#📙 നോവൽ - നീലാംബരം
✍️ രചന - Aysha akbar
അഭി..... ഏതാ ഈ കുട്ടി.....
അഭിയുടെ വിരലുകൾ ക്കുള്ളിൽ പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ച മൃദുലമായ വിരലുകളിലേക്ക് നോക്കി ദേവിയത് ചോദിക്കുമ്പോൾ എന്തിനോ അവരുടെ ഹൃദയം ശക്തിയായി മിടിച്ചു......
ആ കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ ചുരുങ്ങി.......
കുളിച്ചു തല മുടി തൂവർത്തി കൊണ്ട് അങ്ങോട്ട് വന്ന കവിയും അവരെ ഉറ്റു നോക്കിയങ്ങനെ നിൽക്കുകയാണ്......
അഭിക്കൊരു നിമിഷം എന്ത് പറയണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു.....
ഒരു പക്ഷെ താൻ പറയുന്ന ഉത്തരം അമ്മ വിശ്വസിക്കുമോ എന്ന ആശങ്ക യായിരുന്നു അവനിൽ മുന്നിട്ട് നിന്നിരുന്നത്.......
അഭി.... നിന്നോടാ ചോദിച്ചത്.....
ഇത്തവണ ദേവിയുടെ ശബ്ദം ഒന്ന് കൂടി കനത്തിരുന്നു....
അവന്റെ ഓർമകളിൽ ഒരു തീവണ്ടിയുടെ ചൂളം വിളയുയർന്നു..........
ചായ.... ചായ......കാപ്പി....
നീട്ടിയുള്ള ചൂളം വിളി അവസാനിച്ചതോടൊപ്പം കാതിലേക്ക് തുളച്ചു കയറിയ ആ ശബ്ദം കേട്ടാണ് സീറ്റിൽ ചാരി കിടന്നൊന്ന് മയങ്ങിയവൻ കണ്ണു തുറന്നത്......
തലക്ക് വല്ലാത്തൊരു കനം തോന്നിയത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരു ചായ വാങ്ങി അവൻ ജനലിനോരം വെച്ചു......
പോക്കറ്റിൽ നിന്നും പത്തു രൂപയുടെ നോട്ടെടുത്തു അയാൾക്ക് കൊടുത്തു.....
നീണ്ട യാത്ര യുടേതെന്ന വണ്ണം തലക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരമുണ്ട്.....
ചൂട് ചായ ചുണ്ടോടു ചേർക്കുമ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്തൊരു സുഖം തോന്നിയിരുന്നവന്........
റെയിൽ വേ സ്റ്റേഷന്റെ തിരക്കുകളിലേക്ക് ഒരു നിമിഷം അവന്റെ കണ്ണുകൾ കടന്നു.....
ഉച്ഛ വെയിൽ മാഞ്ഞു ഇളം ചൂടുള്ള അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് കടന്നിട്ടുണ്ട്.....
അത്യാവശ്യം ആൾ തിരക്കുള്ള സ്റ്റേഷൻ ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ അൽപ നേരം ട്രെയിൻ അവിടെ നിർത്തിയിട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.....
ഇറങ്ങുന്നവരുടെയും കയറുന്നവരുടേയും ധൃതിക്കിടയിൽ ചായ കച്ചവടക്കാരുമൊക്കേമായുള്ള ആ ബഹളത്തിലേക്ക് നോക്കി കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ ചായ ഊതി കുടിച്ചു.......
അകത്തേക്ക് കയറിയവർ സീറ്റ് തിരഞ്ഞു നടക്കുന്നുണ്ട്.......
അവൻ പുറത്തേക്ക് മിഴികൾ നട്ടു .....
ഒത്തിരി നാളുകൾക്ക് ശേഷമാണ് വീട്ടിലേക്കൊരു മടക്കം.....
സിവിൽ സർവീസെന്ന സ്വപ്നം കൊണ്ട് കിട്ടിയ സർക്കാർ ജോലി പോലും വിട്ട് കളഞ്ഞു ട്രെയിൻ കയറിയ ആ ദിവസം അവനൊന്നോർത്തെടുത്തു......
ഉള്ളിൽ തന്നെ പിരിയുന്ന സങ്കടമുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി തന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾക്ക് എതിരായിരുന്നില്ല അമ്മയും ഏട്ടനും......
അച്ഛൻ മരിച്ച ശേഷം നല്ല ശമ്പളമുണ്ടായിരുന്ന ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചു ഏട്ടൻ നാട്ടിൽ തന്നെ കൂടി......
അതിരു കവിഞ്ഞൊരു ഏട്ടൻ അനിയൻ സൗഹൃദമൊന്നും തങ്ങൾക്കിടയിലില്ലെങ്കിൽ കൂടി തങ്ങൾക്കിടയിൽ നിൽക്കുന്ന വൈകാരികമായ അടുപ്പത്തിന്റെ തട്ടിനു ഏറെ ഭാരമുണ്ട്......
തങ്ങൾ ചെറിയ വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസമേയുള്ളൂ വെങ്കിൽ കൂടി അവനെപ്പോഴും ചേട്ടനാണ് തനിക്ക്.....
ഒരു ചേട്ടന്റെ പക്വതയും കടമകളും അവനെപ്പോഴും ചെയ്യാറുണ്ട് എന്നത് തന്നെയാണ് അതിന് കാരണം.....
അത് പോലെ തന്നെ താനാ വീട്ടിലെപ്പോഴും ചെറുതുമാണ്......
വീടിനെ കുറിച്ചോർത്തപ്പോൾ തന്നെ അവന്റെ ചുണ്ടിലൊരു ച്ചിരി വിരിഞ്ഞു......
വലിയ മുറ്റവും മുറ്റത്തിനൊരു വശത്തെ ചാമ്പ മരവും പൂവരഷും പൂവിട്ടു നിൽക്കുന്ന റോസാ ചെടികളുമെല്ലാം ഉള്ളിലൊരു കുളിര് നിറയ്ക്കും പോലെ.......
വീണ്ടും നീട്ടിയുള്ള ചൂളം വിളി കേട്ടപ്പോഴാണ് അവനോർമകളിൽ നിന്നുണർന്നത്......
കുടിച്ചു കഴിഞ്ഞ പേപ്പർ ഗ്ലാസ്സ് പുറത്തേക്കെറിഞ് പാതി വെച്ചു നിർത്തിയ മഞ്ഞ് വീണ്ടും മറിച്ചു തുടങ്ങി......
ട്രെയിൻ ചലിക്കുന്നതിനനുസരിച്ചു എം ടി യിടെ വരികളിലൂടെ അവനങ്ങനെ ഒഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു......
ഞാനും നിങ്ങളുമെല്ലാം കാത്തിരിക്കുക യായിരുന്നു.......
പാറ ക്കെട്ടുകളിൽ മഞ്ഞു വീഴുന്നു.......ഉരുകുന്നു....
വീണ്ടും മഞ്ഞിൻ പടലങ്ങൾ തണുത്തുറഞ്ഞു കട്ട പിടിക്കുന്നു.......
നാമെല്ലാം കാത്തിരിക്കുന്നു.......
നൂറ് തവണ വായിച്ചത് വീണ്ടും വായിക്കുമ്പോൾ ആദ്യമായി വായിക്കുന്നവന്റെ ഭാവമായിരുന്നു അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ......
അമ്മാ..... വെള്ളം .....
കിളി കൊഞ്ചൽ പോലെയുള്ള ആ ശബ്ദമാണ് അവന്റെ വായനയുടെ രസ ച്ചരട് മുറിച്ചത്.....
അവൻ പതിയെ യൊന്നു മുഖമുയർത്തി......
പുറം തിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു പെൺ കുട്ടി.....
പാറി പറക്കുന്ന അവളുടെ തോളറ്റം വെട്ടിയ മുടിയാണ് അവൻ കണ്ടത്.....
തനിക്കെതിർ വശമിരിക്കുന്ന ആ സ്ത്രീയുടെ മുമ്പിൽ അവൾ നിൽക്കുകയാണ്....
ആ സ്ത്രീ തല താഴ്ത്തി അല്പം മുഷിഞ്ഞ തുണി സഞ്ചിയിൽ നിന്നും എന്തോ തിരയുന്നുണ്ട് .....
അവൻ ചുറ്റുമോന്ന് നോക്കി.....
ആ ഭോഗിയിൽ പ്രത്യേകിച്ച് തിരക്കൊന്നുമില്ല.......
തന്റെ എതിർ വശത്തെ സീറ്റിൽ ആ സ്ത്രീയെയും കുട്ടിയേയും കൂടാതെ ഒരു രണ്ട് പേര് കൂടി യേയുള്ളു....
അവൻ ഇട്ടിരുന്ന മെറൂൺ കളർ ഷർട്ടൊന്ന് നേരെയാക്കി വീണ്ടും പുസ്തകത്തിലേക്ക് കണ്ണു നട്ടു......
വായിക്കുമ്പോൾ താൻ അതിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുക പതിവായത് കൊണ്ട് അൽപ നേരത്തേക്ക് ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ലെന്നതായിരുന്നു ശെരി.......
അൽപ സമയം കഴിഞ്ഞതും തന്റെ കാലിലേക്ക് പെട്ടെന്ന് വന്ന് ആരോ വീണെന്ന് തോന്നിയപ്പോഴായിരുന്നു അവൻ ഞെട്ടി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്......
അല്പം നീട്ടി വെച്ച തന്റെ കാലിൽ തടഞ്ഞു വീണെന്ന പോൽ കാലിനു മേൽ കിടക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയെ അവനോന്ന് നോക്കി......
ഇരു നിറമെങ്കിലും വല്ലാത്ത ഐശ്വര്യമുള്ള മുഖം.....
വലിയ വിടർന്ന കണ്ണുകൾ....
തോളൊപ്പം വെട്ടി നിർത്തിയ കോലൻ മുടി.....
കഴുത്തിലൊരു കറുത്ത മുത്ത് മാല....
കയ്യിലൊരു കറുത്ത ചരടും.......
അവളുടെ മുഖത്തെ ഭയം കണ്ടപ്പോഴാണ് തന്റെ മുഖത്തേ ഭാവത്തെ കുറിച് അവനോർത്തു നോക്കിയത്.....
പെട്ടെന്നുണ്ടായ ഞെട്ടലിൽ തന്റെ മുഖത്ത് നീരസം പടർന്നിട്ടുണ്ടാവുമെന്ന് അവൻ സ്വയമൂഹിച്ചു......
നിഷ്കളങ്ക മായ ആ മുഖത്ത് നോക്കി അവനൊന്നു പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും ആ കണ്ണുകളിൽ അത് വരെ യുണ്ടയായിരുന്ന ഭാവം നീങ്ങി തിളക്കം പരന്നത് അവനും കണ്ടിരുന്നു......
അവൻ അവളെ പിടിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴേക്കും അവിടേക്ക് വന്ന് ആ സ്ത്രീ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചിരുന്നു......
അവൻ മുഖമുയർത്തി ആ സ്ത്രീ യിലേക്ക് നോക്കി.....
മുഖം അവളല്പം അങ്ങോട്ട് തിരിച്ചത് കൊണ്ട് തലയിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന നീലാബര പ്പൂക്കളാണ് അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ആദ്യം ഉടക്കിയത്.......
അലസമായുടുത്ത ആ നീല സാരിയിൽ അവളുടെ അംഗ ലാവണ്യം എടുത്ത് കാണുന്നുണ്ട്........
അവൾ കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് സീറ്റിലിരുത്തിയ ശേഷം അവിടെക്കിരിക്കുമ്പോൾ ആ മുഖം കാണാൻ മനസ്സ് ധൃതി കൂട്ടുന്നത് അവനറിഞ്ഞു....
സീറ്റിലിരുന്നു കൊണ്ട് എതിർ വശത്തുള്ള വനെ അവളോന്ന് നോക്കുമ്പോൾ അവനും അവളുടെ മുഖത്ത് തന്നെ കണ്ണ് നട്ടിരിപ്പാണ്.....
കറുപ്പ് നിറത്തിൽ എണ്ണ മയമുള്ള വശ്യമായ ഒരു കുഞ്ഞു മുഖം......
ചുറ്റുമുള്ള കറുപ്പ് നിറത്തിന് നടുവിലെന്ന പോൽ ചുവന്ന ഭംഗിയുള്ള അധരങ്ങൾ......
ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാണെന്നൊന്നും കണ്ടാൽ പറയാത്ത വിധം ഒരു കുട്ടിത്തമുണ്ടാ മുഖത്തിന്.....
ഇത് വരെ ഇവിടെയിരുന്നിട്ടും തലയുയർത്തി യൊന്നു നോക്കാത്ത തിൽ അവന് സ്വയമൊരു പരിഭവം തോന്നിയിരുന്നു.....
മൂക്കിൻ തുമ്പിൽ പറ്റി പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു നീല ക്കൽ മൂക്കുത്തി .......
നീല നിറത്തിലുള്ള നാലഞ്ചു കുപ്പി വളകളുണ്ട് കയ്യിൽ.......
അധികം ആരും ചൂടി കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത നീലാംബരമാണ് തലയിൽ ചൂടിയിട്ടുള്ളത് ...
ആകെ കൂടി അവളിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഒരു നീല നിറം.......
ഒരു നീലാംബരി........
ഉള്ളിലുയർന്ന വാക്കിനൊപ്പം അവന്റെ ചുണ്ടിലൊരു പുഞ്ചിരിയും ഊറി നിന്നിരുന്നു.......
അവന്റെ പുഞ്ചിരി കണ്ടിട്ടോ എന്തോ അവൾ പെട്ടെന്ന് നോട്ടം തെറ്റിച്ചു.....
അവനാകെ യൊരു വല്ലായ്മ തോന്നി....
ഒരു പക്ഷെ മോള് കാലിൽ വീണതിന് ക്ഷമാപണമെന്നോണം തന്നെ നോക്കിയതാവാം അവൾ ....
അവന് വല്ലാത്തൊരു ജാള്യത തോന്നിയത് കൊണ്ട് തന്നെ അത് മറക്കാനെന്ന വണ്ണം അവൻ പുസ്തകത്തിലേക്ക് മിഴികൾ നട്ടു .....
അമ്മാ..... അത് നോക്ക്......
ഇത്തവണ ഹൃദയം കൊണ്ട് വായിക്കാൻ അവന് കഴിയാത്തത് കൊണ്ടാവും പെട്ടെന്ന് തന്നെ ആ ശബ്ദം അവന്റെ കാതുകൾ കേട്ടത്......
അവൻ മുഖമൊന്നുയർത്തി തനിക് നേരെ എതിര് വശമായി വിൻഡോ സീറ്റിലിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിപെണ്ണിലേക്ക് മിഴികൾ നീക്കി ......
അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു കണ്ട കൗതുകങ്ങൾ അവനൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഒപ്പിയെടുക്കുമ്പോൾ അവളോന്ന് ചൂളിയത് പോലെ......
അവളൊരു ചിരിയോടെ അമ്മയിലേക്ക് പറ്റി ചേർന്നിരുന്നു.....
അപ്പോഴാണ് അറിയാതെ വീണ്ടും അവളുടെ അമ്മയിലേക്ക് തന്റെ നോട്ടം പാറി വീണത്......
അറിയാതെയെങ്കിലും വീണ്ടും അവളെ നോക്കിയപ്പോൾ അവനൊരു പ്രയാസം തോന്നിയെന്നത് ശെരിയാണെങ്കിലും ഇത്തവണ അവളുടെ കണ്ണുകൾ ദൂരെയെവിടെയോ ആണെന്നുള്ളത് അവനിലൊരു ആശ്വാസം നൽകിയിരുന്നു ......
നോക്കിയാൽ ഒന്ന് കൂടി നോക്കാൻ തോന്നുന്ന തരം ഒരു മുഖ ശ്രീയാണ് അവൾക്കുള്ളതെങ്കിലും ആ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നതൊരു തരം വിഷാദമായിരുന്നു .......
ഏറെ അഗാദമായ എന്തോ ഒന്ന് ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കും പോലെ......
അവൻ വേഗം അവളിൽ നിന്നും നോട്ടം വെട്ടിച്ചു.......
അപ്പോഴും അരികത്തായിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞി പെണ്ണ് തന്നെ നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്......
അഞ്ചോ ആറോ വയസ്സ് പ്രായം കാണും അവൾക്ക്......
ആരോടും പെട്ടെന്ന് ഇണങ്ങുന്ന തരമൊരു ചിരി ........
അവന്റെയ്യുള്ളിൽ ഒരു വാത്സല്യം നിറഞ്ഞു.....
ഏട്ടന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ് മൂന്ന് വർഷമായെങ്കിലും ഇത് വരെ ഒരു കുഞ്ഞി ക്കാല് കാണാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.......
ഏട്ടത്തിക്ക് ഒരു കുഞ്ഞിന് ജന്മം കൊടുക്കാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഡോക്ടർ മാർ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി ഏട്ടൻ ഏട്ടത്തിയെ സ്നേഹം കൊണ്ട് മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്.......
ഏട്ടത്തി അത്ര പാവമാണ്.....
നമുക്കൊരു കുഞ്ഞിനെ ദൈവം തരും എന്ന് തന്നെ വിശ്വസിച്ചു കാത്തിരിപ്പണവർ രണ്ട് പേരും ........
അത് കൊണ്ട് തന്നെ തന്റെ വീട്ടിലെ ഏറ്റവും കനമുള്ള വേദനയും ഒരു കുഞ്ഞെന്നതാണ്......
അവന്റെ ഉള്ളിലെ വാത്സല്യത്തിന്റെ കെട്ടഴിഞ്ഞു ....
ബാഗിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പഴമെടുത്തവൻ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി......
അവൾ വെപ്രാളത്തോടെ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്കൊന്ന് നോക്കി....
ഗൗരവം നിറഞ്ഞ ആ മുഖം കണ്ടെന്ന വണ്ണം അവൾ വേണ്ടെന്ന അർത്ഥത്തിലൊന്ന് തലയാട്ടി ....
പക്ഷ തന്റെ കയ്യിൽ നിന്നത് വാങ്ങാൻ അവളാഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ആ മുഖം പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു......
വീണ്ടും നിർബന്ധിച്ചു അതിനെ ബുദ്ധിമുട്ടിപ്പിക്കാൻ തോന്നാത്തത് കൊണ്ട് തന്നെ അവനത് ബാഗിലേക്ക് വെച്ചു.......
അല്പം നേരം കൂടി കടന്ന് പോകുമ്പോൾ അവളുടെ ചിരികളും നോട്ടങ്ങളും തന്നിൽ മാത്രമായി ഒതുങ്ങി നിന്നത് അവനറിഞ്ഞു ..
അവനും അതൊരു സുഖമുള്ള അനുഭവമായിരുന്നു......
യാത്രാ ക്ഷീണമെല്ലാം എങ്ങോ പൊയ് മറഞ്ഞത് പോലെ.....
ആദ്യമായി കാണുന്ന പലതിലുമുള്ള കൗതുകം അവൾ അമ്മയോട് പങ്കു വെക്കുമ്പോൾ വിഷദം നിറഞ്ഞ അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ അവളിലേക്ക് നീണ്ടു വന്നതേയില്ല...
അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒരോന്നും ചൂണ്ടി കാണിച്ചു അവൾ തന്നിലേക്ക് ഒന്ന് കൂടി അടുത്തു .......
താനും കണ്ണുകൾ കൊണ്ടും കൈകൾ കൊണ്ടും ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു അവളുമായി കൂട്ടായിരുന്നു........
ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയ സമയം കൊണ്ട് തന്നെ തങ്ങൾക്കിടയിൽ വല്ലാത്തൊരു അടുപ്പം വന്നിരുന്നു....
അല്പം നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് നിറയെ കളിപ്പാട്ടങ്ങളുമായി രണ്ട് ഹിന്ദി ക്കാരികൾ വന്നത് ........
അമ്മാ.... എനിക്കത് വേണം......
കുട്ടി വിരൽ ചൂണ്ടി പറഞ്ഞതും അവൾ ധൃതി പ്പെട്ടു ആ പാതി കീറിയ പേഴ്സ് തുറന്നു.....
അതിൽ കിടക്കുന്ന മുഷിഞ്ഞ നോട്ടുകൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പാടെ നിരാശ പടർത്തിയത് അഭി കണ്ടിരുന്നു......
എനിക്കത് വാങ്ങിച്ചു തരുമോ അമ്മാ....
കുഞ്ഞപ്പോഴും പ്രതീക്ഷയോടെ അവളെ നോക്കുകയാണ്......
അവൾ ഒരു കയ് കൊണ്ട് കുഞ്ഞിനെ തന്റെ നെഞ്ചോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചു.....
കരഞ്. തീർക്കാൻ പോലും കഴിയാതെയെന്ന വണ്ണമുള്ള ഒരു കനം അവൾക്കുള്ളിൽ കെട്ടി നില്കുന്നത് അവനറിഞ്ഞു ......
അപ്പറം വാങ്ങാം .....
തമിഴ് കലർന്ന മലയാള ത്തിലുള്ള അവളുടെയാ ശബ്ദം അവൻ കേട്ടതും കുട്ടിയുടെ മുഖത്ത് പരന്ന അതേ പ്രയാസം തന്നിലും നിറഞ്ഞത് അവനറിഞ്ഞു ......
ഹേയ്........ മുജേ ഏക് ദേതോ........
അവരുടെ കയ്യിലുള്ള ഒരു കളിപ്പാട്ടത്തിലേക്ക് ചൂണ്ടി അവനത് പറയുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം ആ കുഞ്ഞി കണ്ണുകൾ തന്നെ ഒപ്പിയെടുത്തു ...
തനിക്കാണോ എന്നൊരു ചോദ്യം അതിലുണ്ടായിരുന്നില്ല....
പകരം താൻ വാങ്ങിക്കുമ്പോൾ അത് അടുത്ത് കാണാനുള്ള കൗതുകമാണെന്ന് അവന് തോന്നി....
രു സ്പ്രിംഗ് പോലെയുള്ള സാധനമായിരുന്നു അത്.... ഒരു ബട്ടൺ പ്രെസ്സ് ചെയ്താൽ അതിലെ എൽ ഈ ഡി ലൈറ്റ് കത്തുകയും ചെയ്യും.......
അവനത് കയ്യിലേക്ക് വാങ്ങി പേഴ്സ് തുറന്ന് അതിൽ നിന്നും പൈസ കൊടുക്കുമ്പോൾ പേഴ്സ് പെട്ടെന്ന് കയ്യിൽ നിന്നൊന്ന് താഴേക്ക് വീണു..പോയിരുന്നു ..
വല്ലാത്തൊരു ആവേശത്തോടെ ആ കുഞ്ഞി കൈകൾ പേർസെടുത്തു തനിക്ക് തരുമ്പോഴും ആ കണ്ണുകൾ തന്റെ കയ്യിലുള്ള കളിപ്പാട്ടത്തിൽ തന്നെയാണ്......
അവൻ അത് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടുമ്പോൾ അവൾ പെട്ടെന്ന് അമ്മയെ ഒന്ന് നോക്കി......
അവന്റെ കണ്ണുകളും ഒരു വേള അവളുടെ അമ്മയിലേക്ക് പതിഞ്ഞു......
ഇത് വരെ കണ്ട ഭാവത്തിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി എന്തോ ഒന്ന് ആ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കും പോലെ തോന്നി അവന്.......
ഇത്തവണ എന്തോ അവൾ വിലക്കിയില്ല.....
ഒരു പക്ഷെ അവളുടെ നിസ്സഹായതയാവാം അതെന്നു അവന് തോന്നി .....
ആ കുഞ്ഞി കണ്ണുകൾ വല്ലാതെ വിടരുന്നതോടൊപ്പം കൈകളിൽ അവളത് വാങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.....
അവന്റെയുള്ളവും ഒന്ന് തണുത്തു.....
അപ്പോഴും നിർവികാരമായ രണ്ട് കണ്ണുകൾ ദൂരെയെങ്ങോ നട്ടിരിപ്പായിരുന്നവൾ.....
അതിലെരിയുന്ന കനലിന് ഈ ലോകം മുഴുവൻ ചുട്ടെരിക്കാൻ കഴിവുള്ള പോലെ.....
ആ കണ്ണുകളിലെ ആഴിയുടെ കാരണം പലതായി മനസ്സ് ഊഹിച്ചെടുക്കുമ്പോഴും അതിലൊന്നും ഹൃദയം തൃപ്ത മല്ലെന്നതും അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു....
കാരണം....... തനിക്ക് ഊഹിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത എന്തോ ഒന്നാണ് അവളിൽ കുരുങ്ങി കിടക്കുന്നത് .....
എന്തായിരിക്കുമത്..........
(തുടരും)
Aysha Akbar
#📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ