📙 നോവൽ

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട്_ 20 ✍️രചന - ജിഫ്ന നിസാർ ❤️ ഏറ്റവും ആദ്യം കണ്ട ഹോസ്പിറ്റലിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് കാശി കാറോടിച്ചു കയറ്റി. ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിൽ നിന്നും ഓടി ഇറങ്ങിയവൻ അതിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ കോ ഡ്രൈവിംഗ് ഭാഗത്തെ ഡോർ വലിച്ചു തുറക്കുന്നതും കാർത്തുവിനെ കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ടകത്തേക്ക് ഓടി കയറിയതുമെല്ലാം സെക്കന്റുകൾ കൊണ്ടാണ്. തന്റെ കയ്യിൽ വാടി തളർന്നു കിടക്കുന്നവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു തളർച്ച അവനെ പൊതിയുന്നുണ്ട്. ഇവിടെ കിടത്തിയേക്കെന്ന് പുറകെ വന്ന അറ്റന്റർ പറഞ്ഞിട്ടും കാശി അവളുമായി അകത്തേക്ക് കയറി.. അപ്പോഴൊക്കെയും അവനും വല്ലാതെ വിറക്കുന്നുണ്ട്. "എന്ത് പറ്റിയതാ.." അവന്റെ വരവ് കണ്ടതും ഡോക്ടറെന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ ധൃതിയിൽ അരികിൽ വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. "എനിക്ക്.. എനിക്കറിയില്ല. വിളിച്ചിട്ട് മിണ്ടുന്നില്ല.." അവൻ കിതപ്പോടെ പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും അവന്റെ നോട്ടം കണ്ണടച്ച് കിടക്കുന്ന കാർത്തുവിന്റെ നേരെ തന്നെയാണ്. "ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് നിൽക്കൂ ട്ടോ.. " രണ്ടു മൂന്ന് പേര് കൂടി കാർത്തുവിന്റെ അരികിലേക്ക് വരികയും അവളെ പരിശോധന നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നത് നോക്കി അങ്ങേയറ്റം ടെൻഷനോടെ നിൽക്കുന്ന കാശിയോട് അവരിൽ ഒരാൾ പറഞ്ഞു. അവനവിടെ നിൽക്കണമെന്ന് തന്നെയായിരുന്നു. പക്ഷേ വീണ്ടും അവരത് പറഞ്ഞപ്പോൾ കാർത്തികയെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കി കൊണ്ടവൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ഏറ്റവും ആദ്യം കണ്ട കസേരയിലേക്ക് കൈകൾ കൊണ്ട് തല താങ്ങി കുനിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ അവനൊന്നുറക്കെ കരയാനുള്ള തോന്നലുണ്ട്. പക്ഷേ പറ്റുന്നില്ല..ചങ്കിലെന്തോ തടഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് പോലെ.. എന്നെ ഒന്ന് സ്നേഹിക്കുവോ.. എന്നോടൊന്നിഷ്ടം പറയുവോ.. എനിക്കത്രേം ഇഷ്ടമായിട്ടല്ലേ.. കാതിൽ കാർത്തു അൽപ്പം മുൻപവനോട് ചോദിച്ച വാക്കുകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും മൂളുന്നുണ്ട്. ഇരിക്കാനും നടക്കാനും കഴിയാത്ത വിധമൊരു പരവേശം അവനെ പൊതിഞ്ഞു നിന്നു.. അപ്പോഴൊക്കെയും. ഇതിനേക്കാൾ ഭീകരമായ പല സാഹചര്യങ്ങളെയും കണ്മുന്നിൽ കാണേണ്ടി വന്നിട്ടുണ്ട്. അവയെല്ലാം ധൈര്യപൂർവ്വം അതിജീവിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. പക്ഷേ ഇപ്പഴേന്തോ.. അതിന് പറ്റുന്നില്ല. ഹൃദയം അത്രമേൽ ദുർബലമായി പോകുന്നുണ്ട്. പ്രിയപ്പെട്ട ആർക്കോ അപകടം വന്നത് പോലൊരു പിടച്ചിൽ.. ഇരിക്കുന്നിടത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു കൊണ്ടവൻ വീണ്ടുമാ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വാതിലിന്റെ മുന്നിൽ പോയി നിന്നു. ഒന്നും കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല. ശബ്ദമെങ്കിലും കേൾക്കുമോ എന്നറിയാനൊന്ന് കാതോർത്ത് നോക്കി. അതുമില്ല. വീണ്ടും അവനവിടെ പോയിരുന്നു. പക്ഷേ പറ്റുന്നില്ല.. സെക്കന്റ് കൊണ്ട് വീണ്ടുമാ വാതിലിന്റെ മുന്നിൽ തന്നെ ചെന്നു. തട്ടി വിളിച്ചാലോ എന്ന് തോന്നി. അങ്ങനെ തന്നെ നിൽക്കുമ്പോൾ ആ തോന്നൽ ശക്തമാവുന്നുണ്ട്. ഒടുവിൽ അത് ചെയ്യാൻ വേണ്ടി കൈ ഉയർത്തും മുന്നേ അവനു മുന്നിലത് തുറന്നു. 'എന്താ.. എന്താ അവൾക്ക് പറ്റിയെ..? " അവൻ വെപ്രാളത്തോടെ ചോദിച്ചു. "പേഷ്യന്റിന്റെ ആരാണ്.." വാതിൽ തുറന്നു വന്ന നേഴ്സ് അവനോട് ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു. "മനുഷ്യനിവിടെ ജീവനും കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് നില്കുമ്പോ ആണോ.. പേരും നാളും അറിയേണ്ടത്.. അതൊക്കെ പറയാം.. അതിന് മുന്നേ അവൾക്കെങ്ങനെ ഉണ്ട്.. കണ്ണ് തുറന്നോ.. എന്ത് പറ്റിയതാ..അത് പറയ്യ്" ശബ്ദം കുറച്ചു കൊണ്ടെങ്കിലും അവനുള്ളിലെ ദേഷ്യവും സങ്കർഷവുമെല്ലാം ആ വാക്കിൽ തിളച്ചു മറിയുന്നുണ്ട്.. "ആൾക്ക്.. പ്രഷർ കുറഞ്ഞു പോയതാ.. നല്ല പനിയല്ലേ.. ഇപ്പൊ.. കുഴപ്പമില്ല" അവന്റെയാ ഭാവം കണ്ടിട്ട് നേഴ്സ് ഭയന്ന് പോയിരുന്നു. "എനിക്കൊന്ന് കാണാൻ പറ്റുവോ.." അവൻ അകത്തേക്കൊന്ന് എത്തി നോക്കിയിട്ട് ചോദിച്ചു. "ഡോക്ടർ വിളിപ്പിക്കും.." ഇനി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ദേഷ്യപ്പെടുമോ എന്ന് കരുതിയിട്ടാവും നേഴ്സ് അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് വാതിലടച്ചു പോയി. കാശിക്ക് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നു. ഒപ്പം നിരാശയും. എങ്കിലും അവൾക്കിപ്പോ കുഴപ്പമില്ല എന്നറിഞ്ഞതിൽ വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസവുമുണ്ട്. അവൻ പിന്നെയുമാ കസേരയിൽ പോയിരുന്നു. അധിക നേരമൊന്നും പിന്നെ ഇരിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.. അതിന് മുൻപ് അവനെ ഡോക്ടർ വിളിപ്പിച്ചു. "ഇരിക്കൂ.. അവനോളം പോന്നൊരു പയ്യൻ തന്നെയാണ് ഡോക്ടർ. ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ കാശി അതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല. പേരെന്താ..?" സൗഹാർദ്ദപരമായ ആദ്യത്തെ ചോദ്യം. നേഴ്സിനോടെന്നത് പോലൊരു ദേഷ്യം തോന്നിയെങ്കിലും അവന്റെയാ ചിരിയിലേക്ക് നോക്കിയത് പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയാതെ കാശി ഒന്ന് ശ്വാസമെടുത്തു. "കാശി.. കാശിനാഥൻ. കാർത്തിക.. അവൾക്കിപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട്.കണ്ണ് തുറന്നോ..?" വല്ലാത്തൊരു തിടുക്കമുണ്ടവന്. ഡോക്ടർ അവനെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു. "പെർഫെക്ട് ഒക്കെ എന്നൊന്നും പറഞ്ഞു തന്നെ ഞാൻ പറ്റിക്കുന്നില്ല കാശിനാഥൻ.. എങ്കിലും കാർത്തിക ഇപ്പൊ ഏറെക്കുറെ ഒക്കെയാണ്.. എനിക്കൊന്നു കാണാൻ.." "കാണാലോ.. ഇപ്പൊ ഡ്രിപ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്. അതൊന്ന് തീരുന്നത് വരെയും ഇവിടെ കിടക്കട്ടെ.. കാർത്തികയ്ക്ക് നല്ല പനിയുണ്ട്. അതിന്റെ ക്ഷീണവും പിന്നെ ആൾക്ക് എന്തൊക്കെയോ ടെൻഷനുമൊക്കെ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. അതിന്റെയെല്ലാം സൈഡ് എഫ്ക്ട് ആയിട്ട് പ്രഷർ ലോ ആയതാണ്. ഇപ്പൊ നോർമൽ തന്നെയാണ്.." അൽപ്പം വിശദീകരണം കൊടുത്തു കൊണ്ട് തന്നെ ഡോക്ടർ അവന്റെ നെഞ്ചിലെ തീ അണച്ചു. എങ്കിലും പൂർണ്ണമായും അണഞ്ഞു പോകാതെ അതങ്ങനെ നീറി പുകഞ്ഞു കിടക്കുന്നുണ്ട്. ആൾക്കെന്തോ ടെൻഷനുണ്ട്." ഡോക്ടറുടെ ആ വാക്കുകൾ. അതവന്റെ നെഞ്ചിലങ്ങനെ വിങ്ങി നിന്നു. താൻ നൽകിയ ടെൻഷൻ. തനിക്കവൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഒരേ ഒരു കാര്യം.. "ഒബ്സെർവേഷൻ റൂമിലാണ് കാർത്തിക.. അവിടൊരു നേഴ്സ് ഉണ്ടാവും. കാശി നാഥൻ കയറി കണ്ടിട്ട് പുറത്ത് വെയിറ്റ് ചെയ്യൂ.. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിൽ അറിയിക്കാം.." പറഞ്ഞു തീർത്തത് പോലെ ഡോക്ടർ അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു. കാർത്തികയുടെ ആരാണ് കാശിനാഥനെന്ന് അവൻ ചോദിക്കുമെന്ന് കാശി കരുതിയെങ്കിലും അതുണ്ടായില്ല. അവന്റെ കണ്ണിലെയും മുഖത്തെയുമുള്ള ഭാവം കൊണ്ട് അവനോടത് ചോദിക്കാതെ തന്നെ കണ്ടു പിടിച്ചത് പോലൊരു മന്ദഹാസമുണ്ടവനും. താങ്ക്സ് ഡോക്ടർ.." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാശിയിറങ്ങി പോന്നു. തിരികെ കാർത്തിക കിടക്കുന്ന മുറിയുടെ നേരെയാണ് അവൻ ചെന്നത്. ഡോറിൽ മുട്ടി കാത്തിരിന്നു. നേരത്തെ വന്ന നേഴ്സ് തന്നെയാണ് വാതിൽ തുറന്നു കൊടുത്തത്. കാർത്തികയെ കയറി കാണാൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞിരുന്നു.. " അവരുടെ പതറി കൊണ്ടുള്ള നോട്ടം കണ്ടിട്ട് കാശി പറഞ്ഞു. വരൂ.. മുഖം തെളിവില്ലാതെ തന്നെ അവനോടത് പറഞ്ഞു കൊണ്ടവർ അകത്തേക്ക് നടന്നു. പിറകെ അവനും. കയ്യിൽ ക്യാനുലയൊക്കെ പിടിപ്പിച്ചു.. ഗ്ലൂക്കോസ് കണക്ട് ചെയ്തു.. കണ്ണടച്ച് കിടക്കുന്നവളെ നോക്കുമ്പോൾ വീണ്ടുമവന്റെ മുഖം വിങ്ങി. നെഞ്ചിലൊരു മുറിവിന്റെ കടച്ചിൽ.. ബോധം വന്നിട്ടില്ലേ.." കാശി മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് നേഴ്യ്‌സിനെ നോക്കി. ഉറക്കത്തിലാ.. വിളിച്ചാൽ എണീക്കും." "വേണ്ട.. വിളിക്കണ്ട.. അവളുറങ്ങി കോട്ടെ.." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ ആ കവിളിലൊന്നു തൊടാൻ കൈ നീട്ടിയെങ്കിലും പിന്നെയത് വേണ്ടന്ന് തോന്നിയിട്ട് കൈ പിൻവലിച്ചു. പുറത്തുണ്ട്.. എന്തെങ്കിലും ആവിശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചാ മതി.. " കാർത്തുവിനെ ഒന്ന് കൂടി നോക്കിയിട്ട് കാശി പുറത്തേക്കിറങ്ങി. ആദ്യമിരുന്ന കസേരയിൽ തന്നെ പോയിരിക്കുമ്പോൾ നെഞ്ചിൽ വീണ്ടും വിങ്ങലാണ്.. കാതിൽ വീണ്ടുമവളുടെ വാക്കുകൾ മാത്രമാണ്. കണ്ണടച്ച് കൊണ്ട് ചുവരിൽ ചാരുമ്പോൾ അശോകേട്ടനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്നൊരു ഓർമ വന്നത്. തുളസി ചേച്ചി പിന്നെ അവൾ വരുന്നത് തന്നെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തത് കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് വിളിക്കേണ്ട. ചെന്നിട്ട് അവൾ തന്നെ പറഞ്ഞു കൊള്ളും.. അതോടെ അവൻ ധൃതിയിൽ എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ട് പുറത്തെക്കിറങ്ങി. അവിടെ നിന്നും എഴുന്നേറ്റു പോകാൻ തോന്നുന്നില്ല. പക്ഷേ അശോകേട്ടന്റ പുന്നാരമോളാണ് കൂടെ ഉള്ളത്. ഇങ്ങനൊരു സിറ്റുവേഷനിൽ ആണെന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ അതൊക്കെ പിന്നെ വലിയ പ്രശ്നമായേക്കും. പുറത്ത് ചെല്ലുമ്പോൾ അവൻ നിർത്തിയിടത് കാറില്ല. പാർക്കിങ്ങിൽ നിർത്തിയിട്ടുണ്ട് സർ.." അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടിട്ട് സെക്യുരിറ്റി വന്നിട്ട് പറഞ്ഞു. അവനൊന്നയാളെ നോക്കിയിട്ട് താഴേക്ക് നടന്നു. അവളെയും കൊണ്ട് ഓടി പോരുമ്പോൾ മറ്റൊന്നും സത്യത്തിൽ ഓർത്തിരുന്നില്ല. കാറിൽ നിന്നും തന്റെ ഫോണെടുത്തിട്ട് തിരിയുന്നതിനിടെയാണ് കാർത്തു ഇരുന്നിടത് തന്നെ അവളുടെ ചെറിയൊരു ബാഗ് കൂടി കണ്ടത്. അവനതും കൈ നീട്ടി എടുത്തു കൊണ്ട് വീണ്ടും ഡോറടച്ചു. ആ ബാഗ് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ടു നടക്കുമ്പോൾ അവനെന്തു കൊണ്ടോ കാർത്തുവിനെ ഓർമ വന്നു. കണ്ണ് നിറച്ചു കൊണ്ടുള്ള അവളുടെ കെഞ്ചലും പിന്നെ കണ്ണടച്ച് കൊണ്ട് തന്റെ കയ്യിൽ വാടി തളർന്നു കിടന്നതും. അപ്പോഴെല്ലാം അവനു വേദനിച്ചു. ആണുങ്ങൾ കരയാൻ പാടില്ലെന്ന നിയമം മറന്നു കൊണ്ടവന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. തിരികെ വീണ്ടുമാ കസേരയിൽ വന്നിരുന്നെങ്കിലും മനസ്സ് അകത്തു നിന്നും ഇറങ്ങി വരാൻ മടിച്ചു കൊണ്ടവിടെ തന്നെ ചുറ്റി തിരിയുന്നു.. കാർത്തുവിന്റെ ബാഗ് മടിയിൽ നിന്നും മാറ്റി വെക്കാൻ തോന്നാതെ അവനത് തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ടാണ് അശോകന്റെ നമ്പറിൽ വിളിച്ചു നോക്കിയത്. പക്ഷേ സ്വിച്ച് ഓഫ് എന്നാണ് ഉത്തരം കിട്ടുന്നത്. രണ്ടു പ്രാവശ്യം മാറി ശ്രമിച്ചിട്ടും കിട്ടുന്നില്ല. അങ്ങനെയും പതിവുണ്ട്. ഈ നമ്പർ തികച്ചും പേഴ്സണലാണ്. അതും ഓഫാക്കി വെച്ചു കൊണ്ടയാൾ മാറി നിൽക്കണമെങ്കിൽ സാഹചര്യം അങ്ങേയറ്റം ഗുരുതരമാണ് എന്ന് തന്നെയാണ് അർഥം. കാശ്ശിക്കാതറിയാം. അവനത് അനുഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് കൊണ്ട് വീണ്ടും വിളിക്കാൻ ശ്രമിക്കാതെ അവൻ കാത്തിരുന്നു.. അത്രമേൽ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരാൾക്ക് മാത്രം കഴിയുന്ന ക്ഷമയോടെ.. അത്രമേൽ അവൻ സ്നേഹിക്കാൻ ഭയപ്പെടുന്ന ഒരാൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള പ്രദിക്ഷിണ പോലെ.. പ്രായശ്ചിത്തം പോലെ.. ❤‍🔥❤‍🔥 വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും ഉറങ്ങാതെ കിടന്നിരുന്ന ഗായത്രിയുടെ ശരീരമൊന്നു കിടു കിടുത്തു. അരുകിൽ കിടക്കുന്ന കല്ലു മോളെ അവളൊന്ന് കൂടി നീക്കി കിടത്തിയിട്ട് അവളെ നന്നായി പുതപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. ഇനി കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ കൊണ്ടീ മുറിയിൽ നടക്കുന്ന പേകൂത്തിനെ അവളത്ര മാത്രം ഭയക്കുന്നുണ്ട്.. കാശിവിടെ വന്നു പോകുന്ന ദിവസം.. ചെയ്യുന്ന ക്രൂരതകളിൽ അവൻ കൊറച്ചു കൂടി നീചനാവും. മനഃപൂർവവാണ്. അവന്റെ പേരിൽ.. തന്നെയും അവനിൽ പൃതത്വം ആരോപിച്ചു കൊണ്ടീ കുഞ്ഞിനേയും ഇറക്കി വിടാൻ കഴിയാത്ത കലിപ്പ് തീർക്കുകയാണ്. അതറിയാം.. അറിയാം എന്നല്ലാതെ അവനു വേണ്ടി.. അവന്റെ ഇഷ്ടം പോലെ അവനു ജീവിക്കാൻ വേണ്ടി ഇറങ്ങി പോകാൻ തനിക്കൊരിടമില്ല. പൂർത്തിയാവാത്തൊരു ഡിഗ്രി സർട്ടിഫിക്കറ്റ്.. ചെറിയൊരു കൈകുഞ്ഞ്. ഇറങ്ങി പോകാൻ കഴിയാത്ത... ഈ നരകത്തിൽ തന്നെ പിടിച്ചു നിർത്തുന്ന തന്റെ ഏറ്റവും വലിയ നിസ്സഹായത.. കോളിളക്കം സൃഷ്ടിച്ചു കൊണ്ടുള്ള കൂടി ചേരലായത് കൊണ്ട് തന്നെ മനഃപൂർവം വിഷ്ണുവേട്ടന് ഇവിടെ നിന്നും ഇറക്കി വിടാൻ കഴിയില്ല. സർക്കാർ സർവീസിൽ ആയത് കൊണ്ട് അതൊക്കെ പിന്നെ വലിയ പ്രശ്നമാവും. അപ്പോൾ പിന്നെ താനായിട്ട് പോകാനുള്ള ഓരോ കാണിച്ചു കൂട്ടലാണ്. ഇറങ്ങി പോകാൻ തനിക്കും കഴിയില്ല.. "ഇനിയൊരിക്കലും നീ എനിക്ക് മുന്നിൽ വരരുത്.. എന്റെ വീട്ടിലേക്കും. നിനക്ക് താഴെ എനിക്കിനിയും പെൺകുട്ടിയുണ്ട്.. അവളുടെ ഭാവി എനിക്ക് നോക്കണം. നീയൊരു തെറ്റ് ചെയ്തു.. എന്റെ മകളെന്ന കൺസിഡർ വെച്ചു കൊണ്ട് അത് ക്ഷമിച്ചു കൊണ്ട് നിന്നെ കൂടെ കൂട്ടാൻ ഞാൻ ഒരുക്കമായി വന്നതാണ്.. അവനൊപ്പം തന്നെ പോയാൽ മതിയെന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നീ എന്നെ വീണ്ടും അപമാനിച്ചു. ഇനി നിനക്ക് മാപ്പില്ല. അവനെന്താണ്.. എങ്ങനെ ഉള്ളവരാണ് എന്നറിഞ്ഞു കഴിയുമ്പോ നിനക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞത് മനസ്സിലാവും.. എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നും.. ഇനിയൊരിക്കലും മകളെന്ന അവകാശം പറഞ്ഞു കൊണ്ടെന്നെ തേടി നീ വരരുത്.. വന്നാ.. നിന്നെയല്ല.. ഞാൻ.. എന്നെ ഇല്ലാതാക്കും.. ഇതിൽ കൂടുതൽ അപമാനം സഹിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന തെറ്റൊന്നും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല.." കർശനമായി.. അന്ത്യശാസനം പോലെ പറഞ്ഞിറങ്ങി പോകുന്ന അച്ഛൻ.. പോലിസ് സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും താൻ വീണ്ടും വിഷ്ണുവേട്ടന്റെ കൂടെ തന്നെ പോകണം എന്ന് പറഞ്ഞ നിമിഷം ആ മുഖത്ത് കണ്ട ഭാവം. മരണം വരെയും തനിക്കത് മറക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ മനസ്സ് ഇനിയും വേദനിപ്പിക്കാൻ അങ്ങോട്ട് തന്നെ കയറി പോകാത്തത് അത് കൊണ്ടാണ്. അന്നച്ഛൻ പറഞ്ഞത് പോലെ..അച്ഛന്റെ വാക്കുകൾ ഓർക്കാതെ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് നീറാതെ തന്റെ ഒരു ദിവസവും കടന്ന് പോകുന്നില്ല.. ഡീ.. മദ്യത്തിന്റെ മണവും കുഴച്ചിലുമുള്ള വിഷ്ണുവിന്റെ വിളി. അതിനൊപ്പം കയ്യിൽ മുറുകുന്ന അവന്റെ പിടുത്തം. ഗായത്രി വിറയലോടെ ചാടി എഴുന്നേൽക്കും മുന്നേ അവൻ അവളുടെ അരികിലിരുന്നു.. "ഇന്നവൻ വന്നിരുന്നു അല്ലേ.. പുച്ഛത്തോടെയുള്ള ചോദ്യം. മുറിയിലുള്ള മങ്ങിയ വെട്ടത്തിൽ അവന്റെ മുഖത്തെ പൈശാചികത.. ഗായത്രി വിറക്കുന്നുണ്ട്. "എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു.." ചോദിക്കുന്നതിനൊപ്പം അവന്റെ പിടിയും മുറുകുന്നുണ്ട്. "കാശി.. കാശി അച്ഛമ്മയെ കാണാൻ.." വേദന കൊണ്ടവളുടെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു.. സ്വരമിടറി. "അച്ഛമ്മയെ.... കാണാൻ.." പറഞ്ഞിട്ടവൻ ഉറക്കെ പൊട്ടി ചിരിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി കുഞ്ഞിനെ നോക്കി. അതുണരുമോ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ഭയം. ഉണർന്നാലും വിഷ്ണു അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് നടത്തിയേ പിന്മാറി പോകൂ. അതവന് തന്നെ വേണമെന്ന് വെച്ചിട്ടല്ല. തന്നോടുള്ള സ്നേഹവും കൊതിയും കൊണ്ടല്ല.. ഒരു തരം പ്രതികാരം.. ഒരിക്കൽ പ്രാണൻ പോലെ അവനെ സ്നേഹിച്ചതിന്.. അവനു വേണ്ടി സ്വന്തം കുടുംബം ഉപേക്ഷിച്ചു കളഞ്ഞതിന്.. സ്നേഹം കൊണ്ടവനെ മാറ്റി എടുക്കാം എന്ന് ചിന്തിച്ചതിന്.. ഉള്ളിൽ പ്രണയസമ്മാനം പോലെ ഊറി കൂടിയ അവന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ അച്ഛൻ വിളിച്ചിട്ടും കൂടെ പോകാഞ്ഞതിന്.. അങ്ങനെ... അങ്ങനെ അവന്റെ പ്രതികാരം.. കരഞ്ഞു തളർന്നിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ മുന്നിൽ അതിന്റെ അച്ഛനാണെന്ന് കൂടി ഓർക്കാതെ..തന്നെ കൂടി അങ്ങനൊരു പാപം ചെയ്യിപ്പിക്കും. അവൻ പറയുന്നത് അനുസരിച്ചില്ലെങ്കിൽ ആ കുഞ്ഞു ദേഹം കൂടി നോവിക്കുന്നത് കാണാൻ വയ്യാത്തത് കൊണ്ട് മാത്രം താനത് അനുസരിക്കും.. അവൻ അനുസരിപ്പിക്കും.. അവൾക്കാ നിമിഷങ്ങളെ ഓർക്കുമ്പോൾ തന്നെ മനം പുരട്ടി.. "ഞാനീ നുണ വിശ്വാസിക്കണമെന്നാണോ..?" വിഷ്ണുവിന്റെ ചോദ്യത്തിനും നോട്ടത്തിനും മൂർച്ചയേറി.. "സത്യം.. സത്യം വിഷ്ണുവേട്ട.. അച്ഛമ്മ കാണാൻ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞപ്പോ ഞാനാ അച്ഛമ്മയുടെ ഫോണിൽ കാശിക്ക് വിളിച്ചു കൊടുത്തത്.." ഗായത്രി കേണു പറഞ്ഞത് കൂടി കേട്ടാത്തോടെ പുതിയ ഒരു ആയുധം കിട്ടിയ പോലെ വിഷ്ണുവിന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.. ചിരി ക്രൂരമായി.. അതനുസരിച്ചു ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുനീരും പിടച്ചിലും കൂടി ശക്തമായി.. തുടരും.. ഇങ്ങനെയും ആണുങ്ങൾ ഉണ്ടോ എന്നൊന്നും ചോദിക്കണ്ട.. 😬 ഇങ്ങനുള്ളവരും ഉണ്ട്.. നമ്മളറിയാത്ത.. മാന്യതയുടെ മുഖമൂടി ഇട്ട് നടക്കുന്ന കുറെ പേര്.. 20പാർട്ട് എത്തിയിട്ടും കഥ ഒന്നുമായില്ല എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ.. എങ്ങും എത്തിയില്ല.. കഥാപാത്രങ്ങളെ പ്പോലും ഞാൻ മുഴുവനും പറഞ്ഞു തന്നിട്ടില്ല.. കൊറച്ചു പതിയെ പറഞ്ഞു പോകുന്നതാണ് ഫാമിലി സ്റ്റോറിക്ക് ഭംഗി.. ല്ലേ. നമ്മൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എല്ലാം പറഞ്ഞു പോകുന്നത്.. അങ്ങനല്ലേ.. കാത്തിരിക്കണെ.. റിവ്യൂ ഇടണേ.. എങ്കിലേ എനിക്കെഴുതാൻ തോന്നൂ.. ഈ ആഴ്ച കുറച്ചു ഫങ്ക്ഷൻസ് ഉണ്ടായിരുന്നു.. അതാ ഒന്നിടവിട്ട് ആയി പോയത്.. സെറ്റക്ക ട്ടാ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

Her First Love 💕 (ഭാഗം - 16) (ജസ) ബാംഗ്ലൂരിലെ തിരക്കുകൾക്കിടയിലും ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെതായ ഒരു കൊച്ചു ലോകം കെട്ടിപ്പടുത്തിരുന്നു. ഓഫീസിലെ കമ്പ്യൂട്ടറുകൾക്കും ഫയലുകൾക്കും ഇടയിലും സയാന്റെ നോട്ടം എപ്പോഴും എന്നിലായിരുന്നു. മീറ്റിംഗുകൾക്കിടയിൽ അദ്ദേഹം ആരും കാണാതെ എന്റെ കയ്യിൽ ഒന്ന് തൊടുന്നത് പോലും എനിക്ക് വലിയൊരു ആവേശം നൽകി. ഒരു വൈകുന്നേരം ഓഫീസ് കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വരുമ്പോൾ സയാൻ എന്നെ ബാംഗ്ലൂരിലെ ഒരു പ്രശസ്തമായ റൂഫ്‌ടോപ്പ് റെസ്റ്റോറന്റിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. നഗരത്തിന്റെ വെളിച്ചം താഴെ മിന്നിത്തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങൾ ഇരുവരും ആകാശത്തിന് താഴെ പ്രണയത്തിന്റെ നിമിഷങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചു. സയാൻ: "ജസേ... നിനക്കറിയാമോ? നീ ഓഫീസിൽ വരുമ്പോൾ ഞാൻ പലപ്പോഴും ജോലി മറന്ന് നിന്നെ നോക്കി നിന്നു പോയിട്ടുണ്ട്. നീ എന്റെ അസിസ്റ്റന്റ് ആയിരുന്നപ്പോൾ പോലും എന്റെ ഹൃദയം നിന്റെ കൂടെയായിരുന്നു." അദ്ദേഹം എന്റെ കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു. ആ നിമിഷം ലോകത്ത് മറ്റാരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങൾക്കിടയിലെ ദൂരം കുറഞ്ഞു വന്നു. ബാംഗ്ലൂരിന്റെ തണുത്ത കാറ്റ് എന്റെ മുടിയിഴകളെ തഴുകി. സയാൻ എന്റെ കവിളിൽ പതുക്കെ വിരലോടിച്ചു. (സയാൻ) ജസയുടെ ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം എനിക്ക് വല്ലാത്തൊരു മയക്കം നൽകി. ഞങ്ങൾ തിരിച്ചെത്തിയപ്പോഴേക്കും സമയം ഏറെയായിരുന്നു. ഫ്ലാറ്റിൽ കയറി ഡോർ അടച്ചതും ജസ എന്റെ തോളിൽ ചാരി നിന്നു. ഞാൻ: "ക്ഷീണിച്ചോ എന്റെ പ്രിയതമേ?" അവൾ തലയാട്ടി. ഞാൻ അവളെ എന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു ബെഡ്റൂമിലേക്ക് നടന്നു. ആ രാത്രി ഞങ്ങൾ പ്രണയത്തിന്റെ അതിരുകൾ ഭേദിച്ചു. ഓരോ നിമിഷവും അവൾ എന്റേതു മാത്രമാണെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചു. പക്ഷേ, ആ സന്തോഷത്തിന് മേൽ വീഴാൻ പോകുന്ന കരിനിഴലിനെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. (ഷെറിൻ) ബാംഗ്ലൂർ എയർപോർട്ടിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു ക്രൂരമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. ഞാൻ നേരെ സയാന്റെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് വിളിച്ചു. ഷെറിൻ: "ഇക്കാ... ഞാൻ ബാംഗ്ലൂരിലെത്തി. ഇക്കയുടെ ഫ്ലാറ്റിനടുത്തുള്ള ഹോസ്റ്റലിലാണ് ഞാൻ റൂം എടുത്തിരിക്കുന്നത്. ഇക്കയും ജസയും കംഫർട്ടബിൾ ആണെങ്കിൽ ഇന്ന് വൈകുന്നേരം ഒന്ന് കാണാമോ?" സയാൻ ഇക്കയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരുപാട് സന്തോഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. "എന്താ ഷെറിൻ, നീ എന്തിനാ ഹോസ്റ്റലിൽ? നമ്മുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ തന്നെ താമസിച്ചൂടെ? നിനക്ക് എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഇങ്ങോട്ട് വരാം. നീ മാറിയല്ലോ, അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കും സന്തോഷമേയുള്ളൂ." എനിക്ക് ചിരി അടക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ വിചാരിച്ചതിലും എളുപ്പത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നു! (ജസ) വൈകുന്നേരം ഷെറിൻ ഞങ്ങളുടെ ഫ്ലാറ്റിൽ വന്നു. വളരെ ലളിതമായ വസ്ത്രം ധരിച്ച്, ഒരു പഴയ സുഹൃത്തിനെപ്പോലെ അവൾ ചിരിച്ചു. അവൾ കൊണ്ടുവന്ന ചോക്ലേറ്റുകളും സമ്മാനങ്ങളും കണ്ട് സയാൻ സാറിന് വലിയ സന്തോഷമായി. ഷെറിൻ: "ജസാ... ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റുകൾക്ക് എനിക്ക് മാപ്പ് തരണം. ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നി, നമ്മൾ മൂന്നുപേരും പണ്ടത്തെ പോലെ ഒന്നിച്ചായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന്. ഞാൻ ഒരു കോഴ്സിനായി വന്നതാണ്, അധികം ശല്യം ചെയ്യില്ല." അവൾ അത്രയും വിനീതയായി സംസാരിച്ചത് കണ്ട് എനിക്ക് സംശയം തോന്നിയതേയില്ല. ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ഡിന്നർ കഴിച്ചു. സയാൻ സാർ എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് അവളോട് സംസാരിക്കുന്നത്! അദ്ദേഹത്തിന് അവളിലുള്ള വിശ്വാസം എനിക്കും വലിയൊരു ധൈര്യമായി മാറി (സയാൻ) ഞായറാഴ്ച രാവിലെ. ജസയുടെ ഉറക്കം കളയാതെ ഞാൻ പതുക്കെ ബെഡിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. അടുക്കളയിൽ ചായയുമായി ഷെറിൻ നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ആശ്വാസമായി. അവൾക്ക് ഇപ്പോൾ പഴയ പകയൊന്നുമില്ലല്ലോ, ഇത് നമ്മുടെ കുടുംബം തന്നെ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നിത്തുടങ്ങി. ഞാൻ: "ഷെറിൻ... ഇന്ന് നമുക്ക് ഒരു ലോങ്ങ് ഡ്രൈവ് പോയാലോ? ജസയ്ക്കും നല്ലൊരു മാറ്റം കിട്ടും." ഷെറിൻ: "തീർച്ചയായും ഇക്ക! എനിക്ക് ഒരുപാട് നാളായി ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ മൗണ്ടൻ വ്യൂ പോയിന്റിൽ പോകണമെന്ന്. ഞാൻ വരാം." ജസയും പെട്ടെന്ന് റെഡിയായി. അവൾ പച്ചനിറമുള്ള ഒരു കുർത്തയിൽ അതീവ സുന്ദരിയായി കാണപ്പെട്ടു. ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേരും കാറിലേക്ക് നടന്നു. (ജസ) ഞാൻ പുറകിലെ ഡോർ തുറക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഷെറിൻ വളരെ വേഗത്തിൽ മുന്നിലെ ഡോർ തുറന്ന് മുൻസീറ്റിൽ കയറിയിരുന്നു! ഷെറിൻ: "ഇക്കാ... ഈ വഴി എനിക്ക് നന്നായി അറിയാം. മാപ്‌സ് നോക്കി വഴി പറഞ്ഞു തരാൻ ഞാൻ മുന്നിലിരിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്. ജസയ്ക്ക് പുറകിൽ റിലാക്സ് ചെയ്ത് ഇരിക്കാമല്ലോ." അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ഒന്നും പറയാൻ തോന്നിയില്ല. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് കയറി. സയാൻ സാർ ഡ്രൈവിംഗ് സീറ്റിലും, ഷെറിൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തൊട്ടടുത്ത് മുൻസീറ്റിലും. കാർ മുന്നോട്ട് എടുത്തപ്പോൾ അവർ രണ്ടുപേരും പണ്ടത്തെ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. (സയാൻ) "ഓർമ്മയുണ്ടോ ഷെറിൻ, നമ്മൾ പണ്ട് നാട്ടിൽ വെച്ച് ഇതേപോലെ യാത്ര പോകുമ്പോൾ നീ തമാശകൾ പറഞ്ഞ് എന്നെ ചിരിപ്പിക്കുമായിരുന്നു?" ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ജസ പുറകിലിരുന്ന് ഒന്നും മിണ്ടാതെ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഷെറിൻ ഇടയ്ക്ക് തിരിഞ്ഞ് ജസയോട് സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, അവളുടെ ശ്രദ്ധ മുഴുവൻ എന്നോടായിരുന്നു. കാറിലെ എ.സി തണുപ്പിലും എനിക്ക് എന്തോ ഒരു അസ്വസ്ഥത തോന്നി. പെട്ടെന്ന് ബ്രേക്ക് ഇട്ടപ്പോൾ ഷെറിൻ എന്റെ തോളിലേക്ക് ഒന്ന് ചാഞ്ഞു. അവൾ അത് സ്വാഭാവികമാണെന്ന പോലെ പെരുമാറിയെങ്കിലും, എനിക്ക് ജസയെ ഒന്ന് നോക്കാൻ പോലും പറ്റിയില്ല. (ജസ) സയാൻ സാറും ഷെറിനും പണ്ടത്തെ കാര്യങ്ങൾ പറയുന്നതു കേൾക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും ഒരു മൂന്നാം വ്യക്തിയായി മാറിയതുപോലെ തോന്നി. ഷെറിൻ ഇടയ്ക്ക് സയാൻ സാറിന്റെ തോളിൽ തട്ടി ചിരിക്കുന്നു. അവരുടെ സംസാരത്തിനിടയിൽ എനിക്കൊന്നും പറയാനില്ലായിരുന്നു. മൗണ്ടൻ വ്യൂ പോയിന്റിൽ എത്തിയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി. സയാൻ സാർ ഷെറിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കയറ്റം കയറാൻ സഹായിച്ചു. എന്നെ അദ്ദേഹം ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല. ഷെറിൻ: "ഇക്കാ... ഇവിടുത്തെ കാറ്റ് കൊള്ളാൻ നല്ല സുഖമാണ്. ഇക്കയുടെ തോളിൽ ഒന്നു ചാരി നിൽക്കട്ടെ?" അവൾ അനുവാദം ചോദിക്കുന്നതിന് മുമ്പേ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തോളിൽ തല വെച്ചു. സയാൻ സാർ ജസയെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി, എന്നിട്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു. സയാൻ: "ഷെറിൻ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാണ്, ഒരു ചെറിയ കുട്ടി പോലെ..." അദ്ദേഹം എന്നോട് ചേർന്ന് നിൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, എനിക്ക് ആ നിമിഷം അദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ഒരകലം തോന്നി. ഷെറിൻ എന്നെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. അവൾ എന്നെ തോൽപ്പിക്കുകയാണോ? അതോ എന്റെ ഭർത്താവിനെ പതുക്കെ സ്വന്തമാക്കുകയാണോ? എനിക്ക് പേടി തോന്നിത്തുടങ്ങി. സയാൻ സാറിന്റെ ഈ 'സൗഹൃദം' എവിടെ വരെ പോകും? (തുടരും...) ✍🏻 Whispering words #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ #📝 ഞാൻ എഴുതിയ വരികൾ #📖 കുട്ടി കഥകൾ

#📙 നോവൽ - മുറി ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം _72 ✍️ രചന -Aysha akbar ആശുപത്രി യുടെ മണം രവിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒരോ ദിവസവും പിടി മുറുക്കി കൊണ്ടിരുന്നു...... ടെസ്റ്റുകളും റിപ്പോർട്ടുകളും മരുന്നുകളുമായി പരീക്ഷണം തുടർന്ന് കൊണ്ടേയിരുന്നു...... തോൽക്കാൻ മനസ്സില്ലാതെ പൊരുതി കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും അയാൾ തനിച്ചായിരുന്നു.... ജോലിക്കാർ ശമ്പളത്തിന് വേണ്ടി മാത്രം ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങളല്ലാതെ മാനസികമായി അയാൾ ഒറ്റക്കായിരുന്നു.... ഒരു ഞണ്ടിന്റെ പിടുത്തം പോലെ മനസ്സിലെ ആ പിടുത്തം മുറുകി കൊണ്ടിരുന്നു...... ആകെ ക്കൂടി നിറഞ്ഞ ശൂന്യത അയാളുടെ ശരീരത്തെ യും മനസ്സിനെയും ഒരു പോലെ തളർത്തി ഉടലിലും ഉയിരിലും ഒരു പോലെ വേദന നിറച്ചു..... അഹങ്കാരവും വാശിയുമെല്ലാം എങ്ങോ നീങ്ങി പോകുന്നത് അയാളറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല... പകരം അഹങ്കാരത്തിന്റെ അറ്റത്ത് വെച്ചു നഷ്ടപ്പെ ടുത്തി കളഞ്ഞ കുടുംബത്തേയോർക്കുമ്പോൾ ഒരു നീറ്റൽ മാത്രം മനസ്സിൽ ബാക്കിയായി..... അവൻ പറഞ്ഞത് പോലെ അവനിലേക്ക് തന്നെ സഹായത്തിനു ചെന്നാലോ എന്ന് മനസ്സ് ആലോചിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു... അപ്പോഴും ഉള്ളിലെ ഏതോ ഒരു കോണിൽ നിന്ന് ആരോ തന്നെ മനഃപൂർവം പിറകിലേക്ക് വലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... എന്നാൽ ഇത് പോലെ കൂടുതൽ ദൂരം തനിക്ക് മുമ്പോട്ട് പോകാൻ കഴിയില്ലെന്ന് അയാൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു... ഉള്ളാകെ നീറി പ്പുകയുന്നുണ്ട്...... ആകെ ക്കൂടി കത്തി കരിഞ്ഞു പോയൊരു ഹൃദയം മാത്രം ബാക്കിയുള്ളത് പോലെ.... അതിലെ ചാരത്തിലിപ്പോഴും അഹങ്കാരവും അഭിമാനവും ബാക്കിയുള്ളത് പോലെ...... അതിങ്ങനെ നീറി പുകഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.... അവിടം വരെയൊന്നു പോയാൽ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും മരുന്നുണ്ടെന്ന് അപ്പോഴും അയാളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നാരോ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 ഇഷാനി ആ ഉമ്മറത്തെ തിണ്ണയിൽ കാലു നീട്ടിയിരുന്നു..... വീർത്ത വയറിൽ പതിയെ യൊന്നു തടവി...... ഓർമ്മ വെച്ചത് മുതൽ തന്റെ ജീവിതം ഒരേ ദിശയിലാണ് ഒഴുകിയിരുന്നത്.... ഒരു മാറ്റവുമില്ലാതെ.... എപ്പോഴും സങ്കടങ്ങളും അവഗണനയും മാത്രം...... തന്റെ ജീവിതത്തെ രണ്ട് ഭാഗങ്ങളിലായി തരം തിരിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയും.... അവനെ കാണുന്നതിന് മുന്പും.... അവനെ കണ്ട ശേഷവും...... അവനെ കാണും മുമ്പ് എന്തിനെന്നറിയാത്ത നിർവികാരമായൊരു ജീവിതമായിരുന്നു..... ഒരോ ദിവസവും വെറുതെ അങ്ങനെ തള്ളി നീക്കി..... നിറം മങ്ങിയ ബാല്യവും കൗമാരവും....... ഇഷ്ടങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളുമെല്ലാം ഒതുക്കി വെച്ചു ഒരു കൂട്ടിൽ കഴിഞ്ഞു.... ഓർക്കുമ്പോൾ തൊണ്ടക്കുഴിയിൽ എന്തോ ഒരു വിങ്ങൽ മുറുക്കിയത് പോലെ..... എന്നാൽ അവനെ കണ്ട ശേഷമോ...... ഓർത്തപ്പോൾ തന്നെ അവളുടെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു..... അടക്കി പ്പിടിച്ചു വെച്ചിരുന്ന സ്വപ്നങ്ങളെയെല്ലാം കൂടു തുറന്ന് വിട്ടത് അവനാണ്....... ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ പോലും ഇത്ര മേൽ സന്തോഷം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്ന തിരിച്ചറിവായിരുന്നു...... ഓരോ മാറ്റങ്ങളിലും തനിക്ക് കിട്ടുന്നത് പുതിയ പുതിയ സന്തോഷങ്ങളാണ്...... ഉള്ളിൽ വിരിഞ്ഞു തുടങ്ങിയ തന്റെ ജീവനെ കാത്താണ് ചുറ്റുമുള്ള ഓരോരുത്തരുമിരിക്കുന്നത്....... മറ്റൊന്നിനെ കുറിച്ചും ആലോചിക്കാൻ പോലും ഇടമില്ലാത്ത വണ്ണം സന്തോഷം തന്നെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കുകയാണ്.... ഇത് വരെ അനുഭവിച്ച സങ്കടങ്ങൾക്ക് പകരമായി വിധി തനിക്ക് വെച്ചു നീട്ടുകയായിരിക്കും ഈ നിമിഷങ്ങളൊരു പക്ഷെ..... ആലോചന യിലാണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു പാത്രത്തിൽ നേന്ത്രപ്പഴം പുഴുങ്ങിയതുമായി തനൂജാമ്മ വന്നത്...... ഇത് മുഴുവൻ കഴിക്കണം..... ഇന്നലത്തെ പോലെ കാണിക്കരുത്..... തനൂജ സ്നേഹത്തോടെ താക്കീത് നൽകി അവിടെ നിന്ന് പോകുമ്പോൾ ഇഷാനി ഒരു ചെറു ചിരിയോടെ അങ്ങനെയിരുന്നു....... ശർക്കരയിട്ട് പുഴുങ്ങിയ നേന്ത്ര ക്കായയെക്കാൾ മധുരമുണ്ടായിരുന്നു അമ്മയുടെ ആ വാക്കുകൾക്കെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.... മമ്മയും ഇപ്പൊ ഇടയ്ക്കിടെ വരാറുണ്ട്.... വരാനോരിടം കിട്ടിയ സന്തോഷം ആ മുഖത്തും താൻ കാണുന്നുണ്ട്..... എന്തൊക്കെ ആട്ടും തുപ്പും സഹിച്ചാലും പപ്പയുടെ കാല് കീഴിൽ കിടക്കേണ്ടിയിരുന്നല്ലോ ഇത്രയും നാളും.... ഇപ്പൊ അങ്ങനെയല്ല....വല്ലാതെ മനസ്സ് മുട്ടുമ്പോൾ ഓടി വന്ന് തന്റെ സങ്കടം ഒന്നിറക്കി വെക്കാൻ ഒരിടമുണ്ട്..... അങ്ങനെയൊരിടം എല്ലാ മനുഷ്യരും അർഹിക്കുന്നുണ്ട്........ എന്നേ കാണുമ്പോൾ മമ്മക്ക് വല്ലാത്ത കുറ്റ ബോധമുണ്ട്.... ആ കണ്ണുകളിൽ മൂടി കെട്ടിയ ദുഖത്തിന്റെ പാളി എനിക്ക് മാത്രമായി കാണാൻ കഴിയാറുണ്ട്...... കഴിഞ്ഞ തവണ വന്നപ്പോൾ ഇനി പ്രസവത്തിന്റെ സമയത്തേക്കേ വരൂ വെന്ന് പറഞ്ഞാണ് പോയത്..... ഋതിനും അവിടെ നല്ല തിരക്കാണ്... ചിന്തകളെ കീറി മുറിച്ചത് മുറ്റത്തേക്ക് വന്ന് നിന്ന ബുള്ളറ്റിന്റെ ശബ്ദമായിരുന്നു.. അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു..... അധരങ്ങൾ ഒരു പുഞ്ചിരിയെ കൈ മാറി.... അവനെ കാത്ത് തന്നെയാണ് ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നതും....... അവളെ കണ്ട പാടേ അവൻ കണ്ണുകൾ രണ്ടുമോന്ന് കൂട്ടി ചിമ്മി കാണിച്ചു...... അവളൊരു ചിരിയോടെ കാലു തിണ്ണയിൽ നിന്നിറക്കി വെച്ചതും പെട്ടെന്ന് എന്തോ ഒരു കൊളുത്തി പിടുത്തം പോലെ തോന്നിയിരുന്നവൾക്ക്..... അസഹനീയമായ ഒരു വേദന കടന്ന് പിടിച്ചത് പോലെ... എന്തിനാ ഈ തണുപ്പും കൊണ്ട് ഉറക്കമിളച്ചിരിക്കുന്നത് ... നേരത്തെ കിടക്കണമെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ലേ.... അതിന് വേണ്ടിയാ വൈകുമെന്ന് വിളിച്ചു പറഞ്ഞത് തന്നെ..... അവനൊരു ശാസനയോടെ അതും പറഞ്ഞു അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഇഷാനി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.... അവൾ കാലുകൾ എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് വെക്കുമെന്ന ചിന്തയിലായിരുന്നു..... എന്തേ..... വേദന വരുന്നുണ്ടോ..... അവളുടെ നിർത്തം കണ്ട് അവനത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൾ ഇടം കയ്യാലേ അവനെയോന്ന് തട്ടി...... ഇപ്പൊ ഇങ്ങനെയാണ്...... വേദന വരുന്നുണ്ടോ വേദന വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് വെറുതെ ചോദിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും....... അവൾ തല്ലിയതും അവനൊന്നു ചിരിച്ചു...... കാല് അനക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല സച്ചുവേട്ടാ...... എന്തോ ഒന്ന് ഉരുണ്ടു കയറും പോലെ...... അവളത് പറഞ്ഞതും കയ്യിലുള്ള കവർ അവിടെ വെച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ഇരു കൈകൾ കൊണ്ടും അവളെ കോരിയെടുത്തു...... ആ.... മുന്നത്തെ പോലെയല്ലട്ടോ....... നല്ല വെയ്റ്റുണ്ട് നടു വെട്ടി വീഴുവോ ഞാൻ...... അവളെ എടുത്ത് നടക്കും വഴി അവനത് ചോദിക്കുമ്പോൾ വേദനകിടയിലും അവളൊന്നു. ചിരിച്ചു.... അവളുടെ മിനിസമുള്ള മുടിയിഴകൾ പാതിരാ കാറ്റിൽ പാറി ക്കളിച്ചു.... അവർക്കിടയിലേക്ക് നൂണ്ട് കയറാൻ നോക്കുന്ന നിലാവിനെ പോലും തടഞ്ഞെന്ന വണ്ണം അവളവനിലേക്ക് പറ്റി ചേർന്നു..... മുറിയിലെത്തി കട്ടിലിൽ അവളെ ഇരുത്തി അവളുടെ നീര് വന്ന കാലിലവൻ ഉഴിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു...... അവൻ ഉഴിഞിറക്കുന്നതനുസരിച്ചു അവൾ വേദന കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ കൂട്ടി ചിമ്മി........ ഒരു വേള സച്ചുവിന്റെ ഹൃദയവും ഒന്ന് വേദനിച്ചു..... പ്രസവിക്കുന്ന ഓരോ സ്ത്രീക്കുമുള്ളത് ഒരു നിയോഗമാണ്..... എന്തൊക്കെ യാഥനകൾ സഹിച്ചും പുതിയൊരു ജന്മത്തെ ഭൂമിയിലേക്ക് കൊണ്ട് വരണമെന്നുള്ള നിയോഗം..... പ്രപഞ്ച ത്തിൽ മറ്റാർക്കും കഴിയാത്ത ഒരത്ഭുത സിദ്ധി യാണത്......... അതിനു നമ്മളടക്കം ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ അവർക്ക് കൂട്ട് നിന്നേ മതിയാവു..... ഏറെ നേരം അവനങ്ങനെ കാലിൽ ഉഴിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു...... എപ്പോഴോ അവൾ മയക്കത്തിലേക്ക് വീണു പോയി...... അവളുറങ്ങിയെന്ന് ഉറപ്പായിട്ടാണ് തലയിണ ശെരിയാക്കി വെച്ചു കൊടുത്ത് അവളെ പുതപ്പിച്ചു അവനവൾക്കരികിലേക്ക് കിടന്നത്........ ഒന്നുറങ്ങിയ ആ ഉറക്കത്തിൽ അവൾ ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു..... സച്ചുവേട്ടാ.... വേദനിക്കുന്നു...... ആ ഒരു ശബ്ദത്തിൽ തന്നെ അവൻ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റിരുന്നു....... പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ വീടുമുണർന്നു..... എല്ലാവരും കൂടി ആശുപത്രിയിലേക്ക് തിരിക്കുമ്പോൾ അവളോടൊപ്പം അവരും കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അവളുടെ കരച്ചിൽ അവന് സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറമായിരുന്നു...... ആശുപത്രി വരാന്തയിൽ മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ അവനങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോൾ അവിടെ നിൽക്കുന്നവരെല്ലാം തന്നെ ഉരുകുന്നു ണ്ടായിരുന്നു........ ഇഷാനി പ്രസവിച്ചിട്ടുണ്ട്.... ആൺ കുട്ടിയാണ്...... ഒടുവിൽ ലേബർ റൂമിന്റെ ഡോർ തുറന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്ന നേഴ്സ് അത് പറഞ്ഞപ്പോഴാണ് അവരെ എന്തിനാണ് മാലാഖമാരെന്ന് പറയുന്നതെന്ന് അവന് മനസ്സിലായത്..... ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരും ഒന്ന് സ്ഥബ്ദരായിരുന്നു...... സന്തോഷത്തിന്റെ ഏറ്റവും മൂർദ്ധന്യാ വസ്ഥ ഒരു നിർവികരതയാണ്..... അത്രയും സന്തോഷത്തെ ഏറ്റെടുക്കാൻ മനസ്സോരു നിമിശത്തേക്ക് പാകപ്പെട്ടേ മതിയാവു...... തനൂജയും മുത്തശ്ശിയും സന്തോഷത്തോടെ പരസ്പരം മുഖത്തൊട് മുഖം നോക്കി...... കണ്ണുകൾ അനുസരണയില്ലാതെ നിറഞ്ഞൊഴുകി തുടങ്ങിയിരുന്നു..... ആകാശത്തു നിന്ന് നിലാവ് മാഞ്ഞു തുടങ്ങുന്ന ആ നിമിഷം അതവരിലേക്ക് കയ്മാറ്റം ചെയ്യപ്പെട്ടത് പോലെ അവരെല്ലാം തിളങ്ങി...... മീനു സന്തോഷം കൊണ്ട് കൈകൾ രണ്ടും കുടഞ്ഞു..... ഗോപി യുടെ കണ്ണുകൾ എന്തിനോ ഒന്ന് നിറഞ്ഞു.... അയാൾ ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടി പ്പിടിച്ചു..... സച്ചു ഇരു കൈകളും മുഖത്ത് വെച്ചു കൊണ്ട് കസേരയിലേക്ക് ഒറ്റയിരിപ്പായിരുന്നു...... കരയുകയാണോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ അല്ല..... പക്ഷെ കണ്ണുകൾ നിറഞൊഴുകുന്നുണ്ട്...... എല്ലാവരും വന്ന് അവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു..... എനിക്ക് കിട്ടിയത് പോലൊരു മകനാവട്ടെ നിനക്കും...... തലയൊന്നുയർത്തിയ സച്ചുവിനെ നോക്കി ഗോപി യത് പറയുമ്പോൾ അവൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് ഗോപിയെ കെട്ടി പിടിച്ചിരുന്നു....... പുതിയൊരു സ്ഥാനത്തേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ തനിക്ക് കിട്ടാവുന്നതിൽ വെച്ചു ഏറ്റവും നല്ലൊരു അനുഗ്രഹമാണ് അച്ഛനിൽ നിന്ന് കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്..... നീ എനിക്ക് നല്ലൊരു മകനാണെന്ന് പറയാതെ പറയുന്ന ആ നിമിഷം മറ്റെന്തിനേക്കാളും അവന് വിലപ്പെട്ടതായിരുന്നു..... കുഞ്ഞിനെ കയ്യിൽ തന്നപ്പോഴും പഞ്ഞി കെട്ട് പോലുള്ള ആ ശരീരം അവൻ തന്നോട് ചേർത്ത് വെച്ചു..... ഇഷാനിയെ മുറിയിലേക് മാറ്റിയ ശേഷം അവരുടെ വരവിനായി അവളും കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു...... അവൾ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്തെ നിറഞ്ഞ സന്തോഷം ഒപ്പിയെടുത്തു...... സച്ചുവിന്റെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം മാത്രം മതിയായിരുന്നു അത് വരെയുള്ള വേദനകളെ മറക്കാൻ....... അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് വന്നിരുന്നു...... മിനുസമുള്ള കയ്യിൽ ഒന്ന് തലോടി....... ആ നെറ്റിയിൽ പതിയെ ഒന്ന് ചുണ്ടമർത്തുമ്പോൾ അവന്റെ കൺ കോണിലെവിടെയോ ഒരു നീർ തുള്ളി സ്ഥാനം പിടിച്ചിരുന്നു........ അവൾ അവന്റെ കവിളിൽ പതിയെ ഒന്ന് തലോടി..... അവരുടെ സന്തോഷം അവർ നിശബ്ദമായി പങ്കു വെച്ചു...... എല്ലാവരും കുഞ്ഞിനെ നോക്കി മനസ്സ് നിറക്കുമ്പോൾ അവൻ അവൾക്കരികിൽ തന്നെയിരുന്നു...... തന്റെ സന്തോഷങ്ങൾക്ക് കാരണക്കാരിയായ അവളിൽ അവന്നങ്ങനെ പറ്റി പിടിച്ചിരുന്നു...... മീനുവും അമ്മയും മുത്തശ്ശിയുമെല്ലാം കുഞ്ഞിനെ കൊഞ്ചിച് തുടങ്ങിയിരുന്നു..... കണ്ണുകൾ തുറന്ന് അവനൊന്നു കാണാൻ അവർ കാത്തിരുന്നു...... അവൻ കണ്ണുകൾ തുറക്കുന്ന ചുരുങ്ങിയ ആ സമയങ്ങൾ എല്ലാവരും ആനന്ദത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലായിരുന്നു.... വീണ്ടും അവനുറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീണാൽ ആ മിനുസമുള്ള കയ്യിൽ തൊട്ടും തലോടിയും എല്ലാവരും അവന് ചുറ്റുമിരിക്കും.... അധികം വൈകാതെ തന്നെ മാളുവും ആദർഷും വന്നിരുന്നു....... അതിന് പിറകെ മമ്മയും ഋതിനും.... എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകളിലെ ആനന്ദം ഇഷാനിയെ സന്തോഷത്തിന്റെ മറ്റൊരു തലത്തിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയിരുന്നു..... അവൾ നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ എല്ലാം കണ്ടങ്ങനെ കിടന്നു....... അപ്പോഴും അവളുടെ കൈ വിരലു കളിൽ വിരൽ കോർത്തു അവൻ കൂടെ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു....... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ...... 🔻 ഭാഗം _67 ✍️ രചന - Aysha akbar അതിരാവിലെ കുളത്തിൽ പോയി ഇഷാനി മുങ്ങി കുളിച്ചു ...... കൂടെ മീനുവും മാളുവുമുണ്ട്..... ഈ കുളത്തിൽ നിന്ന് തുടങ്ങിയ ബന്ധമാണ് നിങ്ങളുടേത് അല്ലെ....... മീനു ചിരിയോടെ അത് ചോദിച്ചതും ഇഷാനിയുടെ കണ്ണുകളിൽ നാണം പരന്നു.... അവൾ പതിയെ വെള്ളത്തിലൊന്ന് കൈ വിരലുകൾ ചലിപ്പിച്ചു....... ദേ... വേഗം കയറിക്കെ..... ഒരുങ്ങാൻ സമയം കിട്ടില്ല പറഞ്ഞേക്കാം....... മാളു പടവിലേക്ക് കയറിയത് പറയുമ്പോൾ തണുത്ത ആ വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് വിറക്കുന്ന കാലുകളാൽ ഇശാനിയും കയറി....... വെള്ളത്തിന്റെ തണുപ്പിന്നേക്കാൾ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നൊരു തണുപ്പുണ്ട്.......മുടി തുമ്പിൽ നിന്നൂർന്നു വീഴുന്ന വെള്ള തുള്ളികൾ പോലെ ഉള്ളിലെ തണുപ്പൂർന്നു പോകാതെ അവൾ പിടിച്ചു വെച്ചു..... ഒരുങ്ങാൻ കയറും മുൻപ് അവനെയൊന്ന് കാണണമെന്ന് തോന്നിയിരുന്നവൾക്ക്...... പക്ഷെ അവനെങ്ങും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല....... സച്ചു മുല്ലപ്പൂ വാങ്ങാൻ പോയിട്ടിത് വരെ വന്നില്ലേ.... തനൂജ അത് ചോദിക്കുമ്പോഴാണ് അവനിവിടെയില്ലെന്നുള്ളത് അവളറിയുന്നത് ..... ഒരുക്കാനുള്ള ബ്യൂട്ടിഷന്റെ കൂടെ അവൾ മുറിയിലേക് കയറി...... മീനുവും മാളുവും തനൂജയും ഗായത്രിയും ആ മുറിയിലേക് കയറി വത്തിലടച്ചിരുന്നു..... അവൾ കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിലെ കസേരയിൽ ഒന്നിരുന്നു...... സ്വർണ നിറമുള്ള രശ്മികൾ ഭൂമിയെ വിട്ട് പോയിട്ടില്ല...... കുളിരിൽ പൊതിഞ്ഞ ഒരു ചെറു ചൂടിലാണ് അന്തരീക്ഷം..... ചെടികൾ ചെറുതായി ഇളകുന്നുണ്ട്...... ഇലകളിൽ പറ്റി പ്പിടിച്ച മഞ്ഞു തുള്ളിയെ കൂടയാനെന്ന വണ്ണം...... തുറന്നിട്ട ജന വാതിലിലൂടെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പൂത്തു നിൽക്കുന്ന കൃഷ്ണ ക്കിരീട പൂക്കളിൽ തറഞ്ഞു നിന്നു..... പ്രണയർദ്രമായി അവ തന്നെ നോക്കുന്നത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നി...... അവയിൽ പറ്റി പ്പിടിച്ച ആ മഞ്ഞു കണങ്ങളിൽ തട്ടി തന്റെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നത് പോലെ..... അവൾ പോലുമറിയാതെ അവളിലൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു....... അപ്പോഴാണ് ജന വാതിലിൽ പെട്ടെന്ന് അവൻ വന്നു നിന്നത്...... അവളുടെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ വിടർന്നു........ പെട്ടെന്ന് കണ്ടതിലുള്ള അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം അവനും ഒന്ന് നോക്കി നിന്നു....... എന്താ സച്ചു...... തനൂജ ചോദിച്ചതും അവൻ കയ്യിലെ മുല്ല പ്പൂ ജനലിലൂടെ അവർക്ക് നേരെ നീട്ടി കാണിച്ചു..... ഇഷാനി....അത് വാങ്ങി ടേബിളിൽ വെച്ചേക്ക്..... സാരി നിവർത്തുന്ന തിരക്കിൽ തനൂജ അത് പറഞ്ഞതും ഇഷാനി പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു....... അവൾ ജനലിനോട്‌ ചേർന്നു നിന്നു...... അവൻ വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തൊടെ എന്തെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്നു പുരികമുയർത്തുമ്പോൾ അവളതേ പുഞ്ചിരിയോടെ ഒന്ന് ചുമൽ കൂച്ചി..... മുല്ലപ്പൂ അവളുടെ കയ്യിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുക്കുമ്പോഴും ആ കണ്ണുകളിൽ അടക്കി പ്പിടിച്ച വികാരങ്ങളുടെ തിങ്ങൽ ഇഷാനിക്കറിയാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അവളും അവനെയൊന്ന് നോക്കി..... പോട്ടെ എന്ന തരത്തിൽ അവനൊന്നു മിഴികൾ ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ മുല്ലപ്പൂ കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഭംഗിയുള്ള ചിരിയോടെ ഇഷാനീ അങ്ങനെ നിന്നു..... താൻ ജീവിച്ച ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഇത്രയേറെ സന്തോഷത്തിലേക്ക് എത്തുമെന്ന് കരുതിയിട്ടേ യില്ലായിരുന്നു........ അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്തിനോ നിറയാൻ വെമ്പുന്നത് പോലെ.... ആരും കാണാതെ അവൾ പതിയെ അത് തുടച്ചു...... സ്വർണ നിറത്തിലുള്ള സാരി ചുറ്റി തലയിൽ മുല്ലപ്പൂ ചൂടി കല്യാണ പെണ്ണ് ഒരുങ്ങി...... ഗായത്രി യുടെ കണ്ണുകൾ ഒന്ന് നിറഞ്ഞു....... തനൂജയും ചേർത്ത് പിടിച്ചവളുടെ മൂർദ്ധാവിൽ ചുംബിച്ചു........ ദക്ഷിണ വെച്ചു മുത്തശ്ശിയുടെയും ഗോപിയുടെയും കാലിൽ വീഴുമ്പോൾ അവരെറേ സ്നേഹത്തോടെ അവളെ അനുഗ്രഹിച്ചു........ എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കാൻ വയ്യാതെ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ഗോപി അവളെ തന്നിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു....... അപ്പോഴാണ് സച്ചു അങ്ങോട്ട് വരുന്നത്...... ഒരു നിമിഷം അവളെ കണ്ട അവനൊന്നു നോക്കി പ്പോയി.... നോക്കി നിൽക്കണമെന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവനൊരു ചമ്മൽ തോന്നിയത് കൊണ്ട് തന്നേ കൂടുതൽ നേരം നോക്കി നിന്നില്ല..... അവനെ കണ്ടപ്പോഴായിരുന്നു ഇഷാനിയുടെ കണ്ണിലെ തിളക്കം കൂടിയത് .... സധ്യയുടെ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ശെരിയാക്കിയോഡാ....... ഗോപിയത് ചോദിച്ചതും അവനൊന്ന് തല കുലുക്കി...... ഗോപി വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നതിനെല്ലാം മറുപടി പറയുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി ഇടയ്ക്കിടെ നോട്ടം അവളിലേക്ക് പാറി വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അതറിയും തോറും അവൾക്കും മുഖമുയർത്താൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല........ നാണം നിറഞ്ഞ ആ ചിരി ചുറ്റുമുള്ളവർ കാണുന്നതിൽ അവൾക്കും ചമ്മൽ തോന്നിയിരുന്നു ........ അമ്പലത്തിലേക്ക് പോകാൻ കാറിൽ കയറിയപ്പോഴാണ് സച്ചു അവളെ ശെരിക്കൊന്ന് കണ്ടത്..... സ്റ്റിയറിങ്ങിൽ കൈ മുട്ട് വെച്ചു താടിക്ക് കൈ കൊടുത്തു കൊണ്ട് അവൻ അവളെ തന്നെയൊന്ന് നോക്കി...... അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ അവളാകെ പതറി പ്പോയിരുന്നു...... കണ്ണുകൾ ഒരിടത്ത് ഉറക്കുന്നില്ല ..... ചുണ്ടുകളേറെ വിതുമ്പുന്നു..... ഉള്ളിലെവിടെയോ ഒരു മഞ് പെയ്യുന്നത് പോലെ..... അപ്പോഴേക്കും മീനുവും മാളുവും വന്ന് അവരുടെ പിറകിലെ സീറ്റിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു...... സച്ചു വേഗം നോട്ടം വെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് കാർ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു........ മഞ്ഞ ചരടിൽ കോർത്ത ആ താലി അവനവളുടെ കഴുത്തിലേക്ക് ചേർക്കുമ്പോൾ സന്തോഷം അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അല തല്ലി..... അവനും വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തോടെ അവളെ നോക്കി...... ഗായത്രി നിറ കണ്ണുകളൊന്നൊപ്പി..... ആ സമയം അവിടെയെത്തിയ ഋതിൻ ഫോണിൽ മനോഹരമായി അവരുടെ ചിത്രങ്ങൾ പകർത്തി..... ഹൃദയത്തിലേക്കുമെന്നോണം...... ഒരു നുള്ള് സിന്ദൂരം അവനവളുടെ നെറുകിൽ ചാർത്തുമ്പോൾ ഈ ലോകം തന്റെ മുമ്പിൽ ഒന്നുമല്ലാതായത് ഇഷാനിയറിഞ്ഞു....... മുത്തശ്ശിയും ഗോപിയും തനൂജയുമെല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ അവരെ നോക്കി കണ്ടു...... മീനുവും മാളുവും ഓടി ചെന്നവരെ കെട്ടി പ്പിടിച്ചു...... അപ്പോഴാണ് എല്ലാവരും ഋതിനെ കാണുന്നത്...... എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം അവനെയൊന്നു നോക്കി...... അവനൊന്നു മുമ്പോട്ട് വന്നു....... എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അവനിലാണ്...... അവൻ ഇഷാനിയുടെ കയ്യൊന്ന് പിടിച്ചു സച്ചുവിന്റെ കയ്യിലേക്ക് വെച്ചു കൊടുക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഞെട്ടി പോയിരുന്നു....... അതിലേറെ സന്തോഷം കൊണ്ട് എല്ലാവരുടെയും മിഴികൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി...... ജീവിതത്തിൽ ഒരു സന്തോഷവും ഇന്നേ വരെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലിവൾ.... അതിന് ഞാൻ കൂടി കാരണമാണെന്ന സത്യം എന്നേ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ട് ..... ഇനിയെങ്കിലും അവൾക്ക് സന്തോഷം കൊടുക്കണേ..... ഋതിൻ സച്ചുവിനോടായത് പറയുമ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നിരുന്നു....... ഇഷാനി യുടെ കണ്ണും നിറഞ്ഞൊഴുകി...... അവൾ ഋതിനെ കെട്ടി പിടിക്കുമ്പോൾ ആ പഴയ അനിയനെ തിരിച്ചു കിട്ടിയത് അവൾ തിരച്ചറിയുക യായിരുന്നു ........ ഗായത്രി സന്തോഷം കൊണ്ടും സങ്കടം കൊണ്ടും വിങ്ങി പ്പൊട്ടി..... .....താങ്ക് യു.... ഒരിക്കലും നടക്കില്ലെന്ന് കരുതിയ കാര്യം നടത്തിയെടുത്തതിന്..... താങ്ക് യു സൊ മച്......... നിങ്ങൾ സൂപ്പറാ..... ഇവളുടെ സെലെക്ഷൻ മോശമല്ല......... ഋതിൻ സച്ചുവിന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചൊരു ചിരിയോടെ അത് പറയുമ്പോൾ സച്ചു ഒരു ചിരിയോടെ അവനെ കെട്ടി പ്പിടിച്ചു..... ഇത് വരെയുള്ള എല്ലാം അലിഞ്ഞു തീർന്നെന്ന വണ്ണം ആ ബന്ധത്തിന്റെ തുടക്കം ഏറെ മനോഹരമായിരുന്നു ..... ഗായത്രി അപ്പൊ തന്നെ താലി കെട്ടിന്റെ ഫോട്ടോ രവിക്കൊന്ന് അയച്ചു കൊടുത്തു.. ആശുപത്രി ബെഡിൽ കിടന്നു കൊണ്ടത് കണ്ട രവി അലറി വിളിച്ചു..... ടേബിളിലെ മരുന്നും എക്യുപ്പ് മെന്റ്സും കൈ കൊണ്ട് തട്ടിയിട്ടു...... ഗായത്രിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞൊരു നിർവൃതി യുണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ..... വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം താൻ ജീവിച്ചിരിപ്പുണ്ടെന്ന തോന്നൽ വന്നിരുന്നവർക്ക്......... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ.... 🔻 ഭാഗം _66 ✍️ രചന - Aysha akbar നന്ദ്യാർ വട്ട പ്പൂക്കളെ മറച്ചെണ്ണ വണ്ണം വെള്ള മൂവാണ്ടൻ മാവിൽ നിന്നും തെങ്ങിലേക്കൊരു പന്തൽ വലിച്ച് കെട്ടി....... അതിനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകിയെന്ന വണ്ണം ഉമ്മറത്തെ കസേരയിൽ ഗോപി കാലു നീട്ടിയിരുന്നു....... സച്ചു......സധ്യക്ക് വേണ്ട പച്ചക്കറി കളെല്ലാം നീയാ ഉണ്ണിയേട്ടന്റെ കയ്യീന്ന് വാങ്ങി കൊടുത്താൽ മതി... വിഷമില്ലാത്ത നല്ല പച്ചക്കറി കിട്ടും...... തറയിലിരുന്നു ഗോപിയുടെ കാലിൽ മരുന്ന് വെക്കുകയായിരുന്ന സച്ചുവിനോട് ഗോപിയത് പറയുമ്പോൾ സച്ചു ശെരിയെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് തലയാട്ടി......... അപ്പോഴാണ് മുറ്റത്തൊരു കാറ് വന്ന് നിൽക്കുന്നത്..... അതിൽ നിന്നിറങ്ങിയത് മാളുവും ആദർഷുമായിരുന്നു..... അവളോടി വന്ന് ഇരിക്കുന്ന ഗോപിയുടെ കഴുത്തിൽ ചുറ്റി പിടിക്കുന്നതോടൊപ്പം സച്ചുവിന്റെ തലയിലൊന്ന് തട്ടി....... വാ മോനെ കയറ്..... ആദർശിനെ ഗോപി സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുമ്പോൾ അവൻ ചിരിയോടെ അകത്തേക്ക് കയറിയിരുന്നു..... ആ വീടിന്റെ അകത്തളങ്ങളിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു.......... അന്ന് വൈകുന്നേരം തന്നെയാണ് എല്ലാവരെയും കൂട്ടി സച്ചു ഡ്രെസ്സെടുക്കാൻ പോയത്...... ചില സമയങ്ങൾക്ക് സന്തോഷത്തിന്റെ ഗന്ധമാണ്......... തനൂജയും ഗായത്രിയും വർഷങ്ങൾക്ക് ശേശം ഒരുമിച്ച് ആഘോഷിക്കുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു.... മാളുവും മീനുവും ഇഷാനിയും പറഞ്ഞാലും തീരാത്ത വിശേഷങ്ങളുടെ കെട്ടഴിക്കുക യായിരുന്നു..... സച്ചു ഒരു കൈ താടിക്ക് വെച്ചു കൊണ്ട് ഡ്രൈവ് ചെയ്യൂ കയാണ്...... ഇടക്കെപ്പോഴോ മിററിലൂടെ ബാക്ക് സീറ്റിലേക്കൊരു നോട്ടം പാറി വീണു...... അതറിയാതെയെന്ന വണ്ണം അവളുടെ ശ്രദ്ധ മീനുവിന്റെ കഥ പറച്ചിലിലാണ്..... കനമില്ലാത്ത അവളുടെ മുടിയിഴകൾ തുറന്നിട്ട ഗ്ലാസ്സിലൂടെ വരുന്ന കാറ്റിൽ പാറി കളിക്കുന്നുണ്ട്....... സച്ചു വിന്റെ കണ്ണുകൾ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അവളിലേക്ക് നീണ്ടു പോകാതിരുന്നില്ല....... മുമ്പിലേക്കും മിററിലേക്കും മാറി മാറി വീഴുന്ന അവന്റെ നോട്ടത്തിൽ എപ്പോഴോ അവളുടേ വിടർന്ന കണ്ണുകളും ഒന്ന് കൊരുത്തു........ പെട്ടെന്ന് ഏറെ മനോഹരമായൊരു പുഞ്ചിരി സച്ചുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതും അവനത് മറക്കാനെന്ന വണ്ണം വിരലുകൾ ചുണ്ടുകൾക്ക് മേലൊന്ന് വെ ച്ചു..... അപ്പോഴും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആ ചിരി കത്തി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ഇഷാനിയുടെ കവിളിണ യൊന്നു ചുവന്നു ...... നാണം കൊണ്ടവളുടെ കൺ പീലികൾ ഒന്നിളകി.... അവനിലേക്ക് നോട്ടം കൊടുക്കാതെ പെട്ടെന്നവൾ പുറത്തേക്ക് മിഴികൾ നട്ടു..... അത്ര മേൽ ആ മിഴികളെ താങ്ങാൻ അവൾക്ക് കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.... ഇത് വരെയുള്ളതിനേക്കാൾ ശക്തമായ എന്തൊക്കെയോ വികാരങ്ങൾ ആ കണ്ണിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്നുണ്ട്.... സ്വന്തമാണെന്ന അധികാരമോ സ്വന്തമാക്കാനുള്ള മോഹമോ അങ്ങനെ എന്തൊക്കെയോ.... അവന്റെ നോട്ടങ്ങളും ചലനങ്ങളും തനിക്ക് നൽകുന്ന സന്തോഷം അവൾക്ക് പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു........ തുണിക്കടയിലെത്തിയതും സച്ചു ഒരു കസേരയിലേക്കിരുന്നു...... എല്ലാവരും കൂടി തുണികളെടുക്കുന്ന തിരക്കിലേക്ക് തിരിയുമ്പോൾ സച്ചു ഫോണിൽ നോക്കിയങ്ങനെയിരുന്നു..... കല്യാണ സാരി എടുക്കുന്ന തിരക്കിലാണ്....... കൂടുതൽ ഒരുക്കങ്ങൾക്കൊന്നും അവൾക്ക് താല്പര്യമില്ലെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു..... എങ്കിലും വിവാഹം കേവലം രണ്ട് പേരുടെ മാത്രം സന്തോഷമല്ലല്ലോ ചുറ്റുമുള്ളവർക്കെല്ലാം അത് ആനന്ദമാണ്..... അത് കൊണ്ടായിരിക്കണം അവരുടെ കൂടി ഇഷ്ടം നോക്കി അവൾ എല്ലാത്തിനും പുഞ്ചിരിയോടെ നിന്ന് കൊടുക്കുന്നുണ്ട്...... പല സാരികളും ചുറ്റി നോക്കിയവർ ട്രയൽ ചെയ്യുന്നുണ്ട്....... ഒരോ സാരി ചുറ്റി ക്കഴിയുമ്പോഴും ഇഷാനി സച്ചുവിനെ യൊന്ന് നോക്കും.... അവനിൽ പ്രത്യേകിച്ച് ഭാവ മാറ്റവുമില്ലെന്ന് കാണുമ്പോൾ അവളിലൊരു നിരാശ പടരും..... അങ്ങനെ ഒരു സ്വർണ നിറത്തിലുള്ള പട്ട് സാറിയവൾ ചുറ്റിയതും അവളിലേക്ക് നോക്കിയ നോട്ടം സച്ചുവിന് പിൻവലിക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല...... അത്ര യേറെ മനോഹരിയായിരുന്നവൾ.... ആ നിറത്തിൽ അവൾ വല്ലാതെ തിളങ്ങി.... ഒരു പക്ഷെ ആകാശത്തു ഉദിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചന്ദ്രനെക്കാളേറെ...... അവന്റെ കണ്ണുകൾ പ്രണയാർദ്രമായി അവളെ തഴുകിയതും അവളുടെ കണ്ണുകളും വിടർന്നു......... ഇത് മതി...... അവൾ അത് പറയുമ്പോഴും കണ്ണുകൾ അവനിലായിരുന്നു...... നിറഞ്ഞൊരു പുഞ്ചിരി അവർ പരസ്പരം കൈ മാറി........ ഇരുട്ടും തോറും ആ വീട്ടിൽ കല്യാണത്തിന്റെ വെട്ടം തെളിഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു ...... കൂടുതൽ ആളുകളെയൊന്നും ക്ഷണിക്കാൻ സമയം കിട്ടിയിട്ടില്ലെങ്ങിൽ കൂടി അത്യാവശ്യം ചുറ്റുവട്ടത്തുള്ളവരും കുടുംബ ക്കാരുമായി ഏറെ പേർ വന്ന് പോകുന്നുണ്ട്... ഇഷാനിയുടെ മനസ്സിലേക്ക് പാതിരാ കാറ്റ് പതിയെ വീശി തുടങ്ങിയിരുന്നു.... അത് നൽകുന്ന കുളിരിൽ അവളൊന്നുലഞ്ഞു........ അവൾ പതിയെ ഉമ്മറത്തേ ആ തിണ്ണയിലൊന്നിരുന്നു..... പതിവിൽ കവിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം ആ മുറ്റത് വെട്ടമുണ്ട്... ചെറു കാറ്റിനു കടന്ന് വരാൻ കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണം ആളുകളുടെ തിരക്കാണ്..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ പന്തലിനപ്പുറത്തായി നിൽക്കുന്ന നന്ദ്യാർ വട്ട ചെടിയിലേക്ക് നീണ്ടു പോയി.... പക്ഷെ കാണുന്നില്ല...... ആ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു നിരാശ പോലെ..... അപ്പോഴാണ് പെട്ടെന്ന് തന്റെ മുടിയിലെന്തോ ഒന്ന് കൊളുത്തിയത് പോലെ അവൾക്ക് തോന്നിയത്...... അവൾ പെട്ടെന്ന് മുടിയിലൊന്ന് തൊട്ടതും ഒരു നന്ദ്യാർ വട്ട പൂവ് ഏറെ സുഗന്ധത്തോടേ അവളുടെ കയ്യിൽ തടഞ്ഞു..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു....... അവൾ ഞെട്ടലോടെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും കയ്യിലൊരു ജഗ്ഗുമായി അകത്തേക്ക് കയറി പോകുന്ന സച്ചു അവൾക്കായെന്ന വണ്ണം പിറകിലേക്കൊന്ന് തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയിരുന്നു...... അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പ്രണയത്തിന്റെ നോട്ടം അവളുടെ ഉള്ളിലാകെയൊരു സുഗന്ധം നിറച്ചിരുന്നു..... അവനവൾക്ക് നേരെ ഇരു കണ്ണുകളും ഒന്ന് ചിമ്മി...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 എടൊ രവി.... താനിത്ര വാക്കിനു സ്ഥിരതയില്ലാത്തവനാണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയിട്ടില്ല .... ഇത്രയും കല്യാണ ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെ ചെയ്തിട്ട് ....... മുമ്പിൽ നിന്ന് തന്നെ അപമാനിക്കുന്ന രാജീവിനോട് പറയാൻ രവിക്ക് മറുപടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല...... ഇനി മകൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ലെങ്കിൽ വേണ്ടെന്ന് വെക്കുന്നതിന് പകരം ഞങ്ങളെ കൊണ്ട് കൂടി ഈ കുരങ്ങ് കളിയെല്ലാം കളിപ്പിച്ചത് എന്തിനാണെന്ന് എനിക്കറിയണം....... രാജീവ്‌ ദേഷ്യത്തോടെ അത് പറയുമ്പോഴും നിശബ്ദനായിരിക്കാനെ രവിക്ക് കഴിയുകയായിരുന്നുള്ളു...... ഇനി നീയുമായില്ല യാതൊരു ബന്ധതത്തിനും ഞാനില്ല..... അതിനി ബിസിനെ സ്സായാലും.... രാജീവ് അതും പറഞ്ഞു ചവിട്ടി തുള്ളി കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് പോകുമ്പോൾ രവി അങ്ങനെയിരുന്നു...... അപമാന ഭാരത്താൽ രവി തല കുനിച്ചു..... പിള്ളേരെ ഇറക്കെട്ടെ ഞാൻ.. അവനെയങ് തീർക്കാൻ... മേനോന്നത് ചോദിക്കുമ്പോൾ രവി അയാളെ നോക്കി..... വേണ്ടാ..... അവനെ എനിക്ക് വേണം..... അതിന് ഈ കയ്യൊന്ന് ശെരിയായി കിട്ടണം...... അതിനുള്ള വഴി നീ പറഞ്ഞു താ...... രവിയത് പറയുമ്പോൾ തലച്ചോറിക്കൊരു വേദന ഇടിച്ചു കയറി തുടങ്ങിയിരുന്നു...... അതിനേക്കാൾ വലുതായി ഇപ്പൊ ഒന്നുമില്ലെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു..... മാത്രവുമല്ല.......അവൻ ഇറങ്ങാൻ നേരം പറഞ്ഞത് പോലെ ഇതവന് മാത്രമേ ശരിയാക്കാൻ കഴിയു എന്ന ആ രു ഉൾ ഭയവും അയാൾക്കുണ്ടായിരുന്നു... പക്ഷെ മേനോന്റെ മുമ്പിൽ അയാളത് കാണിച്ചില്ലെന്ന് മാത്രം........ ഇപ്പൊ തൽക്കാലം ഞാൻ മെഡിസിൻ തരരാം..... നാളെ നമുക്ക് എക്സ് റേ എടുത്തു നോക്കാം....... മേനോൻ അത് പറയുമ്പോൾ വേദന കൊണ്ട് രവിക്ക് നിൽപ്പുറക്കുന്നില്ലായിരുന്നു.... മേനോൻ പെയിൻ കില്ലറിൽ നിന്ന് ഒന്നെടുത്തു കൊണ്ട് രവിക്ക് നേരെ നീട്ടുമ്പോൾ അയാളാ ഗുളിക യിൽ നിന്ന് ഒരുമിച്ച് മൂന്നെണ്ണമെടുത്തൊരു ധൃതിയോടെ വായിലേക്കിട്ടു ....... അത്ര മേൽ വേദന അയാളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കിയിരുന്നു.... ആ വേദനക്ക് ആക്കം കൂട്ടാനെന്ന വണ്ണം മനസ്സ് ഗായത്രിയുടെയും ഇഷാനിയുടെയും സച്ചുവിന്റെ യും മുഖവും ആ സന്ദർഭവുമെല്ലാം ഓർമിപ്പിക്കും തോറും രവി ദേഷ്യത്തോടെ അലറി വിളിച്ചു......... (തുടരും) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

ആദ്യ ഭാഗങ്ങൾ ലിങ്കിൽ ഉണ്ട് https://sharechat.com/post/6zemAr8?d=n&ui=v64j8rk&e1=cകാത്തിരുന്ന നിക്കാഹ് ഭാഗം.13 ========= എന്തിനാ..സോറി.. എനിക്കൊന്നും മനസിലാകുന്നില്ലല്ലോ. റബ്ബേ... ഇക്കയുടെ ചിലനേരത്തെ സംസാരവും പെരുമാറ്റവും ഒന്നും പിടികിട്ടുന്നില്ല... അവൾക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം മനസ്സിൽ തുടികൊട്ടി... മിനിറ്റുകൾ ആണെങ്കിലും എന്റെരികിൽ കുറച്ച് നേരം നിന്നല്ലോ.. എന്റെ കൈകളിൽ സ്പർശിച്ചല്ലോ.. അറിയാതെ ആണേലും ഈ..കണ്ണുകളിലേക്ക് ഇമവെട്ടാതെ നോക്കിയല്ലോ. എനിക്കതു മതി. ഇനി എത്രകാലം വേണേലും എന്റെ ഇക്കാക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കാൻ ഞാൻ തെയ്യാറാണ്. ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രൂപത്തിൽ നല്ലൊരു ഭർത്താവായി ഇക്ക എന്നെരികിൽ വരും അവൾ സ്വയം ആശ്വാസവചനങ്ങളാൽ മനസ്സിനെ തണുപ്പിച്ചുകൊണ്ട് റൂമിൽ നിന്നും അവന് പുറകെ അവളും ഇറങ്ങി. ◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾ "എടി.. ആമിനോ..' നാളെ നാല് മണിക്കല്ലേ.. സുബൈർ ഇറങ്ങുന്നത്. നമുക്ക് കുറച്ച് നേരത്തെ പോവണം... അവന് പോകുമ്പോ നമ്മുടെ വക എന്തേലും കൊടുത്ത് വിടണ്ടേ..." "സാധനങ്ങൾ അധികം ഒന്നും കൊണ്ട് പോകുന്നില്ലന്ന് മോൾ പറഞ്ഞിരുന്നു.. എന്നാലും അവനിഷ്ടപെട്ട ഉന്നക്കായ കുറച്ച് ഉണ്ടാക്കാം നിങ്ങൾ കിടന്നോളി നേരം കുറെയായല്ലോ..." "ന്റെ..ആമിനാ...നിനക്ക് ഉറക്കം വന്നിട്ടുണ്ടാകും ല്ലേ..." "നീ.. പണ്ടേ.. അങ്ങനെതന്നെ പായിത്തല കാണുമ്പോൾക്ക്... ചിരിച്ച് കൊണ്ട് ഹംസക്ക പറഞ്ഞു.. "നിങ്ങൾക്ക്..ഇന്നെ .. കളിയാക്കല്ലാണ്ട് വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലല്ലോ..." "എടി... ഞാൻ നമ്മുടെ പഴയക്കാലമൊക്കെ ഒന്ന് ഓർത്തു പോയി..' "അഹ്.. ആ... നല്ല കാലമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു പോയി.. ഇനി അതോർത്തിട്ടും പറഞ്ഞിട്ടൊന്നും കാര്യമില്ലന്നറിയാം എന്നാലും..." "ഡീ.. യെ..' "ഹേയ്.. ആമിന.. അനക്ക് ഓർമയുണ്ടോ..? അന്റെ നാണം മാറ്റാൻ.. നമ്മള് ചെയ്ത പണി.. ഡിയെ... ഹോ." ഉറങ്ങിയോ... ഞാനിപ്പോ.. ഇതാരോടാ പറയുന്നത്.. ശെടാ.." അതും പറഞ്ഞ് ഹംസക്ക തിരിഞ്ഞു കിടന്നു... ◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾◾ അങ്ങിനെ അവർ ഒരുമിച്ചുള്ള.. ആ..ദിനവും കൊഴിഞ്ഞു.. "മോളെ..നീ അടുക്കളയിൽ കിടന്ന് ഇങ്ങനെ തിരിയല്ലേ.. ഞങ്ങളൊക്കെ ഇല്ലേ ഇവിടെ.." "നീ.. അവൻക്ക് കൊണ്ടു പോകാനുള്ളതൊക്കെ എടുത്ത് വെക്കാൻ നോക്ക്.. സുബൈറിനെ പോയി സഹായിക്ക്.. ചെല്ല്.." സൈനുമ്മ അവളെ അവന്റെ അരികിലേക്ക് ചെല്ലാൻ നിർബന്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.. "അതിന് ഇക്ക.. ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ.. ഉമ്മാ.. യാത്ര പറയാൻ ഇറങ്ങിയതല്ലേ.." മ്മ്.." ശെരി..മോൾ ചെന്ന് എടുത്ത് വെക്ക് അവൻ വന്നോളും.. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ ബന്തുകളും അവന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും അവനെ യാത്ര അയക്കാൻ വരും അതിന് മുൻപ് ആ.. പണികളൊക്കെ തീർക്ക്. അവൾ.. അമർത്തി മൂളിക്കൊണ്ട്.. അവരുടെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു.. "ഇത്തുസെ.. ഞാനും വരാം എന്നെ കൊണ്ട് കഴിയുന്ന പോലെ ഞാനും സഹായിക്കാം.." "എന്തൊക്കെയാ കൊണ്ടുപോകുന്നത് എന്നൊന്നും എനിക്കറിയില്ല. അതിന് ഇക്ക വരുക തന്നെവേണം." "ഓഹോ... അപ്പോ നിങ്ങൾ എന്തൊരു ഭാര്യയാ.. അതൊന്നും ചോദിച്ചില്ലേ. ഇക്കാ.. വരാൻ സമയം വഴുകിയാൽ.." "ഹേയ്.. അങ്ങിനെ ഒരുപാട് സമയം വഴുകൊന്നും ഇല്ല നാലുമണിക്ക് ഇറങ്ങാൻ ഉള്ളതല്ലേ..." മ്മ്..." അറിയുമായിരുന്നെങ്കിൽ കൊണ്ട് പോകാനുള്ളത് കാബോർഡിൽ നിന്നെടുത്ത് മാറ്റിവെച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു. അതിന് എന്തെങ്കിലും വായ തുറന്ന് സംസാരിച്ചാൽ അല്ലേ.. അറിയാൻ പറ്റു.. "മോളെ.. റാസി.. ഉമ്മയും ഉപ്പയും എത്തിയിട്ടുണ്ട്.." താഴെ നിന്നുകൊണ്ട് സൈനുമ്മ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു.. "അവന് കൊണ്ട്പോകാനുള്ളത് എടുത്തുവെക്കുകയാ അവൾ.നിങ്ങൾ ഇരിക്കി. അവളിപ്പോ വരും.." അപ്പോഴേക്കും ആയിഷുമ്മ നാരങ്ങ വെള്ളവുമായി അവർക്കരികിൽ എത്തി. ദാ... കുടിക്കി.. ഉമ്മാ... ഉപ്പാ.. റസിയ ഓടിവന്നുകൊണ്ട് രണ്ട് പേർക്കും കൈകൊടുത്തു. "മോളെ.. സുഖാണോ." അതേലോ... അവൾ ആ.. നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു കൊണ്ട് ഉപ്പയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.. അവളെ സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു. മോളുടെ മുഖം എന്താ വെല്ലാതിരിക്കുന്നത്. പനിയുടെ ക്ഷീണം ഇപ്പോഴും വിട്ടു മാറിയില്ലേ.. അത് മാറിയല്ലോ.. ഇപ്പൊ കൊഴപ്പൊന്നും ഇല്ല. ഉപ്പാക്ക് വെറുതേ ഓരോരോന്ന് തോന്നുന്നതാ... സലാം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് സുബൈർ അവരുടെ ഇടയിലേക്ക് കടന്നുവന്നു. "മോൻ.. പുറത്ത് പോയതായിരുന്നോ.?" "അതെ..ഉപ്പ. രണ്ടുമൂന്ന് പേരോടും കൂടി യാത്ര പറയാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു." "ഉപ്പ.. നിങ്ങൾരിക്കി.. ഞാൻ കൊണ്ടുപോകാനുള്ളതൊക്കെ ഒന്ന് റെഡിയാക്കട്ടെ." "മോൻ.. ചെല്ല്.. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ഇരുന്നോളാം.." ചെല്ല്.. മോളെ അവനെപ്പോയി സഹായിക്ക്.ആമിനുമ്മ അവന്റെ കൂടെ അവളെയും പറഞ്ഞയച്ചു. രണ്ട് പേരും കൂടി കൊണ്ട് പോകാൻ ഉള്ളതൊക്കെ പെട്ടിയിൽ ഒതുക്കി വെച്ചു. റസിയ.. ഞാൻ കുളിക്കട്ടെ ഇനിയെന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്ക്.. അവൻ തോർത്തും എടുത്ത് ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കടന്നു. "നോക്കാം.. ഇക്കാ.." ബാത്‌റൂമിലേക്ക് കടന്ന് ടാപ്പ് തുറന്ന് വെച്ചുകൊണ്ടവൻ കണ്ണീർ ഒഴുക്കി കൊണ്ടിരുന്നു.. റബ്ബേ.. അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ച്..ആ...നെറുകയിൽ ഒന്ന് മുത്തണം എന്നുണ്ട് എനിക്ക്.. പക്ഷെ..എന്റെ മുംതാസിന്റെ ഓർമ്മകൾ എന്നെ വിട്ടു പോകുന്നില്ലല്ലോ.. അവളുടെ മുഖം ഇങ്ങനെ തെളിഞ്ഞു നിൽകുമ്പോൾ എങ്ങിനെയാ എനിക്കിവിളെ മനസ്സ് തുറന്ന്..സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയുക.എന്റെ കൂടെ നിന്നാൽ പാവത്തിന് കണ്ണുനീർ മാത്രമേ ഉണ്ടാകു..അവൾക്ക് ചേർന്ന ഒരു ഭർത്താവെ അല്ല.. ഞാൻ... അവളെപോലെ നല്ലൊരു ഭാര്യയെ കിട്ടാനുള്ള യോഗ്യത ഒന്നും എനിക്കില്ല.. അവൾ വേറെ വിവാഹം കഴിക്കണം എന്നിൽ നിന്നും രക്ഷപെടണം.. ഞാൻ വേണ്ട... എങ്ങിനെ എങ്കിലും ഇവളെ.. പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കണം. അതിനൊരു വഴിയുണ്ട്. എന്റെ ഡയറികുറിപ്പുകൾ ഇവിടെ വെച്ചിട്ടുപോവണം. അത് കണ്ടാൽ തീർച്ചയായും അവൾ എന്നെ വെറുക്കും.. അവൾ ഇവിടം വിട്ട് പോകും..ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ അവൾ കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യും.. "റബ്ബേ.. അവളുടെ നല്ലതിന് വേണ്ടിയാണ് ഞാനിങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്യുന്നത്.. എന്നോട് പൊറുക്കണേ.." "ഇക്കാ... ഇക്കാ.. എത്ര നേരായി ബാത്‌റൂമിൽ കയറിയിട്ട്. എന്തൊരു കുളിയായിത് താഴെ എല്ലാവരും അന്വേഷിക്കുന്നുണ്ട്.." "ഒന്ന് വേഗം ഇറങ്ങിവാ.." "നീ അങ്ങോട്ട് പൊക്കോ ഞാൻ വരാം.." മ്മ്... അവൾ താഴെ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് പോവാതെ റൂമിൽ തന്നെ നിന്നു. അവളുടെ മനസ്സ് വഴിതെറ്റിയ പറവയെ പോലെ അലഞ്ഞു നടന്നു. മുഖത്ത് കാർമേഘം വന്ന് മൂടാൻ തുടങ്ങി.. എടാ... സുബൈറേ.. വാതിൽ തുറക്ക്.. അവരുടെ വിളിക്കേട്ടുകൊണ്ടാണ് അവൾ ചിന്തയിൽ നിന്നും ഉണർന്നത്.. ഡാ... സുബൈർ.. റസിയ ബെഡിൽ നിന്നും എണീറ്റ് പോയി വാതിൽ തുറന്നു... സുബൈറിന്റെ കൂട്ടുക്കാരായിരുന്നു അത്.. എവിടെ.. സുബൈർ..? " "ഇക്ക.. കുളിക്കാ.. ഇപ്പൊ വരും ട്ടോ.. അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ടാവൾ അവിടെനിന്നും പുറത്തിറങ്ങി.. സുബൈർ കുളികഴിഞ്ഞു ഇറങ്ങി... "ആഹാ..നിങ്ങളൊക്കെ എപ്പോ വന്നു..' "ദേ..നേരെ കയറിവരുന്ന വരവാ.." എടാ.. ഇപ്പോ ഇവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി പോയവൾ അല്ലേ നിന്റെ റസിയ.. അതെ.. അതുതന്നെയാണ്.. ഇത്രയും നല്ല മൊഞ്ചത്തി കുട്ടിയെ കിട്ടിയിട്ടാണോ നീ.. ആ.. മാങ്ങാതൊലി മുംതാസിനെ മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്നത്. നിനക്ക് വേണ്ടേൽ മൊഴിചൊല്ലിവിട് ഞാൻ കെട്ടിക്കോളാം അവളെ.. നിന്നെപ്പോലെ അല്ല. പൊന്നുപോലെ നോക്കാൻ അറിയാം.. കൂട്ടുക്കാരൻമാർ ഓരോരുത്തരായി. അവനെ ചൂടാക്കികൊണ്ടിരുന്നു. ഡാ.. എന്തൊക്കെയാ നിങ്ങൾ ‌ വിളിച്ച് പറയുന്നത് മിണ്ടാതെ നിന്നോണം അവിടെ.. അവര് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വീണ്ടും അടിയായി... റസിയ അവർക്കുള്ള ജ്യൂസുമായി റൂമിലോട്ട് വന്നു... അവളെ കണ്ടതും അവർ മിണ്ടാതെ നിന്നു.. എടി കൊച്ചേ ഞങ്ങളെയൊക്കെ അറിയുമോ നിനക്ക്. ഇല്ലന്ന് അവൾ തലയാട്ടി. ഇവൻ ഞങ്ങളെ കുറിച്ചൊന്നും പറഞ്ഞില്ലെടി.. അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ സുബൈറിന്റെ അരികിലോട്ട് മാറി നിന്നു.. ദാ... ആ..നിൽകുന്നവൻ ആണ് ജലീൽ.. ഇപ്പുറത്തുള്ളത് ജാസിം... ഇവൻ മുജീബ് അവൻ സലീം... ഒഹ്... അവൾ എല്ലാവരെയും നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഗ്ലാസും വാങ്ങി പുറത്തേക്കിറങ്ങി.. അവർ ഒന്ന് റൂമിന് വെളിയിൽ ഉറങ്ങിയിരുന്നേൽ എനിക്കെന്റെ ഇക്കയെ ഒന്ന് അണഞ്ഞു പിടിക്കണം എന്നുണ്ട്.മനസ്സിന്റെ ഒരാശ്വസത്തിന് വേണ്ടി അവൾക്ക് വല്ലാത്ത വീർപ്പുമുട്ടൽ അനുഭവപ്പെട്ടു... അവൻ പോകാനായി വേഷൊക്കെ മാറി അവൾ വെളിയിൽ നിന്ന് അകത്തേക്ക് തല എത്തിച്ചു നോക്കിയതും സുബൈർ അവളെ കണ്ടു. ഡാ... നിങ്ങൾ താഴോട്ട് ചെല്ല് ഞാൻ അവളോടൊന്ന് യാത്ര പറയട്ടെ... അവർ എല്ലാവരും അവനെ നോക്കി തലയാട്ടി കൊണ്ട് റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി...അവർ ഇറങ്ങിയതും അവൾ റൂമിലോട്ട് കയറി.. റസിയ.. ഞാനിനി ഇവിടെ അധികം നിൽക്കുന്നില്ല ഞാൻ ഇറങ്ങി... നിന്റെ പ്രാർത്ഥന എപ്പോഴും എന്റെ കൂടെ വേണം.. കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാതെ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സലാം പറഞ്ഞവൻ താഴേക്ക് സ്റ്റെപ്പുകൾ ഇറങ്ങി.... അവളുടെ ഹൃദയം ആർത്ത് കരയാൻ തുടങ്ങി...എന്നെ ഒന്ന് ചേർത്ത് പിടിച്ച്.. യാത്ര പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ.. ഈ മനസ്സിലുള്ള വിഷമങ്ങളൊക്കെ ആ നെഞ്ചിൽ വീണ് ഒഴുക്കി കളയാമായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ അവിടെ കിടന്ന് വീർപ്പു മുട്ടുകയാണല്ലോ റബ്ബേ...ഞാനിനി എങ്ങിനെ സ്വപ്നം കാണാം... ആരെ കാത്തിരിക്കണം.. അവൾ ബെഡിലേക്ക് വീണ് പൊട്ടികരഞ്ഞു.. (തുടരും.... കണ്ണൂർകാരൻ 🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹 #📔 കഥ #📙 നോവൽ #✍ തുടർക്കഥ #📚 ട്വിസ്റ്റ് കഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം _64 ✍️ രചന - Aysha akbar സച്ചു ബുള്ളറ്റ് നിർത്തി അതിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ കൂർത്ത കണ്ണുകൾ രവിയിലായിരുന്നു.... രവിയും അവനെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്...... ഇവന് വേണ്ടിയാണോ ഇവളിത്രയേറെ വാശി പിടിച്ചതെന്ന പരിഹാസത്തോടെ രവി ഇഷാനിയെ നോക്കി.... ഇഷാനിയുടെ കണ്ണുകൾ അത്ര മേൽ ശാന്തമായി മാറിയിരുന്നു...... അവനെന്ന ധൈര്യത്തിൽ അവൾക്ക് മറ്റൊന്നും ആവശ്യമായിരുന്നില്ല....... ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ടോന്ന് മടക്കി കുത്തി സച്ചു അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ അവന്റെ കൈ തണ്ടയിലെ ഞെരമ്പ് വലിഞ്ഞു മുറുകിയിരുന്നു...... സച്ചുവിന്റെ തറഞ്ഞ നോട്ടത്തിൽ ദേഷ്യം വന്നെന്ന വണ്ണം രവി അവനെ നോക്കി കൊണ്ട് ഇഷാനിയുടെ കയ്യിലെ പിടുത്തം ഒന്ന് കൂടി മുറുക്കി...... കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ കൂർത്തു നിന്നു..... എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്നറിയാതേ മുൾ മുനയിൽ നിൽക്കുകയാണ് ഓരോരുത്തരും....... സച്ചു രവിയുടെ മുഖത്തേക്കും ഇഷാനിയിൽ മുറുക്കിയ അയാളുടെ കൈ വിരലുകളിലേക്കും മാറി മാറിയോന്ന് നോക്കി..... എല്ലാ ദേഷ്യവും കൂടി അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ കൂർത്തു നിൽപ്പുണ്ട്...... അതറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം രവി ഒന്ന് കൂടി ആ പിടുത്തം മുറുക്കി...... അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വെല്ലു വിളിയുടെ സ്വരമുണ്ടായിരുന്നു..... എങ്ങോട്ടാ....... രവിയെ പാടേ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് ഗൗരവം നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ സച്ചു ഇഷാനിയോടായത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല..... പകരം തല താഴ്ത്തി നിന്നു........ അവളെങ്ങോട്ടാണെന്ന് ചോദിക്കാൻ നീയാരാടാ.... എന്റെ മോളെ എവിടെ നിർത്തണമെന്ന് ഞാൻ തീരുമാനിക്കും..... അവളെ ഇങ്ങോട്ട് വിട്ടതാണ് ഞാൻ ചെയ്ത ഏറ്റവും വലിയ തെറ്റ്........ രവി ഒരു ഏറ്റ് മുട്ടലിന് ഒരുങ്ങി തന്നെയെന്ന വണ്ണം സച്ചുവിനോടായത് പറയുമ്പോൾ അയാളുടെ വെളുത്ത മുഖത്ത് ചുവന്ന കണ്ണുകൾ തെളിഞ്ഞു കണ്ടിരുന്നു..... പൂർണ സമ്മതത്തോടെയാണോ നീ പോകുന്നത്...... സച്ചു രവിയെ പാടേ അവഗണിച്ചെന്ന വണ്ണം ഇഷാനിയോട് വീണ്ടും അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ രവിക്ക് ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു...... അവൻ തന്നോടെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞു ഏൽക്കാനാണ് അയാൾ കാത്തു നിൽക്കുന്നത്..... അതിന് കഴിയാത്ത അമർശം അയാളിൽ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പി...... ഇഷാനി അപ്പുറത്തായി തറയിൽ കിടക്കുന്ന ഗോപിയെ നോക്കി..... അപ്പോഴാണ് സച്ചുവും ഗോപിയേയും ഗായത്രിയേയും നോക്കുന്നത്...... രണ്ട് പേരുടെയും അവസ്ഥ കാൻകെ സംഭവിച്ചതിന്റെ വ്യക്തമായോരു ചിത്രം അവന് ലഭിച്ചിരുന്നു...... സമ്മതമാണെങ്കിലും അല്ലെങ്കിലും അവളെ ഞാൻ കൊണ്ട് പോകും........ നിനക്ക് തടയാൻ പറ്റുമെങ്കിൽ തടയെടാ....... ആണാണെങ്കിൽ ഈ രവിയോട് നീ മുട്ടി നോക്ക്...... നിന്നേ പോലെയുള്ള തെരുവ് പട്ടികൾക്ക് കൊടുക്കാനല്ല രവി ചെല്ലും ചെലവും കൊടുത്ത് ഇവളെ വളർത്തിയത്.... രവി രോഷത്തോടെ തന്നെ അത്രയും പറയുമ്പോഴും സച്ചു അല്പം ശാന്തനായിരുന്നു.... ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം കുമിഞ്ഞു കൂടുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി അവനതിനെ വളരേ പാട് പെട്ട് കടിച്ചു പിടിച്ചു...... സിരകൾ മുറുകി വലിയുമ്പോഴും അവൻ അയാളെ നോക്കിയില്ല..... നിന്നോടാ ചോദിച്ചത്.... നീ പൂർണ സമ്മതത്തോടെയാണോ പോകുന്നതെന്ന്..... അല്ലാ..... സച്ചുവേട്ടനെ വിട്ട് എങ്ങും പോകില്ല ഞാൻ.... ഒന്ന് കൂടി കനപ്പിച്ചു കൊണ്ട് സച്ചു ഇഷാനിയോടത് ചോദിച്ചതും പെട്ടെന്നായിരുന്നു അവളത് പറഞ്ഞത്.... ആ കണ്ണുകളിൽ നിന്നൊരു തുള്ളിയിറ്റ് വീണു..... രവി അമർഷത്തോടെ അവളുടെ കൈ തണ്ടയിൽ പിടുത്തം മുറുക്കി അവളെ വലിച്ച് കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടക്കാൻ തുടങ്ങിയ അതേ നിമിഷമാണ് സച്ചുവിന്റെ കൈ വിരലുകൾ വായുവിലൂടെ ഉയർന്നു പൊങ്ങി മടക്കി ചുഴറ്റി അയാളുടെ കഴുത്തിലെ കുഴിയിൽ ഒന്നമർന്നത്....... ഒരു വാക്ക് പോലും പറയാതെ തന്നെ ഇഷാനിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച രവിയുടെ പിടുത്തം അയഞ്ഞു.... എന്താണ് തന്റെ കഴുത്തിൽ സംഭവിച്ചതെന്ന് ഓർത്തെടുക്കാൻ അയാൾക്കല്പം സമയം വേണമായിരുന്നു....... മേനോനും ഒരു അമ്പരപ്പോ ടെ തന്നെ നിൽക്കുകയാണ്..... കാരണം അവന്റെ കൈ വിരലുകളുടെ ചലനം എതിർ വശമായി നിൽക്കുന്ന താൻ വ്യക്തമായി കണ്ടു വെന്നതാണ് ശെരി...... അത്രയേറെ അടവുകൾ കയ്യിലുള്ള അഭ്യാസിയെ പോലെയുള്ള അവന്റെ ആക്രമണം പ്രത്യക്ഷത്തിൽ രവിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നും നൽകിയില്ലെങ്കിൽ കൂടി ഉള്ളിലെന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമെന്ന് മേനോനും തീർച്ചയായിരുന്നു...... രവി കഴുത്ത് അനക്കാൻ പറ്റാത്ത വിധം കഴുത്തിലൊന്ന് പിടിച്ചു..... ഒരു വശത്തേക്ക് ചെറുതായി മാത്രമേ തല അനങ്ങുന്നുള്ളൂ...... എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം സ്ഥബ്ധരായി...... ഗോപി നിലത്തു തന്നെ കിടന്നു കൊണ്ട് കീഴ് ചുണ്ടോന്ന് കടിച്ചു പ്പിടിച്ചു വിജയ ഭാവത്തിൽ ചിരിച്ചു..... സംഭവിച്ചതെന്തെന്ന് ഗായത്രിക്കും മനസ്സിലാകുന്നില്ലായിരുന്നു......... ഡാ....... തന്നെ അവൻ ആക്രമിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ സമയമെടുത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ അവന് നേരേ കയ്യോങ്ങി... ആ കൈ വലിച്ച് കൊണ്ടവൻ ഒന്ന് ചുഴറ്റി യത് കണ്ണിമ വെട്ടുന്ന വേഗത്തിലാണെങ്കിൽ കൂടി രവിക്ക് കയ്യാകെ തരിച്ചത് പോലെ തോന്നിയിരുന്നു.... ഇഷാനി കണ്ണു മിഴിച്ചു നിൽക്കുകയാണ്....... ഇത്ര നേരം എല്ലാവരെയും ദ്രോഹിച്ചും ആക്രോഷിച്ചും നിന്നിരുന്ന പപ്പ തന്നെയാണോ ഇതെന്ന് അവൾക്ക് സംശയം തോന്നി...... തങ്ങൾക്ക് കൂടുതലൊന്നും ഇവനടുത്ത് ചെയാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ബോധ്യം വന്ന മേനോൻ പ്ലാൻ ബി യെന്ന നിലയിൽ ഫോണുമായി പുറത്തേക്ക് നടന്നിരുന്നു...... രവി ഒരു വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു പോയ കഴുത്തും തരിച്ചു നിൽക്കുന്ന കയ്യും കൊണ്ട് സച്ചു വിനെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി........ സച്ചു ഉമ്മറത്തുള്ള മരത്തിന്റെ കസേര അയാൾക്ക് വലിച്ചിട്ടു കൊടുത്തു........ ഇരിക്കു....... അവനേറെ ശാന്തമായി അത് പറയുമ്പോഴും ആ കണ്ണുകളിൽ തിര തല്ലുന്നൊരു ദേഷ്യം രവിക്കറി യുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... ഇരിക്കരുതെന്ന് കരുതുമ്പോഴും ഇരിക്കേണ്ട അവസ്ഥയാണ് തനിക്കെന്ന് അയാൾക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു ... അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെ അവിടെയിരുന്നു..... ആഹാ..... മരുമോൻ വന്നപ്പോൾ രവി ഇരുന്നല്ലോ....... തറയിൽ കാല് അനക്കാൻ കഴിയാതെ ഇരിക്കുന്ന ഗോപിയതും പറഞ്ഞു ചിരിക്കുമ്പോൾ രവിക്ക് ഈ ഭൂമി രണ്ടായി പിളർന്നിരുന്നെങ്കിലെന്ന് തോന്നി പ്പോയിരുന്നു...... ഗായത്രി യുടെ ശ്വാസം നേരേ വന്ന് വീണത് അപ്പോഴായായിരുന്നു...... ഇഷാനി..... അല്പം വെള്ളം കൊണ്ട് വാ...... സച്ചുവത് പറഞ്ഞതും അപ്പുറത് നിൽക്കുകയായിരുന്ന ഇഷാനി അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.... അവൾ വേഗം തന്നെ വെള്ളവുമായി വന്ന് സച്ചുവിന് നേരേ നീട്ടിയതും വെള്ളം വാങ്ങി വെച്ചു അയാളുടെ പിടുത്തത്തിൽ ഞെരിഞ്ഞമർന്ന അവളുടെ കൈ തണ്ടയിൽ അവനൊന്നു തൊട്ടു..... വിടർന്ന കണ്ണുകൾ അവളവന് നേരെയൊന്ന് നീക്കി... സ്വന്തം തന്തയാണെന്നുള്ളതും പോറ്റി വളർത്തി എന്നുള്ളതുമൊക്കെ ശെരി തന്നെ....... അത് സ്നേഹത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകേണ്ട താണ്...... അല്ലാതെ അവളെ എന്തും ചെയ്യാനുള്ള അധികാരമല്ല........ അവൾക്ക് അവളുടേതായ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നിടത്താണ് ഓരോ ബന്ധങ്ങളും മനോഹരമാകുന്നത്...... അല്ലാതെ പിടിച്ചു കെട്ടി ചാക്കിലാക്കി കൊണ്ട് പോകാൻ അവളെന്താ പൂച്ച കുഞ്ഞാണോ...... സച്ചു നിറഞ്ഞ പുച്ഛത്തോടെ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ രവി ദേഷ്യത്തോടെ അവനെ നോക്കി..... ഒന്നും പറയാൻ പോലും കഴിയാത്ത വിധം അയാൾ തളർന്നു പോയിരുന്നു...... എങ്കിലും അയാളിലെ ശൗര്യത്തിന് കോട്ടം വന്നിരുന്നില്ല.... അയാളുടെ കണ്ണുകൾ മേനോനെ തിരഞ്ഞു..... ഫോണുമായി മുറ്റത്തെ മാവിൻ ചുവട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന മേനോനെ കണ്ടതും അയാളുടെ ചുണ്ടിൽ ഗൂഡ മായ ചിരി വിരിഞ്ഞു....... ഇങ്ങനെയൊരു കൂടി ക്കാഴ്ച യായിരുന്നില്ല ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത്..... ഇവളുടെ അച്ഛനാണെന്ന പരിഗണന തരണമെന്ന് കരുതിയത് തന്നെയാണ്..... പക്ഷെ സ്വന്തം മകളെ ഒരു ദയയുമില്ലാതെ തല്ലി ചതച്ച നിങ്ങളോട് എനിക്കിങ്ങനെയേ പെരുമാറാൻ കഴിയു..... സച്ചു നിറഞ്ഞ പരിഹാസത്തോടെ അത് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കയ്യിൽ പിടിച്ച വെള്ളം രവിക്ക് നേരേ നീട്ടുമ്പോൾ അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ ഇടം കയ്യാലേ ആ വെള്ളം തട്ടി മറിച്ചിരുന്നു....... സ്റ്റീലിന്റെ ആ പാത്രം താഴെ വീണു രുളുന്ന ശബ്ദം എല്ലാവരിലും ഒരു ഭയം നിറച്ചു...... നീ വിജയിച്ചെന്ന് കരുതേണ്ട ഡാ..... ഈ രവിയെ നിനക്കറിയില്ല ..... അയാളേറെ പരിഹാസത്തോടെ അതിലേറെ ദേഷ്യത്തോടെ അത് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ആ മുറ്റത്തേക്കൊരു പോലീസ് ജീപ്പ് പാഞ്ഞു വന്നു നിന്നിരുന്നു...... അതിൽ നിന്നിറങ്ങിയ എസ് ഐ അനിൽ അകത്തേക്ക് കയറി വന്നു..... ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരും ഒന്ന് ഭയന്നു......... സർ.... ഇവനാണ് കുട്ടിയെ പിടിച്ചു വെച്ചിട്ടുള്ളത്..... മേനോൻ പെട്ടെന്ന് ഇടക്ക് കയറിയത് പറഞ്ഞതും അനിൽ സച്ചുവിനെ യൊന്നു നോക്കി...... എന്നേ ആരും പിടിച്ചു വെച്ചിട്ടില്ല........ എന്റെ സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരം ഞാനെന്റെ അമ്മ വീട്ടിലാണ് നിൽക്കുന്നത്...... ഇഷാനി അല്പം ശബ്ദമുയർത്തി അത് പറഞ്ഞതും ഒരു നിമിഷം എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ അവളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞിരുന്നു..... എന്താ സച്ചിനിത്... ഇവരൊക്കെ ആരാ.. മുകളീന്ന് നല്ല പ്രഷറുണ്ട്..... എവിടെ നിന്നൊക്കെയോ ഈ സമയം കൊണ്ട് ഫോൺ കാൾ സ് വന്നിട്ടുണ്ട്..... അനിൽ സച്ചുവിനെ അല്പം മാറ്റി നിർത്തി അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവർ തമ്മിലുള്ള പരിചയത്തിന്റെ പുറത്ത് തന്നെയാണ് സച്ചു ചുരുക്കി വിവരങ്ങൾ അനിലിന് പറഞ്ഞു കൊടുത്തത്...... അവൾ പോകാൻ വില്ലി ങ്ങല്ലല്ലോ.... അപ്പൊ കുഴപ്പമില്ല.... നമുക്ക് ശെരിയാക്കാം...... അനിൽ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വീണ്ടും രവിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു...... ആ കുട്ടിക്ക് കൂടെ വരാൻ താല്പര്യമില്ലെന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ പ്രായ പൂർത്തിയായ ആ കുട്ടിയുടെ വാക്ക് മുഖ വുരക്കെടുത്തെ മതിയാവു...... ഞങ്ങൾക്ക് ഇതിലൊന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റില്ല സർ.... അനിൽ രവിയെ നോക്കിയത് പറയുമ്പോൾ രവി മേനോനെ നോക്കി..... നോട്ടത്തിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലായതും മേനോൻ കയ്യിലുള്ള പേപ്പർ രവിക്ക് കൊടുത്തു...... എന്റെ മകൾ ഇഷാനി മെന്റലി സ്റ്റാബിൾ അല്ലെന്നുള്ളതിനുള്ള തെളിവാണ് ഇത്...... അവളെ ചികിൽസിച്ചിരുന്ന ഡോക്ടറുടെ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് ആണ്....... രവി അനിലിന് നേരേ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നീട്ടി കൊണ്ട് അത് പറയുമ്പോൾ പുച്ഛത്തോടെ സച്ചുവിനെ നോക്കാനും മറന്നിരുന്നില്ല......... എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടി പ്പോയി...... ഇല്ലാ.... എന്റെ മോൾക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ല.... വെറുതെ ഒരു കോൺസൾട്ടിങ്ങിന് വേണ്ടി അവളെ കൊണ്ട് പോയിയെന്നെ യുള്ളൂ... ഇയാള് മനപ്പൂർവം കെട്ടി ചമ്മച്ചുണ്ടാക്കിയതാണീതെല്ലാം........ ഗായത്രി അലറി കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...... അനിലെന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ അങ്ങനെ നിന്നു..... അപ്പൊ പിന്നേ ഇപ്പൊ തൽക്കാലത്തേക്ക് കുട്ടിയെ ഇവരുടെ കൂടി വിടുകയല്ലാതെ വേറെ വഴിയൊന്നുമില്ല...... അനിൽ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നോക്കി കൊണ്ട് എല്ലാവരോടുമായി അത് പറയുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരു പോലെ ഞെട്ടിയിരുന്നു..... ഇഷാനി ദയനീയമായി സച്ചു വിനെ നോക്കി..... തൽക്കാലത്തേക്കെന്ന് പറഞ്ഞു തന്നെ കൊണ്ട് പോകുമോ എന്ന ഭയം അവളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.... എല്ലാവരും ഒരു പോലെ പരിഭ്രമിച്ചു..... രവി വിജയ ചിരിയോടെ സച്ചുവിനെ നോക്കി.... അപ്പോഴും ഇളക്കാൻ കഴിയാത്ത കഴുത്തിനെയും കയ്യിനെയും ഓർത്തോന്നും അയാൾക് ആശങ്ക യുണ്ടായിരുന്നില്ല.. തന്റെ പണം വെച്ചു ഇതെത്രയും പെട്ടെന്ന് സുഖപ്പെടുത്തി എടുക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു.... അയാൾക്ക് ആവശ്യം ഇഷാനിയെ മാത്രമായിരുന്നു..... തൽക്കാലത്തേക്കെന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും ഇവിടെ നിന്ന് കൊണ്ട് പോയാൽ അവളുടെ വിവാഹം വിചാരിച്ച രീതിയിൽ നടത്താൻ പറ്റു വെന്ന് അയാൾക്കറിയാമായിരുന്നു ... അയാളിൽ ഗൂഢമായ തന്ത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞു വന്നു....... സച്ചു ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ്..... എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ സച്ചു വിലാണ്.... അവന്റെ മറുപടിക്കാണ് എല്ലാവരും കാതോർത്തു നിൽക്കുന്നത്....... പക്ഷെ സർ..... മെന്റലി സ്റ്റേബിൾ അല്ലെന്ന കാരണം കൊണ്ട് എന്റെ ഭാര്യ യേ ഞാനിവരുടെ കൂടെ അയക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ....... സച്ചു അല്പം ഗൗരവത്തിൽ തന്നെയത് ചോദിച്ചതും എല്ലാവും ഒരു പോലെ ഞെട്ടി പ്പോയിരുന്നു...... വാട്ട്‌.... രാവിയത് ചോദിച്ചത് യാന്ത്രികമായായിരുന്നു..... യെസ് സർ..... വി ആർ ഓഫീഷ്യലി മാരീഡ്..... സച്ചു അനിൽ സാറിന്നോടെന്ന പോൽ അതും പറഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഇഷാനിയെ ചേർത്ത് പിടിക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം തറഞ്ഞു നിന്ന് പോയിരുന്നു....... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ...... 🔻 ഭാഗം _63 ✍️ രചന - Aysha akbar ഇഷാനി........ രവി വീണ്ടും വിളിക്കുമ്പോൾ ഇഷാനിയും മീനുവും അകത്തെ കോലായിൽ തന്നെ നിശ്ചലരായി... ഭയം കൊണ്ടവരുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി പ്പോയിരുന്നു..... ഇഷാനിയും നിന്റെ കൂടെ വരുന്നില്ല രവി....... രവി വീണ്ടും ഇഷാനിയെ വിളിച്ചലറുമ്പോഴാണ് ഗോപി പെട്ടെന്നത് പറഞ്ഞത്....... ഹു ആർ യൂ മാൻ...... ഇട്സ് നൺ ഓഫ് യുവർ ബിസിനെസ്സ്.......ഷീ ഈസ്‌ മൈ ഡോട്ടർ....... രവി നിറഞ്ഞൊരു പുച്ഛത്തോടെ ഗോപിയെ നോക്കിയത് പറയുമ്പോഴും വാതിലിനു പിറകിൽ ഒളിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു ഇഷാനി...... ഓഹ്..... മകളോടുള്ള സ്നേഹം മൂത്ത് താൻ കാട്ടി ക്കൂട്ടിയതൊക്കെ ഞങ്ങളും കണ്ടതാണ്..... അതിനി ഇങ്ങോട്ട് വിളമ്പണ്ട...... പിടിച്ചു കേസ് കൊടുക്കാൻ അറിയാൻ പാടില്ലാന്നിട്ടല്ല..... ഗോപി ദേഷ്യത്തോടെ അത് പറയുമ്പോൾ രവി യുടെ ചുണ്ടിലെ പരിഹാസ ചിരിക്ക് ആക്കം കൂടി..... കേസ് കൊടുക്കേണ്ടത് ഞാനാണ്........ എന്റെ മകളെ തട്ടി കൊണ്ട് പോയി പിടിച്ചു വെച്ചതിനു..... അവളുടെ വിവാഹം നടക്കാതിരിക്കാൻ നിങ്ങളുടെ മകൻ കളിച്ച കളിയാണ് ഇതെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ ആർക്കെങ്കിലും എതിര് പറയാൻ കഴിയുമോ..... രവി മേനോനെ നോക്കിയോന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ടതും പറഞ്ഞു പോക്കറ്റിൽ നിന്നൊരു സിഗററ്റെടുത്തു കത്തിച്ചു ചുണ്ടിലേക്ക് വെച്ചു ആഞ്ഞു വലിച്ചു......... ഗോപി ക്ക് ദേഷ്യം സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.... സീ........ മറ്റന്നാൾ അവളുടെ മാര്യേജ് ആണ്..... അത് കൊണ്ട് തന്നെ നിങ്ങളാരൊക്കെ തല കുത്തി മറിഞ്ഞാലും ഞാനവളെ കൊണ്ട് പോകുക തന്നെ ചെയ്യും....... മറ്റന്നാൾ അവളുടെ വിവാഹമാണെന്നത് ശെരി തന്നെയാ...... രവി ചുവന്ന മൂക്കിൻ തുമ്പ് ഒന്ന് തുടച്ചു കൊണ്ടത് പറഞ്ഞപ്പോഴായായിരുന്നു ഗോപി പെട്ടെന്ന് ഇടക്ക് കയറിയത് പറഞ്ഞത്.... രവി സംശയത്തോടെ ഗോപിയെ ഒന്ന് നോക്കി.... മേനോന്റെ മുഖത്തും അതേ സംശയമുണ്ട്..... പക്ഷെ അത് ഇവിടെയാണ്‌......... എന്റെ മകൻ സച്ചിനുമായിട്ട്...... ഗോപി വാശിയോടെ തന്നെ അത് പറഞ്ഞതും രവിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നു....... കയ്യിലിരുന്ന സിഗററ്റ് അയാൾ നിലത്തേക്കിട്ട് കാലുകൾ കൊണ്ട് ചവിട്ടി എരിക്കുമ്പോൾ അത് ഗോപിയെ യാണെന്ന വണ്ണം അയാൾ ഗോപിയെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ഗായത്രിക്ക് ഭയം ഏറിയേറി വന്നു ....... ഇഷാനി...... രവി ദേഷ്യത്തോടെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറിയത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു..... ആരും പെട്ടെന്നത് പ്രതീക്ഷിചിട്ടില്ലെന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അയാളെ ഒരു നിമിഷം തടയാൻ ആർക്കും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല........ അയാൾ അകത്തേക്ക് കയറിയതും വാതിലിനു പിറകിൽ നിന്നിരുന്ന ഇഷാനിയെ വ്യകമായി കണ്ടിരുന്നു.... ഇഷാനിയുടെ കാൽ മുട്ടുകൾ വിറച്ചു...... വാ....... പോകാം..... ഗൗരവമേറിയ ശബ്ദത്തിൽ രവി വിളിക്കുമ്പോൾ അവൾ ഇല്ലെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്നു തലയാട്ടി...... നിന്നോടാ വരാൻ പറഞ്ഞത്....... ഇല്ലെങ്കിൽ കൊന്ന് കളയും ഞാൻ..... രവി അവൾക്കടുത്തേക് നിന്ന് അടക്കി പിടിച്ച ശബ്ദത്തിലത് പറയുമ്പോൾ അവൾ അയാളെ നോക്കി..... അതിനും മടിക്കില്ലെന്ന് എനിക്കറിയാം പപ്പാ...... എങ്കിലും അന്ന് പറഞ്ഞതേ എനിക്കിന്നും പറയാനുള്ളൂ........ സച്ചുവേട്ടനില്ലാതെ ജീവിക്കുന്നതിലും മരിക്കുന്നത് തന്നെയാ എനിക്കിഷ്ട്ടം.... പപ്പക്കെന്നെ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്യാം.... ഇവിടെ നിന്ന് കൊണ്ട് പോകുന്നതൊഴിച്...... ഇഷാനി മൃദുലമായ ശബ്ദത്തിൽ ഗൗരവം നിറച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ രവിക്ക് ദേഷ്യം ഇരച്ചു കയറിയിരുന്നു...... കേട്ടല്ലോ രവി..... ഇനി തനിക്ക് പോകാം..... പിറകിൽ നിന്ന് ഗോപിയത് പറയുമ്പോൾ രവി പിറകിലേക്ക് തിരിഞ്ഞില്ല.... പകരം... അൽപ നേരമങ്ങനെ നിന്ന ശേഷം ഇഷാനിയുടെ കയ്യിലൊരൊറ്റ പിടുത്തമായിരുന്നു...... അവൾ ഞെട്ടലോടെ അയാളെ നോക്കി..... നിന്നേ ഉണ്ടാക്കാൻ അറിയുമെങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്ന് കൊണ്ട് പോകാനും എനിക്കറിയാടി ....... അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ കൈ പിടിച്ചു വലിച്ച് രവി നടക്കുമ്പോൾ ഗോപി അയാളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു.... അവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ അവളെ കൊണ്ട് പോകാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കില്ല രവി..... ഗോപിയത് പറഞ്ഞതും രവി പുച്ഛത്തോടെ യൊന്ന് ചിരിച്ചു..... അതിന് തന്റെ സമ്മതം ആർക്ക് വേണം..... രവി ഗോപിയുടെ കയ്യൊന്ന് ചുഴറ്റിയെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് പുച്ഛത്തോടെ അതും പറഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ ഗോപി പിറകിൽ നിന്നും രവിയെ ചവിട്ടിയത് പെട്ടെന്നായിരുന്നു..... പെട്ടെന്നുള്ള ആ പ്രവർത്തിയിൽ രവിയൊന്ന് മുന്നോട്ട് പോയെങ്കിലും ഇഷാനിയുടെ കൈ അയാൾ വീട്ടിരുന്നില്ല..... വീണ അവസരത്തിൽ ഗായത്രി വന്ന് ഇഷാനിയുടെ കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും അയാൾ ഗായത്രിയെ പിടിച്ചൊരൊറ്റ തള്ളലായിരുന്നു..... ആ വീഴ്ച്ച ചുമരിലേക്ക് ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ ഗായത്രിയുടെ നെറ്റി പൊട്ടി ചോര വന്നിരുന്നു.... തനൂജയും മുത്തശ്ശിയും ഓടി വന്നവരെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.... എന്റെ മോളെ അയാള് കൊണ്ട് പോകും.....അപ്പോഴും ഗായത്രിയുടെ ഉള്ളിലെ ആ വേദന ക്കായിരുന്നു ആക്കം കൂടുതൽ....... രവി ഗോപിക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു അയാൾക്ക് നേരെ കയ്യൊങ്ങിയതും ആ കൈ ഗോപി തിരിച്ചു പിടിച്ചിരുന്നു...... അപ്പോഴും ഇഷാനി കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു ണ്ട്.... അവളുടെ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തൂവുന്നുണ്ട്....... അപ്പോഴും രവി അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച പിടുത്തം അയച്ചില്ല...... ഗോപി തിരിച്ചു പിടിച്ച കൈ വേദനിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി അയാൾ ഇഷാനിയിലെ പിടുത്തം മുറുക്കുക തന്നെ ചെയ്തു...... രവി ദേഷ്യത്തോടെ ഗോപിയെ നോക്കി.... അവളെ വിട്....... ഇങ്ങനെയൊരു ഏറ്റ് മുട്ടലിന് എനിക്കും താല്പര്യമില്ല...... അവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ അവളെ നീയെവിടെ നിന്ന് കൊണ്ട് പോകില്ല രവി.... ഗോപിയത് പറഞ്ഞതും അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ അഗ്നി പാറി..... കാലു കൊണ്ടയാൾ രവിയുടെ കാലിനെ മടക്കി യൊടിക്കുമ്പോൾ പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതായത് കൊണ്ട് തന്നെ ഗോപി വീണു പോയിരുന്നു..... ഒപ്പം ഗോപി പിടിച്ച പിടുത്തവും അയഞ് പോയി....... വീണു കിടക്കുന്ന ഗോപിയെ നോക്കി രവി പുച്ഛത്തോടെ യൊന്നു ചിരിച്ചു..... ഒപ്പം ഗോപി യുടെ പിടുത്തം കൊണ്ട് ചുളിഞ്ഞു പോയ ഷർട്ടിന്റെ കൈ അയാളോന്ന് ശെരിയാക്കി...... കാലുകൾക്ക് ചവിട്ടേറ്റത് കൊണ്ട് തന്നെ ഗോപിക്ക് എഴുന്നേൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല..... അയാൾ വേദന യുള്ള കാലുമായി എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല...... പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത് പോൽ ഗായത്രി നിസ്സഹായയായി നോക്കി നിന്നു....... തനൂജ ഓടിച്ചെന്ന് ഗോപിയെ പിടിച്ചു...... അത് വരെ കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന ഇഷാനിയും ഒരു നിമിഷം നിശ്ചല യായി....... വേണ്ടാ.... ഞാൻ വന്നോളാം...... രവി വീണു കിടക്കുന്ന ഗോപിയുടെ വയറ്റിൽ ആഞ്ഞു ചവിട്ടാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ പെട്ടെന്നായിരുന്നു ഇഷാനിയത് പറഞ്ഞത്.... എല്ലാവരും ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി..... അവരെ ഒന്നും ചെയ്യേണ്ടാ.... ഞാൻ കൂടെ വന്നോളാം.... പോരെ........ എന്തും ചെയ്യാൻ അയാൾ മടിക്കില്ലെന്ന ധൈര്യത്തിൽ തന്നെ ഇഷാനി യത് പറയുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളേറെ നനഞ്ഞിരുന്നു..... എഴുന്നേൽക്കാൻ വയ്യാത്ത വിധം വീണു കിടക്കുന്ന ഗോപി അവളെ ഞെട്ടലോടെ നോക്കി..... ആ കണ്ണുകളിൽ തന്നോടുള്ള കരുതലാണ് കണ്ടത്....... അയാൾ വേണ്ടെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്നു തലയാട്ടി....... അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടെന്ന വണ്ണം രവി ഉയർത്തി പ്പിടിച്ച കാല് പുറകോട്ട് വലിച്ചു..... മിടുക്കി....... ഈ ചെറ്റ പ്പുരയിലല്ല കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് നിന്നേ കൂട്ടി കൊണ്ട് പോകാൻ വൈശാഖ്‌ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട്..... അയാൾ നിറഞ്ഞൊരു ചിരിയോടെ അവളെ നോക്കി വിജയ ഭാവത്തിലത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ വരിഞ്ഞു മുറുകി..... ഞാൻ കൂടെ വരാമെന്നേ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളു....... താൻ പറയുന്നതനുസരിച്ചു കളിപ്പാവയാവാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല...... മാത്രവുമല്ല....... താനെന്നെ ലോകത്തിന്റെ ഏത് കോണിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയാലും എന്നേ കൂട്ടാൻ അവൻ വരും....... ഒരു പക്ഷെ ഈ രാജ്യം കടക്കും മുമ്പേ.... അതല്ലെങ്കിൽ ഈ നാട് കടക്കും മുന്പേ.... അതുമല്ലെങ്കിൽ ഈ കവല കടക്കും മുന്പേ...... അതുമല്ലെങ്കിൽ........ ഒരോറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൾ നിർത്തുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ട അഗ്നി എല്ലാവരെയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിരുന്നു... അത്രയേറെ ശൗര്യ മുണ്ടായിരുന്നാ വാക്കുകൾക്ക്..... ഇത്രയേറെ അവളുടെ ശബ്ദം ഉയർന്നു കേട്ടിട്ടില്ലിത് വരെ....... രവി ഞെട്ടലോടെ അവളെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.... അതുമല്ലെങ്കിൽ ഈ വീടിന്റെ പടി കടക്കും മുമ്പേ...... ഇഷാനി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പുച്ഛത്തോടെ ഒന്ന് ചിരിക്കുമ്പോൾ അതിൽ കലർന്നിരുന്നത് അവനെന്ന ധൈര്യമായിരുന്നു........ രവിക്ക് ദേഷ്യം സഹിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു.... അയാളുടെ പിടുത്തം ഇഷാനിയുടെ കൈ തണ്ടയിൽ മുറുകി നിന്നു.... അവളുടെ വെളുത്ത നീളൻ കൈ തണ്ട അയാളുടെ പിടുത്തത്തിൽ ഞെരിഞമ്മരുമ്പോഴും അവൾക്ക് വേദന തോന്നിയിരുന്നില്ല........ മറിച്ചു എന്തെന്നില്ലാത്തൊരു ധൈര്യം അവളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നു.... എല്ലാവരും നിസ്സഹായരായി അവളെ നോക്കി........ അയാൾ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച് കൊണ്ട് നടക്കുമ്പോഴാണ് ചീറി പ്പാഞ്ഞു കൊണ്ടൊരു ബുള്ളറ്റ് വരുന്ന ശബ്ദം അല്പം അകലെ നിന്ന് തന്നെ അവൾ കേട്ടത്....... രവിക്കതൊട്ടും പരിചയമില്ലാത്ത ശബ്ദമായിരുന്നെങ്കിൽ കൂടി അവിടെയുള്ള ഓരോരുത്തരിലും അത് നൽകിയത് ഒരു പുതു ജീവനായിരുന്നു........ ഗേറ്റ് കടന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് ആ ബുള്ളറ്റ് വന്നു നിന്നതും ഒരു നിമിഷം രവിയും ഒന്ന് പതറിയിരുന്നു..... അയാൾ അതേ പതർച്ചയോടെ ഇഷാനിയെ നോക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലും ചുണ്ടിലും ഒരേ വിജയ ച്ചിരിയായിരുന്നു...... അതേ.... അവൾ പറഞ്ഞത് പോലെ ഈ പടി കടക്കും മുന്പേ അവനെത്തിയിരിക്കുന്നു... ഈ കടം കൂടി ബാക്കി വെക്കേണ്ടി വന്നില്ലല്ലോ എനിക്ക്........ അവനുള്ളത് കൂടി കൊടുത്തിട്ടങ് പോകാം..... ഇഷാനിയുടെ വിജയ ച്ചിരിയിൽ അഭിമാനക്ഷതമേറ്റ രവി ചിരിയോടെ മേനോനോടത് പറഞ്ഞത് ഇഷാനി കേൾക്കാൻ തന്നെയായിരുന്നു... അവനോടുള്ള ദേഷ്യം അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ ആളി കത്തി.......... ഇഷാനി വിടർന്ന കണ്ണുകളാൽ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു....... (തുടരും ) Aysha Akbar #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ

#📙 നോവൽ- മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം _59 ✍️ രചന - Aysha akbar അപ്പോഴാണ് മുറ്റത്ത് ആ ബുള്ളറ്റ് വന്ന് നിന്നത്.... ഇഷാനിയുടെ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ വിടർന്നു..... അവളുടെ ഹൃദയം വല്ലാതെ മിടിച്ചു...... അവൻ ബുള്ളറ്റിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഒരു വശത്തേക്ക് ചീകി വെച്ച അവന്റെ മുടിയൊന്നിളകി...... കാലു കഴുകി അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ പതിഞ്ഞത് തിണ്ണയിലായിരിക്കുന്ന ഗായത്രിയിലായിരുന്നു.... ഇതെന്ത് പുതുമ യെന്ന തരത്തിൽ സച്ചു മുത്തശ്ശിയെ ഒന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് ചിരി വന്നിരുന്നു..... അവന്റെ കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് അവളിലേക്ക് നീണ്ടതും വിടർന്ന കണ്ണുകളിലെ പ്രകാശം പെട്ടെന്നവനിലൊരു പ്രണയത്തിന്റെ മിന്നൽ തീർത്തു..... നിമിഷ നേരം കൊണ്ടാ ചൊടിയിലൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു....... അവനാ തിണ്ണയിൽ അവൾക്കടുത്തായിരിക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി അവരെ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അവനെ കാണുമ്പോഴുള്ള അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം ഇത് വരെ കണ്ടതിൽ നിന്നേറേ വ്യത്യസ്തമായി അവർക്ക് തോന്നി...... ഇത്രയും സന്തോഷ വതിയായി താനവളെ കണ്ടിട്ടേയില്ല...... അവനൊരു വൈദ്യന്റെ ഭാവത്തോടെ മുറിവിലെല്ലാം പതിയെ ഒന്ന് തൊട്ടു നോക്കുമ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വേദന പടരുന്നത് ഗായത്രിക്ക് കാണാമായിരുന്നു...... കഴിച്ചോ കുടിച്ചോ എന്നുള്ള അവന്റെ അന്ന്വേഷണ ങ്ങളിൽ അവളുടെ മുഖം വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... അവൻ കൂടെയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ അവൾക്ക് നൽകുന്ന ആനന്ദം ഗായത്രിയുടെ കണ്ണുകൾ അവരറിയാതെ ഒപ്പിയ്യെടുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....... പണത്തിനും പ്രതാപത്തിനും മേലെ അവളെ പൊന്ന് പോലെ നോക്കാൻ കഴിയുന്ന സ്നേഹമുള്ള അവനെയാണ് അവൾ ആഗ്രഹിച്ചത്..... അതിൽ അവളെ തെറ്റ് പറയാൻ പറ്റില്ലെന്ന് ഇതിനോടകം ഗായത്രിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു..... കാരണം..... അവളെ ഇന്ന് വരെ ആരും ഇത്രത്തോളം സ്നേഹിച്ചിട്ടില്ല..... ഈ താൻ പോലും..... പക്ഷെ.... രവിയേട്ടൻ...... ഓർക്കും തോറും അവളുടെ ഹൃദയമൊന്നു പിടച്ചു...... അപ്പോഴാണ് ഗോപിയും തനൂജയും കൂടി ഉമ്മറത്തേക്ക് വന്നത്.... തിണ്ണയിലിരിക്കുന്ന ഗായത്രിയെ കണ്ട് അവരും ഒന്നമ്പരന്ന് പോയിരുന്നു.... ഗോപിയുടെ നെഞ്ചിലെന്തോ ഒന്ന് വിങ്ങിയത് പോലെ...... അത്‌ മനസ്സിലായെങ്കിലും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചിരുന്നു ഗായത്രി..... കാരണം..... പെട്ടെന്നങ് അവരിലേക്ക് ഇറങ്ങി ചെല്ലാൻ കഴിയാത്തോരു ദൂരം അവരിലേക്കുള്ളത് പോലെ തോന്നിയിരുന്നവർക്ക്..... മനസ്സ് ഏറെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി എന്തോ ഒന്ന് തടഞ്ഞു നിർത്തും പോലെ...... അവർ ദൂരെ ആ വയലലകളിലേക്ക് കണ്ണുകൾ നട്ടങ്ങനെയിരുന്നു.... അവിടെ നിന്നും വരുന്ന ഇളം തെന്നൽ തന്റെയുള്ളിലെ വിങ്ങലിനെ പേറി പോകുമെന്ന് വെറുതെ തോന്നിയിരുന്നവർക്...... ദിവസങ്ങൾ അവർക്കിടയിൽ കുറച്ചു കൂടി കടന്നു പോയി.... ഇഷാനി പൂർണമായും ഭേദമായി തുടങ്ങി..... തന്റെ വീടിന്റെ സുഖം ഗായത്രിയിൽ പടർന്നു പിടിക്കുന്ന അതേ സമയം തന്നെ അത്‌ പൂർണമായും അനുഭവിക്കാൻ കഴിയാത്ത തരത്തിൽ പതിനഞ്ചാം തീയതി അവരെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി..... അതാണ്‌ തനിക്ക് തന്ന അവസാന തീയതി..... ഇത് വരെ താനെന്താണ് പോകാത്തതെന്ന സംശയം എല്ലാവരിലുമുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി ആരും ചോദിച്ചിട്ടില്ല.... പറയാനെന്തോ വല്ലാത്തൊരു ഭയം തോന്നുകയാണ് തനിക്ക്..... അവരുടെയെല്ലാം മുമ്പിൽ അഹങ്കരിച്ച താൻ ഒന്നുമില്ലാത്തവളായി നിൽക്കുമ്പോൾ അവരിൽ നിറയുന്ന പുച്ഛം തനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല...... എല്ലാം തന്റെ തെറ്റാണെന്ന് അവർ കുറ്റപ്പെടുത്തുമെന്ന കാര്യത്തിലും സംശയമില്ല .. ഗായത്രിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു..... എല്ലാവരോടും സംസാരിക്കാൻ തോന്നുമ്പോഴും എന്തോ ഒന്ന് ഉള്ളിൽ നിന്ന് പിടിച്ചു നിർത്തുന്നത് പോലെ..... ഏട്ടത്തി പലപ്പോഴും സംസാരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും എന്തോ ഒന്ന് തന്നെ പുറകിലേക്ക് വലിക്കുന്നു..... പിന്നേ മുൻപത്തെ പോലെ തനിക്ക് അവരോടൊന്നും ഇട പഴകാൻ താല്പര്യമില്ലെന്ന് തോന്നിയിട്ടാവും ആരും കൂടുതലൊന്നും പറയാനും വരാത്തത്.... എന്നാൽ മീനു മാത്രം ഇടയ്ക്കിടെ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ട്.... അവൾ എല്ലാവരെക്കാളും കൂടുതൽ തന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഗായത്രിക്ക് തോന്നി..... ദേ.... നോക്ക് അപ്പച്ചി...... എന്റെ ഡാൻസിന്റെ ഫോട്ടോസാ...... ഒരു ആൽബം കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ടവൾ തനിക്കടുത്ത് വന്നിരുന്നത് പറയുമ്പോൾ തങ്ങൾക്കോടിയിൽ ഒട്ടും അകലമില്ലാത്തത് ഗായത്രി യറിഞ്ഞു...... എങ്കിലും മനസ്സ് തുറന്ന് അവളോടും സംസാരിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം എന്തോ ഒന്ന് തന്നെ ഭയപ്പെടുത്തും പോലെ...... അവരാ ആൽബം മറിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ മീനു വാ തോരാതെ വിശേഷങ്ങൾ പറയുന്നുണ്ട്...... അവളിൽ ശെരിക്കും ഗായത്രിക്ക് അവരെ തന്നെ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... ഇഷാനി തന്നെ പോലെയേ യല്ല.... ഒന്നിനും ധൈര്യമില്ലാ.... ഏറെ പതിഞ്ഞൊരു പ്രകൃതമാണ്..... എന്നാൽ തന്റെ കുട്ടിക്കാലം തനിക്ക് കാണുന്നത് മീനുവിലാണ്..... അവർക്കവളോട് വല്ലാത്ത സ്നേഹം തോന്നുന്നു എങ്കിലും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധം അവർ അവരിലേക്ക് ചുരുങ്ങി പോയിരുന്നു.... അവരുടെ വേദന കളിലേക്ക് ഒതുങ്ങി പോയിരുന്നു...... എന്നാൽ മീനു ഗായത്രിയോട് അത്രയേറെ അടുത്ത് പെരുമാറുന്നത് നോക്കി അന്തം വിട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ഇഷാനി..... താൻ പോലും ഇങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല..... അതിനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യമോ സമയമോ മമ്മ തന്നിരുന്നില്ലെന്നതായിരുന്നു ശെരി...... ഇഷാനി ഏറെ ആഗ്രഹത്തോടെ അവരെ നോക്കിയിരുന്നു...... ഉള്ളിൽ നിന്നെത്തോ ഒന്ന് തികട്ടി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നവൾക്ക്.... ആ സമയത്താണ് ഗായത്രി യുടെ ഫോണിൽ ഒരു മെസ്സേജ് വന്നത്......... ഇനി അഞ്ചു ദിവസം കൂടിയേ നിനക്കുള്ളു..... രവിയുടെ ആ മെസ്സേജ് വായിച്ചത് തല കറങ്ങുന്നത് പോലെ തോന്നി ഗായത്രിക്ക്..... മീനു സംസാരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഒന്നും കേൾക്കുന്നില്ലായിരുന്നവർക്ക്...... രവിയേട്ടന്റെ മനസ്സ് മാരുമെന്ന് ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ തനിക്കുണ്ടായിരുന്നു..... എന്നാൽ വന്നിട്ട് ഇത്ര ദിവസമായി ഒന്ന് വിളിച്ചിട്ടോ മെസേജ് അയച്ചിട്ടോ ഇല്ലാത്ത ആൾ ഇങ്ങനെയൊരു മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അയാളുടെ മനസ്സോരിക്കലും മാറില്ലെന്ന് ഗായത്രിക്കുറപ്പായിരുന്നു..... അവർക്ക് കൈ കാലുകൾ കുഴയും പോലെ തോന്നി.......... അപ്പച്ചി പോകും മുമ്പ് നമുക്കൊന്ന് കൂടി അമ്പലത്തിൽ പോകണം.. എന്തോ പറഞ്ഞതിനിടക് മീനു അത്‌ പറഞ്ഞത് ഗായത്രിയുടെ ചെവി കേട്ടിരുന്നു.... ഇനി സമയമുണ്ടാകുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.... നാളെ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചു പോകും..... ഈ വരുന്ന പതിഞ്ചാം തീയതി ഇഷാനിയുടെ മാര്യേജ് ആണ്...... ഗായത്രി പെട്ടെന്നത് പറഞ്ഞത് യാന്ത്രികമായി തന്നെയായിരുന്നു..... വീണ്ടും അവർ അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ കുരുങ്ങി പോയിരുന്നു..... മീനുവും ഇഷാനിയും ഒരു പോലെ ഞെട്ടി.... എപ്പോഴോ അവരിൽ നന്മയുണ്ടെന്ന് തോന്നിയ മീനു അവരെ മനസ്സിലാകാതെ നോക്കിയിരുന്നു..... ഇഷാനി ക്ക് ആകെ ക്കൂടി ഒരു ഇരമ്പൽ തോന്നി...... അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ വിതുമ്പി... ഗായത്രി അവളെ തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുന്നെന്ന് തോന്നിയതും നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ മറച്ചു കൊണ്ട് അവൾ വേഗം അവിടെ നിന്ന് മുറിയിലേക്ക് പോയിരുന്നു...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 സച്ചു വന്നിട്ടും പുറത്തെവിടെയും ഇഷാനിയെ കാണാനിട്ടാണ് ആ മുറിയിലേക് നടന്നത്......... അവളിവിടെയുണ്ടെങ്കിലും അപ്പച്ചി കൂടെയുള്ളത് കൊണ്ട് തങ്ങൾക്കെന്ന് പറയാൻ കൂടുതൽ സമയമൊന്നും ഇപ്പോൾ കിട്ടാറില്ലെന്നതാണ് ശെരി.... മുറിവൊക്കെ മാറി ചികിത്സാ മുറിയിൽ നിന്നും അവൾ മറ്റൊരു മുറിയിലേക് പോയ ശേഷം കാണുമ്പോഴുള്ള ചിരിയിലും ചെറു സംസാരങ്ങളിലുമൊതുങ്ങാറാണ് പതിവ്..... ഒന്ന് കൂട്ടി പ്പിടിച്ചവളെ നെഞ്ചോട് ചേർക്കാൻ തോന്നുമ്പോഴൊക്കെയും ആഗ്രഹത്തെ അടക്കി നിർത്തും..... അവളുടെ മുറിയിലേക് കയറി ചെല്ലാനുള്ള പ്രയാസം കാരണം സച്ചു ഒന്ന് ആലോചിച്ചു നിന്നു.... അതിന് കാരണം അപ്പച്ചിയിവിടെ ഉണ്ട് എന്നത് കൂടിയായിരുന്നു...... ചാരി കിടന്നിരുന്ന വാതിലിൽ അവനൊന്നു മുട്ടിയതും ഇഷാനി വേഗം വന്നു വാതിൽ തുറന്നിരുന്നു..... അവൻ അവളെയൊന്ന് നോക്കി..... കരഞ്ഞത് പോൽ ആ കണ്ണും മുഖവും ചുവന്നിരുന്നു...... എന്താ വയ്യെ...... അവനത് ചോദിച്ചപ്പോഴേക്കും ഉള്ളിൽ പിടിച്ചു വെച്ചിരുന്ന കണ്ണ് നീർ അവളുടെ കവിളിലൂടെ ചാലിട്ടോഴുകി..... ഏയ്.... എന്താ.... സച്ചു ചോദിച്ച പ്പോഴേക്കും അവന്റെ രോമം നിറഞ്ഞ കൈ തണ്ടയിൽ പിടിച്ചവൾ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് വലിച്ചിരുന്നു..... പെട്ടെന്നുള്ള അവളുടെ ആ പ്രവർത്തി അവന് മനസ്സിലായപ്പോഴേക്കും അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു വീണിരുന്നു......... ഉള്ളിൽ തികട്ടി നിൽക്കുന്ന സങ്കടം മുഴുവൻ അവൾ കണ്ണ് നീരായി പുറത്തേക്ക് വിടുമ്പോൾ ഗായത്രി എങ്ങാൻ കണ്ട് വരുമെന്ന തോന്നലിൽ അവൻ വാതിലൊന്നടച്ചു..... ഇനി പറ.......എന്താ പുതിയ പ്രശ്നം....... ഞാൻ ഞാനെങ്ങോട്ടും പോകുന്നില്ല സച്ചുവെട്ടാ..... എന്നേ..... എന്നേ പറഞ്ഞു വിടല്ലേ....... ഇഷാനി തേങ്ങലടക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ടത് പറയുമ്പോൾ സച്ചു അവളുടെ മുഖമൊന്നു കൈ കുമ്പിളിലെടുത്തു..... ആരാ എന്റടുത്തു നിന്ന് നിന്നേ കൊണ്ട് പോവാ.... അവനതും ചോദിച്ചു കൊണ്ട് തുടുത്ത കവിളിലേ കണ്ണ് നീർ ചാലിൽ പറ്റി പിടിച്ചു കിടന്ന മുടിയിഴ യൊന്നു നീക്കി......... പതിനഞ്ചാം തീയതി..... എന്റെ വിവാഹമാണ് പോലും....... അത്‌ പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവൾ വീണ്ടും വിതുമ്പിയിരുന്നു..... എന്നാര് പറഞ്ഞു........ സച്ചു അത്‌ ചോദിക്കുമ്പോൾ ശബ്ദം ഏറെ ഗൗരവമേറിയിരുന്നു...... മമ്മ....പറഞ്ഞു...... ഇഷാനി അത്‌ പറയുമ്പോൾ ആ മുഖമേറേ ചുവന്നു.... സച്ചുവിന് ദേഷ്യം വന്നെങ്കിലും അവൻ ഒതുക്കി പിടിച്ചു..... കാരണം മുമ്പിൽ നിന്ന് കരയുന്നവളെ ആശ്വാസിപ്പിക്കേണ്ടത് താനാണെന്ന് അവനറിയാമായിരുന്നു..... തനിക്ക് വേണ്ടി ഒത്തിരി വേദനിച്ചവളാണ്.... ഇനിയും അവളെ നോവിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിയില്ല...... പതിനഞ്ചാം തീയതി അല്ല.... പതിനാലാം തീയതി യാണ്‌ വിവാഹം....... സച്ചു ഏറെ ശാന്തമായി അത്‌ പറയുമ്പോൾ ഇഷാനി ഞെട്ടലോടെ അവനെയൊന്ന് നോക്കി..... അവളുടെ കണ്ണുകൾ പുറത്തേക്ക് ചാടുമെന്ന വണ്ണം തുറിച്ചു വന്നു.... അപ്പൊ അവനും ഇതേ കുറിച്ചറിയാമായിരുന്നോ എന്ന ചോദ്ധ്യത്തോടെ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ ഒന്ന് വിതുമ്പി........ പക്ഷെ അത്‌ നിന്റെ മാത്രമല്ല.... നമ്മുടെയാണ്..... സച്ചിൻ കൃഷ്ണ ഇഷാനി യുടെ ഈ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടും.... പോരെ..... സച്ചു വവളുടെ കഴുത്തിൽ തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നീല ഞെരമ്പുകളിൽ നോക്കിയത് പറഞ്ഞതും അത്‌ വരെ ആ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്ന വിങ്ങൽ ഞൊടിയിടയിൽ എങ്ങോ മാഞ്ഞു പോയി... ആ കണ്ണുകൾ സത്യമാണോ എന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് ചുളിക്കുമ്പോൾ അവൻ മുഖം പതിയെ യൊന്നു താഴ്ത്തി ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിലൊന്നുരസി.... അതവൾക്കുള്ള മറുപടി യായിരുന്നു.... നാണം കൊണ്ടവളാകെ പൂത്തുലഞ്ഞു... അത്ര നേരം കരഞ്ഞു ചുവന്ന കവിളുകൾ നാണത്തിന്റെ കുങ്കുമത്തിന് വഴി മാറി...... നിന്റെ തന്തക്ക് എന്ത് ചെയ്യാൻ പറ്റുമോ അതയാള് ചെയ്യട്ടെ...... സച്ചു അത് പറഞ്ഞ് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ആശങ്ക കൾക്കിട യിലും അവളിൽ പ്രതീക്ഷ മൊട്ടിട്ടിരുന്നു....... അപ്പോഴും സച്ചു വല്ലാത്തൊരു ദേഷ്യത്തോടെ യാണ്‌ ഗായത്രിയെ കുറിച്ചോ ർത്തത്.... ഇത്രയൊക്കെ യായിട്ടും ഈ പെണ്ണിനെ കുറിച്ചോർക്കാത്ത അവരോട് അവന് വല്ലാത്ത ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു..... അവരോട് രണ്ട് പറയണമെന്ന് തന്നെ അവൻ കണക്ക് കൂട്ടുമ്പോൾ ഗായത്രി എല്ലാവർക്കു മുമ്പിലും ഇതൊന്ന് അവതരിപ്പിക്കാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലായിരുന്നു......... എങ്ങനെയെങ്കിലും അവർക്ക് അവളെ കൊണ്ട് പോകണമായിരുന്നു...... (തുടരും) Aysha Akbar #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

#📙 നോവൽ - മുറ ചെറുക്കൻ..... 🔻 ഭാഗം _56 ✍️ രചന - Aysha akbar കോളിങ് ബെല്ലടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും ഈ നേരത്ത് ആരെന്ന ചോദ്യം എല്ലാവരിലും നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു..... സുഖമില്ലാത്ത ആരെങ്കിലുമാവും.... ഞാൻ നോക്കട്ടെ..... അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കൈ കഴുകി സച്ചു എഴുന്നേറ്റു...... വാതിൽ തുറന്നതും മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്ന ഗായത്രിയെ കണ്ട് സച്ചുവൊന്ന് ഞെട്ടി... അപ്പോഴേക്കും ഇഷാനിയുടെ മുറിവുകൾ അവന്റെ മനസ്സോർമിപ്പിച്ചിരുന്നു.... അവന്റെ പേശികൾ വലിഞ്ഞു മുറുകി.... പപ്പക്കും മമ്മിക്കും ഒട്ടും ഇഷ്ടമില്ലാതെ കിട്ടിയൊരു ഗിഫ്റ്റാണ് ഞാൻ.... റിട്ടേൺ ചെയ്യാനാണോ റീപ്ലേസ് ചെയ്യാനോ ഓപ്ഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്നേ അവരത് ചെയ്യുമായിരുന്നു.... എന്ന ഇഷാനിയുടെ വാക്കുകളാണ് അവന്റെ കാതിൽ അലയടിച്ചത്..... സച്ചു വിനെ കണ്ടതും ഗായത്രിയുടെ മുഖവും വരിഞ്ഞു മുറുകി..... മാനസികമായി ആകെ ക്കൂടി തകർന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ഗായത്രി .... എല്ലാത്തിനും കാരണം മുന്നിൽ നില്ക്കുന്നവനാണെന്ന തിരിച്ചറിവിൽ അവർക്ക് ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു..... മ്മ്......?എന്ത്‌ വേണം....? സച്ചു അല്പം ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ ചോദിച്ചു.... എന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ഞാനെന്തിന് വന്നു വെന്ന് ചോദിക്കാൻ നീ യാരാ..... ഗായത്രി ദേഷ്യത്തോടെ അത് ചോദിക്കുമ്പോൾ കേവലം ദേഷ്യം മാത്രമായിരുന്നില്ല അത്‌... മറിച്ചു അഹങ്കരിക്കാനും പൊങ്ങച്ചം കാണിക്കാനും തനിക്കിപ്പോ ഒന്നുമില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവ് കൂടിയായിരുന്നു.... ഈ വീട്ടിലും കൂടി സ്ഥാനമില്ലെങ്കിൽ തനിക്ക് പോകാനൊരിടമില്ലെന്ന പൂർണ ബോധ്യ മായിരുന്നു.... അത്‌ കൊണ്ട് തന്നെയാണ് തനിക്കും ഇവിടെ അവകാശനുണ്ടെന്ന് അവർ സ്വയം വരുത്തി തീർക്കാൻ ശ്രമിച്ചത്..... മുത്തശ്ശി........ സച്ചു ഗായത്രിക്ക് പ്രത്യേകിച്ച് മറുപടിയൊന്നും കൊടുത്തില്ലെങ്കിൽ കൂടി അവൻ അകത്തേക്ക് നോക്കിയൊന്ന് വിളിച്ചു.... ആരാടാ... രോഗി കൾ വല്ലവരും തന്നെയാണോ.... ഉടുത്തിരുന്ന നേര്യതിന്റെ തുമ്പിൽ കയ്യൊന്ന് തുടച്ചു അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു മുത്തശ്ശി പുറത്തേക്ക് വന്നത്...... മ്മ്...... രോഗി തന്നെയാ..... പക്ഷെ ഈ രോഗത്തിനുള്ള മരുന്ന് എന്റെ കയ്യിലില്ലെന്ന് മാത്രം..... സച്ചു ഗായത്രിയെ ഒന്ന് നോക്കി അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി പോകുമ്പോൾ ഗായത്രി അവനെ കണ്ണുരുട്ടി യോന്ന് നോക്കി.... അപ്പോഴാണ് മുത്തശ്ശി ഗായത്രിയെ കാണുന്നത്.... മ്മ്.... എന്താ..... അത്‌ ചോദിക്കുമ്പോൾ മുത്തശിയുടെ സ്വരത്തിനും ഒരു കടുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.... അവൾ വന്നത് ഇഷാനിയെ കൊണ്ട് പോകാനാണെങ്കിൽ വേണ്ടാ എന്നൊരു അർത്ഥം കൂടി അതിനുണ്ടായിരുന്നു..... അത്‌ കേട്ടതും ഗായത്രിക്ക് ദേഷ്യമോ സങ്കടമോ വന്നതെന്നറിയില്ല.... ഇത് വരെയില്ലാത്തൊരു വിങ്ങൽ. .. അതെന്താ എനിക്കെന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വെറുതെ വന്നു കൂടെ..... ഗായത്രി അത്‌ ചോദിക്കുമ്പോൾ വാക്കുകളിൽ ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒരു പോലെ കലർന്നിരുന്നു..... അങ്ങനെ ഒന്ന് പതിവില്ലല്ലോ...അത്‌ കൊണ്ട് ചോദിച്ചതാ.... എന്തായാലും കയറി വാ.... മുത്തശ്ശി അതും പറഞ് കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഗായത്രിയും കൂടെ കയറി...... സച്ചു അപ്പോഴേക്കും ഇഷാനിയെ എടുത്ത് മുറിയിലേക് നടന്നിരുന്നു.... ആരാ വന്നത്...... അവളെ കട്ടിലിലേക്കിരുതത്തുമ്പോഴാണ് അവളത് ചോദിച്ചത്..... അവനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.... പകരം തലയിണയൊന്നു ശെരിയാക്കി വെച്ചു കൊടുത്തവൻ.... അപ്പോഴേക്കും അവളുടെ നെഞ്ചിടിക്കാൻ തുടങ്ങി.... ഒരു പക്ഷെ തന്നെ കൂട്ടാൻ വേണ്ടി വന്നവരാണോ എന്നവൾക്ക് ഭയം തോന്നി.... അവൾ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി അവനെയൊന്ന് നോക്കി.... ആ മിഴികളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഭയം അവന് വ്യക്തമായിരുന്നു..... അപ്പോഴേക്കും ഗായത്രി ആ മുറിയിലേക് കടന്ന് വന്നിരുന്നു..... ഗായത്രി യേ കണ്ടതും ഇഷാനി യുടെ ശ്വാസമിടിപ്പ് കൂടി.... അവൾ ദയനീയമായി സച്ചു വിനെ നോക്കി..... നിന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ ആരും നിന്നെയെങ്ങും കൊണ്ട് പോകില്ലിവിടെ നിന്ന്..... പോരെ.... സച്ചു അവളോടായതു പറയുമ്പോൾ ഗായത്രിയെ ഒന്നമർത്തി നോക്കിയിരുന്നു...... ഗായത്രി അതറിഞ്ഞിട്ടും കണ്ടില്ലെന്ന് വെച്ചു..... നിനക്കിപ്പോ എങ്ങനെയുണ്ട്...... കുഴപ്പമില്ല.... ഗൗരവത്തിൽ ഗായത്രി ഇഷാനിയോടായത് ചോദിക്കുമ്പോൾ അവൾ പതിയെ മറുപടി പറഞ്ഞു.. ഗായത്രി സച്ചുവിനെ നോക്കി ഒന്നമർത്തി മൂളി കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോഴും ഇഷാനിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുരുങ്ങി തന്നെയിരുന്നു..... സച്ചു അവളെയൊന്ന് നോക്കി.... ഏറെ ദയനീയത നിറഞ്ഞ ആ മുഖമോർത്ത് അവന് വല്ലാത്തൊരു സാഹതാപം തോന്നി.... ഇത്രയേറെ പാവം പിടിച്ചൊരു പെണ്ണിനെ താനിത് വരെ കണ്ടിട്ടേയില്ല.... അവളുടെ സാഹചര്യവും മോശമായ പേരന്റിങ്ങും അവളെ അങ്ങനെ യാക്കി തീർത്തതാവാം..... എങ്കിലും അവൾ മാറാൻ ശ്രമിച്ചത് തനിക്ക് വേണ്ടിയാണ്....... ഉറങ്ങിക്കോ.... ഒന്നും ആലോചിക്കേണ്ട.... അവൻ കണ്ണുകൾ രണ്ടും ചിമ്മി ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ അവളോടായത് പറയുമ്പോൾ അവളിലും ചെറിയൊരു ചിരി പടർന്നു..... അവൻ പുതപ്പ് അവൾക്ക് മേൽ വലിച്ചിട്ടു ലൈറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു അവിടെ നിന്നിറങ്ങുമ്പോഴും ഗായത്രിയുടെ വരവിന്റെ ലക്ഷ്യം എന്താവുമെന്ന ആശങ്ക അവനിലുമുണ്ടായിയുന്നു...... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 മുകളിലേ നീളൻ വരാന്തയിൽ ആ കൈവരിക്കടുത്തായി തണുത്ത കാറ്റേറ്റ് നിൽക്കുമ്പോഴായിരുന്നു പിറകിലൊരു ആളനക്കം അവനറിഞ്ഞത്...... വില കൂടിയ പെർഫ്യൂമിന്റെ ഗന്ധം അവിടമാകേ പരന്നപ്പോൾ തന്നെ ആളാരാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായിരുന്നു....... അത്‌ കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല...... സച്ചു...... ഗായത്രി അല്പം ഗൗരവത്തോടെ തന്നെ വിളിച്ചതും ഇത് വരെ കേട്ട് ശീലമില്ലാത്ത ശബ്ദത്തിൽ അതേറേ അരോചകമായി അവന് തോന്നി.... അതിനോട്ടും ആത്മാർത്ഥതയില്ലായിരുന്നത് കൊണ്ടാവാം ഒരു പക്ഷെ..... മ്മ്......? അവൻ ചോദ്യ ഭാവത്തിൽ അവർക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു ...... അവിടുത്തെ അവസ്ഥയൊക്കെ അറിയുന്നതല്ലേ..... എന്റെ മുമ്പിൽ മറ്റു വഴികളൊന്നുമില്ല.... അവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ...... നിനക്കല്ലാതെ മറ്റാർക്കും കഴിയുമെന്ന്..... തോന്നുന്നില്ല....... ഗായത്രി അത്രയും പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ അവന്റെ മുമ്പിൽ താഴ്ന്നു കൊടുക്കാനുള്ള പ്രയാസം ആ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു..... അപ്പോഴും ആവശ്യം തന്റെതാണെന്ന തിരിച്ചറിവാവാം അവരെ അതിന് പ്രാപ്തയാക്കിയത്...... സച്ചുവിന് ആകെ ക്കൂടി ദേഷ്യം വന്നിരുന്നു..... അതെന്താ എനിക്ക് മാത്രമേ പറ്റുവെന്ന്.... നിങ്ങൾക്ക് പറ്റില്ലേ.... നിങ്ങൾ അമ്മയല്ലേ.... നിങ്ങളല്ലേ അവളെ പ്രസവിച്ചത്.... സച്ചു പുച്ഛത്തോടെ അത്‌ ചോദിക്കുമ്പോൾ നിറഞ്ഞു വന്ന അമർഷം ഗായത്രിയുടെ മുഖത്ത് പ്രകടമായിരുന്നു വെങ്കിലും അവർ സ്വയം നിയന്ത്രച്ചു..... ഓഹ്.... പ്രസവിച്ചത് കൊണ്ട് മാത്രം അമ്മയാവില്ലലോ അല്ലെ... പണത്തിനും പൊങ്ങച്ചത്തിനും നടുവിൽ പഠിപ്പില്ലാത്ത മകൾ നിങ്ങൾക്കൊരു കുറച്ചിലായിരുന്നല്ലോ അല്ലെ......... എന്റെ നിവൃത്തി കേട് കൊണ്ട് നിന്നോട് പറഞ്ഞെന്ന് വേച്ചു നീ വല്ലാതെയങ് നെഗളിക്കേണ്ട..... അവൻ ദേഷ്യത്തോടെ അത്‌ ചോദിക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിലെ ദേഷ്യം കടിച്ചു പിടിക്കാൻ കഴിയാതെ തന്നെയായിരുന്നു ഗായത്രി തിരിച്ചത് ചോദിച്ചത്...... സച്ചു ഗായത്രിയെ യൊന്നു നോക്കി..... ദേഷ്യം കൊണ്ടവർ അടി മുടി വിറക്കുന്നുണ്ട്...... ഒരമ്മയുടെ കടമ നിങ്ങൾ ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ ഈ നിവൃത്തി കേടൊരിക്കലും നിങ്ങൾക്ക് വരില്ലായിരുന്നു..... സച്ചു പുച്ഛത്തോടെ അത്‌ പറഞ്ഞത് അല്പം ശബ്ധം ഉയർത്തി തന്നെയായിരുന്നു...... ഗായത്രി ഒരു നിമിഷമൊന്ന് പതറി പ്പോയി...... സ്നേഹത്തോടെ അവളെ പറഞ്ഞു തിരുത്തേണ്ടിടത്തും കൈ പിടിച്ചു മുന്നിലേക്ക് നടത്തേണ്ടതിനും പകരം നിങ്ങളവളെ പുച്ഛത്തോടെ ചവിട്ടി താഴ്ത്തി..... മനസ്സറിഞ്ഞു കൂടെ നിൽക്കാൻ ഒരാളുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അവളിങ്ങനെയാവില്ലായിരുന്നു....... നിങ്ങൾ അവൾക്കൊരു നല്ല അമ്മയായിരുന്നു വെങ്കിൽ എന്റെ മുമ്പിൽ ഇങ്ങനെ യാചിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു...... മിനിമം അവളുടെ സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ ക്കെങ്കിലും അവൾ പ്രാപ്തയാകുമായിരുന്നു...... അതിനേക്കാൾ......ഇത്രയും അവൾ വേദനിക്കേണ്ടി വരില്ലായിരുന്നു.... സച്ചു നനഞ്ഞൊരു ശബ്ദത്തോടെ അതും കൂടി പറഞ്ഞു നിർത്തുമ്പോൾ ഗായത്രി ക്ക് തിരികെ പറയാൻ വാക്കുകളുണ്ടായിരുന്നില്ല..... പിന്നേ....... നിങ്ങളെന്ത്‌ ഉദ്ദേശത്തിലാണ് വന്നതെന്നെനിക്കറിയില്ല.... ചിലപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ഭർത്താവെന്ന് പറയുന്ന ആ പൊങ്ങച്ചക്കാരൻ നാറി പറഞ്ഞു വിട്ടതാവും..... അയാൾക്കുള്ളത് ഞാൻ വേറെ കരുതി വെച്ചിട്ടുണ്ട്..... അയാളെന്നല്ല അയാളുടെ തന്ത വന്നാലും അവളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ അവളെ യാരും ഈ പടി കടത്തില്ല...... പറഞ്ഞേക്കാം..... സച്ചു ഗായത്രി യേ അമർത്തിയൊന്ന് നോക്കി അതും പറഞ്ഞവിടെ നിന്ന് നടക്കുമ്പോൾ ഗായത്രി അങ്ങനെ നിന്നു..... അവന്റെ വാക്കുകൾക്ക് അത്ര മേൽ ഗാഭീര്യമുണ്ട്...... അതിലേറെ പറഞ്ഞത് പ്രാവർത്തികമാക്കാൻ തക്ക ധൈര്യമുണ്ട്..... എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നറിയില്ല..... തെറ്റ് തന്റെ ഭാഗത്തുമുണ്ടെന്നറിയാം.... പക്ഷെ തനിക്ക് അതായിരുന്നു ശെരി...... അവർ പതിയെ ഇഷാനി കിടക്കുന്ന മുറിയിലേക്കൊന്ന് നടന്നു.... പാതി ചാരി വെച്ച വാതിൽ അവരൊന്നു തുറന്നു.... കണ്ണുകൾ പൂട്ടി യൂറങ്ങുന്നവളെ നോക്കി നിൽക്കെ അവരുടെ നെഞ്ചോന്ന് പിടച്ചു..... ഉണങ്ങി തുടങ്ങിയ അവളുടെ മുറിവുകൾ അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു വേദന തീർത്തു..... പക്ഷെ അപ്പോഴും താനാരുടെ ഇഷ്ടങ്ങൾക്കൊപ്പം നിൽക്കുമെന്ന് അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു..... അവളുടെ ഇഷ്ടം നേടി കൊടുത്താൽ തനിക്ക് നഷ്ടമാകുന്നത് തന്റെ താലിയാണ്.... ഇനി താനായി കൊണ്ട് പോയില്ലെങ്കിലും അയാൾ അവളെ കൊണ്ട് പോകുമെന്നാണ് പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത്..... അറിയുന്നില്ല.... ഒന്നും അറിയുന്നില്ല...... ഗായത്രി ആകെ യൊരു മരവിച്ച അവസ്ഥയിലായിരുന്നു....... 🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷🔷 ഹേയ് സിൻഡ്രല്ല.... കട്ടിലിലിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോഴാണ് ആ വിളിയവൾ കേട്ടത്..... ഇഷാനിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു...... എന്ത് പറ്റിയെന്റെ മോൾക്ക്..... ഗോപി ഓടി വന്നവളുടെ മുഖം കൈ കുമ്പിളിലെടുത്തു കൊണ്ടാണത് ചോദിച്ചത്.... അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം പെട്ടെന്ന് മാറി..... ഇത് വരെ എന്ത് പറ്റിയാലും ഇനിയങ്ങോട്ടൊന്നും പറ്റില്ല..... പോരെ....... അവളുടെ ഭാവ മാറ്റം അറിഞ്ഞെന്ന വണ്ണം ഗോപിയതും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവളുടെ നെറ്റിയിലൊന്ന് ചുണ്ടമർത്തുമ്പോൾ അതവൾക്ക് കിട്ടിയ ധൈര്യമായി രുന്നു.... അയാളുടെ വാത്സല്യത്തിന് ഒരച്ഛന്റെ കരുതലുണ്ടായിരുന്നു.... അവളുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞു...... അപ്പോഴേക്കും തനൂജയും സച്ചുവും മീനു വും അങ്ങോട്ട് വന്നിരുന്നു..... ദേ..... ഇവന് വേണ്ടിയാണോ നീ ഇത്രയും തല്ല് കൊണ്ടത്.... കുറച്ചു കൂടി പ്പോയി..... ഇത്ര തല്ല് കൊണ്ട് നേടിയെടുക്കാനുള്ള തൊന്നുമില്ല ഇവൻ.... ഗോപി അല്പം പുച്ഛം കലർത്തി സച്ചുവിനെ നോക്കിയത് പറയുമ്പോൾ സച്ചു മുഖത്തൊരു കപട ദേഷ്യമണി ഞ്ഞു ഗോപിയെ തറപ്പിച്ചു നോക്കി.... എല്ലാവരിലും അതൊരു ചിരിയുടെ മേമ്പോടി വിതറി...... ഏറെ നിഷ്കളങ്കമായി ഇഷാനിയും ചിരിച്ചു...... ഗോപി അവളെയൊന്ന് നോക്കി.... ഇവിടെ ഇവളുള്ളിടത്തോളം എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ സന്തോഷത്തോടെ നോക്കണം കേട്ടോടാ..... ഗോപി ഇഷാനിയുടെ തോളിലേക്ക് കയ്യിട്ട് സച്ചുവിനെ നോക്കിയത് പറയുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം സച്ചുവിന്റെയും ഇഷാനിയുടെയും നെഞ്ചോന്ന് പിടച്ചു...... മിഴികൾ തമ്മിൽ ഏറെ വാചാലമായി.... നൂറ് വട്ടം സമ്മതമെന്ന് അവനവളോട് പറയാതെ പറഞ്ഞു...... ഇഷാനിയുടെ കണ്ണുകളും ആ വാക്കിനെ മനസ്സിൽ പതിപ്പിച്ചു..... ഇപ്പൊ ഓക്കെ ആണോ സിൻഡ്രല്ല..... ഗോപി അതും ചോദിച്ചു കൊണ്ടൊരു ചിരിയോടെ കണ്ണുകൾ നേരെ വെട്ടിച്ചത് വാതിൽ പടിയിൽ നിൽക്കുന്ന ഗായത്രിയിലേക്കായിരുന്നു........ ഒരു നിമിഷം സിൻഡ്രല്ല എന്ന ഗോപിയുടെ വിളി ഹൃദയത്തിൽ തറഞ്ഞത് പോലെ നിൽക്കുക യായിരുന്നു ഗായത്രി........... (തുടരും) Eid mubarak all ❤️ Aysha Akbar #📔 കഥ