🧟 പ്രേതകഥകൾ!

ഒരു ക്രിസ്മസ്സ് രാത്രി.നാടും നഗരവും എങ്ങും അലങ്കര വിളക്കിൽ കുളിച്ചു നിൽക്കുന്നു.ഈ സമയത്ത് ആ പ്രദേശത്തെ ഒൻപത് കുട്ടികൾ ചേർന്ന് ഒളിച്ചു കളിക്കുകയായിരുന്നു.കുട്ടികൾ കളിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവിടെയുള്ള സാധനങ്ങൾ തട്ടി താഴെ ഇട്ടു.അത് കണ്ട അവരുടെ രക്ഷിതാക്കൾ വഴക്ക് പറഞ്ഞു.നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഇവിടെ നിന്ന് കളിക്കുന്നത്?നിങ്ങൾക്ക് ആ ഗ്രൗണ്ടിൽ പോയ്‌ കളിച്ചൂടെ.ഇത് കേട്ട കുട്ടികൾ ഗ്രൗണ്ടിൽ പോയി കളിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.എന്നാൽ അതിൽ ഒരു കുട്ടി പറഞ്ഞു അവിടെ എങ്ങനെയാണ് ഒളിച്ചു കളിക്കുന്നത്? അവിടെ ഒളിച്ചിരിക്കാൻ ഒരു സ്ഥലവും ഇല്ല.നമ്മൾക്ക് ആ അരുവി കരയിൽ പോയി കളിക്കാം.അവിടെ ഒളിച്ചിരിക്കാൻ കുറ്റി കാടും മരങ്ങളും പാറകളും ഉണ്ട്.അവൻ പറഞ്ഞത് ശെരിയാണ് എന്ന് തോന്നിയ ബാക്കി എട്ടു പേരും യോജിച്ചു.ശെരി നമ്മൾക്ക് അവിടെ പോയി കളിക്കാം.എന്നാൽ അവർക്ക് അറിയില്ലലോ അവരെ അവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നത് വലിയൊരു അപകടം ആണെന്ന്.അവർ ഇപ്പോഴുള്ള സ്ഥലത്ത് നിന്ന് അര കിലോമിറ്റർ അകെലെയാണ് ആ അരുവി ഉള്ളത്.അവർ അവിടെ ചെന്ന് കളിക്കാൻ തുടങ്ങി.അവരിൽ ഒരു ആൺകുട്ടി കണ്ണ് പോത്തി എണ്ണാൻ തുടങ്ങി.ഒന്ന് രണ്ട് മൂന്ന് ഈ സമയം ബാക്കി കുട്ടികൾ മരത്തിന്റെ പിറകിലും പാറയുടെ പിറകിലും ഒളിച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ രണ്ട് കുട്ടികൾ അരുവിയുടെ അടുത്തുള്ള മണൽ കുന്നിന്റെ പിറകിൽ ആണ് ഒളിച്ചത്.അവർ പരസ്പരം സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്.അവൻ എന്റെ ഭാഗത്തു കൂടി ആണ് വരുന്നത് എങ്കിൽ ഞാൻ നിനക്ക് സിഗ്നൽ തരും നിന്റെ ഭാഗത്ത് കൂടിയാണ് അവൻ വരുന്നെങ്കിൽ നിയും സിഗ്നൽ തരണം.ഒരു കാരണവശാലും അവൻ നമ്മളെ കാണരുത്.എണ്ണിയ അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി ഓരോരുത്തരെ അവൻ കണ്ടത്തി.വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൻ ആറു പേരെയും കണ്ടത്തി.ഇനി കണ്ടെത്താൻ ഉള്ളത് അരുവിയുടെ അടുത്തു ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന ആ രണ്ടു കുട്ടികളെ മാത്രം.അവൻ കണ്ടതിയ 6 പേരും ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു നിങ്ങൾ ഇവന്റെ മുന്നിൽ വരരുത് എന്ന് നിങ്ങൾ ഒളിച്ചിരിക്ക് ഇവൻ തോൽവി സമ്മതിക്കുമ്പോൾ പുറത്തു വാ ഇത് കേട്ട അവർക്ക് ഉത്സാഹമായി.പെട്ടെന്ന് അതിൽ ഒരുവൻ പറഞ്ഞു നിന്റെ ഭാഗത്തു കൂടിയാണ് അവൻ വരുന്നത്.കുറച്ചു ഉള്ളിലോട്ട് നി ഒളിച്ചിരിക്ക് .അത് കേട്ട് അവൻ അരുവിയുടെ അരികെ പോയി ഒളിച്ചിരുന്നു.അവന്റെ രണ്ട് കാലും അരുവിക്ക് അകത്തു ആണ്.അരുവിയിൽ നിന്ന് ആരോ ഒരാൾ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നത് ആയി അവന് തോന്നി.തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ അവിടെ ആരുമില്ല.എന്നാൽ വെള്ളത്തിന് കുറച്ചു ഇളക്കമുണ്ട് അവൻ കരുതി അവന്റെ കൂടെ ഉള്ളവനും വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങി എന്നാണ്.ആരോ തന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചു വലിക്കും പോലെ അവന് തോന്നി.ഒരു പക്ഷെ കൂടെ വന്ന ചങ്ങാതി എന്നെ പേടിപ്പിക്കൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ആകും എന്ന് അവൻ കരുതി.പെട്ടെന്ന് കൂട്ടുകാരൻ ഒളിച്ചിരുന്ന അവിടെ നിന്നു സംഭാഷണം കേട്ട് ഞാൻ എല്ലാവരെയും കണ്ടത്തി ഇനി ഒരുത്തൻ മാത്രമേ കണ്ടെത്താൻ ഉള്ളു.ഇത് കേട്ടപ്പോൾ അവന് മനസിലായി കൂട്ടുകാരൻ അരുവിയിൽ ഇറങ്ങിട്ടില്ല.അപ്പോൾ എന്റെ കാലിൽ പിടിച്ചത് ആരാണ്?അവൻ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് കരയിൽ കയറാൻ നോക്കി.എന്നാൽ അവന്റെ രണ്ട് കാലും വെള്ളത്തിലെ ചളിയിൽ കുടുങ്ങി പോയി.അത് കൊണ്ട് അവന് കരയിൽ കയറാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.ഈ സമയം വെള്ളത്തിലൂടെ ആരോ ഒരാൾ നീങ്ങി തന്റെ നേർക്ക് വരുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി.സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോൾ അതൊരു സ്ത്രീയാണ്.കൂടാതെ വെള്ള വസ്ത്രവും ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്.അവൻ ഉറപ്പിച്ചു ഇതൊരു സാധാരണ മനുഷ്യ സ്ത്രീ അല്ല.അവൻ അതിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ മുഖം വികൃതമാണ് ആ സ്ത്രീ മോനെ മോനെ എന്ന് വിളിച്ചു കരയുന്നുമുണ്ട്.അവൻ പേടിച്ചു പോയി.ഉച്ചത്തിൽ നില വിളിക്കാൻ നോക്കി.എന്നാൽ ഒരു ശബ്ദവും അവനിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല.അവന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം കൂടി.അവൻ ശക്തമായി കൈകൾ കൊണ്ട് വെള്ളത്തിൽ അടിച്ചു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി കൂട്ടുകാരെ അറിയിക്കാൻ നോക്കി.എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യും മുന്നേ ആ സ്ത്രീ അവനെ വലിച്ചു അരുവിയുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി.ഈ കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും കരയിൽ ഉള്ള കൂട്ടുകാർക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.അവർ കളി മതിയാക്കി സമയം ഏഴ് മണി ആയി ഇനിയും ഇവിടെ നിന്നാൽ മതാപിതാക്കൾ വഴക്ക് പറയും.അത് കൊണ്ട് നി എവിടെയാണ് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നത് വേഗം പുറത്തേക്ക് വാ ഞാൻ തോൽവി സമ്മതിച്ചു അവർ ഇങ്ങനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.എന്നാൽ അവിടെ നിന്ന് അവന്റെ ഒരു ഉത്തരവും കിട്ടിയില്ല.നിങ്ങൾ രണ്ട് പേരും അല്ലേ ഒരുമിച്ചു ഒളിച്ചത് എന്നിട്ട് നിനക്ക് അറിയില്ലേ.അവൻ പറഞ്ഞു നി കുറച്ഛ് നീങ്ങി നിൽക്കാൻ ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു ഒരു പക്ഷെ അവൻ ആ അരുവിയിൽ കാണും നമ്മള്ക്ക് അവിടെ പോയി നോക്കാം.അവരെല്ലാം അരുവി കരയിൽ എത്തി.എന്നാൽ അവനെ അവിടെ കണ്ടില്ല.അതിൽ രണ്ട് പേര് അരുവിയിൽ ഇറങ്ങി നോക്കി അവനെ കണ്ടില്ല.അരുവിയുടെ ഒരു വശത്തു വെള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച ആരോ ഒരാൾ നിൽക്കുന്നത് പോലെ അവരിൽ ഒരാൾ കണ്ടു.എന്നാൽ അത് അവൻ ആകാം സാധ്യത എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ മറ്റുള്ളവർ പറഞ്ഞു അവൻ ഇന്ന് ഇട്ടത് നീല വസ്ത്രം ആണ് അത് അവൻ ആകാൻ സാധ്യത ഇല്ല.പെട്ടെന്ന് അരുവിയിലെ വെള്ളത്തിന് വലിയ രീതിയിൽ ഇളക്കം സംഭവിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു.അത് അവൻ ആകാം അവൻ അപകടത്തിൽ പെട്ടെന്ന് സംശയമുണ്ട് നമ്മൾക്ക് അവനെ രക്ഷിക്കണം.അതിൽ രണ്ട് കുട്ടികൾ ഓടി പോയി രക്ഷിതാക്കളെ നാട്ടുകാരെയും വിളിച്ചു കൊണ്ട് വന്നു.അവർ അവിടെ വന്നു കുട്ടികളെ വഴക് പറഞ്ഞു നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഈ സമയത്തു ഇവിടെ വന്ന് കളിച്ചത്.ഇവിടെ അവളുടെ ശല്യം ആണെന്ന് അറിയില്ലേ?എത്ര പേരാണ് ഇവിടെ മുങ്ങി മരിച്ചത്?നാട്ടുകാരും രക്ഷിതാക്കളും അരുവി അരിച്ചു പെറുക്കി എന്നാൽ അവനെ മാത്രം കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.അത് അങ്ങനെ ആണല്ലോ ആത്മാവിന്റെ കയ്യിൽ അകപെട്ട മനുഷ്യ ജീവൻ എങ്ങനെ രക്ഷപെടനാണ്.ഇത് പോലെ എത്രയോ കുട്ടികളയാണ് അവൾ കൊണ്ട് പോയത് ആ കരയുന്ന പെണ്ണ്..... #പ്രേത കഥകളിൽ

#📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #✍ തുടർക്കഥ #✍️ വട്ടെഴുത്തുകൾ #📔 കഥ സിമന്റ് സജി ( കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സാങ്കല്പികം. മരിച്ചവരോ മരിക്കാൻ പോകുന്നവരോ ആയി സാമ്യം തോന്നിയാൽ യാദൃശ്ചികം മാത്രം) ……………………………………. തൃശ്ശൂർ നഗരത്തിന്റെ ആകാശരേഖകളിൽ ഇന്ന് കാണുന്ന കൂറ്റൻ കോൺക്രീറ്റ് സൗധങ്ങൾക്കും മേൽപ്പാലങ്ങൾക്കും പിന്നിൽ സിമന്റും ചോരയും മണലും ചേർത്തുണ്ടാക്കിയ ഭീകരമായ ഒരു ചരിത്രമുണ്ട്. നഗരത്തിന്റെ വികസനത്തിനായി ഒഴുകിയ ഓരോ തുള്ളി കോൺക്രീറ്റിനടിയിലും സജി എന്ന ശില്പി തന്റെ പകയുടെ വിത്തുകൾ പാകിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ആരും അറിഞ്ഞില്ല. പാലക്കാട്‌ തമിഴ് നാട് അതിർത്തിയിലെ ഒരു സാധാരണ കല്ലുകൊത്തുപണിക്കാരനായ മുരുകന്റെ മകനായി ജനിച്ച സജിക്ക് കല്ലും മണ്ണും വെറും നിർമ്മാണ സാമഗ്രികളായിരുന്നില്ല, പകരം ജീവൻ തുടിക്കുന്ന ശില്പങ്ങളായിരുന്നു. തന്റെ അച്ഛൻ കല്ലിൽ കൊത്തിയെടുക്കുന്ന രൂപങ്ങളിൽ ആത്മാവുണ്ടെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു. "സജീ, കല്ലിന് ഉയിരുണ്ട്, നമ്മൾ കൊടുക്കുന്ന ഓരോ ഉളിക്കൊട്ടും അതിന്റെ ആത്മാവിനെ ഉണർത്തലാണ്," എന്ന് അച്ഛൻ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ മരണശേഷം ശില്പകലയിൽ പുതിയ വിപ്ലവങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ഇറങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട സജി തൃശ്ശൂർ ഫൈൻ ആർട്സ് കോളേജിലെ ഏറ്റവും മികച്ച വിദ്യാർത്ഥിയായി മാറി. എന്നാൽ ലോകം അവനെ ഒരു കലാകാരനായി അംഗീകരിക്കുന്നതിന് മുൻപേ നഗരത്തിലെ സ്വാധീനശക്തിയുള്ള കോൺട്രാക്റ്റർ സുരേഷും സംഘവും അവന്റെ ജീവിതം തകർത്തു. ഒരു പൊതു പ്ലോട്ടിൽ ഒരു വലിയ മത്സരത്തിനായി അവൻ മാസങ്ങളോളം തപസ്സിരുന്നുണ്ടാക്കിയ ശില്പം ഭൂമി കയ്യേറ്റം എന്നും പറഞ്ഞു അവർ അടിച്ചുതകർത്തു. "ഇതൊരു വെറും കല്ലല്ല സുരേഷേ, ഇതിൽ എന്റെ അമ്മാവുടെ ജീവനുണ്ട്," എന്ന് സജി കരഞ്ഞപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും, "അവന്റെ ഒരു കല , എനിക്ക് വേണ്ടത് ഈ ഭൂമിയാണ്," എന്ന് പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് സുരേഷ് കോടാലി വീശി. അത് തടയാൻ ശ്രമിച്ച സജിയുടെ വിരലുകൾ അവർ തല്ലിയൊടിച്ചു. ഒരു ശില്പിയുടെ ആയുധമായ വിരലുകൾ തകർക്കപ്പെട്ടതോടെ സജി മാനസികമായി തളർന്നു പോയി.സജിയുടെ ഉള്ളിലെ കലാകാരൻ ഒരു കൊലയാളിയായി പരിണമിച്ചു. …… വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയി. വിരലുകൾ വളഞ്ഞ തൈറോയ്ഡ് പിടിച്ചു മെലിഞ്ഞു രൂപമേ മാറിപോയ സജി ഉപജീവനത്തിനായി അതേ സുരേഷിന്റെ നിർമ്മാണ സൈറ്റുകളിൽ ഒരു സാധാരണ തൊഴിലാളിയായി ജോലിക്ക് ചേർന്നു.സുരേഷ് അവനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതെ ഇല്ല "നിനക്ക് ഈ വളഞ്ഞ വിരലുകൾ കൊണ്ട് സിമന്റ് ചാക്കെങ്കിലും ചുമക്കാൻ പറ്റുമോ?" എന്ന് സുരേഷ് അന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ, "പറ്റും സാർ, സിമന്റ് കൂട്ടുമ്പോൾ കൈകൾക്ക് നല്ല ഉറപ്പ് കിട്ടും," എന്ന് സജി വിനീതനായി മറുപടി നൽകി. പകൽ സമയം അവൻ വിനീതനായി കഴിഞ്ഞു. രാത്രികളിൽ അവൻ തന്റെ പുതിയ കല പരീക്ഷിച്ചു. കുതിരാൻ തുരങ്കത്തിന്റെ നിർമ്മാണം പുരോഗമിക്കവെ ഒരു അമാവാസി രാത്രിയിൽ സുരേഷിനെ സജി പുറകിൽ നിന്നും അടിച്ചു വീഴ്ത്തി. ബോധം വന്നപ്പോൾ സുരേഷ് സൈറ്റിലെ വലിയ കോൺക്രീറ്റ് മിക്സിംഗ് ടാങ്കിന് സമീപം ആയിരുന്നു. പെട്ടന്ന് വികൃത മായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സജി പ്രത്യക്ഷപെട്ടു "നീ ശരിക്കും ആരാണ്? നിനക്ക് എന്താണ് വേണ്ടത്?" എന്ന് സുരേഷ് കിതപ്പോടെ ചോദിച്ചു. മുഖത്തെ സിമന്റ് പൊടി തട്ടിമാറ്റി സജി അട്ടഹസിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു, "സുരേഷേ, നിനക്കു ഓർമ ഇല്ലേ നീ അന്ന് തകർത്ത ആ ശില്പം നിന്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ വരാറില്ലേ? എന്റെ അമ്മയുടെ രൂപമുള്ള ആ ശില്പത്തിന് പകരം ഇന്ന് ഞാൻ മറ്റൊരു അത്ഭുതം സൃഷ്ടിക്കാൻ പോവുകയാണ്." പെട്ടന്ന് തന്നെ സജി സുരേഷിനെ ഒരു വലിയ ലോഹക്കൂട്ടിനുള്ളിലേക്ക് തള്ളി, അയാളുടെ പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് സിമന്റ് മിശ്രിതം ഒഴിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോൾ, "എന്നെ വിടൂ , നിനക്ക് എത്ര വേണമെങ്കിലും പണം ഞാൻ തരാം," എന്ന് അയാൾ നിലവിളിച്ചു. “ പണം അല്ല എനക്ക് തേവൈ ഉൻ പൊണം” സജി ശാന്തനായി തന്റെ കൈക്കോട്ട് സിമന്റ് മിശ്രിതത്തിലിട്ട് ഇളക്കി. സിമന്റ് നെഞ്ചൊപ്പം എത്തിയപ്പോൾ സജി ഒരു ചെറിയ കുഴൽ എടുത്ത് സുരേഷിന്റെ വായ തുറന്ന് അതിലൂടെ പച്ചയായ സിമന്റ് കുഴമ്പ് നേരിട്ട് അയാളുടെ ഉള്ളിലേക്ക് പമ്പ് ചെയ്തു. "ഇനി നിന്റെ കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കൂ സുരേഷേ. നീ ഇനി ഒരു കല്ലാണ്. ," എന്ന് സജി മന്ത്രിച്ചപ്പോൾ സുരേഷിന്റെ ആമാശയവും ശ്വാസകോശവും സിമന്റ് കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. അയാളെ പോലീസിന് കിട്ടുമ്പോൾ അതൊരു കല്ല് പ്രതിമ പോലെ ഉറച്ചിരുന്നു. ……. അന്വേഷണവുമായി ഇൻസ്‌പെക്ടർ വേണുവും അനസും മുന്നോട്ട് പോയെങ്കിലും സജിയുടെ ബുദ്ധിക്ക് മുന്നിൽ അവർ തോറ്റുപോയി. സജി തന്റെ വേട്ടയാടൽ തുടർന്നു. നഗരസഭയിലെ അഴിമതിയുടെ മുഖമായിരുന്ന കൗൺസിലർ ബിജു ജോണിനെയാണ് അവൻ അടുത്തതായി തിരഞ്ഞെടുത്തത്. ഒരു മഴയുള്ള രാത്രിയിൽ പുതിയ ബസ് കാത്തിരിപ്പുകേന്ദ്രത്തിന്റെ സൈറ്റിൽ വെച്ച് ബിജു ജോണിന്റെ മുന്നിലേക്ക് സജി അവതരിച്ചു. "എന്നെ വിടൂ , നിനക്ക് ഞാൻ നല്ലൊരു ലൈഫ് ഉണ്ടാക്കി തരാം," എന്ന് ബിജു ജോൺ കാലുപിടിച്ചു കരഞ്ഞപ്പോൾ, "എന്തിനാ ബിജു പേടിക്കുന്നത്, ഞാൻ നിനക്ക് നൽകുന്നത് നിത്യതയാണ്. ഈ നഗരത്തിലെ ആളുകൾ നിന്റെ പുറത്ത് ഇരിക്കുമ്പോൾ നിനക്ക് കിട്ടുന്ന ആ സുഖം ഒന്നു ആലോചിച്ചു നോക്കൂ," എന്നായിരുന്നു സജിയുടെ മറുപടി. ബസ് സ്റ്റാൻഡിലെ സിമന്റ് ബെഞ്ചിനുള്ളിൽ ബിജു ജോണിനെ സജി പകുതി കുഴിച്ചിട്ടു. കോൺക്രീറ്റ് ഉറച്ചതോടെ ബിജു ജോൺ ആ ബെഞ്ചിന്റെ ഭാഗമായി മാറി. അയാളുടെ നിലവിളികൾ ആ സിമന്റ് മിശ്രിതം ഉള്ളിലേക്ക് കടന്നതോടെ പുറത്തുവരാതെ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങി. വെയിലുദിക്കുമ്പോൾ ആ ബെഞ്ചിൽ നിന്ന് ഒരു പ്രത്യേക നീർവിയർപ്പ് പൊടിയുന്നത് യാത്രക്കാർ ശ്രദ്ധിച്ചുഅത് ബിജു ജോണിന്റെ അഴുകിയ ശരീരത്തിൽ നിന്നുള്ള രക്തവും വിയർപ്പും സിമന്റിൽ കലർന്നു പുറത്തു വരുന്നതായിരുന്നു. സജി തന്റെ ഓരോ കൊലപാതകത്തെയും ഒരു പ്രദർശനം പോലെയാണ് കണ്ടത്. തന്റെ രഹസ്യങ്ങൾ അറിയാമായിരുന്ന സഹായി അലിയെപ്പോലും സജി വിട്ടില്ല. ഒരു പാലത്തിന്റെ പില്ലറിനുള്ളിൽ അലിയെ ജീവനോടെ കോൺക്രീറ്റ് ചെയ്യുമ്പോൾ, "സജീ, ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ നിന്നവനല്ലേ?" എന്ന് അവൻ ദയനീയമായി ചോദിച്ചു. "അതുകൊണ്ട് തന്നെയാണ് അലീ, എന്റെ ഈ വലിയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ശിലയായി ഞാൻ നിന്നെ മാറ്റുന്നത്," എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സജി സിമന്റ് മിക്സർ തുറന്നു. …… സജിയെക്കുറിച്ച് അന്വേഷിക്കാൻ ഇറങ്ങിയ ഇൻവെസ്റ്റിഗേറ്റീവ് ജേർണലിസ്റ്റ് സിജിയും സജിക്ക് ഒരു ശില്പത്തിനുള്ള അസംസ്‌കൃത വസ്തു മാത്രമായിരുന്നു. സജിയുടെ താവളം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ച സിജിയെ അവൻ പിടികൂടി. "സത്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവരാനാണല്ലോ നീ വന്നത് സിജി? എന്നാൽ ഇന്ന് നീ ഈ നഗരത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സത്യത്തിന്റെ ഭാഗമാകും," എന്ന് സജി അവളുടെ കാതിൽ മന്ത്രിച്ചു. സജി അവളെ ബലം പ്രയോഗിച്ച് ഒരു വലിയ കോൺക്രീറ്റ് മിക്സിംഗ് ഡ്രമ്മിനുള്ളിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. ഡ്രമ്മിനുള്ളിൽ സജി നേരത്തെ തന്നെ ആയിരക്കണക്കിന് മൂർച്ചയുള്ള ഗ്ലാസ് കഷ്ണങ്ങളും സിമന്റും നിറച്ചിരുന്നു. "സജീ... വേണ്ട... നീ ഒരു മനുഷ്യനാണോ!" എന്ന് സിജി ആക്രോശിച്ചപ്പോൾ, "ഞാൻ ഒരു ശില്പിയാണ് സിജി, ഒരു ശില്പിക്ക് ഭാവനയ്ക്ക് അതിരുകളില്ല," എന്ന് പറഞ്ഞ് സജി മിക്സർ ഓൺ ചെയ്തു. കൂറ്റൻ യന്ത്രം കറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതോടെ ഉള്ളിലെ ഗ്ലാസ് കഷ്ണങ്ങൾ സിജിയുടെ ശരീരം ആയിരം കഷ്ണങ്ങളായി കീറിമുറിച്ചു. അവളുടെ രക്തവും മാംസവും കലർന്ന ആ പൈശാചികമായ സിമന്റ് കുഴമ്പ് മേൽപ്പാലത്തിന്റെ ഒരു തൂണിനുള്ളിലേക്ക് സജി ഒഴുക്കി. പിന്നീട് സിജിയെ ആരും കണ്ടില്ല, പക്ഷേ ആ പാലത്തിലൂടെ വലിയ വണ്ടികൾ പോകുമ്പോൾ തൂണിനുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു തേങ്ങൽ കേൾക്കുന്നതായി ആരൊക്കെയോ അഭിപ്രായ പെട്ടു അങ്ങനെ 125 പേരോളം സജിയുടെ കലാ വിരുതിനു ഇരകൾ ആയി മാറി ……. സജിയുടെ ഭ്രാന്ത് തന്റെ അനിയനെ തിരയുന്ന ഗീതയെയും പിന്തുടർന്നു. അവളെ കോൺക്രീറ്റ് ലോറിക്കരികിലേക്ക് വലിച്ചിഴച്ചപ്പോൾ വേണുവും അനസും അവിടെയെത്തി. "എന്റെ അനിയനെ നീ എന്ത് ചെയ്തു രാക്ഷസാ?" എന്ന് ഗീത അലറിയപ്പോൾ, "അവൻ ഇപ്പോൾ അനശ്വരനാണ് ഗീതാ,നിനക്കും ഞാൻ അനശ്വരത നൽകും," എന്ന് പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് സജി കോൺക്രീറ്റ് ഡിസ്ചാർജ് പൈപ്പ് അവളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ തിരിച്ചു. മർദ്ദമേറിയ കോൺക്രീറ്റ് മിശ്രിതം ഗീതയുടെ ശരീരത്തിലേക്ക് ഇരച്ചുകയറി. "കീഴടങ്ങൂ സജീ, നിനക്ക് രക്ഷപ്പെടാനാവില്ല," എന്ന് ഇൻസ്‌പെക്ടർ വേണു തോക്ക് ചൂണ്ടി വിളിച്ചുപറഞ്ഞപ്പോൾ, "രക്ഷപ്പെടാനോ? ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഈ നഗരത്തിന്റെ ഭാഗമായിക്കഴിഞ്ഞു ഇൻസ്‌പെക്ടർ," എന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് സജി മിക്സർ ലോറിക്കുള്ളിലേക്ക് സ്വയം ചാടി. നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആ യന്ത്രം അവനെ സിമന്റ് കുഴമ്പിനുള്ളിലേക്ക് വലിച്ചെടുത്തു. യന്ത്രം നിർത്തി മിശ്രിതം പുറത്തെടുത്ത പോലീസിന് പക്ഷേ സജിയുടെ ശരീരം കണ്ടെത്താനായില്ല. അവിടെ കിട്ടിയത് അവന്റെ ചോര പുരണ്ട മഴക്കോട്ട് മാത്രമാണ്. …….. മാസങ്ങൾക്ക് ശേഷം നഗരത്തിൽ പുതിയൊരു ആർട്ട് ഗാലറി തുറന്നപ്പോൾ അവിടെ പ്രദർശിപ്പിച്ച ശില്പങ്ങളിൽ സജിയുടെ വിരലടയാളങ്ങൾ പോലീസ് കണ്ടെത്തി. "ഇതൊരു പ്രതിമയല്ല അനസ്, ഇതിനുള്ളിൽ ഒരു മനുഷ്യനുണ്ട്, എനിക്ക് ആ ഗന്ധം തിരിച്ചറിയാം," എന്ന് ഫോറെൻസിക് വിദക്തൻ സാമുവേൽ വിറയലോടെ asi അനസിനോട് പറഞ്ഞു. സജി മരിച്ചിട്ടില്ലെന്നും നഗരത്തിന്റെ ഡ്രെയിനേജ് പൈപ്പുകൾക്കുള്ളിലും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഗോഡൗണുകൾക്കുള്ളിലും ഒരു പുതിയ ശില്പശാല അവൻ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ടെന്നും ഇൻസ്‌പെക്ടർ വേണു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സജിയുടെ പുതിയ ശില്പങ്ങളിൽ മനുഷ്യ അസ്ഥികളുടെ പൊടി കലർന്നിരുന്നു. തന്റെ ശില്പങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പും ആയുസ്സും കൂട്ടാൻ അവൻ മനുഷ്യരെ കൊന്നു അവരുടെ അസ്ഥികൾ പൊടിച്ച് സിമന്റിൽ ചേർക്കാൻ തുടങ്ങി. തൃശ്ശൂർ നഗരം ഇപ്പോൾ സജിയുടെ ശരീരമാണ്. ഓരോ കെട്ടിടത്തിലും ഓരോ റോഡിലും സജി ജീവിക്കുന്നു. നഗരത്തിലെ പുതിയ മേൽപ്പാലങ്ങളിൽ വിള്ളലുകൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ അതിൽ നിന്ന് മനുഷ്യന്റെ മുടി നാരുകൾ പുറത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ട് ജനങ്ങൾ ഭയചകിതരായി. മഴ പെയ്യുമ്പോൾ കെട്ടിടങ്ങളിൽ നിന്ന് ചാരനിറത്തിൽ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന ദ്രാവകത്തെ നഗരത്തിന്റെ കണ്ണുനീരെന്നല്ല, സജിയുടെ സിമന്റ് കണ്ണുനീർ എന്നാണ് ആളുകൾ വിളിക്കുന്നത്. "നിങ്ങളുടെ വീടിന്റെ തറ പണിയുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ഓർക്കുക, അതിന്റെ മിനുസത്തിന് പിന്നിൽ അവന്റെ വിരലുകളുണ്ട്." അവൻ ഇപ്പോഴും തൃശ്ശൂരിലെ പണി നടക്കുന്ന ഓരോ സൈറ്റിലും അദൃശ്യനായി ഉണ്ടെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. വടക്കുന്നാഥൻ ക്ഷേത്രത്തിന് ചുറ്റുമുള്ള റോഡുകൾ പണിയുമ്പോൾ പോലും തൊഴിലാളികൾ ഭയത്തോടെയാണ് സിമന്റ് കുഴയ്ക്കുന്നത്. കാരണം, മിശ്രിതത്തിനുള്ളിൽ നിന്ന് ചിലപ്പോൾ വിരലുകൾ ഉയർന്നു വരാറുള്ളത് പോലെ തോന്നാറുണ്ട്. നിങ്ങൾ ചവിട്ടി നടക്കുന്ന കോൺക്രീറ്റ് തറയ്ക്കുള്ളിൽ നിന്ന് ഒരു നേർത്ത ഹൃദയമിടിപ്പ് കേൾക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് സജിയുടേതാണ്. അവൻ ഈ നഗരത്തെ മുഴുവൻ ഒരു ശവപ്പറമ്പായി മാറ്റാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്. പുതിയൊരു കെട്ടിടം ഉയരുമ്പോൾ, അതിന്റെ തറക്കല്ലിനിടയിൽ സജിയുടെ പകയുടെ ഒരു തുള്ളി രക്തം കലർന്നിട്ടുണ്ടാകാം. കൈയ്യിൽ സിമന്റ് കപ്പുമായി അടുത്ത ഇരയുടെ തലയിലേക്ക് മരണത്തിന്റെ കുഴമ്പ് ഒഴിക്കാൻ അവൻ ഇന്നും കാത്തിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ വീടിന്റെ ചുവരുകൾക്ക് കാതുകളുണ്ടോ എന്നറിയില്ല, പക്ഷേ സജിയുടെ ചുവരുകൾക്ക് ശ്വാസമുണ്ട്. സൂക്ഷിക്കുക! …… End

#പ്രേത കഥകളിൽ 16 വയസ്സുള്ള അവൾ ഒരു സ്കൂൾ കുട്ടിയാണ്.രണ്ട് സഹോദരിയും ഒരു സഹോദരും ആണ് അവൾക്ക് ഉള്ളത്.അച്ഛൻ ചെറുപ്പത്തിൽ മരിച്ചു പോയി.അമ്മ അടുത്തുള്ള വീട്ടിൽ ജോലിക്ക് പോയാണ് അവരെ വളർത്തുന്നത്.അത് കൊണ്ട് സഹോദരങ്ങളുടെ എല്ലാം കാര്യങ്ങളും നോക്കുന്നത് മൂത്ത മകളായ അവളാണ്.ഒരു ദിവസം സൂര്യഗ്രഹണതെ കുറിച്ചു ടീച്ചർ ക്ലാസ് എടുക്കുകയാണ്.അന്ന് സൂര്യഗ്രഹണം ആയിരുന്നു.സൂര്യഗ്രഹണ സമയത്തു പിശാശുക്കൾക്ക് ശക്തി വർധിക്കും എന്നും ഇതിനെ കുറിച്ചു പല മതങ്ങളിലും പറഞ്ഞിട്ട് ഉണ്ടെന്നും ടീച്ചർ പറഞ്ഞു.ശേഷം സൂര്യഗ്രഹണം കാണാൻ മുകളിൽ അവസരം ഒരുക്കിട്ടുണ്ട് എന്നും എല്ലാ കുട്ടികളും മുകളിൽ ചെല്ലാൻ അറിയിപ്പ് വന്നു.ക്ലാസ്സിലെ കുട്ടികൾ എല്ലാം മുകളിലേക്ക് പോയി.എന്നാൽ അവളും വേറെ രണ്ട് കുട്ടികളും കൂടി മറ്റൊരു റൂമിലേക്ക് പോയി.ബാഗിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഓജോ ബോർഡ് എടുത്തു ടേബിളിൽ വെച്ചു കയ്യിൽ കരുതിരുന്ന മെഴുകു തിരി കത്തിച്ചു വെച്ചു.എന്നിട്ട് അവർ നിലത്തിരുന്നു.അവരുടെ ഉദ്ദേശം മൂന്ന് മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ബൈക്ക് അപകടത്തിൽ മരിച്ചു പോയ അവരുടെ കൂട്ടുകാരനെ അല്ലങ്കിൽ അവളുടെ അച്ഛനോടോ സംസാരിക്കാൻ ആയിരുന്നു.ഇതൊന്നും നടക്കുമോ എന്നറിയില്ല എന്നാൽ എങ്ങനെ ഓജോ ബോർഡിൽ കൂടി ആത്മാവിനോട് സംസാരിക്കാൻ പറ്റും എന്നുള്ള ഒരു ബുക്ക് അവരുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്നു.അതിൽ പറഞ്ഞത് പോലെ അവർ ചെയ്തു.ഓജോ ബോർഡിന് മുന്നിൽ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് കമിഴ്ത്തി വെച്ചു.മൂന്ന് പേരും അതിൽ കൈ വെച്ചു.മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ടു.പെട്ടെന്ന് ആ ഗ്ലാസ്സ് നീങ്ങാൻ തുടങ്ങി അവർ ഭയപ്പെട്ടു.എന്നാലും ധൈര്യം സംഭരിച്ചു അവർ ചോദിച്ചു.ആരാ നിങ്ങൾ ?പേര് പറയു നിങ്ങൾ ഇവിടെ ഉണ്ടെന്ന് അറിയാം.പേര് മാത്രം പറഞ്ഞാൽ മതി.ശേഷം ആ ഗ്ലാസ്സ് അതിലുള്ള അക്ഷരങ്ങളിൽ ചലിച്ചു.എന്നിട്ട് സൂര്യന്റെ പടമുള്ള അവിടെ നിന്നു.പെട്ടെന്ന് ഗ്ലാസ്സ് ചൂടായി കൂട്ടുകാരികൾ പേടിച്ചു കൈ വലിച്ചു എന്നാൽ അവൾ മാത്രം കൈ വലിച്ചില്ല.ആ ഗ്ലാസ്സ് ചൂടായി അത് പൊട്ടി തെറിച്ചു.അവളുടെ കയ്യിൽ നിന്നും രക്തം വന്നു.എന്നാൽ അവൾ ഒന്നും അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.അടുത്തിരുന്ന മെഴുകു തിരി മറിഞ്ഞു ആ ബുക്ക് കത്തി.ഇപ്പോൾ ആ മുറി മുഴുവനും ഇരുട്ട് ആണ്.കൂട്ടുകാരികൾ നോക്കുമ്പോൾ അവൾ ബോധം പോയി നിലത്തു കിടക്കയാണ്.അതിൽ ഒരുവൾ ടീച്ചറെ വിളിക്കാൻ പോയി അവൾക്ക് കൂട്ടായി ഒരു കൂട്ടുകാരി മാത്രം.നിലത്തു കിടന്ന് കൊണ്ട് അവൾ എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്.കൂട്ടുകാരി ചെവി അവളുടെ ചുണ്ടുകളിലേക്ക് ചേർത്തു അവൾ പറയുന്നത് കേട്ട് കൂട്ടുകാരി ഭയന്നു. കാരണം മൂന്ന് ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അവൾ മരണപ്പെടും എന്നാണ്.പെട്ടെന്ന് അവൾ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് എഴുന്നേൽക്കുകയും പെട്ടെന്ന് ബോധം പോകുകയും ചെയ്തു.പിന്നെ അവൾ കണ്ണ് തുറക്കുന്നത് ഡോക്ടറുടെ മുന്നിലാണ് പേടിക്കേണ്ട ബ്ലഡ്‌ പ്രെഷർ കുറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണ് ബോധം പോയത് വീട്ടിൽ എത്തിയതിന് ശേഷം അവൽ തന്റെ ഓജോ ബോർഡ് അടങ്ങിയ ബാഗ് സുരക്ഷിതമായി റൂമിലെ തട്ടിൽ കയറ്റി വെച്ചു എന്നിട്ട് ഹാളിലേക്ക് അവൾ പോയി.അപ്പോഴാണ് അവൾ റൂമിൽ നിന്ന് ശബ്ദം കേട്ടത്. തിരിച്ചു വന്നു നോക്കുമ്പോൾ ആ ബാഗ് നിലത്തു കിടക്കുന്നത് ആണ് അവൾ കണ്ടത്.അവൾ ആ ബാഗ് എടുത്തു തട്ടിൽ വെച്ചു അത് വീണ്ടും നിലത്തു വീണ്.അപ്പോഴാണ് അവൾ മനസ്സിലായത് ആ ആത്മാവ് ഇപ്പോഴും തന്നോടൊപ്പം ഉണ്ടെന്ന്.ആ ബാഗ് ആരും കാണാതിരിക്കാൻ അവളുടെ കിടക്കയുടെ അടിയിൽ വെച്ചു.അതിന് ശേഷം ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഹളിലേക്ക് ചെന്നു.അവിടെ സഹോദരനും സഹോദരിമാരും ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു.എന്നാൽ അവൾ കഴിക്കാൻ നേരം അവളുടെ കൈകൾ വിറക്കുന്നു.അത് കണ്ട് അവർ ഭയന്ന്.തനിക്ക് എന്തോ സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നു.എന്താണ് എന്ന് അറിയില്ല ഏതോ ഒരു അദൃശ്യ ശക്തി തന്നോടൊപ്പം ഉണ്ട്.പിന്നീട് അവൾ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.എന്തോ ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു അവൾ ഉണർന്നു.നോക്കുമ്പോൾ അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ കിടന്നിരുന്ന തന്റെ സഹോദരങ്ങൾ തന്റെ മുറിയിലെ ഒരു മൂലയിൽ ഭയന്ന് വിറച്ചു ഇരിക്കുന്നു.നി എന്താണ് അവിടെ ഇരിക്കുന്നത് അവൾ ചോദിച്ചു.എന്നാൽ അവൻ ചോദ്യം കേട്ട മട്ടില്ല.അവൻ മറ്റൊരു മൂലയിലേക്ക് നോക്കി പേടിച്ചിരിക്കുന്നു.അവൾ മൂലയിൽ നോക്കിയപ്പോൾ മുഖം ഇല്ലാത്ത ഒരു ഇരുണ്ട രൂപം തന്റെ നേർക്ക് നീങ്ങി വരുന്നുണ്ട്.അത് അവളുടെ പേര് വിളിക്കുന്നുണ്ട്.കൈ കാലുകൾ കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് തോന്നി മരിച്ചു പോയ അച്ഛൻ ആണെന്ന്.അച്ചാ എന്താ ഇവിടെ എന്നു ചോദിച്ചതും ആ രൂപം അവൾക്ക് നേരെ ചാടി വീണ്.എന്നിട്ട് അവളെ കഴുത്തു ഞെരിച്ചു ആ സമയം അവൾ ഉറപ്പിച്ചു ഓജോ ബോർഡ് ഉപയോഗിച്ചു ഞങ്ങൾ വിളിച്ചു വരുത്തിയ ആത്മാവ് തിരിച്ചു പോയിട്ടില്ല.പിറ്റേ ദിവസം അവൾ സ്കൂളിലേക്ക് പോയി .അ ഇരുണ്ട മുറിയിലേക്ക് ചെന്നു.അവിടെ അച്ഛന്റെ ഫോട്ടോ മറന്നു വെച്ചിരുന്നു.അത് എടുത്തു തിരിച്ചു വരാൻ നേരം പിറകെ നിന്ന് അന്ധായായ ഒരു സ്ത്രീ അവളെ വിളിച്ചു.നിങ്ങൾക്ക് കണ്ണ് കാണില്ലല്ലോ പിന്നെ എങ്ങനെയാ എന്നെ വിളിച്ചത്?അവൾ ചോദിച്ചു.എനിക്ക് നിന്നെ കാണം. നി അപകടത്തിലാണ്.നിന്റെ സഹോദരങ്ങളും ആപത്തിലാണ്.അവരെ നി രക്ഷിക്കണം നിന്നോടൊപ്പം ഉള്ള ആത്മാവ് നിന്റെ അച്ഛന്റെ അല്ല.നി എന്താണോ ചെയ്തത് അത് ശെരിയായി ചെയ്യുക ഇത്രയും പറഞ്ഞി കൊണ്ട് ആ സ്ത്രീ എവിടേയ്ക്കോ മാഞ്ഞു പോയി.ആ സ്ത്രീ അവസാനം പറഞ്ഞത് അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല.അന്നെ ദിവസം രാത്രി തന്റെ സഹോദരങ്ങളുടെ റൂമിലേക്ക് ഒരു ഇരുണ്ട രൂപം പോകുന്നതായി കണ്ടു.അതിന്റെ പിന്നാലെ അവളും പോയി നോക്കുമ്പോൾ സഹോദരങ്ങളുടെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു ഞെരിക്കുന്നത് ആണ് അവൾ കണ്ടത്.അവൾ അതിന്റെ കൈകൾ പിടിച്ചു മാറ്റാൻ നോക്കി.ഉറക്കം ഉണർന്ന സഹോദരങ്ങൾ കണ്ടത് സ്വന്തം ചേച്ചി ഞങ്ങളുടെ കഴുത്തിൽ പിടിച്ചു ഞെരിക്കുന്നതാണ്.അവൾ പറഞ്ഞു ഞാൻ അല്ല ഒരു ഇരുണ്ട രൂപം നിന്നെ അപായപ്പെടുത്താൻ നോക്കി ഞാൻ നിന്നെ രക്ഷിച്ചതാണ്.അതിന് ശേഷം അവൾ അവരെ കൂട്ടി തന്റെ റൂമിൽ കിടത്തി.അപ്പോഴാ അവൾ ആ അന്ധായ സ്ത്രീ പറഞ്ഞ അവസാന വാക്ക് ഓർത്തത്.എന്താണോ നി ചെയ്തത് അത് ശെരിയായി ചെയ്യുക.അവൾ പിറ്റേന്ന് ഒരു ഓജോ ബോർഡ് ബുക്ക് വാങ്ങി വായിച്ചു പഠിച്ചു.ചെയ്തത് എല്ലാം ശെരിയാണ് എന്നാൽ അവസാന ഭാഗത്തു തെറ്റു പറ്റി.ആത്മാവിനെ ഓജോ ബോർഡ് ഉപയോഗിച്ചു വിളിച്ചു വരുത്തി അത് തിരിച്ചു പോകാൻ നമ്മൾ ഗുഡ് ബൈ എന്നു പറയണം.ഇവിടെ ഞാൻ ഗുഡ് ബൈ പറഞ്ഞില്ല.ഗുഡ് ബൈ എന്ന് പറഞ്ഞു ആ ആത്മാവിനെ തിരിച്ചു അയക്കാത്തത് കൊണ്ട് അത് ഇന്നും എന്നോടൊപ്പം ഉള്ളത്.അവൾ മനസ്സിലാക്കി.അവൾ തന്റെ രണ്ട് കൂട്ടുകാരികളോട് പോയി കാര്യം പറഞ്ഞു.നമ്മൾ ഇത് വീണ്ടും ചെയ്യണം എന്നിട്ട് ആത്മാവിനെ ഗുഡ് ബൈ പറഞ്ഞു തിരിച്ചു വിടണം.എന്നാൽ ആദ്യ സംഭവത്തിൽ പേടിച്ചു പോയ അവർ അതിന് ധൈര്യപ്പെട്ടില്ല.അവർ അവളെ മടക്കി അയച്ചു.അവൾക്ക് എങ്ങനെ എങ്കിലും ഇത് ചെയ്തേ പറ്റൂ.കാരണം എന്നോടൊപ്പം അത് ഉണ്ട് അത് എനിക്കും സഹോദരങ്ങൾക്കും ആപത്തു ആണ്.അങ്ങനെ അവൾ ഒറ്റക്ക് ഓജോ ബോർഡ് ഉപയോഗിച്ചു ചെയ്യാൻ ആരംഭിച്ചു.അന്ന് തന്നോട് ഒപ്പം രണ്ട് പേരുണ്ടായിരുന്നു.ഇന്ന് ഞാൻ ഒറ്റക്ക് അത് കൊണ്ട് അവൾ തന്റെ സഹോദരിമാരെ കൂടെ പിടിച്ചു അടുത്തു ഇരുത്തി.ആ ഗ്ലാസിനു മുകളിൽ അവർ മൂന്ന് പേരും കൈ വെച്ചു എന്നിട്ട് മന്ത്രങ്ങൾ ഉരുവിട്ടു.ഭയത്തോടെ അവൾ ചോദിച്ചു ആരാണ് ഇവിടെ ഉള്ളത്?ആരായാലും ഇത് ഞങ്ങളുടെ വീടാണ്.ഇവിടെ നിന്ന് പുറത് പോകുക.പെട്ടെന്ന് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന സാധനങ്ങൾ നിലത്തു വീഴാൻ തുടങ്ങി(തുടരും)

#🤩 എന്റെ ആദ്യ പോസ്റ്റ് #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! Part-1 (ഇത് വെറും ഒര് fantasy സ്റ്റോറി ആണ് ഇതിലെ കഥയും കഥാപാത്രങ്ങളും സ്ഥലവും തികച്ചും യാദൃച്ഛിക മാണ്‌) "ദേ ഇതാണ് ബ്രഹ്മപൂരം കൊട്ടാരം. ആ കൊട്ടാരത്തിന്റെ പേരിലാണ് അവിടെത്തെ ഗ്രാമം അറിയപ്പെടുന്നത്. ഇപ്പോഴും അവിടെ രാജ ഭരണം ആണ്. ചെങ്കോലും കീരിടവും ഇല്ലന്നെ ഉള്ളു ഇവിടെത്തെ ജനങ്ങക്ക്‌ കൊട്ടാരത്തിൽ ഉള്ളവർ എല്ലാം ദൈവത്തെ പോലെ യാണ്. ഇപ്പോൾ കൊട്ടാരത്തിൽ ആരും താമസിക്കാറില്ല പല വര്ഷങ്ങളായി പൂട്ടി കിടക്കുവാണ്. ആ കൊട്ടാരത്തിനടുത്തിന് ചുറ്റും കാടാണ്. കൊട്ടാരവും കാടും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് അവിടെ ഒര് തറവാട് ഉണ്ട് ഇലഞ്ഞിമറ്റം കൊട്ടാരത്തിലെ പിൻ തലമുറകൾ ഇപ്പോൾ അവിടെ യാണ് താമസിക്കുന്നത്.പകൽ അവിടം ശാന്തമാണ്‌. എന്നാൽ പകലിനെ കീറി മുറിച്ച് വരുന്ന രാത്രി ഭയാനകമാണ്.അവിടത്തെ ഗ്രാമവാസികൾ രാത്രികളിൽ പുറത്ത് ഇറങ്ങാൻ പാടില്ല അത് അവിടെത്തെ നിയമം മാണ്.ഈ നിയമം തെറ്റിച്ച് ആരെങ്കിലും പുറത്ത് ഇറങ്ങിയാൽ ഇറങ്ങിയവർ പിറ്റേന്ന് പകൽ കാണേണ്ടി വരില്ല. 'മരണം' അവർക്ക് ദൂർ മരണം സംഭവിക്കും.അവിടെ നടക്കുന്ന നിഗൂഢതകളെ കുറിച്ച് ഇന്നേവരെ പുറം ലോകം അറിഞ്ഞിട്ടില്ല അറിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നല്ല അറിയിക്കില്ല എന്നതാണ് സത്യം". "ആര്"? "എന്തിന് വേണ്ടി"? "എന്താണ് ബ്രഹ്മപൂരത്തെ നിഗൂഢത"? "പണ്ട് മുത്തശ്ശി കഥകളിൽ മാത്രം കേൾക്കുന്ന ഈ സ്റ്റോറി എന്ത് കൊണ്ട് യാഥാർഥ്യം തേടി പൊക്കൂടാ". "ലൈറ്റ് ഓൺ" "നമ്മുടെ പുതിയ പ്രൊജക്റ്റ് വർക്ക്‌ ഇതാണ്. നമ്മുടെ ചാനലിലെ 24th anniversary വരുവാണ്. അന്ന് ഈ പ്രൊജക്റ്റ്‌ കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്യണം." "ആരാണ് ഈ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഏറ്റെടുക്കാൻ മുന്നോട്ട് വരുന്നത്." "സോറി സാർ ഈ സ്ഥലത്തെ കുറിച്ച് അറിയാൻ മുന്നിട്ടിറങ്ങിയവർ ആരും തന്നെ ഇന്ന് ജീവനോടെ ഇല്ല. Q tv report ശ്യാം ക്യാമറ മാൻ അതുൽ അവർക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് ഇന്നും ചുരുളഴിയാത്ത രഹസ്യം ആണ് സാർ". "Ok നിങ്ങൾക്ക് പറ്റില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട ഞാൻ ശിശിര ഏൽപ്പിക്കാം. നിന്നോടൊക്കെ വായിട്ടലച്ചത് വെറുതെ ആയി എന്റെ ചാനൽ ഇന്ന് ഈ നിലയിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അതിൽ നല്ലൊരു പങ്ക് ശിശിരക്കുണ്ട്. Ok നിങ്ങൾ എല്ലാവരും അവരവരുടെ ടാർഗറ്റ് കംപ്ലീറ്റ് ആക്കിയാൽ മതി മീറ്റിംഗ് is over". --------------------------------------------- "Hello"..... "അജു അങ്കിൾ വിളിച്ചിരുന്നു ഒര് പുതിയ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഉണ്ട് നാളെ നേരത്തെ വരാൻ പറഞ്ഞ്". "ഓക്കേ". "ഡീ വൈകിട്ട് എന്താ പരുപാടി ഒന്ന് പുറത്ത് പോയാലോ ഒര് ചിന്ന ഷോപ്പിംഗ്". "ഷോപ്പിംഗ് ആണോ അതോ നിന്റെ കാമുകിയുമായി ചുറ്റാൻ ആണോ". "രണ്ടും". "എന്നാ മോനെ ഒറ്റയ്ക്ക് പൊക്കോ എനിക്ക് വയ്യ പോസ്റ്റ്‌ ആകാൻ". " ഡീ അന്നത്തെ സംഭവത്തിന്‌ ശേഷം അവൾ എന്നോട് മിണ്ടിട്ടില്ല . അത് ഒന്ന് പരിഹരിക്കന നിനക്ക് പോസ്റ്റ്‌ ആവേണ്ടി വരില്ല. " "അന്നത്തെ സംഭവത്തിന്‌ കാരണക്കാരി ആയത് ഞാൻ ആയത് കൊണ്ട് ഞാൻ വരാം ". (വൈകുന്നേരം ) "ഡാ... അജു നീ എവിടാ ഇപ്പൊ വരാന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് മണിക്കൂർ മൂന്നായി ഇതല്ലെടാ തെണ്ടി ഞാൻ വരുന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞത്". "ഡീ പ്ലീസ് ഒര് 5മിനിറ്റ് ഞാൻ വരാം നീ ആ മാളിൽ അല്ലെ നിനക്ക് എന്തെങ്കിലും ഷോപ്പിംഗ് ഉണ്ടെങ്കിൽ പോയിട്ട് വാ അപ്പോഴേക്ക് ഞാൻ ഇവളെ കൊണ്ടാക്കിട്ട് വരാം പ്ലീസ്". "ഞാൻ പോകുവാ ഇപ്പൊ തന്നെ ഒരുപാട് വൈകി നീ അവളുടെ സ്കൂട്ടിയിൽ അങ്ങ് വന്നേക്ക്". അവൻ പറയാൻ വന്നത് കേൾക്കാതെ അവൾ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്ത് പോക്കറ്റിൽ വെച്ച് നേരെ ലിഫ്റ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.തന്നെ പിന്തുടരുന്ന രണ്ട് കണ്ണുകളെ കാണാതെ. "കൊരങ്ങൻ ഇത്‌ അവന്റെ സ്ഥിരം പണിയാണ് ഇങ് മിണ്ടാൻ വരട്ടെ കാണിച്ച് കൊടുക്കാം തെണ്ടി". ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് അജുവിനെയും തെറി വിളിച്ച് അവൾ ലിഫ്റ്റിലേക്ക് കയറി. അപ്പോഴാണ് അവൾ ഒര് കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ലിഫ്റ്റിന് അടുത്തുള്ള ഫ്ലോറിൽ ആരും തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല അത് മാത്രമല്ല ആ ഫ്ലോറിലെ ലൈറ്റ് ഫുൾ മിന്നി മിന്നി കത്തുന്നു പിന്നെ ലിഫ്റ്റിൽ അവളല്ലാതെ മറ്റാരും ഇല്ലായിരുന്നു. അവൾക്ക് ചെറുതായിട്ട് ഭയം തോന്നി. എന്തെന്നില്ലാതെ അവളുടെ ഹൃദയം ക്രമാതീതമായി മിടിച്ചു.അപ്പോഴാണ് ഫോണിലേക്ക്‌ ഒര് മെസ്സേജ് വന്നത്. അങ്കിൾ ആണ് പുതിയ പ്രൊജക്റ്റിന്റെ ഫോട്ടോ ആണ്. പഴമ വിളിച്ചോതുന്ന ഒര് തറവാട്. പിന്നെ ഒര് കോട്ട. പിന്നെ സ്ഥലപ്പേര് ബ്രഹ്മപുരം. പെട്ടന്ന് ലിഫ്റ്റ് ഓപ്പൺ ആയത് ഒരാൾ ലിഫ്റ്റിൽ കയറി.ശിശിര ഫോണിൽ ഫോട്ടോ നോക്കി നിന്നത് കൊണ്ട് അവൾ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. അവൾക്ക് ഹൃദയം ഇപ്പോൾ പൊട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി. തന്നെ ആരോ നോക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി ശിശിര അങ്ങോട്ടൊക്കെ നോക്കി രണ്ടു പൂച്ച കണ്ണുകൾ തന്നെ നോക്കുന്നത് കണ്ടു. അവൾ അയാളെ മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി എക്സിക്യൂട്ടീവ് ലുക്കിൽ നിൽക്കുന്ന സുന്ദരനും സുമുഖനുമായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ. മറ്റെവിടെയും തോന്നാത്ത ഒരു പ്രത്യേകത അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ അവൾ കണ്ടു. എവിടെയോ കണ്ടു മറന്ന കണ്ണുകൾ അവൾ അത് ആലോചിച്ചു കൊണ്ടിരിന്നു അപ്പോഴേക്കും ലിഫ്റ്റ് ഓപ്പൺ ആയി അവൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കി ലിറ്റിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി അവൻ ലിഫ്റ്റിൽ നിന്ന് പോയതിനുശേഷം അവളുടെ പിൻ കഴുത്തിൽ എന്തോ സംഭവിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. അവളുടെ പിൻ കഴുത്തിൽ സൂര്യന്റെ ചിഹ്നത്തിൽ ഒര് മെറൂൺ കളർ ടാറ്റു തെളിഞ്ഞു വന്നു ഇതൊന്നും അറിയാതെ അവൾ ലിഫ്റ്റ് ഇറങ്ങി സമയം ഒരുപാട് അതിക്രമിച്ചിരുന്നു. ലിറ്റിൽ നിന്നിറങ്ങിയവൾ പാർക്കിംഗ് ഏരിയയിലേക്ക് നടന്നു അപ്പോഴാണ് അവിടെ നിന്ന് ആരോ അലറി വിളിക്കുന്നതും വെടി ഒച്ചയും കേൾക്കുന്നുണ്ട്. അവൾ അവിടെ ചുറ്റും നോക്കി. രണ്ട് മൂന്ന് വണ്ടികൾ മാത്രമേ ഉള്ളു അത് അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി. അവൾ ചുറ്റും നോക്കി അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സ്റ്റോറൂമിലേക്ക് അവളുടെ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി. അവൾ അതിന് അടുത്തേക്ക് പോയി നോക്കി ഡോർ ലോക്കാണ് കാത് ഡോറിലേക്ക് ചേർത്തുവച്ച് നോക്കി അതിനകത്ത് നിന്നാണ് ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത് എന്ന് അവൾക്ക്‌ മനസിലായി സ്റ്റോറൂമിന്റെ പുറകുവശത്ത് പോയി നോക്കി അവിടത്തെ ഒരു തുറന്നുകിടക്കുന്ന ജനല് വഴി അവൾ ആ കാഴ്ച കണ്ടു. എന്തെന്നില്ലാത്ത അവളുടെ ഹൃദയം വല്ലാതെ ഇടിച്ച് പൊട്ടുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി തൊണ്ടയിൽ സങ്കടം വന്ന് നിൽക്കുന്നത് പോലെ കണ്ണിൽ കണ്ണുനീർ ഉരുണ്ട് കയറി. രക്തത്തിൽ കുളിച്ച് കിടക്കുന്ന ഒരാൾ രണ്ട് മൂന്നുപേർ ചേർന്ന് അയാളെ പിടിച്ച് വെച്ചു ഒരാൾ രക്തത്തിൽ മുങ്ങി നിൽക്കുന്ന അയാളുടെ ശരീരത്തിൽ വീണ്ടും കത്തി കുത്തി ഇറക്കുന്നു. അവൾ പെട്ടന്ന് ഫോൺ എടുത്ത് വിഡിയോ ഓപ്പൺ ആക്കി അത് ഷൂട്ട്‌ ചെയ്തു. അയാളുടെ ക്രൂരതകൾ കഴിഞ്ഞു രക്തത്തിൽ കുളിച്ച ആ ശരീരം താഴേക്ക് ഇട്ട് അയാളുടെ കൂട്ടാളികളെയും കൊണ്ട് അവിടെന്ന് പോയി. അവർ പോയെന്ന് ഉറപ്പാക്കി അവൾ അകത്തേക്ക് പോയി നോക്കി. ഒര് ഭാഗത്തെന്ന് ചരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന ആളെ അവൾ പിടിച്ച് തിരുച്ചു അയാൾ മരിച്ചിട്ടില്ല അയാളുടെ കണ്ണ് അനങ്ങുന്നുണ്ട് ആ കണ്ണുകൾ കണ്ട് അവൾ ഞെട്ടി. ഇത് അയ്യാളല്ലേ കുറച്ച് മുൻപ് ലിഫ്റ്റിൽ നിന്ന് കണ്ടയാൾ. അവൾ അയാളെ എങ്ങനയൊക്കെയോ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു കാറ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു അയാൾ എന്തോ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്. വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു പോകുന്നു. "നി ലാ"..... അപ്പോഴാണ് അവളുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത് അവൾ അത് കട്ട്‌ ചെയ്തു ഫ്ലൈറ്റ് മൂഡ്‌ ഓണാക്കി. അവൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ലക്ഷ്മക്കി വണ്ടി പറ ത്തിച്ചു.ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി അവനെ icu ലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്തിനെന്നറിയാതെ നിറഞ്ഞു. ആരാണ് അയ്യാൾ അയാൾക്ക്‌ വേണ്ടി എന്തിനാണ് എന്റെ കണ്ണ് നിറയുന്നത് അവൾ ഓർത്തു. അവൾ ചെറിലേക്ക് ചാരി ഇരുന്ന്. "അതെ.... "Icu കിടക്കുന്ന പേഷ്യന്റിന്റെ കൂടെ വന്ന ആളല്ലേ". "ഹാ". "ഇത്‌ പേഷ്യന്റിന്റെ ആണ്". "പിന്നെ പേഷ്യന്റിന്റെ കുറച്ചു സീരിയസ് ആണ് മൂന്ന് bullet ആണ് ആളുടെ ദേഹത്ത് ഉള്ളത് എത്രയും പെട്ടന്ന് സർജറി ചെയ്യണം. ബില്ല് അടക്കണം". "ഓക്കേ സിസ്റ്റർ കൗണ്ടർ എവിടെയാണ്" "നേരെ പോയി വലത്തോട്ട്". " ഈശ്വരാ ആളിനെ രക്ഷിക്കണേ. സർജറി സക്സസ് അക്കണേ". -------------------------------------------- രാത്രി (11:58) ബ്രഹ്മ പുരത്തെ ഇലഞ്ഞിമറ്റം തറവാട്ടിൽ പുതിയ വേലക്കാർ ആണ് ഗോപാലനും തോമസും "ഡാ ഗോപാല ഈ നാട്ടിലുള്ളവർ പറയുന്നത് സത്യമാണോ. ഇവിടെ രാത്രി പുറത്തിറങ്ങിയാൽ മരിക്കുമെന്ന് എവിടെ ഏതോ രാക്ഷസൻ ഉണ്ടെന്നൊക്കെ പറയുന്നത്". "അതൊക്കെ ഈ തറവാട്ടിൽ ഉള്ളവരുടെ ഒര് അടവല്ലേ. ഈ തറവാടിന് പുറകിൽ കാടിനുള്ളിൽ ഒര് കൊട്ടാരം ഉണ്ട്. പൂട്ടി കിടക്കുന്ന കൊട്ടാരത്തിനകത് നിധി ഉണ്ട്". അത് പുറത്തു നിന്നുള്ളവർ എടുക്കാതിരിക്കാനുള്ള അടവ്. അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ അല്ലെ കൊട്ടാരത്തിലേക്കു ആരും പോകാതിരിക്കു. "ഞാൻ ഇന്ന് ആ നിധി എടുക്കാൻ പോകുവാ താൻ എന്റെ കൂടെ വരുന്നോ കിട്ടുന്നത് പകുതി പകുതി എടുക്കാം" എന്നാ ഞാനും ഉണ്ട്. തുടരും

യക്ഷിക്കാവ് വളവിലെ യക്ഷി (117) "തേൻ നെല്ലിക്ക വേണോ... തേൻ നെല്ലിക്ക...തേനിലിട്ട തേൻ നെല്ലിക്ക..." ആ പെൺകുട്ടിയുടെ രൂപം അവരുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നടുത്തു... "തേൻ നെല്ലിക്ക വേണോ ശാർ? റൊമ്പ ടേസ്റ്റാന നെല്ലിക്ക? തേൻ മാതിരി ഇറുക്കും..." ശരത്: "തേൻ നെല്ലിക്കയോ? അതെന്തോന്നാടീ?" "തേൻ മാതിരി ഇറുക്കും ശാർ...തേനിൽ പോട്ട നെല്ലിക്ക താൻ തേൻ നെല്ലിക്ക..." ശരത്: "എത്ര രൂപയാടീ?" "നൂറ് രൂപായ് മട്ടുമേ ശാർ..." ശരത്: "നൂറ് രൂപയ്ക്ക് എത്രയെണ്ണം കിട്ടും?" "ഒരു കുപ്പി നിറയ കിടൈയ്ക്കും ശാർ...റോമ്പ ടേസ്റ്റാനത്..." "അമ്പത് രൂപ തരാം..." "കിടൈയാത് ശാർ...പത്ത് രൂപ മട്ടുമേ എനക്ക് കിടൈക്കും ശാർ...ബാക്കി കമ്പനിക്ക് കൊടുക്കണം ശാർ..." ശരത്: "നിൻ്റെ പേരെന്താ?" "മീനാക്ഷി..." ശരത്: "ശരി...ഒരു കുപ്പി കൊടുക്ക്". "അഞ്ചെണ്ണം കൊടുക്കട്ടുമാ ശാർ...റൊമ്പ ടേസ്റ്റാനത്..." ശരത്: വേണ്ട...ഒരെണ്ണം മതി..." "ശാപ്പിട്ട് പാറുങ്കെ ശാർ... നീങ്കൾ ഇനിയും തേവൈപ്പെടും..." അവർ ഒരു കുപ്പി തേൻ നെല്ലിക്കയും വാങ്ങി സൂസൈഡ് പോയിൻ്റിലെത്തി... നിലാവെളിച്ചത്തിൽ സൂസൈഡ് പോയിൻ്റ് അഗാധമായ പൊയ്കയിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അവരുടെ തല കറങ്ങി... വീണ്ടും മീനാക്ഷി അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.... (തുടരും) #📔 കഥ #📙 നോവൽ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🍲 ഇന്നത്തെ രുചി #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ

നിഴൽ 🥀 കാടിന്റെ വന്യമായ തണുപ്പും ഏകാന്തതയും തേടിയാണ് വൈൽഡ് ലൈഫ് ഫോട്ടോഗ്രാഫറായ അഭിരാം 'നിഴൽ' എന്ന ആ പഴയ ബംഗ്ലാവിൽ എത്തുന്നത്. കോടമഞ്ഞ് പുതച്ച ആ വലിയ മാളികയ്ക്ക് വർഷങ്ങളുടെ പഴക്കമുണ്ട്. അതിന്റെ കനത്ത വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ തുരുമ്പിച്ച ശബ്ദം കാടിന്റെ നിശബ്ദതയെ കീറിമുറിച്ചു. അന്ന് രാത്രി, വീടിന് ചുറ്റുമുള്ള ഇലഞ്ഞിമരങ്ങൾ കാറ്റിൽ തലയാട്ടുമ്പോൾ അഭിരാം ഉമ്മറത്ത് നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടെന്നാണ് മരച്ചുവട്ടിൽ വെള്ള വസ്ത്രമണിഞ്ഞ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ അവൻ കണ്ടത്. "ആരാണ് അവിടെ?" അഭിരാം ടോർച്ച് തെളിച്ചു. നിലാവെളിച്ചത്തിൽ അവൾ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. കണ്ണുകളിൽ ഭയവും അതിലേറെ ആഴമുള്ള വിരഹവും. "ഞാൻ നില... ഈ കാടിന്റെ മകൾ." അവൾ മെല്ലെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ എവിടെയോ ഒരു നൊമ്പരം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചതുപോലെ. അടുത്ത കുറച്ചുദിവസങ്ങൾ അഭിരാമിന് സ്വപ്നതുല്യമായിരുന്നു. കാട്ടുചോലയ്ക്ക് അരികിലിരുന്ന് അവർ സംസാരിച്ചു. "അഭിരാം, എപ്പോഴെങ്കിലും തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ നമ്മൾ മുൻപേ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്ന്?" അവൾ ചോദിച്ചു. "ഉണ്ട് നിലാ... നിന്റെ ഈ കണ്ണുകൾ, നിന്റെ ഗന്ധം... എല്ലാം എനിക്ക് വല്ലാതെ പരിചിതമാണ്. ഒരുപക്ഷേ കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ നമ്മൾ ഒന്നിച്ചുണ്ടായിരുന്നിരിക്കാം." അഭിരാം അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ഒരു തണുപ്പുള്ള രാത്രിയിൽ അവൾ അവന് ഒരു വെള്ളി പാദസരം നൽകി. "ഇതൊരിക്കലും കളയരുത്. എന്റെ ജീവന്റെ പാതിയാണിത്." അവൻ അത് കൈവെള്ളയിൽ വെച്ചപ്പോൾ ഒരു ചെറിയ വൈദ്യുതാഘാതം പോലെ എന്തോ ഒന്ന് ഉള്ളിലൂടെ കടന്നുപോയി. അവളുടെ സ്പർശനത്തിന് ഒരു പ്രത്യേക തണുപ്പായിരുന്നു, മഞ്ഞുകട്ടയേക്കാൾ തണുത്ത ഒന്ന്. പക്ഷേ പ്രണയാതുരനായ അഭിരാം അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. ആറാം ദിവസം വൈകുന്നേരം, ടൗണിൽ നിന്ന് സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി തിരിച്ചുവരികയായിരുന്നു അഭിരാം. വഴിയിൽ വെച്ച് തറവാടിന്റെ വാച്ചർ കുമാരേട്ടനെ അവൻ കണ്ടു. "സാറേ, രാത്രിയിൽ തനിച്ച് ആ വീട്ടിൽ ഇരിക്കരുത്. അത് പണ്ട് ശാപം കിട്ടിയ വീടാണ്." അഭിരാം ചിരിച്ചു. "എന്ത് ശാപം കുമാരേട്ടാ? അവിടെ നില എന്നൊരു പെൺകുട്ടിയുണ്ട്. അവളോട് സംസാരിക്കുമ്പോഴാണ് എനിക്ക് സമാധാനം കിട്ടുന്നത്." കുമാരേട്ടന്റെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന വടി താഴെ വീണു. "നിലയോ? സാറേ... പത്ത് വർഷം മുമ്പ് ആ തറവാട്ടിലെ നില എന്ന കുട്ടി കൊല്ലപ്പെട്ടതാണ്. അവളുടെ കാമുകൻ തന്നെ അവളെ കൊന്ന് കാട്ടിൽ തള്ളി. അവൻ ഇപ്പോഴും ജയിലിലാണോ അതോ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടോ എന്ന് പോലും ആർക്കും അറിയില്ല!" അഭിരാമിന്റെ ലോകം നിശ്ചലമായി. അവൻ പോക്കറ്റിൽ കൈയിട്ടു. നില നൽകിയ പാദസരം നോക്കി. അവിടെ പാദസരത്തിന് പകരം ചോര ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ച ഒരു മുള്ളുവേലി കഷ്ണമായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്! ഭ്രാന്തമായ വേഗത്തിൽ അവൻ തറവാട്ടിലേക്ക് ഓടിക്കയറി. മുകളിലെ മുറിയിൽ നില കരയുകയായിരുന്നു. "അഭിരാം... ഓടിക്കോ! അവൻ വരുന്നുണ്ട്. എന്നെ കൊല്ലാൻ അവൻ വീണ്ടും വരുന്നുണ്ട്!" അവൾ നിലവിളിച്ചു. പെട്ടെന്ന് മുറിയിലെ വെളിച്ചം അണഞ്ഞു. മിന്നൽ വെളിച്ചത്തിൽ, ഒരു കത്തിയുമായി ഒരു നിഴൽ രൂപം നിലയ്ക്ക് നേരെ വരുന്നത് അഭിരാം കണ്ടു. "നിലയെ തൊട്ടുപോകരുത്!" അവൻ അലറി. നിലയെ രക്ഷിക്കാൻ വേണ്ടി അവൻ ആ നിഴലിന് നേരെ ചാടിവീണു. മൽപിടുത്തത്തിനിടയിൽ ആ നിഴലിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും കത്തി പിടിച്ചുവാങ്ങി അഭിരാം ആഞ്ഞുവെട്ടി. ഒന്നല്ല, പലതവണ! ചൂടുള്ള രക്തം തന്റെ മുഖത്തേക്ക് തെറിച്ചപ്പോഴാണ് അഭിരാം ബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്. വെളിച്ചം തെളിഞ്ഞു. അവന്റെ മുന്നിൽ ചോരയിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്നത് നിലയാണ്! അവൾ മരണവേദനയോടെ അവനെ നോക്കി മന്ത്രിച്ചു: "ഇത് നീ തന്നെയായിരുന്നു അഭിരാം... പത്ത് വർഷം മുമ്പും നീ എന്നെ കൊന്നത് ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്." അഭിരാം ഞെട്ടിവിറച്ച് മുറിയിലെ വലിയ കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. അവിടെ കാണുന്നത് ഇന്നത്തെ അഭിരാമിനെയല്ല. പത്ത് വർഷം മുമ്പുള്ള, കണ്ണുകളിൽ ചോരക്കറയും ഭ്രാന്തുമുള്ള മറ്റൊരു അഭിരാമിനെയാണ്. ഓരോ പത്ത് വർഷം കൂടുമ്പോഴും അവൻ ഈ തറവാട്ടിൽ എത്തുന്നു. നിലയോട് പ്രണയം തോന്നുന്നു. അവളെ മറ്റൊരാൾ കൊണ്ടുപോകുമെന്ന് ഭയന്ന് അവൻ അവളെ വീണ്ടും വീണ്ടും കൊലപ്പെടുത്തുന്നു. "ഓർമ്മ വരുന്നുണ്ടോ അഭിരാം?" നിലയുടെ ആത്മാവ് അന്തരീക്ഷത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നു. "നീ കൊന്നത് എന്നെയല്ല, നിന്റെ തന്നെ സമാധാനത്തെയാണ്. നീയിനി ഈ തറവാട്ടിൽ നിന്ന് പുറത്തുപോകില്ല. നിന്റെ നിഴലായി ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ടാകും... അടുത്ത തവണ നീ എന്നെ കാണാൻ വരുന്നത് വരെ!" അഭിരാം അലറിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് തല പുകഞ്ഞു വീണു. പുറത്ത് കനത്ത മഞ്ഞ് മൂടാൻ തുടങ്ങി. അടുത്ത ദിവസം പ്രഭാതത്തിൽ ആ തറവാട് വിജനമായിരുന്നു. അവിടെ ആ പഴയ ക്യാമറയും കുറച്ചു കരിഞ്ഞുണങ്ങിയ മുള്ളുകളും മാത്രം അവശേഷിച്ചു. പത്ത് വർഷത്തിന് ശേഷം ഇതേ മുറിയിലേക്ക് പുതിയൊരു യാത്രികൻ വരുമ്പോൾ, അവനെ സ്വീകരിക്കാൻ നിലാവത്ത് ഇലഞ്ഞിമരത്തിന് താഴെ അവൾ വീണ്ടും കാത്തുനിൽക്കും. ശുഭം ✍️ Whispering words. #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #🕵️‍♀️ കുറ്റാന്വേഷണ കഥകൾ

കരിന്തണ്ടൻ അവസാന ഭാഗം #📔 കഥ #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ് #പ്രേതകഥ #😔 ഇമോഷണൽ സ്റ്റാറ്റസ് 😍 #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

സർപ്പക്കാവ് #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #പ്രേതകഥ #📔 കഥ #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ്

കരിന്തണ്ടൻ part 3 #🙋‍♀️ എൻ്റെ സ്റ്റാറ്റസുകൾ #☠️😈 പ്രേതകഥകൾ 😲🤯 #🧟 പ്രേതകഥകൾ! #📔 കഥ #👌 വൈറൽ വീഡിയോസ്