Part 53 " അല്ലെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞിഞ്ഞേ അങ്ങനെ വെറും കൈയ്യോടെ വിടാൻ ഞങ്ങൾക്കും കഴിയില്ലല്ലോ " : പാർവതിക്ക് മറുപടി എന്ന പോലെ ലത ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. പിന്നീട് ലത പറയുന്നത് കേട്ട് സതീശൻ ആകെ ഞെട്ടി ഇരുന്ന് പോയി. ലച്ചു ആണെങ്കിൽ അത്ഭുതത്തോടെ ലതയെയും സരസ്വതിയെയും നോക്കി. " ഹാ നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ നോക്കണ്ട ഞാൻ പറഞ്ഞത് കാര്യമായിട്ട് തന്നെയാ. ഞങ്ങൾക്ക് ഉള്ളതെല്ലാം ഇവൾക്ക് തന്നെയല്ലേ. ഇവൾക്കായി കുറച്ച് സ്വർണം ഞങ്ങൾ നേരത്തെ എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ സമ്പാദ്യം ആയിട്ട് ഞങ്ങൾക്ക് ഉള്ളത് ഈ വീടാണ് അതും ഇവൾക്ക് അല്ലാതെ പിന്നെ ആർക്കാ " : എല്ലാരുടെയും നോട്ടം കണ്ടതും ലത വിവരിച്ചു. " അല്ല ലക്ഷ്മി കൂടാതെ മറ്റൊരു പെണ്ണ് കുട്ടി കൂടെ ഇല്ലേ നിങ്ങൾക്ക്, നാളെ അവൾ എങ്ങാനും അവകാശം പറഞ്ഞ് വന്നാലോ. " : പാർവതി ആണത് ചോദിച്ചത്. " വേറെ ഒരെണ്ണം കൂടെ ഇല്ലേ എന്നല്ല ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പൊ അവൾക്ക് ഈ വീടും വീട്ടിലുള്ളവരും ആയി യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ല. ഇത്രയും നാളും പോറ്റി വളർത്തിയ തന്തേയെയും തള്ളയേയും പോലും തിരിഞ്ഞ് നോക്കാതെ അല്ലെ ഇന്നലെ കണ്ടവന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി പോയത്, വേണ്ട സരസ്വതിയെ അവൾ നോക്കണ്ട പക്ഷെ സതീശനെ കുറിച്ച് അവൾക്ക് ഓർക്കാർന്നല്ലോ അവൻ അവളുടെ സ്വന്തം അച്ഛനല്ലേ. എന്ന് അവൾ ഞങ്ങളെ കരിവാരി തേച്ച് പോയോ അന്ന് തീർന്നു അവൾക്ക് ഈ വീടുമായുള്ള ബന്ധം. ഇനി ഈ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു തുള്ളി വെള്ളം പോലും അവൾക്ക് അവകാശം ഇല്ല. " : പഴി മുഴുവൻ ഗൗരിയുടെ മേൽ ചാർത്തി കൊണ്ട് ലത പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും പാർവതിയുടെ മുഖം ഒന്ന് വിടർന്നു. ഈ വീട് അത്ര ഇഷ്ടമായില്ല എങ്കിലും ഇതുപോലെ ഒരു നാട്ടിപുറത്ത് വീടും വസ്തുവും ഒക്കെ ഉള്ളത് നല്ലതല്ലേ എന്നാണ് അവർ ഓർത്തത്. ലക്ഷ്മിക്ക് കൊടുക്കും എന്ന് പറയുന്നത് തന്റെ കൊച്ചു മകന് ഉള്ളത് തന്നെയല്ലേ. അവർ അതെ തെളിഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ബാക്കി ഉള്ളവരെ നോക്കി അവിടെ പിന്നെ വലിയ ഭവമാറ്റം ഒന്നും ഇല്ല, അവർക്ക് ഇതിലൊന്നും താല്പര്യം ഇല്ലാത്ത പോലെ. അത് കണ്ടതും അവർ ഒന്ന് ചുണ്ട് കൊട്ടി. സതീശൻ എന്നാൽ ഇപ്പോഴും കേട്ട കാര്യത്തിന്റെ ഞെട്ടലിൽ ഇരിക്കുവാണ്. വീട് ലെച്ചുവിന് കൊടുക്കുന്നതിനെ കുറിച്ച് ഒരു വാക്ക് പോലും അയാളോട് ചോദിക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്തില്ലലോ അതാണ്. എങ്കിലും എല്ലാരും ഇരിക്കുന്നത് കൊണ്ട് അയാൾ അതിനെ കുറിച്ച് ചോദിക്കണോ പറയാനോ നിന്നില്ല. അയാളുടെ മൗനം കണ്ടതും സരസ്വതിയും ലതയും നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ലെച്ചുവും ആകെ സന്തോഷത്തിൽ ആണ്, ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല എന്നുള്ളതാണ് സത്യം. രാവിലെ അമ്മയും അമ്മാമ്മയും തനിക്ക് ഒരു സർപ്രൈസ് ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഒരിക്കൽ പോലും അത് ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം ആയിരിക്കും എന്ന് അവൾ കരുതിയില്ല. എല്ലാം കൊണ്ടും സംതൃപ്തിയോടെ ശ്രീയെ നോക്കി ചിരിച്ചു. പിന്നെ മുഴുവൻ കല്യാണ ചർച്ച ആയിരുന്നു. എന്ന് തുണി എടുക്കാൻ പോകാണം, കല്യാണത്തിന് ആരെ ഒക്കെ വിളിക്കണം, കല്യാണ പെണ്ണിന് ഏത് കളർ സാരീ വേണം അങ്ങനെ അങ്ങനെ നീണ്ടു പോയി ആ സംസാരം. വൈകിട്ട് നാല് മണി ആയപ്പോൾ വന്നവർ എല്ലാം ചായയും കുടിച്ച് പോകാൻ ഇറങ്ങി " നിങ്ങൾ എന്നാൽ അവധി പോലെ ഒരു ദിവസം അങ്ങോട്ട് കൂടി ഇറങ്, ചെറുക്കന്റെ വീട് കാണുന്നതും ഒരു ചടങ്ങ് ആണല്ലോ. " : ഇറങ്ങാനായതും അനില സരസ്വതിയുടെ കൈ പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " നോക്കാം ചേച്ചി സമയം കിട്ടുമോ എന്ന് അറിയില്ലല്ലോ ഇനി ആകെ വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന ദിവസം മാത്രമല്ലെ ഉള്ളു കല്യാണത്തിന്. ഇന്ന് മുതൽ അതിന് വേണ്ടി ഉള്ള ഓട്ടം തുടങ്ങിയാൽ അല്ലെ അന്നത്തേക്ക് എല്ലാം ശെരിയാകു. ഇതിനിടയിൽ അതിനായിട്ട് അങ്ങ് വരെ വാരാൻ കഴിയുമോ എന്ന്  അറിയില്ലല്ലോ. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ ഇപ്പൊ അതിലൊക്കെ എന്ത് ഇരിക്കുന്നു എന്റെ മോൾക്ക് നല്ലൊരു ഭർത്താവിനെയും കുടുംബത്തെയും അല്ലേ കിട്ടാൻ പോകുന്നെ അത് ഞങ്ങൾക്കും ഇപ്പോൾ ബോദ്യമായല്ലോ അത് തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ധാരാളം " : സരസ്വതിയും ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി. അത് കേട്ടതും ശ്രീയുടെയും വീട്ടുകാരുടെയും മുഖം പ്രകാശിച്ചു. " എങ്കിൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം എന്തായാലും കല്യാണ പുടവ എടുക്കാൻ ടൗണിലേക്ക് വരേണ്ടത് ഉണ്ടല്ലോ അന്ന് വീട്ടിലേക്ക് കയറാം " : ഒരു ഉപായം പോലെ മീര അത് പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാർക്കും നല്ലൊരു ആശയം പോലെ തോന്നിയതും എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യാം എന്നും പറഞ്ഞ് അവർ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി. " ഞാൻ എന്നാൽ നാളെ തന്നെ പോയി ജ്യോൽസ്യനെ കണ്ട് ദിവസം കുറിപ്പിച്ചിട്ട് തന്നെ വിളിച്ച് അറിയിക്കാം. " : ഇറങ്ങാൻ നേരം വേണു സതീശനെ നോക്കി പറഞ്ഞു. വന്നവരെ എല്ലാം യാത്ര ആക്കിയതിനു ശേഷമാണ് അവർ ഉള്ളിലേക്ക് കയറിയത്. " സരസ്വതി ഞാൻ എന്താ ഈ വീട്ടിൽ ഉള്ളതല്ലേ....? അപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും തീരുമാനം എടുക്കുമ്പോൾ എന്നെയും കൂടി അറിയിക്കേണ്ട മര്യാദ നിങ്ങൾക്ക് ഇല്ലേ....? അതോ നിങ്ങളാണ് ഈ കുടുംബം നോക്കുന്നത് എന്നൊരു ചിന്ത വന്നോ....? " : എല്ലാരും അകത്തേക്ക് കയറിയെന്ന് കണ്ടതും സതീശന്റെ ഗൗരവം നിറച്ചുള്ള ചോദ്യം സരസ്വതിയെ തേടി എത്തി. അത് കേട്ടതും സരസ്വതിയും ലതയും ഒന്ന് ഞെട്ടി. കാരണം ഇങ്ങനെ ഒരു പ്രതികരണം അല്ല അവർ സതീഷനിൽ നിന്ന് പ്രദീക്ഷിച്ചത്. എന്താണെങ്കിലും സൗമ്യമായി ചോദിക്കും എന്നെ അവരും കരുതിയുള്ളു. ഇത് ലതയോട് ചോദിക്കേണ്ടതിന് പകരം സരസ്വതിയോടെ ആണ് അയാൾ ചോദിച്ചതും. അത് ലതക്ക് കൊള്ളുകയും ചെയ്തു. ലെച്ചു എന്നാൽ ഒന്നും മനസ്സിലാക്കാതെ എല്ലാരേയും മാറി മാറി നോക്കി അവൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ സതീശൻ അറിയാതെ ആണ് ലതയും സരസ്വതിയും അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തത് എന്ന്. " ഞാൻ ചോദിച്ചത് കേട്ടില്ല എന്ന് ഉണ്ടോ...? " : സതീശൻ വീണ്ടും ഗൗരവത്തോടെ തിരക്കി. " അത് സതീഷേട്ടാ അമ്മ അങ്ങനെ.... " : എന്ത് പറയണം എന്ന് അറിയാതെ സരസ്വതി നിന്ന് പരുങ്ങി. " എന്താ സതീശാ എന്താ കാര്യം....? ഞാൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് ആണോ നിന്റെ പ്രശ്നം...? " : തന്നെ അമ്മയെ പോലെ കണ്ടിരുന്നവൻ ഇപ്പോൾ താൻ മുന്നിൽ നിന്നിട്ട് പോലും തന്നെ ഗൗനിക്കാതെ മകളോട് മാത്രം ചോദിക്കുന്നത് കണ്ടതും ഒരു ഏർഷ്യത്തോടെ തിരക്കി. " അല്ല ഒരിക്കലും അല്ല, നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുക്കുമ്പോൾ എന്നെയും കൂടി പരിഗണിക്കാമായിരുന്നു " : ഉള്ളിലെ സങ്കടം മറച്ച് കൊണ്ട് അതും പറഞ്ഞ് അയാൾ സെറ്റിയിലേക്ക് ഇരുന്നു. അത് കേട്ടതും സരസ്വതി ഒരു സങ്കടത്തോടെ ലതെയെ നോക്കി. ലതയ്ക്ക് എന്നാൽ ആശ്വാസം ആയിരുന്നു തോന്നിയത്, കാരണം ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനം എടുത്തതല്ല അവന് പ്രശനം മറിച്ച് ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം നേരത്തെ അവനോട് കൂടി പറയാത്തതാണ് കാരണം. ലത ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞ കൗശാലത്തോടെ സതീശൻ എതിരെ ഉള്ള സെറ്റിയിൽ ഇരുന്നു. " അത് മോനെ നീ വിചാരിക്കുന്ന പോലെ ഞങ്ങൾ അത് നേരത്തെ തീരുമാനിച്ചത് ഒന്നും അല്ല നീയും കേട്ടതല്ലേ ശ്രീ മോന്റെ അച്ഛമ്മ പറഞ്ഞത് അതിനവർക്ക് ഒരു മറുപടി നൽകി എന്നെ ഉള്ളു, അല്ലെങ്കിലും എപ്പോഴായാലും ഈ വീട് നമ്മുടെ ലെച്ചുവിന് ഉള്ളത് തന്നെയല്ലേ. അല്ല നിനക്ക് ഇനി അതിൽ എന്തെങ്കിലും എതിർപ്പുണ്ടോ...? " : ആദ്യം തങ്ങളുടെ ഭാഗം വ്യക്തമാക്കിയും അവസാനം സതീശന്റെ മനസ്സ് അറിയാനുമാണ് ലത അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്. അത് കേട്ടപ്പോഴാണ് ലെച്ചുവിനും കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പുവശം മനസ്സിലായത്. ബാക്കി അറിയാനായി അവളും ലതക്ക് അരികിൽ ഇരുന്നു സരസ്വതി പിന്നെ അവിടെ ഇട്ടിരുന്ന കസേരയിലേക്കും ഇരുന്നു. ലത പറഞ്ഞത് വിശ്വസിച്ച പോലെ ചെറിയ തെളിച്ചം വന്നിട്ടുണ്ട് സതീഷിന്റെ മുഖത്ത്. " ഇല്ല അമ്മേ വീട് ലെച്ചു മോൾക്ക് കൊടുക്കുന്നതിൽ എനിക്ക് യാതൊരു എതിർപ്പും ഇല്ല പക്ഷെ അതിന് ചെറിയൊരു പ്രശ്നം ഉണ്ട് " : എന്തോ ആലോചനയിൽ അയാൾ അങ്ങനെ പറഞ്ഞു. അയാളുടെ പറച്ചിലിൽ കേട്ടിരുന്ന മൂന്ന് പേരുടെയും മുഖം ഒന്ന് വിടർന്നെങ്കിലും എന്ത് പ്രശ്നം എന്ന പോലെ അവരുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു. " എന്ത് പ്രശ്നം സതീഷേട്ടാ....? " : കാര്യം പറയാതെ ചിന്തയിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുന്നയാളെ കണ്ടതും സരസ്വതി തിരക്കി. അത് കേട്ടതും ഒന്ന് നിശ്വസിച്ച് കൊണ്ട് അയാൾ അവർക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു. " ഈ വീടും വസ്തുവും എന്റെയും രേവതിയുടെയും പേരിലാണെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് അറിയുന്നതല്ലേ.....? " : അയാൾ അവർക്ക് നേരെ തിരഞ്ഞ് കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അത് കേട്ടതും സരശ്വതിയുടെ ഉള്ളം അനിഷ്ടം നിറഞ്ഞെങ്കിലും അത് പുറത്ത് കാണിക്കാതെ ഇരുന്നു. " അത് ഞങ്ങൾക്ക് അറിയുന്ന കാര്യം തന്നെയല്ലേ സതീശാ, പക്ഷെ അതിനിപ്പോൾ എന്താ രേവതി അങ്ങ് പോയില്ലേ അപ്പോൾ നിനക്ക് മാത്രല്ലേ ഈ വീടിന്റെ അവകാശം വരൂ. " : ഒരു സംശയത്തോടെ ലത തിരക്കി. " അങ്ങനെ അല്ല അമ്മ, ഈ വീടും സ്ഥലവും ഞങ്ങളുടെ രണ്ട് പേരുടെയും തുല്യ അവകാശത്തിൽ ആണ് എഴുതിയിരിക്കുന്നത്. ഒരു ശതമാനം എങ്കിലും കൂടുതൽ എന്റെ പേരിൽ ആയിരുന്നു എങ്കിൽ രേവതി പോയതിന് ശേഷം ഈ വീടിന്റെ വസ്തുവിന്റെയും മുഴുവൻ അവകാശവും എന്റെ പേരിൽ ആയിരുന്നെഞ്ഞേ പക്ഷെ ഇതിപ്പോ.... " : സതീശൻ നെറ്റി തടവി കൊണ്ട് പറഞ്ഞ് നിർത്തി. " എന്ത് പക്ഷെ എന്ന് നീ ഇങ്ങനെ അവിടെയും ഇവിടെയും തൊടാതെ കാര്യം എന്താന്ന് വെച്ചാൽ മനുഷ്യൻ മനസ്സിലാകുന്ന വിധം തുറന്ന് പറ " : സഹികെട്ടു ലത ഒരു ഈർഷത്തോടെ പറഞ്ഞു. " അത് പിന്നെ രേവതി ഇല്ലാത്ത പക്ഷം അവളുടെ അവകാശം കൈ പറ്റുന്നത് അവളുടെ മകളായ ഗൗരിയുടെ മേൽ ആണ്. അതായത് ഇപ്പോൾ ഈ വീടിന്റെ പൂർണ്ണ അവകാശം എനിക്കും ഗൗരിക്കും ആണ്. ഗൗരിക്ക് പതിനെട്ടു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞതിനാൽ അവളുടെ സമ്മതം ഇല്ലാതെ എനിക്ക് അത് മറ്റൊരാളിലേക്ക് കൈ മാറാൻ സാധിക്കില്ല എന്ന്. " : സതീശൻ തലയിൽ കൈ കൊടുത്ത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അത് കേട്ടതും ലതയുടെയും സരസ്വതിയുടെയും ലെച്ചുവിന്റെയും തലയിൽ ആരോ കുടം എടുത്ത് അടിച്ചത് പോലെ തോന്നി അവർക്ക്. ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ഒരു കാര്യം അവർ പ്രദീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഇത്രയും കാലം ഗൗരിയുടെ അവകാശത്തിലുള്ള വീട്ടിലാണ് കഴിഞ്ഞതെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ ലെച്ചുവിനുള്ളം പുകഞ്ഞ് തുടങ്ങി. തുടരും........ . #കഥ #തുടർകഥ #mallu stories #പ്രണയം #പ്രണയ കഥ #നോവൽ #തുടർകഥ #പ്രണയം #love #trending