അപരിചിത പാർട്ട്‌-1 #￰കല.... #❤ സ്നേഹം മാത്രം 🤗 #story #📙 നോവൽ #💞 നിനക്കായ് അന്ന് ദേവപ്രിയയുടെ മനസ്സ് നിറയെ പറയാൻ കഴിയാത്ത വേദനകളായിരുന്നു. ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഒന്ന് ഓടിയൊളിക്കാൻ തോന്നിയ നിമിഷം... എങ്ങോട്ടെന്നറിയാതെ അവൾ ഒരു ബസിൽ കയറി. ജനാലക്കരികിലെ സീറ്റിൽ ഇരുന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ, മഴത്തുള്ളികൾ ചില്ലിലൂടെ ഒഴുകുകയായിരുന്നു. പക്ഷേ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒഴുകിയത് മഴയല്ല... വർഷങ്ങളായി അടക്കിപ്പിടിച്ച കണ്ണീരായിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ അടുത്ത സീറ്റിൽ ഒരു യുവാവ് വന്ന് ഇരുന്നു. അവന്റെ മുഖത്തും ഒരു പുഞ്ചിരിയില്ലായിരുന്നു. എന്തൊക്കെയോ നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരാളുടെ നിശ്ശബ്ദത മാത്രം. അവൾ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി... അറിയാതെ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു. അവനും ഒന്ന് തിരിച്ചു നോക്കി. അൽപനേരത്തെ നിശ്ശബ്ദതയ്ക്ക് ശേഷം ദേവപ്രിയ പതുക്കെ ചോദിച്ചു. "എല്ലാവരും ചുറ്റും ഉണ്ടായിട്ടും... ഒരിക്കലെങ്കിലും പൂർണമായും ഒറ്റപ്പെട്ടതായി തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ?" ആ ചോദ്യം കേട്ട് അഭിറാം അവളെ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി. "എന്തുകൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്?" ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ദേവപ്രിയ ജനാലയിലേക്ക് കണ്ണ് തിരിച്ചു. "കാരണം... അങ്ങനെ ജീവിച്ച ഒരാളാണ് ഞാൻ." അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന വേദന അഭിറാമിന് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി. കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവൾ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു. "എന്റെ പേര് ദേവപ്രിയ... ഇപ്പോൾ എനിക്ക് ഇരുപത്തിയഞ്ച് വയസ്സാണ്. പക്ഷേ ഞാൻ ജീവിച്ചത് ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷമല്ല... അതിന്റെ ഇരട്ടി വേദനകളാണ്." അഭിറാം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. അവൻ നിശ്ശബ്ദമായി അവളെ കേട്ടിരുന്നു. ആ യാത്രയിൽ അവർ രണ്ടുപേരും അപരിചിതരായിരുന്നു. പക്ഷേ, ആ നിമിഷം മുതൽ രണ്ട് ജീവിതങ്ങളുടെ കഥ ഒരേ വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു... തുടരും... ലച്ചു ✍️