📔 കഥ

♥️നിന്നിലലിയാൻ♥️ 64 എയർപോട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ കാറിൽ എല്ലാവരും അവരവരുടേതായ ലോകത്തു ചിന്തയിൽ ആയിരുന്നു.. കണ്ണനാണ് ദേവുവിനെ നീറ്റികൊണ്ടിരുന്നത് എങ്കിൽ മറ്റെല്ലാവരിലും സിദ്ധുവിന്റെ മുഖമായിരുന്നു... ഇപ്പോഴുള്ള അവന്റെ അവസ്‌ഥ എന്തായിരിക്കും എന്ന് എല്ലാവർക്കും ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു.. ഒരാളിലേക്ക് മാത്രം ലോകം ചുരുക്കി ജീവിച്ചവനെ....താൻ ലോകമായി കണ്ടവൾക്ക് താൻ ആരുമല്ല എന്ന വസ്തുത എത്രമാത്രം പിടിച്ചുലക്കും എന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.. ഇടക്ക് ഡ്രൈവർ കാർ നിർത്തിയപ്പോഴാണ് എല്ലാവരും ഓർമകളിൽ നിന്നുണർന്നത്.. ""സാർ...ഗേറ്റ് അടച്ചിരിക്കുകയാ....ഇനി ട്രെയിൻ പോയി കഴിഞ്ഞേ തുറക്കൂ...ഇരുപത് മിനിറ്റോളം ആവും ചിലപ്പോൾ..."" ഡ്രൈവർ അത് പറഞ്ഞതും ദേവു വേഗം കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി... ഒരു ബ്രിഡ്ജിന് മുകളിലായിരുന്നു അവരപ്പോൾ... അവൾ പാലത്തിനോരത്തു പോയി നിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ കാർത്തി വേഗം വെപ്രാളത്തോടെ ഇറങ്ങാൻ പോയി... ചിലപ്പോൾ എടുത്തെങ്ങാനും ചാടിയാലോ... അപ്പോഴേക്കും മഹേശ്വർ അവനെ തടഞ്ഞു... ""ഇനി അവൾ അങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്യില്ല കാർത്തി...അന്ന് നീ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അവൾക്ക് അത്രമാത്രം ഉള്ളിൽ കൊണ്ടിട്ടുണ്ട്‌....ഇനി മരിക്കാൻ ഒന്നും ശ്രമിക്കില്ല...നമുക്ക് വേണ്ടി മാത്രം ഇത് പോലെ അങ്ങനെ ജീവിച്ചു തീർക്കും..."" ആ വാക്കുകളിൽ മകളുടെ ഇനിയുള്ള ജീവിതം മുഴുവനും ഇങ്ങനെ കണ്ണീരിൽ കുതിർന്നു തീരും എന്നറിയാവുന്ന ഒരച്ഛന്റെ എല്ലാ വേദനകളും പ്രകടമായിരുന്നു.. അത് കേട്ടപ്പോൾ പിന്നെ കാർത്തി കാറിൽ തന്നെയിരുന്നു...ഒറ്റക്ക് നിൽക്കുന്നത് അവൾക്ക് ചിലപ്പോൾ കുറച്ചാശ്വാസം ആയെങ്കിലോ... അവൾ വിദൂരതയിലേക്ക് കണ്ണും നട്ട് തന്റെ നഷ്ട പ്രണയത്തിൽ ചേക്കേറി അവിടെ നിൽപ്പ് തുടർന്നു... പെട്ടെന്നായിരുന്നു അവിടെ ഒരു ജീപ്പ് വന്ന് നിർത്തിയത്..നാലു പേർ ഉണ്ടായിരുന്നു അതിൽ... അതിൽ ഒരുവൻ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഗേറ്റിൽ നോക്കി മുറുമുറുത്തു കൊണ്ട് തിരിഞ്ഞതുമാണ് പാലത്തിനരികിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവുവിനെ കണ്ടത്... അവന്റെ ഓർമ കുറച്ചു നാൾ പുറകിലേക്ക് പോയി...💫💫 അന്ന് ദേവുവുമായി ഇടയ്ക്ക് വരാറുള്ളത് പോലെ മാളിലേക്ക് വന്നതായിരുന്നു സിദ്ധു.. അവിടെ എത്തിയാൽ പിന്നെ അവൾ ടോയ്‌സെക്ഷനിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങില്ല.. അവിടെയുള്ള ഒരോന്നും എടുത്തു നോക്കുകയും കളിക്കുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കും... അവിടം അവൾക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടമാണെന്ന് അറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ സിദ്ധു അവിടെ എത്തിയാൽ പിന്നെ അവളെ ഫ്രീയായി വിടും... എന്നിട്ട് ഒരുവശത്തു വെറുതെ ചെന്നിരുന്ന് അവളെ നോക്കികൊണ്ടിരിക്കും... ഓരോ ടോയും എടുത്തു നോക്കുമ്പോൾ അവളിൽ തെളിയുന്ന കൗതുകവും ആഹ്ലാദവും എല്ലാം നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ അവൻ മനസിലേക്കാവാഹിക്കും... ഇടക്ക് ഒരു കാൾ വന്നതും അവൻ അവളെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം കുറച്ചപ്പുറത്തേക്ക് പോയി കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി... ഈ സമയത്തായിരുന്നു ഇവൻമാർ അവിടേക്ക് വന്നത്...വെറുതെ ഓരോ സെക്ഷനിലും കയറി അവിടെയുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെ ശല്യം ചെയ്യലാണ് ഇവരുടെ മെയിൻ ജോലി.. ഇവിടേക്ക് വന്ന് ദേവുവിനെ കണ്ടതും അവർ വായും പൊളിച്ചു നോക്കി നിൽപ്പ് തുടങ്ങി.. അവളുടെ കുട്ടികളെ പോലുള്ള പെരുമാറ്റം കൂടി കണ്ടതോടെ അവരുടെ ആവേശം കൂടി.. പതിയെ അവൾക്കടുത്തു ചെന്ന് നിന്നു.. ""ഞങ്ങൾ എടുത്തു തരട്ടെ..."" അതിൽ ഒരുവൻ അതും ചോദിച്ചു പതിയെ അവളുടെ കയ്യിലൂടെ വഷളത്തരത്തോടെ  വിരലോടിച്ചു... നമ്മുടെ കൊച്ചിനാണെങ്കിൽ സിദ്ധു അല്ലാതെ മറ്റാരും അവളുടെ അടുത്ത് ഇത്ര ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നത് പോലും ഇഷ്ടമല്ല.. അങ്ങനെ ഉള്ളപ്പോഴാണ് അവളുടെ കയ്യിലും തൊടുന്നത്... പിന്നെ അവൾ ഒന്നും നോക്കിയില്ല.. സിദ്ധു...എന്ന് ഒരൊറ്റ അലറിവിളിക്കലായിരുന്നു... പിന്നെ സിദ്ധു വന്നതും അവരെ അടിച്ചു ഒരു പരുവമാക്കിയതും എല്ലാം വളരെ പെട്ടെന്നായിരുന്നു....💫💫 ഓർമകൾക്കൊടുവിൽ അവന്റെ കൈ അവൻ പോലും അറിയാതെ നെറ്റിയിൽ ഇപ്പോഴും തെളിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പാടുകളിൽ ചെന്നെത്തി നിന്നു.. അവൻ വേഗം അരികിൽ ഇരിക്കുന്ന അവന്റെ കൂട്ടുകാരനെ തട്ടി വിളിച്ചു.. ""എടാ....ഇതാ പെണ്ണല്ലേ..."" അവൻ ഏത് പെണ്ണ് എന്ന ഭാവത്തിൽ നോക്കി... ""നമ്മൾ അന്ന് മാളിൽ പോയപ്പോൾ അവിടെ ഒരു വട്ട് പെണ്ണിനെ തൊട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു നമ്മളെ ഒരുത്തൻ പഞ്ഞിക്കിട്ടില്ലേ... അവന്റെ ആ പെണ്ണല്ലേ അത്..."" അത് കേട്ടതും കൂടെയുള്ളവർ എല്ലാം അതെ എന്ന മട്ടിൽ തലയാട്ടി... ""അന്ന് മുതൽ ഈ പെണ്ണിനെ ഒന്ന് ഒറ്റക്ക് കിട്ടാൻ വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.. ഇന്നാ...ഇവളെ ഇങ്ങനെ തനിച്ചു കാണുന്നത്.. അല്ലെങ്കിൽ അവൻ എപ്പോഴും  കൂടെ കാണും.. ഇന്ന് പക്ഷേ ഈ പരിസരത്തൊന്നും അവനെ കാണാനില്ല.."" അതിലൊരുവൻ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.. അതോടെ അവരും പുറകിൽ ഇരുന്ന അവരുടെ രണ്ടു കൂട്ടുകാരും ചേർന്ന് ദേവുവിനടുത്തേക്ക്  നടന്നു... അവർ അവൾക്ക് ചുറ്റും വന്ന് നിന്നതും ദേവു നെറ്റിചുളിച്ചെല്ലാവരെയും ഒന്ന് നോക്കി.. പിന്നെ അവിടെ നിന്ന് മാറാൻ തുടങ്ങിയതും ഒരുവൻ അവളെ തടഞ്ഞു.. ""എങ്ങോട്ടാ ഓടുന്നത്....?? അല്ല നിന്റെ മറ്റവൻ എവിടെ...?? നിന്നെ ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും പൊതിഞ്ഞു കൊണ്ട് നടക്കില്ലേ...അവനെ പറ്റി തന്നെയാ ചോദിച്ചത്..."' അവന്റെ ചോദ്യം പോലും അവൾക്ക് നേരെ മനസിലായില്ല... ""നിന്റെ വട്ടൊക്കെ മാറിയോ...?? അല്ലെങ്കിൽ ആരെങ്കിലും ഇത് പോലെ നിന്റെ അടുത്തു വന്ന് നിന്നാൽ തന്നെ നീ അലറി വിളിക്കുമല്ലോ സിദ്ധുന്ന്...ഇപ്പോൾ എന്താ വിളിക്കുന്നില്ലേ..."" ""സിദ്ധു...??"" അവൾ ആ പേര് ഓർമകളിൽ പരതുകയായിരുന്നു... ""ഓഹ്...വട്ട് കാലത്തു മാത്രം കൂടെ കൊണ്ട് നടക്കാനായിരുന്നോ അവൻ..ഇപ്പോൾ പുതിയ ആളെ കിട്ടിയില്ലേ...ഞങ്ങൾ മതിയോ...പറയ്..."" അതിൽ ഒരുവൻ അവളുടെ കയ്യിൽ പിടുത്തമിട്ടു കൊണ്ട് തിരക്കി... ""ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ മതിയോ...??""😡 പുറകിൽ കാർത്തിയുടെ സ്വരം കേട്ടാണ് അവർ തിരിഞ്ഞത്... 🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵 പിറ്റേന്ന് നേരം പുലരുവോളം സിദ്ധു അതേ കിടപ്പു തന്നെയായിരുന്നു... ഒന്നനങ്ങിയത് പോലും ഇല്ല.. ഇടയ്ക്കിടെ ഒഴുകുന്ന കണ്ണീർ മാത്രം ആ ബ്ലാങ്കെറ്റിനെയും ഷീറ്റിനെയും നനച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അവനെ വെറുതെ ശല്യം ചെയ്യണ്ടെന്നു കരുതി മനുവുൾപ്പെടെ ആരും രാത്രി മുകളിലേക്ക്  പോയതും ഇല്ല... രാവിലെ മനു വന്ന് തട്ടി വിളിച്ചിട്ടും അവൻ അതേ കിടപ്പ് തുടർന്നു.. ""സിദ്ധു...ദേവു...നിന്റെ ദേവു വന്നിരിക്കുന്നു.."" മനു അത് പറഞ്ഞിട്ടും അവൻ മുഖം ഉയർത്തി പോലും നോക്കിയില്ല.. അതിന് സാധ്യതയില്ലെന്ന് മറ്റാരിലും നന്നായി അവനറിയാമല്ലോ.... അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ മനുവിന്റെ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റി... ""എടാ...നീ ഒന്നെഴുന്നേൽക്കുന്നുണ്ടോ...ദേവു വന്നിരിക്കുന്നൂന്ന്..താഴെ നിൽപ്പുണ്ട്..."" മനു വീണ്ടും പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.. അത് കള്ളമായിരിക്കും എന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ട് തന്നെ സിദ്ധു അവനെ മുഖമുയർത്തി കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് രൂക്ഷമായൊന്ന് നോക്കി.. പക്ഷേ...ആ സമയം മനുവിന്റെ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്ന തെളിച്ചം കണ്ടതും സിദ്ധു വേഗം എഴുന്നേറ്റ് മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് നടന്നു. റെയിലിങിനടുത്തു ചെന്ന് താഴോട്ട് നോക്കി.. അവിടെ നിൽക്കുന്ന ദേവുവിനെ കണ്ടതും അവന്റെ മുഖം വിടർന്നു.. അവനത് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല... സ്വപ്നമാണോ...എന്ന് പോലും ചിന്തിച്ചു പോയി.കണ്ണ് തിരുമ്മി ഒന്ന് കൂടെ നോക്കി... അതെ...ദേവു തന്നെ...❤️ എങ്ങനെ ഇവിടെ...??അവന്റെ മനസ്സ് ഒരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിക്കുകയായിരുന്നു.. പക്ഷേ...അവനതിന് ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ പറ്റിയ അവസ്ഥയിൽ ആയിരുന്നില്ല... അവന്റെ ദേവു തിരികെ വന്നിരിക്കുന്നു... അത് മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ അവനിൽ.. അവളുടെ അടുത്ത് തന്നെ കാർത്തിയും കൃതിയും മഹേശ്വറും ദേവുവിന്റെ അമ്മ ശാലിനിയും ഒക്കെ നിൽപ്പുണ്ട്‌... പിന്നെയവൻ താഴേക്ക് പായുകയായിരുന്നു... ""ദേവൂ..."" ഉറക്കെ വിളിച്ചു കൊണ്ടവൻ അവൾക്കടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവളെ ഇറുകെ പുണർന്നു... എത്രമാത്രം അവളെ അവനിലേക്ക് ചേർത്ത് നിർത്താമോ അത്രയും ചേർത്ത് പിടിച്ചാണവൻ നിന്നത്... ആ സമയം അവൾക്ക് തന്നെ അറിയില്ലല്ലോ... എന്ന ചിന്തപോലും അവനില്ലില്ലായിരുന്നു...അവന്റെ കണ്ണിലും ചിന്തകളിലും അവന്റെ ദേവു മാത്രം ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ... അവന്റെയാ പുണരരിൽ അവളൊന്ന് പകച്ചു.. ആ സ്പർശം... എന്തിന് ആ ഗന്ധം പോലും എന്ത് കൊണ്ടോ അവൾക്ക് സുപരിചിതമായി തോന്നി. അവൾക്കൊന്നു കുതറി മാറാൻ പോലും കഴിയാത്ത വണ്ണം അത്രയും ഇറുകെയാണവൻ അവളെ പുണർന്നത്.. ആ സമയം സന്തോഷം കൊണ്ടവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു...എപ്പോഴോ ഒരേങ്ങൽ പോലും അവനിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടിരുന്നു... അവൻ പെട്ടെന്ന് അവളിൽ നിന്നടർന്ന് മാറി ആ മുഖം കയ്യിലെടുത്തു ചുംബനങ്ങളാൽ മൂടി..മതി വരാത്ത പോലെ വീണ്ടും വീണ്ടും അവന്റെ കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന ചുംബനങ്ങൾ അവളിൽ ഉതിർന്നു വീണു കൊണ്ടിരുന്നു... അവനെ ഒന്നെതിർക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത വണ്ണം ആ നിമിഷം അവളും ഞെട്ടലിൽ ആയിരുന്നു.. അപ്പോഴാണവൾ അവന്റെ മുഖം കാണുന്നത് പോലും... ഓർമകളിൽ നിന്ന് വേർപ്പെട്ടെങ്കിലും അവളുടെ മനസ്സിന്റെ ഏതോ ആഴങ്ങളിൽ ആ മുഖം ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം.. അവൾക്കാ മുഖം വളരെ പരിചിതമായി തോന്നി..❤️ പക്ഷേ...പെട്ടെന്നെന്തോ ബോധം വന്നത് പോലെ അവൾ അവനെ ഊക്കോടെ തള്ളി മാറ്റി ആ കവിളിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു... കാർത്തിയും കൃതിയും അത് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു..അത് കൊണ്ട് അവരിൽ വലിയ ഞെട്ടൽ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. മനുവും സുനിതാമ്മയും മോഹനും ഒക്കെ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി... സിദ്ധു അവൾ അടിച്ച കവിളിൽ കൈ ചേർത്ത് വച്ചു അവളെ അന്തംവിട്ട് നോക്കി.. അവനെ ഇത് വരെ കളിയായി പോലും ഒന്ന് നുള്ളി നോവിക്കാത്തവളാണ്... അവൾ എന്തിനാണ് അടിച്ചത് എന്ന് പോലും അവന് മനസിലായില്ല... കെട്ടിപ്പിടിച്ചതിനായിരിക്കുമോ...അതോ..ഉമ്മവച്ചതിനോ...?? അവൻ ചിന്തിച്ചു തീരും മുൻപേ അവൾ കരഞ്ഞു കൊണ്ടവന്റെ ഷർട്ടിന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചുലക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു... ""താനല്ലേ...എന്നോട് ഈ ചതി ചെയ്തത്...?? എന്തിനാ അങ്ങനെ ചെയ്തത്..."' അവൾ അവനെ ശക്തമായി പിടിച്ചു കുലുക്കി കൊണ്ട് അലറി ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു... അവനാണെങ്കിൽ കാര്യമെന്തെന്ന് പോലും മനസിലായില്ല.. അവൻ വേഗം മഹേശ്വറിനെ നോക്കി... എന്തോ അയാളുടെ മുഖത്തൊരു തെളിച്ചം ഉണ്ടായിരുന്നു..ശാലിനിയിലും അതേ ഭാവമായിരുന്നു.. അവനൊന്നും മനസിലാവുന്നില്ലായിരുന്നു... അവൻ കാർത്തിയെയും കൃതിയെയും സംശയത്തോടെ നോക്കി... അവരിൽ ചെറിയൊരു ചിരിയുണ്ട്... പക്ഷേ...അത് ദേവു കാണാതിരിക്കാൻ പാടുപെടുകയാണവർ.. ദേവു വേഗം അവനിൽ നിന്ന് പിടിവിട്ട് മഹേശ്വറിന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിന്നു വീണ്ടും കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.... അയാളും ഭാര്യയും അവളെയും ചേർത്തു പിടിച്ചു  ഉമ്മറത്തേക്ക് നടന്നു.. സിദ്ധുവിന് അവളുടെ കരച്ചിൽ കണ്ട് നിൽക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു.. ഓടി ചെന്ന് നെഞ്ചിലേക്ക് വലിച്ചിട്ട് ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ തോന്നി...പക്ഷേ..വീണ്ടും അടിച്ചാലോ.. അത് കൊണ്ട് അവിടെ തന്നെ അവൻ കവിളും തടവി നിന്നു.. സത്യത്തിൽ അവൻ തീർത്തും ഒരു മായാലോകത്തായിരുന്നു.. അവൾ തിരികെ അവനടുത്തേക്ക് തന്നെ എത്തി എന്നതവന് വിശ്വസിക്കാൻ പോലും കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല.. ഇനിയിപ്പോൾ ഇതൊരു സ്വപ്നമാണെങ്കിൽ പോലും തീർന്നു പോവരുതേ...എന്നത് മാത്രമായിരുന്നു അവന്റെ പ്രാർത്ഥന.. തല്ല് കിട്ടിയാലും ഇങ്ങനെ കൺമുന്നിൽ ഉണ്ടാവുമല്ലോ....❤️ ദേവു ഹാളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയെന്നു ബോധ്യമായതും കാർത്തിയും കൃതിയും ഓടി വന്നവനെ സന്തോഷത്തോടെ കെട്ടിപിടിച്ചു.. ""കൺഗ്രാറ്റ്സ് സിദ്ധു..."" കാർത്തി അവനിൽ നിന്ന് മാറി കയ്യിൽ പിടിച്ചു കുലുക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു... അവനാണെങ്കിൽ എന്തിന്.. അടി കിട്ടിയതിനോ...?? എന്ന മട്ടിൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.. മനുവിലും അതേ ഭാവം തന്നെയായിരുന്നു.. ഇനിയിപ്പോൾ അടികിട്ടിയാൽ ഡൽഹിയിൽ ഒക്കെ കൺഗ്രാറ്റ്സ് എന്നാണോ പറയുക എന്ന് പോലും അവൻ ചിന്തിച്ചു പോയി.. സിദ്ധുവിന്റെ ഭാവം കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ അവനൊന്നും മനസിലായില്ലെന്നവർക്ക് തോന്നി.. ""സിദ്ധുവേട്ടാ...ചേച്ചി പ്രേഗ്നെന്റ് ആണ്.."" കൃതി അത്രയും ആനന്ദത്തോടെയും ആവേശത്തോടെയുമാണ് അത് പറഞ്ഞത്... അത് കേട്ടതും ആ നിമിഷം അത്ഭുതം കൊണ്ടും സന്തോഷം കൊണ്ടും അവന്റെ മുഖമൊന്ന് വിടർന്നു... ഹൃദയം പോലും വല്ലാതെ പിടക്കുന്നു.... സന്തോഷം കൊണ്ടാവാം ശ്വാസം പോലും വിലങ്ങി പോയി... പക്ഷേ...പുറത്തു നിന്ന് ദേവുവിന്റെ എങ്ങലടികൾ കേട്ടതും അവൻ തെറ്റ് ചെയ്ത കുട്ടിയെ പോലെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു... മനുവിനാണെങ്കിൽ ഇതൊക്കെ കേട്ടിട്ട് ഏതൊക്കെ ദേശത്തെ കിളികളാണ് തലക്ക് ചുറ്റും പറക്കുന്നതെന്ന് പോലും മനസിലായില്ല.. അവന്റെ ഉള്ളിലാകെ സിദ്ധു ഇടയ്ക്കിടെ പറയുന്ന വാക്കുകൾ ആയിരുന്നു... അവൾ കുഞ്ഞല്ലേടാ..കൊച്ചല്ലേടാ... എന്നുള്ളതൊക്കെ.... മനു അവനെ കണ്ണ് കൂർപ്പിച്ചൊന്ന് നോക്കി.. അവന്റെയാ തലതാഴ്ത്തിയുള്ള നിൽപ്പ് കണ്ടാലറിയാം..അവൻ തന്നെയാണതിനുത്തരവാദിയെന്ന്.... കൃതിയും കാർത്തിയും മനുവും പരസ്പരം ഒന്ന് നോക്കി... എന്നാലും ഇതൊക്കെ എപ്പോ...എന്ന ഭാവമായിരുന്നു അവരിൽ മൂന്നാളിലും... സിദ്ധുവിന് അവരെയെല്ലാം നോക്കാൻ പോലും വല്ലാത്ത ചടപ്പ് തോന്നി.. അവന്റെ ഓർമയിൽ കഴിഞ്ഞ മാസം അവാർഡ് ഫങ്ഷന് ഡൽഹിയിൽ പോയതും മഹേശ്വറിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഹോളി ആഘോഷിച്ചതും പിന്നെ കാർത്തി തന്ന സ്പെഷ്യൽ ബാംഗ്‌ കുടിച്ചതും ബോധമില്ലാതെ മുറിയിലേക്ക് പോയതും മറ്റും തെളിഞ്ഞു വന്നു... ആ ദിനത്തിലേക്കവന്റെ ഓർമ കടന്ന് ചെന്നു... (നിങ്ങൾക്കോർമയുണ്ടോ...?? പാർട്ട് 55 വായിച്ചാൽ മതി..അന്ന് അവളും തിരികെ അധരം ചേർത്തു.. എന്ന് പറഞ്ഞു ഞാൻ നിർത്തിയില്ലേ...ഇപ്പോൾ ട്വിസ്റ്റ് തരാൻ വേണ്ടി ഞാൻ അന്നത്തെ ആ രാത്രി കുറച്ചു മുക്കിയതാ....🙈🙈...) 🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵 അന്ന് അവന് മീതെ കിടന്നവളും അവനിൽ അധരം ചേർത്ത നിമിഷം...അവളുടെയാ മൃദുലതയിൽ... അവൾ കുഞ്ഞല്ലേ എന്ന് കരുതി അതുവരെയവൻ അടക്കി വച്ച വികാരമെല്ലാം അവന്റെ ബോധമില്ലായ്‌മയിൽ അണപൊട്ടിയൊഴുകുകയായിരുന്നു... വാത്സല്യവും പ്രണയവും മറ്റെന്തൊക്കെയോ ആയി മാറിയ നിമിഷം.... അന്നാരാത്രി അവന്റെ വിരലുകളും ചുണ്ടുകളും അവളിൽ കുസൃതി കാണിക്കുമ്പോൾ അവൾ അവനെ ഒന്നെതിർക്കുക പോലും ചെയ്യാതെ  ചിരിയോടെ തന്നെ കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു... അല്ലെങ്കിലും അവൾ അവനെയെന്നും ഒന്നിനും തടയാറില്ലല്ലോ...അവനോളം തന്നെ അവൾക്ക് പ്രിയപെട്ടതാണല്ലോ അവന്റെ ഓരോ ചെയ്തികളും... പകുതിക്കുവച്ചപ്പോഴോ അവളിൽ നിന്നവളുടെ ചിരി മായ്ഞ്ഞിരുന്നു... ഇടയ്ക്കവളിൽ നിന്നുയർന്ന തേങ്ങൽ പോലും അവൻ കേട്ടിരുന്നില്ല എന്നതാണ് സത്യം... അവളിലേക്കലിഞ്ഞു ചേരാൻ തടസ്സമായെതെല്ലാം മറനീക്കി.... ആ രാത്രി തന്നെ അവനവളിലേക്ക് മഴയായ് പെയ്തിറങ്ങിയിരുന്നു... പിറ്റേന്ന് കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ അവന്റെ നഗ്നമായ നെഞ്ചിൽ വാടിയ താമരത്തണ്ടു പോലെ തളർന്ന് കിടക്കുന്നവളെ കണ്ടവൻ ഞെട്ടിയിരുന്നു... കുടിച്ചതിന്റെ ലഹരി ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തന്നെ തലേന്നത്തെ കാര്യങ്ങളോരോന്നായി അവനോർമയിൽ തെളിഞ്ഞു.. തെറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു...ബോധമില്ലാത്ത ഒരു പെണ്ണിനോടും ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്ത വലിയ തെറ്റ്... ഇനിയിപ്പോൾ ഏത് ലഹരിയെ  മുൻനിർത്തിയിട്ടാണെന്ന് പറഞ്ഞാലും ന്യായീകരിക്കാൻ പറ്റാത്ത തെറ്റ്... അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു... അവളുടെ കഴുത്തിലും മറ്റും താൻ തീർത്ത പാടുകളിലൂടെ പതിയെ വിരലോടിച്ചു... നീറ്റൽ കൊണ്ടവൾ ആ ഉറക്കത്തിലും നെറ്റി ചുളിച്ചു... അവൻ കുറ്റബോധം കൊണ്ട് ഉള്ളു വിങ്ങി പോയി... വേഗം ബെഡിൽ കിടന്ന അവന്റെ ഡ്രസ്സ് എടുത്തിട്ട് അവൾക്കും ഡ്രസ്സ് ചെയ്തു കൊടുത്തതിന് ശേഷം അവനവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് പൊതിഞ്ഞു പിടിച്ചു.. അവളുടെ മുഖത്തെ തളർച്ച കണ്ടതും അവനവളെ വിളിച്ചുണർത്താൻ തോന്നിയില്ല... ഒന്ന് കൂടെ ഇറുകെ ചേർത്തു പിടിച്ചിരുന്നു... അവൾ തന്റെ സ്വന്തമല്ലേ...എന്ന ഉത്തരം കൊണ്ട് മനസ്സിലുള്ള കുറ്റബോധത്തെ സാധൂകരിക്കാൻ ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു നോക്കി... പക്ഷേ...കഴിഞ്ഞില്ല....ഇന്നലെ താനവളെ നോവിച്ചു കാണില്ലേ എന്നോർത്തതും കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറഞ്ഞു വന്നു... പിന്നെയും അല്പനേരം കഴിഞ്ഞാണ് അവൾ ഉണർന്നത്... ആ തളർച്ചയിലും  അവനെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു... പിന്നെ എന്തോ ഓർമ വന്നത് പോലെ മുഖം വീർപ്പിച്ചവനിൽ നിന്നടർന്ന് മാറി... ""ദേവു സിദ്ധുനോട് മിണ്ടില്ല...സിദ്ധു ദേവൂന്റെ ഇവിടെ ഒക്കെ വേദനയാക്കീലേ..."" സ്വയം കഴുത്തിലും മറ്റും ഒന്ന് തൊട്ട് കാണിച്ചു കൊണ്ടാണവൾ അത് പറഞ്ഞത്... അവനതിന് മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.... അവന്റെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ കണ്ടതും പിണക്കം മാറ്റി വച്ചു വേഗം അവളവനെ ഇറുകെ പുണർന്നു.. ""ദേവു വെറുതെ പറഞ്ഞതാ സിദ്ധു...ദേവു സിദ്ധുനോട് മിണ്ടുംലോ...കരയണ്ടാ...സിദ്ധു കരഞ്ഞാ ദേവും കരയും.."' അപ്പോഴേക്കും അവൾ വിതുമ്പലിന്റെ വക്കിലെത്തിയിരുന്നു... അവൻ അതിന് മറുപടിയായി അവളെ ഒന്ന് കൂടെ അവനിലേക്ക് ചേർത്ത് പിടിച്ചു... മനസ്സിൽ തന്നെ അവളോട് ഒരായിരം വട്ടം മാപ്പ് പറഞ്ഞു... അന്ന് തന്നെ അവർ തിരികെ കേരളത്തിലേക്ക് വരാൻ തീരുമാനിച്ചത് കൊണ്ട്  പിന്നെയവൻ അവളെ വേഗം ഫ്രഷ് ആവാൻ അയച്ചു.. കുളിച്ചിറങ്ങിയ അവളിൽ പഴയ ക്ഷീണമൊന്നും കാണാത്തത് അവനാശ്വാസമേകി... റെഡി ആയി കഴിഞ്ഞു മുറിക്ക് പുറത്തേക്ക് ഓടാൻ തുടങ്ങിയ അവളെ അവൻ പിടിച്ചു നിർത്തി എങ്ങോട്ടാ എന്ന ഭാവത്തിൽ ഒന്ന് നോക്കി... ""ദേവു കൃതീന്റെ അടുത്തോട്ടാ സിദ്ധു..ഈ മുറിവൊക്കെ കാണിച്ചു കൊടുത്തിട്ട് വേംവരാ.."" സ്വന്തം കഴുത്തിൽ ചൂണ്ടിയാണ് അവളത് പറഞ്ഞത്... അത് കേട്ടതും അവൻ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി... അവളെ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കും എന്നവന് അറിയില്ലായിരുന്നു...അവിടെ പോയി അവൾ എന്തൊക്കെയാ പറയാൻ പോവുന്നതെന്നും അറിയില്ല.. അവൾക്ക് എല്ലാം ഓർമ കാണുമെന്നവനറിയാമായിരുന്നു... ""കുഞ്ഞാ...ഇതൊന്നും ആർക്കും കാണിച്ചു കൊടുക്കാൻ പാടില്ല...പിന്നെ ഒന്നും ആരോടും പറയാനും പാടില്ല..."" അവനത് പറഞ്ഞതും അവൾ അങ്ങനെയാണോ എന്ന മട്ടിൽ അവനെയൊന്ന് നോക്കി.. ""പറയ്യോ...??"" അവൻ അവളുടെ മുഖം കൈ കുമ്പിളിൽ എടുത്തു ആർദ്രമായി തന്നെ ചോദിച്ചു.. ""സിദ്ധു പറയണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞാ പിന്നെ ദേവു ആര്ടെടുത്തും പറയ്യേ ഇല്ല..."" അതും പറഞ്ഞവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിന്നു.... അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ആ പറച്ചിലിൽ അവനുള്ളിലെ നോവ്‌ കൂടുകയായിരുന്നു... ഒരു കുഞ്ഞു വേദന പോലും സഹിക്കാൻ കഴിയാത്തവളാണ്... ഇന്നലെ താൻ അവളെ എത്ര നോവിപ്പിച്ചിരിക്കും...എന്നിട്ടും ഒരു പരിഭവം പോലും ഇല്ലാതെ തന്നോടൊട്ടി നിൽക്കുന്നു... അവളുടെ ഉള്ളിൽ അവനുള്ള സ്ഥാനം എത്ര വലുതാണെന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും മനസിലാക്കുകയായിരുന്നു അവനപ്പോൾ...❤️ 🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵 ""സിദ്ധു...."" മഹേശ്വറിന്റെ വിളികേട്ടാണ് അവൻ ഓർമകളിൽ നിന്നുണർന്നത്... അവൻ ഓടി പുറത്തു ചെന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ബോധം മറഞ്ഞു മഹേശ്വറിലേക്ക് ചാഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവളെയാണ് കണ്ടത്... അവൻ വേവലാതിയോടെ അവളെ കയ്യിൽ കോരിയെടുത്തു..താഴെ തന്നെയുള്ള ഒരു മുറിയിൽ കൊണ്ട് കിടത്തി... ""പേടിക്കേണ്ട സിദ്ധു..ക്ഷീണം കാരണം മയങ്ങിപോയതാണ്...കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ശരിയാവും..."" അവന്റെ മുഖത്തെ ആധി കണ്ടതും മഹേശ്വർ അവനെ സമാധാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.... അവൾക്കൊപ്പം അവൻ മാത്രം മതി എന്ന മട്ടിൽ എല്ലാവരും മുറിവിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതും അവൻ അവളെ വാത്സല്യത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കി... അവളെ എത്ര നോക്കി നിന്നിട്ടും മതിയാവാത്ത പോലെ.... ഇപ്പോഴും അവനൊരു സ്വപ്നലോകത്തായിരുന്നു.. നടക്കുന്നതെല്ലാം യാഥാർഥ്യമാണെന്ന് പോലും ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയാത്തവിധം... തന്റെ ജീവന്റെ അംശത്തെ പേറുന്നവളുടെ ഉദരത്തിലേക്ക് കണ്ണെത്തി നിന്നു... അവന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല..... അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവൾ തന്നെ കുഞ്ഞാണല്ലോ.... ആ കുഞ്ഞു വയറിൽ ഒരു കുഞ്ഞുവാവ..❤️ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ വെറുമൊരു ഓർമ മാത്രമായി അവൾ മാറി എന്ന് നിനയ്ച്ചിടത്തു നിന്നും അവൾ തന്നെ പൂർണ്ണനാക്കിയിരിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവനെ ആനന്ദത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തിച്ചിരുന്നു... അവൻ പ്രണയത്തോടെ അതിലുപരി വാത്സല്യത്തോടെ തന്നെ മുഖം കുനിച്ചു അവിടെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തു.....❤️ അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും അവളിൽ അടിമപെടുകയായിരുന്നു... ❤️........അത്രമേൽ എന്താവോ                    നിന്നിലുള്ളത്....                 ഇത്രമേൽ ഞാൻ              ♥️നിന്നിലലിയാൻ♥️..........❤️ 🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵 തുടരും......♥️ പ്രതിലിപിയില്‍ എന്നെ ഫോളോ ചെയ്യൂ, https://pratilipi.app.link/kTHejrzSh3b ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി! #💞 പ്രണയകഥകൾ #📙 നോവൽ #📔 കഥ

ചെങ്കൽ ചൂള...(36) രാജു തളർന്നവശനായപ്പോൾ കളരിയിലൂടെ കാമിനി പൂട്ടിട്ട് രാജുവിനെ ഇരുത്തി കിടത്തിയ ശേഷം രാജുവിൻ്റെ കാല് പിടിച്ചുയർത്തി ജയിച്ചു. അതോടെ ജനം ആർത്തിരമ്പി... "കാമിനി... കാമിനി... കാമിനി..." എന്ന് ആർത്തു വിളിച്ചു... ജനങ്ങൾ സ്റ്റേജിലേക്ക് ഇരച്ചു കയറി പൂ മാലകൾ കൊണ്ട് കാമിനിയെ മൂടി... കാമിനിയുടെ പാർട്ടി കാമിനിയുടെ പേരിൽ മുദ്രാവാക്യം മുഴക്കി... രാജുവിനും സംഘത്തിനും ഏററ ഏറ്റവും വലിയ അടിയായിരുന്നു അത്... ജനം ആർത്തിരമ്പുമ്പോൾ വാസു തൻ്റെ സംഘത്തോടായി പറഞ്ഞു: ഇതിന് വാശി തീർക്കണം... അതിനുളള ഒരു പുതിയ അടവ് എൻ്റെ പക്കലുണ്ട്... മൂന്നാം റൗണ്ടിൽ നമ്മളേ ജയിക്കൂ... പക്ഷേ നമ്മൾ കളി ഇവിടെ കൊണ്ട് നിർത്തുന്നില്ല..." "പിന്നെ?" "കളി നമുക്ക് ഇനിയും തുടരണം..." "അതെങ്ങനെ? അതിന് കാമിനി സമ്മതിക്കില്ല..." വാസു: അവളെ കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിക്കാനുളള അടവ് എൻ്റെ പക്കലുണ്ട്..." "അതിന് എന്തോന്ന് അടവ്?" വാസു: പണം...പണം കൊടുത്താൽ അവൾ വീഴും..." "ഞങ്ങൾക്കൊന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല" വാസു: "മനസ്സിലാക്കി തരാം...നാം ഈ ഷോ കുറേ നാളത്തേക്ക് അങ്ങ് നീട്ടുന്നു...കാമിനിക്ക് പണം കൊടുത്താൽ മതി ...അവൾ വഴങ്ങും..." "അതിന് പണം നമ്മൾ എവിടുന്ന് കൊടുക്കും?" വാസു: "അതാണ് ഐഡിയ...എന്തായാലും നമ്മൾ തോററൂ... മൂന്നാം റൗണ്ട് നമ്മൾ ഈസിയായി ജയിക്കും... പക്ഷേ ജയം അവൾക്കാണ്...നമ്മൾ കുറേ ഷോ അങ്ങ് തോല്ക്കുന്നു... ഇടയ്ക്കിടെ ഒന്ന് നാം ജയിക്കുന്നു..." (തുടരും) #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💚 എന്റെ കേരളം #💓 ജീവിത പാഠങ്ങള്‍ #😋 തനി നാടൻ രുചികൾ

♥️നിന്നിലലിയാൻ♥️ 63 മയക്കം വിട്ടുണർന്നതും അവൻ വേഗം വെപ്രാളത്തോടെ അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പാഞ്ഞു.. പുറത്തു നിന്ന് നോക്കി.. അകത്തിരിക്കുന്ന അവളെ കണ്ടപ്പോഴാണവന് ശ്വാസം നേരെ വീണത്... മനുവും പുറകെ തന്നെ വന്നു.. ""ഞാൻ...ഞാൻ...അവൾ പോയി കാണുമോന്ന് പേടിച്ചു പോയി മനു..."" അവളില്ലായ്മയെ അവൻ എത്രമാത്രം ഭയക്കുന്നുവെന്ന് ആ ഇടറിയ വാക്കുകളിൽ നിന്ന് തന്നെ വ്യക്തമായിരുന്നു... ""നാളെയാ സിദ്ധു ഫ്ലൈറ്റ്.."" അത് കേട്ട കാർത്തി പതിയെ പറഞ്ഞു.. അത് കേൾക്കുമ്പോൾ സിദ്ധുവിന്റെ ഭാവം എന്താവും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവന്റെ മുഖത്തു പോലും നോക്കാതെയാണ് കാർത്തിയത് പറഞ്ഞത്.. ""അപ്പോൾ ഇന്നൊരു രാത്രി മാത്രമേ എന്റെ കൊച്ചെന്റെയരികിൽ ഉള്ളൂ അല്ലേ...??"" അത്രയും പതിഞ്ഞ സ്വരം.. ആരും തിരികെ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല...ആരുടെ വാക്കുകൾക്കും അവനാശ്വാസം പകരാൻ കഴിയില്ലെന്ന് എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.. പിന്നെ ഉള്ള നിമിഷങ്ങൾ അവന്റെ കാത്തിരിപ്പിന്റേതായിരുന്നു... അവളുറങ്ങാനായുള്ള കാത്തിരിപ്പ്.. എന്നത്തേയും പോലെ ഇന്ജക്ഷന്റെ സഹായത്തോടെ അവൾ ഉറക്കമായതും സിദ്ധു അവൾക്കരികിലേക്ക് ചെന്നു.. എപ്പോഴെത്തേയും പോലെ അവൾക്കരികിൽ ഇരിക്കാനല്ല...മറിച്ചു അവളെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഇറുകെ ചേർത്തു പിടിച്ചൊന്ന് കിടക്കാൻ തോന്നിയവന്. ഇനി അത് പോലൊരു ചേർത്തു പിടിക്കൽ ഉണ്ടാവണം എന്നില്ലല്ലോ....💔 അവൾ ചരിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു.. അവനും പതിയെ അവൾക്കടുത്തു ചെന്ന് അവൾക്കഭിമുഖമായി അവളോട് ചേർന്ന് കിടന്നു.. ആ മുഖമാകെ കണ്ണോടിച്ചു... പാറിപറക്കുന്ന ആ മുടിയിഴകൾ ചെവിക്ക് പുറകിലേക്കൊതുക്കി വച്ചു കൊടുത്തു.. അവളിൽ അവൻ തിരയുകയായിരുന്നു അവന്റെ ദേവുവിനെ... ഉറക്കത്തിൽ പോലും മുഖത്തു കുസൃതി ഒളിപ്പിക്കുന്നവളെ... തന്നോടുള്ള കുശുമ്പാലും സ്വാർത്ഥതയാലും മുഖം ചുവപ്പിക്കുന്നവളെ.. എന്നാൽ വിഷാദം മാത്രം കളിയാടുന്ന ആ മുഖത്ത്‌ അവന്റെ ദേവുവിന്റെ ഒരംശം പോലും അവന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന അവളുടെ കൺപോളയിലേക്കൊന്ന് നോക്കി..ചുറ്റും കറുപ്പ് പടർന്നിരിക്കുന്നു... അവിടെ ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തൊന്ന് ചുംബിച്ചു.. തന്നെ കാണുമ്പോൾ തിളങ്ങാറുള്ള ആ മിഴികൾ ഇനി തനിക്ക് ഒരുപാട് അകലേക്ക്  പോവുകയാണെന്നോർക്കും തോറും അവന് ശ്വാസം വിലങ്ങുന്നത്  പോലെ തോന്നി... അവൻ അവളുടെ മുറിവനങ്ങാതെ അവളെ വലിച്ചു നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു... ആ നിമിഷം അവൾ മയക്കത്തിലും നെറ്റിചുളിച്ചൊന്നു മൂളി..പിന്നെ കുറുകി കൊണ്ട് അവനിലേക്ക് തന്നെ പറ്റിചേർന്ന് കിടന്നു.. അപ്പോൾ മാത്രം അവളിൽ അവനവന്റെ പഴയ ദേവുവിനെ കാണാനായി... അവളും ഇങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നല്ലോ... ഉറക്കത്തിൽ ഒന്നനങ്ങിയാൽ പോലും ഇത് പോലെ മൂളിയും കുറുകിയും അവനിലേക്ക് പതുങ്ങും... അവനവളെ അത്രയും ഇറുകെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തണച്ചു.. അവന്റെ കൈകൾ അവളെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കുന്നതിനനുസരിച്ചു അവളവനിലേക്ക് ചുരുണ്ടു കൂടി... ഇനി ഇത് പോലൊരു പുണരൽ പോലും തനിക്കന്യമാണെന്നോർക്കും തോറും അവന്റെ കണ്ണീർ അവളുടെ മുടിയിഴകളെ നനച്ചൊഴുകി കൊണ്ടിരുന്നു... തന്നെ മാത്രം ചുറ്റിപറ്റി ജീവിച്ചവൾ... ഇന്നവളുടെ ഓർമകളിൽ പോലും താനില്ലെന്ന വസ്തുത വീണ്ടും വീണ്ടും അവനെ ചുട്ടു പൊള്ളിക്കുകയായിരുന്നു.. പുലരുവോളം അവളിൽ നിന്ന് കൈ അൽപ്പം പോലും അയക്കാതെ...ഇമകൾ വെറുതെ പോലും ഒന്ന് ചിമ്മാതെ അവൻ കിടന്നു.. അവന്റെ കണ്ണീരിനൊപ്പം കണ്ണീരിൽ ചാലിച്ച ചുംബനങ്ങളും അവളുടെ നെറുകയെ ഇടയ്ക്കിടെ പുണർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു... ആ രാത്രിക്ക് ദൈർഘ്യം പോരെന്നവന് തോന്നി...ആ രാത്രി അവസാനിക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് പോലും തോന്നിപോയി.. അവൾക്ക് മയക്കം തെളിയാനായതും മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ അവളെ തന്നിൽ നിന്നടർത്തി മാറ്റി അവൻ എഴുന്നേറ്റു.. നേരെ കിടത്തി..ആ മുഖം കൈ കുമ്പിളിൽ എടുത്തു ഭ്രാന്തമായി തന്നെ ചുംബിച്ചു... ഇനി ഒരവസരം ഇല്ലല്ലോ....💔 ആ മുറിവുകളിൽ കൂടി അധരങ്ങൾ പതിപ്പിച്ചു പിൻവാങ്ങാൻ തുടങ്ങിയതും അവളുടെ താലിയും അവന്റെ കയ്യിൽ കിടന്ന കണ്ണന്റെ ചെയിനുമായി കൊരുത്തു വലിച്ചതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു... അവൻ പതിയെ അവ തമ്മിൽ അടർത്തി മാറ്റി.. ഓർമ തിരികെ വന്ന ഈ ദിവസങ്ങൾക്കിടയിൽ സ്വന്തം കഴുത്തിൽ കിടക്കുന്ന ഈ താലി അവളുടെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടില്ലേ എന്നവനോർത്തു... കണ്ട് കാണില്ല....അല്ലെങ്കിലും അവൾ ഇപ്പോൾ സ്വയം പോലും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ലല്ലോ.... ഇനിയെപ്പോഴെങ്കിലും ശ്രദ്ധയിൽ പെടുമ്പോൾ  അതെങ്ങനെ തന്നിൽ എത്തി ചേർന്നെന്ന് തിരക്കുമായിരിക്കും...പിന്നെ ദേഷ്യത്തോടെ തന്നെയത് പൊട്ടിച്ചെറിയുമായിരിക്കും...💔 അതോർത്തപ്പോൾ തന്നെ അവനിൽ വല്ലാത്ത നോവ്‌ തോന്നി... ആ ചുണ്ടിൽ നേർമയായൊന്നുകൂടി മുത്തികൊണ്ട് അവൻ ആ മുറിവിട്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു..... ❤️അല്ലെങ്കിലും നിന്റെ അധരങ്ങളിലെ ചൂടെനിക്കെന്നും കുളിരു മാത്രമേ പകർന്നിട്ടുള്ളൂ....❤️ 🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵 മുറിവ് നേരെവണ്ണം മാറിയില്ലായിരുന്നു.. മാത്രമല്ല..ഇനിയും ചില ടെസ്റ്റുകളുടെ റിസൾട്ട് വരാനുണ്ട് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടും അവൾ ഡൽഹിയിലേക്ക് തിരികെ പോവണം എന്ന തീരുമാനത്തിൽ നിന്ന് പിന്മാറിയില്ല.. അവളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇനിയിവിടെ നിൽക്കേണ്ട ഒരാവശ്യവും ഇല്ലായിരുന്നു... മഹേശ്വർ ഉൾപ്പെടെ എല്ലാവരും സിദ്ധുവിനോട്  അവളോട് എല്ലാം പറയട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചെങ്കിലും അവനത് തടഞ്ഞു.. അതവളുടെ മാനസികാവസ്ഥയെ എങ്ങനെ ബാധിക്കുമെന്നവന് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു... പോവാൻ സമയമായപ്പോൾ കൃതി അവനെ ചുറ്റിപിടിച്ചു നിന്ന് കരയാൻ തുടങ്ങി.. ""ഞാൻ സിദ്ധുവേട്ടന്റെ കൂടെ നിന്നോട്ടെ...??"" അവൾ വിതുമ്പലോടെ തിരക്കി.. അവൻ പതിയെ അവളുടെ തലയിൽ തലോടി..... ""ഒരു ഉറക്കത്തിൽ ഞാൻ കണ്ട മനോഹര സ്വപ്നം മാത്രമായിരുന്നു എനിക്കെന്റെ ദേവൂ...ആ സ്വപ്നത്തിന് മാറ്റേകാൻ അതിലേക്ക് കടന്ന് വന്നവരാണ് നിങ്ങൾ.. ഇന്ന് ഞാൻ ആ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നുണരുമ്പോൾ എന്റെ സ്വപ്നത്തോടൊപ്പം നിങ്ങളും മാഞ്ഞു പോയേ പറ്റൂ..."" അത് കേട്ടതും പിന്നെ ആരും ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല...അവരുടെ വാക്കുകൾ അവനിലെ പഴയ ഓർമകളെ ഉണർത്തി അതവനെ കൂടുതൽ കൂടുതൽ കുത്തി നോവിക്കുകയേ ഉള്ളൂ എന്നവർക്കും തോന്നി... അവൻ ഒരു വട്ടം കൂടി പുറത്തു നിന്ന് കൊണ്ട് തന്നെ അവളെ നോക്കി... അവൾ എങ്ങോ നോക്കി നിർവികാരതയോടെ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.. എല്ലാവരും പാർക്കിങിലേക്ക് പോവാനായി മുറിവിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി... കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് തന്നെ കാർത്തിയും മറ്റും സിദ്ധുവിനോടും മനുവിനോടും യാത്ര ചോദിച്ചു.. അവൾ എയർപോർട്ടിലേക്ക് പോവാനായി അവർക്ക് പുറകെ തന്നെ മുറിവിട്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങുമ്പോൾ സിദ്ധു പുറത്തു തന്നെ അവളിൽ നോട്ടമെയ്തു നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു... അവളുടെ ഒരു നോട്ടമെങ്കിലും തനിക്ക് നേരെ വന്നിരുന്നുവെങ്കിൽ എന്നവൻ വെറുതെ ആശിച്ചു പോയി.. പക്ഷേ...അവൾ ആരെയും നോക്കാതെ കാർത്തിക്ക് പുറകെ നടന്നു... (ഇപ്പോൾ ടെഡി മൂവിയിലെ ഈ സോങ്ങും സീനും നിങ്ങളുടെ മൈന്റിൽ ഉണ്ടായിരിക്കണം..ഓരോ ലൈനും വായിക്കണേ...) 🎵(male)🎵 🎶🎶Marandhaaye marandhaaye penne ennai yen maranthaaii.. Kadanthe thaan nadanthaaye yaaro entru yen kadanthaaii..!! Ninaivukal yaavum neenghi ponaal naan yaar... Marathiyaa...?? Avathiyaa..??sagathiyaa..?? Nigazhnthavai ellaam poiyaai aanaal nee yaar... Jananamaa..?salanamaa..?maranamaa..?? Thaniyaai naan vaazhtheney vaanai nee aanaai... unnil era partheney kaanaamal ponaaii.... Yaaaradii...yaaaradii...nan ine yaaradi..?? Nan ine vaazha vor kaaranam kooradi... Yaaradi...yaaradi...paavi nee yaaradii...?? Oruthuli nyaabagam oorutha paaradi.....!! Marandhaaye marandhaaye penne ennai yen maranthaaii.. Kadanthe thaan nadanthaaye yaaro entru yen kadanthaaii..!!🎶🎶 അത്രയും നേരം അടക്കി വെച്ച കണ്ണീരെല്ലാം അണപൊട്ടി പുറത്തേക്കൊഴുകി... സംഭരിച്ച ധൈര്യമെല്ലാം ചോർന്നൊലിച്ചു പോയി... അവൾക്ക് പുറകെ ഓടി ചെന്നവളെ പിടിച്ചു വയ്ക്കാൻ തോന്നി... നീ എന്റേതാണ്...നിന്നെ എന്നിൽ നിന്നകലാൻ വിടില്ലെന്ന് അലറിവിളിച്ചു പറയാൻ തോന്നി... പ്രാണൻ പറിഞ്ഞു പോവുന്ന വേദന...💔💔 ഒരു കാലത്തവൾക്ക് തോന്നിയ വെറുമൊരു ഭ്രാന്ത് മാത്രമായിരുന്നു തന്നോടുള്ള സ്നേഹമെന്ന് ഒരാവർത്തി മനസ്സിനെ പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചിട്ടും അതുൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയാത്ത വണ്ണം അവളോടുള്ള പ്രണയം പേറിയ ഹൃദയം അലറി വിളിക്കുകയായിരുന്നു.. അവളിൽ നിന്നവളുടെ ഭ്രാന്ത് മറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും തന്നിൽ അവളൊരു ഭ്രാന്ത് സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു.. ❤️ചില ബന്ധങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ്.. ആത്മാവിലേക്കാഴ്ന്നിറങ്ങിയാൽ പിന്നെ പറിച്ചെറിയാൻ പ്രയാസമാണ്...❤️ മരിച്ചു പോയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് പോലും അവന് തോന്നിപ്പോയി... അവൾ കാറിനടുത്തേക്ക് എത്തുന്നത് വരെയും അവൻ അവൾക്ക് പുറകെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.. വെറുതെ എങ്കിലും ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ....💔 അവളുടെ കുറുമ്പും കുസൃതിയും മാത്രമല്ല...!! ഈ നിമിഷം മുതൽ അവളും തനിക്കന്യമാവുകയാണെന്നോർക്കും തോറും അവനൊന്നലറി കരയാൻ തോന്നി.. 🖤ഉണ്ടായിരിക്കുമോ..നിന്റെ മനസ്സിലും നമ്മൾ ജീവിക്കാതെ പോയൊരാ ജീവിതം..!! ഇല്ലാതിരിക്കട്ടെ...നിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നെന്റെ വെന്ത നിഴലിനെ പിൻവലിക്കുന്നു ഞാൻ..🖤 (കടപ്പാട്) അവൾ കാറിലേക്ക് കയറുന്നതിന് മുൻപ് ഒരുവട്ടം തിരിഞ്ഞൊന്ന് നോക്കി... അപ്പോഴേക്കും സിദ്ധു അവൾ പോവുന്നത് കാണാൻ ത്രാണിയില്ലാതെ തിരിഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു...💔 അവളുടെ കണ്ണുകൾ കാരണമേതുമില്ലാതെ ചുറ്റും പാഞ്ഞു നടന്നു.. മനസ്സ് മാത്രം അത്രമേൽ പ്രിയപ്പെട്ടതെന്തോ അരികിൽ ഉണ്ടെന്നലറി വിളിച്ചു... 🎵(female)🎵 🎶🎶 mugilumillai...puyalumillai...mazhai varumaa....?? Idhaythiley  inam puriyaa kalavaramaa....?? Vithayumillai uramumillai..maram varumaa..?? Ninaivugalil kilaivirithen sugam tharumaa..??🎶🎶 കാർത്തി വിളിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ സ്വബോധത്തിലേക്ക് വന്നത്.. കാറിൽ കയറി അവൾ പോയെന്ന് മനസിലായതും സിദ്ധു അതേ പടി നിലത്തു മുട്ട് കുത്തിയിരുന്നു... സ്വന്തം മുടിയിൽ ഇറുകെ പിടിച്ചു വലിച്ചു അത്രയും ഉറക്കെ അലറി വിളിച്ചു...💔💔 🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵 മനുവിന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞിരുന്നു.. അവൾ പോയതിനേക്കാൾ ഏറെ.. സിദ്ധുവിന്റെ അവസ്ഥയാണവനിൽ നോവ്‌ തീർത്തത്.. മനു അവനെ ഒരുവിധം പിടിച്ചെഴുന്നേല്പിച്ചു കാറിൽ കയറ്റി... കാറിൽ കയറിയതും അവൻ പുറത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.. പിന്നെ എന്തോ ഓർമ വന്നപോലെ ഫോൺ എടുത്തു എന്തോ ചെയ്തു.. വീടെത്തുന്നതിന് മുൻപ് ഒരു വണ്ടി അവരുടെ കാറിന് മുമ്പിൽ വന്ന് നിന്നു.. ഓഫീസിലെ സ്റ്റാഫ്‌ ആയിരുന്നു.. സിദ്ധുവിന്റെ കയ്യിൽ ഒരു ബോക്സ് ഏല്പിച്ചതിന് ശേഷം തിരികെ പോയി... മനു നോക്കിയപ്പോൾ അതിൽ മുഴുവൻ മദ്യകുപ്പികളായിരുന്നു.. ഫോണിൽ നേരത്തെ ഇത് കൊണ്ട് വരാൻ ആയിരിക്കും മെസ്സേജ് അയച്ചതെന്നു മനുവിന് മനസിലായി.. മനു അവനെ രൂക്ഷമായൊന്ന് നോക്കി കൊണ്ട് ആ ബോക്സ് അവനിൽ നിന്ന് മാറ്റാൻ നോക്കിയതും സിദ്ധു മനുവിന്റെ കൈകൾ തട്ടിമാറ്റി അതിൽ നിന്ന് ബോട്ടിൽ എടുത്തു കുടി തുടങ്ങി.... മനുവിനതെടുത്തു പുറത്തു കളയാൻ തോന്നി.പക്ഷേ....ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയിൽ അത് പുറത്തു കളഞ്ഞാൽ സിദ്ധുവും പുറകെ ചാടും എന്നറിയാവുന്നത് കൊണ്ട് തന്നെ അവൻ സംയമനം പാലിച്ചു.. വീടെത്തി കാറിൽ നിന്നിറങ്ങിയതും അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഉമ്മറത്തേക്ക് പാഞ്ഞു ചെന്നു.. തന്റെ കാറിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാൽ ഉള്ളിൽ നിന്ന് വിടർന്ന മുഖത്തോടെ ആവേശത്തോടെ ഓടി വരുന്നവളെ ഓർമവന്നു.. അവളെ ഓർക്കാതിരിക്കാൻ കുടിച്ച ലഹരിയൊക്കെ അവളുടെയാ ആ ചെറിയ ഓർമയിൽ തന്നെ ഇറങ്ങിപോയത് പോലെ തോന്നി.. അകത്തേക്ക് കയറിയതും ബ്രൗണി ഓടി അവനടുത്തേക്ക് വന്നു..അവന്റെ ചുറ്റും നടന്നെന്തോ തേടി കൊണ്ടിരുന്നു.. അവൻ കുനിഞ്ഞു ബ്രൗണിയെ കയ്യിലെടുത്തു.. ""നീ തിരയുന്നതാരെയാണെന്നെനിക്കറിയാം... പക്ഷേ...തിരഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യവും ഇല്ല.. അവൾ പോയി......."" കുഴഞ്ഞു കൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞതത്രയും... ബ്രൗണിയെ താഴെ വയ്ച്ച ശേഷം ഹാളിൽ ചുറ്റും നോക്കി... ചുവരിൽ ആകെ അവൾ ക്ളർപെൻസിൽ കൊണ്ട് എഴുതിയതും വരച്ചതും ആയിരുന്നു.. ആ ചിത്രങ്ങൾ പോലും അവനുള്ളിലെ മുറിവിന് ആഴം കൂട്ടുകയായിരുന്നു.. ഡൈനിങ് റൂമിലേക്ക് കണ്ണെത്തി.. അതിന് മുകളിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു കൊഞ്ചലോടെ വാരി താ സിദ്ധു...എന്ന് പറയുന്നവളെ ഓർമ വന്നു.. അവന് സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു.. വേച്ചു വേച്ചു മുകളിലേക്ക് കയറി പോവുന്ന അവനെ പിടിക്കാൻ മനു ചെന്നതും അവനാ കൈകൾ തട്ടി മാറ്റി... ""എന്റെ പുറകെ ആരെങ്കിലും കയറി വന്നാൽ ഉണ്ടല്ലോ..."" അതും പറഞ്ഞവൻ മുകളിലേക്ക് കയറി പോയി.. മുറിയിലേക്ക് കയറി..അവസാനം അവർ ഒരുമിച്ചുണ്ടായിരുന്നത് പോലെ തന്നെ... ഒരു മാറ്റവും ഇല്ല...സെറ്റിയിൽ ആ ബ്ലാങ്കെറ്റുപോലും അതേ പടി കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു... മുറിയാകെ അവളുടെ ഗന്ധം മാത്രം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് പോലെ... ആ കുറുമ്പ് നിറഞ്ഞ ചിരിയും സ്വരവും അലയടിക്കുന്നത് പോലെ... അവന്റെ നോട്ടം മുറിയിലെ ബെഡിനെതിരെ ഉള്ള ചുവരിൽ പതിഞ്ഞു.. അവളോടൊത്തുള്ള ഒരുപാട് ഫോട്ടോ ഫ്രെയിംസ് അവിടം മുഴുവനും നിറച്ചു വച്ചിരുന്നു.. അന്ന് ഈ ഫോട്ടോസ് എല്ലാം വാളിൽ സെറ്റ് ചെയ്ത ദിവസം അവനോർമ വന്നു.. അവളെ കണ്ണ് പൊത്തി മുറിയിലേക്ക് കൊണ്ട് വന്ന് കൈ മാറ്റി ഇതവളെ കാണിച്ചപ്പോൾ അത്രയും സന്തോഷത്തോടെ അവൾ അലറി വിളിച്ചിരുന്നു... തന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു തന്റെ മുഖമാകെ ചുംബനങ്ങളാൽ മൂടിയിരുന്നു... അന്ന് മുഴുവനും അവൾ തന്നെയും ചുറ്റിപിടിച്ചു ഈ ഫോട്ടോസിൽ തന്നെ നോക്കി  സമയം ചിലവഴിച്ചിരുന്നു..... ഓർമകൾ എത്തി നോക്കുംമ്പോൾ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും തടയാൻ കഴിയാതെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ പെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നു... അവൻ ആ ഫോട്ടോസിലൂടെ പതിയെ വിരലോടിച്ചു... ആ ഓരോ ചിത്രങ്ങൾക്കും ഓരോ കഥ പറയാനുണ്ടെന്ന് തോന്നി... അവളുടെ കുറുമ്പും കുസൃതിയും നിറഞ്ഞ ഒരായിരം കഥകൾ.. അവളോടൊത്തുള്ള ഓരോ നിമിഷവും ഒരു തിരശീലയിൽ എന്ന പോലെ മുന്നിൽ മിന്നിമാഞ്ഞു... 🖤അപരിചിതയായി കടന്ന് വന്ന് അത്രമേൽ സ്നേഹത്തിലാഴ്ത്തി ഒരുപിടി ഓർമകൾ സമ്മാനിച്ചതിന് ഒരു നന്ദി വാക്ക് പോലും കേൾക്കാതെ... ഒരു യാത്ര പോലും പറയാതെ.. പോയതിലാണ് എനിക്ക് നിന്നോട് ഇത്രമേൽ പരിഭവം..🖤 (കടപ്പാട്) അവനറിയുകയായിരുന്നു...അവന്റെ പൂർണ്ണത അവളിലാണെന്ന്...❤️ സെറ്റിയിൽ നിന്ന് അവൻ ആ ബ്ലാങ്കെറ്റ് വലിച്ചെടുത്തു.. ബെഡിലേക്കൊന്നു നോക്കി...അന്ന് അവൾ കേറി കളിച്ചതിന്റെയാവാം..ചുളിവുകൾ വീണിരിക്കുന്നു... അവനാ...ബെഡ്ഷീറ്റും വലിച്ചെടുത്തു.. പിന്നെയാ ബ്ലാങ്കെറ്റും ഷീറ്റും കൂടി ചുരുട്ടി അതിലേക്ക് മുഖം പൂഴ്ത്തി ബെഡിലേക്ക് വീണു... ആർത്തുലച്ചു പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.....💔 ഒരു മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിക്കും അവളുടെ ഓർമകളെ അല്പനേരത്തേക്ക് പോലും അവനിൽ നിന്ന് മായ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല... 🖤ഓർമകളിൽ നോവുന്നത് മറക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ...ഓർമകളിനിമേലിൽ പിറക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ...🖤 (കടപ്പാട്) 🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵🔸🔵 തുടരും......♥️ പ്രതിലിപിയില്‍ എന്നെ ഫോളോ ചെയ്യൂ, https://pratilipi.app.link/kTHejrzSh3b #📔 കഥ #📙 നോവൽ #💞 പ്രണയകഥകൾ ഒട്ടേറെ രചനകള്‍ വായിക്കുകയും എഴുതുകയും കേള്‍ക്കുകയും ചെയ്യൂ, സൗജന്യമായി!

ഞാൻ നിന്നെ ഒന്നു സ്പർശിച്ചോട്ടെ ? അരുൺ അവളെ നോക്കി ചോദിച്ചു.. അവൾ വശ്യമായി ചിരിച്ചു.. നിനക്ക് സ്പർശിക്ക മാത്രമല്ല 24 മണിക്കൂർ പ്രണയിക്കാം.. നീ എന്നെ വിലക്കെടുത്തതല്ലേ?? ഇന്നു ഞാൻ നിന്റെ ചരക്കാണ് .. ചരക്കോ ? അതെ വില കൊടുത്തു വാങ്ങുന്ന സാധനങ്ങൾക്ക് ചരക്കെന്നല്ലേ പറയാറ്..? ഓഹ് അങ്ങനെ... അവൻ അവളുടെ മൂക്കിൻ തുമ്പത്തു സ്പർശിച്ചു.. എന്തു ഭംഗി ആണ് നിന്റെ ഈ നാസിക..അച്ചിൽ വാർത്തെടുത്തപോലെ.. പൂച്ചക്കുഞ്ഞിന്റെ നാസികതുമ്പുപോലെ നല്ല തണുപ്പ്. അവൾ ചിരിച്ചു.. നീ ഇതുവരെ സ്ത്രീകളെ കണ്ടിട്ടില്ലേ? ഉണ്ട് എന്നാലും നിന്നെപ്പോലെ ഒന്നിനെ കണ്ടിട്ടില്ല.. തന്നേമല്ല ഞാൻ ഒരു നാണം കുണുങ്ങൻ ആയിരുന്നു.. നാണം കുണുങ്ങനോ? ആഹ്, കുണുങ്ങി സ്ത്രീലിംഗം അപ്പോൾ കുണുങ്ങൻ പുല്ലിംഗം. അവൾ അറിയാതെ ചിരിച്ചുപോയി. എന്തു ഭംഗിയാ നിന്റെ ചിരി, ചുവന്ന റോസാദലങ്ങൾ പൊലെ ഉള്ള അധരങ്ങൾ, മുല്ലമൊട്ടിനെ വെല്ലുന്ന ദന്തങ്ങൾ.. നോക്കിക്കേ എനിക്കു കുളിരു കോരുന്നു.. എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ നിന്നെ വർണ്ണിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ മുതൽ ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു നിന്നെ ഒന്നു അടുത്തു കാണാൻ...പക്ഷെ ഇത്രയും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.. ഒന്നു കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണോ നീ ഈ നക്ഷത്ര വേശ്യയെ, ഇത്രയും പണം മുടക്കി വാടകക്കെടുത്തതു... അതെ നിന്നെ എനിക്കു കാണണം പൂർണമായി.. ഞാൻ കണ്ടോട്ടെ ?? അവൾക്കു ചിരി വന്നു.. ഇതെന്തു സാധനം ? ഓരോരുത്തന്മാർ വരുമ്പോളേ എന്തൊരു ആക്രാന്തമാ ?? പക്ഷെ എനിക്കു ഡിമാൻഡ്‌സ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് ദേഹത്ത് ഉടവ് ചതവുകൾ ഇല്ല.. അവളോർത്തു.. ഞാൻ ഒരു ചിത്രകാരൻ ആണ്, സൗന്ദര്യം അതു കണ്ണുകളിലൂടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക്‌ ആവാഹിക്കും.. നിന്റെ ഊഷ്മള സൗന്ദര്യം എനിക്കു കണ്ണുകളിലൂടെ ഹൃദയത്തിലൂടെ എന്റെ ക്യാൻവാസിൽ പകർത്തണം.. പകർത്തിക്കോട്ടെ ?? ഓഹ് പിന്നെന്താ , എനിക്കെന്തു മാന്യത.. അതിനു മുൻപായി ഞാൻ ഒന്നു ചോദിച്ചോട്ടെ ? മ് ചോദിച്ചോളൂ.. നീ എങ്ങനെ ഇത്രയും വിലപിടിച്ച ഒരു ചരക്കായി, (നിന്റെ ഭാഷയിൽ) ? അവൾ ഒന്നു ചിരിച്ചു.. ബെഡിന്റെ ഹെഡ്‍ബോർഡിലേക്കു തലയണ വച്ചു ചാരിയിരുന്നു.. കണ്ണുകൾ അടച്ചു.. എല്ലാം ഒരു ചലച്ചിത്രം പൊലെ ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. ഒന്നു മുരടനക്കി ഗളശുദ്ദി വരുത്തി.. അവൻ അവൾക്കു സമീപം ആയി ഇരുന്നു.. ഞാൻ എന്നെ പരിചയപ്പെടുത്താം.. സ്ഥലത്തെ അറിയപ്പെടുന്ന വേശ്യ .. പക്ഷെ എന്റെ വില കുറച്ചു കൂടുതൽ ആണ്. ഒരു രാത്രിക്കു 5 ലക്ഷം . കാരണം ഞാൻ ഒരു നക്ഷത്ര വേശ്യ ആണ്.. ആഴ്ചയിൽ ഒന്നു അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടു കസ്റ്റമേഴ്സിൽ കൂടുതൽ ഞാൻ സ്വീകരിക്കാറില്ല.. മാസം ഒരു കസ്റ്റമർ ഉള്ളെങ്കിൽ പോലും ഞാൻ തൃപ്ത ആണ്. എന്നെ പ്രണയിക്കുന്നവൻ ആകണം എന്നു എനിക്കു നിർബന്ധം ഉണ്ട്. എനിക്കും രതി ആസ്വദിക്കണം.. ഒരു വഴിപാടാകാൻ പാടില്ല.. പ്രാപിക്കാൻ വരുന്നവൻ കുളിച്ചു ശുദ്ദിയായി സുഗന്ധ ദ്രവ്യങ്ങൾ പൂശി എത്തണം.. മദ്യമോ മറ്റു ലഹരികളോ പാടില്ല.. വൈൻ മാത്രം ആവാം. കാരണം ഞാൻ പറഞ്ഞു എനിക്കും രതി ആസ്വദിക്കണം..ഞാൻ അവനെയും അവൻ എന്നെയും പൂർണ്ണം ആക്കണം..കാരണം ഈ തൊഴിൽ എനിക്കു വെറുക്കപ്പെടാൻ പാടില്ല. കാമത്തിൽ കൂടി എന്നെ കാണാൻ പാടില്ല.. വന്യമായി എന്നെ ഭോഗിക്കാൻ പാടില്ല.. എനിക്കു എന്റെ ശരീരത്തിനോട് അത്രയ്ക്ക് കടപ്പാടുണ്ട്. തെറ്റിക്കാൻ ശ്രമിച്ചാൽ അവിടേ നിർത്തും ഞാൻ എന്റെ അന്നത്തെ ജോലി.. എന്റെ പരിചയക്കാരിൽ വലിയ വലിയ പോലീസ് ഓഫീസർസ് വരെ ഉണ്ട് അതുകൊണ്ടു ആരും എന്നെ പിണക്കാറില്ല... എനിക്കു എന്റെ ഈ ശരീരത്തിനോട് കടപ്പാടുണ്ട് എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ .. എന്റെ ശരീരത്തിനോടുള്ള എന്റെ കടപ്പാട് എന്നതു ദൈവം തന്ന ഈ സുന്ദരമായ ശരീരത്തെ എനിക്കു ഇങ്ങനെ തന്നെ സംരക്ഷിക്കണം എന്നതാണ്... അഴക് നിലനിൽക്കുന്ന ഒരു പ്രായം ഉണ്ട്, അതു കഴിഞ്ഞാൽ ആരും തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല.. അപ്പോൾ നിങ്ങൾ ചോദിക്കും എത്ര ഒക്കെ ഡിമാൻഡ്‌സ് വച്ചാലും ഞാൻ ഒരു വേശ്യ അല്ലേ എന്നു.. ഞാൻ വെറും വേശ്യയല്ല, നക്ഷത്ര വേശ്യ ആണ്.. ഞാൻ വേശ്യ ആയതല്ല എന്നെ വേശ്യ ആക്കിയതാണു.. മറ്റാരുമല്ല എന്റെ ചെറിയമ്മ.. എന്റെ അമ്മക്ക് സമാനയായ രണ്ടാനമ്മ.. സ്ത്രീക്ക് ശാപം സ്ത്രീ എന്ന പച്ചപ്പരമാര്ഥം ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചവൾ. 🌟 (കഥയിലേക്ക്‌ പോകാം ) വിശ്വനാഥ പണിക്കരുടെയും ഉമയമ്മ പണിക്കരുടെയും ഒരേയൊരു മകൾ ''പാർവണേന്ദു'' ... ധാരാളം സമ്പത്തിനു നടുവിൽ പിറന്നു വീണ മകം നക്ഷത്രക്കാരി.. ഉമയമ്മ എന്ന എന്റെ അമ്മ അതി സുന്ദരി ആയിരുന്നു, ഒരു അപ്സരസിനെപ്പോലെ.. എന്റെ ജനനം വലിയ ആഘോഷം ആയിരുന്നു തറവാട്ടിൽ.. 4 തലമുറകൾക്കു ശേഷം ജനിച്ച ആദ്യ ഏകപെണ്തരി.. എന്റെ മുത്തശ്ശൻ രാമപ്പണിക്കർ, മുത്തശ്ശി മീനാക്ഷി പണിക്കർ എന്നെ തറയിലും തലയിലും വയ്ക്കാതെ ആണ് വളർത്തിയത്.. എന്റെ മുത്തശ്ശി ആണ് എനിക്കു ഈ പേരു സമ്മാനിച്ചത്. തറയിൽ വച്ചാൽ ഉറുമ്പരിച്ചാലോ തലയിൽ വച്ചു പേനരിച്ചാലോ? എന്റെ മുത്തശ്ശൻ എനിക്കു നാലു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ മരിച്ചു .. മുത്തശ്ശി 10 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ.. എനിക്കു സഹോദരങ്ങളായി ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. മുത്തശ്ശന്റെ കാലശേഷം സ്വത്തിൽ നേരിട്ട് അവകാശം ലഭിച്ച എന്റെ അച്ഛൻ, പഴയ വിശ്വനാഥൻ അല്ലാതാകാൻ അധിക സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല.. പിന്നീട് വഴിവിട്ട ജീവിതം ആയിരുന്നു . അതിൽ എന്റെ അമ്മ വല്ലാതെ മനം നൊന്തിരുന്നു.. അന്നു ഞാൻ 10 ആം തരാം വിദ്യാർത്ഥിനി ആയിരുന്നു.. പ്രായത്തിൽ കൂടുതൽ വളർച്ചയുള്ള അതി സുന്ദരിയായ പെണ്ണ്.. എന്റെ നാട്ടിൽ എനിക്കു സമാനയായ സൗന്ദര്യവതി മറ്റൊരു പെണ്ണില്ലായിരുന്നു.. ക്ഷേത്ര ദർശനത്തിനു സ്ഥിരമായി എത്താറുള്ള ഞാൻ അച്ഛനുവേണ്ടി, വഴിപാടായി മഹാദേവനു കൂവളത്തില മാല ചാർത്തിച്ചു കണ്ടു തൊഴുതു പ്രാർത്ഥിച്ചു , എന്റെ അച്ഛനെ നേർവഴിക്കു നടത്തണെ എന്നു.. മറ്റൊന്നും എന്റെ കണ്ണിലും മനസ്സിലും ഉടക്കാറില്ല.. കാരണം എന്റെ അമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ എന്നെ അത്ര അധികം വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു, തളർത്തിയിരുന്നു.. ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയ എന്നെ ആരോ പിന്തുടരുന്നതായി തോന്നി.. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല വേഗത്തിൽ നടന്നു.. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ ആണ് ആശ്വാസം ആയതു, ഭീതി ഒഴിഞ്ഞത്.. വഴിപാട് മുടക്കാൻ പാടില്ലാത്തതുകൊണ്ടു അടുത്ത ദിവസവും ഞാൻ പോയി. ക്ഷേത്രത്തിൽ എത്തിയ ഞാൻ ആൽത്തറയിൽ ഇരിക്കുന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെ കണ്ടു.. അയാൾ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു. എനിക്കു ചിരിക്കാൻ തോന്നിയില്ല.. ശ്രദ്ദിക്കാതെ ക്ഷേത്രത്തിനകത്തേക്കു നടന്നു.. വഴിപാട് കൗണ്ടറിൽ നിന്നും കൂവളത്തിലമാലക്കു കൂപ്പൺ വാങ്ങി.. മാല ക്ഷേത്രനടയിൽ വച്ചു.. തിരുമേനി ചാർത്തിച്ചത് കണ്ടു തൊഴുതിറങ്ങി.. ഇതെല്ലാം നോക്കി നിന്ന അയാൾ എനിക്കു പുറകെ വന്നു.. ഒന്നു നിൽക്കണെ.. ഞാൻ നിന്നു, താത്പര്യം ഇല്ലാത്ത മട്ടിൽ അയാളെ നോക്കി.. കുട്ടീടെ പേരെന്താ ? എന്റെ ചേട്ടാ, എന്നെ വെറുതെ വിട്ടേക്കൂ.. ഞാൻ ചേട്ടൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന ടൈപ്പ് അല്ല . വെറുതെ സമയം കളയണ്ട.. ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു . അടുത്ത ദിവസവും അയാൾ പുറകെ വന്നു.. ഞാൻ അയാളെ കൈകൂപ്പി തൊഴുതറിയിച്ചു, ദയവായി എന്നെ ഉപദ്രവിക്കാതെ പോകൂ.. അയാൾ എന്റെ പിന്നാലെ വരുന്നത് നിർത്തി.. എന്നാലും എന്നും രാവിലെ ഹാജർ ഉണ്ടാകും.. ശല്യം സഹിക്ക വയ്യാതെ ഞാൻ ക്ഷേത്രദര്ശന സമയം മാറ്റി.. അതും അയാൾ മനസ്സിലാക്കി. ഒടുക്കം ഞാൻ എന്റെ നേർച്ച മുടക്കി.. തുടരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. അയാൾക്ക്‌ വാശി ആയി.. പിന്നീട് സ്കൂൾ സമയം ആയി അയാളുടെ ശല്യം.. നിവൃത്തി ഇല്ലാതെ കാര്യസ്ഥൻ രാഘവേട്ടനോട് പറഞ്ഞു.. രാഘവേട്ടൻ അതു അച്ഛനോടും. അച്ഛൻ അയാളെ ആൾക്കാരെ വിട്ടു പെരുമാറി.. പിന്നീട് ശല്യം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.. പ്ലസ് 2 പഠിക്കുമ്പോൾ അവസാന ദിന ഫൈനൽ എക്സാം കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തിയ എന്നെ വരവേറ്റത് വീടിനു മുൻപിലെ ആൾക്കൂട്ടം ആയിരുന്നു.. എന്തോ അപകടം മണത്ത ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു പറക്കുകയായിരുന്നു.. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച എന്റെ സപ്ത നാഡികളും തകർത്തി.. ചവുട്ടി നിൽക്കുന്ന ഭൂമി കറങ്ങുന്ന പൊലെ തോന്നി..അഗാധമായ ഗർത്തത്തിലേക്ക് പതിക്കുന്ന പോലെ പതിച്ചു... കണ്ണു തുറക്കുമ്പോൾ മുറിയിൽ കട്ടിലിൽ.. എനിക്കു ചുറ്റുമായി ആരൊക്കെയോ.. എന്റെ മിഴിനീരിൽ ഒക്കെ അവ്യക്തം ആയിരുന്നു.. വെള്ളത്തുണിയിൽ പൊതിഞ്ഞ എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട അമ്മ...എനിക്കു ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ ഇന്നും... ചിതയിലേക്കെടുക്കുമ്പോൾ ഞാൻ വാവിട്ടു നിലവിളിച്ചു എന്നെ കൂടി കൊണ്ടുപോകാൻ .. എന്റെ അമ്മക്കൊപ്പം പോകാൻ ആരും എന്നെ അനുവദിച്ചില്ല.. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.. ഇമകൾ മുറുക്കി അടച്ചു ദീർഘ ശ്വാസം എടുത്തു.. അവൾ തുടർന്നു എന്റെ അച്ഛൻ വലിയ പ്രമാണി ആയിരുന്നല്ലോ .. കാര്യസ്ഥൻ രാഘവേട്ടൻ മാത്രം ആയിരുന്നു പിന്നീട് എനിക്കാശ്വാസം.. എന്റെ അച്ഛൻ വിശ്വനാഥ പണിക്കർ ഒരു സ്ത്രീ ലമ്പടൻ ആയിരുന്നു.. എല്ലാമറിയാമായിരുന്ന എന്റെ പാവമമ്മ എല്ലാം സഹിച്ചു ആ നാലു ചുവരുകൾക്കുള്ളിൽ എരിയുകയായിരുന്നു.. തലേദിവസം രാത്രി അച്ഛൻ വീട്ടിലെത്തിയിരുന്നില്ല ഞാൻ സ്കൂളിൽ പോകുന്നവരെ.. രാഘവേട്ടനും ജലജേച്ചിയും ആയിരുന്നു എനിക്കു ഏക ആശ്വാസം.. ദിവസങ്ങൾ കൊഴിഞ്ഞു പോയി.. ജലജേച്ചി നിർബന്ധിച്ചു ആയിരുന്നു എന്നെ കഴിപ്പിച്ചിരുന്നതും കുടിപ്പിച്ചിരുന്നതും എല്ലാം. ജലജേച്ചിയിൽ നിന്നാണ് പിന്നീട് ആ വാർത്ത അറിഞ്ഞത്. എനിക്കു വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്റെ അമ്മ ആത്മഹത്യ ചെയ്തതായിരുന്നു എന്നു.. അതിനെ സ്വാഭാവിക മരണം ആയി തീർത്തു എന്നു അച്ഛന്റെ പണവും സ്വാധീനവും.. മനസ്സു മരവിച്ച ദിവസങ്ങൾ ആയിരുന്നു പിന്നീടങ്ങോട്ട്.. അമ്മയും കൂടി പോയതോടെ അച്ഛനു സർവ്വ സ്വാതന്ത്ര്യം ആയി... പക്ഷെ എന്റെ അമ്മ ആത്മഹത്യ ചെയ്യില്ല എന്നു എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു.. ഇങ്ങനെ ദുർമാർഗി ആയ ഒരച്ഛനടുത്തു പ്രായപൂർത്തി ആയ മകളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകും എന്നു അപ്പോളും വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല.. ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയായ എനിക്കു എന്തു ചെയ്യാൻ പറ്റും.. അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം ജലജേച്ചി മറ്റൊരു സത്യം കൂടി പറഞ്ഞു... എന്റെ അമ്മ ആത്മഹത്യ ചെയ്യില്ല എന്നു എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു.. ഇങ്ങനെ ദുർമാർഗി ആയ ഒരച്ഛനടുത്തു പ്രായപൂർത്തി ആയ മകളെ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകും എന്നു അപ്പോളും വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ല.. ഒരു ചെറിയ കുട്ടിയായ എനിക്കു എന്തു ചെയ്യാൻ പറ്റും.. അങ്ങനെ ഇരിക്കെ ഒരു ദിവസം ജലജേച്ചി മറ്റൊരു സത്യം കൂടി പറഞ്ഞു... ഗിരിജ എന്ന ഒരു സ്ത്രീയുടെ വീട്ടിൽ വച്ചു എന്റെ അച്ഛനെ നാട്ടുകാർ വീടു വളഞ്ഞു പിടിച്ചെന്ന്.. പിന്നീട് അതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനായി അവരെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നു.. ഭാര്യ മരിച്ചു മാസങ്ങൾ കൂടി ആയിട്ടില്ല... അപ്പോഴേക്കും എന്റെ പ്ലസ് 2 റിസൾട്ട് വന്നിരുന്നു.. ഫുൾ A plus. 98% . തുടർന്നു എന്റെ സ്വപ്നം ആയ ടീച്ചർ എന്ന ജോലിക്കു വേണ്ടി തുടർന്നു പഠിക്കാൻ കോളേജിൽ BSC ക്കു ചേർന്നു.. ആദ്യ ദിവസം തന്നെ കോളേജ് റാഗിങ്ങിന്റെ പേടി ഉണ്ടായിരുന്നു.. പക്ഷെ പേടിച്ചപോലെ ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.. ഒരുപാടു തിരഞ്ഞിട്ടാണ് ക്ലാസ് കണ്ടുപിടിക്കാൻ സാധിച്ചത്.. എന്റെ സാഹചര്യം എന്നെ ഒരു ഉൾവലിഞ്ഞ പ്രകൃതം ആക്കിയിരുന്നു.. തേർഡ് റോയിൽ ആണ് ഒരു സീറ്റ് ഒഴിഞ്ഞു കണ്ടതു.. അവിടെ സ്ഥാനം ഉറപ്പിച്ചു.. അടുത്തുള്ള കുട്ടികൾ പേരു ചോദിച്ചു.. പേരു പറഞ്ഞെങ്കിലും പരിചയപ്പെടാൻ ഒന്നും നിന്നില്ല.. ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞു നേരെ ബസ് പിടിച്ചു വീട്ടിലേക്കു. അടുത്ത ദിവസം ആയിരുന്നു സീനിയേഴ്സ് എത്തിയത് .. അവിടവിടെ കുട്ടികളെക്കൊണ്ട് ഓരോന്നു ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നത് കണ്ടു.. എന്നെയും വിളിച്ചു. ഞാൻ ഇപ്പോൾ കരയും എന്ന മട്ടിൽ കണ്ണു നിറഞ്ഞു നിന്നു.. എന്റെ അമ്മയുടെ മരണംഎന്നെ അത്രമാത്രം തളർത്തിയിരുന്നു. ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ പോലും ഇമോഷണൽ ആകുമായിരുന്നു.. എന്റെ മുഖം കണ്ടപ്പോൾ അതിലെ ഒരു സീനിയർ ചേച്ചിക്ക് എന്നോട് സഹതാപം തോന്നി. എന്നെ ആ ചേച്ചീ വിളിച്ചു മാറ്റി നിർത്തി .. മോൾ വിഷമിക്കേണ്ട എനിക്കു നിന്നെ അറിയാം ആരും ഉപദ്രവിക്കില്ല പൊക്കോളാൻ.. എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായാൽ അറിയിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞു ഫോൺ നമ്പർ തന്നു.. ഫ്രഷേഴ്‌സ് ഡേ എത്തി, ഓരോരുത്തർക്കായി ടാസ്കുകൾ നടക്കുന്നു.. എനിക്കു കിട്ടിയത് ഒരു ചേട്ടനെ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്യാൻ.. ഞാൻ ആകെ വിഷമിച്ചു..അപ്പോഴേക്കും സീനിയർ ചേച്ചിയെ കണ്ടു.. ചേച്ചി പേടിക്കണ്ട എന്നു കണ്ണടച്ചു കാണിച്ചു.. ഞാൻ പ്രൊപ്പോസ് ചെയ്യേണ്ട ആളിനെ കണ്ടതും ബോധം പോകും എന്ന അവസ്ഥയിൽ ആയി.. ഞാൻ കരയുന്ന പൊലെ അയാളെ നോക്കി.. എന്റെ പുറകെ നടന്നതിന് അച്ഛൻ ഉപദ്രവിച്ച വ്യക്തി. അയാൾ ഒരു വിജിഗീഷുവിനെപ്പോലെ എന്നെ നോക്കി നിൽക്കുന്നു പരമ പുശ്ചത്തോടെ.. അയാൾ മനഃപൂർവം കയറി വന്നതാണെന്ന് മനസ്സിലായി.. നിവൃത്തി ഇല്ലാതെ ഞാൻ അയാൾക്ക്‌ റെഡ്‌റോസ് കൊടുത്തു പറഞ്ഞു ''എനിക്കു നിങ്ങളെ ഇഷ്ടമാണ്'' അയാൾ തിരിച്ചു i love you too എന്നു പറഞ്ഞു പൂ വാങ്ങി.. പിന്നീട് ചേച്ചീ പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സിലായി അയാൾ അവിടെ പോസ്റ്റ് ഗ്രാജുവേഷൻ സ്റ്റുഡന്റ് ആണെന്നും പേരു കൈലാസ് എന്നാണെന്നും. ചേച്ചിക്കൊപ്പം നിൽക്കുമ്പോൾ അയാൾ അതിലെ നടന്നു പോകുന്നത് കണ്ടു, ചേച്ചി അയാളെ ഉറക്കെ വിളിച്ചു. കൈലാസ് ഒന്നിങ്ങോട്ടു വരൂ.. അയാൾ അവിടേക്കു വന്നു. ഞാൻ ചിരിച്ചു കാണിച്ചു എങ്കിലും അയാൾ പരിചയ ഭാവം പോലും നടിച്ചില്ല. എനിക്കതിൽ പരിഭവം ഒന്നും ഉണ്ടായില്ല.. ചേച്ചി പരിചയപ്പെടുത്തി , തനിക്കു ഇയാളെ അറിയുമോ ? നമ്മുടെ നാട്ടുകാരിയാ. മ് കണ്ടിട്ടുണ്ട് അയാൾ പറഞ്ഞു. ഞാൻ വരട്ടെ ഒരത്യാവശ്യം ഉണ്ട് എന്നു പറഞ്ഞു അയാൾ ഒഴിഞ്ഞുമാറി അവിടെനിന്നും പോയി.. കൈലാസ് ഇങ്ങനെ അല്ലല്ലോ എന്തു പറ്റി ? അതെന്നെ ആ ചേട്ടന് നേരത്തേ അറിയാം.. പിന്നെ തുടർന്നു മുൻപുണ്ടായ കാര്യങ്ങളും പറഞ്ഞു.. ഓഹോ അതാണോ കാരണം .. സാരമില്ല മോളു പൊക്കോ .. പിന്നീട് പലതവണ കൈലാസിനെ കണ്ടെങ്കിലും കാണാത്ത മട്ടിൽ താൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടന്നു.. കുട്ടികൾ ഓടുന്നതു കണ്ടു ഞാൻ ചുറ്റിനും നോക്കി.. അവിടെ അടി നടക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നത് കേട്ടു.. ഒഴിഞ്ഞു മാറി നടക്കുന്ന കൂട്ടത്തിൽ പെട്ടെന്നു തന്നെ ആരോ വലിച്ചു അയാളുടെ ദേഹത്തേക്ക് ചേർത്തു.. കഴുത്തിൽ ഏതോ ഒരു ആയുധത്തിന്റെ തണുപ്പറിഞ്ഞു.. പെട്ടെന്നു കുട്ടികളുടെ ശ്രദ്ധ തന്നിലേക്കായി.. വിടെടാ അവനെ അല്ലെങ്കിൽ.... കൈലാസ് ചോര പുരണ്ട ഷർട്ടുമായി നിൽക്കുന്നു. ഒരുത്തന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചു മുഷ്ടി ചുരുട്ടിക്കൊണ്ടു ആണ് നിൽപ്പ്.. കൈലാസ് പെട്ടെന്നു അവനെ വിട്ടു.. ഞാൻ കണ്ണടച്ചു നിന്നു .. എനിക്കു പേടി തോന്നിയില്ല .. പകരം സന്തോഷം.. ഇവൻ അറുത്താൽ എനിക്കു അമ്മേടെ അടുത്തു പോകാമല്ലോ.. വിട്ടതല്ല മറ്റുള്ളവന്മാർ കൈലാസിനെ ഉപദ്രവിക്കാൻ തുടങ്ങി.. കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോഴും ഇയാളെന്തേ കഴുത്തറുക്കാത്തെ എന്നു കരുതി നോക്കുമ്പോൾ ഒരുത്തൻ കൈലാസിന്റെ തലയിൽ ഇഷ്ടിക വച്ചു ഇടിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.. തന്നെ പിടിച്ചിരുന്നവന്റെ കൈക്കിട്ടു ഒരു കടി കൊടുത്തതും അവന്റെ കയ്യിലെ കത്തി താഴെ വീണു. ഒരൊറ്റ ഓട്ടത്തിന് കൈലാസിനെ തള്ളി.. അയാളും താനും താഴേക്ക് വീണു.. കൈലാസിന്റെ മുകളിലായി താൻ.. അപ്പോഴാണ് ഇഷ്ടികയുമായി നിൽക്കുന്നവനെ കൈലാസ് കണ്ടതു . കൈലാസിന് കാര്യം മനസ്സിലായി.. കൈലാസ് തന്നെ തള്ളി മാറ്റി എഴുനേറ്റപ്പോഴേക്കും അവർ ജീവനും കൊണ്ടു ഓടി.. പുറകെ ഓടി എങ്കിലും അവർ രക്ഷപെട്ടു.. കൈലാസ് താങ്ക്സ് പറഞ്ഞു .. ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എന്റെ ബാഗും എടുത്തു ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോയി. അതിനുശേഷവും പലതവണ കണ്ടെങ്കിലും ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറിപ്പോയി.. ഒരു ദിവസം അബദ്ധത്തിൽ അയാളുടെ മുന്പിലെത്തിപ്പെട്ടു.. എന്റെ മുൻപിൽ ഒരു തടയണ പൊലെ അയാൾ നിന്നു.. മാറ് എനിക്കു പോകണം ഞാൻ പറഞ്ഞു.. താൻ പൊക്കോ അതിനു ഞാൻ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടോ ? ഒഴിഞ്ഞു മാറി പോകാൻ നോക്കിയപ്പോൾ അയാൾ അവിടെയും ബ്ലോക്ക് ചെയ്തു.. എന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞതും അയാളുടെ മുഖം വിവർണ്ണം ആയി.. സോറി, താൻ ഇത്ര പാവം ആണോ ? കണ്ണുനീരിനിടയിൽ ഞാൻ ഒന്നു ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. പക്ഷെ വിഫലം ആയി.. സാരമില്ല താൻ പൊക്കോ ... പക്ഷെ പോകുന്നതിനു മുൻപ് ഒരു കാര്യം, എനിക്കു തന്നോടൊന്നു സംസാരിക്കണം.. തനിക്കു മനസ്സുണ്ടാകുമ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ മതി.. തലയാട്ടി അവൾ അവിടെനിന്നും പോയി.. ഒരു ദിവസം സീനിയർ ചേച്ചിക്കൊപ്പം ഇരിക്കുമ്പോൾ കൈലാസ് അവിടേക്കു എത്തി.. അവർ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കെ ചേച്ചിക്ക് ഫോൺ വന്നു.. നിങ്ങൾ സംസാരിക്കു ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം.. പാറു പോകല്ലേ എന്നു പറഞ്ഞു,ഞാൻ വന്നിട്ടേ പോകാവൂ എന്നും.. കൈലാസ് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു, ഞാനും.. ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കുന്നതിൽ വിരോധം ഉണ്ടോ ? കൈലാസ് ചോദിച്ചു.. ഇല്ല എന്നു ഞാൻ തലയിളക്കി.. താൻ എന്തിനാ എന്നെ ഗുണ്ടകളെക്കൊണ്ട് ഉപദ്രവിപ്പിച്ചേ ? എന്റെ മുഖം കുനിഞ്ഞു.. സോറി, ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല.. ഞാൻ രാഘവേട്ടനോട് ആണ് പറഞ്ഞതു.. അതു അച്ഛൻ എങ്ങനെയോ അറിഞ്ഞതാ.. തന്റെ അച്ഛനെപ്പറ്റി വളരെ മോശം ആയി ആണല്ലോ കേൾക്കുന്നത്... മ് അറിയാം.. തനിക്കു പറഞ്ഞുകൂടേ ? എനിക്ക് കഴിയില്ല.. കാണുന്നതു തന്നെ പേടിയാ. എന്റെ അമ്മേ അയാൾ കൊന്നതാണോ എന്നു കൂടി അറിയില്ല.. താൻ എന്താ പറഞ്ഞേ? അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.. കണ്ണുകൾ ഒഴുകി. തന്റെ സ്വന്തം ആണോ ഈ മുല്ലപ്പെരിയാർ ഡാം? ഏതു സമയോം ഇങ്ങനെ തുറന്നു വിടാൻ.. പെട്ടെന്നു കരച്ചിൽ നിർത്തി ഞാൻ കൈലാസിനെ നോക്കി.. അതോ മണിച്ചൻ നിനക്ക് സ്ത്രീധനം തന്നോ ? കൈലാസ് ചിരിച്ചു.. ഞാനും ചിരിച്ചു. തന്റെ ചിരി നല്ല ഭംഗി ഉണ്ട്. ഞാൻ പെട്ടെന്നു ചിരി മാറ്റി. മതി കണ്ണു തുടക്ക്.. ഇല്ല എങ്കിൽ കാണുന്നവർ കരുതും ഞാൻ തന്നെ കരയിപ്പിച്ചു എന്നു.. സോറി , കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.. എന്തായാലും കഴിഞ്ഞത് കഴിഞ്ഞു, ഇനി പഠിച്ചു സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കണം.. തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനും ഒക്കെ ഡാം തുറക്കാതെ ബോൾഡ് ആവണം. ശ്രമിക്കാം, തലയാട്ടി.. ശ്രമിച്ചാൽ പോരാ, മ്, അന്നെന്തായിരുന്നു പ്രശ്നം? അവന്മാർ ഡ്രഗ്സ് അടിച്ചു വന്നു എന്നോട് കൊമ്പു കോർത്തതാ.. തനിക്കു എന്തു ധൈര്യം ആയിരുന്നു അത്ര കൂൾ ആയി നിന്നതു.. എനിക്കു മരിക്കാൻ പേടി ഇല്ലാത്ത കാരണം. കൈലാസിന്റെ കണ്ണുകൾ തള്ളി.. എനിക്കെന്റെ അമ്മയുടെ അടുത്തു പോകാമല്ലോ എത്രയും പെട്ടെന്നു എന്നു കരുതി.. താൻ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ ? കൈലാസേട്ടന് അറിയാല്ലോ എന്റെ അമ്മ പോയ കാര്യം..അവളുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു.. അറിയാം, ഓരോരുത്തർക്കും വരാനും പോകാനും സമയം കുറിച്ചിരിക്കുന്നത് സ്രഷ്‌ടാവല്ലേ? അങ്ങനെ സമാധാനിക്ക്... താൻ വരുന്നോ ഞാൻ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യാം.. വേണ്ട ഞാൻ പ്രിയേച്ചിക്കൊപ്പം ബസിനു പൊക്കോളാം. തന്നെ ഇരിക്കാൻ പേടി ഇല്ലല്ലോ? ഇല്ല... ശരി എന്നാൽ ഞാൻ വിടുവാ.. അപ്പോഴേക്കും ചേച്ചി വന്നു.. കൈലാസ് യാത്ര പറഞ്ഞു പോയി. പ്രിയയ്‌ക്കൊപ്പം താനും.. കൈലാസുമായിട്ടുള്ള പിണക്കം മാറിയോ ? പ്രിയ ചോദിച്ചു. എനിക്കല്ല ആ ചേട്ടനായിരുന്നില്ലേ ദേഷ്യം.. ഇനിയിപ്പോൾ ഫ്രണ്ട്‌സ് ആകാമല്ലോ ? മ്.. പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ കഥകൾ പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ നടന്നു.. പോകുന്ന വഴിയിൽ ബസിൽ ഇരുന്നു പുറത്തേക്കു നോക്കിയ ഞാൻ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു നിന്നു. കൈലാസുമായിട്ടുള്ള പിണക്കം മാറിയോ ? പ്രിയ ചോദിച്ചു. എനിക്കല്ല ആ ചേട്ടനായിരുന്നില്ലേ ദേഷ്യം.. ഇനിയിപ്പോൾ ഫ്രണ്ട്‌സ് ആകാമല്ലോ ? മ്.. പിന്നെയും എന്തൊക്കെയോ കഥകൾ പറഞ്ഞു ഞങ്ങൾ നടന്നു.. പോകുന്ന വഴിയിൽ ബസിൽ ഇരുന്നു പുറത്തേക്കു നോക്കിയ ഞാൻ ഞെട്ടിത്തരിച്ചു. ഒരു സ്ത്രീയുടെ ചുമലിൽ കൂടി ചേർത്തു പിടിച്ചു നിൽക്കുന്ന അച്ഛൻ.. പിന്നീട് പലരും എന്റെ അച്ഛനെ ശപിക്കുന്നതു ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്, എന്റെ അച്ഛൻ പല പെൺകുട്ടികളുടെയും ജീവിതം നശിപ്പിച്ചു എന്നു .. ആ ശാപം ഒരു ദിനം അയാളുടെ സന്താനം ആയ ഞാൻ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും എന്നു ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരുന്നു. അതു സത്യം ആയി.. അല്ല, കഥ മാത്രം കേട്ടാൽ മതിയോ? 24 മണിക്കൂർ ഇതാ എന്നു പറയുമ്പോഴേക്കും കഴിയും . ഇപ്പോൾ തന്നെ സമയം ഒരുപാടായി.. തനിക്കു വരക്കണ്ടേ ? ഉറങ്ങണ്ടേ ? എന്നെ ഭോഗിക്കണ്ടേ ? വരയ്ക്കണം, ഉറങ്ങണം പക്ഷെ മൂന്നാമത്തേത് ഇപ്പോൾ വേണ്ട.. താൻ എന്തു മനുഷ്യനാടോ? എന്റെ 5 ലക്ഷം നിന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടല്ലോ? ഭോഗിക്കാൻ ഇത്തവണ അല്ലാതെ ഒരു അവസരം തരുമോ ? ആലോചിക്കാം.. അവൻ തന്റെ ക്യാൻവാസ് തയ്യാറാക്കി, അവളെ അതിലേക്കു പകർത്തി, ഏകദേശം 5 മണിക്കൂറോളം..  ക്ഷീണിതരായി. ഒരു തലയിണയും ഷീറ്റും ആയി അവൻ സോഫയിലേക്ക് വീണു. ഒരു ചിരിയോടുകൂടി അവളു ബെഡിലും കിടന്നു.. എല്ലാ പുരുഷന്മാരും ഭോഗികൾ അല്ല.. നല്ല മനസ്സുകളും ഉണ്ട്, കൈലാസേട്ടന്റെ മുഖം മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു .. പാടില്ല തന്റെ അശുദ്ധശരീരത്തിൽ അങ്ങനെ ഒരു മനസ്സു പാടില്ല.. അരുണിനോട് ഒരു കൂടപ്പിറപ്പിനോടുള്ള വാത്സല്യം നിറയുന്നതായി തോന്നി ... എന്തൊക്കെയോ ഓർത്തു കിടന്ന അവളുടെ കൂവള മിഴികളെ നിദ്രാദേവി തഴുകി.. ക്ഷീണം തീർന്നു ഉണരുമ്പോൾ ഏറെ വൈകി ഇരുന്നു.. അവൻ കുളിച്ചു തയ്യാറായി ഭക്ഷണവും ആയി കാത്തിരിക്കുന്നത് അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.. അവൾ ഉണർന്നതു കണ്ടതും അരുൺ പറഞ്ഞു , വിശന്നു വയറു പരുഷം പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.. എളുപ്പം വാ.. പെട്ടെന്നു ഫ്രഷ്‌ ആയി എത്തിയ അവളുടെ കൈകളിലേക്ക് കുങ്കുമപ്പൂവിട്ട ചായ നൽകി.. ഇതെങ്ങനെ നീ അറിഞ്ഞു ? എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടത്.. അറിഞ്ഞുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല ഈ സൗന്ദര്യ രഹസ്യം ഊഹിച്ചു.. അവൻ ചിരിച്ചു.. തനിക്കേറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട അപ്പവും സ്ടൂവും.. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.. എനിക്കും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ് ഇവകൾ അവൻ പറഞ്ഞു.. ഭക്ഷണ ശേഷം അവൻ ചോദിച്ചു , നമുക്കൊന്ന് പുറത്തു പോയാലോ ? വെറുതെ ഒരു ഡ്രൈവ് ? അവൻ അവൾക്കു അത്ഭുതം ആയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. അങ്ങനെ വ്യത്യസ്തൻ ആയ ഒരു കസ്റ്റമറിനൊപ്പം 24 മണിക്കൂർ അവസാനിച്ചു.. താൻ പണം തരേണ്ട, ഒരു ദിവസം കൂടി എനിക്കൊപ്പം തങ്ങിക്കൂടെ?? കഴിയില്ല, ഞാൻ ഒരു അധ്യാപകൻ ആണ്..എന്റെ ജോലിയോട്, എന്റെ കുട്ടികളോട് എനിക്കു കടമ ഉണ്ട്. പാർവണ ഫ്രീ ആണെങ്കിൽ ശനിയാഴ്ച ഞാൻ വരാം.. ബാക്കി കഥ കൂടി പറഞ്ഞു തരണം.. തീർച്ചയായിട്ടും, അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു.. ആ ആഴ്ച മുഴുവൻ തന്റെ ശരീര സൗന്ദര്യ വർദ്ധക വസ്തുക്കളുമായി മൽപിടുത്തവും ഉറക്കവും ആയി ഒപ്പം ജലജേച്ചിയുടെ പാചക പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ടെസ്റ്ററും ആയി ആ ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു പോയി.. ജലജേച്ചിക്ക് അറിയില്ല തന്റെ തൊഴിൽ..അവളോർത്തു.. അരുണുമായി അവൾ മറ്റൊരു ലൊക്കേഷൻ ആയിരുന്നു തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നത്.. ഭൂപ്രകൃതി കൊണ്ടു മനോഹരം ആയ കുമാരകം കോക്കനട് ലഗൂൺ ഹട്. വേമ്പനാട്ടു കായലിന്റെ ഓരത്തായി മനോഹരമായ ഭൂപ്രകൃതിയിൽ സമ്പന്നം ആയ പ്രദേശം... അരുണിന്റെ ചോയ്സ് ആയിരുന്നു.. 📖 കഥയുടെ ബാക്കി ഭാഗങ്ങൾ ഇവിടെ വായിക്കാം: 👉 https://share.aksharathalukal.in/s/44030/view വായിച്ചിട്ട് അഭിപ്രായം പറയണേ 🥰 #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📙 നോവൽ

ബോണക്കാട് GB25.. #കഥ #യക്ഷി🧛‍♀️🧛‍♀️ #പ്രേതകഥ #പ്രേതകഥ 😱😱 #🧟 പ്രേതകഥകൾ!

#😍 ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം സ്റ്റോറീസ് #😍ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം സ്റ്റോറീസ് #കഥ #📔 കഥ ##💯ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം വീഡിയോസ് # 📽️ റീൽസ് വീഡിയോസ് # 📹 സ്റ്റോറീസ് വീഡിയോസ് # 🙋🏻‍♀️ എന്റെ വീഡിയോകൾ # 𝕚𝕤𝕙𝕢 𝕕𝕦𝕒 pαrt-21

#💞 പ്രണയകഥകൾ #💞 പ്രണയകഥകൾ #📔 കഥ #📔 കഥ #🌧 മഴ ചിത്രങ്ങൾ #🌧 മഴ ചിത്രങ്ങൾ #🌻 നേച്ചർ ഫോട്ടോഗ്രഫി #🌻 നേച്ചർ ഫോട്ടോഗ്രഫി #🌴 എന്റെ നാട് 📸

#📙 നോവൽ - കാശിയുടെ പെണ്ണ് 💐💐 🔻 പാർട്ട് _42 ✍️ രചന - ജിഫ്ന നിസാർ 💐 പെട്ടന്നിത് കണ്ടപ്പോൾ.. എനിക്കറിയാമായിരുന്നു നീ.. " കാശിയുടെ ചുണ്ടിലെ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ അശോകേട്ടൻ ബാക്കി പറഞ്ഞില്ല. ആത്മനിന്ദ നിറഞ്ഞ ആ ചിരി അയാൾ കാണാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി തന്നെയാണ് കാശി തിരിഞ്ഞിരുന്നതും. തന്നെ വിശ്വസമില്ലെന്ന് അയാൾ അൽപ്പം മുന്നേ തെളിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു. ഇനിയിപ്പോ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ആ വാക്കുകൾ ഏൽപ്പിച്ച മുറിവ് അത് പോലെ തന്നെ കാണും. കാരണം ആദ്യമായി ഉള്ളിൽ നാമ്പിട്ട അവന്റെ പ്രണയത്തിനെ കൊന്നു കളഞ്ഞു കൊണ്ടാ വിശ്വാസത്തെ നേടി എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. ചങ്ക് കുത്തി തുളക്കുന്ന അവളിലെ പ്രണയത്തിനൊരു പുൽകൊടിയുടെ വില പോലും കൊടുത്തില്ല. അതിന്റെ ശിക്ഷയാവുമോ ഇനി. ഒരേ സമയം അവനങ്ങനെ തോന്നി. എല്ലാം അയാൾ അറിഞ്ഞതിന്റെ ആശ്വാസത്തിനൊപ്പം ഇനിയീ വിവരം അറിഞ്ഞത് കൊണ്ട് അയാൾ എടുക്കുന്ന തീരുമാനം.. അതവനെ വല്ലാതെ ആശങ്കപ്പെടുത്തി. എല്ലാത്തിനും വലുത് അശോകന് കുടുംബം തന്നെയാണ്. അത് അവനോളം ആർക്കറിയാം. എങ്കിലും തുറന്നു ചോദിക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ ചോദ്യം അവനുള്ളിൽ തന്നെ മരിച്ചു വീണു. എന്നാലും ആരായിരിക്കും ഇത്രയും തെളിവ് കൊടുത്തു കൊണ്ട് അയാളെയും തന്നെയും തെറ്റി പിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.. അയാള ഫോട്ടോ കാണിച്ച നിമിഷം മുതൽ അവന്റെയുള്ളിൽ അതുമുണ്ട്. ഉള്ളിലൊരു മുഖമുണ്ട്. അത് തന്നെയാണോ എന്നുറപ്പിക്കണം ആദ്യം. ആ ഓർമയിൽ തന്നെ അവന്റെ മുഖം വലിഞ്ഞു മുറുകി. "എന്റെ ശത്രുക്കൾ കുടുംബത്തിൽ കയറി കളിച്ചു തുടങ്ങി. എത്രയും പെട്ടന്ന് അവരെ സേഫാക്കണം കാശി " അശോകേട്ടനൊരു വല്ലായ്മയോടെ അവനെ നോക്കി. ഒരു നിമിഷത്തേക്കെങ്കിലും അവനെ സംശയിച്ചതിൽ അയാൾക്ക് ചെറിയൊരു കുറ്റബോധമുണ്ട്. കുറച്ചു കൂടി ഫ്രീ ആയിട്ട് വേണമായിരുന്നു അവനോട് ഈ കാര്യം ചോദിക്കാനെന്നും തോന്നി. പക്ഷേ പെട്ടന്നീ ഫോട്ടോ കയ്യിൽ കിട്ടിയപ്പോൾ അതിൽ ചേർന്നിരിക്കുന്നവരെ കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലൂടെ പാഞ്ഞു പോയൊരു വികാരമുണ്ടയാൾക്ക്. കാശിയെ അയാൾക്കിഷ്ടമാണ്. എങ്കിലും സ്വന്തം മരുമകനായി സ്വീകരിക്കാൻ മാത്രം ആ ഇഷ്ടം അപ്പോഴും വളർന്നിട്ടില്ല. അത് കൊണ്ട് ആ ഫോട്ടോ ആദ്യം കണ്ടപ്പോൾ താൻ കൊടുത്ത സ്വതന്ത്ര്യം അവൻ ദുരുപയോഗം ചെയ്തു എന്ന് തന്നെയാണ് തോന്നിയത്. ആ ഒരു ദേഷ്യം തന്നെയാണ് അവനോട് കാണിച്ചതും. പക്ഷേ കാർത്തികയോട് അങ്ങനൊരു ഇഷ്ടമില്ലെന്നും അമ്പലപറമ്പിൽ അശോകന്റെ മകളെ മോഹിക്കാൻ മാത്രം അവൻ ആളല്ലെന്നും അശോകന്റെ മകൾ എന്നതിൽ കവിഞ്ഞൊരു ബന്ധവും അവർ തമ്മിൽ ഇല്ലെന്നും അവൻ തന്നെ പറഞ്ഞു കേട്ടപ്പോൾ തോന്നിയ ആശ്വാസം..അത് ചെറിതൊന്നുമല്ല. കാശിനാഥൻ കള്ളം പറയില്ല. അതയാൾക്ക് ഉറപ്പാണ്. ഇനിയിപ്പോ കാർത്തുവിനോട് അവന് അങ്ങനൊരു ഇഷ്ടം ഉണ്ടെങ്കിൽ... അവളെ സ്വന്തമായി വേണമെന്ന് അവൻ എപ്പോഴെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ഈ ലോകം തന്നെ മുഴുവനും എതിര് നിന്നാലും.. ജീവൻ കൊടുക്കേണ്ടി വന്നാലും അവനാ ഇഷ്ടത്തെ കൈ വിടുകയുമില്ല. അതും അയാൾക്കറിയാം. "നീയൊന്നും വിചാരിക്കരുത് കാശി. പെട്ടന്നിതൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ.. അതിന്റെയൊരു ടെൻഷൻ ഞാൻ.. നിനക്കെന്നെ മനസിലാവുമല്ലോ. അല്ലേ." തനിക്ക് മുഖം തരാതെ അപ്പോഴും പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുന്ന കാശിയുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടത് അശോകൻ പറഞ്ഞത് അങ്ങേയറ്റം ആത്മാർത്ഥ മായിട്ട് തന്നെയാണ്. "ഏയ്.. ഇല്ല അശോകേട്ടാ.. ഞാൻ.. ഞാനെന്ത് വിചാരിക്കാൻ. എനിക്കറിയാലോ.." വിളറിയ ചിരിയോടെ അത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും ആദ്യത്തെ പോലൊരു മാനസികവസ്ഥയിൽ അവനയാളെ കാണാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഇടപെടാൻ പറ്റുന്നില്ല. അകൽച്ചയുടെ അദൃശ്യമായൊരു വേലി കെട്ടി തിരിച്ചത് പോലെ.. "നമ്മുക്ക്.. നമ്മുക്കെന്നാൽ തിരിച്ചു പോയാലോ.. ഇനിയൊന്നുമില്ലല്ലോ.." കാശി അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും ഇനിയും പറയാൻ താല്പര്യമില്ല എന്നുള്ള ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഒന്നു മൂളി കൊണ്ട് അശോകൻ തിരികെ സീറ്റിലേക്ക് ചാരി. ഉള്ളിലെ വിങ്ങുന്ന നോവ് ഒന്നിറക്കി വെക്കാൻ അവനും അയാളിൽ നിന്നും ഒളിച്ചോടി പോകണമായിരുന്നു അപ്പോൾ.. തിരികെ കാറോടിക്കുമ്പോൾ അത് മാത്രമായിരുന്നു കാശിയുടെ മനസ്സിൽ. എന്നാൽ... ഇത് വരെയും ഇല്ലാത്ത വിധം ശത്രുക്കൾ തന്റെ കുടുംബത്തെ കൂടി ഇതിൽ ഉൾപെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ എത്രയും പെട്ടന്ന് മകളെയാ ആരോപണങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുത്തി എടുക്കാനുള്ള വഴികളാണ് അശോകന്റെ മനസ്സിൽ അതിനായാൾ കണ്ടു വച്ചൊരു വഴിയുണ്ട്. അതിൽ തന്നെയാണ് പിടി മുറുക്കി കൊണ്ടാ ആലോചനയൊക്കെയും മുന്നോട്ട് പോയതും.. ❤‍🔥❤‍🔥 ബിബിച്ചായന് എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നമുണ്ടോ..? " അരികിൽ വന്നിരുന്നു കൊണ്ടത് ചിത്ര ചോദിക്കുമ്പോൾ അവനൊന്ന് ഞെട്ടി. "എന്താ.." അവന്റെയാ ഭാവമാറ്റം കണ്ടിട്ട് ചിത്ര ബിബിയുടെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. "അതെന്താ.. നീ അങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ.." ഉള്ളിലെ വിറയൽ ശബ്ദത്തിൽ പടരാതിരിക്കാൻ ബിബിൻ അങ്ങേയറ്റം ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടാണ് ചോദിക്കുന്നത്. "അല്ല.. കുറച്ചു ദിവസമായി ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. വല്ലാത്തൊരു മാറ്റം ഉള്ളത് പോലെ.. പഴയ പോലൊന്നും അല്ലാത്ത പോലെ.." ചിത്ര നിഷ്കളങ്കമായൊരു ചിരിയോടെ അത് പറയുമ്പോൾ ബിബിയുടെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു വിങ്ങൽ തോന്നി. തന്നോടവൾക്ക് നിറയെ ഇഷ്ടമുണ്ട്. ബിബിൻ ജോർജ് തന്നെയാണ് അവളുടെ ലോകം എന്നൊക്കെ പറയാൻ മാത്രമുള്ള ഇഷ്ടം. താൻ അവളെയും മോളെയും അൽപ്പം പോലും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല. ഭക്ഷണവും വസ്ത്രവും പാർപ്പിടവും പിന്നെ വല്ലപ്പോഴും അവൾക്ക് മാത്രം കൊടുക്കുന്ന ഭർത്താവിന്റെ സാന്നിധ്യവും സഹകരണവും. അതിൽ കൂടുതൽ പരിഗണന ഒന്നുമില്ല. അത്രയുമേ അവളും മോളും തന്റെ മനസ്സിലൊള്ളൂ. അത്രയൊക്കെയേ ആഗ്രഹിക്കാൻ പാടുള്ളു എന്നൊരു തോന്നൽ അവളിലും ഉള്ളത് കൊണ്ടാണ്.. അധികം പരാതികളോ പരിഭവങ്ങളോ ഒന്നുമില്ല. കിട്ടുന്നത് കൊണ്ട് സംതൃപ്തിയാണവൾ. മോളും അതേ.. ചിത്രയോടും തന്റെ അപ്പനോടും അമ്മയോടും ഉള്ളതിന്റെ ഒരംശം പോലും അടുപ്പം കുഞ്ഞിനും തന്നോടില്ല. താൻ അതൊന്നും അൽപ്പം പോലും കാര്യത്തിലോടുത്തിരുന്നില്ല. അടുത്തേക്ക് അടുപ്പം കാണിച്ചു വന്നില്ലേൽ അതും സൗകര്യം എന്ന് കരുതി.. തന്റെ സന്തോഷം.. തന്റെ എൻജോയ്മെന്റ്. ഇതിൽ കൂടുതൽ ഒന്നിനും പ്രാധാന്യം കൊടുത്തില്ല. ഭവ്യ അടക്കം തനിക്ക് വളഞ്ഞവരോട് അവരുടെ ഇഷ്ടം പോലെ സംസാരിക്കാൻ രാത്രിയിൽ കുറഞ്ഞ അളവിൽ അവൾക്ക് ഉറക്ക് ഗുളിക പൊടിച്ച് കൊടുക്കുമ്പോൾ അൽപ്പം പോലും കുറ്റബോധം തോന്നിയില്ല. ഈ ജീവിതം തന്നെ അവൾക്ക് കൊടുക്കുന്ന ഔദാര്യം എന്നുള്ളതാണ് തന്റെ മനസ്സിൽ. "എന്താ പറ്റിയെ.. എന്നോട് പറയോ.." അപേക്ഷിക്കുന്നത് പോലെ ചിത്ര വീണ്ടും അവനെ നോക്കി. അന്നാദ്യമായി ചെയ്തു കൂട്ടുന്ന അനീതിക്കെതിരെ അവന്റെ മനസാക്ഷി ചോദ്യമുയർത്തി. ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം തിര തല്ലി.. "എനിക്ക്.. എനിക്കെന്തോ സുഖമില്ല.. മൂന്നാലു ദിവസമായി വല്ലാത്ത തലവേദന ഉണ്ട്.. അതാവും.." ബിബിൻ വിളറിയ ചിരിയോടെ ചിത്രയേ നോക്കി. നുണ പറയുന്നതിന്റെ വിമ്മിഷ്ടം ആദ്യമായി അവന്റെ മുഖത്തു തെളിഞ്ഞു. എണ്ണമില്ലാത്ത നുണകൾ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരെ തന്റെ വരുതിയിൽ കൊണ്ട് വരാൻ മിടുക്കനായ ബിബിൻ ജോർജ് ഉള്ളിലിരുന്നു കൊണ്ടവനെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു. "നമ്മുക്കൊരു ഡോക്ടറെ കണ്ടാലോ.. എനിക്കുമുണ്ട് തലക്കൊരു പെരുപ്പ്.. കുറെയായി തുടങ്ങിയിട്ട്.. രാത്രി കിടക്കുന്നതേ ഓർമ്മയുള്ളൂ. രാവിലെ എണീക്കുമ്പോൾ തലക്കൊരു കനമാണ്.. ഞാനും ഒരു ഡോക്ടറെ കാണാൻ കരുതിയിരുന്നു. നമ്മുക്ക് ഇനി ഒന്നിച്ചു പോയി നോക്കിയാലോ.." ചിത്രയുടെ ആ പറച്ചിൽ. ബിബി വിയർത്തു പോയി. താൻ കൊടുത്ത ഉറക്ക് ഗുളിക സമ്മാനിച്ചതാവും അവൾക്കീ പ്രശ്നമെല്ലാം. ഒരു ഡോക്ടറെ കാണുമ്പോൾ ഇതൊക്കെ പുറത്ത് വരാൻ പിന്നെ അധികസമയമൊന്നും വേണ്ട.. അവന് വല്ലാത്ത പരവേശം തോന്നി. "പോയാലോ.." അവൻ മറുപടിയൊന്നും പറയാഞ്ഞത് കൊണ്ട് ചിത്ര ഒന്നുകൂടി ചോദിച്ചു പോകാം.. സമ്മതിച്ചു കൊടുക്കുകയേ അവനപ്പോൾ വഴിയുള്ളു. "എനിക്കൊരു ഗ്ലാസ്‌ കട്ടൻ എടുത്തിട്ട് വാ.."അവളെ തനിക്കരികിൽ നിന്നും മാറ്റാൻ വേണ്ടിയാണ് അവനത് പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ കുറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം അവനത്രയും തന്നോട് സംസാരിച്ചതിന്റെ നിറവിലായിരുന്നു ചിത്ര അവിടെ നിന്നും ഉത്സാഹത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ് പോയത്.. ❤‍🔥❤‍🔥 ആർത്തിയോടെ കഞ്ഞി കുടിക്കുന്ന കല്ലു മോളെ നോക്കുമ്പോൾ ശിവയുടെ ഉള്ളു നൊന്തു. പനിയുടെ അവശതയിലും അതിന്റെ വിശപ്പാണത്. "ഒരു പ്ളേറ്റ് കൂടി പറയട്ടെ.." അവർക്കിലേക്ക് വന്നു കൊണ്ട് ശിവ ചോദിച്ചു. "അയ്യോ.. വേണ്ട.. ശിവ. മോൾക്കിത് മതി.." ഗായത്രി വെപ്രാളത്തോടെ പറഞ്ഞു. "താനും കൂടി കഴിക്ക്.. ഇനിയിപ്പോ വീട്ടിൽ പോയി ഉണ്ടാക്കിയിട്ട് വേണ്ടേ.." അതും പറഞ്ഞു കൊണ്ടവൻ അവളുടെ അനുവാദം കാത്ത് നിൽക്കാതെ തന്നെ ഒരു പാത്രം കഞ്ഞി കൂടി പറഞ്ഞു. ഗായത്രി വല്ലായ്മയോടെ നോക്കുന്നത് അവനപ്പോൾ കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ചു. "മോളെ ഇങ്ങ് താ.. എന്നിട്ട് താനത് കഴിക്ക്.." കല്ലു മോൾക്ക് കഞ്ഞി കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞതും ശിവ വീണ്ടും അവരുടെ അരികിൽ ചെന്ന് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. പറയുന്നതിനൊപ്പം തന്നെ ശിവ ടേബിളിൽ നിന്നും കുഞ്ഞിനെ വാരി എടുത്തു. വിശപ്പ് മാറിയപ്പോൾ അവളൽപ്പം ഉഷാറായിരുന്നു. തന്നോട് ഇണക്കമില്ലാതെ ചിണുങ്ങി കരയുന്നാ കുഞ്ഞിനെ കൊണ്ടവൻ പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അതിനിടയിൽ തന്നെ കുഞ്ഞിനോട് എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നത് കേൾക്കെ ഗായത്രി അതിശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി. വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം... തന്നോട് അൽപ്പം കരുണ കാണിച്ച മറ്റൊരുവൻ.. കരുതൽ കാണിച്ചവൻ... ശിവ പോയ വഴിയേ നോക്കുമ്പോൾ ഗായത്രിക്ക് കണ്ണ് നിറഞ്ഞു. നന്ദിയോടെ അവളുടെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞു. കണ്ണീരുപ്പ് കൂടി കലർത്തി കൊണ്ടാ കഞ്ഞി വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ കോരി കുടിച്ച് കൊണ്ടവൾ ചെല്ലുമ്പോൾ ശിവ കുഞ്ഞിനെ ഇണക്കി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. "തീർന്നോ.. പോയാലോ ഇനി.." അവളെ കണ്ടതും ശിവ ചോദിച്ചു. അവൾ തലയാട്ടി.. എന്നാൽ വാ.." കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് ശിവ മുന്നോട്ട് നടന്നു. "മോളെ ഞാനെടുക്കാം ശിവ.." അവനൊപ്പം ധൃതിയിൽ നടന്നു ചെന്ന് കൊണ്ട് ഗായത്രി പറഞ്ഞു. "കുഴപ്പമില്ല.. ദേ അവിടം വരെയും അല്ലേ.." നിർത്തിയിട്ട ബൈക്ക് ചൂണ്ടി കൊണ്ടവൻ പറഞ്ഞു. ഗായത്രി പിന്നെന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ അവനൊപ്പം തന്നെ നടന്നു. ബൈക്കിന്റെ അരികിലെത്തിയതും ശിവ കുഞ്ഞിനെ കൊടുത്തു. "ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ വിട്ടാൽ മതി ശിവ.." അവൻ ബൈക്ക് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യവേ ഗായത്രി പറഞ്ഞു. ബസ്സ് ഇറങ്ങിയാലും നടക്കേണ്ടി വരും. എന്നാലും പിന്നെയും ശിവയെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ തോന്നാതെയാണ് അവളത് പറഞ്ഞത്. "അത് നമ്മുക്ക് നോക്കാം.. ഇപ്പൊ നീ കയറിയിരിക്ക്.. കുഞ്ഞ് വെയിൽ കൊള്ളുന്നു.." ശിവ പറഞ്ഞു. കല്ലു മോളെ നടുവിലിരുത്തി കൊണ്ട് ഗായത്രിയും കയറി. ശിവ പക്ഷേ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ നിർത്തിയില്ല. അവനത് ചെയ്യുമെന്ന് അവൾക്കും തോന്നിയില്ല. എങ്ങോട്ടോ പോകാൻ ധൃതിയിലിറങ്ങി വന്ന വിഷ്ണുവിന്റെ മുന്നിലേക്കാണ് അവരങ്ങനെ ചെന്ന് നിന്നത്.. തുടരും.. സുഭാഷ്.. സുഭാഷ്.. എന്നാലും ലവനെങ്ങോട്ടാ ഇത്രയും ധൃതി യിൽ ന്നാ ഇനിക്ക്.. 😎 റിവ്യൂ ഇട്ടിട്ട് പോണേ.. സ്നേഹത്തോടെ jif #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ

🩵നിഹാരം 🩵 -6 പേസ്റ്റ് 6 മാസങ്ങൾക്ക് മുൻപ് അപ്പേ അമ്മേ ഇതേ നോകിയെ ഞാൻ അന്ന് ഇന്റർവ്യൂന് പോയില്ലേ ആ കമ്പനിയിൽ നിന്നും മെയിൽ വന്നിട്ടുണ്ട്  എനിക്ക് സന്തോഷമായി ... അത് എൻ്റെ കുട്ടിക്ക് കിട്ടും എന്ന് അമ്മക്ക് ഉറപ്പ് ആയിരുന്നു .... നിമിഷ അത് പറഞ്ഞു നേരെ നോക്കിയത് മുഖം കൂർപ്പിച്ചു തന്നെ നോക്കുന്ന ഭർത്താവിനെ ആയിരുന്നു . അവർക്കുള്ളിൽ ഒരു ചിരി വിടർന്നു.... എപ്പോഴാണ് നിഹ അച്ചൻ്റെ മുഖം കാണുന്നത് ... മുഖം വീർപ്പിച്ചു ഇരിക്കുക ആണ് അവൾ ഒരു ചിരിയോടെ അയാളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു ..... അപ്പേ..... പോ. നീ എന്നോട് മിണ്ടണ്ട..... ഞാനൊക്കെ ചെറിയ കമ്പനി അല്ലേ നടത്തുന്നത് അങ്ങനെ ഉള്ളവരോടൊന്നും എൻ്റെ മോള് മിണ്ടണ്ടാ..... അപ്പേ .. ഞൻ പറഞ്ഞത് അല്ലേ സ്വന്തം കമ്പനിയിൽ മുതലാളി സ്ഥാനം പിടിച്ചു ജോലി ചെയ്യാൻ ഇപ്പോ എനിക്ക് പറ്റില്ല ഒരു വർഷം താ............ അടുത്ത വർഷം ഈ സമയം നമ്മുടെ കമ്പനിയിൽ ഞൻ കയറും പോരെ ..... കഥ ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ താഴെ കാണുന്ന ലിങ്ക് ഉപയോഗിച്ച് പ്രതിലിപിയിൽ വായിക്കൂ 👇കൂടെ ഒന്ന് ഫോളോ ചെയ്തു സപ്പോർട്ട് ചെയ്യണേ ❤️ p #📙 നോവൽ #📔 കഥ #💞 പ്രണയകഥകൾ https://pratilipi.app.link/3J8oBNZv32b