ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/mlbBvypD?d=n&ui=v64j8rk&e1=cപരിണയം ❣️ 8 "അങ്ങനെ എന്റെ അനുവേച്ചിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം ആയി. എന്നാ ചേലാ എന്റെ ഏട്ടനെ കാണാൻ. നിനക്ക് ലക്ക് ഉണ്ടെടി ചേച്ചി. അതല്ലേ ഇങ്ങനെ ഒരു ചെക്കനെ കിട്ടണേ. നിനക്ക് അയാൾ പെർഫെക്ട് മാച്ച് തന്നെ ആണ് " അനുവിന്റെ കവിളിൽ നുള്ളി അഭി അകത്തേക്ക് പോയതും ദേവകിയും അശോകനും അത് ഉറപ്പിച്ച മട്ടിൽ ആയിരുന്നു. അനു അപ്പോഴും ഒന്നും പറയാൻ കഴിയാതെ തല കുനിച്ചിരുന്നു. തനിക്ക് ഒരിക്കലും ഒരു വിവാഹജീവിതം ഈ അവസ്ഥയിൽ ഉൾകൊള്ളാൻ ആവില്ല. എന്നാൽ താൻ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും മനസ്സിന്റെ ദൗർബല്യം മൂലം ഉയർത്തെണീക്കാനും കഴിയാതെ ആവുന്നു. ഹരിയെ മറന്നു ജീവിക്കാൻ തയാറാണെങ്കിൽ പോലും പൊടുന്നനെ ഒരു വിവാഹം... അത് തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് നന്നായി അവൾക്കറിയാം. എന്നാൽ ചുറ്റുമുള്ളവർ തന്റെ മനസ്സ് മനസ്സിലാക്കാതെ ഓരോന്ന് ചെയ്തു കൂട്ടുമ്പോൾ നിസ്സഹായയായി പോകുന്നു താൻ. ✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️✨️ രണ്ടു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം ദേവന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും അനുവിനെ കണ്ടു ഇഷ്ടമായതോടെ ആ ഒരു പ്രതീക്ഷയും നഷ്ടം ആയി. എങ്കിലും ദേവനെ കണ്ടു സംസാരിക്കാൻ അവൾ തീരുമാനിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സ് അറിഞ്ഞത് പോലെ ഒരാഴ്ചക്ക് ശേഷം അവളെ കാണാനായി ദേവൻ വന്നിരുന്നു. അല്പം മടിയോടെ ആണെങ്കിൽ പോലും അവൾ അവനെയും കൂട്ടി പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങിയിരുന്നു. പുറത്തു അഭിയുടെയും അനുവിന്റെയും സ്പെഷ്യൽ പ്ലേസ് ആയ ഗാർഡൻ ഏരിയയിൽ ആയിരുന്നു ഇരുവരും ഇരുന്നത്.അത്രത്തോളം പ്രിയപ്പെട്ട ഒരിടം. ആ പ്ലേസ് അവൾക്ക് അത്രത്തോളം പോസറ്റീവ് എനർജി ആണ് നൽകുന്നത്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആണ് അവനെയും കൂട്ടി അവിടേക്ക് തന്നെ വന്നത്. സംസാരിക്കാൻ മടിച്ചു നിന്ന അനുവിനെ കണ്ടു സംസാരത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചത് ദേവൻ ആണ്. "അനുഗ്രഹക്ക് എന്തോ പറയുവാൻ ഉണ്ടെന്ന് അന്നേ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയതാണ്. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ആണ് കാരണങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലാതെ തന്നെ കാണാൻ ആയി ഞാൻ വന്നത്. നമുക്കിടയിൽ ഇങ്ങനെ ഒരു മുഖവുരയുടെ ആവശ്യം ഉണ്ടോ?" "അത്.. " "താൻ എന്നെ വിവാഹം ചെയ്യരുത്. തനിക്ക് എന്നേക്കാൾ നല്ലൊരു പെൺകുട്ടിയെ കിട്ടും. ഒരു സഹതാപമോ മറ്റെന്തെങ്കിലും കാരണം കൊണ്ടോ താൻ ഈ വിവാഹത്തിന് സമ്മതിക്കരുത്. എനിക്ക് ആരെയും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഞാൻ ഇങ്ങനെ ജീവിക്കാൻ ആണ് വിധി. എനിക്ക് ഒരു വിവാഹജീവിതം വിധിച്ചിട്ടില്ല. ഇതൊക്കെ അല്ലെ അനു എന്നോട് പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്? അല്ലേടോ?" മനസ്സിൽ പറയാൻ ആയി ആഗ്രഹിച്ച കാര്യങ്ങൾ അവൻ തന്നെ പറഞ്ഞതും അനു അന്തം വിട്ടിരുന്നു. തന്റെ മനസ്സ് അറിഞ്ഞു സംസാരിക്കുന്നവനോട്‌ ഒരു ബഹുമാനം തോന്നിയെങ്കിലും അവന്റെ തീരുമാനം എന്തെന്നറിയാൻ അവൾക്ക് ആകാംഷ ഉണ്ടായിരുന്നു. "അതെ.. എനിക്ക് ഇതാണ് പറയാൻ ഉള്ളത്. ഞാൻ മാത്രം അല്ല ഈ അവസ്ഥയിൽ ഏത് വ്യക്തിയും പറയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുക ഇതൊക്കെ തന്നെ ആവും. ഇപ്പൊ തന്നെ വീട്ടുകാർക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആയി തുടങ്ങിയത് കൊണ്ടാകുമല്ലോ ഇങ്ങനെ ഒരു വിവാഹം നടത്താൻ അവർ ധൃതി കൂട്ടുന്നത്. ഇനി തനിക്ക് കൂടി ഒരു ശല്യമാകാൻ ഞാൻ ഇല്ല ദേവൻ " ഉള്ളിലെ സങ്കടം പറഞ്ഞു തീരുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നനവ് പടർന്നിരുന്നു. "എന്റെ അനു.. താൻ എന്തിനാടോ ഇങ്ങനെ നെഗറ്റീവ് ആയി ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നത്.? പൊതുവെ നെഗറ്റീവ് അടിക്കാതെ എന്തും പോസിറ്റീവ് ആയി എടുക്കുന്ന കുട്ടികളെയാ എനിക്കിഷ്ടം. ഇത് പക്ഷെ.." അവന്റെ മുഖത്ത് പരിഭവം നിറഞ്ഞതും അവൾക്ക് തെല്ലൊരു സന്തോഷം തോന്നി. "അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്. തനിക്ക് ഞാൻ ചേരില്ലെടോ." "ശരിയാണ്. അനു പറഞ്ഞതിലും കാര്യം ഉണ്ട്. എന്നാൽ ഞാൻ ഒന്ന് പറയട്ടെ എപ്പോഴും പോസറ്റീവ് ആയി ചിന്തിച്ചാലും ശരി അല്ലല്ലോ. തോൽ‌വിയിൽ നിന്നൊരു വിജയം എന്നത് പോലെ ഒരു നെഗറ്റീവ് ചിന്തയിൽ നിന്നും അത് ഒരു പോസറ്റീവ് ആയി കൂടെ. ഞാൻ കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ താൻ ഒരിക്കലും നെഗറ്റീവ് ആയി ചിന്തിക്കില്ലെന്നാ ഞാൻ പറഞ്ഞതിന് അർഥം. അതായത് ഈ പെണ്ണിനെ ഇപ്പോഴേ ഞാൻ ഹൃദയത്തിൽ സ്ഥാനം കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞു. ഇനി മറക്കാൻ മാത്രം പറയരുത്. അതിന് എനിക്ക് കഴിയില്ല." അനുവിന്റെ സന്തോഷം മാഞ്ഞു ഉടൻ തന്നെ നിരാശ പടർന്നു. "പക്ഷെ ദേവൻ.. എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഒരു വിവാഹം വേണ്ട. എനിക്ക് ഒരു പ്രണയം ഉണ്ടായിരുന്നു." "അതിന്? ഒന്നെങ്കിൽ താനോ അയാളോ ആ പ്രണയത്തിന് അവസാനം കുറിച്ചു കാണും. അല്ലേൽ തന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടു അയാൾ ഉപേക്ഷിച്ചു. അതല്ലേ .?" "no.. നെവർ.. താൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പറയുന്നത്. ഹരി ഒരിക്കലും എന്നെ ഇതിന്റെ പേരിൽ ഉപേക്ഷിക്കില്ല." ഹരി എന്ന് അവളുടെ നാവിൽ നിന്നും കേട്ടതും അവൻ മുഖം ചുളിച്ചു അവളെ നോക്കി. "ഹരി..?" "അതെ. ഹരിയെ ഞാൻ ആണ് ഉപേക്ഷിച്ചത്. അത് പോലെ തന്നെയും ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകും. അത് കൊണ്ട് ഞാൻ പറയുന്നത് കേൾക്ക്.." "ഓഹോ അങ്ങനെ ആണോ.? സാരമില്ലടോ. താൻ ഉപേക്ഷിക്കും വരെ തന്നോടൊപ്പം എനിക്ക് ജീവിക്കാലോ.?" "ഇയാളെ കൊണ്ട്.." അനു സഹികെട്ടു നെറുകയിൽ കൈ വെച്ചു തിരുമ്മി. "എന്റെ അനുവേ.. നീ ഇനി എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അതിനി ഇല്ലാത്ത നുണകഥകൾ വരെ തട്ടി വിട്ടാലും അത് ഈ മഠത്തിൽ ദേവന്റെ അടുത്ത് നടക്കില്ല. കാരണം ഒന്നിന്റെ പേരിലും ആഗ്രഹിച്ചത് നഷ്ടം ആക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടല്ല. താൻ ഇപ്പൊ അനാവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ ചിന്തിച്ചു കൂട്ടി തന്റെ ലൈഫ് ഇങ്ങനെ സ്പോയിൽ ചെയ്യരുത്." "എടൊ എനിക്ക് ഒരിക്കലും തന്നെ പ്രണയിക്കാൻ കഴിയില്ല." "സാരമില്ലടോ. പ്രണയിക്കാൻ ഒരു നിമിഷം മതി. എപ്പോഴെങ്കിലും തനിക്ക് എന്നോട് പ്രണയം തോന്നുമെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. ഇനി അടുത്ത കാരണം പറയൂ. അതിന് മറുപടി നൽകാൻ ഞാൻ തയാറാണ്." എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകുന്ന അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി സംസാരിക്കാൻ പോലും അവൾക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടാരുന്നില്ല. "പറയെടോ അടുത്ത കാരണം. മറുപടി നൽകാൻ ഞാൻ വെമ്പൽ കൊണ്ട് നില്ക്കാ.." "മഠത്തിൽ തറവാട്ടുകാരെ പറ്റി ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. തന്റെ റിലേറ്റീവ്സിനൊക്കെ ഈ ബന്ധം ഇഷ്ടാവില്ല. തന്നെ പോലെ റിച്ച് ആയ ഒരാൾ ഇടത്തരം കുടുംബത്തിൽ നിന്നും എന്നെ പോലൊരു പെൺകുട്ടിയേ." "ഈ ഡയലോഗ് എന്തേയ് താൻ പറയുന്നില്ലെന്ന് ഞാൻ ഓർത്തിരുന്നു. സാധാരണ ഫസ്റ്റ് പറയേണ്ടതായിരുന്നല്ലോ." "ദേവൻ... പ്ലീസ്..." "എന്റെ വിവാഹം, എന്റെ ജീവിതം ഇതൊക്കെ തീരുമാനിക്കുന്നത് വിശേഷദിവസങ്ങളിൽ തല കാണിക്കാൻ മാത്രം വരുന്ന കുറെ ബന്ധുക്കൾ അല്ല. പിന്നെ പണം ഉണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം ഇവരൊക്കെ ഒപ്പം ഉണ്ടാകൂ. ഇല്ലെങ്കിൽ ഇവരുടെ പൊടി പോലും കാണില്ല. ഇതൊക്കെ മനസ്സിലാക്കിയതാണ് ഞാൻ. പിന്നെ മഠത്തിൽ തറവാട്ടുകാർ അത്ര പ്രശസ്തിയിൽ കൊടുമുടിയിൽ നിൽക്കുന്നവർ ഒന്നുമല്ല. പിന്നെ എങ്ങനെ ആണോ ആവോ താൻ കേട്ടിട്ടുള്ളത്? പിന്നെ പണം വരും പോകും. അതിനെ ഒരു വിവാഹവുമായി കൂട്ടി ചേർക്കണ്ട. ഒരു വിവാഹം മുടക്കാൻ ആയി കാരണങ്ങൾ കണ്ടു പിടിക്കാൻ ഒരുപാട് തല പുകഞ്ഞു എന്ന് തോന്നുന്നല്ലോ."? ഇനിയും മറ്റൊരു കാരണം പറയുവാൻ തനിക്ക് മുന്നിൽ ഒന്നും തന്നെ അവശേഷിക്കുന്നില്ലെന്ന് അറിഞ്ഞതും അനു മൗനമായി ഇരുന്നു. കുറ്റങ്ങൾ കണ്ടെത്തി അവനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ മാത്രം അസ്വാഭാവിക്ത ഒന്നും തന്നെ അവന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ ഇല്ല. എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അവന്റെ നിലപാടിൽ അവൻ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്നു. എങ്കിലും ഒരു പ്രതീക്ഷയോടെ അവൾ അവനെ ഒന്ന് ചരിഞ്ഞു നോക്കി. "അനു.. താൻ ഇത്രെയും പറഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് തനിക്ക് എന്റെ ഫൈനൽ ഡിസിഷൻ അറിയണ്ടേ.." അറിയണമെന്ന ഭാവത്തിൽ അവൾ തലയനക്കിയതും അവൻ ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്നും പതിയെ എഴുന്നേറ്റ് ഗാർഡൻ മുഴുവൻ വീക്ഷിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. അനു അവന്റെ മറുപടി കേൾക്കാൻ ആയി കാത് കൂർപ്പിച്ചു. താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറുപടി ആകുമെന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ..... (തുടരും ).. കണ്ണൂർകാരൻ 🥰🥰🥰🥰 #📔 കഥ #✍ തുടർക്കഥ #📙 നോവൽ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ