novel

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 111 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❣️ ഡീ... കാർത്തു വന്നു വിളിക്കുമ്പോൾ ഞെട്ടിയത് പോലെ മിയ അവളെ തുറിച്ചു നോക്കി. "നീ ഇനിയും ഫ്രെഷായി കിടന്നില്ലേ.." കാർത്തു മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ടത് ചോദിക്കുമ്പോൾ മിയക്കൊരു അവൾ ചെയ്തത് പോലെ തന്നെ മുഖം ചുളിച്ചിട്ട് ഇല്ലെന്ന് തലയാട്ടി കാണിച്ചു. സാധാരണ പുറത്തൊക്കെ പോയി വന്നാൽ ഫ്രഷാവാതെ ഒരു ഗ്ലാസ്‌ വെള്ളം പോലും കുടിക്കാത്തവളാണ്. ഇന്നിപ്പോ ഇട്ടിരുന്ന ഡ്രസ്സ്‌ പോലും മാറാതെയുള്ള ഈ കിടപ്പ്. "എന്താണിത്ര ഗഹനമായ ചിന്ത..എന്തോ ഉടായിപ്പ് ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു..എന്നോട് കൂടി പറയ്യ്.." അവളുടെ മുഖം കണ്ടിട്ടൊരു കുറുമ്പോടെ കാർത്തുവും ആ അരികിലക്കിരുന്നു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "ശിവയെ കുറിച്ചെന്താ നിന്റെ അഭിപ്രായം.." യാതൊരു മുഖവുരയും ഇല്ലാതെ തികച്ചും സ്വഭാവികമെന്നത് പോലത് ചോദിക്കാനായിരുന്നു മിയയുടെ മനസ്സിലെങ്കിലും മുന്നിലിരുന്ന കാർത്തുവിനും മനസ്സിലാവും വിധമൊരു പിടപ്പുണ്ടാ കണ്ണുകൾക്ക്. ശിവ... ആ.. നിന്റെ കണവന്റെയാ ചങ്ക്.. സ്വീറ്റ് ശിവേട്ടൻ.. " മിയ കണ്ണ് ചിമ്മി.. "ഓ.. ശിവേട്ടൻ..മൂപ്പർക്കെന്താ.." "മൂപ്പര്ക്കൊന്നൂല്ല.. ആളെങ്ങനെ.. നീയത് പറ മോളെ കുഞ്ഞാറ്റ കിളി.." മിയ അവളുടെ താടിയിൽ പിടിച്ചൊന്നോമനിച്ചു. "അതെന്തിന് നീ ചോദിക്കുന്നു.." ഗായത്രിയുടെ വീട്ടിൽ വെച്ചും പിന്നെയുള്ള ഓരോ നിമിഷത്തിലും താൻ നോട്ടമിട്ട ഒരു കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി കളിയുടെ ഓർമയിൽ പൊട്ടി വന്നൊരു ചിരി കടിച്ചമർത്തി കൊണ്ട് കാർത്തു ഗൗരവത്തോടെ മിയയെ നോക്കി. "മര്യാദക്ക് ചോദിച്ചതിന് ഉത്തരം പറയെടി.." ക്ഷമ കെട്ടത് പോലൊരു ചാട്ടം.. അതിനെ കുറിച്ചെന്ത് പറയാൻ..അതൊരു മാണിക്യമല്ലേ.. ഡി. സ്നേഹിച്ചു കൊല്ലുന്ന മാണിക്യം..ആ വീട്ടിലുള്ളവർ മൊത്തം അങ്ങനെ തന്നെ..അല്ല.. അതിപ്പോ ഇന്ന് നീയും അറിഞ്ഞതല്ലേ.. പിന്നെന്താ ഇങ്ങനൊരു ടോക്ക്." കാർത്തു അവളെ കൂർപ്പിച്ചു നോക്കി.. "അത്.... താളത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മിയ കാർത്തുവിന്റെ തോളിലേക്ക് ചാരി.. മ്മ്.. പറയ്യ്.. ആ മാണിക്യത്തിനെ ഞാൻ എന്റെയാക്കിയാലോ ന്നാ.. എങ്ങനുണ്ടാവും.."കള്ളത്തരതിനൊപ്പം പ്രണയം കൂടി നിറച്ചിട്ടൊരു ഭാവത്തിൽ മിയ പറയുമ്പോൾ അതൊക്കെ തന്നെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു എന്നത് പോലൊരു ഭാവത്തിലാണ് കാർത്തുവും. നീയെന്നതാ ഒന്നും മിണ്ടാതെ..." ചിരിയോടെയിരിക്കുന്ന കാർത്തുവിനെ നോക്കി മിയ ചൊടിയോടെ ചോദിച്ചു. "ഞാനെന്ത് മിണ്ടാൻ.. അല്ല.. ഇനിയിപ്പോ ആരെന്തു മിണ്ടിയിട്ടും യാതൊരു കാര്യവുമില്ല..ശിവേട്ടൻ നിന്റെ ചങ്കിൽ കേറി കൊളുത്തിയെങ്കിൽ സാക്ഷാൽ ദൈവം തമ്പുരാൻ നേരിട്ടിറങ്ങി വന്നു എതിർപ്പ് പറഞ്ഞാലും നീ അങ്ങേരെ വിട്ടു പോവൂല." കാർത്തുവൊരു ചിരിയോടെ മിയയെ നോക്കി.. അല്ല അനുഭവങ്ങൾ പാച്ചാളികൾ എന്നാണല്ലോ.. അല്ലേ.." മിയക്കും ചിരി വന്നു പോയ്‌.. "പക്ഷേ നിന്റെ വീട്ടിൽ...അതാണെനിക്ക് സംശയം " എതിർക്കുമെന്ന് ഉറപ്പല്ലേ. പ്രതേകിച്ചു നിന്റെ കെയ്റോഫിൽ ഉള്ളൊരു ബന്ധം ആവുമ്പോൾ.." മിയക്ക് സംശയങ്ങളൊന്നും തന്നെയില്ല.. "ആഹ്...അപ്പോഴാണ് ശെരിക്കുമുള്ള കഥ ആരംഭിക്കുന്നതും.. നീ എന്ത് ചെയ്യും.. വീട്ടുകാർക്കൊപ്പം നിൽക്കുമോ അതോ സ്നേഹിച്ച ആൾക്കൊപ്പം നിൽക്കുമോ.. അതിനെ കുറിച്ച് കൂടി നീ ആലോചിച്ചു നോക്ക് കുറച്ചു നേരം കൂടി കിടന്നിട്ട്..എന്നിട്ട് പോകാം ബാക്കി ദൂരം.." തന്റെയാ ചോദ്യത്തിന് കാര്യമായ ഉത്തരം ഒന്നും തരാതിരിക്കുന്നവളോട് കാർത്തു വീണ്ടും പറഞ്ഞു. "അതായത്.. ഞാനിത് ഇപ്പൊ പറഞ്ഞത്...നമ്മളൊരിക്കലും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ഒരുപാട് ട്വിസ്റ്റ്‌ ഉണ്ടാവും.. ട്രാജഡി ഉണ്ടാവും.. സഹിക്കാൻ പറ്റാത്ത വേദന ഉണ്ടാവും..ശിവേട്ടൻ നിന്റെ കൂടെ നിന്നാൽ ഇതെല്ലാം ഒക്കെയാണ്.. അല്ലെങ്കിൽ.. നീ പെട്ടു പോകും.. രണ്ടിനും നടുവിൽ ചക്ര ശ്വാസം വലിച്ചു കൊണ്ട്.." അങ്ങനൊരു അവസ്ഥയിൽ കൂടി കടന്ന് പോയത് കൊണ്ടാവും.. കാർത്തു ആ ചിന്തയിൽ പോലും അസഹിഷ്ണുത പ്രകടിപ്പിച്ചതും. "എനിക്കറിയാ ഡീ. അനുഭവിച്ചിട്ടില്ല ഞാൻ ആ ഫീൽ.. പക്ഷേ കണ്ട പരിചയമുണ്ടല്ലോ ആവോളം.. നിന്നേ.. നിന്റെ ഉരുക്കങ്ങളെ.. എനിക്ക് മുന്നിൽ ആയിരുന്നല്ലോ നിന്റെ പ്രണയയുദ്ധം നടന്നത്.അന്നൊക്കെ നിന്റെയാ കാശിനാഥനെ ഞാനെത്ര പ്രാകി.. ഇന്നിപ്പോ അതൊക്കെ ഓർക്കുമ്പോൾ എനിക്ക് തന്നെ കുറ്റബോധം.. എന്തൊരു മനുഷ്യനാടി അങ്ങേര്..അന്ന് നിന്നെ ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും പരിഗണന തരാത്ത അങ്ങേര് തന്നെയാണോ ഇന്ന്.. നിന്നോടുള്ള കരുതലും ആ കെയറിങ്ങും കാണുമ്പോ.. ഞാൻ തന്നെ വണ്ടറടിച്ചു പോയി.. മിയ പറയുമ്പോൾ കാർത്തു ചിരിച്ചതല്ലാതെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. "എങ്ങനുണ്ട് നിന്റെ ലൈഫ്... അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും ഞാൻ ചോദിച്ചില്ല.. നീ പറഞ്ഞതുമില്ല.." മിയ ഓർമിപ്പിച്ചു. ആ ഒരൊറ്റ ചോദ്യം.. എത്ര പെട്ടന്നാണ് കാർത്തുവിന്റെ കവിളുകളിൽ ചുവപ്പ് പടർന്നത്.. ഓ ഇനിയിപ്പോ പറയണമെന്നില്ല മിസ്സിസ് കാശി നാഥൻ.. അതിന്റെ ഉത്തരമിങ്ങനെ താങ്കളുടെ കവിളിലും കണ്ണിലുംദേ ചുവന്നു വിങ്ങി ചുവന്നു കിടപ്പുണ്ട്.. " മിയ അറിഞ്ഞു കളിയാക്കി വിടുന്നുണ്ട്. സ്നേഹിച്ചോ... ജീവിച്ചോ.. നീ സഹിച്ചത് വെച്ച് നോക്കുമ്പോ അങ്ങേര് നിന്നേ ഇങ്ങനൊന്നും കൊണ്ട് നടന്ന പോരാ.. പക്ഷേ അതിനിടയിൽ മെയിൻ എക്സാം വരുന്നുണ്ട്..അത്‌ മറക്കണ്ടാ കേട്ടോ.. ഇത്രേം നാള് കഷ്ടപ്പെട്ടതൊക്കെയും വെറുതെയാവും.. മിയ ഓർമ്മിപ്പിച്ചപ്പോൾ മാത്രമാണ് കാർത്തു അതിനെ കുറിച്ച് ഓർത്തത് തന്നെ.. "എങ്കിൽ നീ വിട്ടോ.. ഞാനൊന്ന് കുളിച്ചിട്ട് കിടക്കാൻ നോക്കട്ടെ.. രാവിലെ മുതല് തുടങ്ങിയ യാത്രകളാണ്.." മിയ കുളിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പോടെ എഴുന്നേറ്റു. "ഞാനിന്നിവിടെ കിടക്കണോ ഡീ.." ഓ.. വേണ്ടായേ. വെറുതെയാ ചെക്കന്റെ പ്രാക്ക് എനിക്ക് വാങ്ങിച്ചു തരാതെ കുഞ്ഞാറ്റ കിളി ചെല്ല്.. അത്..പറയുമ്പോൾ മിയക്കും കേൾക്കുമ്പോൾ കർത്തുവിനും ഒരുപോലെ കള്ളത്തരമുണ്ടായിരുന്നു.. 💥💥 ഏട്ടനുറങ്ങിയോ...? അമ്മു പുറത്തേക്കിറങ്ങി ചെന്നപ്പോൾ മാത്രമാണ് ശിവ പുറത്തെ ഇരുട്ടിൽ നിന്നും കണ്ണുകൾ പിൻവലിച്ചവളെ നോക്കിയത്. എന്തേ.. അവളെ വാത്സല്യത്തോടെ വലിച്ചു ചേർത്ത് തനിക്കരികിലെക്കിരുത്തി കൊണ്ടവൻ ചോദിച്ചു. ഒന്നുല്ല... അത് വെറുതെ.. ന്തൊ ണ്ട് അമ്മൂസിനു എട്ടനോട് പറയാൻ.. അത് പറയ്യ് " അവനൊരു ചിരിയോടെ അവളുടെ വിരലുകൾ മടക്കിയും നിവർത്തിയും തഴുകുന്നുണ്ട്. ആ ചേച്ചി കൊള്ളാം ല്ലേ.. അവളേത് ചേച്ചിയുടെ കാര്യമാണ് പറയുന്നതെന്ന് വ്യക്തമായും അവൻ മനസ്സിലാക്കി. ഇടനെഞ്ചിൽ കൂടിയൊരു തണുപ്പിഴഞ്ഞു കയറുന്നുണ്ട്.. "ഏട്ടാ.. കുഞ്ഞാറ്റ ചേച്ചിയുടെ ഫ്രണ്ട്.. മിയ ചേച്ചി.." അമ്മു അവന് മനസ്സിലാവാൻ വേണ്ടി അൽപ്പം വിശദീകരിച്ചു തന്നെ പറഞ്ഞു. "എന്തായിപ്പോ പെട്ടന്ന് ആ ചേച്ചിക്കൊരു കൊള്ളിക്കൽ.." ശിവ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞ ഏട്ടൻ അമ്മയോട് ചോദിക്കുമോ.. ചോദിക്കണോ.. അയ്യോ.. ഈ ഏട്ടൻ.. അമ്മു അവന്റെ കയ്യിലൊന്നു പിച്ചി. "ശരി.. ഞാനെന്ത് ചെയ്യണം.. നീ അത് പറഞ്ഞു ത. അത് പോലെ ചെയ്യാം.." ഏട്ടൻ ചോദിക്കരുത്.. ഇല്ല.. ചോദിക്കില്ല.. മിയയുടെ കാര്യം അവരുടെ ഇടയിലെന്തോ സംസാരത്തിനു വഴിവെച്ചെന്നവനും മനസിലായി.. അതെന്തെന്നറിയാൻ ഒരു കുഞ്ഞ് കൗതുകം.. ആ ചേച്ചിയെ ഉണ്ടല്ലോ.. നമ്മുടെ ജീവേട്ടൻ ല്ലേ.. അമ്മയുടെ ഡിയറസ്റ് ഫ്രണ്ട് മോളി ആന്റിയുടെ സൽ പുത്രൻ.. അങ്ങേർക്ക് ആലോചിച്ചു നോക്കിയാലോ എന്ന്.. " അങ്ങേയറ്റം നിഷ്കളങ്കത വാരിക്കോരി വിതറി അമ്മു അത് പറയുമ്പോൾ ശിവ ഞെട്ടി.. ദൈവമേ.. വിടരും മുൻപേ കൊഴയാനാണോ തന്റെ പ്രണയത്തിന്റെ വിധി.. നെഞ്ചോന്ന് തടവുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവന്റെ ഉള്ളിലാ കള്ളനോട്ടമാണ് നിറയുന്നത്.. ഈ അമ്മയുടെ ഒരു കാര്യം.. സ്വന്തം മകനോരുവനിവിടെ പുര നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട്.. അതിനൊരു തീരുമാനമാക്കാതെ വല്ലോർക്കും പെണ്ണുണ്ടാക്കാൻ നടക്കുന്നു.. അതും മകൻ ആദ്യമായി പ്രണയത്തിന്റെ തണുപ്പറിഞ്ഞ ജീവിതത്തിൽ കൂടെ വേണമെന്ന് ആദ്യമായി തോന്നിയ അതേ പെൺകുട്ടിയെ.. അവന് വല്ലാതെ ദേഷ്യം വന്നു. എന്താ ഏട്ടാ.. അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച് നോക്കി ഇരിക്കുന്നവൾക്കുമൊരു കള്ളച്ചിരിയുണ്ട്. ഒന്നുല്ല.. ശിവ മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞിരുന്നു. ഞാനെന്ന ഒരു കാര്യം കൂടി പറയട്ടെ.." അമ്മു വീണ്ടുമവന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.. പറയങ്ങോട്ട്.. അവനു ആദ്യത്തെ അത്ര താല്പര്യമില്ല ഇപ്രാവശ്യം. "നല്ലൊരു കൊച്ച്.. അതിനെ ന്റെ മോന് ആലോചിച്ചു നോക്കിയാലോ ന്നാ അമ്മ ശെരിക്കും പറഞ്ഞത്.." ഗൂഡമായൊരു ചിരിയോടെ അമ്മു അവനെ നോക്കി. ഏഹ്.. പെട്ടന്നത് കേട്ടതിന്റെ ആവേശത്തിൽ ശിവ വെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കി. സത്യമാണോടി.. അല്ലാതെ പിന്നെ... ശോ.. അതൂടെ കേട്ടപ്പോൾ അവന് നാണം.. ഗായേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ വെച്ച് നടന്ന കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കി കളി അമ്മേം കണ്ട് കാണോ ഏട്ടാ ഇനി.. " കണ്ട് കാണോ.." ശിവ മുഖം ചുളിചച്ചു കൊണ്ടവളെ നോക്കി.. പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് അവനത്തിലെ അപകടം മനസ്സിലായതും... അവൾക് മുന്നിൽ ചമ്മി പോയതിന്റെ വല്ലായ്മ മറച്ചു പിടിച്ചു കൊണ്ട് അവനൊരു കള്ള ദേഷ്യത്തിൽ അവളെ തല്ലാൻ വേണ്ടി കൈ ഉയർത്തി എങ്കിലും.. അത് മുൻകൂട്ടി കണ്ടത് പോലെ അമ്മു അകത്തേക്ക് ഓടി.. അമ്മ കണ്ടോ ന്നറിയില്ല. പക്ഷേ ഞാൻ നല്ലത് പോലെ കണ്ടിരുന്നു കേട്ടോ.." പോകും മുൻപ് വാതിലിൽ നിന്ന് കൊണ്ടവൾ വിളിച്ചു പറയുന്നത് കേൾക്കെ അവന്റെ മുഖമൊന്നു വിളറി.. ശോ.. മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ടവൻ തലയിലൊന്ന് തടവി... 💥💥 ഇതെന്താണ്.. ഇത്രേം പെട്ടന്നുറങ്ങിയോ.. താൻ ചെന്ന് കിടന്നിട്ടും കണ്ണടച്ച് അനങ്ങാതെ കിടക്കുന്ന കാശിയെ നോക്കി കാർത്തു ഒരു ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.. പക്ഷേ അവനൊരു അനക്കവുമില്ല. കാശ്യേട്ടാ.. കാർത്തു കുലുക്കി വിളിച്ചു. എന്തോന്നെഡീ.. അവിടേം ഇവിടേം ചുറ്റി തിരിഞ്ഞ് നടഞ്ഞിട്ടിപോ മനുഷ്യനെ ഉറങ്ങാനും വിടില്ലേ.. ചുമ്മാ ഇരിക്ക്.. " അവനൊന്നു കണ്ണുരുട്ടി.. ആദ്യമൊന്നു ഞെട്ടി പോയെങ്കിലും പിന്നെ അവന്റെയാ പിണക്കം മനസ്സിലായപ്പോഴേക്കും അവൾക്ക് ചിരി പൊട്ടി പോയിരുന്നു. ദൈവമേ.. എന്തോരു കുശുമ്പ് ആണെന്ന് നോക്കണേ.. അങ്ങനിപ്പോ പിണങ്ങേണ്ട.. എണീറ്റെ അങ്ങോട്ട്.. " പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ അവളവനെ ഇക്കിളിയിട്ട് വശം കെടുത്തി.. മതിയെടി.. കൈ.." ഒരു കൈ കൊണ്ടവളെ അടക്കി പിടിച്ചു കാശി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. അതോടെ കാർത്തുവും അൽപ്പം അടങ്ങി.. മിയെടെ അടുത്ത് പോയതിനാണോ ഈ പിണക്കം.. അവള് നമ്മുക്ക് ഗസ്റ്റ്‌ അല്ലേ കാശ്വേട്ടാ.. " എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിൽ റെസ്റ്റിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്നവന്റെ നെഞ്ചിലെക്കൊട്ടി ചെന്നു കൊണ്ടവൾ ചോദിക്കുമ്പോൾ കാശിക്കൊരു കള്ളചിരിയുണ്ട്. പക്ഷേ ഞാൻ നിന്റെ കെട്ട്യോൻ അല്ലേ.. അത് കൊണ്ട് ഫസ്റ്റ് ഞാൻ മതി.. " അവനതേ കുറുമ്പോടെ തന്നെ പറഞ്ഞു. ഹോ.. എന്തൊക്കെ കേൾക്കാൻ കിടക്കുന്നു എന്റെ ജന്മം..എന്നെ എന്റെ വഴിക്ക് വിട്ടേക്ക്.. എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമേ അല്ല.. ഇങ്ങനെയെയെങ്ങാനും എന്നെ നോക്കിയ നിന്റെ കണ്ണ് ഞാൻ കുത്തി പൊട്ടികും എന്നൊക്കെ വീരവാദം പറഞ്ഞോണ്ട് നടന്ന ആളാണിതെന്ന് ആരേലും കണ്ട പറയുവോ.. " കാർത്തു അവനെ അറിഞ്ഞു കളിയാക്കി. "ആ. അങ്ങനെ വഴിയേ പോണോരുടെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് അല്ലേലും ആർക് വേണം.. നീ പറയില്ലേ.. എനിക്കത് മതി.." "ആഹാ.. അങ്ങനിപ്പോ ഞാനും പറയുന്നില്ല.. നിങ്ങളെയ്.... ഒടുക്കത്തെ ജാഡ കാണിച്ചിട്ട് എന്റെ കുറെ നല്ല നിമിഷങ്ങളെ നശിപ്പിച്ച മൂരാച്ചിയാണ്.. ഇന്നിപ്പോ സ്നേഹം കൊണ്ട് മൂടുന്നുണ്ട് എന്നൊക്കെ ആണേലും അന്നത്തെ ആ നഷ്ടങ്ങൾ അതൊന്നും തിരിച്ചു കിട്ടില്ലല്ലോ.. അപ്പൊ പിന്നെ ഞാനിത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞോണ്ടിരിക്കും.. അനുഭവിച്ചോ.." വേദനിപ്പിക്കാനായി തന്നെ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു അവളവന്റെ നെഞ്ചിൽ അമർത്തി കടിച്ചു.. എന്നിട്ടും അവനൊന്നും പറയാതെ ചിരിക്കുക മാത്രമാണ് ചെയ്തത്. കാരണം അവളാ പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് സത്യമെന്ന് അവനും അറിയാമല്ലോ. ഇനി തിരികെ വേണമെന്ന് എത്രയൊക്കെ ആഗ്രഹിച്ചാലും വാശി പിടിച്ചാലും നേടി എടുക്കാൻ കഴിയാത്തത്.. അന്നതായിരുന്നു തന്റെ ശരി.. ഇന്നിതും.. അന്നത്തെ അതേ ഇഷ്ടം.. അത് പോലെ തന്നെ ഇന്നും ഇവളോടുണ്ട്.. പിന്നേയ്.. മിയ എന്നോടൊരു കാര്യം പറഞ്ഞു.. കാർത്തു അവന് മുന്നിലേക്കായി നേരെയിരുന്നു കൊണ്ട് ആവേശത്തിൽ പറഞ്ഞു. അതെന്തേന്ന് ചെറിയൊരു ഊഹം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും അവളുടെ ആ ആവേശം കണ്ടപ്പോൾ അവളായിട്ട് പറയട്ടെ എന്ന് കരുതി കാശി എന്തെന്ന് ചോദിച്ചു. മിയക്കൊരിഷ്ടം.. കാർത്തു അത്യാവശ്യം സസ്പെൻസ് ഇട്ട് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് പറയുന്നത്. അവനും അതിനൊപ്പിച്ചു ബാലൻസ് ചെയ്ത്..നിന്ന് കൊടുത്തു. ശിവേട്ടൻ.. ശിവേട്ടനോട് അവൾക്ക് പ്രണയമാണ് കാശ്യേട്ടാ.. " ഒടുവിൽ വല്ലാത്തൊരു ഇഷ്ടത്തോടെ കാർത്തു കാശിയെ ചുറ്റി പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. തുടരും... ഇനിയൊരു ഒളിച്ചോട്ടത്തിനു കൂടി നോം സാധ്യത കാണുന്നു.. 😆 നിങ്ങൾക്ക് തോന്നിയോ അത് 😁 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif💐 #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ MY DOCTOR ❤️45 " ദേ..... ഇപ്പൊ തന്നെ ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞേക്കാം. നീയിന്ന് എന്ത് വള്ളിയെടുത്തു വച്ചാലും എന്നെ വിളിക്കരുത്.... ഞാൻ ഫോൺ എടുക്കില്ല..." കോളേജിൽ നിന്നും അഞ്ജുവിനൊപ്പം ഇറങ്ങുമ്പോൾ സിറിയെ നോക്കി വൈശാഖ് അടിച്ച ഡയലോഗ് ആണിത്. കാരണം വേറൊന്നുമല്ല. സ്നേഹയെ ഒരു കോഫി ഷോപ്പിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. കഴിഞ്ഞ തവണ അവൾ സംസാരിക്കാൻ വന്നപ്പോഴാണല്ലോ ഇക്കണ്ട കൂത്ത് മുഴുവൻ അരങ്ങേരിയത്. " ഇല്ലെടാ മോനൂസേ.... നീ ഇന്ന് നിന്റെ കൊച്ചിനെ കണ്ട് പ്രൊപോസൽ ഒക്കെ സ്വീകരിച്ചു ഒരു കിസ്സും കൊടുത്തു വന്നാൽ മതി.... " സിറി അവനെ കളിയാക്കി പറഞ്ഞു ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു. അഞ്ജുവും അവന്റെ പുറകിൽ ഇരുന്ന് ചിരിച്ചു. ആരോണും വൈശാകും ബൈക്ക് എടുത്തു പോയതും സിറിയും ബൈക്ക് ഓടിച്ചു തുടങ്ങി. "എന്നാലും എന്റെ അഞ്ജു മോളെ.... എന്റെ പാവം ഹിറ്റ്‌ലെരെ നീ പൂക്കി ആക്കി കളഞ്ഞല്ലോ... ഇപ്പൊ റൂമിൽ മുഴുവൻ love സോങ്ങ്‌സും ആൾടെ ആറ്റിറ്റ്യൂഡ് മുഴുവൻ ഒരു ടീനെജരെ പോലെയും ഒക്കെ ആയി മാറിയല്ലോ..." സിറി പറയുന്നത് കേട്ട് അഞ്ജു പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റെ മേലേക്ക് ചാഞ്ഞു. " ആൾ അതൊക്കെ desreve ചെയ്യുന്നുണ്ടെടാ.... " " ആളെപ്പോലെ തന്നെ നിഷ്കളങ്കമായ സ്നേഹം നീയും deserve ചെയ്യുന്നുണ്ട്...." അഞ്ജു തലയാട്ടി. പിന്നീട് ഇരുവരും കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... പെട്ടന്നാണ് സിറി മിററിലൂടെ പുറകിലേക്ക് നോക്കുന്നത്. പുറകിലായി ഒരു ഡിസ്റ്റൻസിൽ തങ്ങളെ ഫോളോ ചെയ്യുന്ന താർ കണ്ടതും സിറി ഒന്ന് പകച്ചു. " അഞ്ജു...... അത് മാർട്ടിന്റെ വണ്ടിയാണ്... എനിക്കത് നമ്മളെ ഫോളോ ചെയ്യുന്ന പോലെ തോനുന്നു... " സിറി കഴിയും വിധം നോർമൽ ആയി പറഞ്ഞു. അഞ്ജു പുറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അത് തങ്ങളെ ഫോളോ ചെയ്യുകയാണെന്ന് അവൾക്കും ഉറപ്പായി. " സിറി.... എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു.. " " പേടിക്കല്ലേ... ഞാൻ ഇല്ലേ.... നീ ധൈര്യമായി ഇരിക്ക്. ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് നീ വേഗം അപ്പനും ആരോണും വൈശാഖിനും ലൈവ് ലൊക്കേഷൻ അയച്ചിട്. " സിറി വണ്ടിയുടെ സ്പീഡ് കൂട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞതും അഞ്ജു വേഗം അവർക്കൊക്കെ ലൊക്കേഷൻ അയച്ചിട്ടു. എന്നാൽ മാർട്ടിന്റെ വണ്ടി അവർക്ക് തൊട്ടു പുറകിലായി തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. സിറി അവനെക്കൊണ്ടാവും വിധം സ്പീഡിൽ ആണ് വണ്ടി ഓടിക്കുന്നത്. അഞ്ജുവിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ശക്തമായി കാറ്റടിച്ചു. അവൾ കണ്ണുകൾ ചിമ്മി സിറിയുടെ പുറത്തേക്ക് തലവച്ചു. എന്തോ അപകടം സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന് തന്നെ അവളുടെ ഉള്ളം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ടൗണിൽ നിന്നും ഒരു ഉള്ളേരിയയിലേക്ക് ബൈക്ക് കയറി. അപ്പോഴും അവർ പിന്നാലെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. മാർട്ടിൻ രണ്ടും കല്പിച്ചാണെന്ന് സിറി ഉറപ്പിച്ചു. വല്ലാത്തൊരു ഭയം സിറിയിലും വന്നു നിറഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഒറ്റക്കാണെങ്കിൽ പ്രശ്‌നമില്ലായിരുന്നു ഇതിപ്പോ അഞ്ജു കൂടെയുള്ളതാണ് പേടി. " സിറി.... അവര് പിന്നാലെ തന്നെയുണ്ടല്ലോ" അഞ്ജുവിന്റെ സ്വരത്തിൽ നല്ല ഭയം നിഴലിച്ചിരുന്നു. സിറി മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. സിറിയുടെ ബൈക്ക്  ഇരുവശത്തും റബ്ബർ മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന വഴിയിലൂടെ വേഗത്തിൽ നീങ്ങി. പെട്ടന്ന് ബൈക്കിന്റെ ടയറിൽ നിന്നൊരു ശബ്‌ദം കേട്ടതും ബൈക്ക് ഒരു വശത്തേക്ക് ചെരിഞ്ഞു വീണതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. രണ്ടു പേരും നിലത്തേക്ക് മലർന്നടിച്ചു വീണു. " ഹാ..... " അഞ്ജു കരയുന്നത് കേട്ട് കാലിൽ മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ബൈക്ക് കഷ്ടിച്ച് തള്ളി നീക്കി സിറി എന്തി വലിഞ്ഞു അഞ്ചുവിനടുത്തെത്തി. അഞ്ജുവിന്റെ കൈ മുട്ട് പൊട്ടി ചോര ഒലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സിറി അവളെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. " വേദനിച്ചോ? " സിറി ആവലാതിയോടെ ചോദിച്ചു. " അത് സാരമില്ല.... നീ വണ്ടിയെടുക്ക്... " അവർക്ക് നേരെ വരുന്ന താർ കണ്ട് അഞ്ജു പറഞു. എന്നാൽ മറിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ബൈക്കിന്റെ പൊട്ടിയ ടയർ കണ്ടതും സിറി നെഞ്ചിൽ കൈ വച്ചു. " അഞ്ജു...... നിനക്കെന്നെ വിശ്വാസമുണ്ടോ? " ബൈക്കിനെയും അവളെയും മറി നോക്കി സിറി ചോദിച്ചു. " ഉണ്ട്..." നല്ല പേടിയുണ്ടെങ്കിലും ഉറച്ച സ്വരത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു. സിറി അവൾക്ക് നേരെ കൈ നീട്ടി. അപ്പോഴേക്കും വണ്ടി അവർക്കടുത്തെത്തിയിരുന്നു. കോഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലിരുന്ന് പുറത്തേക്ക് തലയിട്ട് മാർട്ടിൻ വല്ലാത്തൊരു ചിരി ചിരിച്ചു. ആരും പേടിക്കുന്നൊരു ചിരി. സിറി ശ്വാസം ആഞ്ഞു വലിച്ചു അഞ്ജുവിന്റെ കൈപ്പിടിച്ചു റബ്ബർ തോട്ടത്തിലേക്കിറങ്ങി ഓടി. തട്ട് തട്ടായുള്ള സ്ഥലത്തൂടെ അവളുടെ കൈപിടിച്ചു അവനാൽ ആവും വിധം സിറി ഓടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.അഞ്ജു കൃഷ്ണ ഭഗവാനെ മനസ്സിൽ വിളിച്ചു അവനൊപ്പം എത്താൻ അവളാൽ ആവുന്നതും ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. " പിടിക്കെടാ ആ നായിന്റെ മക്കളെ..... " മാർട്ടിന്റെ അലർച്ച ആ തോട്ടം മുഴുവൻ മുഴങ്ങി. ഇരക്ക് പിന്നാലെ ഓടുന്ന സിംഹത്തിന്റെ ആവേശത്തോടെ തോമസ് അവർക്ക് പുറകെ ഓടി. കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നവരും. " പറ്റില്ല സിറി.... ഇനി പറ്റില്ല.... " നിലത്തേക്ക് കാര്യമായൊന്ന് വീഴാൻ പോയതും അഞ്ജു നെഞ്ചിൽ കൈവച്ചു വളഞ്ഞു കിതച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. " ഇങ്ങനെ പറയല്ലേ..... നിന്നെ കൊണ്ട് പറ്റും. അവരുടെ കയ്യിലിപ്പോ പെട്ടാൽ... അവര് നമ്മളെ എന്ത് ചെയ്യാനാണെന്ന് പോലും അറിയില്ല.. കുറച്ചൂടെ പോയാൽ താഴെ വീടുകൾ കാണുന്നുണ്ട്. ആരെങ്കിലും സഹായിക്കാതിരിക്കില്ല.... വാ..... " ശ്വാസം കിട്ടാതെ കിതച്ചിട്ട് പോലും അവനാൽ ആവും വിധം സിറി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും അഞ്ജു നിവർന്നു നിന്നു. അവൾ തന്റെ കൂടെ ഇല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഇതെങ്ങനെയും നേരിട്ടേനെ എന്നായിരുന്നു അവൻ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നത്. വീണ്ടും അവളുടെ കൈപിടിച്ചവൻ ഓടാൻ തുടങ്ങിയതും അഞ്ജുവിന്റെ കാലിലേക്കൊരു കല്ല് വന്നു വീണതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു. അവന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കൈവിട്ടു അഞ്ജു നിലത്തേക്ക് കമഴ്ന്നടിച്ചു വീണു. " ആ........ " അഞ്ജു വേദനയോടെ നിലവിളിച്ചു. " അഞ്ജു........ " മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയ സിറി ഓടിവന്നു അവൾക്കരികിലേക്കിരുന്നു. " ഇച്ചായോ..... കൊച്ചുങ്ങളെ കിട്ടി കേട്ടോ.." അവർക്ക് തൊട്ട് മുന്നിൽ കിതപ്പോടെ വന്നു നിൽക്കുന്ന തോമസ് ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞതും സിറി വല്ലാത്ത നിസ്സഹായതയോടെ അവളെ നോക്കി. എല്ലാം അവസാനിച്ചെന്ന ഭാവത്തിൽ അഞ്ജുവും സിറിയുടെ കണ്ണിലേക്കു നിറ കണ്ണുകളോടെ തന്നെ നോക്കുകയായിരുന്നു. ******************* ഓപ്പറേഷനും നാലഞ്ച് ഡെലിവറിയും കഴിഞ്ഞു വാർഡിൽ റൌണ്ട്സും കഴിഞ്ഞു ചത്ത പോലെയാണ് ഏഥൻ ഒപിയിൽ  വന്നിരിക്കുന്നത്. ഇനി കുറച്ചു പേഷ്യന്റ്സ് കൂടെയുണ്ട്. അതും കൂടെ തീർത്തിട്ട് വേണം  വീട്ടിൽ പോയൊന്നു കിടക്കാൻ എന്നായിരുന്നു ഏഥന്റെ ഉള്ളിൽ. " പേഷ്യന്റ്നോട്‌ കയറാൻ പറയട്ടെ ഡോക്ടർ? " മീര അകത്തേക്ക് തലയിട്ട് ചോദിച്ചു. " നിക്ക് മീര ഒരു ഫൈവ് മിനുട്ട്." ഏഥൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് തലയാട്ടി മീര പുറത്തേക്ക് പോയി. ഏഥൻ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഫോൺ എടുത്തു. അഞ്ജുവിനെ ഒന്ന് വിളിക്കാനും ആ ശബ്‌ദം ഒന്ന് കേൾക്കാനും ഏഥന് കൊതി തോന്നി. രാവിലെ ഒരു മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടതാണ് അതിനു ശേഷം ഒരു ഒഴിവ് കിട്ടിയിട്ടില്ല. ഫോൺ ലോക്ക് തുറന്നപ്പോഴാണ് നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ബാറിൽ അവന്റെ babygirl ന്റെ മെസ്സേജ് കിടക്കുന്നത് കാണുന്നത്. അവനത് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തുറന്നു. മെസ്സേജ് കണ്ടതും ഏഥന്റെ മുഖം വിവർണമായി. നെഞ്ചിലൂടൊരു കൊള്ളിയാൻ മിന്നി. ' ഏഥൻ.... We are in trouble.. Please help us....' ഇങ്ങനെയെഴുതി ലൈവ് ലൊക്കേഷനും അയച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു. ഏഥൻ അപ്പോൾ തന്നെ അഞ്ജുവിന്റെ നമ്പറിലേക്ക് കാൾ ചെയ്തു. റിങ് ചെയ്യുണ്ടെങ്കിലും കാൾ അറ്റൻഡ് ആയില്ല. വീണ്ടും അവൻ വിളിച്ചു നോക്കി. അപ്പോഴും അത് തന്നെ അവസ്ഥ. ഏഥനു എന്തെന്നില്ലാത്ത ഭയം തോന്നി തുടങ്ങി. അവൻ വേഗം സിറിക്ക് കാൾ ചെയ്തു. സെയിം അവസ്ഥ. അവനും കാൾ എടുക്കുന്നില്ല. രണ്ടു പേരെയും മാറി മാറി വിളിച്ചിട്ടും കാൾ എടുക്കുന്നില്ല.... ഏഥൻ എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ പകച്ചു പോയി. ഏഥൻ എന്തോ ഓർത്ത പോലെ വേഗം വൈശാഖിനെ വിളിച്ചു. രണ്ടു റിങ് ചെയ്തതും അപ്പുറത് കാൾ എടുത്തു. " ഹലോ.... " " വൈശാഖേ.... ഞാൻ ആണ് ഏഥൻ..... സിറി നിങ്ങടെ കൂടെയുണ്ടോ? " വേഗത്തിൽ ഏഥൻ ചോദിച്ചു. " ഇല്ലല്ലോ അപ്പാ..... അവനും അഞ്ജുവും റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് പോയിട്ട് ഏകദേശം 2 മണിക്കൂർ ആയി കാണും... " വൈശാഖ് കോഫി ഷോപ്പിൽ മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന സ്നേഹയെ നോക്കി പറഞ്ഞു. " എടാ.... എന്തോ കുഴപ്പമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.. അഞ്ജു എനിക്ക് മെസ്സേജ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്..അവരെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ല... " ഏഥൻ പറഞ്ഞതും വൈശാഖ് അവന്റെ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ ബാർ എടുത്തു നോക്കി. അതിലും അഞ്ജുവിന്റെ മെസ്സേജ് കിടക്കുന്നു. " അപ്പാ.... എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ട്... ഞങ്ങൾ ദാ ഇറങ്ങി.... " വൈശാഖ് വെപ്രാളത്തിൽ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് പോക്കറ്റിലേക്കിട്ടു. അഞ്ജു അങ്ങനൊരു മെസ്സേജ് ഇട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് വെറുതെയാവില്ലെന്ന് അവനറിയാം. " സോറി..... എനിക്ക് അത്യാവശ്യമായി ഒരിടം വരെ പോകാനുണ്ട്..... " അവനത് പറഞ്ഞതും സ്നേഹയുടെ മുഖം താഴ്ന്നു. " ദേ....  I love you..... നിന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടാടി.... ഇപ്പൊ നീ വീട്ടി പൊക്കോ.... " അവൻ വേഗത്തിൽ പറഞ്ഞു. സ്നേഹ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ തലയാട്ടി.. " വാടാ..... അവരെന്തോ കുഴപ്പത്തിൽ ചെന്നു ചാടിയിട്ടുണ്ട്.... " ആരോണിനോട് പറഞ്ഞു . കൂടുതലൊന്നും ചോദിക്കാൻ നിൽക്കാതെ ആരോൺ ബൈക്കിന്റെ പുറകിൽ കയറി. ഏഥൻ വേഗം കേബിനിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.. " മീര.... ഒരു ഫാമിലി എമർജൻസി.... താൻ ഇവരെ ഒക്കെ നാളെ രാവിലേക്ക് ബുക്കിങ് മാറ്റിയേക്ക്.... " ഇത് പറഞ്ഞു ഒരു മറുപടിക്ക് കാക്കാതെ വെപ്രാളത്തിൽ ഏഥൻ പാഞ്ഞു. അഞ്ജു ഇട്ട ലൊക്കേഷൻ നോക്കി വണ്ടിയോടിച്ചു... അവന്റെ ഹൃദയം അനാവശ്യമായി ഇടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ മകന്റെയും  പെണ്ണിന്റെയും മുഖം മാറി മാറി മനസ്സിൽ വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. " കർത്താവെ.... എന്റെ കൊച്ചുങ്ങൾക്കൊന്നും വരുത്തല്ലേ..... " ഹൃദയത്തിൽ തട്ടിയ പ്രാർത്ഥനയോടെ ഏഥൻ വണ്ടിയുടെ സ്പീഡ് കൂട്ടി. **************** സിറിയുടെ കണ്ണുകൾ തുറക്കുമ്പോൾ തലക്ക് വല്ലാത്ത ഭാരം പോലെയവന് തോന്നി. തലയിൽ നിന്ന് ഒലിച്ചിറങ്ങി കണ്ണിനു മുകളിൽ തങ്ങി നിൽക്കുന്ന ചോര തുള്ളികൾ കാരണം മുന്നിലുള്ള കാഴ്ച വ്യക്തമല്ലാത്ത പോലെ... എങ്കിലും അതൊരു പഴയ വീടാണെന്നവന് തോന്നി. മുന്നിൽ ആരുടെയൊക്കെയോ അവ്യക്തമായ രൂപങ്ങളും. " വേണ്ട.... വേണ്ട.... പ്ലീസ്.... എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ..... പ്ലീസ്..... " അഞ്ജുവിന്റെ ദയനീയമായ നിലവിളി കേട്ടതും സിറി തല നന്നയൊന്ന് കുടഞ്ഞു ഷോൾഡറിൽ മുഖതുള്ള രക്തം അമർത്തി തുടച്ചു മുന്നിലേക്ക് നോക്കി. മുന്നിലുള്ള കാഴ്ച കണ്ടതും സിറിയുടെ രക്തം തിളച്ചു പൊങ്ങി. പോസ്റ്റിനു പുറകിലേക്കാക്കി കെട്ടിയിരിക്കുന്ന കയ്യിലെ കെട്ട് അവനാൽ ആവും വിധം  പൊട്ടിക്കാനായി മുഷ്ടി ചുരുട്ടി വലിച്ചു. " അത് പൊട്ടി പോരത്തില്ല മോനേ.... നീ വല്ലാതെ കിടന്ന് ബുദ്ധിമുട്ടണ്ട.... " സൈഡിൽ ഒരു കസേരയിൽ ഇരുന്ന് മാർട്ടിൻ ചുണ്ടിൽ  എരിയുന്ന സിഗററ്റിന്റെ പുക മുകളിലേക്കൂതി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സിറി നിസ്സഹായതയോടെ അവന്റെ തൊട്ട് മുന്നിലേക്ക് നോക്കി. തന്നെ കെട്ടിയിട്ട പോലെ തന്നെ ഒരു പോസ്റ്റിനു മുന്നിലായി മുട്ടുകാലിൽ ഇരുത്തി  കൈ പുറകിലേക്ക് കെട്ടിയിട്ട് അഞ്ജുവിനെയും ഇരുത്തിയിരിക്കുന്നു. അവൾക്ക് മുന്നിലായി കഴുകൻ കണ്ണുകളോടെ തോമസ് മുട്ട് കുത്തി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അയാൾ അഞ്ജു ഇട്ടിരിക്കുന്ന ഷർട്ടിന്റെ ഓരോ ബട്ടൺ ആയി ഊരുകയായിരുന്നു. നിറഞ്ഞൊഴുക്കുന്ന കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി ചിമ്മി അഞ്ജു നിലവിളിക്കുകയാണ്. ആ നിലവിളികൾ എന്തോ ലഹരി പോലെ ആസ്വദിച്ചു തോമസും മാർട്ടിനും അവർക്കൊപ്പമുള്ള രണ്ടു പേരും. " ഡാ........" സിറി അലറി. " അവളെ വിടെടാ നായെ..... അവൾക്കന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ എന്റെ അപ്പനാനെ സത്യം കൊന്നു കളയും മൈ#₹# നിന്നെയൊക്കെ..... " ഒരു ഭ്രാന്തനെ പോലെ സിറി അലറി വിളിച്ചു. തുടരും....... ഞാൻ ഈ നാട്ടുകാരിയല്ല 🫣🫣.

#📙 നോവൽ -കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 പാർട്ട് 110 ജിഫ്ന നിസാർ 💐 പെട്ടന്നവർ എല്ലാവരേം ഒന്നിച്ചു കണ്ടതിന്റെ ഒരു പകപ്പുണ്ട് ഭവ്യക്ക്. അവളരെയും നോക്കുന്നില്ല.. കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നോക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല എന്നത് കൂടിയാണ് സത്യം. അവളെ നോവിക്കുന്ന ഒന്നും ആരും അവിടെ പറഞ്ഞില്ല. ഒരു നോട്ടം കൊണ്ട് പോലും കുറ്റപ്പെടുത്തി വേദനിപ്പിച്ചതുമില്ല. പിന്നി കീറി പോയൊരു ഹൃദയവും പേറിയാണ് അവളുടെ ഇരിപ്പെന്നുള്ളത് അവർക്കറിയാമല്ലോ. എങ്കിലും ചെയ്ത് കൂട്ടിയതും പറഞ്ഞു പോയതുമൊന്നും അവളത്ര പെട്ടന്നൊന്നും മറക്കാൻ ഇടയില്ല. അതിനുള്ള ശിക്ഷ കൂടിയാണ് താനിപ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്നതെന്ന് അവൾക്കറിയാം. "ഒന്നിനെയും കുറിച്ചോർത്തു വേദനിക്കണ്ട.എല്ലാം ശെരിയാവും കുഞ്ഞേട്ടൻ ശെരിയാക്കും... നിന്റെ കൂടെയുണ്ട്.." അവളുമായി കൂടുതൽ എന്ത് സംസാരിച്ചാലും അതവളെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിക്കാൻ മാത്രമേ അപ്പോൾ ഉപകരിക്കൂ എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ കാശി ഭവ്യയോട് അത്രയുമേ സംസാരോച്ചൊള്ളു. ആ കുറവ് കൂടി കാർത്തുവും മിയയും അമ്മുവും നികത്തി കഴിഞ്ഞു. അവർക്കൊപ്പം ഗായത്രിയും. തന്റെ അമ്മയ്‌ക്കൊപ്പവും ഏട്ടനൊപ്പവും ഗായത്രി അനുഭവിച്ചു തീർത്ത .. വേദനിപ്പിച്ച ആ ഇരുണ്ട കാലഘട്ടമാണ് അവളെ ചിരിച്ചു കളിച്ചു കണ്ടപ്പോൾ കാശ്ശിക്കും ശിവക്കും ഒരുപോലെ ഓർമ വന്നത്. അവളും മോളും.. പിന്നെ അവരുടെ നിസ്സഹായ അവസ്ഥയും. കുറച്ചൊന്നുമല്ല ആ കാഴ്ചകൾ അവരെയും നോവിച്ചിരുന്നത്. ഇന്നിപ്പോൾ നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ പ്രസരിപ്പോടെ..ആത്മ വിശ്വസത്തോടെ തെളിഞ്ഞു കത്തുന്നൊരു വിളക്ക് പോലൊരുവൾ. മനുഷ്യനെപ്പോഴും വിളക് തന്നെയാണ്... പ്രകാശം പരത്തുന്നവർ തന്നെയാണ്.. പക്ഷേ കൂടെ ഉള്ളവർ ചുറ്റും ആഞ്ഞടിക്കുന്ന കാറ്റയി മാറുമ്പോൾ അവർ പിന്നെങ്ങനെ കത്തും.. അണഞ്ഞു പോകുകയേ ഒള്ളു..പുകഞ്ഞു തീരുകയേ ഒള്ളു. അതുമല്ലങ്കിൽ എല്ലാവരും കൂടി അണച്ചു കളയുകയേ ഒള്ളു. ഗായത്രിയുടെയും കാര്യത്തിലും അത് തന്നെയാണ് സംഭവിച്ചത്.. കാശിയുടെ മടിയിലേക്ക് പറ്റി പിടിച്ചു കയറിയ കല്ലു മോൾക്ക് പോലും എന്തൊരു ഉന്മേഷം.. ഉത്സാഹം. അങ്ങനെ അവരെ കാണുമ്പോൾ കാശിക്കും.. എന്തായാലും രാജശേഖനും കുടുംബവും അവരെ നന്നായി തന്നെ സ്വീകരിച്ചു. അതിനിടയിൽ ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ടൊരു കള്ളത്തരം കാണിക്കുന്ന ശിവയും മിയയും. ചിരിച്ചും പറഞ്ഞും ഫുള്ള് എൻജോയ് ചെയ്യുന്നവൾക്ക് അവൻ നോക്കുമ്പോൾ മാത്രമൊരു പതർച്ച.. അവനാവട്ടെ.. അത്‌ നന്നായി ആസ്വദിക്കുകയും ച്ചെയ്തു. വിഷ്ണുവിന്റെ കേസിന്റെ കാര്യത്തെ കുറിച്ചും രാജശേഖരൻ കാശിയോട് പറയുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം മകളെ ഒരുപാട് വേദനിപ്പിച്ചു എന്നതിന്റെ കണക്ക് തീർക്കാൻ ഒരിഞ്ചു പോലും വിട്ട് കൊടുക്കില്ലെന്ന് വാശിയുള്ളത് പോലെ അയാൾ അവന് പിറകെ തന്നെയുണ്ട്. "എന്റെ അമ്മയാണ്. എനിക്കറിയാം. പക്ഷേ അത് കൊണ്ട് മാത്രം അമ്മ ചെയ്ത തെറ്റ് അങ്ങനെ അല്ലാതെ ആകുന്നില്ലല്ലോ.. ഇന്നിപ്പോ അമ്മയെന്ന സെന്റിമെന്റസ് വെച്ചിട്ട് ഞാൻ ഇറക്കി കൊണ്ട് വന്നാൽ തന്നെയും ഇനിയും ഒരവസരം കിട്ടിയ ഇപ്പോഴേ ചെയ്തതൊക്കെ തന്നെ അമ്മയിനിയും ചെയ്യും.. അത് കൊണ്ട് ചെയ്ത തെറ്റിനുള്ള ശിക്ഷയാവും വരെയും അമ്മ അവിടെ തന്നെ കിടക്കട്ടെ.. മൂത്ത മകനോപ്പം കൂടി അമ്മയുടെ സ്വഭാവം അങ്ങേയറ്റം വഷളായി പോയിരുന്നു. അതൊന്ന് നേരെയാക്കാൻ ഞാനൊരു ദുർ ഗുണ പാഠശാലയിൽ കൊണ്ട് വിട്ടു എന്ന് കരുതി കൊള്ളാം ഞാൻ.. അങ്കിൾ അതോർത്തു കൊണ്ട് ടെൻഷൻ ആവണ്ട.. നിയമം അതിന്റെ വഴിക്ക് തന്നെ നടക്കട്ട്.. ബന്ധങ്ങളുടെ പേരിൽ അതങ്ങനെ വളച്ചു തിരിക്കണ്ട..." കാശി കർശനമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു. അതോടെ രാജ ശേഖരനും അൽപ്പം ആശ്വാസം. സുഗന്ധിയെ കൂടി ഉൾപ്പെടുത്തി കൊണ്ടാണ് ഗായത്രി കേസ് ഫയൽ ചെയ്തത്. അത്‌ അയാൾ പറഞ്ഞിട്ടാണ്. ഇനിയതിന്റെ പേരിൽ കാശിക്കൊരു മുഷിപ്പ് ഉണ്ടാവരുത് എന്ന് തന്നെയാണ് അയാൾക്കും. എത്രയായാലും അവന്റെ അമ്മയാണ്. ആരും കൂടെയില്ലാതെ.. കൂട്ടിനില്ലാതെ കുഞ്ഞിനേം കൊണ്ട് വലഞ്ഞ നാളുകളിൽ അവൻ കാണിച്ച സ്നേഹത്തെ കുറിച്ചും അലിവിനെ കുറിച്ചും അളവോട്ടും കുറയാതെ തന്നെ ഗായത്രി വീട്ടിൽ അവതരിപ്പിച്ചത് കൊണ്ട് അത്രയെങ്കിലും അവനോട് ചെയ്യണോ എന്നൊരു ചിന്തയിലാണ് അയാളത് ചോദിച്ചതും. കാശിയുടെ നിലപാടിൽ ആൾക്കും സമാധാനം തോന്നി.. വീണ്ടും അവരെന്തോ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിലേക്കാണ് പുറത്ത് വീണ്ടുമൊരു കാർ വന്നു നിന്നത്. ഞാൻ നോക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഗായത്രി തന്നെ ആദ്യം എഴുന്നേറ്റു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. നീയാണോടി നാശം പിടിച്ചവളെ എന്റെ അമ്മക്കും ഏട്ടനും എതിരെ പരാതി കൊടുത്തത് "എന്നൊരു ചോദ്യത്തോടെ സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറി വരുന്ന കാവ്യ.. അവൾക്ക് പിറകെ തന്നെ ഇങ്ങനെ പിരി കയറ്റി വിട്ടത് ഞാനാണ് എന്നുള്ളൊരു വഷളൻ ചിരിയോടെ കാവ്യയുടെ ഉല്ലാസ്സും. ആദ്യമൊന്നു പകച്ചുപോയങ്കിലും നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ട് തന്നെ ഗായത്രി ആ പതർച്ച മറി കടന്നു. ആണെങ്കിൽ...?" കാവ്യയെ നോക്കി അവളൊരു ചിരിയോടെ നെഞ്ചിൽ കൈ കെട്ടി നിന്നു. "നോക്കണേ അവളുടെ ഒരു അഹങ്കാരം. ഇത്രേം നാള് ഞങ്ങടെ വീട്ടിലെ വേലക്കാരി അല്ലായിരുന്നോ ഡീ നീ.. എന്നിട്ടിപ്പോ ഒരവസരം കിട്ടിയപ്പോ നീ തിരിഞ്ഞ് കൊത്തുന്നു..നന്ദി ഇല്ലാത്തവൾ.." ഉള്ള ദേഷ്യത്തിനു കാവ്യക്കവളെ രണ്ടു കൊടുക്കണം എന്ന് തന്നെയാണ്. അതിന് വേണ്ടതൊക്കെ അവളിൽ ഇൻജെക്ട് ചെയ്ത് കൊടുത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൾക്ക് പിറകിൽ നിന്ന ഉല്ലാസ്സും അങ്ങനൊരു രംഗം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അവളെവിടെ.. ആ പിഴച്ചു പോയവള്.. ഊര് തെണ്ടി ഗർഭമുണ്ടാക്കി നാട് നീളെ കുടുംബം മൊത്തത്തിൽ പറയിപ്പിച്ചവളിപ്പോ സ്വന്തം അമ്മയ്ക്ക് നേരെയാണ്.. കൊന്ന് കളയണം നാശത്തിനെ.. " ഗായത്രിയുടെ നോട്ടവും ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ കാവ്യ പിന്നെ ഭവ്യക്ക് നേരെയാണ് തെറി പറയാൻ തുടങ്ങിയത്. "ആരാത് പറയുന്നതെന്ന് നോക്കണേ... എന്റെ അച്ഛനെ കല്യാണപന്തലിൽ വെച്ച് അപമാനിച്ചു ആ മനുഷ്യന്റെ ജീവനെടുത്ത കാലൻ.. നീയാണോടി അമ്മയ്ക്ക് വേണ്ടി..." വല്ലാത്തൊരു പുച്ഛത്തോടെ.. പരിഹാസത്തോടെ അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തു നിന്നും ഇറങ്ങി വരുന്ന കാശി.. സിറ്റൗട്ടിലേക്ക് കയറിയ അതേ പോലെ തന്നെ.. കാവ്യ വേഗത്തിൽ പുറത്തെ പടിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി നിന്നു. അവനെ ഒട്ടുമേ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ അവിടെ കണ്ടതിന്റെ പകപ്പാണപ്പോൾ മുതൽ അവളുടെ മുഖം നിറയെ. അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത് തന്നെ അബദ്ധമായല്ലോ എന്നൊരു ഭാവത്തിൽ ഉല്ലാസ്സും. "ഇപ്പൊ നീ സ്നേഹം പറഞ്ഞു വിളമ്പിയ നിന്റെ അമ്മയുണ്ടല്ലോ തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ആ ശിക്ഷ.. അത് കിട്ടുക തന്നെ ചെയ്യും.. യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത എന്റെ അച്ഛന് നി മരണശിക്ഷ വിധിച്ചില്ലേ.. അന്നൊന്നും തോന്നാത്ത കുറ്റബോധം നിനക്കിപ്പോഴും വേണ്ട.. ഇനിയിപ്പോ സഹിക്കാൻ വയ്യാത്ത വിധം കുറ്റബോധം ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെയും നീ ചെന്നിറക്കി കൊണ്ട് പോരെ.. അതും നിന്റെ സ്വന്തം റിസ്ക്കിൽ.. അങ്ങനെ തെളിയിക്ക് നീ നിന്റെ അമ്മയോടുള്ള സ്നേഹം.. അല്ലാതെ ഇതൊരുമാതിരി..." ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ കാശി അവളെയും ഉല്ലാസിനെയും മാറി മാറി നോക്കി.. തീ പന്ദം പോലെ ജ്വലിച്ചു വന്നവർ എത്ര വേഗത്തിലാണ് ഐസ് കട്ടപോലെ തണുത്തുറഞ്ഞു പോയത്. കാശിക്കും ഗായത്രിക്കും പുറകിൽ ആ വീട്ടിലുള്ളവർ മുഴുവനും അണി നിരന്നപ്പോൾ, വരണ്ടയിരുന്നു എന്നും ഇറങ്ങി ഓടിയാലോ എന്നുമാണ് പിന്നെ കാവ്യക്കും ഉല്ലാസിനുമുള്ള തോന്നൽ. ഭവ്യ ഭാവഭേദം ഒന്നുമില്ലാതെ ചേച്ചിയെ ഒന്ന് നോക്കിയതല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. "കാവ്യേച്ചി ഒന്ന് നിന്നേ.. വീണ്ടും തന്നെ ഒന്ന് തുറിച്ചു നോക്കി കൊണ്ട് പോകാൻ ഇറങ്ങുന്ന കാവ്യയ്ക്ക് നേരെ ഗായത്രി ഇറങ്ങി ചെന്നു. "ഇപ്പൊ നിങ്ങളുടെ അമ്മയും ഏട്ടന്നുമല്ലേ സ്റ്റേഷനിൽ.. അതവർ ചെയ്ത കുറ്റത്തിനുള്ള ശിക്ഷ തന്നെയാ.. അങ്ങനെ കുറ്റം ചെയ്തവരൊക്കെ ഇപ്പോഴും വെളിയിൽ ഇനിയും ബാക്കിയുണ്ട്.. പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ ഉല്ലാസിന്റെ നേരെയൊന്ന് പാളി വിളറി വെളുത്തു നിൽക്കുന്ന ആ മുഖം കാണെ ഗായത്രിക്കൊരു സംതൃപ്തിയാണ് തോന്നിയത്. ഇത് പോലൊരു ഭയത്തിൽ എത്ര പ്രാവശ്യം അവന് മുന്നിൽ താൻ വെന്തുരുകി നിന്നിട്ടുണ്ട് എന്നായിരുന്നു അപ്പോഴും അവളുടെ മനസ്സിൽ.. ഇനിയൊരു വട്ടം കൂടി കെട്ട്യോനെയും വലിച്ചു കൊണ്ടിങ്ങോട്ട് ഷോ കാണിക്കാൻ ചേച്ചി വന്നാൽ... അമ്മയ്ക്കും ഏട്ടനുമൊപ്പം ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിനെ കൂടി ഞാൻ സ്റ്റേഷനിൽ കയറ്റും.. വെറുതെ പറയല്ല ഞാൻ..." ചോര വറ്റി വിറച്ചു വിയർത്തു നിൽക്കുന്ന ഉല്ലാസിന്റെ നേരെ വീണ്ടും ഗായത്രിയുടെ നോട്ടം എത്തി നിന്നു. പറയണം എന്നൊന്നും കരുതിയതല്ല.. പോകും മുൻപ് വെല്ലുവിളി പോലുള്ള അവന്റെയൊരു നോട്ടം.. പറയിപ്പിച്ചതാണ് തന്നെ കൊണ്ട്.. ഒരടി അവനും കൊടുക്കണമെന്ന് തോന്നി. എന്തായാലും പത്തി ഒന്ന് താഴ്ത്തി വെച്ചിട്ടുണ്ട്.. ഇത്‌ പോലൊരു തിരിച്ചടി അവന് അത്യാവശ്യമായിരുന്നു. ചേച്ചിക്ക് ഇപ്പൊ ഞാൻ പറഞ്ഞതിനെ പറ്റി കൂടുതൽ എന്തറിയണമെങ്കിലും ചേച്ചിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട കെട്ടിയനോട് ചോദിച്ചു നോക്കിയ മാത്രം മതി.. അല്ലേ ഉല്ലാസ് ചേട്ടാ... " വല്ലാത്തൊരു ചിരിയോടെ നോട്ടത്തോടെ ഗായത്രിയത് പറയുമ്പോൾ പൂർത്തിയായി എന്നൊരു ഭാവമാണ് ഉല്ലാസിനും. കാവ്യയുടെ ഒരു സ്വഭാവം വെച്ച് അവനെ കൊണ്ടത് അവൾ പറയിപ്പിക്കും എന്നതിൽ ഗായത്രിക്കും സംശയമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു.. കാവ്യയുടെ നോട്ടവും അവന്റെ നേരെയാണപ്പോൾ മുതൽ.. വന്നതോന്നും നടന്നതുമില്ല.. എന്നാലോ ഇനിയങ്ങോട്ട് ലൈഫിൽ കട്ടപൊക കാണാൻ ഉള്ളത് മുഴുവനും കിട്ടുകയും ചെയ്തു എന്നത് പോലാണ് അവര് തിരിച്ചു പോകാൻ തുടങ്ങിയതും.. പിന്നെയവിടെ ഇരിക്കാൻ കാശിക്കും തോന്നിയില്ല. അത് വരെയുമുള്ള ഒരു ഊഷമളത പിന്നെ അവരുടെ സംസാരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നത് കൂടിയാണ് കാരണം. "ഒരാഴ്ച കൂടി ഈ കയ്യിങ്ങനെ തൂക്കി ഇട്ട് നടക്കണം.. കേസിന്റെ കാര്യത്തിൽ നല്ലൊരു ശ്രദ്ധ വേണം.. കാരണം ഏത് വിദേനയും രക്ഷപ്പെട്ടു പോകാൻ കഴിയുന്ന ആളാണ് വിഷ്ണു നാദ്.. ഇപ്രാവശ്യം അവൻ അങ്ങനൊരു തരികിട കൊണ്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു പോയാൽ.. ഇനിയിത് പോലെ ഒതുക്കത്തിൽ അവനെ കിട്ടാൻ പാടാണ്.." കാശി ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. നീ സമാധാനത്തോടെ റസ്റ്റ് എടുക്കെടാ.. ഇത് ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം.. അവനുള്ളത് പിടിപ്പത് കൊടുക്കാതെ എനിക്കിനി ഒരു റസ്റ്റുമില്ലെന്ന് അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി കൊണ്ട് രാജ ശേഖരൻ ഉറപ്പ് കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. "ഇതൊന്നും കണ്ട് നീ പേടിക്കണ്ട.. കൂടെ തെറ്റ് ചെയ്ത് നടന്നപ്പോൾ കാണിച്ച സ്നേഹമൊന്നും അവർക്കിനി നിന്നോടുണ്ടാവില്ല.. അത്‌ കൊണ്ട് ഇനിയവരുടെ പെരുമാറ്റം ഇങ്ങനൊക്കെ തന്നെയാവും.." പോരും മുന്നേ കാശി ഭവ്യയോടായി പറഞ്ഞു.. അവൾ അവനെ നോക്കാതെ ഒന്ന് മൂളി കൊടുത്തു. "കാർത്തുവിന്റെ വീട്ടിലാ ഞാനിപ്പോ.. ഈ കയ്യും വെച്ച് നമ്മുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ കഴിയില്ല.. ഇപ്പൊ എന്റെ കൂടെ വരുന്നുണ്ടോ നീ.." അവൻ വീണ്ടും അവളുടെ അരികിലേക്ക് നിന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. നിനക്കിവിടെ സുഖമാണോ എന്നൊരു കരുതൽ കൂടി അടക്കി പിടിച്ചൊരു ചോദ്യം. "ഞാൻ.. ഞാനിവിടെ നിന്നോളാ.." ഭവ്യക്കവന്റെ അരികിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ കരച്ചിൽ വന്നു.. "ഒരാഴ്ച കൊണ്ടിത് ഓകെയാവും.. പിന്നെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്ക് മാറും.. അങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് പോകാം.. വിഷമിക്കണ്ട കേട്ടോ.. ഹാപ്പി ആയിരിക്.. എന്തേലും ആവിശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ വിളിക്ക്.." അവളെ മെല്ലെയൊന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ചു വിട്ടിട്ട് അവനോർമ്മിപ്പിച്ചു.. ആ കരുതലും സ്നേഹവും നൽകിയ നിറവിൽ.. നിർവൃതിയിൽ വീണ്ടും ഭവ്യക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ട്.. അത് കണ്ട് നിൽക്കുന്നവർക്കും.. ❣️❣️ നാളെ രാവിലെ ഒന്നിങ്ങു വാ നീ. എനിക്കൊരിടം വരെയും പോകാനുണ്ട്.. " കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി കാശി വീണ്ടും ശിവയുടെ നേരെ കുനിഞ്ഞു. ഈ കയ്യും വെച്ചോ.. ശിവ എന്തെങ്കിലും പറയും മുന്നേ കാർത്തുവിന്റെ ചോദ്യമെത്തി.. "അല്ലന്നേ.. ഈ കൈ ഞാൻ ഊരി നിന്നെ ഏല്പിക്കാം..എന്നിട്ടാ പോണത് " അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവളെ നോക്കി.. കാർത്തു മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് മിയയുടെ കയ്യും വലിച്ചു അകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്നത് കാശ്ശിക്കൊപ്പം തന്നെ ശിവയും നോക്കിയിരുന്നു. പോകുന്ന പോക്കിൽ മിയ മാത്രം തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും കാശിയുടെ ചിരി ഒളിപ്പിച്ചു പിടിച്ച നോട്ടം ശിവക്ക് നേരെയായി. "മിയ കൊച്ചിന് രണ്ടു ഇച്ചായൻമാരുണ്ടെന്നാ ഞാൻ പറഞ്ഞു കേട്ടത്.. അടിക്കൊരു പഞവും ഉണ്ടാവില്ല ഡാ ശിവാ.." അതേ കള്ളത്തരത്തോടെ കാശി പറയുമ്പോൾ ശിവയൊന്ന് വിളറി പോയ്‌. "അതിനു.. ഞാൻ.. നീയെന്താ കാശി ഇങ്ങനൊക്കെ പറയുന്നേ.." ശിവ വെപ്രാളത്തോടെ കാശിയെ നോക്കി. "ഒന്നുമില്ലേ.." കാശി മുഖം ചുളിച്ചു. "അല്ലേടാ.. ഞാൻ.." ശിവ മുഖം കുനിച്ചു. "എന്റെ ഉള്ളിൽ ഞാൻ എനിക്ക് പോലും സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കാത്ത ഒരു പ്രണയം.. അത് അതിന്റെ ആഴവും ആത്മാർത്ഥതയും അടക്കം കണ്ടെത്തി എനിക്ക് മുന്നിലേക്കിട്ട് തന്ന നിന്റെയാ മാജിക്ക് എനിക്കും അറിയാടാ.." കാശി കണ്ണ് ചിമ്മി കാണിച്ചു.. അതോടെ പിന്നെ ശിവാക്കൊന്നും പറയാനില്ലാത്ത പോലായി. "സ്നേഹിക്കണ്ട എന്നല്ലടാ. മിയ നല്ല കുട്ടിയാ.. നിന്നെ പോലെ തന്നെ.. കാശി പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ ശിവക്ക് ചിരി വന്നു.. "അവളോട് സംസാരിക്ക് ആദ്യം.. ഇങ്ങനൊരു ഇഷ്ടം അവൾക്കും ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം ഇതിനി വളർത്തി വലുതാക്കിയ മതി.. ഇല്ലേൽ.. വല്ലാണ്ട് വേദനിക്കും..." കാശി മുന്നറിയിപ്പ് പോലാണ് പറയുന്നത്. അവൾക്കും നിന്നോട് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ.. നമുക്ക് മുന്നിൽ പിന്നെന്ത് ഇച്ചായൻസ്.. ലോകം തന്നെ എതിര് നിന്നാലും ഞാനുണ്ടാകുമല്ലോ നിനക്കൊപ്പം.. " മനോഹരമായ ചിരിയോടെ കാശിയുടെ ഉറപ്പ്. പതിയെ ആ ചിരിയത്രയും ശിവയിലേക്കും പടർന്നു.. തുടരും.. ആരെയും നമ്മള് വിട്ടു കളയൂല ട്ടാ.. മറക്കേം ഇല്ല.. തേടി തിരഞ്ഞു പിടിച്ചു കൊടുത്തു തീർക്കും.. കാവ്യേച്ചീടെ ഉല്ലാസേട്ടൻ ന്തായോ ന്തോ 🤣🤣🤣 സ്നേഹത്തോടെ.. Jif❣️ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ വേണിയെ ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണ്.! പതർച്ച കൂടാതെ മാധവ് പറഞ്ഞു. അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് വേണി ഞെട്ടിപോയി. "സഹതാപമായിരിക്കും." വേണി നിസ്സംഗതയോടെ മാധവിനെ നോക്കി. "അല്ല വേണി... സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോ മുതൽ നിന്നോട് എനിക്കൊരു ഇഷ്ടം ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ തുറന്ന് പറയാനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പിന്നെ ഇപ്പോ ഞാനിത് തുറന്ന് പറഞ്ഞത് കോട്ടയത്തേക്ക് പോകുന്നത് കൊണ്ടാണ്. എന്റെ മനസ്സിലുള്ളത് വേണി അറിയണമെന്ന് തോന്നി. അല്ലാതെ താൻ തിരിച്ചെന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടാൻ വേണ്ടി ഒന്നുമല്ല. പിന്നൊരു കാര്യം കൂടി സഹതാപത്തിന്റെ പുറത്ത് തന്നോട് ഇഷ്ടം തോന്നാൻ മാത്രം തന്റെ ലൈഫിൽ എന്ത് ട്രാജടിയാണ് അതിന് ഉണ്ടായത്. കിഷോർ ഒരു വൃത്തികെട്ടവൻ ആയത് കൊണ്ട് ഒരുപക്ഷെ വേണിയുടെയും ശ്രീഹരിയുടെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടാണ് അവനീ ചെറ്റത്തരം കാണിച്ചതെങ്കിൽ ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയല്ലേ സംഭവിക്കുക. അതുകൊണ്ട് തന്നെയും തന്റെ സ്നേഹത്തെയും ഒരു തരി പോലും വിശ്വസിക്കാത്ത ശ്രീഹരിയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടത് നല്ല കാര്യമല്ലേ. കല്യാണ ശേഷം ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഡിവോഴ്സ് കേസുമായി കോടതി കേറി ഇറങ്ങേണ്ടി വന്നേനെ. എന്തായാലും അതുണ്ടായില്ലല്ലോ. അതുകൊണ്ട് എനിക്ക് ഇക്കാര്യത്തിൽ വേണിയോട് സഹതാപമല്ല തോന്നുന്നത്. താൻ വലിയൊരു ദുരന്തത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടല്ലോ എന്നോർത്ത് ആശ്വാസമാണ്. മാധവ് ആത്മാർത്ഥമായിട്ടാണ് പറയുന്നതെന്ന് അവന്റെ സംസാരത്തിൽ നിന്നും വേണിക്ക് മനസ്സിലായി. എങ്കിലും അവൾ മൗനം പാലിച്ചു. "കഴിഞ്ഞതൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലെന്ന് അറിയാലോ. അതുകൊണ്ട് അജി വിട്. പിന്നെ ഞാൻ ഇഷ്ടമാണെന്ന് പറഞ്ഞതിന്റെ പേരിൽ ഞാനുമായുള്ള ഫ്രണ്ട് ഷിപ് ഒഴിവാക്കി കളയരുത്. എനിക്ക് എന്റെ മനസ്സിലെ ഇഷ്ടം ജസ്റ്റ്‌ അറിയിക്കണമെന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. യെസ് ഓർ നോ എന്നൊരു മറുപടി വേണിക്ക് പറയാം. എപ്പോ മറുപടി പറയണം എന്നതും തന്റെ ഇഷ്ടം. പക്ഷേ മറുപടി എന്ത് തന്നെയായാലും എന്നോടുള്ള ഫ്രണ്ട് ഷിപ് ഞാൻ ഇവിടുന്ന് പോയാലും ഉണ്ടായിരിക്കണം. . എനിക്ക് ആകെ കുറച്ചു ഫ്രണ്ട്സേ ഉള്ളു വേണി. ആ അവരെ നഷ്ടപ്പെടുത്തി കളയാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞൂന്നു പറഞ്ഞ് എന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കരുത്." മാധവ് പറഞ്ഞു നിർത്തി. വേണി അവൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം കേട്ട് മിണ്ടാതെ ഇരുന്നതേയുള്ളു. കാരണം അപ്പോ അവനോട് എന്ത് മറുപടി പറയണമെന്ന് അവൾക്ക് തന്നെ അറിയില്ലായിരുന്നു. മാധവ് തന്നോട് കാണിക്കുന്ന സ്നേഹം സത്യമാണോ കള്ളമാണോ അതോ അവന് തന്നോടുള്ള സഹതാപത്തിൽ നിന്ന് ഉരുതിരിഞ്ഞതാണോ എന്നറിയാതെ ഉഴറുകയായിരുന്നു വേണിയുടെ മനസ്സ്. "മാധവിനെ ഞാൻ അങ്ങനെയൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ല. ഉടനെയൊന്നും ഒരു വിവാഹ ജീവിതത്തേ കുറിച്ചും ഞാൻ ചിന്തിച്ചിട്ടുമില്ല." വേണിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മാധവ് പുഞ്ചിരി തൂകി. "അതൊന്നും സാരമില്ല വേണി. എന്നെങ്കിലും ഒരു കൂട്ട് വേണമെന്ന് തോന്നുമ്പോ എന്നെ പരിഗണിക്കണമെന്ന് മനസ്സിൽ തോന്നിയ തുറന്ന് പറഞ്ഞേക്കണം. ഞാൻ ഏതായാലും ഫ്രീ ആയിരിക്കും." മാധവ് ചിരിച്ചു. "അത് നോക്കാം നമുക്ക്." വേണി പുഞ്ചിരിയോടെ അവനെ നോക്കി. ********** പിറ്റേ ദിവസം മാധവ് കോട്ടയത്തേക്ക് യാത്ര പുറപ്പെടാൻ അവനോട് യാത്ര പറയാനായി വേണി അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ചെന്നു. പറയാതെയുള്ള അവളുടെ ആ ആഗമനം മാധവിന് സർപ്രൈസ് തന്നെ ആയിരുന്നു. വളരെ സന്തോഷത്തോടെ ആണ് അവന്റെ അമ്മ വേണിയെ വീട്ടിലേക്ക് സ്വീകരിച്ചത്. "വേണി എന്താ പറയാതെ വന്നത്?" മാധവ് അവളോട് ചോദിച്ചു. "രാവിലെ ഞാനൊന്ന് അമ്പലത്തിൽ പോയിരുന്നു. തിരിച്ചു വരുമ്പോ ഇങ്ങോട്ടൊന്നു കയറിട്ടു പോകാമെന്ന് കരുതി. ഞാൻ ഇതുവരെ ഇങ്ങോട്ട് വന്നിട്ടില്ലല്ലോ." വേണി പറഞ്ഞു. "വേണിയുടെ കാര്യം മാധവ് എപ്പഴും പറയും, സുഖല്ലേ മോൾക്ക്." മാധവിന്റെ അമ്മ ലക്ഷ്മി അടുത്തേക്ക് വന്ന് അവളുടെ കരങ്ങൾ കവർന്നു. വേണിയുടെ വരവിൽ അവർക്കും സന്തോഷം തോന്നി. മൂവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നാണ് ബ്രേക്ക്‌ ഫാസ്റ്റ് ഒക്കെ കഴിച്ചത്. മാധവിന്റെ അമ്മയും മാധവും മാത്രമാണ് അവിടെ താമസം. അച്ഛൻ നേരത്തെ മരിച്ചു പോയി. അവന്റെ അങ്കിൾ ഡോക്ടർ രാജേന്ദ്രൻ ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ അടുത്ത് തന്നെയാണ് താമസം. മാധവിന്റെ അമ്മ കൃഷി വകുപ്പിലാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്. റിട്ടയർ ചെയ്യാൻ ഒരു വർഷം കൂടിയുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് അവരെ കൂടെ കൊണ്ട് പോകാൻ അവന് പറ്റില്ല. അതിന്റെ ഒരു വിഷമം മാധവിനുണ്ട്. അമ്മ റിട്ടയർ ആയി കഴിഞ്ഞാൽ അപ്പോ തന്നെ മാധവ് അവരെ കോട്ടയത്തേക്ക് കൊണ്ട് പോകും. "അമ്മ ഇവിടെ ഒറ്റയ്‌ക്കെ ഉള്ളു. വേണി സമയം കിട്ടുവാണേൽ ഇടയ്ക്കൊക്കെ ഇങ്ങോട്ട് ഇറങ്ങ് ട്ടോ." മാധവ് കാറിൽ കയറുമ്പോ അവളോട് പറഞ്ഞു. "അമ്മയും കുറച്ചു മുൻപ് ഇത് തന്നെയാ എന്നോട് പറഞ്ഞത്. ഒഴിവുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ വരുന്നുണ്ട്." വേണി അവരെ നിരാശപ്പെടുത്തിയില്ല. മാധവ് 11 മണിയോടെ പോയെങ്കിലും ഉച്ചയ്ക്ക് ഊണൊക്കെ കഴിഞ്ഞാണ് വേണി മാധവിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും പോയത്. സമയം കിട്ടുമ്പോൾ അവിടേക്ക് ഇടയ്ക്കൊക്കെ പോകാനും അവൾ മറന്നില്ല. ഒറ്റ നിലയിൽ പണി കഴിപ്പിച്ച മൂന്ന് ബെഡ്‌റൂംമും ഹാളും കിച്ചനും വർക് ഏരിയയും വരാന്തയും അടങ്ങുന്നതാണ് മാധവിന്റെ വീട്. വിശാലമായ മുറ്റത്തു വലിയൊരു പൂന്തോട്ടവും ഉണ്ട്. വേണിക്ക് ആ വീടും പരിസരവും ഒത്തിരി ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. അവിടെ ചെന്നാൽ ലക്ഷ്മിയും വേണിയും കൂടുതലും പൂന്തോട്ടത്തിൽ ഇട്ടിട്ടുള്ള ബെഞ്ചിൽ ആണ് ഇരിക്കുക. അവരവിടെ ഇരുന്ന് പഴയ കഥകളൊക്കെ പറഞ്ഞിരിക്കും. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു സായാഹ്നത്തിലാണ് മാധവിന്റെ മുറിയിൽ നിന്നും അവന്റെ പഴയ പെട്ടി തുറന്ന് കുറച്ച് പഴക്കം ചെന്ന ഒരു ആൽബം എടുത്ത് മാധവിന്റെ കുഞ്ഞിലേ ഉള്ള ഫോട്ടോസ് ഒക്കെ കാണിച്ചു കൊടുത്തത്. വേണി അതൊക്കെ നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു കാൾ വന്നിട്ട് ലക്ഷ്മി എഴുന്നേറ്റു പോയത്. അതോടെ വേണി ഒറ്റയ്ക്കായി ആൽബം നോക്കൽ. അതിൽ തങ്ങളുടെ പഴയ സ്കൂൾ കാലത്തെ ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോയും മറ്റും കണ്ട് അവളിരുന്നു. അതിൽ ആൽബത്തിന്റെ അവസാന പേജുകളിൽ സ്കൂൾ കാലത്തുള്ള ഫോട്ടോസും മറ്റും സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട് അവളുടെ മിഴികൾ വിടർന്നു. ഗ്രൂപ്പ് ഫോട്ടോസിൽ നിന്നും തന്നെ മാത്രം വെട്ടി ഒട്ടിച്ച ഫോട്ടോകളും സ്കൂൾ കോളേജ് കാലത്ത് കലാതിലകമായ സമയത്ത് പത്രത്തിൽ വന്ന ഫോട്ടോകൾ പോലും മാധവ് വെട്ടി ഒട്ടിച്ചിരുന്നു. അതിന്റെ എല്ലാം പഴക്കം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മാധവിന് തന്നോടുള്ള സ്നേഹം സത്യമാണെന്നും പവിത്രമാണെന്നും വേണിക്ക് മനസ്സിലായി. ആ ഓർമ്മയിൽ അവളുടെ ചൊടിയിൽ അഴകുള്ളൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു. ആൽബം കണ്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വേണി പെട്ടിയിലുള്ള മറ്റ് ആൽബങ്ങളും മാധവിന്റെ പഴയ പുസ്തകങ്ങളുമൊക്കെ എടുത്തു നോക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോഴാണ് അവന്റെ കുറച്ചു പഴയ ഡയറികൾ വേണി കണ്ടത്. അതൊക്കെ സ്കൂൾ കാലത്തു പഠിച്ചിരുന്നപ്പോ എഴുതിയതാണെന്ന് കണ്ടതും വേണിക്ക് അതെല്ലാം വായിക്കാൻ ആകാംക്ഷ തോന്നി. അവിടെ വച്ച് വായിച്ചാൽ തീരില്ലെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് വേണി ആ ഡയറികൾ തന്റെ ബാഗിൽ സൂക്ഷിച്ചു. ********** ശ്രീഹരി ഇന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോ എന്നെയും കൂടി കൊണ്ട് പോകുമോ? " ഓഫീസിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ശ്രീഹരിയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്ന ദീപ്തി ചോദിച്ചു. "എന്റെ കയ്യിൽ ബൈക്ക് ആണല്ലോ ഉള്ളത്." ശ്രീഹരി പറഞ്ഞു. "അതിനെന്താ... എനിക്ക് കാർ തന്നെ വേണോന്ന് നിർബന്ധം ഒന്നുമില്ല. അത് വീട്ടിൽ വെറുതെ കിടന്നാൽ നശിച്ചു പോകുമല്ലോ എന്ന് വിചാരിച്ച ഞാൻ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നത്. ഇന്ന് വണ്ടി സെർവീസിന് കൊടുത്തത് കൊണ്ടാ ഒരു ലിഫ്റ്റ് ചോദിച്ചത്." ദീപ്തി വിശദീകരിച്ചു. "ഓക്കേ... ദീപ്തി ഇറങ്ങുമ്പോ വിളിക്ക്. നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് പോകാം. എന്തായാലും ഞാനും അങ്ങോട്ട്‌ തന്നെ ആണല്ലോ പോകുന്നത്." ശ്രീഹരി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അവൾക്ക് സന്തോഷമായി. അങ്ങനെ വൈകുന്നേരം ഇരുവരും വില്ലേജ് ഓഫീസിൽ നിന്ന് ഒരുമിച്ചാണ് ഇറങ്ങിയത്. ശ്രീഹരിയുടെ ബൈക്കിന് പിന്നിലായി ദീപ്തി കയറി ഇരുന്നപ്പോൾ അവൻ വണ്ടി എടുത്തു. ഇടയ്ക്ക് ഏതോ ഇറക്കത്തിൽ വച്ച് ദീപ്തി സ്വയമറിയാതെ അവന്റെ തോളിൽ കൈ ചേർത്ത് വച്ചു. വീണ് പോകുമോ എന്ന പേടിയിലാണ് അവളങ്ങനെ ചെയ്തത്. അത് ശ്രീഹരിക്ക് മനസ്സിലാവുകയും ചെയ്തു. അതുകൊണ്ട് അവനൊന്നും പറയാൻ പോയില്ല. ഇരുവരും വീടിനു മുന്നിൽ വന്നിറങ്ങുമ്പോ അവന്റെ വരവും കാത്ത് മുകളിലെ ബാൽക്കണിയിൽ മീര ഉണ്ടായിരുന്നു. ശ്രീഹരിയുടെ ബൈക്കിൽ അവനോട് ചേർന്നിരിക്കുന്ന ദീപ്തിയെ കണ്ടതും അവളുടെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി. കാത്തിരിക്കൂ

#💖 അമ്മ ഇഷ്‌ടം #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #🤝 സുഹൃദ്ബന്ധം #📙 നോവൽ

#💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ നീയെൻ നീലാംബരി 🦋1  വർഷങ്ങൾ  പഴക്കം തോന്നിക്കുന്ന പ്രേതാലയം പോലെയുള്ള മൂന്നു നില കെട്ടിടത്തിലേക്കവൾ പതുക്കെ കയറി. ബാംഗ്ലൂരിന്റെ മധ്യത്തിലായുള്ള വൃത്തിഹീനമായ ആ തെരുവിലെ അടുപ്പിച്ചു പണിതു വച്ച നിരവധി കെട്ടിടങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള ഈ കെട്ടിടവും അതിന്റെ ദുർബലത വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുറമെ കാണുന്ന പഴക്കമൊന്നും അതിനകത്തു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എല്ലാ ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളോടും കൂടിയ ഒരുപാടു അലങ്കാരപ്പണികൾ ചെയ്ത അതിനകം മുഴുവൻ ഒരു മഞ്ഞ വെളിച്ചമായിരുന്നു. അവളെ പോലെ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങിയ ഒരുപാടു സുന്ദരികൾ അങ്ങിങ്ങായി നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു പുരുഷന്മാരെയും അവിടിവിടായി കാണാം. അപ്പോഴാണവൾ കയ്യിലുള്ള വാച്ചിലേക്ക് നോക്കിയത്.സമയം 7 കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനിയിപ്പോൾ ഇവിടം പുരുഷകേസരികളെ കൊണ്ട് നിറയും. തലയിൽ മുണ്ടിട്ടും മുണ്ടിടാതെയും പല കോലത്തിലുള്ള പുരുഷന്മാർ.  ചിലർ പക്കാ സാധാരണക്കാരായിരിക്കും മറ്റു ചിലരോ വല്ല ബിസിനെസ്സ്കാരോ വലിയ ഉദ്യോഗസ്ഥരോ അങ്ങനെ പല മേഖലയിലുള്ള പ്രമുഖന്മാരായിരിക്കും.സ്ത്രീജനങ്ങൾ പലരും ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങി തുടങ്ങി . കാശുകാരെ ചാക്കിട്ടു പിടിക്കാനാണ് നേരത്തെ ഉള്ള ഈ ഒരുക്കം.പ്രമുഖൻമാരെ കണ്ടു പിടിച്ചു അവർക്കു നമ്മളെ ബോധിച്ചു കൂടെ വന്നാൽ പൂത്ത കാശു കിട്ടും. പ്രായം കുറഞ്ഞവരോടാണ് അങ്ങനെയുള്ളവർക്ക് പ്രിയം. അത് കൊണ്ട് 25 നു താഴെ ഉള്ളവർ മിക്കവരും താഴേക്ക് വരാറില്ല . ആവശ്യക്കാർ അവർക്കടുത്തെത്തും. ഇറങ്ങി വന്നിരിക്കുന്ന സ്ത്രീജനങ്ങൾ മിക്കവാറും 25 കഴിഞ്ഞവരും സൗന്ദര്യം കുറഞ്ഞവരും ആയിരിക്കും. പല സ്ത്രീകളും പല ഭാഷക്കാരാണ്. കൂടുതലും കന്നഡ സംസാരിക്കുന്നവർ. പിന്നെ തമിഴിൻമാർ . കുറച്ചു മലയാളികളും. പരസ്പര അടിസ്ഥാനപരമായ സംസാരങ്ങൾ പോലും ആ സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ ഇല്ലെന്ന് എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തെ നിർവികാരത കാണിച്ചു തരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവരിലെ പലരെയും നോക്കി പരിചയത്തോടെ ചിരിച്ചു കൊണ്ടവൾ മുകളിലേക്കുള്ള സ്റ്റെപ് കയറി. മുകളിലെ നിലയിലുള്ള നാലാമത്തെ മുറിക്കു മുന്നിലെത്തി. തോളിലുള്ള കറുപ്പ് ലെതർ ബാഗിൽ നിന്നും താക്കോൽ എടുത്തു വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തു കയറി. അനേകം ചെറിയ മുറികളിൽ ആ മുറി അവളുടേതായിരുന്നു. ലൈറ്റിട്ടു.ചെരുപ്പഴിച്ചു ഒരു ഓരത്തേക്കു നീക്കിയിട്ട് ബാഗ് കട്ടിലിലേക്കിട്ടു. രണ്ടു പേർക്ക് കിടക്കാൻ പാകത്തിലുള്ള ഒരു കട്ടിൽ ആയിരുന്നത് . ചുറ്റും കൊതുകുവലയിട്ട് മൂടിയിട്ടുണ്ട്.  ബാഗു തുറന്നു ഫോൺ എടുത്തു ബ്ലൂടൂത്ത് ഓൺ ചെയ്തു. ഭിത്തിക്കറ്റത്തായി ഇട്ടിരിക്കുന്ന ചെറിയ ടേബിളിൽ ഇരിക്കുന്ന ബ്ലൂടൂത്ത് സ്പീക്കർ ഓൺ ചെയ്തു , ഫോണുമായി കണക്ട് ആക്കി.  സ്പീക്കർ ടേബിളിലേക്ക് വച്ച് ഫോണിൽ " ധം മാരെ ധം.........." എന്ന പഴയ ഹിന്ദി സോങ് പ്ലേയ് ചെയ്ത ഫോണും ടേബിളിൽ വചു. പാട്ട് നല്ല ശബ്ദത്തിൽ പാടി തുടങ്ങി. അതിനൊപ്പം കൈകൾ കൊണ്ടും ഇടുപ്പ് കൊണ്ടും കാലു കൊണ്ടും ചുവടുകൾ വച്ചവൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ചുവന്ന സാരിയുടെ പിന്നഴിച്ചു. സാരി വലിച്ചൂരി ബാത്രൂം ഡോറിനു സൈഡിൽ ഉള്ള ബിന്നിലേക്കിട്ടു. അപ്പോഴും ശരീരം പാട്ടിനൊപ്പം ആടി കൊണ്ടിരുന്നു. ഇട്ടിരിക്കുന്ന ചുവന്ന സ്ലീവ്‌ലെസ് ബ്ലൗസും ഊരി ബിന്നിലേക്കെറിഞ്ഞു. ബാത്രൂം ഡോർ ലക്ഷ്യമാക്കി നൃത്ത ചുവടുകളോടെ അതിനകത്തേക്ക് കയറി.  കുളി കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയപ്പോഴേക്കും പാട്ട് മാറിയിരുന്നു. മുട്ടൊപ്പം എത്തുന്ന ടവൽ കൊണ്ട് കച്ച കെട്ടി ഈറൻ മുടി ഉച്ചിയിൽ കെട്ടിവച്ചു അവൾ പുറത്തിറങ്ങി. മുറിയിലുള്ള വലിയ അലമാരയുടെ വാതിലിലുള്ള വലിയ കണ്ണാടിക്കു മുന്നിൽ പോയി നിന്നു.  കണ്ണാടിയിൽ കാണുന്ന സൗന്ദര്യ ധാമത്തെ നോക്കി പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ടവൾ  അലമാര തുറന്നു വസ്ത്രങ്ങളെടുത്തു. അടി വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു . പിങ്ക് അടിപാവാടയും അതേ കളർ ബ്ലൗസും ധരിച്ചു . അതിനു മുകളിലായി പിങ്ക് കളർ സാരി വൃത്തിയിൽ ഞൊറിഞ്ഞുടുത്തു. ഈറൻ മുടി അഴിച്ചു നന്നായി തുടച്ചു വെള്ളം കളഞ്ഞു വിടർത്തി ഇട്ടു. മുഖത്തായി കുഞ്ഞു മേക്കപ്പ് ചെയ്തു. ഒരു കറുത്ത പൊട്ട് വച്ചു.  കടും ചുവപ്പു ലിപ്സ്റ്റിക്ക് കൂടെ ഇട്ട് മേക്കപ്പ് അവസാനിപ്പിച്ചു.  വീണ്ടും കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി . 24 വയസ്സിന്റെ എല്ലാ സൗന്ദര്യവും തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന ഒരു വെണ്ണക്കൽ ശിൽപ്പം പോലെ അവൾ ഉദിച്ചു നിന്നു. ഉയർന്നു നിൽക്കുന്ന അവളുടെ മാറിടങ്ങളും ആ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ മാറ്റ് കൂട്ടി..അത് തന്നെയാണല്ലോ രാത്രിയിൽ തന്നെ മാത്രം ചോദിച്ചു പലരും വരുന്നതിന്റെ കാരണവും...ഇടുപ്പ് മുഴുവൻ കാണും വിധത്തിൽ ഉടുത്ത സാരിയിൽ അവളുടെ അംഗലാവണ്യം എടുത്തു അറിയാമായിരുന്നു..... അതിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി നോക്കി ഇടുപ്പ് വരെയുള്ള മുടിയെടുത്തു മുന്നിലേക്കിട്ടവൾ. അവൾക്ക് മറ്റുള്ളവരെ പോലെ താഴെ പോയി നിൽക്കേണ്ടി വരാറില്ല .. ആവശ്യക്കാർ അവളെ തേടി വന്നോളും. അന്നത്തെ ആദ്യത്തെ കസ്റ്റമർക്കു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയെന്നോണം മൊബൈൽ എടുത്തവൾ ബെഡിലേക്കിരുന്നു. " മധു............" വാതിൽ തുറന്നു മെലിഞ്ഞു നീളം കുറഞ്ഞൊരു പെൺകുട്ടി അകത്തേക്ക് കടന്നു വന്നു വിളിച്ചു. അവളും ഒരുക്കമെല്ലാം കഴിഞ്ഞു സാരി ഉടുത്താണ് നിൽക്കുന്നത്. " എന്നെടി....." മധു സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. " ഉന്നെ അക്ക കൂപ്പിട്ടു കിട്ടേ ഇറുക്ക്(നിന്നെ ചേച്ചി വിളിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.)"  അവൾ അൽപ്പം കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു. " എതുക്ക്....( എന്തിന്) ??" മധു കട്ടിലിൽ നിന്നെണീറ്റു ചോദിച്ചു. " എനക് എപ്പടി മ്മ തെരിയും. നീയേ പോയി കേള്...( എനിക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം നീ തന്നെ പോയി ചോദിച്ചു നോക്ക്.)"  കടുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു അവൾ ധൃതിയിൽ ഇറങ്ങി പോയി. മധു വേഗത്തിൽ എണീറ്റ് ചെരുപ്പിട്ടു. വാതിൽ ചാരി താഴേക്ക് നടന്നു.  അക്ക എന്തിനാവും വിളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക എന്നായിരുന്നു മധുവിന്റെ  മനസ്സ് മുഴുവൻ. സാദാരണ ആരെയും അക്ക വിളിപ്പിക്കാറില്ല . എന്തെങ്കിലും ഉടായിപ്പു കാണിച്ചു പിടിച്ചാലോ അല്ലെങ്കിൽ സമ്പാദിച്ച പണത്തിന്റെ പങ്കു എത്തിച്ചില്ലെങ്കിലോ ആണ് അവർ വിളിപ്പിക്കാറുള്ളു. ഇതിപ്പോൾ അവൾ ദിവസവും കറക്റ്റ് ആയിട്ട് പണം എത്തിക്കാറുള്ളതാണ്. വേറെ ഉടായിപ്പൊന്നും കാണിച്ചിട്ടും ഇല്ല...... ആശയകുഴപ്പത്തോടെ അവൾ അക്കയുടെ മുറിക്ക് മുന്നിലെത്തി. ഉള്ളിലുള്ള സംസാരത്തിൽ അക്കയും അക്കയുടെ വിശ്വസ്ഥൻ സെൽവനും അല്ലാതെ മറ്റാരൊക്കെയോ അകത്തുണ്ടെന്നവൾക്കു മനസിലായി. മധു വാതിലിൽ രണ്ടു പ്രാവശ്യം മുട്ടി. " അകത്തേക്ക് വാ...." ഗാംഭീര്യമുള്ള പെൺശബ്ദം കേട്ടതും മധു അകത്തേക്ക് കയറി. അവിടുള്ള മറ്റു മുറികളെക്കാൾ വലിയൊരു മുറിയായിരുന്നത്. ac അടക്കം എല്ലാ സൗകര്യങ്ങളും അതിനകത്തുണ്ട്. അവർ വിളിപ്പിക്കുമ്പോഴല്ലാതെ മറ്റാർക്കും അങ്ങോട്ട് പ്രവേശനം അനുവദിക്കില്ല . കയറി ചെല്ലുന്നിടത്തായി ഇട്ടിരിക്കുന്ന സോഫയിൽ രണ്ടു പേർ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർക്കു അഭിമുഖമായി വലിയൊരു കസേരയിൽ രാജ്ഞിയെ പോലെ അക്ക ഇരിക്കുന്നു. വെളുത്തു തടിച്ചു നന്നായി മേക്കപ്പ് ചെയ്തു നീളൻ മുടി പിന്നിയിട്ട് വയറു മുഴുവൻ പുറത്തു കാണിക്കും വിധം സാരി ധരിചിരിക്കുന്ന ആ നാൽപതുകാരിയെ കണ്ടാൽ വലിയ ഏതോ വീട്ടിലെ ആണെന്ന് തോന്നും. അത്രത്തോളം പ്രൗഢി ഉണ്ടായിരുന്നവർക്ക്. അക്ക എന്ന് വിളിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അവർ ഒരു മലയാളിയാണ്. അവരുടെ അമ്മ നടത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന സ്ഥാപനം അമ്മയുടെ കാല ശേഷം അവർ ഏറ്റെടുക്കുകയായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവിടെ എത്തിപ്പെടുന്ന മലയാളി പെൺകുട്ടികളോട് അവർക്ക് ഒരു ചായ്‌വ് കൂടുതൽ ആണ്. അക്ക  ഇരിക്കുന്ന കസേരക്ക് പുറകിലായി ഭവ്യതയോടെ സെൽവൻ നിൽപ്പുണ്ട്. മധു സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്നവരെ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഒരാളെ അവൾക്ക് മനസിലായി. അത് രാജപ്പൻ ആണ്. വേശ്യാലയത്തിലേക്ക് പുതിയ പെൺ കുട്ടികളെ എത്തിക്കുന്ന ബ്രോക്കർ. അയാൾ തന്നെയാണ് മധുവിനെയും ഇവിടെ എത്തിച്ചത്. അയാളൊരു തമിഴൻ ആണ്. എന്നാൽ അയാളുടെ കൂടെ ഇരിക്കുന്ന ആളെ അവൾ ആദ്യമായ് കാണുകയാണ്. ധരിച്ചിരിക്കുന്ന വേഷവും രൂപവും അയാളെ ഒരു മലയാളിയെ പോലെ തോന്നിച്ചു. ഏകദേശം 50 വയസോളം തോന്നിക്കുന്ന ആ അപരിചിതന്റെ കണ്ണുകൾ ആ സൗന്ദര്യ ദേവതയെ കണ്ടതും ഒന്ന് തിളങ്ങി.ഇരുവരും അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.  തിരിച്ചും ഒരു ചിരി നൽകി കൊണ്ടവൾ അക്കയെ നോക്കി. " മധു ............ ഇതാണ് സജീവൻ. ഇയാൾ നമുക്ക്‌ ഉപകാരമുള്ള ഒരു കാര്യവുമായി വന്നതാണ്. അതിനെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാനാണ് നിന്നെ ഇങ്ങോട്ടു വിളിപ്പിച്ചത്..." അക്ക മുന്നിലിരുന്ന് ചിരിക്കുന്ന ആളെ നോക്കി പറഞ്ഞു. " ആമ..... മധു. ഇവനാലെ നമ്മ എല്ലാവരും പെരിയ പണക്കാരാവാപൊറോം ...( അതേ .. മധു , ഇയാളെ കൊണ്ട് നമ്മളെല്ലാവരും വലിയ പണക്കാരാവാൻ പോവുകയാണ്.) മുറിയൻ മലയാളം കൂട്ടി കലർത്തി തമിഴിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രാജപ്പൻ ചുവപ്പു കറ പിടിച്ച ആ വൃത്തികെട്ട പല്ലു കാട്ടി ചിരിച്ചു.  മധുവിനതു കണ്ടു ഓക്കാനിക്കാൻ തോന്നി.  " ഇതൊക്കെ എന്നോടെന്തിനാ പറയുന്നത്...." അക്കയെ നോക്കി സംശയത്തോടെ അവൾ ചോദിച്ചു. അക്ക എണീറ്റ് വന്നവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു. " സജീവൻ മലയാളിയാണ്. അയാൾ ചില കാര്യങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞു തരും. എനിക്ക് സമ്മതമാണ്. നിനക്ക് കൂടെ സമ്മതമാണെങ്കിൽ നിന്റെയും എന്റെയും ജീവിതം മാറി മറിയും മധു ." അൽപ്പം താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ അക്ക പറയുന്നത് കേട്ട് മധു ഞെട്ടി പോയി. ആജ്ഞാപിച്ചും അടിച്ചേൽപ്പിച്ചും ഉപദ്രവിച്ചും മാത്രം ശീലമുള്ള സ്ത്രീയാണ് തന്റെ മുന്നിൽ ഇത്രയും താഴ്ന്നു സംസാരിക്കുന്നത്. അപ്പോൾ എന്തോ വലിയ കാര്യമാണ് താൻ കേൾക്കാൻ പോകുന്നതെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പായി. ഇത് പറഞ്ഞവർ കസേരയിലേക്ക് തന്നെ പോയിരുന്നു. " സോഫയിലേക്കിരിക്ക് മധു." അക്ക പറഞ്ഞതും മധു സജീവന്റെ അപ്പുറം കുറച്ചു അകലമിട്ടിരുന്നു. " കുഞ്ഞേ.... ഞാൻ ഒരു തറവാട്ടിലെ കാര്യസ്ഥനാണ്. കേരളത്തിൽ അത്യാവശ്യം അറിയപ്പെടുന്നൊരു തറവാടാണ്. മാളിക്കൽ തറവാടെന്നു പറയും. അവിടെ മക്കളും അവരുടെ ഭാര്യമാരും പേരക്കുട്ടികളും ഒക്കെ ആയി 10 ഓളം ആളുകൾ ഉണ്ട്. അവിടുത്തെ കാരണവർക്ക് ഒരു മോൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ലക്ഷ്‌മി..... അവർ മരിച്ചിട്ടിപ്പോ വർഷം രണ്ടായി. അവർക്കൊരു മകനുണ്ട് അഭിമന്യു. അവന് കുറച്ചു സീരിയസ് ആയൊരു രോഗം പിടിപെട്ടിട്ടുണ്ട്. ചികിത്സ തുടങ്ങിയിട്ടിപ്പോൾ 6 മാസം ആയി. ഡോക്ടർ അവനു വിധിച്ച ആയുസ്സ് ഏറി പോയാൽ ഇനി ഒരു വർഷം ആണ്............"  സജീവൻ പറയുന്നതൊന്ന് നിർത്തി. മധു ഒരു കഥ കേൾക്കുന്ന കൗതുകത്തോടെ ബാക്കി കേൾക്കാൻ ആകാംഷയോടെ ഇരുന്നു.  സജീവൻ ഒന്ന് ശ്വാസം ആഞ്ഞ് വലിച്ചു. " അഭിമോന് ആ ഒരു വർഷത്തേക്ക് ഭാര്യയായി ഒരു പെൺകുട്ടിയെ വേണം. അവന്റെ അമ്മാവന്മാർ പറഞ്ഞേൽപ്പിച്ചതാണെന്നെ . എന്തോ സ്വത്തിന്റെ ഭാഗം വെക്കൽ ഒക്കെ നടക്കണമെങ്കിൽ അബിമോൻ കല്യാണം കഴിക്കണം എന്നാണത്രെ. ഒരുപാടു അന്വേഷങ്ങൾക്കൊടുവിലാണ് ഞാൻ രാജപ്പ വഴി ഇവിടെ ഒരു പെൺകുട്ടി ഉണ്ടെന്ന് അറിയുന്നത്. മോൾ അഭിമോനെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ തയാറാണോ? "  ആ ചോദ്യത്തോടെ അയാൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിയതും അവിശ്വാസത്തോടെ അവൾ ചുറ്റുമുള്ളവരെ നോക്കി.  അക്ക ആകാംഷയോടെ അവളെ നോക്കിയിരുന്നു.  അവൾക്ക് വല്ലാത്ത വെപ്രാളം തോന്നി. ഇതായിരിക്കും അയാൾ പറയാൻ പോകുന്നതെന്ന് അവൾ സ്വപനത്തിൽ പോലും ചിന്തിച്ചിരുന്നില്ല.  " സജീവൻ പറഞ്ഞത് നിനക്ക് മനസിലായില്ലേ മധു?" അവൾ ഒന്നും പറയാതിരിക്കുന്നത് കണ്ടതും അക്ക ഉറക്കെ ചോദിച്ചു. " മനസിലായി....." വെപ്രാളത്തോടെ മധു പറഞ്ഞു. " അപ്പൊ നീ അതിനു തയ്യാറല്ലേ? "  അക്കയുടെ ചോദ്യത്തിനൊപ്പം ആ മുറിയിലുണ്ടായിരുന്നവരുടെ നോട്ടം മുഴുവൻ തന്നിലാണെന്ന് കണ്ടതും മധുവിന് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി. " എനിക്ക് പറ്റില്ല..." തല താഴ്ത്തി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ അവൾ പറഞ്ഞു.  സജീവന്റെ മുഖം വാടി. അക്ക അവിശ്വാസത്തോടെ ഇരുന്നു.  " സജീവണ്ണാ.... ഉങ്കളോടെ ഓഫർ അവ കിട്ടെ സൊല്ലവേ ഇല്ലേ.... അത് സൊല്ലി പാർ അവ കണ്ടിപ്പ ഒത്തുക്കുവേ...( സജീവണ്ണാ.... നിങ്ങളുടെ ഓഫർ അവളോട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ. അത് പറയു , അവൾ സമ്മതിക്കും.)"  രാജപ്പൻ താടി ചൊരിഞ്ഞു നിസ്സാരമായി പറഞ്ഞു. അത് കേട്ടതും സജീവൻ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. " 50 ലക്ഷം നിനക്ക്. 50 ലക്ഷം അക്കക്ക് . 50 ലക്ഷം രാജപ്പന്....."  സജീവൻ പറഞ്ഞത് കേട്ടതും മധുവിന്റെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുത്താൽ വിടർന്നു. അക്കയും രാജപ്പനും അത് കണ്ട് ചുണ്ടുകോട്ടി ചിരിച്ചു. തുടരും........ രണ്ടാമത്തെ സ്റ്റോറി തുടങ്ങി വച്ചിട്ടുണ്ടേ... സപ്പോർട്ട് ചെയ്യണം 🫂

തന്റെ മുൻപിൽ സ്ഥാപിച്ച ആ കണ്ണാടി ചില്ലിൽ അവൾ സ്വയം ഒന്ന് വിലയിരുത്തി...... കറുത്ത് കുറച്ച് തടി മാത്രം ഉള്ള ഒരുവൾ..... കഥയിലെ സാധാരണ നായികമാരെ പോലെ മറുകൊ നുണക്കുഴിയോ ഇടംപല്ലോ വെണ്ണനിറമോ ഒന്നും ഇല്ല.... അവൾ ഒരു നിമിഷം തന്റെ അമ്മയേയും സഹോദരിമാരെയും ഓർത്തു.... വെളുത്ത് വെണ്ണ പോലെ ഇരിക്കുന്നവർ.... അതേ അമ്മയും അനിയനും അനിയത്തിയും പുറമെ നിന്ന് നോക്കുന്നവർക്ക് സൗന്ദര്യം നിറഞ്ഞവർ ആണ്..... അതിൽ ഒന്നും പെടാതെ നിൽക്കുന്നത് താനും..... നിറത്തിന്റെ പേരിൽ അനുഭവിച്ച അവക്ഞ്ഞ നിറഞ്ഞ വാക്കുകളും കളിയാക്കലുകളും മനസ്സിൽ ഓടി എത്തി.... പക്ഷെ അവ മനസ്സിലേക്ക് ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാൻ സമ്മതിക്കാതെ ഒരു മുഖം കടന്നു വന്നു കറുത്ത് കൊമ്പൻ മീശയും വിയർപ്പിനാൽ ഒട്ടിയ ഒരു ശരീരവും ഉള്ള മനുഷ്യനെ ഓർമ്മ വന്നു..... അതേ തന്റെ അച്ഛൻ...... അച്ഛന്റെ നിറമാണെനിക്ക്..... തന്റെ കുടുംബത്തിന് വേണ്ടി രാവന്തിയോളം കഷ്ടപ്പെടുന്ന അച്ചന്റെ നിറം..... ചുണ്ടിൽ ഒരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു...... ഇവൾ കൃഷ്ണ...... കൃഷ്ണ കരുണൻ എന്ന ഇരുപത്തി അഞ്ചുകാരി..... അച്ഛൻ കരുണൻ.... ഒരു പാവം കൂലി പണിക്കാരൻ..... അമ്മ വരധ... അനിയത്തി കൃപ അനിയൻ കാർത്തിക്ക്... ഇതാണ് കൃഷ്ണയുടെ കുടുംബം..... അതാണ് എന്റെ കഥയിലെ നായികയുടെ കുടുംബം...... നേരെത്തെ പറഞ്ഞത് ശ്രദ്ധിച്ചല്ലോ..... സാധാരണ കഥകളിലെ പോലെ വെണ്മയിലെ സൗന്ദര്യം നിറഞ്ഞവൾ അല്ല കൃഷ്ണ.... സാധാരണ ഒരു പെൺകുട്ടി.... എടുത്ത് പറയാൻ പ്രത്യേക ഒന്നും ഇല്ലാത്തവൾ...... ചേച്ചി..... ആരുടെയോ വിളി കേട്ട് കൃഷ്ണ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..... കൃപയും കാർത്തിയും ആണ്..... എന്റെ ചേച്ചി സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ...... കാർത്തിക്ക് വേഗം തന്നെ കൃഷ്ണയുടെ കുറച്ച് തുടുത്ത കവിളിൽ പിച്ചി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..... നിനക്ക് ചേരുന്ന വല്ല കളറ് സാരിയും എടുത്തിട്ടാൽ പോരായിരുന്നോ ചേച്ചി..... ഇതൊരുമതി കോലം കേട്ടത് പോലെ ഉണ്ട്... കറുത്ത്... ശ്ശെ....... നിന്റെ കേട്ട് കഴിഞ്ഞിട്ട് വേണം വിപിനേട്ടാനും ആയി എന്റെതിന്..... നിന്റെ കാരണം കൊണ്ടാണ് എന്റേത് കൂടി നീണ്ടു പോവുന്നത്..... കൃപ പറഞ്ഞതും കൃഷ്ണ അവളെ കണ്ണാടിയിൽ ഒന്ന് നോക്കി.... വയലറ്റ് നിറത്തിൽ ഉള്ള ഒരു സാരി ആണ്..... അവൾ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ് കറുപ്പ് കൂടിയത്.... കൃഷ്ണ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..... അവൾക്ക് അറിയാമായിരുന്നു പറഞ്ഞിട്ടും കാര്യം ഇല്ലാന്ന്..... വിപിൻ എന്ന ചെക്കനും ആയി കൃപ ഇഷ്ടത്തിൽ ആണ്.... കൃപ ഇപ്പോൾ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കാണ്.... കോളേജിലെ സീനിയർ ആയിരുന്നു ആള്.... ഇപ്പോ ജോലി ആയി വീട്ടിൽ വന്നു ചോദിച്ചു എങ്കിലും തന്റെ വിവാഹം കഴിയതേ ഒന്നും നടക്കില്ല എന്ന് കരുണൻ തീർത്ത് പറഞ്ഞു.... അതിന്റെ ദേഷ്യം ഉണ്ട് കൃപക്ക്...... നീ ഒന്ന് മിണ്ടാതെ പോയെ കൃപേ..... കാർത്തി കൃപയെ വിലക്കി..... കാർത്തിയും കൃപയും രണ്ട് വയസ്സിന്റെ വത്യാസം ആണ്.... കൃപ ഇളയത് ആണ്..... ഓഹോ അല്ലേലും ചേച്ചിയെ പറഞ്ഞാൽ അനിയന് ആണല്ലോ നോവുന്നത്..... കൃപ ചുണ്ട് കൊട്ടി... കാർത്തിയും കൃഷ്ണയും ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല..... ഈ വിവാഹം എങ്കിലും നടന്നാൽ മതിയായിരുന്നു.... അല്ലേൽ എന്റേത് കൂടി...... കൃപ പറഞ്ഞു വന്നത് കാർത്തിയുടെ മുഖം കണ്ട് പകുതിയിൽ നിർത്തി..... കാരണം അവന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകിയിരുന്നു..... കൃഷ്ണയെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ആരെക്കാളും കൂടുതൽ നോവുന്നത് കാർത്തിക്ക് ആണ്.... പ്രായത്തിൽ വലിയ വ്യത്യാസം ഇല്ലെങ്കിലും കാർത്തിക്ക് ഒരു അമ്മ തന്നെ ആണ് കൃഷ്ണ..... പറയാൻ വിട്ട് പോയി..... ഇന്ന് കൃഷ്ണയുടെ പെണ്ണുകാണാൻ ആണ്.... ആദ്യത്തേത് അല്ലാട്ടോ.... ഇതിപ്പോ ഒരുപാട് ആയി..... സ്ത്രീയെ പണയ വസ്തു ആകുന്ന കാലം അല്ലേ.... ഒന്നുക്കിൽ വെളുത്ത സൗന്ദര്യം അല്ലെങ്കിൽ അവൾക്ക് സ്വർണം കൊണ്ട് തുലാഭാരം..... അതാണ് ഇപ്പോഴത്തെ സമൂഹത്തിന്റെ വിവാഹം എന്ന കാഴ്ചപ്പാട്..... ഈ രണ്ടും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് കൃഷ്ണ ഇപ്പോഴും അവിവാഹിതയായി തുടരുന്നു..... അതിൽ അവൾക്ക് പരാതി ഇല്ലെങ്കിലും അമ്മക്കും അച്ഛനും അല്ലെങ്കിൽ അതിനെക്കാൾ ആത്മാർത്ഥ ഉള്ള നാട്ടുകാർ ഉള്ളപ്പോൾ കൃഷ്ണയും വീട്ടിലെ പുരനിറഞ്ഞവൾ ആയി...... ചിന്നൂ............ താഴെ നിന്ന് വരദായുടെ വിളി വന്നു...... ചേച്ചി അവർ എത്താൻ ആയി എന്ന് തോന്നുന്നു വേഗം വാ..... കാർത്തി കൃഷ്ണയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു..... https://share.aksharathalukal.in/s/61565/view കഥയുടെ പൂർണഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ ♥️ ഇതുപോലെയുള്ള നിരവധി കഥകൾ പരസ്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ വായിക്കുവാനും നിങ്ങളുടെ മനസ്സിലുള്ള കഥകൾ എഴുതി പണം സമ്പാദിക്കുവാനും ഇന്ന് തന്നെ അക്ഷരത്താളുകൾ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാൻ മറക്കല്ലേ ❤️ #📙 നോവൽ #😍 ആദ്യ പ്രണയം #💖 മഴയും പ്രണയവും #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

ആത്മഹത്യ ഭീരുത്വത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. കൊള്ളരുതായ്മയുടെയും ഭീരുത്വത്തിന്റെയും “ ”ഭീരുത്വം എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല. ഓടുന്ന തീവണ്ടിയുടെ മുൻപിൽ തലവയ്ക്കുന്നത് ഭീരുത്വമാണത്രെ,ഭീരുത്വം“ രാജലക്ഷ്മിയുടെ ആത്മഹത്യ എന്ന കഥ ആരംഭിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാണ്. എഴുതിപോകുമെന്ന ഭയം രാജലക്ഷ്മിയെ കൊണ്ടെത്തിച്ചത് മരണത്തിലേക്കാണ്. അവരുടെ അവസാന നോവലാണ് ”ഞാനെന്ന ഭാവം “. ഇത്രെയേറെ ദുഖവും വിഷാദവും ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലെങ്ങനെ എന്ന തോന്നലാണ് ആ നോവൽ വായിച്ച് കഴിയുമ്പോൾ ബാക്കിയാവുക. ആഖ്യാനശൈലിയിലെ വ്യത്യാസവും കഥകളുടെ പ്രമേയവുമൊക്കെ വായനയോട് കൂടുതൽ ഇഷ്ടം തോന്നിപ്പിക്കും. ദുഖമാണെങ്കിലും രാജലക്ഷ്മിയുടെ കൃതികളും, എഴുത്തുകാരിയും എന്നോട് ചേർന്നിരിക്കും എന്നും. വളരെ കുറച്ച് കൃതികൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ നമുക്ക് രാജലക്ഷ്മി എന്ന എഴുത്തുകാരിയെ അറിയാൻ. മലയാള സാഹിത്യത്തിലെ ഈ അക്ഷര തേജസ്സിനെ മറന്നുപോകാതെ, വായനയിൽ കൂടെ കൂട്ടണം ❤️ #📙 നോവൽ #🕵️‍♂️ സാമൂഹിക വിഷയങ്ങൾ #💓 ജീവിത പാഠങ്ങള്‍ #🌃ശുഭരാത്രി സ്റ്റാറ്റസ് #🌃 ഗുഡ് നൈറ്റ്🥰 Krishnamritham❤️

🔗പ്രതിലിപിയില്‍ എന്നെ ഫോളോ ചെയ്യൂ, https://pratilipi.app.link/4EZbVoNaD4b വായിക്കൂ.. അറിയാതെ ❤️ #📙 നോവൽ #💌 പ്രണയം #💞 പ്രണയകഥകൾ #ninak vendi❤ #story

#📙 നോവൽ ഇത്തിരി രൂക്ഷമായി സംസാരിച്ചതും ഗംഗയ്ക്കു വല്ലാത്ത നൊമ്പരം തോന്നി. താൻ കാരണം ഈ ചെറുപ്പക്കാരന്റെ ജീവിതത്തിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ഉണ്ടാകുമോ എന്ന് അവൾ ഏറെ ഭയപ്പെട്ടു. ഫോൺ എടുത്തു അനുജത്തിയായ പൂജയെ കാൾ ചെയ്തു... താൻ എവിടെ ആണെന്ന് പോലും ഇതെ വരെ ആയിട്ടും ആരും വിളിച്ചു ചോദിച്ചില്ല.. എന്നാലും അങ്ങോട്ട് അറിയിച്ചേക്കാം.. വിഷ്ണുവിനെ താൻ പ്രേമിച്ചു പോന്നത് ആണെന്ന് അവരുടെ ധാരണ. അതുകൊണ്ട് ആവും പൂജപോലും ഒന്ന് വിളിക്കാത്തത്. ഗംഗ മൂന്നു വട്ടം വിളിച്ചു. ബെല്ല് ഫുൾ റിങ് ചെയ്തു തീർന്നു. എന്നാലും അവൾ എടുത്തില്ല. ഉറങ്ങാൻ സമയം ആയിട്ടില്ലാന്നു അവൾക്ക് അറിയാം.. ഇത് അച്ചൻ പറഞ്ഞ പ്രകാരമാണ്. ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ ഗംഗ അങ്ങനെയിരുന്നു. എന്ത് പറ്റി... ആരും ഫോണെടുത്തില്ലേ... അനന്തൻ ചോദിച്ച കേട്ട് കൊണ്ട് അവൾ ഞെട്ടലോടെ അവനെ നോക്കി. എന്ത് പറ്റി...?.. അത് പിന്നെ... അനുജത്തി എടുത്തില്ല.. ബെസ്റ്റ്.... അപ്പൊ ഇനിയെന്തു ചെയ്യും. അറിയില്ല.... ഒന്നുടെ നോക്കാം. അവൾ വീണ്ടും വിളിച്ചു. എന്താടി &%%% മോളെ.... കരണം പൊട്ടും പോലെ അച്ചൻ ഉച്ചത്തിൽ ചീത്ത വിളിക്കുന്നത് ഗംഗ കേട്ടു. നേരം കുറെ ആയല്ലോടി തുടങ്ങിയിട്ട്.. നിന്റെ സൂക്കേട് തീർന്നോടി എരണംകെട്ടവളെ... അച്ഛന്റെ വായിൽന്ന് വീഴുന്നത് കേട്ട്കൊണ്ട് അവൾ ഫോണ് ഇത്തിരി കൂടി കാതിലേക്ക് ചേർത്തു. ഒപ്പം അനന്തൻ അച്ഛന്റെ സംസാരമൊന്നും കേൾക്കല്ലേ എന്നൊരു പ്രാർത്ഥനയും. ഇനി മേലിൽ നീയ് ഞങ്ങളെ ആരേം വിളിച്ചു പോകല്ല്. നീയുമായിട്ട് യാതൊരു ബന്ധോംമില്ല. എനിക്കും എന്റെ ഭാര്യയ്ക്കും ഒരേയോരു മകൾ ഒള്ളു.. ഞങളുടെ പൂജമോള്.. യാതൊരവകാശവും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് ഞങ്ങടെ വീടിന്റെ പടി കയറിപോകരുത്.. നീയേ മുടിഞ്ഞവളാ... നീയൊക്കെ ചെന്ന് കേറുന്നിടം മുടിഞ്ഞു മുത്തെടുക്കും. അയാളുടെ ശാപവാക്കുകൾ പേറി, പാവം ഗംഗ വിതുമ്പി. കൊള്ളാം... നല്ല ബെസ്റ്റ് തന്ത... അനന്തൻ ചിറി കൂട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞു.. എടി... മോങ്ങിയത് മതി.. കിടന്നുറങ്ങാൻ നോക്ക്.. അനന്തൻ അവളെ നോക്കി. ഗംഗ ഫോണ് മേശപ്പുറത്തു വെച്ചു. എന്നിട്ട് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. നീ കിടക്കുന്നില്ലേടി.. ഞാൻ... ഞാനിവിടെ കിടക്കാം. അവൾ തറയിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി. നിന്നോട് പറഞ്ഞത് അനുസരിക്കാൻ വയ്യേ.. കട്ടിലിന്റെ ഒരു വശത്തേയ്ക്കു ചെരിഞ്ഞു കിടന്നു കൊണ്ട് ഗംഗ തേങ്ങൽ അടക്കി പിടിച്ചു ഉറങ്ങാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല. ജീവിതത്തിൽ എന്തെല്ലാമാണ് സംഭവിച്ചത്..താനിപ്പോൾ ഇങ്ങനെ ഒരു വീട്ടിൽ കഴിയേണ്ടി വരുമെന്ന് സ്വപ്‌നത്തിൽ പോലും പ്രതീക്ഷിചതല്ല ദൈവമേ, എന്റെ വിധി ആർക്കും വരുത്തരുതേ തുടരും