിയിടുന്നതായിരുന്നു! ഭീകര രൂപം: (കാതുപൊട്ടുന്ന അട്ടഹാസത്തോടെ) "വേലായുധാ... അന്ന് ആ കാട്ടിൽ വച്ച് ആ തന്ത്രി എന്റെ കഴുത്തിൽ കത്തി വച്ചപ്പോൾ... നീ മാറിനിന്ന് ചിരിക്കുകയായിരുന്നു അല്ലേടാ? എന്റെ ആത്മാവിനെ അവൻ കുപ്പിയിലാക്കിയപ്പോൾ, നീ ആ പണം എണ്ണി തിട്ടപ്പെടുത്തുകയായിരുന്നു അല്ലേടാ?!" വേലായുധൻ: (കാൽക്കൽ വീണ് നിലവിളിക്കുന്നു) "എന്നെ കൊല്ലരുതേ! എന്നെ കൊല്ലരുതേ! അത് മാധവൻ തന്ത്രി ചെയ്തതാ! ആ കുപ്പി എവിടെയാണെന്ന് എനിക്കറിയാം! ആ കുഞ്ഞിന്റെ ആത്മാവുള്ള കുപ്പി കുഴിച്ചിട്ട സ്ഥലം ഞാൻ കാണിച്ചുതരാം!" ഭീകര രൂപം: (അതിന്റെ വായ അതിവിശാലമായി തുറന്നു. വായയ്ക്കുള്ളിൽ ആഴമുള്ള കറുത്ത ഗർത്തവും തീനാളങ്ങളും കാണാമായിരുന്നു!) "ആ കുഞ്ഞിന്റെ ആത്മാവിനെ നീ രക്ഷിക്കേണ്ടതില്ലടാ പാപീ! അവളുടെ ആത്മാവ് അവിടെ കിടന്ന് നീറുമ്പോൾ... ആ നീറ്റലിൽ നിന്ന് ഉണ്ടാകുന്ന കോപമാണ് ഞാൻ! നിന്റെ ചോര കുടിക്കാൻ വന്ന 'രക്തചാമുണ്ഡി' ആണ് ഞാൻ!" (ആ രൂപത്തിന്റെ നീളമുള്ള, കൂർത്ത നഖങ്ങളുള്ള കൈകൾ വേലായുധന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ആഞ്ഞിറങ്ങി! വേലായുധന്റെ നെഞ്ച് പിളരുന്ന ശബ്ദം... ചോര ചുവരുകളിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു!) അലക്സിന്റെ കണ്ടെത്തൽ (അരമണിക്കൂറിന് ശേഷം... ഇൻസ്‌പെക്ടർ അലക്സും സംഘവും വേലായുധന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നു.) ഹാളിൽ കണ്ട കാഴ്ച പോലീസുകാരെ ഒന്നടങ്കം ഛർദ്ദിപ്പിച്ചു! വേലായുധൻ ഹാങ്ങിംഗ് ഫാനിൽ തൂങ്ങിനിൽക്കുകയാണ്! അയാളുടെ നെഞ്ച് പൂർണ്ണമായി പിളർന്ന് ഉള്ളിലെ അവയവങ്ങൾ പുറത്തെടുത്ത് തറയിൽ ഒരു മാന്ത്രിക പീഠം പോലെ വച്ചിരിക്കുന്നു! അയാളുടെ സ്വന്തം ചോര കൊണ്ട് തറയിൽ വരച്ചിരിക്കുന്നത് ഒരു കറുത്ത ബലിത്തറയുടെ (Dark Altar) ചിത്രമാണ്! അലക്സ് വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ആ മുറി പരിശോധിച്ചു. വേലായുധന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു ചെറിയ കുറിപ്പ് ലഭിച്ചു. അതിൽ വേലായുധന്റെ കൈപ്പടയിൽ പേടിയോടെ എഴുതിയ വരികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു: "അത് അനാമികയല്ല... അത് മറ്റെന്തോ ആണ്! ആ കുഞ്ഞിന്റെ പ്രാണൻ ഇപ്പോഴും കാഞ്ഞിരമരച്ചുവട്ടിലെ കുപ്പിയിൽ തടവിലാണ്. പക്ഷേ, ആ കുപ്പിയുടെ പുറത്ത് കാവൽ നിൽക്കുന്നത്... അവളുടെ മരണസമയത്ത് പിറന്ന ഒരു രാക്ഷസനാണ്! അടുത്തത് രുദ്രനാണ്... അവനെ രക്ഷിക്കാൻ ആർക്കും കഴിയില്ല!" അലക്സ് ആ കുറിപ്പ് വായിച്ച് വിറങ്ങലിച്ചു നിന്നു. അലക്സ്: (സ്വയം പറയുന്നു) "മാധവൻ തന്ത്രി കുപ്പിയിലാക്കിയത് കുഞ്ഞിന്റെ ആത്മാവിനെയാണെങ്കിൽ... ഈ ഗ്രാമത്തിൽ ഇപ്പോൾ രക്തച്ചൊരിച്ചിൽ നടത്തുന്നത് ആരാണ്? ആ കുട്ടി മരിച്ചപ്പോൾ ജനിച്ച ഏതോ ഭീകര ശക്തിയോ?" ( കരിങ്കാളിക്കാവിലെ വൻ മരത്തിന് മുകളിൽ ഇരുന്നു കൊണ്ട്, നഗരത്തിലേക്ക് നോക്കി വികൃതമായി ചിരിക്കുന്ന ആ കൂറ്റൻ നിഴൽ രൂപവും... അതിന്റെ താഴെ കാട്ടിലെ കുഴിമാടത്തിൽ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ പതുങ്ങിയ കരച്ചിൽ ശബ്ദവും ) (തുടരും... #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #story #new

ഇരുട്ടിന്റെ ബാലിപീഠം Part - 3 മാധവൻ തന്ത്രിയുടെ തറവാട് (മന) & കരിങ്കാളിക്കാവിലേക്കുള്ള വനപാത. രാത്രി 12:15 AM. ** പെരുമഴയുടെ ഇരമ്പൽ, ഇടിമിന്നലിന്റെ പ്രകാശം, പഴക്കമേറിയ തറവാടിന്റെ മര ജനലുകൾ ആഞ്ഞടിക്കുന്ന ശബ്ദം. *( അന്ധകാരം നിറഞ്ഞ തറവാടിന്റെ മുകളിലത്തെ നില. ഇടിമിന്നലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, മുറിക്കുള്ളിൽ വായുവിൽ തൂങ്ങിനിൽക്കുന്ന മാധവൻ തന്ത്രിയെ കാണാം. അയാളുടെ കാലുകൾ വായുവിൽ വല്ലാത്തൊരു വിറയലോടെ ചലിക്കുന്നുണ്ട്. കഴുത്തിൽ അദൃശ്യമായ എന്തോ ഒന്ന് അമരുന്നു. തിരുമേനിയുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് തള്ളിനിൽക്കുന്നു.)* മഴയുടെ ശബ്ദത്തെപ്പോലും കീറിമുറിച്ചുകൊണ്ട് മാധവൻ തന്ത്രിയുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ഭയാനകമായ അന്ത്യശ്വാസത്തിന്റെ ശബ്ദം പുറത്തുവന്നു. *"ഗ്ളൂ... ഗ്ളൂ... രുദ്രാ... എന്നെ... എന്നെ രക്ഷിക്കെടാ..."* അയാളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്ന് ചോര പതഞ്ഞുപൊന്തി. നിലത്തു വീണുകിടന്ന മകൻ രുദ്രൻ പേടിച്ചരണ്ട് പുറകോട്ട് ഇഴഞ്ഞുനീങ്ങി. അയാളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഭയം കൊണ്ട് നനഞ്ഞിരുന്നു. തിരുമേനിയുടെ മുകളിൽ, വായുവിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന ആ കൂരിരുട്ടിന്റെ രൂപത്തിന് വ്യക്തമായ ഒരു മുഖമില്ലായിരുന്നു! പക്ഷേ, അതിന്റെ മാറത്ത് നിന്ന് രണ്ട് ചുവന്ന തീക്കനലുകൾ പോലെ കണ്ണുകൾ ജ്വലിച്ചു. *(പെട്ടെന്ന്, ആ അദൃശ്യ ശക്തി തിരുമേനിയെ മുകളിൽ നിന്ന് നിലത്തേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു! 'ഠാ' എന്ന വലിയ ശബ്ദത്തോടെ അയാളുടെ ശരീരം തറയിൽ പതിച്ചു. തറയോടുകൾ പൊട്ടിത്തെറിച്ചു. തിരുമേനിയുടെ നടുവൊടിഞ്ഞു.)* **രുദ്രൻ:** *(കൈകൾ കൂപ്പി, നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട്)* "അയ്യോ... എന്റെ അച്ഛനെ കൊല്ലല്ലേ! ആരാ നീ? കാളിയോ ചാമുണ്ഡിയോ അതോ ആ കുട്ടിയുടെ പ്രേതമോ? നിനക്ക് എന്താ വേണ്ടത്? ചോരയാണോ? പൂജ ചെയ്തു തരാം... ചോദിക്കുന്ന ബലി തരാം! എന്നെയും അച്ഛനെയും വെറുതെ വിട്!" *(രുദ്രൻ പറഞ്ഞുതീരും മുൻപേ, ആ മുറിയിലെ താപനില പെട്ടെന്ന് പൂജ്യത്തിലേക്ക് താണു. എല്ലാവരുടെയും ശ്വാസം മഞ്ഞായി പുറത്തുവരാൻ തുടങ്ങി. അന്തരീക്ഷത്തിൽ കരിഞ്ഞ മാംസത്തിന്റെ നാറ്റം പടർന്നു.)* *(അട്ടഹാസത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. അത് ഒരേസമയം ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെയും, അതേസമയം ഒരു വയസ്സായ രാക്ഷസന്റെയും ശബ്ദം കലർന്നതായിരുന്നു!)* **ആത്മാവ് / നിഴൽ രൂപം:** *(കുരയ്ക്കുന്നതുപോലെയുള്ള ശബ്ദത്തിൽ)* *"ബലിയോ? ഹാ... ഹാ... ഹാ! എന്ത് ബലി നൽകാനാണ് തന്ത്രീ നീ ഇനി തയ്യാറാവുന്നത്? ആ നാല് വയസ്സുകാരി കുഞ്ഞിന്റെ ജീവനേക്കാൾ വലിയ എന്ത് ബലിയാണ് നിന്റെ കൈയിലുള്ളത്? അവളുടെ ആത്മാവിനെ കുപ്പിയിലാക്കി വച്ചപ്പോൾ നീ കരുതി എല്ലാം അവസാനിച്ചെന്ന്... അല്ലേ?"* *(ആ രൂപത്തിന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഒരു വഞ്ചനയുടെ കാറ്റ് വീശി. മുറിയുടെ മൂലയിൽ ഇരുന്നിരുന്ന ഒരു പഴയ കളിപ്പാട്ടം — കളിമണ്ണുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു കുഞ്ഞു ആന — തനിയെ ഉരുണ്ട് രുദ്രന്റെ കാൽക്കൽ വന്നുനിന്നു.)* ആ കളിപ്പാട്ടം അനാമികയുടേതായിരുന്നു! ആ രാത്രി കാട്ടിലേക്ക് അവളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ അവളുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന അതേ ആനക്കളിപ്പാട്ടം! കണ്ണുനീരോടെ രുദ്രൻ ആ കളിപ്പാട്ടത്തിലേക്ക് നോക്കി. പെട്ടെന്ന്... ആ കളിമൺ ആനയുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് യഥാർത്ഥ രക്തം പുറത്തേക്ക് ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി! രക്തം തറയിൽ പടർന്നുപിടിച്ച് ഒരു വാചകമായി മാറി. **"നീതി തരാത്തവർക്ക് മരണം!"** [കാട്ടിലെ രഹസ്യ സങ്കേതം] *(അതേസമയം, കരിങ്കാളിക്കാവിന്റെ ഉള്ളിൽ... കട്ട ഇരുട്ടിൽ ഒരു സ്ത്രീ ഇരിക്കുന്നു. സാവിത്രി! കൊല്ലപ്പെട്ട അനാമികയുടെ അമ്മ. മാനസികനില തെറ്റിയ അവസ്ഥയിലാണ് അവർ.)* പെയ്യുന്ന പെരുമഴയത്ത്, മരച്ചുവട്ടിൽ ഇരുന്ന് സാവിത്രി സ്വന്തം കൈയിലെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് നിലത്ത് കുഴിക്കുകയാണ്. അവരുടെ വിരലുകളിൽ നിന്ന് ചോര പൊടിയുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവർക്ക് വേദന അറിയുന്നില്ല. അവരുടെ കണ്ണുകൾ ശൂന്യതയിലേക്ക് തുറന്നിരിക്കുന്നു. അവർ താരാട്ടുപാട്ട് പാടുകയാണ്. പക്ഷേ, ആ താരാട്ടുപാട്ടിന് മരണത്തിന്റെ ഈണമായിരുന്നു! **സാവിത്രി:** *(ഭ്രാന്തമായ ചിരിയോടെ, മെല്ലെ പാടുന്നു)* "ആരീരോ... പൈതലേ... ഉറങ്ങൂ നീ... ചോര കുടിച്ചവർ... മണ്ണിൽ അടിയും വരെ... നീതി തരാത്തവർ... നെഞ്ച് പിളരും വരെ... ഉറങ്ങൂ... എന്റെ കുഞ്ഞേ... ഉറങ്ങൂ..." *(പെട്ടെന്ന് അവരുടെ മുന്നിലേക്ക് ഒരു കറുത്ത നായ ഓടിയെത്തുന്നു. ആ നായയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാവിത്രി ആ നായയുടെ തലയിൽ തലോടുന്നു. നായയുടെ വായ തുറന്നപ്പോൾ ഉള്ളിൽ നിന്ന് കേട്ടത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ നിലവിളിയായിരുന്നു!)* *(വീണ്ടും തറവാട്ടിലേക്ക്... മാധവൻ തന്ത്രി തറയിൽ കിടന്ന് പിടയുകയാണ്. അയാളുടെ വായിൽ നിന്ന് ചോര വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അയാൾ മരിച്ചിരുന്നില്ല. അയാൾക്ക് മരണത്തേക്കാൾ ഭീകരമായ ശിക്ഷ നൽകപ്പെടുകയായിരുന്നു.)* ആ ഭീതിദമായ രൂപം മെല്ലെ തറയിലേക്ക് താണിറങ്ങി. അത് തിരുമേനിയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് കാൽ എടുത്തുവെച്ചു. **മാധവൻ തന്ത്രി:** *(അവസാന ശക്തിയുമെടുത്ത്)* "നീ... നീ അനുവല്ല... എനിക്കറിയാം! ആ കുഞ്ഞിന്റെ പ്രാണനെ ഞാൻ സ്വർണ്ണക്കുപ്പിയിലാക്കി ബന്ധിച്ചതാണ്... ആ കുപ്പി ഇപ്പോഴും കാട്ടിലെ കാഞ്ഞിരമരച്ചുവട്ടിൽ ഭദ്രമാണ്! പിന്നെ... പിന്നെ നീ ആരാണ്? ഏത് ദുർദേവതയാണ് നീ?" *(ആ നിഴൽ രൂപം തിരുമേനിയുടെ ചെവിയോട് അടുത്ത് കുനിഞ്ഞു. ഇടിമിന്നലിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ആ രൂപത്തിന്റെ വായ തുറക്കുന്നത് കാണാം. അതിനുള്ളിൽ പല്ലുകൾക്ക് പകരം മൂർച്ചയുള്ള ഇരുമ്പ് ആണികളായിരുന്നു!)* **ആത്മാവ് / നിഴൽ രൂപം:** *(താഴ്ന്ന, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന സ്വരത്തിൽ)* *"ഞാൻ ആരുമല്ല തിരുമേനീ... ആ കുഞ്ഞ് മരിക്കുമ്പോൾ ഒഴുക്കിയ ഓരോ തുള്ളി കണ്ണീരാണ് ഞാൻ! നീ വഞ്ചിച്ച പ്രകൃതിയുടെ ശാപമാണ് ഞാൻ! നീ തടവിലിട്ടത് ആ കുഞ്ഞിന്റെ പാവം ആത്മാവിനെ മാത്രമാണ്... എന്നാൽ അവളുടെ വേദനയിൽ നിന്ന് പിറവിയെടുത്ത 'പ്രതികാരത്തിന്റെ രാക്ഷസനെ' തളയ്ക്കാൻ നിന്റെ ഒരു മന്ത്രത്തിനും കഴിയില്ല!"* *(ആ രൂപം തിരുമേനിയുടെ രണ്ട് കണ്ണുകളിലേക്കും സ്വന്തം വിരലുകൾ ആഞ്ഞുതള്ളി! തിരുമേനിയുടെ കാതുപൊട്ടുന്ന നിലവിളി ആ തറവാടാകെ മുഴങ്ങി കേട്ടു!)* **രുദ്രൻ:** "അച്ഛാാാാാാാ!" *(രുദ്രൻ പേടിച്ചരണ്ട് ബോധംകെട്ട് തറയിലേക്ക് വീണു.)* പ്രഭാതത്തിലെ ഞെട്ടൽ *(പിറ്റേന്ന് രാവിലെ. മഴ തോർന്നിരിക്കുന്നു. തറവാട്ടുമുറ്റത്ത് പോലീസും നാട്ടുകാരും തടിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്നു. കാളികാവ് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ പുതിയ ഇൻസ്‌പെക്ടർ അലക്സ് തറവാടിനുള്ളിലേക്ക് കയറുന്നു.)* മുറിക്കുള്ളിലെ കാഴ്ച കണ്ട അലക്സ് ഞെട്ടിപ്പോയി. മാധവൻ തന്ത്രി തറയിൽ കിടക്കുന്നു. അയാളുടെ രണ്ട് കണ്ണുകളും കുത്തിയെടുത്ത നിലയിലാണ്. പക്ഷേ, വിചിത്രമെന്ന് പറയട്ടെ, അപ്പോഴും അയാൾക്ക് ജീവനുണ്ടായിരുന്നു! അയാൾക്ക് സംസാരിക്കാൻ കഴിയില്ല, കാഴ്ച്ചയില്ല. അയാൾ തറയിൽ കിടന്ന് സ്വന്തം കൈകൾ കൊണ്ട് എന്തൊക്കെയോ വരച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അലക്സ് അടുത്ത് ചെന്നു നോക്കി. തന്ത്രി സ്വന്തം രക്തം കൊണ്ട് തറയിൽ എഴുതുന്നത് ഒരേയൊരു വാക്കാണ്: **"അവൾ വരും... അവൾ നമ്മളെ എല്ലാവരെയും തിന്നും!"** മൊഴി എടുക്കാൻ എത്തിയ പോലീസുകാർ പരസ്പരം ഭയത്തോടെ നോക്കി. അപ്പോഴാണ് ഇൻസ്‌പെക്ടർ അലക്സ് ആ മുറിയുടെ ഭിത്തി ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്. പൂജാമുറിയുടെ ചുവരിൽ ചോരകൊണ്ട് ചില കുഞ്ഞു കൈകളുടെ അടയാളങ്ങൾ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു! അലക്സ് തന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് നാല് വർഷം മുൻപത്തെ ആ പഴയ കേസ് ഫയൽ പുറത്തെടുത്തു. അതിൽ കാണാതായ ആ 4 വയസ്സുകാരിയുടെ പടമുണ്ടായിരുന്നു — **അനാമിക!** **അലക്സ്:** *(സ്വയം പതുക്കെ പറഞ്ഞു)* "ഇത് കേവലം ഒരു മരണമല്ല... നാല് വർഷം മുൻപ് ഈ കാട്ടിൽ മറവു ചെയ്യപ്പെട്ട ഏതോ വലിയ ക്രൂരതയുടെ തുടർച്ചയാണ്. പക്ഷേ... മരിച്ചുപോയ ഒരു കുഞ്ഞിന് എങ്ങനെ ഇത്രയും ഭീകരമായി പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ കഴിയും? ഇതിന് പിന്നിൽ മറ്റാരോ ഉണ്ട്!" *( തറവാടിന് വെളിയിലെ വൻമരത്തിന്റെ കൊമ്പിൽ, മരവിപ്പിക്കുന്ന കണ്ണുകളോടെ നോക്കിയിരിക്കുന്ന ആ കറുത്ത നിഴൽ രൂപം കാണാം...) എന്താണ് സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നത്? 1. മാധവൻ തന്ത്രിക്ക് ശേഷം ആത്മാവിന്റെ അടുത്ത ഇര ആരായിരിക്കും? 2. ഇൻസ്‌പെക്ടർ അലക്സ് കാട്ടിലെ ആ രഹസ്യ നിലവറ കണ്ടെത്തുമോ? 3. തടവിലാക്കപ്പെട്ട അനാമികയുടെ യഥാർത്ഥ ആത്മാവിന് എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത്? തുടരും..... ***writer: Anjana Das (the_mystic_soul__)*** #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #story #new

ഇരുട്ടിന്റെ ബാലിപീഠം Part 2 മാധവൻ തന്ത്രിയുടെ വലിയ എട്ടുകട്ട് തറവാട് (മന). സമയം: വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം... ഒരു മഴയുള്ള രാത്രി, 11:30 PM. ​ ​(വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു. മാധവൻ തന്ത്രി ഇപ്പോൾ കിടപ്പിലാണ്. ആഭിചാരം ചെയ്ത് നേടിയ ശക്തികൾ അയാളുടെ ശരീരത്തെ തിന്നുതീർക്കുകയാണ്. തോൽപോലെ ചുളങ്ങി, കണ്ണുകൾ കുഴിഞ്ഞ അവസ്ഥയിൽ അയാൾ കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്നു. മകൻ രുദ്രൻ അയാളെ പരിചരിക്കുന്നു.) ​ മഴ കനത്തു പെയ്യുകയാണ്. എട്ടുകട്ടിന്റെ പൂമുഖത്ത് മരത്തിന്റെ ജനലുകൾ കാറ്റിൽ ആഞ്ഞടിക്കുന്നു. 'ഠാ... ഠാ...' എന്ന ശബ്ദം മനയിലാകെ മുഴങ്ങുന്നു. ​രുദ്രൻ പൂജാമുറിയിൽ വിളക്ക് വയ്ക്കാൻ പോകുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. പൂജാമുറിയുടെ വാതിൽ സ്വയം തുറന്നു! ഉള്ളിൽ നിന്ന് മരവിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് പുറത്തേക്ക് അടിച്ചു. ​രുദ്രൻ: (ഭയത്തോടെ വിളക്ക് കൈയിൽ പിടിച്ച്) "ആരാ... ആരാ അവിടെ?" ​(മറുപടിയില്ല. പക്ഷേ, തറയിൽ... ഈർപ്പമുള്ള തറയിൽ കുഞ്ഞു കാൽപ്പാടുകൾ തെളിയാൻ തുടങ്ങുന്നു! അതൊരു നാല് വയസ്സുള്ള കുട്ടിയുടെ കാൽപ്പാടുകളായിരുന്നു. കാൽപ്പാടുകളിൽ ചോരയുടെ ചുവപ്പുണ്ടായിരുന്നു! അത് പൂജാമുറിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി മാധവൻ തന്ത്രി കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് നീളുന്നു!) ​(മാധവൻ തന്ത്രിയുടെ മുറി. തിരുമേനി ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഞെട്ടിയുണരുന്നു. അയാൾക്ക് ശ്വാസം കിട്ടുന്നില്ല. അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ ഭാരമുള്ള എന്തോ ഒന്ന് അമരുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.) ​മാധവൻ തന്ത്രി: (തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ചോര തുപ്പി, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ) "രുദ്രാ... രുദ്രാാാ... ഓടിവാടാ!" ​(രുദ്രൻ മുറിയിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നു. അയാൾ കാണുന്ന കാഴ്ച കണ്ട് സ്തബ്ധനായിപ്പോകുന്നു!) മാധവൻ തന്ത്രിയുടെ കിടക്കയ്ക്ക് മുകളിൽ, മേൽക്കൂരയിൽ... ഒരു കറുത്ത നിഴൽ രൂപം തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നു! അതിന്റെ കണ്ണുകൾ രക്തം പോലെ ചുവന്നിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, അത് ആ കുഞ്ഞിന്റെ രൂപമായിരുന്നില്ല! അതൊരു ഭീമാകാരമായ, വികൃതമായ, രൗദ്രരൂപമുള്ള ഒരു ശക്തിയായിരുന്നു! ​ആ ശക്തിയുടെ കൈയിൽ നിന്ന് ഒരു ചങ്ങല താഴേക്ക് തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു. ആ ചങ്ങലയുടെ അറ്റത്ത്... തിരുമേനിയുടെ കഴുത്ത് മുറുകിയിരിക്കുകയാണ്! ​(രുദ്രൻ ഭയന്ന് പിറകോട്ട് മാറും മുന്നേ, മുറിയിലെ വിളക്കുകൾ സ്വയം അണയുന്നു. കട്ട ഇരുട്ട്! ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ ചിരി ശബ്ദം കേൾക്കാം. 'ഹി... ഹി... ഹി...') ​നിഴൽ രൂപം: (ഭയാനകമായ മാന്ത്രിക ശബ്ദത്തിൽ - കാതുപൊട്ടുന്ന മുഴക്കത്തോടെ) ​"നീ അവളെ ബലി നൽകി... അവളുടെ ആത്മാവിനെ കുപ്പിയിലാക്കി... അല്ലേ മാധവാ? പക്ഷേ... നീ മറന്നുപോയ ഒരു കാര്യമുണ്ട്... അവളുടെ വേദനയിൽ നിന്ന് പിറവിയെടുത്ത എന്നെ നിനക്ക് കുപ്പിയിലാക്കാൻ കഴിയില്ല!" ​രുദ്രൻ: (നിലവിളിക്കുന്നു) "നീ... നീ ആരാണ്? അനുവിന്റെ ആത്മാവാണോ നീ? ഞങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കണം!" ​നിഴൽ രൂപം: (അട്ടഹസിക്കുന്നു) "അനുവോ? ഹഹാഹാ! ആ പാവം കുഞ്ഞ് ഭൂമിക്കടിയിൽ ഉറങ്ങുകയാണ്! ഞാൻ അവളല്ല... ഞാൻ അവളുടെ രക്തം കൊതിക്കുന്ന നീതിയാണ്! ഈ തറവാട്ടിൽ ഇനി ആരും ബാക്കിയുണ്ടാകില്ല!" ​(ഇടിമിന്നലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, മാധവൻ തന്ത്രി കിടക്കയിൽ നിന്ന് വായുവിൽ ഉയർത്തപ്പെടുന്നു! അയാളുടെ കഴുത്ത് ഞെരിയുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം. രുദ്രൻ പേടിച്ചരണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഓടുന്നു...) തുടരും..... ***writer: Anjana Das (the_mystic_soul__)*** #story #new #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ

ഇരുട്ടിന്റെ ബാലിപീഠം Part 1 കരിങ്കാളിക്കാവിലെ അമാവാസി, മലയോര ഗ്രാമത്തിലെ കൂരിരുട്ടുള്ള വനം. അമാവാസി രാത്രി, സമയം 12:00 AM. കാറ്റിന്റെ ഭീതിദമായ ഓലിയിടൽ, ഉണങ്ങിയ ഇലകൾ ഞെരിഞ്ഞമരുന്ന ശബ്ദം, അകലെയെവിടെയോ കുറുക്കന്മാരുടെ ഓരിയിടൽ. *( കാടിന്റെ ഉള്ളിൽ വൻമരങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ കറുത്ത പുക ഉയരുന്നുണ്ട്. ദൂരെ ഒരു ചുവന്ന വെളിച്ചം കാണാം. അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുന്തോറും ചെണ്ടയുടെ ഭീതിജനകമായ അടി ശബ്ദം കേൾക്കാം. 'ധീം... ധീം... ധീം...')* കേരള-തമിഴ്‌നാട് അതിർത്തിയിലെ കടമ്പൂർ ഗ്രാമം. അവിടെ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന കരിങ്കാളിക്കാവ് പ്രകൃതിപോലും ഭയക്കുന്ന ഒരു ഇടമാണ്. പ്രദേശവാസികൾ പകൽപോലും അങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞുനോക്കില്ല. അമാവാസി നാളുകളിൽ ആ കാട്ടിൽ നിന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കരച്ചിലും വിചിത്രമായ മന്ത്രോച്ചാരണങ്ങളും കേൾക്കാറുണ്ടെന്ന് പഴമക്കാർ പറയും. ആ അമാവാസി രാത്രിയിൽ, കാട്ടിനുള്ളിലെ രഹസ്യ നിലവറയ്ക്ക് മുന്നിൽ വലിയൊരു ഹോമകുണ്ഡം കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സാധാരണ ഹോമകുണ്ഡത്തിലെ തീയല്ല അത്. അതിൽ നിന്ന് ഉയരുന്നത് ചോരച്ചുവപ്പുള്ള നാളങ്ങളാണ്! ഹോമകുണ്ഡത്തിന് ചുറ്റും കറുത്ത തുണി ധരിച്ച അഞ്ചുപേർ നിന്നിരുന്നു. അവരുടെ നടുവിൽ, രക്തവർണ്ണമുള്ള പീഠത്തിൽ, എൺപത് വയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന മാധവൻ തന്ത്രി നിൽക്കുന്നു. അയാളുടെ നെറ്റിയിൽ വലിയ രക്തചന്ദനക്കുറിയും, കഴുത്തിൽ മൃഗങ്ങളുടെ പല്ലുകൾ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ മാലയുമുണ്ട്. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ദാഹിക്കുന്നത് ദൈവീകതയല്ല... അമരത്വവും അറ്റമില്ലാത്ത അധികാരവുമാണ്. **മാധവൻ തന്ത്രി:** *(അതിശക്തമായ, ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രം ചൊല്ലുന്നു)* *"ഓങ് ക്രീം കാളികായൈ... രക്തപൂർണ്ണായ... സർവ്വജീവം ബലി സമർപ്പയാമി! ഓങ് ഫട്!"* അയാളുടെ കൈയിലുള്ള നീളമുള്ള ചെമ്പുകത്തിയിൽ വെളിച്ചം തട്ടിത്തിളങ്ങി. *(ഹോമകുണ്ഡത്തിന്റെ വലതുവശത്ത്, കല്ലുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ബലിപീഠത്തിൽ കൈകാലുകൾ കറുത്ത കയറുകൊണ്ട് കൂട്ടിക്കെട്ടിയ നിലയിൽ ഒരു 4 വയസ്സുകാരി പെൺകുട്ടി കിടക്കുന്നു. അനാമിക! അവൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നത് ചോരപ്പുരണ്ട ഒരു കുഞ്ഞു പാവാടയാണ്. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ മരണഭയം തഴച്ചുവളർന്നിരുന്നു.)* **അനാമിക:** *(തൊണ്ടയിടറി, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ, കണ്ണീരോടെ)* "അച്ഛാ... അമ്മേ... എന്നെ ഇവിടുന്ന് കൊണ്ടുപോവോ... എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു... അച്ഛാ..." അവളുടെ കുഞ്ഞു ശബ്ദം ആ കാടിന്റെ ഭീകരതയിൽ അലിഞ്ഞുപോയി. മാധവൻ തന്ത്രിയുടെ മകൻ രുദ്രൻ (25 വയസ്സ്) മാറിനിന്ന് വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു. അയാളുടെ കൈയിൽ രക്തം കലർന്ന പൂജാപാത്രമുണ്ടായിരുന്നു. കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ട് അയാളുടെ മനസ്സ് തകർന്നു. **രുദ്രൻ:** *(ഭയത്തോടെ, താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ)* "അച്ഛാ... വേണ്ട അച്ഛാ... ഇത് വലിയ പാപമാണ്! ഒരു 4 വയസ്സുള്ള കുഞ്ഞിനെയാണോ നമ്മൾ... ഇത് ദൈവങ്ങൾ പോലും മാപ്പുതരില്ല അച്ഛാ... വേണ്ട!" **മാധവൻ തന്ത്രി:** *(കോപത്തോടെ രുദ്രനെ തിരിഞ്ഞുനോക്കുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ചോര ഇരച്ചുകയറുന്നു)* "മിണ്ടാതിരിയെടാ മൂഢാ! ഈ കുഞ്ഞിന്റെ ശുദ്ധമായ രക്തവും ആത്മാവും ഈ കാളികാവിന് നൽകിയാൽ നമുക്ക് കിട്ടാൻ പോകുന്നത് എന്താണെന്ന് നിനക്കറിയില്ല! ലോകം മുഴുവൻ നമ്മുടെ മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തും! ഈ തന്ത്രം പൂർത്തിയായാൽ പിന്നെ നമ്മളെ തടയാൻ പ്രകൃതിക്കുപോലും കഴിയില്ല!" *(മാധവൻ തന്ത്രി പൂജാപാത്രത്തിൽ നിന്ന് കറുത്ത നിഴൽ രൂപമുള്ള ഒരു ദ്രാവകം എടുത്ത് അനാമികയുടെ നെറ്റിയിൽ പുരട്ടുന്നു. കുഞ്ഞ് വേദനകൊണ്ട് നിലവിളിക്കുന്നു. തിരുമേനി കത്തി വായുവിൽ ഉയർത്തുന്നു.)* **അനാമിക:** *(അവസാനമായി ഉറക്കെ നിലവിളിക്കുന്നു)* "അമ്മാാാാാാാ!" *(ഇടിമിന്നൽ വെട്ടുന്നു. കരിങ്കാളിക്കാവിലെ വൻമരങ്ങൾ കടപുഴകി വീഴുന്നതുപോലെ ആടിയുലയുന്നു. തിരുമേനി കത്തി താഴേക്ക് ആഞ്ഞിറക്കുന്നു... ആ രംഗം ഭീതിജനകമായ പുകയാൽ മൂടപ്പെടുന്നു! കുഞ്ഞിന്റെ നിലവിളി പെട്ടെന്ന് നിലയ്ക്കുന്നു. കാട്ടിൽ കനത്ത നിശബ്ദത പടരുന്നു.)* എന്നാൽ, അവിടെ നടന്നത് ഒരു സാധാരണ ബലിയായിരുന്നില്ല. കുഞ്ഞിന്റെ പ്രാണൻ വേർപെട്ട നിമിഷം, ആ ഹോമകുണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് നീലനിറത്തിലുള്ള ഒരു പ്രഭ ഉയർന്നുവന്നു. മാധവൻ തന്ത്രി വേഗത്തിൽ ഒരു മാന്ത്രികച്ചെമ്പ് കുപ്പിയെടുത്ത് ആ പ്രഭയെ അതിലേക്ക് ആവാഹിച്ച് അടച്ചു! **മാധവൻ തന്ത്രി:** *(ഭ്രാന്തമായ ചിരിയോടെ)* "ഹാ... ഹാ... ഹാ! നിന്റെ ആത്മാവ് ഇനി പുറത്തുവരില്ല കുഞ്ഞേ! ഈ കുപ്പി ഞാൻ ഭൂമിക്കടിയിൽ കുഴിച്ചിടും. പ്രതികാരം ചെയ്യാൻ നിന്റെ ആത്മാവിന് ശക്തിയുണ്ടാകില്ല!" അവർ ആ കുഞ്ഞിന്റെ ശരീരം ആരും കാണാത്ത കാട്ടിനുള്ളിലെ ആഴമുള്ള ഗർത്തത്തിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. പക്ഷേ... അവർ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത ഒരു കാര്യം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. കുഞ്ഞ് മരിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, അവളുടെ കുഞ്ഞു കൈകൾ ബലിപീഠത്തിലെ കല്ലിൽ ആഞ്ഞുരച്ചിരുന്നു. അവിടെ ചോരകൊണ്ട് ഒരു വിചിത്രമായ അടയാളം പതിഞ്ഞിരുന്നു! ആ രാത്രി, ആ ഗ്രാമത്തിലെ പോലീസിനെ പണം കൊടുത്ത് മാധവൻ തന്ത്രി വശത്താക്കി. "കുട്ടിയെ കാട്ടിൽ വഴിതെറ്റിപ്പോയി മൃഗങ്ങൾ പിടിച്ചതാകാം" എന്ന ഒറ്റ വരിയിൽ കേസ് അവസാനിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. മാധവൻ തന്ത്രിയുടെ വലിയ എട്ടുകട്ട് തറവാട് (മന). വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം... ഒരു മഴയുള്ള രാത്രി, 11:30 PM. *(വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു. മാധവൻ തന്ത്രി ഇപ്പോൾ കിടപ്പിലാണ്. ആഭിചാരം ചെയ്ത് നേടിയ ശക്തികൾ അയാളുടെ ശരീരത്തെ തിന്നുതീർക്കുകയാണ്. തോൽപോലെ ചുളങ്ങി, കണ്ണുകൾ കുഴിഞ്ഞ അവസ്ഥയിൽ അയാൾ കിടക്കയിൽ കിടക്കുന്നു. മകൻ രുദ്രൻ അയാളെ പരിചരിക്കുന്നു.)* മഴ കനത്തു പെയ്യുകയാണ്. എട്ടുകട്ടിന്റെ പൂമുഖത്ത് മരത്തിന്റെ ജനലുകൾ കാറ്റിൽ ആഞ്ഞടിക്കുന്നു. 'ഠാ... ഠാ...' എന്ന ശബ്ദം മനയിലാകെ മുഴങ്ങുന്നു. രുദ്രൻ പൂജാമുറിയിൽ വിളക്ക് വയ്ക്കാൻ പോകുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. പൂജാമുറിയുടെ വാതിൽ സ്വയം തുറന്നു! ഉള്ളിൽ നിന്ന് മരവിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് പുറത്തേക്ക് അടിച്ചു. **രുദ്രൻ:** *(ഭയത്തോടെ വിളക്ക് കൈയിൽ പിടിച്ച്)* "ആരാ... ആരാ അവിടെ?" *(മറുപടിയില്ല. പക്ഷേ, തറയിൽ... ഈർപ്പമുള്ള തറയിൽ കുഞ്ഞു കാൽപ്പാടുകൾ തെളിയാൻ തുടങ്ങുന്നു! അതൊരു നാല് വയസ്സുള്ള കുട്ടിയുടെ കാൽപ്പാടുകളായിരുന്നു. കാൽപ്പാടുകളിൽ ചോരയുടെ ചുവപ്പുണ്ടായിരുന്നു! അത് പൂജാമുറിയിൽ നിന്ന് തുടങ്ങി മാധവൻ തന്ത്രി കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്ക് നീളുന്നു!)* *(മാധവൻ തന്ത്രിയുടെ മുറി. തിരുമേനി ഉറക്കത്തിൽ നിന്ന് ഞെട്ടിയുണരുന്നു. അയാൾക്ക് ശ്വാസം കിട്ടുന്നില്ല. അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ ഭാരമുള്ള എന്തോ ഒന്ന് അമരുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു.)* **മാധവൻ തന്ത്രി:** *(തൊണ്ടയിൽ നിന്ന് ചോര തുപ്പി, വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ)* "രുദ്രാ... രുദ്രാാാ... ഓടിവാടാ!" *(രുദ്രൻ മുറിയിലേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നു. അയാൾ കാണുന്ന കാഴ്ച കണ്ട് സ്തബ്ധനായിപ്പോകുന്നു!)* മാധവൻ തന്ത്രിയുടെ കിടക്കയ്ക്ക് മുകളിൽ, മേൽക്കൂരയിൽ... ഒരു കറുത്ത നിഴൽ രൂപം തൂങ്ങിനിൽക്കുന്നു! അതിന്റെ കണ്ണുകൾ രക്തം പോലെ ചുവന്നിരിക്കുന്നു. പക്ഷേ, അത് ആ കുഞ്ഞിന്റെ രൂപമായിരുന്നില്ല! അതൊരു ഭീമാകാരമായ, വികൃതമായ, രൗദ്രരൂപമുള്ള ഒരു ശക്തിയായിരുന്നു! ആ ശക്തിയുടെ കൈയിൽ നിന്ന് ഒരു ചങ്ങല താഴേക്ക് തൂങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു. ആ ചങ്ങലയുടെ അറ്റത്ത്... തിരുമേനിയുടെ കഴുത്ത് മുറുകിയിരിക്കുകയാണ്! *(രുദ്രൻ ഭയന്ന് പിറകോട്ട് മാറും മുന്നേ, മുറിയിലെ വിളക്കുകൾ സ്വയം അണയുന്നു. കട്ട ഇരുട്ട്! ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ ചിരി ശബ്ദം കേൾക്കാം. 'ഹി... ഹി... ഹി...')* **നിഴൽ രൂപം:** *(ഭയാനകമായ മാന്ത്രിക ശബ്ദത്തിൽ - കാതുപൊട്ടുന്ന മുഴക്കത്തോടെ)* *"നീ അവളെ ബലി നൽകി... അവളുടെ ആത്മാവിനെ കുപ്പിയിലാക്കി... അല്ലേ മാധവ? പക്ഷേ... നീ മറന്നുപോയ ഒരു കാര്യമുണ്ട്... അവളുടെ വേദനയിൽ നിന്ന് പിറവിയെടുത്ത എന്നെ നിനക്ക് കുപ്പിയിലാക്കാൻ കഴിയില്ല!"* **രുദ്രൻ:** *(നിലവിളിക്കുന്നു)* "നീ... നീ ആരാണ്? അനുവിന്റെ ആത്മാവാണോ നീ? ഞങ്ങളോട് ക്ഷമിക്കണം!" **നിഴൽ രൂപം:** *(അട്ടഹസിക്കുന്നു)* "അനുവോ? ഹഹാഹാ! ആ പാവം കുഞ്ഞ് ഭൂമിക്കടിയിൽ ഉറങ്ങുകയാണ്! ഞാൻ അവളല്ല... ഞാൻ അവളുടെ **രക്തം കൊതിക്കുന്ന നീതിയാണ്!** ഈ തറവാട്ടിൽ ഇനി ആരും ബാക്കിയുണ്ടാകില്ല!" *(ഇടിമിന്നലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, മാധവന്‍ തന്ത്രി കിടക്കയിൽ നിന്ന് വായുവിൽ ഉയർത്തപ്പെടുന്നു! അയാളുടെ കഴുത്ത് ഞെരിയുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം.  രുദ്രന്‍ പേടിച്ചരണ്ട് പുറത്തേക്ക് ഓടുന്നു...)* തുടരും....... ***writer : Anjana Das (the_mystic_soul__) #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #new #story

#പ്രേതകഥ 😱😱 #പ്രേതകഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #📔 കഥ #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

തിരുവനന്തപുരം കാര്യാവട്ടം ക്യാമ്പസ്സ് #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📔 കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #പ്രേതകഥ #പ്രേതകഥ 😱😱

കതിരണിഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങൾ ഭാഗം 12 രാവിലെ കരിമ്പനക്കാവ് ഗ്രാമം പതിവുപോലെ ഉണർന്നു. പാടങ്ങൾക്ക് മുകളിലൂടെ മഞ്ഞ് മെല്ലെ മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പക്ഷികളുടെ ശബ്ദവും കാറ്റിൽ ആടുന്ന നെൽക്കതിരുകളും ഗ്രാമത്തിന്റെ പ്രഭാതത്തെ കൂടുതൽ മനോഹരമാക്കി. ലോകേഷ് പതിവുപോലെ തോട്ടത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങി. പച്ചക്കറി ചെടികൾക്കിടയിലൂടെ നടന്ന് ഓരോ ചെടിയും പരിശോധിക്കുകയായിരുന്നു. ചില ഇലകളിൽ കീടബാധയുടെ ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ഉടനെ പ്രകൃതിദത്തമായ ഒരു ലായനി തയ്യാറാക്കി തളിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്ന് കേശവൻ വിളിച്ചത്. "മോനേ...".. "എന്താ അച്ഛാ" "രമേശൻ രാവിലെ വിളിച്ചിരുന്നു..".. "എന്തിന്"... "നീ പറഞ്ഞതുപോലെ തൈകൾ നട്ടു. പക്ഷേ കുറച്ച് സംശയങ്ങളുണ്ടത്രേ.".. "എല്ലാം ഞാൻ പറഞ്ഞു കൊടുത്തത് ആണല്ലോ…”... ഏതായാലും ഞാൻ ഉച്ച കഴിഞ്ഞു ഒന്ന് പോയി നോക്കാം."... ===== ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് ലോകേഷ് രമേശന്റെ വീട്ടിലെത്തി. മുറ്റത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ മീനാക്ഷി ചെടികൾക്ക് വെള്ളമൊഴിക്കുകയായിരുന്നു…. "അച്ഛൻ തോട്ടത്തിലുണ്ട്."... അവനെ കണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു… ലോകേഷ് തോട്ടത്തിലേക്ക് നടന്നു. അവൻ ചുറ്റും നോക്കി…. രമേശ്‌ അവനെ കൈ ഉയർത്തി കാണിച്ചു… അയാൾ നിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് അവൻ ചെന്നു… “എന്ത് പറ്റി…”... അവൻ അയാളോട് തിരക്കി… “കണ്ടില്ലേ മോനേ ഈ തൈകൾ എല്ലാം വാടി നിൽക്കുന്നത്… വളം ഒക്കെ ഇട്ടത് കൂടുതൽ ആയതിന്റെ ആണോ…”... ലോകേഷ് ആ പറമ്പിലെ മണ്ണ് പരിശോധിച്ചു.. "വെള്ളം ഒഴിച്ചത് കുറച്ച് കൂടുതലായിപ്പോയി." അവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് രമേശൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു… "അതെങ്ങനെ മോന് മനസ്സിലായി"... "മണ്ണ് നല്ലത് പോലെ നനഞ്ഞിട്ടുണ്ട്… ഒത്തിരി നനവ് നിന്നാൽ തൈ ചെടികൾ എല്ലാം നശിച്ചു പോകും… കുറച്ച് കൂടി വളർന്ന ചെടികൾക്ക് വെള്ളം ഒരുപാട് ആയാലും പ്രശ്നം ഇല്ല… പക്ഷേ തൈ ചെടികൾക്ക് ഒരു പരിധിയിൽ കൂടുതൽ വെള്ളവും വളവും ഇട്ടാൽ അവ ഉണങ്ങി പോകും….”.... പിന്നീട് അവൻ ഓരോ തൈയും എങ്ങനെ പരിപാലിക്കണമെന്ന് ക്ഷമയോടെ അയാൾക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു…. ഈ സമയം മീനാക്ഷിയും അവിടേക്ക് വന്നിരുന്നു.. "ഇത്രയും ക്ഷമയോടെ ഇതൊക്കെ എല്ലാവരെയും പഠിപ്പിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്”... മീനാക്ഷി പതിയെ രമേശിനോട് ചോദിച്ചു…. "അറിവ് പങ്കുവെച്ചാൽ മാത്രമേ അതിന് വിലയുള്ളൂ എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ആളുകളുണ്ട് മോളേ." അയാൾ രമേശൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…. പറമ്പിൽ നിന്നും രമേശ്‌ ലോകേഷിനോടൊപ്പം വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വന്നു… രമേശിന്റെ ഭാര്യ ദേവകി അവർക്കായി ചായ കൊണ്ടുവന്നു… "മോന് കൃഷിയോട് ഭയങ്കര താല്പര്യമാണല്ലേ… ഇവിടെ മോന്റെ കാര്യം പറയാനേ ഇവർക്ക് നേരം ഉള്ളൂ…"... ദേവകി ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു…. "വളരെ ഇഷ്ടമാണ് ."ലോകേഷ് പുഞ്ചിരിച്ചു. "പഠനം തുടരണമെന്ന് ഒരിക്കലും തോന്നിയില്ലേ" ദേവകി വീണ്ടും ചോദിച്ചു…. "തോന്നിയിട്ടുണ്ട്."... മീനാക്ഷി ആകാംക്ഷയോടെ അവനെ നോക്കി. "പിന്നെ എന്ത് കൊണ്ട് തുടർന്നില്ല ".. മീനാക്ഷി ചോദിച്ചു…. "എല്ലാവർക്കും ജീവിതം ഒരേ വഴിയിലൂടെയല്ലല്ലോ പോകുന്നത്. എനിക്ക് അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും കൂടെ നിൽക്കേണ്ട സമയമായിരുന്നു.".. അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ പരാതിയോ വിഷമമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആ മറുപടി മീനാക്ഷിയുടെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞു. --- "ഞായറാഴ്ച ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ചെറിയൊരു സദ്യയുണ്ട്. നിങ്ങൾ മൂന്നുപേരും വരണം." വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങും മുമ്പ് രമേശൻ പറഞ്ഞു… "അതൊന്നും വേണ്ട..." ലോകേഷ് പറഞ്ഞു. "വേണം. നിർബന്ധമായും വരണം…"... ദേവകി പറഞ്ഞു. ലോകേഷ് ചിരിച്ചു. "അച്ഛനോടും അമ്മയോടും ചോദിച്ചിട്ട് പറയാം.".. “കേശവൻ ചേട്ടനോട് ഞാനും ഒന്ന് പറഞ്ഞേക്കാം…”... രമേശ്‌ പറഞ്ഞു…. --- വീട്ടിലെത്തിയ ശേഷം ക്ഷണത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ കമല സന്തോഷിച്ചു… "പോകാം.. രമേശൻ നല്ല മനുഷ്യനാണ്.”...കേശവനും സമ്മതിച്ചു. ===== വൈദേഹിക്ക് പുതിയ കമ്പനിയിൽ ജോലി ലഭിച്ചു… വലിയ കമ്പനി ഒരു കമ്പനി ആയിരുന്നു അത്… കൂടുതൽ ശമ്പളവും ഉണ്ടായിരുന്നു.. "നീ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ എല്ലാം നടക്കുകയാണ്." അവൾ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചപ്പോൾ ശങ്കരൻ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. "ഇനി കുറച്ച് വർഷം ജോലി ചെയ്തിട്ട് വിവാഹത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കാം." വൈദേഹി ചിരിച്ചു. ലീല ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല… മകളുടെ സന്തോഷമാണ് അവർക്കും പ്രധാനം. === ഞായറാഴ്ച ലോകേഷ് അച്ഛനെയും അമ്മയെയും കൂട്ടി രമേശന്റെ വീട്ടിലെത്തി കമലയെയും കേശവനെയും രമേശനും ദേവകിയും വളരെ സ്നേഹത്തോടെ സ്വീകരിച്ചു…. ഭക്ഷണത്തിന് മുമ്പ് എല്ലാവരും മുറ്റത്ത് ഇരുന്ന് സംസാരിച്ചു. "ലോകേഷേ നിന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം എന്താണ് " സംസാരത്തിനിടയിൽ രമേശൻ ചോദിച്ചു. "അച്ഛനും അമ്മയും ഒരിക്കലും ആരുടെയും മുന്നിൽ കൈ നീട്ടേണ്ട അവസ്ഥ വരരുത്." ലോകേഷ് ആലോചിക്കാതെ മറുപടി പറഞ്ഞു. ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരും നിശ്ശബ്ദരായി. കേശവൻ ലോകേഷിന്റെ കൈ തന്റെ കയ്യോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു . കമല നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു. മീനാക്ഷി ലോകേഷിനെ നോക്കി. അവൾ ആദ്യമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു… ഈ മനുഷ്യന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ സ്വന്തം ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചല്ല. സ്വന്തം മാതാപിതാക്കളെക്കുറിച്ചാണ്. ആ നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സിൽ ലോകേഷിനോടുള്ള ബഹുമാനം കുറച്ചുകൂടി ആഴത്തിലായി…. തുടരും… ✍️സന്തോഷ്‌ ശശി…. #📔 കഥ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ #💞 പ്രണയകഥകൾ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ

ഒരു യക്ഷിക്കഴ #AI creations #എന്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #കഥ,ത്രില്ലെർ,ഹൊറർ